Total Recall (2012)

“Everyone seems to know me, but me.”

Visueel overdonderende film. Het oog voor detail is indrukwekkend en vooral het begin in "the Colony" is mooi gedaan. Het is grauw, donker en uitermate sfeervol. Naarmate de film vordert komt er wel steeds meer CGI aan te pas, maar het blijft er prachtig uitzien.

Jammer genoeg is het verhaal iets te standaard en zijn de personages erg mager uitgewerkt. Zelfs hoofdrolspeler Farrell kan weinig uitrichten en Biel en Beckinsale zijn prachtige dames en sterke actrices, maar mogen hier alleen boos kijken, huilen en vechten. Iets van persoonlijkheid is te veel gevraagd. Hetzelfde geldt voor de beschamend kleine rollen van Cranston en Nighy. Het is actie, actie en actie zonder een moment om adem te halen. Jammer, want het verhaal had best interessant kunnen zijn en ik heb genoten van de prachtige art direction.

Een beetje veel domme actie in zo’n intelligent verhaal vol filosofische kwesties (in dat opzicht lijkt de film op The Matrix (1999) - MovieMeter.nl) maar de film lijkt me als remake van het prachtige Total Recall (1990) - MovieMeter.nl oké. Sowieso is het verhaal bijna niet kapot te krijgen en blijft Dick’s dystopische toekomstvisie waarin het onderscheid tussen illusie en werkelijkheid niet meer te maken is fascineren.

Minder dan het origineel maar moet zeggen dat ik het weglaten van Mars wel weer beter vond. Dit kwam bij mij beter over dan een kolonie op Mars.
Verder in grote lijnen hetzelfde verhaal als de 1990 versie met hier een daar een leuke verwijzing naar die film zoals de prostituée met drie borsten.
Minpunt in de film was voor mij het personage van Kate Beckinsale die Lori speelt. Niet meteen in het begin maar begon me te ergeren aan haar karakter naarmate de film vorderde. Vooral omdat ze puur leeft om te moorden omdat ze de beste wil zijn en daar niemand voor spaart. Ook omdat ze een soort “uber” mens lijkt te zijn die beter en sneller is dan de robots om haar heen en alleen zij steeds als eerste de strijd aangaat en simpel weg niet dood gaat. Wat dat betreft is het eind nogal grappig aangezien hier wel in een handomdraai naar de eeuwige jachtvelden wordt gestuurd. Wat dat betreft vind ik Sharon Stone’s karakter in de 1990 versie vele malen beter.

Hoe dan ook, leuke actiefilm voor een keertje.

Best knap.

Vooral op visueel niveau dan. Ik heb het origineel van Verhoeven nog niet gezien (zowat de enige Verhoeven die ik nog echt wil zien) maar dat komt echt nog wel. Voor nu vond ik het ook beter om met de remake te beginnen omdat als ik het origineel eerst zie ik hem waarschijnlijk een mindere ervaring ga vinden.

Acteerwerk van Farrell is solide, zet best een overtuigende hoofdrol neer. Alleen krijgt hij wel echt waardeloze en standaard dialogen om mee te werken. Biel is weer leuk om te zien, zie haar altijd graag terug. Beckinsale zakt wat door de mand als actie actrice, helaas.

Visueel knap, aantrekkelijke actie die soms lekker in beeld gebracht is. Knappe camerabewegingen dan ook, waardoor het allemaal nog een stukje gaver werd, alleen was dat vooral in het eerste deel eigenlijk. Designs zijn weer leuk, aankleding ok.

Haast non-stop actie, die altijd wel leuk is en vooral in de slotfase nog aardig over-the-top gaat. Het had alleen nog wel wat meer over-the-top gemogen van mij, dan heb je echt een gave film. Nu is het nog net een iets te brave Hollywood kaskraker.

