Moonrise Kingdom (2012)

Geen film voor mij. 2.0

Typisch Anderson materiaal dat over de gehele linie niet echt heel grappig wordt, maar ergens blijft dat vreemde sfeertje dat hij altijd weet te creëren wel boeien.

De eigen, kleurrijke stijl komt weer erg goed naar voren en de film is eigenlijk ook een aaneenschakeling van rare momenten.

Soms misschien iets te raar, want wat de basis kan vormen voor een uiteindelijk mooie coming of age film(jongetje en meisje rennen samen weg) loopt uiteindelijk iets teveel uit op een gekke verzameling van maffe eiland bewoners.

3,0*

Als ik geweten had dat dit een coming of age film zou zijn, dan had ik de film denk ik overgeslagen. Op een of andere manier trekken die films me echt niet. Ik had toch net wat anders verwacht dan dit. Ondanks een prima cast die het goed doet heb ik me zitten vervelen. Soms is de film best aandoenlijk als het stelletje intiem wordt samen, maar dat zijn maar korte momenten. Verder vond ik ook dat het allemaal te warrig was. De vele aanwezige karakters zijn daar ook schuldig aan. Dan kijk ik liever een film als Stand By Me waar alles wat gestructureerder en logischer is. Dat vond ik 1 van de weinige coming of age films die ik wel geslaagd vond. Moonrise Kingdom zal bij de liefhebbers van dit genre vast wel in de smaak vallen denk ik.

2*

Het is denk ik niet zozeer dat dit een coming of age film is dat de film in de smaak valt, maar omdat de film is geregisseerd door Wes Anderson en daarom zijn typerende stempel draagt.

Dat ook denk ik. Ik vond Fantastic mr Fox ook een vreselijk vervelende film en The Royal Tenenbaums was aardig om een keer te zien, maar niks boeiends verder. Andere werken heb ik nog niet gezien. Misschien maar beter ook, hehe.

Maar wel grappig dat je juist de coming of age elementen in deze film dan weer het beste vindt. Stiekem... Denk dat je het genre best onderschat. Al valt deze film juist niet echt onder het CoA genre. Daarvoor is de film te "Wes Anderson"

Door de hoge waardering toch wel benieuwd geworden naar deze film.

Ik wist niet goed wat ik moest verwachten maar heb hem toch maar gekeken.

En dat had ik dus beter niet kunnen doen.

Ik vond er echt helemaal niets aan.

Ik vond het maar een kinderachtig filmpje en heb hem dan ook met stijgende verbazing en ergernis uitgekeken.

Nee absoluut niet mijn type film en zonde van mijn tijd.

Overrated much? Wat een saaie bedoeling zeg...

Na Fantastic Mr. Fox opnieuw een geslaagde film. Ik hou wel van het sfeertje dat Anderson creëert. Norton steelt de show als scout master Ward

Aparte, soort van 'onbereikbare' film.

Anderson creeërt zijn eigen wereld, met eigen regels en zo serieus en stilistisch opgezet, dat moet wel goed uitwerken en dat strookt niet met onze 'normale' mensenregels.

Mijn vierde Anderson en het werkte weer goed. Niet dat ik overdonderd wordt door lachsalvo's, niet dat ik weggeslagen wordt door emoties, gewoon goed.

Bijna geen enkele glimlach te bespeuren, één groot droogkomisch geheel dat ook een soort van aandoenlijk geheel wordt daardoor. De twee jonge hoofdrolspelers maken dit vermoeden natuurlijk af. Geweldige volwassen dialogen door twee jonge buitenbeentjes verwoord. De overige topacteurs presteren ook naar behoren. Al met al dus een hele dikke voldoende.

Helemaal niet mijn stijl. Vaag, traag.

De sfeer van jaren 60 doet er voor mij geen goed aan.

Ik heb het 15 minuten volgehouden.

Wat saai zeg!

