Silver Linings Playbook (2012)

Heb begin gekeken en dan afgehaakt.

De film is zeker niet verkeerd maar ik had er toch wel meer van verwacht.

Met het acteerwerk is niets mis maar het komt allemaal net niet tot zijn recht.

Maar dat neemt niet weg dat zeker mooie momenten in deze film zitten.

Robert de Niro vond ik overigens geweldig.

Bent het hier ook helemaal mee eens, ik had in het begin steeds het gevoel, dat ik wat miste van het verhaal

Helemaal mee eens

Erg goeie acteerprestaties en grappige dialogen! Mooie, ontroerende scenes. Realistische film met een mooie boodschap. Maar niet zo eentje die door je strot wordt geduwd.

Wie is er nu eigenlijk gek? De 'patienten' of alle andere personages.

En inderdaaf, jfa..... Eindelijk weer eens een sterke rol van De Niro. Een legende! Ik zag het ook niet meer zitten na zijn films van de laatste jaren.

Een drukke boel waarbij mijn aandacht maar niet wil aanhaken.

Misschien dat ik nog een keer de moed verzamel om het tweede uur te gaan kijken.

Geweldige film die goed laat zien wat een bipolaire stoornis is en wat het teweeg brengt.

Bradley spelt de rol erg goed maar het is toch jennifer die de show steelt in deze prachtige film.

Nu kan jennifer bij mij zowiezo niks fout doen omdat ik haar echt een geweldig actrice vindt die haar rollen erg natuurlijk laat uitien.

Ze heeft er plezier in en dat is goed te zien.

Hele leuke film, zeker aanrader!

Mooie film over het leven, familie, vrienden en geluk.

Heb me geen moment verveeld terwijl ik normaal gesproken snel afgeleid ben en tussen de films door naar porno surf.

Helemaal mee eens.

Het kwam nergens echt tot grote hoogte en bleef naar mijn idee allemaal een beetje vlak.

de Niro is en blijft inderdaad geweldig.

2'5 *

Gewoon een hele leuke film. Cooper speelt gewoon goed, in tegenstelling wat anderen hier beweren. Lekkere romantische komedie die buiten het standaard geneuzel valt!

Beter dan verwacht

Een romantische drama/comedy gecombineerd met een creatieve insteek en een aantal grote namen hebben Silver Linings Playbook veel succes gegeven. Jennifer Lawrence was terecht genomineerd, Bradley Cooper zet op een overtuigende manier zijn verstrooide personage neer en Robert De Niro? Tja, die doet wat hij moet doen en past goed in het plaatje thuis.

Het grootste pluspunt voor mij persoonlijk was toch dat het verhaal me al gemakkelijk had kunnen irriteren maar dit niet gedaan heeft omdat er erg sterk gespeeld word en het sfeertje nergens te dik aangezet word. Toen de danslessen in beeld kwamen vreesde ik al voor de zoveelste standaard afloop maar dit onderdeel wordt door de makers op een creatieve manier in het verhaal ingebracht. En ook al laat het einde zich raden, het ontroert je als kijker wel. En omdat de personages zo tot leven weten te komen draagt dit absoluut ook bij aan de geloofwaardigheid van het verhaal. Nadeel vond ik dat de film in zijn middenstuk naar mijn idee een beetje in begon te zakken, maar de finale maakte dit weer meer dan goed.

3,5*

Geweldige film goed acteer werk

Als ik de dvd niet al drie keer had uitgezet, was ik een niet standaart Amerikaanse film mis gelopen. Vooral het verhaal heeft mij verrast. Eindelijk weer een knappe film met De Niro.

Manische motivatie.

Een bipolaire stoornis kenmerkt zich door van alles en nog wat, maar echt manisch komt Cooper niet echt over. Al moet gezegd dat zijn motivatie om zijn vrouw terug te winnen wel getuigt van enige gestoordheid. Films over mensen met geestesziekten kunnen erg vermakelijk zijn, zo weten we al sinds lange tijd in filmland. Ook hier levert het een alleraardigste film op. Een komisch drama waarbij de romance er te dik bovenop ligt, maar die voldoende weet te ontroeren.

Goed.

Laatst deze film maar eens opgezet, wat ik al een tijdje had lopen uitstellen.

De film viel me heel erg mee. Ik had een vrij zware, dramatische film verwacht, maar de film was eigenlijk heel luchtig en soms kwam er zelfs een glimlach op m'n gezicht. Beetje cliché hier en daar, maar net niet té erg om me er aan te gaan irriteren. Ik heb me zeker vermaakt bij deze film. Maar of ik het ook Oscar-waardig vond? Nee...

2,5 ster

Beter dan de gemiddelde romantische komedie. Ik was nog het meest onder de indruk van de regie. Toch maar eens naar The Fighter kijken.

De zoon van regisseur Russell, die overigens de rol van de 'interviewende' buurjongen speelt, lijdt ook aan een bipolaire stoornis en dat levert een film op die met zeer veel liefde, oprechtheid, evenwicht en geloofwaardig is neergezet. Nergens 'over the top' en dat is uitermate knap met een onderwerp als psychische stoornissen.

