Serbuan Maut (2011)

Actie!

Zoals de trailer al deed vermoeden is dit een film die puur om de actie draait. Tussendoor krijg je een basic (helemaal niet vervelend) verhaaltje. Het principe is simpel maar o zo cool.

Net als de actiefilms uit Thailand proberen ze in elke scene weer een vette vernieuwende actiescène voor te schotelen. Verschil met de martial arts films is dat hier ook een hoop vuurgevechten inzitten. En fuck die zijn ook zoooo vet. Stukje dat een swatguy schiet op de deur. En de bad guys zien door het licht waar ze zitten, is zo prachtig. Ook het gevecht met dat kleine lenige ventje tegen de twee broers is een en al actie genot! Als je die scene uit Robocop dat Peter Weller wordt neergeschoten neemt maar dan veel meer en vaker. Heb je wellicht een idee hoe bruut de actie is in deze film. Het is geen horror maar de bruutheid waarmee hier iemand wordt neergestoken kan menig horrorfilm nog wat van leren.

Dit is zo een film waar je achteraf uren over kan napraten welke scene nog meer zo vet waren. Ook weet Evans er een beetje humor in te doen waardoor het nooit te zwaar op de hand wordt.

4.5 sterren.

Haha, precies.

Heeft niet heel veel zin om hier veel over te vertellen.

Verwacht gewoon non-stop keiharde actie. Die ook nog eens uitstekend in beeld gebracht is.

Absolute topper binnen het genre.

Qua lompheid van de knokpartijen doet het me constant aan een Prachya Pinkaew denken, maar dan wat minder sierlijk (want: geen Muay Thai in deze film, maar Pencak Silat en daarom o.a. minder gebruik van de knieën. Volgens mij zit er ook een beetje Eskrima tussen: Filipijnse martial arts met messen). Qua botheid en rauwheid is dit praktisch ongeëvenaard: wat een choreochrafie. Prima geëdit en geschoten. Snel weer kijken als 'ie in de bios komt. Goede, pompende soundtrack ook trouwens!

Gister gezien op het Imagine festival in een volle zaal. Het publiek zorgt al voor de helft van de belevenis, joelend en applaudisserend tijdens de meest opwindende momenten. De actiescènes zijn zoals algemeen bekend erg bruut en rauw. Alles is knap in beeld gebracht en gemonteerd, de klappen en trappen lijken echt hard aan te komen. Veel inventieve situaties met mooi gebruik van props. Het tilten van de camera had had wat minder gemogen, maar over het geheel gezien verdient Evans een pluim.

Wat de film echter flink naar beneden haalt zijn de momenten buiten het spektakel om. Het tempo wordt regelmatig een stuk naar beneden bijgesteld voor wat halfslachtige expositie, momenten die niks meer zijn dan filler voordat de volgende vechtpartij van start gaat. Personages in een film met dit uitgangspunt worden uiteraard nauwelijks uitgediept waardoor de pogingen tot drama totaal niet aanslaan. Daardoor valt het geheel wat tussen wal en schip, ook omdat de serieuze ondertoon het excessieve geweld veel minder genietbaar maakt dan in een meer luchtige titel. De film krijgt er een wat nare, nihilistische bijsmaak door.

Ik hou het daarom op een krappe 3 sterren.

Goed dit was toch wel de must-see van deze periode.

En ik heb ook absoluut genoten, zelfs voor een non-actie liefhebber is dit de moeite waard kan ik uit eigen ervaring vertellen. Dat is dan vooral omdat de choreografie enorm opvalt, er zitten een paar heel indrukwekkende actiescenes in. Ook de acteurs/stuntmannen/vechters/wat het ook zijn van oorsprong hebben enorm indrukwekkende skills, per scene zit er (volgens mij) zoveel training en oefening in, want het tempo en de kracht waarmee het gepaard gaat is bijna ongelofelijk. Kortom, kwaliteit is meer dan in orde.

