Rush (2013)

Dialogenduel.

Je hoeft gelukkig geen Formule 1-freak te zijn om Rush te kunnen waarderen, al zal dat best meehelpen. Want wat dat laatste betreft zal menigeen hebben gewacht op dit filmdocument omtrent de coureurs Niki Lauda en James Hunt. Het tijdsbeeld is in elk geval goed gevangen, hetgeen een beetje wordt aangedikt door de hits van weleer. Toch voelt de film allesbehalve belegen aan. Afgezien van de mise-en-scène en flitsende races zijn het met name de verbale duellen tussen Brühl en Hemsworth die imponeren. Hoe vervelend eerstgenoemde ook overkomt, vrijwel elke scène delft Hemsworth het onderspit.

Goed, er wordt van dik hout planken gezaagd en ondanks het waarheidsgehalte behoorlijk gemakkelijk met bepaalde feiten omgegaan, de film weet wel te beklijven. Dat Hunt trouwt en er in praktisch de volgende scène al weer de brui aan geeft zij regisseur Howard vergeven. Het heeft sowieso even mogen duren voordat de beroemde filmmaker weer eens een echt goede film afleverde, al het kassucces van zijn Dan Brown-verfilmingen ten spijt. Rush is namelijk daadwerkelijk in orde en weet dankzij het hoge tempo en leuke dialogen nauwelijks te vervelen.

Zeer goed.

Met dank aan Warner Brothers voor het recensie-exemplaar.

Het is sowieso een goed verhaal waarvan Mr Howard een film heeft gebrouwen, kan haast niet misgaan. Dat doet het dan ook niet al moet ik wel in de film komen en wennen aan de soapachtige teksten die uit de monden van de acteurs komen. Ook vind ik het jammer dat vrij weinig aandacht besteedt wordt aan de seks en drugs van Hunt.

Nicki Lauda daarentegen is een uitermate interessant personage en zorgt voor een leuke kijkervaring.

Oh ja, een pluim voor de casting voor de treffende gelijkenis van de hoofdpersonages.

WOW!

Héél goede film hoor! 123 minuten die in sneltempo voorbijgaan, geen minuut heeft deze film mij verveeld! De namen Lauda en Hunt ben ik uiteraard ooit al eens tegengekomen maar het verhaal over hun rivaliteit kende ik tot op heden niet. Passie / interesse voor F1 heb ik nooit gehad (na deze film trouwens nog steeds niet) maar dat was nergens een probleem om te genieten van deze film! de cast is geweldig! Ik maar denken dat Chris Hemsworth enkel met een hamer kon zwaaien (voor alle duidelijkheid, daar wist ik de man ook al te waarderen)! Nee, het feit dat de film hoe langer, hoe meer mijn nieuwsgierigheid wist op te wekken om de afloop te kennen van die laatste race omdat ik begaan was met de personages.. dat maakt het voor mij een film van grote klasse!

Fantastische film!!

Net als vele andere gebruikers hier heb ik niks met Formule 1 als sport. Ik lees wel eens zijdelings in de krant wie er gewonnen heeft, maar dan houdt het ook wel op.

Van Lauda had ik ooit wel eens wat gehoord, maar wist niet meer wat. Hunt was totaal onbekend. Ik ging dus totaal onvoorbereid de film in.

Achteraf kan ik iedereen duidelijk maken dat het totaal niet uitmaakt of je nou wel of niet een fervent liefhebber van de sport bent.

Want de film is ook voor leken zoals ik prima te doen en ik heb van begin tot eind meegeleefd met de twee hoofdrolspelers.

Daniel Brühl speelt het karakter Lauda op een zeer indrukwekkende manier. Eigenlijk blaast hij Hemsworth als Hunt volledig van het scherm. En dat ligt niet eens aan de manier waarop laatstgenoemde acteert, maar volledig aan Brühl. Fascinerende acteerprestatie.

De film is verder erg goed. Fantastisch camerawerk en schitterende shots. De races zien er gelikt uit en alles is prima in het jaren '70 sfeertje gebracht.

