Moonrise Kingdom (2012)

"Vanaf 12 december te koop op DVD en Blu-Ray"

Dat klopt niet, ik heb hem vandaag op dvd gekocht bij de FRS...

Dankjewel voor de tip. Ik heb het even aangepast (officieel vanaf morgen te koop).

Wat een pareltje dit. Ik heb nog amper films van Anderson gezien, maar tot nu toe vallen de mooie kleuren en het beetje maffe karakter op. Wat een sfeer ook. Ik kan Moonrise Kingdom met geen andere film vergelijken eigenlijk.

Niks dan lof ook voor de ongelofelijk strakke cinematografie. Schitterend. Dat eilandje is ook wel erg charmant, en dat valt al helemaal te zeggen van de twee hoofdpersonages. Hayward en Gilmman debuteren allebei in een film, maar ik vind ze subliem gecast. Beiden hebben een erg intense blik, waarachter je allerlei gedachten vermoedt. Hayward heeft dan ook nog eens een prachtig gezicht.

De film bevat duidelijke coming of age-elementen, maar een brave film hoef je niet te verwachten. Je zou het zelfs als een beetje als provocerend kunnen zien in een Amerikaanse film. Maar ik vind dat Anderson heel respectvol omgaat met een onderwerp als seksualiteit.

Van verhaal of zelfs maar serieuze karakteruitdieping is er amper sprake eigenlijk, het is vooral genieten van de sfeer en meerdere ontzettend vertederende scènes met Sam en Suzy. De op de aardig op de voorgrond tredende soundtrack geeft de film ook wel wat speciaals, net als de lekker aparte humor.

Wat heel bekende gezichten weten het op een of andere manier voor elkaar te krijgen toch niet af te leiden met goed ingevulde bijrollen. Vooral Bruce Willis speelt zijn rol erg opvallend. Naar het einde toe komt de focus helaas wat minder puur op Suzy en Sam te liggen, en wordt de film wat al te rommelig. Maar het is natuurlijk de meoite hem gewoon af te kijken, al was het maar voor de speciale muzikale uitgeleide tijdens de aftiteling.

Na drie kwartier deed ik hem al uit. Het deed mij denken aan kinderporno. Tongzoenen, een stijve, borsten aanraken? Mogen hier kinderen gewoon naar kijken ? Nou sorry, maar ik ben nog van die mensen die dit soort dingen niet kan hebben. Het groftaal en bloed dat vinden we tegenwoordig er normaal, maar dit kon ik niet aanstaan.

Echt een toffe film! Het verhaal is op een vreemde manier vertederend (lekker gek ook) met heerlijk spel van beide debuterende hoofdrolspelers. Kinderen in een film zijn vaak een struikelblok, maar hier in het geheel niet.

Verder briljante bijrollen van met name Edward Norton en Tilda Swinton. De show wordt echter gestolen door de cinematografie. Lekker eigenwijs camerawerk en fel kleurenwerk die de film ook nog eens interessant maken om naar te kijken.

Een van de betere films die ik de laatste tijd heb gezien!

Ik heb deze film gister gekeken met me vriendin. We hebben elkaar minstens 10 keer aangekeken met de vraag van: kijken we de film af of zetten we m uit! Ik had er hoge verwachtingen van aangezien Bruce W in deze film mee doet. Maar integendeel. Wat een absurd slechte film! Ik heb geen enkele keer kunnen lachen in deze film laat staan dat ik er een enkel gevoel van drama in te bespeuren was. Er zaten heel veel stukken in de film waarin die 2 kinderen praten met elkaar alsof t robots zijn. echt heel slecht acteerwerk. Ik snap dan ook niet de hoge cijfers die hier gegeven worden en weet zeker dat t merendeel een sarcastisch cijfer heeft gegeven dan dat t echt gemeend was. Ik vond t nog geen 0,5 punt waard. Als ik minder kon geven had ik t gelijk gedaan. Nee sorry dit was echt niet mijn ding!

Ik vond t ook echt walgelijk en heb meerdere malen wtf gezegd! Sloeg nergens op! Gewoon een slechte film!

Echt? Walgelijk?

Onschuldig, dat was het.

Waarom zouden kinderen hier niet naar mogen kijken? En waarom zouden kinderen de doelgroep van deze film zijn? Het lijkt me lastig om in 2012 moeite te hebben met een gefilmde tongzoen. Je eerste zoen is pas je eerste zoen als er een beetje tong bij zit, wat Nickelodeon en Disney je ook wijs probeert te maken. En een jaar of 12 is logische leeftijd daarvoor.