Dan de kwaniteit. Dat was toch misschien een ander verhaal, vooral opgelegd vanwege het verwachtingspatroon. Links en rechts vielen toch krachttermen als 'non-stop-actie' en 'actie-orgie', dus dat zijn dan wel dingen waar je op rekent. Dat er (heel) veel actie in zit lijkt me duidelijk, maar toch... het duurt zelfs nog vrij lang voordat de film los ging vond ik zelfs, en eigenlijk is het toch elke keer bij vlagen. Ik denk dat het toch vooral een kwestie is van de verkeerde verwachtingen, maar ook tussendoor valt het soms toch wel wat stil door aanzienlijk minder boeiende bijzaken.

Het verhaaltje is voor het genre zelfs nog behoorlijk onderhoudend. Meer dan de bovenstaande omschrijving is het amper in grote lijnen, maar het wordt geen moment stompzinnig, en het zorgt er eigenlijk continu voor dat de film spannend blijft. Desondanks zitten er toch een paar flauwere aspecten in, blijkbaar zit de broer van een van de teamgenoten binnen, wordt aangewend voor een soort van broederliefde-boven-alles uitwerking, maar daar moet ik ook weer niet te veel over zeuren.

Maar wat de film goed doet, doet het ook heel erg goed! Het is allemaal ook nog erg leuk in beeld gebracht, en de pompende soundtrack is absoluut een meerwaarde. Het enige waar net wat meer in had gezeten is de hoeveelheid, maar eigenlijk raast de film nu ook al flink door. Alleen in het begin en in sommige tussenfases had er wat meer vaart in mogen zitten.

Qua cijfer dan, gisteren vond ik 4* eigenlijk net wat te hoog, en zat ik op 3.5* maar na een nachtje slapen is de indruk toch wel achtergebleven, al blijf ik er bij dat de hype omtrent de hoeveelheid actie een beetje overtrokken is.

Kleine 4* dus.

Lekkere aktie film met een aaneenschakeling van knok -steek en schiet partijen. Bruut in beeld gebracht soms, maar niet zoals ik had gehoopt. Het mocht af en toe wel iets explicitieter.

Verder doet het niet veel bijzonders; simpel verhaal, ontwikkelingen die erg cliché aan doen en de onjuistheden die horen in een film als dit. De setting is dan wel weer erg goed en het geheel doet rauw aan en Evans' heeft een aantal geinige trucjes in petto om het interessant te houden. De score is ook erg goed, vooral het stuk waar nog eens dubstep in wordt gepompt

Erg vermakelijk.

Wow. Eens in de zoveel tijd komt er een film langs die weer eens wat nieuws laat zien en genreconventies op zijn kop zet. Dit is zo'n film. Serbuan Maut is een brok rauwe energie, spannend en opwindend. Visueel zit de film zeer indrukwekkend in elkaar, van het inventieve camerawerk tot de kunstig in beeld gebrachte aktiescenes en knokpartijen. Het verhaaltje is zeer simpel maar bijzonder doeltreffend. In het laatste half uur wordt één en ander wat conventioneler en vervalt de film in wat simpeler knokwerk, al blijft het geheel strak op de rails. Geen meesterwerk dus, maar wel een pure adrenalinestoot, waarbij je als kijker voortdurend vol ongeloof tegen het scherm zit te schreeuwen. En hoe vaak maak je dat tegenwoordig nog mee?

Gemiddelde 3,92, Imdb 8,2 .

Het is nochtans niet meer dan een platte actiefilm. Een politiecommando bestormt het hoofdkwartier van een mafiabaas om hem gevangen te nemen. Het gebouw zit barstensvol moordenaars. Ok, technisch zitten er wel enkele hoogstandjes in. Ik had de indruk dat de makers beroep hadden gedaan op professionele martial arts fighters en ook de vele sadistische kills ogen erg realistisch. Vooral de eerste helft was het erg vermakelijk. Het is keiharde non-stop actie maar het is vooral het "non-stop" dat stilaan begon te storen Na afloop vroeg ik me af of ik nu een film of een videogame gezien had waarbij elk verdiep een level is? Eerst gewapende idioten, dan killers met machetes, dan een sub boss om daarna bij de final boss te raken. Van karakterontwikkeling en gevoel voor humor is verder nauwelijks sprake. Er wordt wel een kleine stap in die richting gezet met de twee broers maar het voelt erg verplicht aan. Toch genoten van de eerste helft en als actiefilm beter in beeld gebracht dan andere genregenoten ... Kleine 3*

Dat bijna iedereen hier zo jubelend over doet kan ik wel begrijpen. Het is allemaal mooi in elkaar gezet en voor wie actie wil is er vrijwel alleen maar onconventionele actie. Ook al is actie niet mijn genre, dit is knap gemaakt en soms zelfs echt spannend. Komt bij dat dit vele malen sterker is dan welke Amerikaanse productie dan ook. Clichés ontbreken nagenoeg in deze spiraal van extreem geweld met een horrorachtig sfeertje. Goed camerawerk, een beetje te vergelijken met films als Tropa de Elite: Paranoiaversterkend en grauwrealistisch...

