Silver Linings Playbook (2012)

Laten we één ding voorop stellen: Bradley Cooper kan niet dansen.

Ik denk dat deze film iets te over gewaardeerd is.

Het verhaal gaat over Pat (Bradley Cooper) die een psychische stoornis heeft en de enige die hem weet te bereiken is Tiffany (Jennifer Lawrence). Pat, obsessed met het idee om zijn ex Nikki terug te krijgen wordt langzaam maar zeker afgeleid door Tiffany, die in de verwerkingsfase zit van haar overleden man.

Ik vond wel dat ze beiden goed geacteerd hebben en heel goed de stoornissen die ze beide hadden goed in beeld hebben gebracht.

Robert de Niro had ook zeker zijn sterke momenten. De scène waarbij hij het buurjongetje achterna loopt en eens flink op zijn plaats zet: fucking geweldig. Zo ken ik hem weer net als in Goodfellas/Casino/the Untouchables.

Echter neemt het verhaal zo een stomme wending, dat te idioot voor woorden is. Er is een danscompetitie, maar Bradley Cooper kan er echt niks van! En Tifanny Lawrence weet ineens alles over football, waar Pat zijn gezin door obsessed is?

Leuk vond ik wel, dat Anupam Kher hierin speelt. Hij is ook wel bekend bij het publiek door zijn rol in Bend it like Beckham. Hij speelt een goede psycholoog, doch met een grappige draai.

Ook vond ik de hele filosofie van 'Silver Linings' leuk. Erg positief. Het is inderdaad zo dat mensen met stoornissen, en/of meegemaakte trauma's, heel anders in het leven staan. Waar zij de zwarte dalen vaak zien, zien zij juist dàarom de positieve dingen in het leven. Stukje bewustwording.

Het einde vond ik maar wat afgeraffeld. Wat de climax hoorde te zijn was een stomp in mijn maag. De uiteindelijke danscompetitie is heel slim met camera's opgenomen, door in te zoomen op de gezichten/bovenlichamen van het koppel, zodat Bradley Cooper er niet helemaàl belabberd uitziet. Ik kan me er ook niet bij neerlegeen dat Pat, al een week met de geschreven brief rondloopt en haar zomaar vergeeft ( gezien zijn stoornis)

De happy ending maakte me misselijk. Had een dramatische eind willen zien, juist omdàt hij kampt met een stoornis. maar ok, we houden ons maar aan de 'Silver Linings'.

3*

Goeie film, ik vond het geen romantische komedie zoals ie hierboven door sommigen wordt omschreven, daar versta ik toch echt iets anders onder. Voor de rest uitstekende recensies zie ik... Bradley Cooper een keer in een andere rol dan we gewend zijn en dat verveelt geen moment. De chemie met zijn tegenspeeltster is inderdaad goed gecast. Jennifer Lawrence, daar gaan we nog veel van horen! Het einde vond ikzelf wel geslaagd en niet afgeraffeld of cliche-matig, want wat is er mis met een happy end?

3.5**

Wat is eigenlijk een romcom? Jongen en meisje ontmoeten elkaar en na veel omwegen komen ze altijd bij elkaar. Meestal zijn het degelijk gemaakte films waarbij er af en toe één uitspringt door de unieke uitwerking (Punch-Drunk Love) of door een licht alternatieve sfeer als in (500) Days of Summer. En dan is er nog deze prent die in de basis iets weg heeft van de romcom maar een veel serieuzere en meer cynische inslag heeft. Dat viel door mij te waarderen.

We krijgen een licht getraumatiseerde jongeman en een meer depressieve jonge dame die een soort van genegenheid ontwikkelen en elkaar nodig hebben. In elke normale komedie is dat niets meer dan een kapstok om beide jongmensen elkaar op het einde te laten vinden. Nu is het verhaal een kapstok tot het uitwerken van de personages, alleen met deze getroebleerde hoofdrolspelers weet je gewoonweg niet wat het einde zou kunnen zijn. Dat is de grote kracht en tezamen met licht ontvlambare personen (zo ongeveer iedereen in de film heeft wel iets) zorgt voor een constante onderhuidse spanning die erg prettig werkt. En in plaats van flauwe of vieze humor krijg je nu humor die voortvloeit uit die explosieve mensen die elk moment kunnen gaan schreeuwen of iets vreemds doen. Zo zitten er daardoor een aantal zeer geestige scènes en momenten die het drama gelijk wat luchtiger maken.