Het is jammer dat veel mensen verkrampt reageren op kalverliefde. Een jongetje dat stiekem een borst aanraakt die de puberteit nog niet heeft ondergaan is gewoon wat ondeugend, meer niet.

Vind jij het onschuldig, als twee kinderen wegrennen en dan gaan tongzoen, naakt met elkaar slapen net alsof ze seks hebben gehad. borsten aanraken, het hebben over stijve en dan nog zeggen dat het lekker voelt, borsten aanraken? Stel je voor jij heb kinderen en deze rennen weg en je vind ze half naakt in een tent ? Sorry. maar ik kan dit niet hebben.

Je zou kunnen zeggen dat ik dit niet te serieus moet nemen, maar ik vind dat zodra je dit soort dingen gaat normaliseren dat het negatieve effecten zal hebben op de maatschappij, daarom ben ik er zeker tegen kinderen op deze manier te gebruiken.

Ook vind ik het jammer dat jij het alleen over tongzoen hebt, waarom zeg je er niet gelijk bij wat je over de rest vind? Toch niet omdat tongzoenen het minst erge of het acceptabele is volgens jou ? Meestal begint alles klein en onschuldig, wat is het volgende stap na tongzoenen ?

Dit is volgens mij mening niet iets waar kinderen naar moeten kijken. Ik heb respect voor jou mening, maar dit is niet hoe ik er over denk en als ik iets hebt gezegd wat onbeleefd of beledigend is dat zeg ik nu alvast sorry.

Keurig je punt verdedigt. Ik wil je ook niet beledigen of preuts noemen, maar sta er wel van versteld dat kijkers kunnen walgen deze film.

Ik ben 23 en kinderen staan voorlopig nog lang niet op de planning. Daarom doen kinderen me meer denken aan mezelf een paar jaar geleden dan aan mijn toekomstige kroost. Ik kan me nog goed herinneren hoe ik op mijn twaalfde verliefd was en niets liever wilde dan weg zijn van ouderlijk toezicht om jezelf vrij te voelen. Alleen op de wereld te zijn met het meisje op wie je verliefd bent. Nooit gebeurd natuurlijk, maar Moonrise Kingdom haalde deze vergeten onderbuik-emotie op een prachtige manier naar boven.

In de wereld van Moonrise Kingdom bestaat geen asfalt, alleen crêpepapier en beschilderd karton. Door deze knip- en plakdecors ligt de fictie er zo dik bovenop, daardoor heb ik me geen seconde druk gemaakt over de maatschappelijke gevolgen van de vluchtpoging van het verliefde stelletje. Ik werd meegenomen door dit avontuur van Wes Anderson, een regisseur die net als bijvoorbeeld Michel Gondry telkens een fantasiewereld weet te creëren.

Daar is geen ruimte voor pedofilie of tienerzwangerschappen. Het jongetje had inderdaad een erectie en hij vond dat een borst prettig aanvoelde. Maar dat is toch geen straf? Hij is weliswaar vroegwijs en nieuwsgierig, maar ik kan me niet voorstellen dat hij op seks hoopte.

Apart, iedereen lijkt weer anders te kijken. Vijf pagina's vol reacties, maar niemand die iets zegt over de consequente vorm?

Waar mogelijk zijn zo' n beetje alle shots symmetrisch. Dit "strenge beeld" past natuurlijk erg goed bij het serieuze handelen en praten van de karakters (op het absurde af: hoe de scouting wordt uitvergroot tot een legereenheid..).

Daarnaast wordt er volgens mij niet gelachen in deze film.

Sympatiek, interessant, creatief en origineel.

Klopt. Valt zeker op uiteraard, sterker nog, dat maakt een groot deel uit van de film!

Heerlijke stijl heeft Anderson vind ik. Recht toe recht aan, frontale en in-your-face framing vd shots (sterk en op de juiste afstanden), veel bewegende shots, veel dynamiek: vaak lineair. Symmetrisch inderdaad. Dat is niet alleen in Moonrise K., maar dat is echt zijn stijl, dus het komt ook terug in andere films van hem.

Dat is inderdaad een lijn van consistency. En dit versterkt ook weer de sfeer in de film, het beetje 'serieuze' of absurdistische etc, wat je zegt.

Je verwoord het goed.