En warempel: net toen ik dacht dat het mankement het ontbreken van ook maar een greintje karakterontwikkeling was, kregen we er ook op dat vlak nog even een goed gedoseerd ingrediëntje bij. Uiterst origineel dat dit niet in het begin maar na de helft pas plaatsvindt. Pas na zo'n 50 minuten kreeg deze film voor mij ook echt status. De grote ster is toch wel de dan reeds opgevoerde Yayan Ruhian als "Mad Dog"... Wat een personage

Gaat zeker de geschiedenis in als meesterwerk. Zeer goed!

Niet mijn genre en deze film maakt dat ook weer duidelijk. De actie is behoorlijk repetitief en slechts een enkele move per gevecht maakt het echt de moeite waard. Vooral de bottenbreek acties. Toch vervelen de vele gevechten en snap ik persoonlijk niet hoe mensen hier geboeid naar kunnen blijven kijken.

Kan er sowieso weinig dat mensen een dag lang aan het knokken zijn, tig keer met hun hoofd tegen het beton geramd worden en vrolijk weer doorgaan met knokken tegen 40 andere tegenstanders. Bij een Schwarzenegger film a la Commando kan ik wel tegen dit soort ongein waar iemand nooit geraakt wordt. Maar bij een langdradige film als dit waar alleen maar gevochten wordt ga je over dit soort dingen peinzen en dat kan uiteindelijk niet de bedoeling zijn.

Voor de rest is de gehele film een herhaling van zetten en is de film terecht ontdaan van enig plot. Des te kutter zijn de pogingen om er wel wat emoties in te gooien...

Probleem is wel dat de film gewoon te lang duurt, waardoor vooral de laatste twintig minuten een hele zit is. Bij dat eindgevecht kon ik al niks meer met deze film.

2,0*

Teleurstellend.

Nochthans is Evans qua opzet wel geslaagd. Een simpele toren en een groepje politieagenten die van beneden tot boven moeten komen. Lekker eenvoudig, veel tijd voor actie. Uitgezonderd wat verplichte dramanummertjes houdt de film zich ook goed aan die opzet. Totdusver alles oké.

Maar ergens tussen de editing, cinematografie en actieregie is het mis gegaan. Ik ben er niet helemaal uit of alles ondermaats is, soms lijken er best coole moves vertoond te worden, maar het wordt zo belabberd in beeld gebracht dat alle adrenaline uit de actiescenes gezogen wordt. 't Is best jammer want het lijkt de hele tijd alsof je naar een gave film zit te kijken, maar dan door de ogen van één of ander scheel rund.

Tweede minpunt is de belachelijke fake-electronic soundtrack. Mensen toch, als je dan toch iets knallends onder je actiefilm wil monteren doe het dan alsjeblieft goed. Vast hip en gewaagd voor mensen die zich normaal beperken tot Samson CDs, maar dit was écht niet goed.

Erg spijtig want met een beetje meer kunde had hier een mooie film in gezeten. Nu blijft hij ver achter bij het werk van Pinkaew (volgens mij een véél logischere vergelijking dan eender welk Koreaans werk?) en dat doet de film echt geen goed.

Actie stelt teleur, en dat is niet oké voor een film die uitsluitend om het actiegeweld draait. Blij dat ik hier m'n geld niet aan verkwanseld heb.

3.0*

Knokfilm met een moordend tempo voor pure adrenaline-junkies. Ideaal voor mensen die heerlijk kunnen genieten van een vechtpartij met een brute finish. Weinig rustmomenten, zoals het hoort, en veel razendsnel schiet-, trap- en machetegeweld.