Het goed geschreven script helpt verder ook wel mee aan het acteerniveau. Dat Lawrence kan acteren wist ik al, zeker als je in The Hunger Games een goed en geloofwaardig personage met diepgang weet neer te zetten ondanks een brak script. Nu heeft ze echter een goede basis die fantastisch wordt ingevuld. Ze geeft een geheimzinnigheid aan Tiffany. Nooit kan je helemaal door haar schild heen kijken en daardoor blijft ze wat mysterieus. Wel is ze zeer humoristisch, oprecht, sensueel en sexy tegelijk en ze laat haar pijn heel duidelijk voelen. Nou is het sowieso geen straf om naar haar te kijken maar ze geeft ook zoveel diepgang mee aan haar wat vreemde personage: dat is gewoon knap. Bradley Cooper is daarnaast prima en vooral erg geestig. Ook werkt de chemie tussen hem en Lawrence. Fijn ook te zien dat DeNiro nog eens een fatsoenlijke rol heeft. De laatste jaren zat hij vooral is slechte komedies waar ik hem dan vooral vervelend vond maar die dan nu wel weer voor zijn komische timing van pas komen. Ook de andere rollen zijn prima met vooral de Indische therapeut als positieve uitschieter.

Visueel wordt een sobere stijl aangehouden zonder veel felle kleuren. Nergens opvallend maar het zorgt wel voor een prima sfeer. De muziek is wel prettig die net dat kleine beetje extra geeft en net weet op te vallen terwijl het wel veelal wat achtergrondmuziek is.

De film zit tussen de 4* en 4,5* in, maar omdat Lawrence gewoonweg lekker is slaat de balans positief uit, 4,5* dus.

Geweldig goed geacteerde film in een misschien niet zo origineel verhaal, maar wat geeft dat als je echt mee bent met de personages ? Jeniffer Lawrence en Bradley Cooper spelen de sterren van het dak, en EINDELIJK nog eens een De Niro die post-Heat nog eens een fantastisch goede rol speelt.

Ik heb ook Lincoln en Life of Pi gezien, en van mij mag deze film veel oscars krijgen.

Het acteerwerk is prima in orde, en de ziektebeelden zijn zeer realistisch weergegeven. Vaak krijg ik het gevoel dat er bij psychische stoornissen nogal 'over the top' gegaan word in films, dat is in dit geval niet zo en dat waardeer ik. Verder vind ik wel dat de trailer een zwaar vertekend beeld geeft van de film. Bijna alle grappen zitten in de trailer waardoor je het idee krijgt van een komedie maar ik vind deze film niet de titel 'komedie' waardig. Het is meer romantiek/drama met héél soms een klein vleugje humor.

3*

Grotendeels met je eens maar niet over het dansen. Het hoorde er beroerd uit te zien want ze bakken er niks van en dat weten ze ook. En zo beroerd waren ze niet eens, die jennifer zag er onwijs lekker uit!

Daar heb je wel zeker een punt en daar geef ik je ook gelijk in. Maar man ò man, wat keek ik toch met gekromde tenen naar Cooper! Jennifer is inderdaad mooi stevig gebouwd. Jeetje wat heeft zij een kont zeg!

erg leuke film!!

Echt top acteurs.

Lekker meelevend vrolijk, grappig, energiek.

Begrijp niet waarom deze film niet zo bekend is.

[quote="

De happy ending maakte me misselijk. Had een dramatische eind willen zien, juist omdàt hij kampt met een stoornis. maar ok, we houden ons maar aan de 'Silver Linings'.

3* [/quote] [/quote]

wyy man!!

Dat is weer depri!

Vond juist het einde geweldig!