Het is een stijl van cinema die veel van fotografie weg heeft vind ik. Maar ik kijk dan ook als fotograaf

Wes Anderson is echt een regisseur waar je van moet houden. De kwaliteit van hem als regisseur en zijn bijzondere visie komen duidelijk naar voren in een film als deze. En een relatief simpel verhaal als dit wordt op een leuke manier verteld. Daarbij wilde ik graag Bruce Willis zien in een film zonder het stempel actiefilm want hij kan wel acteren. Toch kon deze film mijn aandacht minder goed vasthouden dan het in mijn ogen sterkere The Fantastic Mr. Fox. Echter, het blijft een mooi filmpje. 3*

Mooie beelden - meestal. Wat ik best lelijk vind is de wat absurdistisch-abstracte stijl waarbij het lijkt alsof de acteurs losstaan ten opzichte van de achtergrond - als bordkartonnen poppetjes in een kijkdoos.

Maar erger nog is dat het verhaal me zo weinig raakt dat ik er bij in slaap val. De beeldstijl past misschien wel bij een nogal kabbelend verhaal, maar vandaag trek ik dat blijkbaar niet.

Niet mijn film. Over een jaar misschien een herkansing. Moet ik wel goed uitgerust zijn.

Ze hadden deze film nooit moeten vertonen op de SGP-leden avond

Moonrise kingdom veroverde mijn hart toen ik een hele-tijd terug er wat beelden/stills van opving. Vanaf dat moment bekroonde Moonrise Kingdom als ''must-see nummer 1 van 2012'' Gisteravond was het dan zo ver ik heb ik me net zo afgesloten van het universum als het eilandje waar ,,een jongeman en een meisje verliefd op elkaar worden'' en eigenlijk was het enige wat ik miste gisteravond was fijne sneeuw in de duisternis,dat zou namelijk de ultieme sfeer zijn wat betreft Moonrise Kingdom.

De film zelf heeft bewonderings waardig de production value waar ik me zo op verheugde en stelt (waar min of meer alle films teleurstelde) absoluut niet teleur. Het is een schitterende happening en de beelden voelen aan als bewegende (klassieke) schilderijen,deze bijzondere sfeer wat de film ook tentoonstelt zonder te forceren waande ik me vergeten. Het is een erg leuke film geworden met een simpel luchtig verhaaltje wat wel een wat serieuzere boodschap verbergt blijft de film de hele speelduur als een warme deken over me heen liggen.

Het puzzel stukje wat betreft score valt ook hier goed op zijn plek wat betreft de keuze voor de constante aanwezige klassieke muziek wat zich steeds op de achtergrond bevind. In het begin voelde het nog enigzins vervreemd aan, zoals mischien de gehele abstracte stijl van de film met felle lichte kleuren en vreemde personages,maar binnen no-time heeft het je hart gewonnen.

Nergens gaat het verhaaltje vervelen het wisseld subtiel (toffe) humor met wat serieuzere elimenten wat zich voordoet naar het volwassen worden,maar het blijft allemaal erg aandoenlijk. Het verhaal zelf gaat nergens de diepte in en wilt dat ook nergens. Het eerste gedeelte is eigenlijk gewoon ''oorlogje spelen in de achtertuin'' aleen op een ietwat grotere schaal.

Het 2de gedeelte draait het verhaal naar een andere richting,maar ook dit gedeelte was weer ontzettend sterk en vooral avontuurlijk en had zelfs iets surrealistisch overzich. Het blijft allemaal gelukkig basic en heeft het verlangen naar een nieuwe Anderson film aleen maar vergroot

4**

Stijl doet me een beetje aan Kubrick denken, maar dan nog iets meer geperfectioneerd lijkt het haast wel.

één van de betere films dit jaar! Prachtige cinematografie, decor, kleurgebruik en soundtrack.

@fappie,

Ik dacht daar ook al aan tijdens het kijken, alleen dat iets meer geperfectioneerde ging mij juist op mijn zenuwen werken op een gegeven moment. Natuurlijk is de film mooi geschoten en uniek in zijn cinematografie, maar ik vond het wat dat betreft ook iets te geforceerd allemaal.

Verder wel een aardig filmpje, waar ik eigenlijk niet zo veel mee kon om eerlijk te zijn. Ik vond het niet echt grappig, kwam er niet lekker in en het script werd op het einde ook nog eens wat rommelig.

Uniek in zijn soort, dat zeker. Iets wat ik waardeer, maar mijn ding is het niet.

3* dan maar.

Wat een lieve film. Zeer onderhoudend en een bijzonder gevoel voor stijl. Het camerawerk is sterk en de personages zijn geweldig. Murray, Willis, Norton en de 2 jonge hoofdrolspelers spelen allen heerlijke rollen. Het verhaal heeft niet veel om het lijf maar dat is onderschikt aan het totaal van beeld en geluid. Enjoyed it!!

