Serbuan Maut (2011)

GEWELD in hoofdletters.

Als ik mijn agressie kwijt moet kijk ik deze.

Veel beter dan het vervolg wat soms erg warrig is.

Hoop op een directors cut met nog meer GEWELD.

Heerlijke actiefilm! Prima geacteerd en goed in beeld gebracht.

4*

Nou, ik kan hier met moeite een voldoende uit persen.

Het begint vrij strak, en het moet het natuurlijk ook vooral hebben van de vecht/actiescènes.

Maar dat is geen excuus om een plot vol met slordigheden neer te zetten.

Geen diepgang, en dan begint zelfs de actie te vervelen. Een krappe voldoende. *3.0

Wat hebben die mensen toch een energie en lijken die gevechten ook oneindig door te gaan.

Geef eigenlijk weinig om dit soort filmpjes, maar dit zag er toch wel aardig gemaakt uit, de non-stop actie is keihard, mooi grauw gefilmd en met redelijk acteerwerk..

Zag vroeger vaak van die Aziatische (kung-fu) vechtfilmpjes, waarbij ze soms nog sneller vochten dan het geluid. Werden er bijvoorbeeld twee klappen uitgedeeld en drie seconden later kssh kssh kssh... , of andersom.

“Go to work and have fun.”

Wat een actiespektakel! The Raid heeft geweldig gechoreografeerde martial arts vechtscènes, schietpartijen die je van de bank doen wegblazen en een heerlijke claustrofobische setting waardoor er de gehele film een klamme, ijzingwekkende sfeer hangt. Het verhaal is eigenlijk alleen maar een excuus om in een groot appartementencomplex zoveel mogelijk vecht- en schietpartijen te doen plaatsvinden.

Politie tegen gangsters, soms hoeft het niet moeilijker gemaakt te worden. Wat wel voor The Raid geldt, overdaad schaadt. Na de zoveelste vechtscene weet je het wel en op een gegeven moment ben je murw gebeukt en begint elk gevecht op elkaar te lijken. Maar regisseur Gareth Evans weet het lang meer dan vermakelijk te houden en vooral Iko Uwais gaat helemaal los in zijn vechtscènes. Hij kan wel veel meer klappen verdragen dan een normaal mens en realistisch is het allemaal niet maar wie maalt daar om als het er zo stijlvol uitziet? Speciale vermelding voor Yayan Ruhain die echt geweldig is als kleine langharige bad guy die iedereen makkelijk een pak rammel geeft. De laatste scene met Uwais, Ruhain en Doni Alamsah is een hoogtepunt. Jammer genoeg was ik toen al een beetje gevechtsmoe. The Raid is net een dronken tiener, een paar biertjes maakt alles gezelliger maar met te veel bier op wordt alles wat troebel en volgt er een ochtend met hoofdpijn en een kater. Maar de Indonesische filmindustrie staat op de kaart.

Ze moesten dan ook de andere kant op. Wat voor diepgang wil je in hemelsnaam in dit soort films?

Ik zag dat je net als ik Martyrs (2008) een 5.0 hebt gegeven. Een keiharde horrorfilm mét diepgang. Door verdieping in karakters, door het element noodzaak toe te voegen. Dat kan ook in harde actiefilm, maar daar wordt in deze film geen aandacht aan gegeven. Dat vind ik jammer, dat mis ik, geen diepgang.

Oké, maar om het even te verduidelijken (want mij is lang niet altijd duidelijk wat er precies met die term bedoeld wordt, terwijl het te pas en te onpas wordt gebruikt), wat is dan voor jou precies de diepgang, die noodzaak in Martyrs?

Best aardig. Vooral het eerste uur is sterk met fijne harde actie, lekker veel bloed en een heerlijk tempo. Je vraagt je dan wel af hoe men een volle film kan vullen in één toren terwijl de actie zo ongeveer vanaf seconde één begint (in Die Hard duurde dat toch zeker een minuut of twintig) maar dat lukt heel aardig. Wel is het zo dat na verloop van tijd het allemaal wel wat eentonig wordt. De meeste vechtscènes zijn een herhaling van zetten, met steeds weer vuistgevechten die stuk voor stuk wel sterk zijn, maar na een zoveelste geloofde ik het wel. Echt spannend worden ze ook nergens. Verder is de actie helder in beeld gezet, maar echt mooi of ook maar visueel bijzonder is de film niet. 3,0*.

Goed begin maar valt in herhaling.

Door de herhalingen kreeg ik steeds meer moeite om geconcentreerd te blijven.

Dit alles is al veel vaker gemeld dus kunnen we er gewoon niet omheen.

Voor de liefhebber van veel geknok is dit een prima film maar om hier een gemiddelde van 3.45** mee te verdienen doet mijn broek afzakken. 3** is in mijn ogen de juiste benadering. Een 6.5 die vooral door de eerste drie kwartier verdient wordt.

Zo zie je maar dat een ander juist gegrepen kan worden door een film als deze.

Een dikke adrenaline rush. Het tempo, de actie, hoe alles overloopt en dan ook nog het verhaal wat het samenbrengt met de verschillende personages.

De film had mijn aandacht van begin tot eind en ook van mijn maat toen,

Een brute aaneenschakeling van geweld en knokpartijen.

Schedels worden gespleten en botten gebroken.

Geen moment rust in de film,sublieme martial arts gevechten die nagelbijtend spannend zijn.

Kortom voor mij een van de beste knokfilms ooit.

Werd weer eens tijd om deze een 2e kijkbeurt te geven. Blijft een topper. Een van de best gemaakt vechtfilms. Cinematografisch een topper, vechtscènes zijn bruut en het verhaal is van secundair belang omdat alles in het teken staat van het brute geweld en actie. Blijft vier sterren waard.