Omdat ik niet wist hoe de tweestrijd af zou lopen zat ik tijdens de climax op het puntje van m'n stoel.

De film kent een prima einde en liet me beduusd achter.

Voor nu vier dikke sterren, wie weet na herziening een verhoging!

Heej, wat een toffe film is dit! Rush toont de rivaliteit tussen de Formule 1-coureurs James Hunt, een Britse playboy die er op los leeft en Niki Lauda, een berekende Oostenrijker, die recht voor zijn raap is. Beide rollen worden erg overtuigend en knap ingevuld door Hemsworth en Brühl. Qua productie zag het er ook nog eens erg seventies en dus goed uit. En dat voor een film van Ron Howard, die ik toch niet een heel geweldig regisseur vind...

Anyway, ben niet zo thuis in de Formule 1 en wist ook niks van het seizoen dat gevolgd werd. Dus dat maakte de film nog eens extra boeiend en spannend om te volgen. Het viel me op dat het er toentertijd wel wat anders aan toegaat dan nu denk ik. Het waren toen toch meer een stel gemotoriseerde cowboys die met gevaar voor hun leven de racebaan opgingen. Het clubje rond de Formule 1 kwam ook wat minder professioneel maar wel hecht over. Misschien heeft dat geschetste beeld iets teveel last van de race-romantiek toentertijd, maar goed dat terzijde.

Sterke film, sfeervol tijdsbeeld, goede muziek en uitgebalanceerde karakters. Misschien wel iets te uitgebalanceerd; alsof beide heren even (weinig) sympathiek neergezet moesten worden. De actiescenes zijn indrukwekkend en de karakters interessant, met name Lauda (erg goede rol ook van Bruhl). Een uitstekend kijkje in de wereld van de F1 en daarnaast gewoon een goede film.

"A wise man gets more from his enemies than a fool from his friends."

Ik heb deze film iets te lang uitgesteld, omdat ik niet meer into F1 ben. De algemene consensus is dat je hier geen fan voor hoeft te zijn. Ik kan hier inkomen, maar alsnog greep het me niet helemaal.

Dat komt mede door de fragmentarische vertelling; te veel gebeurtenissen die elkaar in rap tempo opvolgen - merendeels - zonder enige verklaring. Hierdoor had ik met name in het eerste uur moeite om er echt goed in te komen. Pas in het tweede uur met de welbekende crash kon ik me er beter in vinden.

Aan Chris Hemsworth en Daniel Brühl ligt het niet, want die zetten respectievelijk de twee tegenpolen uitstekend neer. Hemsworth als de flamboyante Hunt en Brühl als Lauda met zijn 'maniertjes'. Wat dat betreft komt de rivaliteit tussen deze twee goed over.

De races zelf zijn in het begin te kort, meer summiere samenvattingen eigenlijk. Best jammer, want telkens bij het horen van de ronkende bolides zat ik te wachten op een adrenaline verhogende race die maar niet kwam. Gelukkig maken de laatste paar races veel goed i.c.m. de sterke score en sound design.

Al met al best vermakelijk om eens gezien te hebben, des te meer omdat het grotendeels gebaseerd is op een waargebeurd verhaal. Maar toch eerder voor de fan dunkt me, want ik hield er geen 'rush' aan over.

Dikke 3,0 sterren.

Tsja. Aantal mooie/spannende scenes. Een aantal. Bloedstollend? Nee, dat nergens. Had ik wel verwacht van deze film

3.0

Hoewel ik de formule 1 jarenlang op de voet heb gevolgd ging Rush vorig jaar aan mij voorbij. Een aantal keer stond ik op het punt om ervoor naar de bios te gaan maar óf het werd op het laatste moment een andere film óf ik ging die avond helemaal wat anders doen. Vreemd als je ook nog eens bedenkt dat Rush zowel bij het publiek als critici in goede aarde is ontvangen. Nog steeds ligt het IMDb-gemiddelde ruimschoots boven de 8,0. Gisteravond moest het er toch maar eens van komen en ik kan niet anders zeggen dat ik mij uitstekend heb vermaakt.

