Silver Linings Playbook (2012)

Ik heb anders regelmatig dubbel gelegen. Humor zat er zeker in.

Tis maar wat je humor vindt en ach, over smaak valt niet te twisten...

Terwijl ik deze al 2 maanden geleden met heel veel plezier gekeken heb en Verliefd op Ibiza me eigenlijk geen moer interesseert.

Je bent fan van Lawrence of niet..

Zwaar overdreven reacties over hoe goed deze film is. Waarom de Amerikanen hier zo lyrisch over zijn laat zich raden. Maar feit is wel dat je deze film alleen op waarde kunt schatten als je alle facetten uit deze film zelf doorlopen hebt of doorloopt. En dan niet in de laatste plaats het overmatig slikken van pillen en de idiote bijwerkingen die deze troep tentoon spreidt.

Het is een spagetti van dwangmatigheden die van (d)(v)ader op zoon worden doorgegeven.

Film die zeker niet voor een groot (Nederlands) publiek is weggelegd.

2 sterren

Leuk.

David O. Russell is wel oké, al zijn het nooit echt grootste films die hij maakt. Ook deze Silver Lining Playbook is goed te pruimen, maar mist iets om het een speciaal te maken. Waar Russell vooral in slaagt is de combinatie drama/humor goed te laten lopen.

Cooper en Lawrence doen het goed. Twee ietwat vervelende personages die genoeg chemie tussen elkaar hebben om hun vervelende kantjes af te vlakken. Het duurt even, maar na een half uur is het wel duidelijk waar deze film naartoe wil. Ondanks het weinig spannende verloop blijft de film toch boeien.

Bijrollen zijn aardig. Tucker is een welkome afwisseling, De Niro doet eigenlijk wat hij de laatste jaren altijd doet in films: de wat grumpy opa spelen. Toch vond ik de sterkste humor vooral terug in de conversaties tussen Cooper en Lawrence.

Aangenaam filmpje, de lengte is geen probleem, drama en comedy wisselen elkaar vlot af, maar mist uiteindelijk net dat beetje extra.

3.5*

Het had allemaal wat korter gekund, vooral het eerste uur, maar ik vond het wel een fijne film.

Ondanks het problematische onderwerp, een optimistisch, hartverwarmend, roerend en charmant liefdesverhaal, met humor en spierkracht. Het is of de dramatische romantische komedie nieuw leven ingeblazen krijgt. Een story, zoals het leven is, dan weer treurig, dan weer vrolijk, met een vleugje zelfhulpverlening. De zonderlinge, aardige personages worden neergezet door een uitmuntende cast, die de beschikking heeft over oprechte dialogen van een goed niveau. Jennifer Lawrence is buitengewoon als de breekbare, verwonde Tiffany: haar scènes met Bradley Cooper vormen het hoogtepunt van de film. Ook de soundtrack past!

Ik weet niet zo goed wat ik er mee aanmoet. Het acteerwerk is prima, het is boeiend en spannend om te kijken naar mensen die psychisch gezien wat uitdagingen hebben, maar vanaf het laatste half uur wist ik in ieder geval niet meer helemaal wat de film precies wilde.

Die weddenschap en het football zorgt ervoor dat de film een ontzettend saai straatje inschiet, en bovendien eindigt het ontzettend mainstream, terwijl het best rauw en interessant begint.
Er worden soms wat rare keuzes gemaakt wat betreft muziek en camerawerk.

Verder wel een aardige flm, het zijn uiteraard Pat en Tifanny die de boel interessant weten te houden, hoewel de Oscarnominatie me wat overdreven lijkt. Daardoor is het toch net allemaal wat te betekenisloos.

net aan 3,5*

Begint en eindigt sterk, maar in het midden kabbelt de film maar een beetje door, zonder echt indruk te maken. Het script is ook wat te dun en vlak voor een film van twee uur. Bradley Cooper is evenwel uitstekend in de hoofdrol; ik heb hem eigenlijk niet eerder zo goed gezien als hier. De supporting cast is ook prima, met een mooie rol voor Robert De Niro. Zelfs de doorgaans onuitstaanbare Chris Tucker is hier best leuk! Verder niet overal even overtuigend en aan de voorspelbare kant, hoewel voortdurend onderhoudend.