Zwaar teleurstellende film. Een vrij standaard uitgewerkt verhaal, met een ontzettend cliché einde dat je al heel ver vantevoren aan ziet komen. De aanloop ernaartoe is ook niet altijd al te geloofwaardig, evenals sommige personages. De chemie tussen beide hoofdrolspelers was niet altijd even sterk aanwezig, al zet Lawrence wel een betere rol neer dan Cooper. Robert De Niro kan hier niet echt imponeren, maar daar leent zijn rol zich dan ook niet echt voor.
De uiteindelijke romance tussen beide zie je van verre aankomen, maar komt weinig overtuigend over. Verder bevat de film nogal veel stereotype personages, zoals de psychiater en Pat's vriend Ronnie. De overdreven aangezette scene rondom die American Football wedstrijd was ook niet al te sterk. Al met al een nogal cliché verhaaltje dat ook nog eens niet al te best is uitgewerkt.

Vond het nou niet direct een romantische komedie, de laatste 15 minuten helaas wel, en die maakten de hele film kapot voor mij.

Cooper speelde overigens wel erg sterk, maar er had meer in het verhaal gezeten als het wat serieuzer was gebleven.

Een tegenvaller. Het is een verhaal over 2 mensen die beiden een soort psychische stoornis hebben nav een traumatische ervaring. Toch vinden ze elkaar en kunnen ze een goede relatie opbouwen. Het is prima in beeld gebracht, leuke muziek, sommige grappige momenten al vind ik het meer een drama. De hele familie van Pat had totaal geen toegevoegde waarde. Het is allemaal nogal vlak.

Een hele grote tegenvaller.

Na een half uur kijken werd ik ontzettend onrustig.

De chaotische Cooper werkte vreselijk op mijn zenuwen en ik kon er niet inkomen.

Alles was te gehaast.

Deze film was aan mij dus niet besteed.

Normaal ben ik wel gecharmeerd van Cooper, maar helaas... Hij slaat de plank mis in deze film.

Had er meer van verwacht. Jammer...

Maarrrrrrrr... Dat is mijn mening uiteraard.

Ben niet zo'n liefhebber van romantische films, maar deze vond ik meer dan aardig. Uitstekende cast, goed geacteerd ook. De getraumatiseerde hoofdrolspelers deden dat met volle overgave. Een liefdevol gek gezin, bij mij werkte het. En raakte me zelfs.

Ben t eens met Honey Blossom in de zin dat ik ook meer had verwacht van deze film. Het is geen origineel verhaal, en vond de film ook niet verrassend. Alles zie je lang van te voren al aankomen en valt aan het eind allemaal op zijn plek. Niet dat ik niet hou van een happy ending, maar wel als deze te 'gemaakt' is.

Qua acteerprestaties ben ik wel vol lof over de heer de Niro evenals de moeder van Pat.

Ben iig blij dat ik de film niet in de bioscoop heb gezien, meer 2,5 * krijgt ie niet van mij.

Donderdagavond in de bioscoop voor de 2e maal kijken.

Deze film niet bekend? Man, hij heeft genoeg aandacht en publiciteit gekregen d.m.v. Oscarnominatie's etc.

voor jou misschien, maar de meeste vrienden en kennissen kennen deze niet. Enkel als je zegt dat dat leuke meisje uit The Hunger Games meedoet luisteren ze.

Echt veel aandacht heeft de film niet, enkel voor de meer echte liefhebbers. Verliefd op Ibiza kent dan wel weer iedereen

Nou ik denk dat als je een opmerking als "vrij onbekend" op een filmblog/ filmcommunity website vermeld dat je het dan sowieso niet over de gemiddelde Nederlander hebt (in dit geval, met alle respect, over jouw vrienden bijvoorbeeld). Reden dat je vrienden het nog niet over deze film hebben is omdat die nog niet uit is in Nederland (deze staat op 28 februari, dus het marketingapparaat moet nog op gang komen).

Verhoogd naar 5 sterren na een herziening in de bios, de film raakte me en het gaf me een gevoel dat ik een gedeelte was van die familie en dat dit echt iets is uit het leven gegrepen..eerste 5 sterren in 2013 en in heel 2012 maar 1 gegeven, komt weinig voor dat een film me zo boeit met fascinerende karakters, een goed verhaal, grappige en dramatische momenten. David O. Russel, thanks

bij momenten grappig en een happy end. Goeie film! Een romantische film waar je je man WEL mee naartoe kan nemen.

but if it was me reading the signs...