****

Ooit eens de eerste helft gezien, en nu maar eens afgekeken om hem van mijn lijstje te kunnen strepen.

Wat betreft actie net zo goed als het vervolg. Wel vind ik het origineel iets compacter en fijner om te zien omdat het zich grotendeels afspeelt in één appartementencomplex. Het claustrofobische karakter van de film (met smalle gangen en kleine kamertjes) werkt ook wel in het voordeel van de film.

Hier en daar ligt herhaling wel op de loer (het blijft toch schoppen en slaan met hier en daar een wapen) maar desondanks is het martial arts op zijn creatiefst, met een choreografische finesse die ik nog nergens eerder heb gezien.

Waanzinnige actiefilm die niet stilstaat, maar wel een heel rustige opbouw van een 15 minuten heeft, en eens daarna het begonnen is staat het niet stil, en krijgen we de ėėn na de andere fantastische vechtscene of schietscene.

Ik moest soms toch denken aan john wick, en Danny The Dog qua vechten en schieten.

4,5

Dit lijkt me haast wel een remake van Judge Dredd (1995), waarbij mijn voorkeur duidelijk uitgaat naar de Engelstalige remake uit 2012: Dredd (2012). Het verhaal is vrijwel identiek, waarbij naar mijn mening vrijwel alles in Dredd beter wordt uitgewerkt. Acteerwerk, visueel, het (eveneens magere) script, de spanning, een meer veelzijdig team... Wat Serbuan Maut ten opzichte van Dredd wel heeft is martial arts vechtwerk maar dat is niet iets wat mijn interesse trekt. Het is een opeenhoping van actiescenes op z'n Rambo. Waar Dredd voor mij puur popcornvermaak was is dit jammer genoeg vooral saai gebleken, ook visueel. Een magere 2*

Maar als die gevechten weinig voor je doen, blijft er ook echt niets over zowat!

Geweldige aktiefilm die lekker wegkijkt.

Grappig! Ik moest ook aan Dredd denken tijdens deze film. Dredd heeft wel de voorkeur bij mij.

Maar verder is dit een heel toffe actiefilm. Links en rechts werd deze al aangeraden en de bluray lag al een tijdje in huis. Er is geen woord teveel over gezegd. Je wordt meteen in het verhaal meegezogen en de actie is heel tof. Eigenlijk ook wel vrij fris om op deze manier eens een Indonesische (en vooral niet Amerikaans/Westers) prent te ervaren. Het gaat me wel wat ver om dit de beste actiefilm in tijden te noemen. Tuurlijk is het op dat vlak wel erg sterk. Buiten de actie blijft er weinig over, waardoor ik dan maar moeilijk kan begrijpen waarom een Undisputed II dan een stuk lager scoort. Ook hier spreekt het verhaal me wel aan, evenals de hardheid van de karakters hier. Iedereen is meedogenloos. Fijne mix van martial arts en schietgeweld.

Leuke film.

Totaal geen verhaal, geen diepgang of iets anders fijnzinnigs. Dit is gewoon brute Aziatische actie in een groot flatgebouw. Er is goed gekeken naar Dredd en die sfeer is wel okee. Ook de gevechtsscenes zien er wel tof uit. Er is duidelijk veel aandacht daar aan besteed. Maar goed, verder heeft dit weinig om het lijf. Magere 3*.

Deze film moet je ook echt niet op inhoud gaan waarderen, maar om choreografie, regie en cinematografie.

Dus..... maar gaan beoordelen als porno.

Alhoewel, daar zit soms nog diepgang in.

Als je films niet meer op inhoud gaat beoordelen dan kan dit forum wel opgedoken worden.

Een essentieel onderdeel in mijn ogen en daardoor niet te verwaarlozen.

Nou, ik pas mijn oordelen aan naar het type film waar ik naar kijk. Kijk ik naar porno, dan beoordeel ik het naar iets anders dan ik naar een Tarkovsky kijk. Een geweldadige martialarts film beoordeel ik ook niet als een RTL4 waargebeurd-film. Ik probeer de diverse factoren ter beoordeling af te laten hangen van wat je mag verwachten van het genre.

Dat begrijp ik. Neem nou Goongnyeo (2007), een prachtig verhaal met een ongelooflijke choreografie, regie en cinematografie. Als ik dan deze prent al 4,5** zou geven dan blijft er zowaar weinig meer over om Goongnyeo hoger te plaatsen. Die film verdient echt meer dan een 0,5* extra t.o.v. deze prent die weinig/geen verhaal kent. Daar moet ik dus rekening mee houden en daarom is inhoud dus voor mij het belangrijkste en als eerste en het grootst die mijn beoordeling beïnvloed. Dit om verhoudingen voor mij kloppend te maken.

Amerikaanse remake in ontwikkeling

Ik las het inderdaad... niet om op de zaken voorop te lopen, maar wellicht wordt er weer een geweldige film verkracht.. (Oldboy o.a.)

Laat me raden. Scott Adkins?

Onbegrijpelijk al die remakes...

Joe Carnahan (the Grey, the A-Team)

Samen met Frank Grillo (Captain America: Winter Soldier, Purge: Anarchy), die waarschijnlijk dus wel de hoofdrol voor zijn rekening zal nemen. In ieder geval een verbetering op Taylor Kitsch, die volgens mij eerder aan het project verbonden was.

Mien god wat is dat toch voot iets achterlijks met die Amerikanen? Net Duitstmers met die nasynchronisatie. Eng en dom oogkleppen-nationalisme vind ik het allemaal.