Silver Linings Playbook (2012)

deze film heeft me echt verbaasd, goeie verhaallijn en 2 super goede acteurs.

ik snap wel waarom Jennifer Lawrence een oscar gekregen heeft voor deze film

Waanzinnige film, was helemaal weggeblazen. Mede door de geniale cast natuurlijk, maar ook door de ijzersterke dialogen. Ja, ook ik ben gevallen voor Jennifer Lawrence. Maar ook Cooper speelt natuurlijk erg goed, die blijft me ook alleen maar verbazen de laatste tijd, en natuurlijk De Niro die weer eens erg sterk is. Moet me maar eens meer gaan verdiepen in de regisseur.

4,5*

Goede film die geen moment verveelt.

Een film waarin alle acteurs subliem op elkaar aansluiten, ik was met name te spreken over de kwaliteiten van alle mannelijke cast-leden, Bradley Cooper met stip bovenaan, en natuurlijk mevrouw Lawrence. Jennifer Lawrence is leuk: ze is een sterke en vooral échte vrouw. Hopelijk houdt ze zich staande in Hollywood en blijft ze zo leuk en oprecht.

Het personage van Cooper is voor mij echter het hoogtepunt van deze film. Ik herkende me in Pat. Ik herkende mezelf ook in Tiffany, maar haar harde uitstraling maakt het toch tot het einde toe moeilijk om met haar mee te leven en je echt in haar situatie in te leven.
Bij Pat is dat minder moeilijk. Hij is open, levenslustig en tegelijkertijd zie je de pijn in zijn ogen. Je moedigt deze man aan, je wilt dat hij het geluk in hemzelf vindt. En je wilt dat hij dit met Tiffany vindt, zodat zij zich ook kan openstellen.
Daarom vind ik de laatste scene, waarin je Pat en Tiffany kussend en lachend samen ziet een prachtig en waardig einde.

Verder deed de film me niet heel veel. Het mist toch iets. Het is een goede film, maar ik heb me geen moment echt verloren in deze film.
Voor nu een *3.5

Tot nu de beste film die ik dit jaar in de bioscoop heb gezien. Mooie mix van drama/komedie/ romantiek. Acteurs waren erg sterk (ook alle bijrollen eigenlijk). Leefde erg met de personages mee. Kom er dus net achter dat deze regisseur ook achter The Fighter zit. Ook al zo'n geweldige film en ze zijn op een bepaald vlak wel een beetje vergelijkbaar, namelijk spanningen binnen de familie. Net als in The Fighter is het in Silver Linings Playbook ook erg sympathiek en toch wel aandoenlijk allemaal. 4,5 ster

Aardige feel-good movie maar daar zag het in het begin nu niet bepaald naar uit. Die Pat Peoples vond ik aanvankelijk een vreselijk personage en ik dacht van; met wat voor een film zit ik nu weer opgescheept. Gelukkig werd het allemaal een stuk beter toen Tiffany ten tonele verscheen. Ik heb nu eenmaal een zwak voor Jennifer Lawrence, voor mij een van de meest veelbelovende filmactrices van dit moment. Het beste van deze film was trouwens weggelegd voor het laatste half uur, de dansscène van Pat en Tiffany vond ik zeer mooi en het hoewel zeer voorspelbare einde gaf mij ook een aardig "feel-good" gevoel. Ook Robert de Niro zette weer eens een zeer goede rol neer maar de hoofdprijs gaat van mij toch echt uit naar Jennifer Lawrence die de oscar voor beste actrice imo dik en dik verdiende. Zij tilde deze film die niet bijster interessant begon toch aardig boven het gemiddelde uit.

3,5*

Zoals @wibro hierboven al schrijft, Hollywood’s rijzende ster Jennifer Lawrence tilt deze film naar een hoger niveau. Of de Oscar die ze daarvoor kreeg terecht is, is weer een ander verhaal want ik heb nog steeds het idee, dat die naar Emmanuelle Riva (Amour) had moeten gaan, maar dat terzijde.

Het plot van deze film is op zich niet bijster sterk, want tamelijk voorspelbaar en in diverse varianten al eerder vertoond. Hoewel Bradley Cooper en Robert de Niro zeker niet slecht bezig zijn, komt de film pas tot leven als Tiffany (Jennifer Lawrence) ten tonele verschijnt. Als zij in beeld is, gebeurt er wat. Hoewel nog erg jong nu al op en top vrouw en een actrice, die na haar voortreffelijke optreden in Winter’s Bone (2010) opnieuw een dijk van een rol neerzet. Daar gaan we de komende tijd nog veel van horen, schat ik in.