Apart, maar knullig, kinderachtig en niet echt interessant. Het verhaal boeide totaal niet en de manier waarop het verhaal gebracht wordt nog minder. Waarom hier zoveel bekende acteurs hieraan hebben meegewerkt is mij een raadsel. De vele bekende acteurs hebben dan ook geen meerwaarde aan de film kunnen geven, aangezien zij slechts oninteressante bijrollen spelen.

2 sterren

verrassend! Ik vond het een leuke film. Ergenst vrij origineel >gewoon is wat anders.

Fantastisch anarchistisch sprookje met een zeer speciaal sfeertje. Voor diegenen die The Life Aquatic goed vonden is dit zeker een aanrader.

Wat een boeiend stukje pulp. Goed geacteerd, dromerig en teder. Ik vond het een verassend leuke film, waar kinderen als volwassenen reageren en volwassenen als kinderen. Er zullen heel veel mensen zijn die dit niks vinden en ze hebben gelijk, want dit is echt zo'n film die de juiste snaar moet raken bij iemand. Bij mij lukte dat gelukkig in dit geval wel.

Tweede Wes Anderson die ik zie en weer kan ik er vrij weinig mee (The Darjeeling Limited beoordeeld met 2*). Mooie beelden en op sommige momenten goed geacteerd (vooral Edward Norton kon ik waarderen). Echter doet het verhaal en de dingen die er gebeuren me weinig. Het is leuk en aardig, maar het wordt nooit meer dan dat. Ik wil graag een Wes Anderson film leuk vinden, mede omdat er vaak veel bekende acteurs in zijn films zitten, maar het lukt me gewoon niet.

Erg fijn fantasierijk en komisch werkje. Typisch Wes Anderson. Een van Amerika's meest originele regisseurs met een hoog love or hate gehalte. Ik zit absoluut bij de eerste groep.

Mooie 4*

Niks aan toe te voegen ! 4 *

Tegenvaller. Na flink aangestoken te zijn door het Andersonvirus na zien van de Tenenbaums en Bottle Rocket, had ik hier heel veel van verwacht. De kindacteurs doen het prima maar beschikken logischerwijs nog niet over de nuances in hun (gezichts)uitdrukkingen als een Owen Wilsen en in deze film Norton. Na de hilarische openingsscènes heb ik niet echt hard meer gelachen. De romance is wel knap neergezet en dat is bewonderingswaardig met twee kindacteurs. Enfin, beetje slordig opgeschreven maar het komt erop neer dat de film 'net niet' is.

Wes Anderson kun je niet verwijten dat hij geen creatieve geest heeft. Qua kleurgebruik en fantasie weet hij vaak vrij aparte en redelijk unieke films af te leveren, waar hij op een duidelijke manier zijn eigen stempel op heeft weten te drukken. Al zijn films, die ik tot nu toe zag lijken namelijk op elkaar. Op zich niet erg, want het draagt erg bij, aan de herkenning van een regisseur.

Toch hebben al zijn films nog een overeenkomstigheid. Ze weten mij niet echt te pakken, ondanks dat het leuk kijkvermaak is. Bij Moonrise Kingdom is dat eigenlijk niet anders. Visueel ziet het er allemaal erg mooi uit. Erg kleurrijk, leuke opvallende settings en veel gevoel en aandacht voor de details. Het verhaal wordt verteld als een soort van sprookje uit de zestiger jaren. De cast vond ik vrij opvallend. Murray en MCDormand passen hier bijvoorbeeld prima tussen, maar een Willis of Keitel zijn wat vreemdere eenden in dit genre. Toch doet iedereen het op dat gebied naar behoren en valt er weinig aan te merken. Ik vond vooral het rolletje van Willis erg vermakelijk.

Voor de rest viel het me qua humor ietwat tegen. Ik had het allemaal iets leuker verwacht. De focus lag hier vooral op het verhaal, dat bij momenten ook wat minder boeiend was. Anderson weet er voldoende afwisseling in te brengen, maar echt geweldig of indrukwekkend wordt het nooit. Best leuk om een keer gezien te hebben, maar meer is het niet voor mij.

3,0*

Fijne rariteiten film.