Chris Hemsworth en Daniel Brühl zetten de rollen van James Hunt en Niki Lauda prima neer. Hun doen en laten komt aardig overeen met datgene wat ik over de twee kemphanen heb gelezen. Hunt als de flamboyante, goedlachse playboy en Lauda als de kille maar intelligente perfectionist. In het begin van de film is er nog geen sprake van een speciale rivaliteit maar in de loop van het seizoen 1976 neemt met name het wederzijds respect behoorlijk toe. Daarin vond ik de miraculeuze comeback van Lauda goed uitgewerkt. Zijn doodstrijd en heldenonthaal in Italië behoren voor mij tot de beste stukken van de film. Ook het moment dat Hunt de journalist te grazen neemt die Lauda totaal respectloos behandelde mocht er zijn.

De races zelf zijn fraai maar de échte beleving is niet altijd overal aanwezig. Het finalestuk in Japan was bloedstollend spannend maar sommige Grand Prix' waren net even te fragmentarisch. Natuurlijk is het ook lastig om gebeurtenissen van veertig jaar geleden in beeld te brengen. Om dit op te lossen wordt er veel in close-ups gefilmd en eerlijk gezegd vind ik dat helemaal niet erg. Godzijdank hebben de makers de echte stem van de Britse F1-commentator Murray Walker gebruikt. Deze opnieuw laten inspreken was onbegonnen werk geweest, zoals hij een wedstrijd kon omschrijven... Aan het einde bekroop mij trouwens het gevoel hoe ver Hunt wel niet had kunnen komen als hij over de benadering van Lauda beschikte. Qua puur racetalent deden de twee minder voor elkaar onder dan je op basis van de statistieken zou verwachten.

Rush is een film geworden met accuraat acteerwerk, fraaie beelden en een goed gedoseerde hoeveelheid heroïek. Ik wacht met smart op meer racefilms van dit niveau. Onbegrijpelijk dat het kassucces van Fast & Furious 6 in de verste verte niet wordt geëvenaard terwijl het dit goedkope product op alle vlakken de baas is.

4*

De vertelling van Rush is niet altijd even sterk. De film springt namelijk van gebeurtenis naar gebeurtenis, maar blijft maar op weinig momenten echt hangen. Al dat gedoe rondom trouwen en vrouwen zal ongetwijfeld belangrijk zijn geweest in het leven van de heren, maar het wordt een beetje aangestipt alsof het een verplichting was. Ook andere momenten worden iets te snel gepasseerd, zoals de revalidatie van Lauda. Daar zaten ongetwijfeld wat mooie sterke momenten in, maar hier wordt het even snel aangehaald en weer verder. Wat dat betreft is het geen probleem dat de heren in hun F1 auto snel willen, maar de filmmakers hadden af en toe wel langzamer mogen rijden.

Verder is Rush een goedgemaakte en prima verzorgde film met uitstekende vertolkingen. Daar valt verder opvallend weinig op aan te merken.

3,5 sterren.

Rush vertelt over de rivaliteit tussen Formule 1-legendes James Hunt en Niki Lauda. Het is - getuige de poster - met name bedoeld als een eerbetoon aan Hunt, die zo'n 20 jaar geleden overleed. Het verhaal wordt verteld tegen de achtergrond van de oertijd der Formule 1: weinig regels, weinig veiligheidsmaatregelen en heel veel actie.

Ron Howard tekende voor de regie. Ik kan de beste man na al die tijd nog niet helemaal los zien van Ritchie Cunningham uit Happy Days, maar de films die hij maakt zijn vaak erg degelijk. Nooit heel spraakmakend of gewaagd maar wel van een consistente hoge kwaliteit. En dat maakt hij ook nu weer waar. Rush ziet er prachtig uit. Van aankleding tot actiescènes en van kapsels tot en met het vaalblauwe 70's kleurfilter. Een lust voor het oog.

Inhoudelijk heeft de film het een beetje moeilijk. De vertelling vergroot sommige dingen wat teveel maar blijft op andere punten wat te oppervlakkig en het worstelt met het 'eerbetoon' aan Hunt. De man stond alom bekend als party-animal en playboy dus mag hij gerust zo worden neergezet, maar waar trek je de grens?