Verschrikkelijk, het verhaal sprak me totaal niet aan. Heb me dood zitten ergeren in de bioscoop.

Ze kunnen hierboven de Komedie in de omschrijving wel weglaten.... nergens echt om kunnen lachten... hoop drama.

Acteerwerk was goed.

Het laatste half uurtje was het leukste van de film... de overige 1,5 uur was saai en

veels te veel dialogen.... geen grappen.

2,5*

niet moeite waard om voor naar de bios te gaan.

Ontzettend leuke film. Goed scenario, goede acteurs. Maar vooral erg boeiend. De verhaallijn en de karakters boeien je vanaf het begin.

Ik moest wel even wennen aan het type film. Wat is het nu eigenlijk? Een romatische comedy, een drama. Ach, een grappig, romantisch drama.

Het hoeft niet in een hokje te passen. Maar dat is waarschijnlijk ook hetgeen sommigen juist niet boeit. You love it or you hate it.

Zeer sterke film. Vol emotie gespeeld. Prachtig uitgebalanceerd.

De regisseur slaagt er enerzijds in de scherpe kantjes van leven met een psychiatrische pathologie weer te geven zonder de film te laten verzanden in een technisch en medisch vademecum en anderzijds vanuit een frisse invalshoek in te zoomen op het sociaal en emotioneel leven van die patiënten zoals ze neergezet worden in de film.

De mens als geheel overstijgt het ziektebeeld, en zowel het positieve en negatieve worden naar mijn aanvoelen in rechtgeaard perspectief geplaatst en dat maakt deze film zo sterk.

Oja, Cooper laat klasse zien. Lawrence outstanding. De Niro laat zien dat hij na een reeks rotfilms toch nog uit het goede hout gesneden blijkt te zijn, en dat deed me zeer veel plezier.

Aardige dramatische komedie. Qua narratieve elementen gewoon middle of the road, kan me totaal niet vinden in de kritieken dat dit iets vernieuwends is op het genre. Vervalt eigenlijk in dezelfde cliche's als elke doorsnee romcom. Het is vooral Jennifer 'The Prodigy' Lawrence die hier het verschil maakt. Wateen tour de force is zij, en dat was ook nodig ook want haar personage is op momenten erg tough to like.


Cooper daarentegen doet het aardig, zelfde geldt voor DeNiro voor de verandering en Tucker is altijd leuk. Zelfs als ie een ingetogen rol speelt als hier. De chemie tussen Cooper en Lawrence doet de film ook veel goeds, al lijkt me dit ook weer puik werk van Lawrence. Chemie met Lawrence hebben vind ik niet echt een prestatie op zich, vooral niet in spandex. Qua narratieve structuur is het weer romcom 101, 95% van de film om elkaar heendraaien en dan opeens het licht zien. Shocker. Lawrence trekt met haar zeer bezielende performance de film op een veel hoger plan waardoor het toch best een goede film wordt.


Terechte oscar dus, want met alle lof dat Silver Linings Playbook krijgt is dat maar aan één persoon te danken, en dat is Jennifer Lawrence. Zo simpel is het.

Prettige film met een uitstekende mix tussen drama, romantiek en komedie. De film neemt de tijd om op gang te komen, maar doet dit wel op een prima wijze. Al snel kom je in het verhaal tussen Jennifer Lawrence en Bradley Cooper, die beiden heel overtuigend spelen. Vooral de mooie, jonge en talentvolle Lawrence is fantastisch. Het lijkt me dat ze terecht de Oscar heeft gewonnen. Een extra vermelding voor Robert de Niro lijkt me ook wel terecht, want hij speelt in een heerlijke rol. Eindelijk zien we hem nog weer eens overtuigend en met passie een rol neerzetten. Dat is volgens mij best wel een tijdje geleden. Het was altijd 1 van mijn favoriete acteurs en hopelijk krijgt hij de komende jaren nog eens mooie rollen waar zijn enorme klasse wederom kan worden bevestigd. Zijn rol zorgde toch voor een komische noot. De andere bijrollen bevielen me ook prima.

Maar het vuurwerk komt toch af van de chemie tussen Lawrence en Cooper. Het levert mooie momenten op waar je mee kan lachen of waar je mee leeft met beiden. De climax mag er zijn, ook al is het een beetje voorspelbaar.