Leuke film die heel knap in alle drukte en intensiteit toch een mooi verhaal weet te vertellen. Net aan worden karikaturen vermeden, hooguit gaat het personage van Tucker er overheen. In het hart staat echter het sterke duo Cooper / Lawrence waarvan de laatste absoluut de show steelt als beschadigde, promiscue weduwe. Geef die vrouw een Oscar! Soms schrijnend, soms grappig (het duo De Niro / Herman deed me denken aan Morty Seinfeld / Jack Klompus), soms lief, soms over the top maar immer sympathiek. Prachtige score ook van Elfman.

Dikke 3,5*.

Leuke film.

Elk jaar zit er tussen de Oscars zo een relatief klein sympathieke film. Up in the Air, The Descendants. Silver Linings is het dit jaar.

Wat vooral leuk werkt is dat het eigenlijk een ordinaire romantische komedie is. Die door goed acteerwerk en inderdaad het goed vermijden van te karikaturale karakters niet meteen als ordinair kan worden bestempeld. De cast is leuk. Erg leuk om Tucker weer te zien. Lawrence is niet slecht maar nog ietsjes te licht naar mijn mening voor een rol als deze. Zelfde geld misschien ook nog wel voor Cooper. Hij blijft een beetje hangen in die joviale gozer en nooit echt in de man met grote innerlijke problemen. De Niro daarentegen is weer op zijn plek. EINDELIJK. Na een hoop, hopeloze films speelt hij hier een heerlijke rol die ons weer doet herinneren waarom hij een groot acteur is. Het is niet eens zo een opvallende rol, maar hij speelt makkelijk en lijkt zin te hebben in zijn rol. Iets wat ik al een poos niet meer heb gezien bij de man.

Uiteindelijk is het vooral het sympathieke sfeertje dat het een fijne film maakt. Het einde is voorspelbaar maar op een dermate lieve manier, dat deze romantische komedie doet wat het moet doen. Je met een fijn gevoel te zaal uit sturen.

3.5 sterren.

Onderhoudende de film over Pat die kampt met zijn geestelijke gesteldheid. De film heeft humor en vaart en de cast is interessant.

Waar ik wel wat moeite mee heb is dat Bradley Coopers personage Pat een karikatuur is van iemand met een bipolaire stoornis (manische depressiviteit). Ik ben een ervaringsdeskundige en in deze film lijkt het of iemand met een dergelijke aandoening voortdurend gestoord gedrag vertoont. Pas op het einde van de film, na het dansen, zien we een uitgebalanceerde Pat.

Goede film met een hele sterke cast! Zeer goed acteerwerk van met name Jennifer Lawrence en een leuk verhaal. Helaas is het einde van deze film een beetje goedkoop. Jammer dat ze er zo'n typisch Amerikaans einde aan hebben gegeven. Dit is wat mij betreft toch zeker een aanrader ondanks het slappe einde.

Hoewel vermakelijk, heeft het niet aan mijn (hoge) verwachtingen kunnen voldoen. Een zwak plot, met duidelijke gebreken, die overeind wordt gehouden door het acteer werk en de chemistry tussen Jennifer Lawrence en Bradley Cooper. De rest van cast was ook sterk en vooral het zien van Robert De Niro in een rol met ietwat inhoud was voor mij een persoonlijk hoogtepunt.

Simpele humor, te simpel voor mij om een glimlach op mijn kop te krijgen. Met Wordfeud op schoot ging het net om het uit te zien.

Wat viel die tegen! Pathé's keuze: Speciale Valentijns voorpremière. Dan verwacht je véél romantiek! Dit was echter eea drama en minimale komedie. Mijns inziens werd er veel te veel nadruk op de mentale problemen van de hoofdrolspelers gelegd. Warrig verhaal ook (vooral in het begin). Jammer!

Wat wil je dan? Twee mensen die 90 minuten elkaar zwoele blikken toewerpen?

Humor! Nou ja, de humor was drama. Dat klopt dat wel weer.