Ergens deed het me denken aan de film The Wolf of Wall Street waarin gevallen multimiljonair Jordan Belfort eigenlijk een beetje voor schut wordt gezet, net als alle idiote excessen uit de jaren tachtig. Hoewel die film nog wat meer lagen bevat (deels een aanklacht tegen het kapitalisme, deels een verheerlijking van The American Dream, maar bovenal heel veel humor om te lachen) heeft het personage James Hunt die gelaagdheid niet. Het is eigenlijk maar een eendimensionale eikel die toevallig goed kan rijden. Ik heb niet zoveel met dat soort lui. Net als bijvoorbeeld een George Best. Bah.

Veel boeiender vond ik dan ook het personage van Lauda. Intelligent, gedreven, gedreven en vooral: gedreven. De focus ligt een groot deel van de film op hem, wat de film zeker ten goede komt (zo niet redt van een totale ondergang). Ook valt er met Lauda heel wat te lachen: de scène waarin hij gaat liften was erg grappig, net zoals zijn venijnige opmerkingen tegen de monteurs ("You can't say that!! It's a Ferrari!!"). Een poster met daarop Hunt èn Lauda, zoals dit, was daarom beter geweest.

Hemsworth liep het risico om als prettyboy zich nooit verder te onwikkelen dan houten klaas maar hij laat zien meer te kunnen dan een rol als Thor. Ster van de show is toch wel Daniel Brühl, waar ik achteraf al diverse films van heb gezien maar zijn naam zei me niets. Ook opvallend is de enge gelijkenis tussen zowel de hoofdpersonages en hun real-life tegenhangers, alsook die van de supporting cast. Met name Alexandra Maria Lara als Marlene Lauda is echt griezelig echt.

Hoewel het verhaal af en toe wat teveel vleesch noch visch is, maken de overige factoren deze film zeker een toffe rit, echt een Rush.

4 sterren

P.S.

Ik ben weliswaar een autofanaat maar zeker geen F1 fan. Een sport die meer regeltjes kent dan het Burgerlijk Wetboek en waarbij het aandraaien van één schroefje het verschil maakt tussen een plek op het podium of in de grindbak, trekt mij niet. Rush gaat over een tijd waarbij het nog een gevecht was van coureur tegen coureur in plaats van bankrekening tegen bankrekening. Desondanks moet gezegd dat ik blij ben dat het wat veiliger is geworden want dat ging destijds helemaal nergens over.

'k heb totaal niks met Formule 1, maar toch vond 'k dit een aanrader. 'k vond het interessant in beeld gebracht, spannend en visueel ook erg sterk.

Ook qua cast zat het goed en kwam het overtuigend over en ook de muziek vond 'k erg goed en passend.

Toch wel aangenaam verrast door deze film die me geen ogenblik verveelde, ondanks de toch lange speelduur.

Een goede actie/drama/sport/biopic film...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende acteur Chris Hemsworth (Thor!)...

Een waargebeurd verhaal...

Mooi HD (oude opname rond 1976/kleur) kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Prima camerabeweging...

Het verbaasd me soms dat de films van Ron Howard verschillende scores hebben. Dat is misschien wat overdreven gesteld, maar geen enkele regisseur is zo afhankelijk van de kwaliteit van zijn materiaal als Howard. Is het een goed script en heeft hij de juiste cast en crew dan krijg je een goede film. Is dat niet zo, dan is het onmogelijk dat hij iets doet om het beter te maken. Howard regisseert 100% volgens het handboekje. Hij zal altijd objectief gezien iets degelijks opleveren, maar wie kijkt er objectief film?