4*

Iets meer van verwacht. Cooper en Lawrence doen het uitstekend, maar het verhaal kon me niet altijd even goed boeien. Aan het acteerwerk ligt het dus niet, de acteurs doen het stuk voor stuk uitmuntend, maar waar schort het dan aan? Het kakt hier en daar wat in. Jammer, want de personages zijn interessant. Toch had ik ergens het gevoel dat er 'meer' uitgehaald had kunnen worden, maar ik kan er de vinger niet op leggen. Ik vind het, helaas, een beetje overgewaardeerd allemaal. Niet dat het niet vermakelijk is, maar ik had er verhalen over gehoord die ik helaas niet kan beamen.

But at the end of the day...... Het einde was wel sterk,dan ben ik eventjes een romantisch meisje die een 'Awwww' moet onderdrukken wanneer het - voorspelbare - moment waar we twee uur lang op zaten te wachten aanbreekt.

***

Ach, die Oscar nominaties zijn natuurlijk wat overdreven.

Zolang je de verwachtingen niet omhoog schroeft weet je eigenlijk precies wat je kan verwachten. Een goed geacteerd romantisch drama met een komische kwinkslag die de boel als lijm met elkaar bij elkaar houdt. Vooral als je achteraf eigenlijk beseft dat Chris Tucker niet eens vervelend was, maar juist erg leuk weet je dat de film best goed is! Het gaat misschien wel ietwat bergaf vanaf het dansgebeuren, waardoor de originaliteit compleet verdwijnt. Alsnog is de film vanaf daar wel degelijk.

Uiteindelijk exact wat ik er van verwacht had.

3,5*

Ik kan helaas niet helemaal meegaan met de lof die deze film krijgt.

Het begon vrij aardig allemaal. De drama-kant voerde de boventoon (sowieso heb ik de gehele film nooit echt kunnen lachen) en het kwam, mede door alle psychische- en familieproblemen, lekker rauw over. Ik wist helemaal niks over deze film verder, dus had geen idee wat me te wachten stond. Dat resulteerde in een voor mij fijn voortkabbelende film waarvan ik nog niet wist waar het heen zou gaan. En dat beviel prima! Ik had allerminst het gevoel te kijken naar een romcom... Positief dus!

Maar dan... Eigenlijk gaat het voor mij mis vanaf het moment dat het dansgebeuren geïntroduceerd wordt. Dat is namelijk het moment waarop de richting van de film ineens duidelijk wordt. Vervolgens volgt die onnatuurlijke scène waarin Tiffany binnen komt storen nadat Pat zijn afspraak niet is nagekomen en alles wat daaruit voortvloeit om te kunnen eindigen in een voorspelbare en zoete finale. En zo zit je dan ineens toch naar een duffe romcom te kijken. En dat voelde voor mij niet lekker. Ik kreeg nu ineens het gevoel alsof er geforceerd met de standaardformule aan de haal is gegaan, om maar eens anders dan anders te zijn.

Het acteerwerk was verder wel prima in orde. Hier en daar wat overacting, maar nooit storend. Lawrence vond ik zeker goed, maar ook weer niet meer dan dat. De Niro viel me ook weer eens positief op, maar die speelt weinig anders meer dan dit soort rollen dus echt verrassend was het ook weer niet.

Nee ik kan er al met al toch niet meer dan 2 * aan kwijt. Zeker niet heel beroerd, maar het had zoveel meer kunnen zijn.

Nee, helaas niet zo goed als ik verwacht (en gehoopt) had.

Eigenlijk is het gewoon een huis, tuin en keuken-romcom, alleen dan wat rauwer qua verhaal en personages. En dan is 2 uur gewoon te veel. Het einde laat zich eigenlijk al raden op het moment dat Bradley en Jennifer elkaar ontmoeten. De chemie is er wel, maar kon mij te vaak niet tot nauwelijks boeien, mede omdat ze beide onsympathiek zijn. Ook nergens eigenlijk vernieuwend, origineel of verrassend.

Dat JL hiervoor een oscar heeft gewonnen is op zich begrijpelijk, ze doet het meer dan prima, maar de film zelf vind ik zwaar overgewaardeerd. Haar bezielende optreden is het enige hoogtepunt in deze film.