Ook een pompende soundtrack die perfect op de vechtpartijen aansluit, je voelt dat er een climax aankomt. Camerawerk is soms te hectisch/schokkerig, maar dat mag de pret niet drukken.

Wat een geweldenaar die Mad Dog, epische gevechten waar je helemaal in op gaat.

Ook zijn er een paar mooi geschoten slow-motionscenes.

Te lang. Dat is eigenlijk mijn grootste bezwaar. Het geknok en geschiet ziet er allemaal prima uit en is het eerste half uur na de inval ook nog zeker de moeite waard. Daarna beginnen de gevechten en rake klappen toch wat te vervelen. Het is ook allemaal wel erg veel van hetzelfde. Eigenlijk biedt alleen een gevecht aan het einde nog echt wat nieuws.

Verder faalt de film volledig als het gaat om het toevoegen van drama. Een aantal subplotjes worden opgezet die totaal niet uit de verf komen en die er vooral in deel twee voor zorgen dat The Raid een mix wordt tussen een zoetsappig drama en een keiharde actiefilm. Jammer want het uitgangspunt was nog best aardig. Blijft zonde dat makers het toch nooit aan zullen durven om gewoon eens een film van een uur te maken. Had The Raid absoluut geholpen.

Voor een uitgebreide recensie zie: Recensie: The Raid: Redemption (Serbuan Maut) (5 juli) « Tim's Filmblog - filmmad.wordpress.com

Verhaal is flinterdun en kent niet zo heel erg veel inhoud.

Maar als je dat voorlief kunt nemen krijg je een dijk van een actiefilm ervoor in de plaats.

De makers hebben zich absoluut niet inhouden om zuinig aan te doen met geweld en deze op een lekkere manier in beeld te brengen.

Daarbij wel te vernoemen dat de beelden soms net zo gruwelijk zijn als het camerawerk. Bij tijden en wijlen slingerd deze zo heen en weer dat ik er haast zee-benen van kreeg.

De eerste 10 minten van de film zijn rustig, maar algauw breekt de hel los en ben je getuigen van non-stop actie van de hoogte plank. De vechtscenes zijn om je vingers bij af te likken en zitten zeer goed in elkaar maar ook de "gun-scenes" zijn geweldig.

Alles wordt daarbij ondersteund met een lekkere soundtrack (ala "the matrix).

Van mij een 3,5*

Uit Indonesie nog nooit films gezien, laat staan actiefilms. Van China, Japan, Thailand en Korea heb ik al behoorlijk wat strakke, spectaculaire actiefilms achter de kiezen. Nu komt dus uiteindelijk ook Indonesië uit de hoek met zo'n thema. En laten ze die dan eens lekker extreem geweldadig en uitermate bloederig hebben bijgewerkt.

Ohja, om dan gelijk het jonge publiek aan te trekken, zodat die sneller op deze film af zullen gaan: DE MUZIKANT MIKE SHINODA VAN LINKIN PARK DOET DE SOUNDTRACK!!!! Hoop nu dat ze geen kaartje meer hoeven te kopen voor een Hollywood blockbuster nu ik dit heb gezegd

Maargoed, nu over naar de film en wat moet ik zeggen. Het verhaal is gewoon weer zo dun als een bierviltje maar het resultaat is toch wel erg fijn. Een SWAT-team (met als hoofdfigurant Rama) krijgt de opdracht om in de buitenwijk van Jakarta een flatgebouw vol criminelen, drugsdealers en andere schorem schoon te vegen, met als leider, de meedogenloze sadistische Tama, die ondertussen ook de verhuurder is (die kennismaking met hem, waarbij hij 3 van zijn leden executeert was al een heerlijke start). De SWAT treed binnen en de eerste 3 verdiepingen verlopen vlekkeloos, maar Tama had de hele korps al verwacht en vanaf dat moment breekt de hel los en krijgen we me toch een shootout voorgeschoteld, die zo lekker intens en bloederig in beeld word gebracht. Bloed spat in het rond, slachtoffers worden helemaal aan gort geschoten en tussendoor worden er nog met andere voorwerpen een paar brute kills gemaakt (met een bijl bijvoorbeeld) Wanneer de munitie op is en er een paar teamleden overblijven moeten ze het met hun vechtkunsten en hun messen verder zien te redden, en dat word hier ook weer op een heerlijke genadeloze wijze neergezet. Sommige kills lijken op dat van een horrorfilm en de Machete's, Army Knife's, meubels, en zelfs een TL-Buis (geniale Kill )De passende breek en steek geluiden klinken lekker onsmakelijk en ik vond die rugbreek scene met die trapleuning en vaak ook andere hits behoorlijk pijnlijk af en toe. Daarnaast word alles ook in een behoorlijke claustrofobische sfeer gegoten wat soms mee te voelen is. Ook is er wel weer plaats voor een beetje Aziatische melodrama, bijvoorbeeld wanneer blijkt dat Rama's broer lid is van de hele onderwereld. Ja, zulke dingen ontloop je niet bij Aziatische actiefilms.