Howards films worden nooit echt spannend voor mij, omdat ik altijd het gevoel heb dat het verhaal nooit ergens echt onverwachts heen gaat. Zo ook hier. Ik weet niets van Formule 1 en had nog nooit van Lauda of Hunt gehoord, dus ik wist niet door historische kennis wat er zou gebeuren. Het is ook niet zozeer dat ik precies kon voorspellen wat hoe het verhaal steeds verder zou gaan, maar wel dat het niets extreems zou zijn. Hoeft verder ook niet, maar Howard wist me ook niet meer interesse te wekken in Formule 1 dan ik al heb. Wel brengt hij de haat-liefderelatie tussen de twee coureurs goed, maar dat is werkelijk een verdienste van scenarist Morgan, evenals het acteerwerk van Hemsworth en Brühl. De races zijn goed gefilmd, maar grepen me verder niet echt. F1-fans zijn er extatisch over, dus wellicht is het een gebrek aan inzicht in die races van mijn kant dat het gewoon wat minder interessant maakt.

Het is een typische biopic in zekere zin, met goed uitgewerkte personages, een aardig boeiend conflict, een verhaal dat iets te veel hak op de tak gaat en verder geen seconde boven zichzelf uitstijgt. Ach, het onderhoudt.

3*

Ron Howard, een regisseur die achtereenvolgens het gedrocht How the grinch stole Christmas maakte om daarna de klassieker A beautiful mind te brengen. Met Rush maakt hij één van zijn betere films. Een biopic van twee racers, waarvan vooral Niki Lauda de bekendere naam is. Formule 1 op zich is niet voldoende om een film over te brengen, daarvoor moet je als kijker wel wat interesse in hebben. Als leek val je dan terug op de grote namen in het circuit. Maar of Michael Shumacher, Jackie Stewart, Jackie Ickx (als Belgische coureur), Alain Prost, Sebastian Vettel of andere grootheden interessant genoeg zijn is nog wel de vraag. Schieten over: Ayrton Senna, wiens dood zelfs niet Formule 1 liefhebbers schokte, en de strijd tussen twee grootheden: James Hunt en Niki Lauda.

De film zoekt nog zijn weg in het begin, al lukt het Howard toch wel om tempo in de film te brengen. Genoeg tempo om de snelheid van auto's mee te geven. Maar wel te weinig om de adrenaline van het race mee te geven. Wel zijn de 2 hoofdrolspelers mooi neergezet, zonder dat één van hen per se de lead wil zijn. Ook al is de vete tussen beide coureurs grotendeels fictief, de rest is wel juist en die zo gezegde vete tussen beide heren is een vertaling van de strijd tussen beiden op het circuit.

De film is vooral genieten als je van Formule 1 houdt. Blijkbaar is de voorstelling zeer geloofwaardig. En ook het verhaaltje er rond is boeiend genoeg om meer te zien dan een autorace van 2 uur. Het geheel is misschien wel wat standaard en buiten enkele mooi scènes tijdens de race mist het toch wel de creativiteit die volgens mij bij een andere regisseur beter hadden gelukt. Geef dit in handen van Aronofsky en je voelt de strijd nog veel meer.

Hollywood ten voete uit.

Howard's films zijn vaak toch veel van hetzelfde. Oerdegelijk, met veel gevoel voor dik aangezet sentiment en larger than life personages. Dat net dat eigenlijk niet zo goed samengaat met biopics laat Howard compleet aan zich voorbijgaan (en blijkbaar terecht, kijkende naar de score).

Rush is eigenlijk gewoon Senna: The Movie. Er mogen dan twee andere racers de hoofdrollen vertolken, het gaat eigenlijk over net hetzelfde. De rivaliteit wordt perfect uitgespeeld, de werkelijkheid wordt wat aangedikt en het Hollywoodscript wordt ingevuld met bruikbare segmenten uit de heren hun leven. Liefdes, overwinningen en levenslessen. Strikje errond en klaar.

Heb er twee uur naar zitten kijken en daarmee was het dan ook wel klaar. Brühl speelt een klier, maar op een wat vervelende manier, ook Hemsworth ook iets te dik aangezet in z'n rol. De vrouwen zijn behang, de vete tussen de twee is eigenlijk niet zo spannend. Het camerawerk is oerdegelijk, behalve tijdens de races zelf probeert Howard wat. De shots op het randje van het circuit zijn cool, de in-motor shots (die teveel herhaald worden) ogen nergens naar. Howard moet zich ook niet bezighouden met zulke trucjes, dat maakt alles alleen maar geforceerder.