Wes Anderson wordt wel eens omschreven als een love him or hate him regisseur. Ik heb lang gedacht bij het tweede kamp te horen, maar na het zien van Moonrise Kingdom lijkt een herevaluatie op zijn plaats.

Geen goed begin

Het zal lente 2002 geweest zijn dat ik als 22-jarige filmliefhebber naar de sneak preview ging en daar The Royal Tenenbaums voorgeschoteld kreeg. Het is tot op heden de enige keer geweest dat ik na de pauze weggelopen ben bij een film. De vreemde stijl en aanwezigheid van Ben Stiller en Owen Wilson waren totaal niet waar ik die avond op zat te wachten. Tien jaar later kan ik me niet bijzonder veel meer herinneren van die film, maar het zou zomaar kunnen dat hij binnenkort een herkansing krijgt. Na Fantastic Mr. Fox die ik eerder dit jaar zag, kon ik nu ook Andersons meest recente film zeer waarderen.

UITGEBREIDE REVIEW

'k heb al een aantal van z'n films gezien, de ene is al wat geslaagder dan de andere. Dit keer vond 'k hem wel geslaagd. Een leuke film met opnieuw vreemde personages, al waren ze deze keer nog goed te doen. Het verhaal wist me ook wel te bekoren en was niet te lang en niet te kort.

De kinderen deden het goed en ook Edward Norton wist me wel te bekoren. Voor de rest zaten er nog heel wat bekende bijrollen in deze film: Bruce Willis, Bill Murray, Tilda Swinton, Frances McDormand, ...

Een goeie film.

Wat heerlijk dat ze dit soort films nog maken. Schitterende plaatjes van een soort modern avonturensprookje, dat je terugvoert naar de jaren ’60 toen als nog overzichtelijk en eenvoudig leek, met de nadruk op leek.

Nieuwkomers Jared Gilman en Kara Hayward zijn twee schattige hoofdrolspelers, maar ook de rest van de cast –met een flink aantal beroemde namen– past perfect in het verhaal.

Dat er anno 2012 nog mensen zijn, die zich storen aan de prille, vooral toch grappige kalverliefde van twee jonge tieners, gaat mijn pet te boven. Hebben die mensen in hun jeugd nooit spannende dromen gehad over de andere sekse? Zijn die zelf nooit jong geweest of zo?

Echt een erg mooie film met een prima verhaal, uitstekend acteerwerk en een prachtige cinematografie. Zonder meer een van de betere films van 2012.

Mijn eerste van deze Wes Anderson, en zo te lezen een film die in het verlengde ligt van zijn voorgaande. Naast dat het een uitstekende film was, had ik ook nog een bepaald verrassingseffect.

Hoe mooi is kalverliefde? En hoe kan je dit goed brengen zonder melig of ergerlijk te worden. Anderson kiest ervoor door de setting nogal te stilleren en inhoudelijk tegen het licht absurde aan te gaan. Zo krijgen we een jeugdkamp dat nogal op een militair kamp lijkt (hoe de kinderen worden aangesproken op een gekreukte blouse, de marsmuziek op de achtergrond). Ook het meisje komt uit een nogal vreemd en wat koud gezin. Maar Anderson weet het draadje wel gespannen te houden – nergens draaft hij te ver door. Dan hebben we nog enkele leuke bijrollen van Norton en Willis (die man heeft nu eenmaal komische timing) en geweldig spel van de twee jonge hoofdrolspelers. Hun liefde komt eerlijk en oprecht over, en het geheel doet je terugverlangen naar je eigen jeugd zo rond je twaalfde.
Daarnaast veel subtiele humor. Vooral die oneliner van Edward Norton als ze iemand missen, maar ook dat no-parkingbordje als de agent wegrijdt. Ik moest in ieder geval vaker lachen dan bij de meeste andere film die het predikaat ‘komedie’ opgespeld krijgen.

Visueel is het allemaal even prachtig. Veel aardse kleuren als geel, groen en bruin sieren de eerste helft. Tegen de tweede helft aan, als Tilda Swinton de film inkomt, dan komt ook de koude kleur blauw er ineens bij. Het voelt koel aan, maar valt ook op omdat die kleur geheel afwezig was in het eerste deel. Door veel symmetrische shots, een starre constant één kant uit bewegende camera en door de decors ziet het geheel er nogal kitscherig uit, maar dan in de mooie betekenis van het woord. Ook de muziek was erg fijn en paste prima. Een plusje voor die muziek aan het begin, die je gelijk in de film deed knallen.