Je kan het al bijna zo zien: Hong Kong had The Killer en Hard Boiled, Thailand Ong Bak, en Indonesië lijkt de elementen van de opgenoemde films wel door een blender te gooien en we krijgen The Raid, die toch nog best erg geslaagd is. Alleen konden de shoot outs wel even wat langer duren en de adrenaline ervan kon nog wel ietsje hoger (misschien inderdaad door de camera werk) Maar voor de rest is dit een geweldige film en ook helemaal in het rijtje thuis bij de Aziatische actie/misdaadklassiekers. Ik verbaas me nog wel om de soundtrack, want een Aziatische film die Linkin Park als soundtrack heeft (met natuurlijk in samenwerking van de M83 componist Joseph Trapanese) of andere beroemde Amerikaanse muziek, dat kom je niet zo snel tegen. Maar verder gewoon klasse, dit doet de Indonesische cinema denk ik wel in een klap met de kop boven het maaiveld uitsteken. Als bepaalde puntjes hierboven wat sterker waren imo dan had deze zo een 5 gehad.

4,5*

BAM! Wat een film zeg, wist totaal niet wat ik moest verwachten maar potverdikkie wat een knal film. Nog nooit zulke goede vechtscenes gezien. Het verhaal is opzich niet heel origineel, maar daardoor niet meteen slecht. Het is wel redelijk spannend, mede door het goede camerawerk en de edit. De score is ook geniaal zeg. Echt dikke duim voor de vechtcoördinatoren van deze film, niet normaal strak gedaan.

4.5*

Door het erg hoge gemiddelde op MovieMeter en IMDB ben ik deze maar eens gaan kijken. Toen ik er een klein half uurtje op had zitten dacht ik ook dat ik een actie-classic zat te kijken. Wauw, wat een vreselijk stoer en bruut begin met de inval van de special forces. Geweldige shoot-outs en vechtmomenten. Er zaten een paar heerlijk spannende momenten in, die ook dankzij sterk camerawerk heel fraai in beeld kwamen. Voor een verhaallijn was eigenlijk geen ruimte. Top!

En toen volgde de rest. Vrij eentonig eigenlijk. Er werd nog weinig geschoten, waardoor ik een uur lang gevechten zag met machetes en messen. Dat had ik na een kwartiertje wel weer gezien. De film duurt me ook een 20 minuten te lang. De tijd die ze in een soort van plot stopten hadden ze beter weg kunnen laten, want je had er niks aan. Deze film moet het van bruut geweld en zeer overtuigend knokken hebben. Al vraag ik me wel af hoe realistisch het is als ik sommige vechters op zie staan en weer terug zie meppen terwijl ze gruwelijk toegetakeld zijn met de meest bizarre moves. Het was ieder geval niet vervelend om te zien. Maar nogmaals, eentonig werd het wel.

Daarom is het voor mij geen topfilm. Wel erg vermakelijk actie-amusement door gedetailleerd geweld in een vies, smerig gebouw vol met smerige, vieze vechters.

3,5*

Het flutverhaal is een prima kapstok voor de Pencak Silat kunsten van Uwais en het blijft een heel spektakel. Te vaak onnavolgbaar en dat i wel een must voor vechtchoreografie. Als ik het kan volgen ben ik al niet snel onder de indruk. Hier doen ze het al flink goed. Veel beter dan die saaie shootout scenes. Ik verkies martial arts boven shoot out any day. Martial arts blijven voor mij toch wel de enige echte actie films.