Het appeal van dit soort films gaat compleet aan mij voorbij. Het is aardig om volgen (maar wel te lang), daarmee is alles wel gezegd.

1.5*

Prachtige film over de rivaliteit tussen de twee formule 1 coureurs James Hunt en Nicki Lauda. Meeslepend verteld en mooi in beeld gebracht met spectaculaire en spannende races. Maar de film draait om de twee boeiende en botsende personages (uitstekend gecast waarbij er een goeie dynamiek is tussen de twee acteurs).

Heel mooie sfeerbeelden van de races en wat daar rond draait, maar het boeiende van de film zit m.i. in de schets van de houding, levenswijze en onderlinge meningsverschillen van beide topsporters, hun conflicten inbegrepen. Hiervan zijn vooral de schitterende en scherpe dialogen te onthouden. Dikke pluim natuurlijk voor de acteurs.

Een prachtige biografie.

Hele mooie film die vooral om de rivaliteit van de 2 bekende coureurs. Erg meeslepend vond ik en vooral het wederzijds respect voor elkaar aan het einde gaf me een mooi gevoel Aanrader deze film!

En Ron Howard maakt weer eens een mooie reconstructie van de jaren zeventig hier met de focus op de Formule 1-competitie in 1976. Ik was toen 5 en geen idee of ik het live zag of later in het journaal, maar Niki Lauda was subiet een held. Dramatisch seizoen met Lauda en Hunt nek-aan-nek.

Fantastische sfeer, vlot tempo en mooie decors.

Toegeven als mijn partner Formule 1 keek, riep ik gegarandeerd of dat geluid zachter kon, ze hebben er nu wat aan gedaan en die karretjes snorren nu alleen nog maar wat, het heldendom en de doodsverachting was er al een aantal jaren uit ... hier nog even de ware dramatiek.

Best een aardige weergave van de geschiedenis en rivaliteit tussen Hunt en Lauda in het Formule1 wereldje.

Bij deze film kreeg ik wel een beetje het gevoel waar ik bij het kijken naar Formule 1 ook altijd last van heb: De eerste paar rondjes en het laatste rondje zijn het spannendst.

Daarom duurde de film voor mij wat te lang.

Must-see als Formule 1 fan (volgend weekend begint het hele circus weer). Uitstekend drama dat een mooie en authentieke inkijk geeft in een periode van de F1 waar nog echte helden achter het stuur zaten. En waar helaas ook heel wat dodelijke slachtoffers te betreuren vielen.

De film focust op de tweestrijd tussen de charismatische playboy James Hunt en de koele berekende Niki Lauda. Het contrast tussen beide heren wordt goed naar voren gebracht en levert mooie beelden en dialogen op. Ook de actiescènes (lees de races) worden uitstekend in beeld gebracht, met veel oog voor detail. Zowel Hemsworth als Brühl doen het wat mij betreft voortreffelijk als respectievelijk Hunt en Lauda.

Erg genoten van deze film.

Ron Howard op de automatische piloot. Het is niet geheel onvermakelijk, maar bijzonder wordt het geen moment. Eerder nogal middelmatig. Het is teleurstellend dat de races weinig aan bod komen en niet echt sterk in beeld worden gebracht. Ik heb trouwens het idee dat de rivaliteit behoorlijk wordt opgeklopt tot een vete. Sowieso iets waar ik me aan stoor op het moment dat een film verkocht wordt als waargebeurd. Het is niet waargebeurd. Er is van alles bij verzonnen. Sterker, het is een verzonnen verhaaltje gebaseerd op echte personen en verweven met feiten. Dat is verder niet erg hoor, maar ik heb wel eens het idee dat men zich daar niet voldoende van bewust is. 2,5 sterren voor een middelmatige film van een middelmatig filmmaker. Het beste dat je over Howard kunt zeggen wat mij betreft is dat ie bekwaam is.