Het hele NFL-gebeuren rond R. de Niro voegt weinig tot niets toe, al is de scene waarin JL de scores even uit haar mouw schudt (zowel Football als Baseball) geweldig. Dat de Phillies dat jaar de Tampa Bay Rays versloegen, doet nog pijn .

Je krijgt wel meteen weer zin in het nieuwe NFL-seizoen. Duurt alleen nog wel een tijdje.

Het onstijgt het niveau niet van een doorsnee Jennifer Aniston film. Gelukkig doet Lawrence dat wel.

Mee eens. Alleen verwacht je een oscarwaardige rol ook in een oscarwaardige film en dat is het, mijn inziens, totaal niet.

Mee eens, al is ze de oscar wel waard, want ze maakt van een zeer matige film een toch wel uitermate vermakelijke film. Tilt de boel wel op een veel hoger plan. Ben zelfs een groot fan van Watts (open deur) en Chastain maar vind de winst van Lawrence wel terecht.

Beste film genomineerden (en vooral winnaars) zijn meestal middle of the road niveau. At best.

Die open deur moet je me even uitleggen

De film krijgt veels te veel lof toebedeeld en dat is alleen op basis van haar prestatie en dat zegt eigenlijk alles over de film zelf.

Ja, dat verwacht je niet van me .

Silver Linings iPlaybook...

Leuk, luchtig feel-good. Oscar voor Jennifer Lawrence wel overdreven, die had naar Emmanuelle Riva (Amour) moeten gaan.

3,5*

Het is echt wel meer dan een Jennifer Aniston film..je ziet niet vaak karakters op het scherm die zo "echt" overkomen in tegenstelling tot de meeste standaard romcoms

Eens. Dat ik de film in het begin nog wel te pruimen vond, had voor mij weinig met Lawrence te maken. Vond er nog weinig romcom aan en dat beviel goed.

NW doelt (waarschijnlijk) op het verhaal an sich en niet zozeer op de personages en karakters.

Ook in deze film is het feitelijk gewoon' jongen vindt meisje leuk, meisje vind jongen leuk' en draaien ze er een hele tijd omheen en uiteindelijk vinden ze elkaar toch. Daarin onderscheidt de film zich niet van de 'standaard' romcom. De personages zijn hier alleen rauwer en onsymphatieker. Lawrence maakt het verschil. Dat is het enige!

Ik durf zelfs te stellen dat als Jennifer Aniston de rol van Jennifer Lawrence had gespeeld, dat iedereen na het zien van de film had geroepen: Voorspelbare romcom. Niets nieuws onder de zon!

Dat lijkt me onwaarschijnlijk, De Niro en Cooper waren ook indrukwekkend

Zoals Eline al zei:

"But at the end of the day...... Het einde was wel sterk,dan ben ik eventjes een romantisch meisje die een 'Awwww' moet onderdrukken wanneer het - voorspelbare - moment waar we twee uur lang op zaten te wachten aanbreekt."

Vind ik niet bepaald oscarwaardig materiaal. De acteerprestaties zijn prima, maar het verhaal kon mij totaal niet boeien.

Vooral deze scene vond ik toch wel heel erg onder de maat:
Vond met name de scene met de jury-beoordelingen tenenkrommend. De eerste drie juryleden geven allen lager dan een 5 en nou juist het vierde jurylid geeft een 5,4 waarmee het gemiddelde precies op een 5,0 uitkomt waarmee de weddenschap gewonnen wordt.
Come on!

Inderdaad en ik snap nou echt niet dat je de personages onsympathiek kan vinden. Wat labiel wel maar daarom kreeg ik er juist sympathie voor.

Een beetje de Little Miss Sunshine van vorig jaar. Het heeft een soortgelijke arthouserige sfeer, maar de grappen en de dramatische momenten zijn ingebouwd zoals het een goede Hollywood-film betaamt. Ik bedoel dat trouwens niet badinerend, want dit soort films brengen voor mij het beste van beide werelden bij elkaar: toegankelijk maar toch eigenzinnig. Wat hier ontzettend goed werkt is dat de casting goed verzorgd is. Van hoofdrollen tot bijrollen; elke rol is grappig op zijn eigen aandoenlijke manier, en het levert een film op die van begin tot eind sympathie op weet te wekken voor mensen in de marge.

Zoals gillie aangeeft gaat het mij om de vertelstructuur die de traditioneel volgens de romcom numbers handelt. Personages zijn inderdaad wat 'realistischer' dan in de doorsnee romcom maar nog steeds veel te vlak natuurlijk.