Redelijke film met een aardig verhaal en degelijk acteerwerk. Jammer van het einde dat zo voorspelbaar is dat je het al van mijlen ver aan ziet komen. Een beetje TE standaard en cliché. Erg jammer. Daarom niet meer dan 3 sterren

wat een schreeuw film, saaaaaiiii, het laatste deel ging nog wel, het is ook een komedie, er was echt niets te lachen, het is dat mijn vriendin hem wou afzien maar wat een bullshit film

Zeer vermakelijke film, die voor mij moeizaam op gang kwam. Waar het in het begin rommelig oogde, bleek dat verder in de film juist de kracht te zijn. Goed acteerwerk in combi met origineel verhaal. Jennifer Lawrence kreeg er net een oscartje voor. 4**

Hele leuke innemende meid, speelt goed, maar een Oscar vond een beetje overdreven voor deze rol. Ik heb Amour nog niet gezien, maar het schijnt dat Emmanuelle Riva echt briljant was, en dan had ik het haar meer gegund. Jennifer Lawrence is nog jong en kan er later altijd nog een winnen (gaat ze vast nog wel eens doen).

Riva was zeker niet briljant. Een lastige rol maar voor een geschoold acteur best te doen. Haar mannelijke tegenspeler vond ik eigenlijk beter en die was dan niet genomineerd. Lawrence vond ik echt fantastisch en van alle 5 (heb alleen Watts niet gezien) de beste.

Ok, ik had andere berichten gehoord, maar ik kan er nog niet over oordelen. Heb in dit rijtje alleen Silver Linings Playbook gezien, dus misschien is het inderdaad terecht dat Lawrence heeft gewonnen. Ik gun het haar sowieso wel, want ik heb een beetje een zwak voor haar.

Gisteren begonnen aan Zero Dark Thirty, maar ik had geen subtitles, en dat vind ik net iets te lastig bij een politieke film. Maar ik heb daar nog wel zin in, en Jessica Chastain maakte al wel een goede indruk.

De andere films, Amour, The Impossible en Beasts of the Southern Wild heb ik eigenlijk niet zo'n zin in.

Silver Linings Playbook is zo’n zeldzame film die erin slaagt om diverse genres op een heerlijke en natuurlijke wijze met elkaar te vermengen. Het heeft vooral ook een sterk geschreven script, die de acteurs in staat stelt om gemakkelijker en beter te presteren, wat je hier ook wel ziet, want in elke acteurscategorie was wel iemand van deze film genomineerd. Best terecht ook, want er wordt gewoon erg lekker gespeeld. De bijrollen zijn goed verzorgd en iemand als de Niro heb ik in jaren niet met zoveel plezier zien spelen, ook al is het misschien een rol die hem erg goed ligt.

Het zijn echter de twee hoofdrolspelers, die de meeste aandacht opeisen. Bradley Cooper speelt overtuigend de rol van de man, die na diverse psychische problemen uit het verleden, weer langzaam een toekomst probeert uit te stippelen, alleen kan hij de gedachten aan zijn ex maar niet uit zijn hoofd krijgen. Zijn spel is innemend en hij heeft een sterke chemie met Lawrence. Jennifer Lawrence steelt echter de show in Silver Linings Playbook. Toen ik de film gisteravond zag, was zij nog genomineerd en nu blijkt ze de Oscar dus ook gewonnen te hebben. En terecht. Ik had het vooraf niet gedacht, maar Lawrence speelt echt formidabel De manier waarop zijn haar personage vorm en inhoud weet te geven en daarbij ook nog eens de meest diverse uitstralingen weet te creëren is echt geweldig om te zien. Ze heeft iets mysterieus en ongrijpbaars hier, en acteert daarnaast gewoon geweldig.

David O. Russell slaagt er daarnaast goed in om het geheel constant boeiend te houden. De soundtrack is rustig, maar uiterst aangenaam en het blijft allemaal de volle twee uur boeien. Het drama wordt nooit te erg en de acteurs maken van hun personages echte mensen van vlees en bloed en geen typetjes. Ook heeft dit alles een zekere mate van onvoorspelbaarheid. Vooral door de gedragingen en het verleden van beide hoofdpersonages is het niet altijd zeker wat er gaat gebeuren. Hierdoor zit er ook nog onbewust een bepaalde spanning in het verhaal.

Het moge duidelijk zijn dat Silver Linings Playbook me positief verrast heeft. Ik had een leuk tussendoortje verwacht, maar het bleek veel meer dan dat te zijn. Het is één van de beste romantische komedies van de laatste jaren. Het script is goed geschreven en het acteerwerk is buitengewoon sterk. Dat zorgt er voor dat het allemaal prima in balans is, en ik een uitermate fijne twee uur hieraan beleeft heb.