Formule 1 is niet aan mij besteed maar gelukkig hoef je geen fan van F1 te zijn om dit een goede film te vinden. Vond de film erg meeslepend al vanaf het begin. Soms machtige racebeelden. Gaat meer over de mensen achter de sport, over gedrevenheid en passie maar ook over hoe erg ze bereid zijn om levensgevaarlijke risico's te nemen om zich te bewijzen.

Naast sportfilm is Rush ook een fragmentarische biografie over de twee coureurs. Biografieën zijn een riskant genre omdat foutieve historische informatie altijd zorgt dat een film bakken kritiek over zich heen krijgt. Anderzijds is het ook onmogelijk om 100% accuraat te zijn. De film was niet te detaillistisch en bleef stilstaan op meer gemediatiseerde stukken uit hun carrière waar je niet zo snel een blunder kan slaan. Vrij goed aangepakt dus. Goede rollen, waarbij Hemsworth en Brühl evenwaardig spelen. Zelfs Lauda himself was lovend over de film las ik, wat ook al iets over de kwaliteit ervan zegt.

Niet zo best. Het komt niet veel verder dan een sportfilm, wat opgeklopte rivaliteit, her en der wat half-memorabele one-liners en een paar randfiguren. Zo wordt de rol van de vrouw van Lauda wordt beperkt tot de stille kracht op de achtergrond (Stand by your man! Haak maar in!). Al met al te weinig om geboeid te worden.

En ligt dat nou aan mij, of waren de races gewoon niet spannend gefilmd? Je kunt soms gewoon zíen dat er niet met hoge snelheid gereden wordt.

Aan de pluskant: Acteurs gevonden die behoorlijk op de racers lijken. En een leuk sfeerbeeld van de mid-seventies.

Al met al: niet zo best.

The closer you are to death, the more alive you feel. It’s a wonderful way to live. It’s the only way to drive.

Rush is een mooi portret over de twee voormalig Formule 1 coureurs Niki Lauda en James Hunt. De onderlinge strijd begint al als ze allebei in de Formule 3 rijden en zet zich voort in de hoogste klasse van het autoracen. Daniel Brühl en Chris Hemsworth zijn voortreffelijk als Lauda en Hunt en Ron Howard’s regie is sterk. De racescènes zien er fantastisch uit en laat de kijker bijna zelf in de racewagen plaatsnemen.

Lauda en Hunt zijn compleet verschillende personen en Howard en zijn twee acteurs weten dat goed duidelijk te maken in het begin van de film. Hunt is de flamboyante Engelsman die zich druk maakt over vrouwen en drank en teert op zijn talent. Lauda is de serieuze Oostenrijker die alles weet over de techniek van zijn Formule 1 wagen en ten alle tijden voorbereid is op zijn race. Op persoonlijk vlak zie je ook de verschillen. Waar Lauda een leuke vrouw heeft en een stabiel huwelijk, gaat Hunt een relatie aan met een actrice en stappen ze uiteindelijk in het huwelijksbootje. Dat dit desastreus eindigt is een understatement. Naarmate de film vordert zie je het respect tussen de twee toenemen. Hunt is gefrustreerd dat Lauda telkens wereldkampioen wordt en hij gaat vol aan de bak om Lauda te verslaan. Als de fatale race op de Nürburgring aanvangt weet je wat er gaat komen, maar toch ben je er niet op voorbereid en is het gruwelijk om te zien. Het doorzettingsvermogen van Lauda is mooi om te zien en Brühl acteert hier fantastisch. De laatste race van het seizoen 1976 is ontzettend spannend en is schitterend gefilmd door Howard.

Als ik een minpunt moet noemen is dat er geen enkele verrassing in de film zit. De regie van Howard is klinisch en voor iets speciaals is geen ruimte. Rush is uiteindelijk een mooie schets over twee rivalen die (ook al begrijpen ze elkaars wereld niet) wel respect voor elkaar hebben. De laatste scene tussen de twee is hier een mooi voorbeeld van.