Zeker 4*, maar door het verrassingseffect omhoog afgewaardeerd. Dus 4,5*, en zo tegen het einde van 2012 nog even de beste film van het jaar gezien (voor mij dan).

Werkelijk prachtige cinematografie. Het verhaaltje is gewoon leuk te noemen.

Moet wel lachen om de mensen die dit walgelijk vinden. Voor mij toch wederom een teken dat onze samenleving richting de Amerikaanse preutsheid gaat. Verbaas me ook vaak over krantenberichten over kleuters die elkaar seksueel zouden misbruiken. In mijn tijd heette dat doktertje spelen. Maar heeft verder niks met deze film te maken. Sorry!

Maar goed, gewoon een hele leuke onschuldige film

Ik richt het meer op genre speelfilm/komedie.

echt drama vond ik er niet in zitten aangezien de manier waarop alles gefilmd en verteld word.

het camerawerk en de sfeer waarop alles gefilmd is vond ik geweldig.

de kleuren, de kleding incl kniekousen en het aparte camerawerk zorgen voor de hoge beoordeling.

het verhaal vond ik iets minder.

wat betreft die hele discussie die ik las over geen kinderfilm, aangezien de zoen scene, borsten en de stijve die de jongen kreeg, en het evt geweld..

het is filmkeuring vanaf 12 jaar.

ook de kinderen zijn 12 jaar, dus dat zijn wel de ontwikkelingen die men op die leeftijd gaat ontdekken, dus volgens mij is er daarmee niks aan de hand.

Wat een non-discussie over "kinderfilm" of niet.

Oh.. er spelen kinderen in, dus het moet een soort 13 in een dozijn fantasieloos Walt Disney gedrocht voor de massa zijn?

Alsof de meeste kinderen de subtiliteiten, de visuele kracht , en de absurde stijl oppikken.

Dát maakt deze film toch?

Niet dat kinderen niet met iets meer diepgang in aanraking mogen komen. In tegendeel.

Maar Anderson richt zich i.m.o. niet zo zeer op kinderen, maar op de iets gevorderde liefhebber.

Na Mr. Fox wilde ik deze film zien. Dat beviel me zo dat ik ook Rushmore ben gaan kijken.

Wat mij betreft is Rushmore een veel leukere film (simpel uitgedrukt, maar ik kan het niet duidelijker zeggen). Maar Moonrise Kingdom vind ik artistiek gezien beter om redenen waarover ik eerder schreef, een paar dagen terug.

Na het zien van Rushmore is het is leuk om de overeenkomsten (herkenbare Anderson stijl?) te zien.

In beide films nemen de kinderen zichzelf erg serieus, en gedragen ze zich als volwassenen. Ook de band de karakters is die van een band tussen 2 individuen, ipv tussen een kind en een volwassene.

Het gekke is dat deze aanpak juist voor meer emotionele betrokkenheid zorgde (verkleining van de kloof naar kinderen) i.p.v. meer, wat je zou verwachten als iets zo absurd wordt neergezet.. Al geldt dat nog meer in Rushmore (waar de jongen echt een gelijkwaardige vriend is van Murray).

Verfrissend!!

Moonrise Kingdom

Ik moet toegeven dat ik geen grote fan ben van Wes Anderson's film, vandaar dat ik de film nu pas heb gezien, het is een prachtig filmpje geworden met een herkenbare stijl die Anderson hanteert zoals in zijn andere films ook te zien is. Wat voor mij deze film goed maakte is dat hij mij raakte, de film bracht emotie over, daarnaast is het Production Design echt zeer goed gedaan..is de dialoog zeer goed te noemen en kan ik bijna alle acteerprestaties noemenswaardig noemen.

Moonrise Kingdom is een film die van mij een dikke 4 sterren krijgt en waarschijnlijk zelfs een plek in mijn top 10 van 2012

Te excentriek. Ik bewonder de originaliteit van Anderson, maar meeleven met zijn verhalen doe ik zelden. Daarvoor zijn de personages in zijn films teveel een verzameling excentriekelingen en te weinig karakters van vlees en bloed. Moonrise Kingdom is wat dat betreft een welkome verrassing. Ook in deze film is het gehalte rare snuiters weer hoog, maar de twee hoofdrolspelers ontstijgen dat niveau.

En ineens werkt Wes Anderson dan wel voor mij. Ga ik op momenten wel mee in het verhaal en wordt ik minder afgeleid door al die gekke typetjes er omheen. Het maakt Moonrise Kingdom voor mij de beste Anderson sinds jaren. Nog steeds niet memorabel, maar wel vermakelijk, soms ronduit geestig en met personages die gaan leven. En dat was voor het eerst.