De dynamiek, de scherpte en de humor van de dialogen tussen 'Pat' en 'Tiffany' zijn mijns inziens fenomenaal, net als de confrontaties tussen vader en zoon. (Robert De Niro is voor het eerst in jaren weer eens fantastisch!) Eigenlijk zijn alle rollen fantastisch bezet. (Chris Tucker als 'Danny'!)

Het NRC schreef 'Feelgood, maar feelgood die de intelligentie van de kijker niet beledigt' en dat kan ik alleen maar onderschrijven.

Heerlijke kijkervaring (vergelijkbaar met Once Around van Lasse Hallström): klein maar uiterst fijn.

Fijne film. Uitstekende rollen van zo'n beetje de gehele cast en een prachtige mix tussen drama, komedie en romantiek. Al is het einde ietwat voorspelbaar en weinig verrassend, op één of andere manier werkt het allemaal prima in deze 'Silver Linings Playbook' en weet de film daarbovenop ook nog eens lichtelijk te ontroeren. En... leuk om Robert De Niro weer eens zo'n sterke (bij)rol te zien spelen.

Mooie film met goed acteer werk van de hoofdrolspelers. Heerlijk genoten.

Het eerste half uur... Beklemmend, chaotisch en tegelijkertijd ontzettend grappig. Sprakeloos was ik en hongerig naar de rest van de film.

Helaas kantelde het verhaal vervolgens te veel naar "romantische komedie", waar ik liever drama gezien had. Tenenkrommend vond ik de dubbele weddenschap, totaal overbodig en volgens mij bedoeld om de grijze massa, die de film natuurlijk ook kijkt, te onderhouden.

Jammer, want het einde van de film was wel helemaal jouw ding geweest, was een stuk onrealistischer dan het begin...

Prima vermaakt, maar die Oscar(nominaties) snap ik niet. Lawrence is een leuke en goeie actrice die veel aankan, maar de Oscar had imho naar Riva uit Amour moeten gaan. Het was voor mij een slim verpakte romkom. En daar had ik geen rekening mee gehouden. Eigen schuld wellicht; geen trailer of teaser gezien, noch een/bovenstaande omschrijving, noch het boek gelezen. Vanuit romkom gezien 1 van de betere.

Redelijke film. Het acteerwerk van Lawrence is erg goed, Cooper is okee. Met name de chemie tussen de twee is mooi, wat de scenes tussen hen tot het grootste goed van de film maakt. Er zitten namelijk ook wat mankementen aan de film. De verhaallijn met Nikki vond ik onvoldoende uitgewerkt. Ze is een van de belangrijkste personages van het verhaal, maar pas aan het einde komt ze echt in beeld. Pat houdt heel de film zielsveel van haar, maar nadat pa zegt dat Nikki niet zo veel van hem houdt als Tiffany rent Pat toch maar achter haar aan. Happy ending. Ook de footballverslaving van Pat's pa en het geluk dat Tiffany en Pat zouden brengen had best achterwege mogen blijven. Nee, deze film wordt gedragen door het fenomenale acteerwerk van Lawrence en Cooper, die hun rollen met verve vervullen. Oscar voor Lawrence vind ik wel terecht ( al heb ik Amour nog niet gezien ), de overige nominaties niet echt. Een redelijke film, maar geen topper.

Een beetje een vreemde film, maar uiteindelijk vond 'k hem wel goed hoor. Je moet er wel wat inkomen. Niet echt een komedie, toch veeleer drama qua genre.

De cast kon me ook wel bekoren, ze zaten allen wel goed in hun rol.

'k vond dat de film nu wel niet direct zo Oscar waardig, niet dat hij slecht was, zeker niet, maar zo bijzonder was de rol van Jennifer Lawrence nu ook weer niet.

Desondanks heb 'k me er toch prima mee vermaakt, ondanks dat hij toch zo'n twee uren duurt. De film voelde zeker niet zo lang aan.

De moeite om gezien te hebben.

Wat een amazing film! Soms had ik het gevoel dat ik naar "echte" mensen aan het kijken was. Het acteerwerk van alle hoofdrolspelers was puur, ze forceren niet.

Aangezien ik in de psychiatrie werk heb ik regelmatig van dichtbij meegemaakt hoe een bipolaire stoornis of andere psychiatrische stoornis een gezin kan ontwrichten. De filmmakers nemen ook de tijd om te laten zien hoe mensen in de omgeving reageren wanneer ze Pat weer tegenkomen. De lerares die de school binnenrent, de politieagent die hem nauwlettend in de gaten houdt en hem op heterdaad wilt betrappen, vrienden en familieleden die hem niet hebben opgezocht tijdens zijn verblijf in het ziekenhuis enz...

Wat is Robert de Niro in vorm in deze film! Ik was er ook bang voor dat hij zijn beste dagen achter de rug had. Met deze rol laat hij zien dat hij nog steeds "acting range" heeft.

Zeker 4,5 sterren waard!

In het begin vond ik het allemaal wat taaie kost, maar naar mate de film vorderde en de karakters zich ontwikkelden werd het allemaal een zeer ruime voldoende.