Ik begrijp deze hoge score niet zo. Rush is ontzettend conventioneel en een film zonder een hart. Er zit geen enkel mooi moment of scherp randje aan de film. Alles is gladjes, elke scene is een bouwsteen naar de volgende scene, als een standaardsjabloon van hoe je een film maakt. Dat de rivaliteit tussen Lauda en Hunt heel anders wordt neergezet dan dat deze werkelijk was, maakt het nog een stukje erger.

Rush is zo'n film waarbij het totaal pakket aanwezig is.

Strak camerawerk, opzwepende muziek, een sterk verhaal met goed geschreven dialogen en leuke humor. Ik heb zelf niks met de F1 en kende beide racers ook niet van naam, maar wat was dit een adrenaline stoot van begin tot eind.

Ben normaal geen fan van Hemsworth, maar hij lijkt geboren voor deze rol en weet te overtuigen als playboy die tot het uiterste gaat.

Verder is Brühl gewoon altijd goed en de twee zijn dan ook aan elkaar gewaagd.

De concurrentie, onderliggende spanning en de twee mannen die elkaar niet kunnen uitstaan, maar gaandeweg toch respect en waardering voor elkaar krijgen worden allemaal goed belicht en maakt het meer dan alleen een sportfilm.

Dat er feiten zijn verdraaid kan me eerlijk gezegd niks schelen, de film is gewoonweg ontzettend goed.

Voor nu een 4 met kans op verhoging en wie weet ooit nog een plek in mijn top tien.

Aardig... hoewel je je afvraagt of er meer in had gezeten. Meer dan wat we al weten van deze racers. M.a.w. film bleef oppervlakkig. Jammer van Alexandra Maria Lara ook. Altijd een zwak gehad voor deze actrice. Speelt de vrouw van Niki Lauda. Irritant personage zoals Lauda werd geportretteerd. Iets teveel aangezet contrast met de flamboyante James Hunt? Je vraagt je af hoe Lauda zelf kijkt naar de film dan... Nee, dan die film met Anthony Hopkins. Meer tijd, meer gebaar, meer gedoe, meer diepgang in The World's Fastest Indian. Die op de Belg was te zien.

De laatste tijd veel F1 gevolgd dus ook maar deze film meegepikt. Ik moet zeggen, dat smaakte redelijk goed. Met name de racescènes zien er gaaf uit, zoals de closeups van wat er in de auto gebeurt, het schakelen enzo. Sowieso zijn de beelden tijdens het racen geschoten vanuit verschillende invalshoeken, waardoor je er voor je gevoel veel dichter op zit dan bij beelden van een echte F1 race.

Tegenwoordig schijnt golf gevaarlijker dan F1 te zijn, maar deze film speelt dus in het tijdperk waarin autorijden nog gevaarlijk was, en de seks veilig, zoals Lauda het zelf verwoordde. In ieder geval een leuk interessant tijdsbeeld. Wat gingen die pitstops toen langzaam! Zwaartepunt van de film is natuurlijk het ongeval. Leukste scène was duidelijk de liftersscène.

Twee tegengestelde karakters zorgen natuurlijk ook voor de nodige dynamiek, al schijnt het nogal dik aangezet te zijn. In werkelijkheid zouden de heren vrienden geweest zijn, en Lauda beweert zelf ook minder braaf geweest te zijn dan het personage in de film dat op hem gebaseerd is. In ieder geval heeft men erg z'n best gedaan om de acteurs zoveel mogelijk te laten lijken op de mensen die ze spelen. Met name Brühl lijkt erg op Lauda. Ik moet zeggen dat ik wel sympathie voor Lauda heb, zo'n rationele perfectionist die geen blad voor de mond neemt. Mooie kerel, ook in het echt.

Grootste minpunt is de muziek die soms erg aanwezig en overdramatisch klinkt. Dat gaat steeds meer ergeren naarmate de film verder loopt. Achteraf pas kwam ik erachter dat de componist Zimmer is. Ja dat had ik kunnen weten gezien mijn reactie op de muziek. Als F1 me niet zou boeien, zou ik de film 3* geven, maar omdat het onderwerp me erg ligt, waardoor z'n film toch wat prettiger wegkijkt, toch een halfje extra. 3,5*.