Toch miste ik enige flow en ook een enig doel in het narratieve element. Ik kreeg toch wel wat Game of Death deja vu's bij het zien van Serbuan Maut, en uit mijn mond is dat een groot compliment. Het gevecht met Mad Dog en de aanloop er naar toe was het absolute hoogtepunt. Laat het vervolg Berandal maar komen en laat die shootouts dan achterwege. Dit is voor echte mannen.

Heel simpel, als ik een film zie, wil ik iets zien dat ik nog niet heb gezien. Dat is deze film gelukt.

Werkelijk geniale knokfilm. Het uitgangspunt is heerlijk simpel, de setting briljant en de actie en het zweet bijna voelbaar. Tot nu de actiefilm van het jaar.

Cult Movies Reviewed: The Raid - recensie - cultmoviesreviewed.com

Yes! Zoals het hoort. Eindelijk weer eens een echte goede actieprent waarin een SWAT-team het zwaar te verduren krijgt in een duistere flat. Geen overbodige zijwegen of een gijzeling van een vriendin. Dat softe gedoe wordt ingeruild voor heerlijk geweld met bizarre kills en messen in de nek. Continu grauw, hard, meedogenloos, beklemmend, strak en vakkundig. De angst en de spanning komt erg goed naar voren en de personages hebben ècht pijn als ze geraakt worden. Soundtrack is ook waanzinnig. Fenominaal en voor fans van dit genre absoluut een must-see.

Een goede actiefilm, al werd ik er niet door weggeblazen.

Maar het kijkt allemaal erg lekker weg. Prima uitgangspunt ook. Men neme een flatgebouw, zorgt ervoor dat de good guys in de val komen te zitten, waarna er niets anders resteert dan knokken en zorgen dat je het overleeft.

Uwais deed het in ieder geval meer dan aardig. Goede uitstraling en erg goede vechtmoves. Op dat gebied zat het sowieso wel goed. Veel diversiteit in wapens en actie. Vooral het gevecht met Mad Dog, was erg mooi om te zien.

Tussendoor zat er soms net wat teveel pauze tussendoor. Er zat niet echt een doel achter en daardoor werd het ook nooit echt geweldig, of erg goed. Maar het is fijn kijkvoer, dat moet gezegd worden en die klappen lijken ook allemaal echt heel hard aan te komen, dat doen ze altijd wel goed in Azië.

In het genre zeker een aanrader, maar toch mist het voor mij net datgene om echt een topper te zijn.

3,5*

Gewoon een lekker dikke actiefilm gevuld met brute scènes en een flinterdun verhaaltje zoals het hoort.

De film had alleen wel wat ingekort kunnen worden, want de pauzes tussen de gevechten door waren best saai te noemen

Desondanks 4,0 sterren. Zeker wel één van de beste actiefilms van de laatste tijd.

Belachelijke film, zowel het verhaal als de actiescenes. De vergelijkingen die hier gemaakt worden slaan ook nergens op, jackie chan speelt zelfs in betere films en als ervaren vechtsporter kan ik zeggen dat ook de vechtscenes waardeloos waren. Misschien moet men eens kijken naar ONG BAK voor wat goede vechtscenes. Excuus voor de woordkeuze maar het is mijn mening en ik vind het jammer om te zien dat een goede vechtsport op zich, op deze manier wordt neergezet en vervolgens ook nog geprezen wordt.

Na alle lovende kritieken, moest ik deze film zien. Een snoeiharde bloederige vechtfilm met een overdosis aan knokscènes!

Ja, en ik kan niet anders zeggen dan dat het een indrukwekkende film is met zelfs een paar subtiele shots die ik nog nooit eerder in een film ben tegengekomen. Overigens lijkt het wel op een computergame te zijn gebaseerd. Zoiets als vecht je vecht naar de bovenste verdieping waar de eindbaas je opwacht voor een uitdagend gevecht!

Deze film is één grote show en meer niet. Dit kijk ik puur voor het visuele. Al is een leuke score en/of soundtrack ook welkom natuurlijk. En de score is gelukkig niet eens zo slecht in deze film. Simpel, maar doeltreffend. Omdat er zo spectaculair gevochten wordt, ontstaat er voor mij echter wel een vrij storend contrast tussen actie en gas terug door er wat scènes in te stoppen waarin er veel gepraat wordt. Dit probleem heb ik ook met Sucker Punch. Maar buiten dat is The Raid een hele toffe film en het laatste gevecht is echt super vet!