4,0* dik

Dirty Dancing Met 2 mentale wrakken en een american Footbal vleugje.

heel Knap gespeeld , met het eerste gedeelte veel geschreeuw en niemand die wat van elkaar begrijpt, en in het tweede deel van de film te zien hoe iedereen, als door een toverdrank elkaar zomaar volledig aanvoeld en begrijpt. Over the top met een een uber Amerikaans Einde. en Ze leefde zonder hulp van pillen nog lang ongezond en gelukkig.

Brilliante film, ik heb ervan genoten!

wat een zeverfilm

Een verdiende Oscar.

Heerlijke film die je al de ellende van de wereld voor twee uur laat vergeten. Ook een geweldige cast Jennifer Lawrence en Bradley Cooper zijn werkelijk geniaal en ik begrijp echt wel dat Jennifer Lawrence voor haar rol de Oscar heeft gekregen , ze speelde de aangeslagen breekbare en gevoelige Tiffany met verve. wat mijn betreft had Cooper de rol van de mannelijke rol mogen krijgen hij was namelijk ook geniaal. Robert De Niro was ook geweldig als de neurotische vader en het wordt weer eens tijd dat deze icoon een goed script krijgt voor weer en geweldige hoofdrol. De film is veel en veel meer dan een standaard komedie en heeft ook de nodige drama en liefde in zich, de twee uur die de film duurde vlogen werkelijk voorbij en dat is altijd een goed teken.

De enige reden dat ik deze film gezien heb is Chris Tucker

die gast moet echt veel meer films maken

Voor de rest best een aardige film.

4*

Ik vond het echt een ontzettend sterke film om te zien, vanaf het begin tot het eind ijzersterk.

Het hele verhaal klopt ook helemaal en is mooi gemaakt.. het hele totaal plaatje van de film klopte gewoon, je ziet ook dat hoe iemand opgroeit en door hoe zn ouders zijn dat iemand dat dan ''meeneemt'' in zn latere leven...

De acteerprestaties waren ook allemaal top, 1 van de betere films die ik tot nu toe gezien heb dit jaar

dikke 4*

Echt een leuke film, Lawrence is ook echt een van mijn favo actrices!

Vermakelijke film. Slap einde.

De film was leuk, geflipt en verrassend, maar net als MarkVleuten schrijft, jammer van het happy Hollywood einde.Een 4-sterren film met een 2,5 ster einde, zeg maar.

Erg leuke film, ik heb me hier echt een avondje goed mee vermaakt!

Grappig hoe in de film te zien is dat Pat zijn vader zelf ook zo zijn tics heeft, helemaal wanneer het om de footballwedstrijden gaat. Pat heeft zijn 'apartigheden' dus niet van een vreemde! De scenes waarin Pat beloofde om ergens niet (verder) over te praten, maar dat vervolgens maar 1 seconde volhield, vond ik erg leuk. Er hing zo'n leuke, doch gekke, sfeer tussen Pat en Tiffany; erg goed geacteerd.

De film zorgde er bij mij voor dat ik echt meeleefde met de hoofdpersonages en hun gebeurtenissen. Ondanks dat ze een beetje raar waren, voelde ik oprecht hun frustratie wanneer zij (vooral Pat, uiteraard) van iets beschuldigd werden en zij niet eens de gelegenheid kregen om zichzelf te verdedigen. Het was voor de politie en de buren duidelijk: Pat is gek, en alles wat hij doet kan niet door de beugel.
Ik voelde bij mezelf dan ook een enorme smile op mijn gezicht toen Pat en Tiffany een 5 haalden in de danswedstrijd, waardoor Pat's vader de weddenschap met zijn vriend had gewonnen. Deze film heeft gedaan wat ik een grote voorwaarde vind bij een film: het verhaal en zijn personages (en daardoor ook het acteerwerk) moet me meenemen naar die wereld op het beeldscherm, zodat ik alles om me heen vergeet en meeleef met de personages alsof het mijn eigen vrienden zijn. Klasse!

Of het terecht is dat deze film zoveel prijzen heeft gewonnen, en dat Jennifer Lawrence een Oscar heeft gewonnen voor haar rol als Tiffany...ik kan niet beoordelen of dit terecht is, want ik heb veel van de andere genomineerde films nog niet gezien.
Wel kan ik zeggen dat dit een eerlijke, gekke, herkenbare en liefdevolle film is, die niet al te moeilijk in elkaar zit, maar waarin de acteurs meer dan overtuigend spelen. En dat vind ik bewonderenswaardig en wat mij betreft een prijs waard

Inderdaad...

Lawrence speelt goed en sexy, ... dat maakte het kijken nog wel de moeite waard.

Verder toch wel een erg slap verhaal, dat ook ondanks alle bekende koppen maar moeilijk boeiend weet te blijven.