Ik heb op Moviemeter op zich niet zo vaak de behoefte mijn mening neer te pennen: het wordt vaak al genoeg gedaan en vaak ook nog eens beter en doeltreffender, maar de euforische stemming die Silver Linings Playbook mij bezorgd heeft (daarnet voor de tweede maal bekeken, misschien nog wel opwekkender dan eerst) in combinatie met de reacties die mijn euforische stemming weer wat omlaag halen, voel ik me toch een beetje verplicht. Excuses voor het ongebreidelde enthousiasme alvast.

Voordat ik met superlatieven begin te strooien moet ik toch even zeggen dat ondanks het feit dat ik misschien enigszins een geoefende filmkijker ben (ik kan meer meepraten over cinemaklassiekers dan andere vrienden en leeftijdsgenoten in mijn omgeving over het algemeen), maar niet bepaald een "volwaardige" filmcriticus. Ik kan bijzonder genieten van de laatste James Bond, ook al word ik tevredener (of ja.. meer bevredigd) van de hier misschien wat meer correcte films Se7en of Festen and so on. Tevens ben ik een liefhebber van de zwaardere ladingen, maar dat geldt vooral voor muziek (ben op het muziekgedeelte van deze site ook veel actiever).

Maar toch. Zelfs de grootste kwaliteitliefhebber - en ik weet wel dat het gros van jullie dat hier is - moet soms toch wel even een royaal shotje optimisme toegediend krijgen, want het een kan niet bestaan zonder het andere, toch? En zelfs met de misschien veel onvoorspelbaardere "echte" klassiekers zoals hier in de top-250 in het achterhoofd moeten echte kwaliteitliefhebbers ook wel eens te horen krijgen dat alles goed komt, de hele wereld fijn is en iedereen lief? Toch?

Wil ik nu zeggen dat Silver Linings Playbook geen kwaliteitsfilm is? Nee, het is een ongekend geweldige verzameling van bizarre, hartverwarmende dialogen tussen beangstigende, chaotische instortingen, ontroerende vader-zoon momenten en zeker niet al te slechte dansen. Maar, oké dan, ik begrijp het, een man en een vrouw die elkaar ontmoeten in een film en uiteindelijk verliefd worden , het wint geen originaliteitsprijzen. Eigenlijk zouden ze samen een kapperszaak voor dementerende boerderijdieren moeten opzetten en jammerlijk falen om de film echt speciaal te maken en aan het einde van de film loeiende ruzie krijgen en met vlammenwerpers elkaar grondig tot gort brengen om teleurgestelde reacties over de voorspelbaarheid van het einde te voorkomen (alles wat ik hiervoor heb gezegd is natuurlijk niet serieus hoor, ik bedoel het goed en ik ben niet zo sarcastisch!) , maar ik heb het gevoel dat mensen die mopperen over van alles en nog wat aan minpunten aan de film (hoewel ik het met het zogenaamd voorspelbare einde echt niet eens kan zijn (danswedstrijd verloopt niet helemaal zoals het hoort en ik denk toch echt dat het voorspelbare einde zou zijn dat hij zou eindigen met Nikki)) niet helemaal willen begrijpen wat nou het doel van de film is: de kijker tevreden en vrolijk weg laten lopen na het kijken. En juist door het vermijden van de clichés door middel van de verhaallijn, de dialogen en het razend goede acteerwerk slaagt deze film er zo goed in om mij daarin mee te slepen.

Jennifer Lawrence speelt natuurlijk een fabelfantastische rol als verknipte weduwe die van zich af neukt (mag ik dat zeggen in een recensie?) om haar rouw te vergeten, maar eigenlijk vind ik dat alle lofuitingen en cadeautjes naar Bradley Cooper zouden moeten gaan, want wat word ik toch vrolijk van de oprechte manier waarop hij zijn personage vertolkt en de subtiel uitgebeelde, maar o zo duidelijke emoties die constant van zijn gezicht afstralen. Nu zou ik nog ieder karakter kunnen afgaan om ze complimentjes te kunnen geven, maar m'n stukje is al zo lang: als u deze film nog niet gezien heeft, noteer dan in ieder geval de geweldige acteerprestaties.

Laatste (ik beloof het!) wat ik nog kwijt moet is hoe geniaal de chaos in sommige scenes naar boven komt zonder storend te worden - deze manier van dialoog is ook behoorlijk atypisch voor een "romantische komedie", schat ik zo -, hoe ontwikkeld de regisseur of schrijver of wat dan ook de verhaallijn heeft gemaakt zonder pretentieus te worden, hoe mooi de humor verweven is met dramatiek en hoe blij ik ermee ben dat optimistische films zoals deze eens in de zoveel tijd ook eens kunnen bewijzen dat optimisme niet per sé inferieur is aan drama. Het kan ook allemaal wel eens goed komen, daar gaat het om.

5* en sorry voor mijn lange, misschien wat onduidelijke praatje. Het zal niet heel vaak meer voorkomen schat ik zo.

Inderdaad een mooie film over leven, familie, vrienden en geluk.

Tussendoor naar porno surfen tijdens het kijken van films is meestal zonder die familie neem ik aan?