Ik vond hem wel leuk met het kinderlijk recht voor de raap dingen.

Geen kraker maar gewoon een film die apart is.

de 4 is omdat ik persoonlijk dit soort films toejuich die niet gemaakt zijn voor miljoenen publiek

Ik gelukkig ook! Wat een top films maakt deze man. Dit was mijn vierde, en wat mij betreft zijn beste. Wat een heerlijk verhaal, wat een heerlijke karakters, wat een heerlijke humor en wat een prachtig duo vormen de 2 jonkies.

4,5*

Toch wel weer een klein kunstwerkje, deze typische Wes Anderson.

Met name filmisch gezien is dit denk ik zelfs wel zijn beste, barst van creatieve vondsten en geinige kwikslagen.

Echter, zoals bijna alle Wes Anderson films is het allemaal wat te gemaakt quirky om echt aan je te binden. Het is meer wat afstandelijk giebelen om grappige personages en situaties.

Niet echt grappig, niet echt spannend, niet echt ontroerend... Flauwe hap

Tumblr de film

Echt het eerste waar ik dacht is hipsterige 'foto-blog' site tumblr, de mooie plaatjes, de gehele overdreven retro feel maar dat is niks nieuws voor anderson. Kijk maar naar de prachtige vormgeving van the royal tenenbaums, moonrise kingdom is meer gericht op het uiterlijk dan het verhaal. Het plot is gewoon oerdegelijk Eenzame meisje en jongen lopen weg en brengen hierdoor het eiland in rep en roer waardoor er ook allemaal andere zaken boven komen maar Anderson gebruikt het vooral om de scherpe dialoog goed uit te laten komen. Edward Norton speelt een prachtige bijrol als de sympathieke neurotisch scoutleider, zoals normaal Bill Murray in een stoffige pa rol, Bruce willes in eindelijk weer een goede dramarol en Frances Mcdonald als strenge moeder die duidelijke connectie met haar enigste dochter mist.

Jared Gilman en Kara Hayward hebben een erg goede chemie en spelen niet geforceerd wat ik vaak het grootse probleem met ‘kindacteurs’ vindt. Het ligt er misschien soms wat melodramatisch(welke Anderson film niet) maar het is een stuk minder dik dan als bijvoorbeeld als Life Of waar Anderson vaak geen raad wist met dramatische scenes. De film is ook wat opener geschoten dan de andere Anderson films en met erg veel stilte wat helpt bij het opbouwen van het lege gevoel op het eiland. De quirkyness wat hier boven valt gigantisch mee vergeleken met bijvoorbeeld Rushmore en Life of, de film is minder gefocused op een persoon en maakt daarvoor ruimte voor goed uitgewerkte sfeer. Het is vooral een erg mooi voorgeven perfecte vermakkelijke coming of a age film waar niks mis mee is. Ohja en de soundtrack is geweldig zeker met de prachtige Benjamin Britten muziek, Hank Williams en het onsterfelijke Le temps de l'amour van Françoise Hardy.

Geniaal Meesterwerk, super film!

lief, mooi en boeiend.

Kweenie maar deze film heeft iets 'eerlijks' wat ik erg kan waarderen.

Erg tof

Gewoon een geniale film, lekker origineel. Leuk hoe dingen in beeld worden gebracht, goeie muziek en de film weet 1,5 uur te boeien. 4*

Dafuq dit I just see? Af en toe grappige momenten vanwege de droogheid maar over het algemeen zijn zulke films totaal niet aan mij besteed.

Schattige, mild grappige en licht onweerstaanbare kalverliefde waar kinderen letterlijk en figuurlijk aan ouderen proberen te ontsnappen. Noem het maar hoop. Onmiskenbaar Anderson met een prachtig intro, rijke, gedetailleerde locaties en aankleding, eigenaardige muziek en puntige interactie tussen de karaktertjes. Erg sfeervol dus met twee innemende hoofdrolletjes die nog eens steun krijgen van een formidabele en gedienstige support cast. Sympathiek filmpje.