Gevoelsmatig kom ik op een 3,5*

Vermakelijke film met een paar zeer vette scenes! Verhaal was wel ok, niet heel bijzonder. De aktie maakte het meer dan goed! Een ruim voldoende. 4*

Altijd fijn om te zien dat in films als deze een plot al dan niet bewust wordt gereduceerd tot broodnodige adempauzes. Meer hoeft er hier niet verteld te worden, het werkt vaak toch averechts en bovendien gaat het er om wat de heren laten zien. Tweede aangename verrassing is dat het zich aanvankelijk voorstelt als kogeldans, om daarna het locale krijgsballet volop aan het werk te zetten. Knetterende Pencak Silat dus. Met wisselend succes in beeld gebracht.

Soms wat wild en onbeholpen, ik vond het gevecht op de lange tafel nogal harkerig verlopen, maar vaak ook beenhard. Er zijn momenten waarop Evans zo dicht op z'n vechtcast zit, dat het onmiddellijk aan impact wint. Mooi extraatje. Setting is dik in orde, al heb ik niet veel met een SWAT team in een martial arts spektakel. Verder niet zo hinderlijk, het behoudt over de gehele speelduur een ferme dosis energie en staat bol van de actie. Ruim voldoende.

In een notendop: keiharde/meedogenloze/koelbloedige actie. Deze film valt met gemak onder de pareltjes van de actie films. The Raid: Redemption legt de lat voor Aziatische actie films hoog. Fijn om eens een Indonesische film in dit genre te zien, wie weet wat zij ons nog allemaal kunnen bieden!

het aftuigen van mensen is in weinig films zo goed tot zijn recht gekomen als in The Raid. Alles voelt heerlijk echt aan en de "kills" zijn zeer bloederig. De choreografie van de gevechten zijn van een bijna onmenselijk hoog niveau en keer op keer verbaas je je over alle gevecht technieken. De acteurs zetten hun rol goed neer, voor een Indonesische film met relatief nieuwe acteurs valt er zeker niets te klagen.

Het verhaaltje is flinterdun in deze film maar uiteraard erg belangrijk om deze film vorm te geven. Zoals ik al eerder gelezen heb adviseer ik de mensen die verhaallijnen erg belangrijk vinden: misschien is deze film niet voor jou. En voor iedereen die van actie houdt: bereid je voor op een duistere versie van een Jackie Chan film. Grof vermaak op een hoog niveau en dat wordt dan beloond met 4 mooie sterren!

Deed me nog het meeste denken aan de films van Prachya Pinkaew, waarmee ik vooral bedoel dat de film uitblinkt in harde 'realistische' actie en zichzelf hierbij niet laat tegenhouden door zaken als een pretentieus script. Ja, er zit niet heel veel diepgang in deze film, maar om hier nu over te gaan zeuren... Daarnaast, in de vorm van de twee broers had ik alle plotontwikkelingen die ik in een film als deze wil zien wel gehad.

De film kijkt weg alsof je een gewelddadig en adrenaline verhogend computerspel aan het spelen bent, maar dan wel zo'n spel waar je zuinig moet zijn op je ammo en de meeste kills one hit kills zijn. Dit werkt prima gedurende de hele film, al moet ik toegeven dat ik hierdoor een behoorlijk probleem had gedurende het eindgevecht. Serieus, als je de hele film door ziet hoe gruwelijk realistisch mensen reageren op de klappen en trappen, dan verwacht ik niet dat een persoon het tien minuten uithoudt tegen twee andere vechters. Hier ging de film eerder over naar Jackie Chan achtige actie en dat had echt niet gehoeven (hoe goed het gevecht er ook uit ziet).

Mede door dit laatste punt van kritiek en het feit dat pencat silat toch bij vlagen wel erg gestileerd is als vechtstijl is Serbuan Maut zeker niet de beste actiefilm van de afgelopen jaren, daarvoor vond ik films als Tom Yum Goong en Ip Man toch echt een stuk beter. Deze film is echter alsnog een fantastische en spectaculaire actiefilm die compleet terecht de martial arts hit van het jaar genoemd kan worden.