Maar het resultaat is meer dan netjes. De actie is tof, en de film kent genoeg tempo en spanning om het allemaal vermakelijk te houden. Ik heb genoten, ondanks mijn concentratieloze bui. En dat is dan toch wel een groot compliment.

Ook nog een bonusje voor de scene met de draaiende kamer zonder zwaartekracht. Dat zijn echt de scenes waarvan 125 miljoen als budget echt geholpen hebben.

Vorig jaar nog de classic aan de beurt, gisteren de niet goed beoordeelde remake, die weer eens op tv was. En ik moet zeggen dat de 2012 versie, behalve tegenvallen, tevens het beeld van de oude een beetje bijstelt. Is deze nu zo slecht? Mwoah...super is het niet om verschillende redenen. Maar is de classic dan zoveel beter? Nee, ook niet.

In een visueel beter ogende wereld dan 1990 gaat 2012 van start met het reeds bekende verhaal. Doug en zijn nachtmerries, Doug met vragen, een daarop volgende Recal poging en een vrouw met een dubbele agenda. Het is daarna vooral de aanwezigheid van twee erg prettige dames en een vracht aan actie en spektakel die opvalt. En het ziet er echt goed uit, het camerawerk, de montage en CGI is top.

Als verhaal weet 2012 verder geen moment te verassen, ook al zijn er enkele momenten anders aangekleed. Niet dat dit heel veel pijn doet overigens, grootste pijnpunt is aan te duiden met Farrell die prima kan acteren maar geen moment deze rol echt kan dragen noch empathie of medeleven opwekt. Het maakt de 2012 versie vooral tot een aardige film om eens te zien maar niet een film waar ik in mee ga leven. Sterker, karakterologisch faalt de film eigenlijk vreselijk, zijn de personages geen moment interessant, lopen de acteurs wanneer ze niet in een actiescène zit er verloren bij en boeit de film eigenlijk totaal niet.

Total Recal 2012, in die zin een overbodige remake, een film die het best te classificeren is als redelijk actie sci/fi filmpje mocht dat je genre zijn, en daarna snel vergeten kan worden. Dus dan rest de vraag, is 1990 dan zoveel beter met die Oostenrijkse boom die ook niet zo bijster acteert, een film overigens waar eigenlijk ook niet eens zo gek veel gebeurt? Toch slaagt die film er mede door de kenmerkende Verhoeven wijze in om spraakmakende te zijn met zijn speciale effecten en soms rauwe en ranzige momenten. De conclusie is dat 2012 er gewoon niet toe doet, en 1990 vooral cult is met zijn mengeling van humor, smerigheid, bijzondere effecten en rauwe actie.

Erg goede sciencefiction film. Zoals door diverse mensen al vaak benoemd: visueel zag de film er zeer goed uit. De nieuwe aarde, technologie, robots e.d. waren erg goed vorm- en weergegeven. De hoofdpersonages speelden hun rol op een prima niveau. Betreffende de plot: erg origineel uitgedacht. Ik heb zelf de originele versie (1990) niet gezien, dus ik kan (gelukkig) deze film daar niet mee vergelijken. Maar goed, alleen specifiek naar deze remake kijkend stelde hij zeker niet teleur. Vooral de eerste helft vond ik erg sterk; diverse aspecten waren in mysterie verhuld. Het tempo van de film was ook hoog, soms zelfs iets te hoog. Maar goed, al met al was het een originele, wegkijkende sciencefiction film.

4/5

" You might want to give your little girlfriend a kiss goodbye. As long as she doesn't mind where those lips have been.”

Zo tussen de WK wedstrijden van het voetbal door was ik nog opzoek naar een redelijke film en stuitte al gauw op deze. Dat zeg ik misschien wel kleinerend maar, het moest gewoon een “simpele” film zijn die door de meeste mensen gewoon werd beschouwd al prima tussendoortje. Ik kwam al gauw op deze film uit na een beetje zoeken op ‘HBO Max', en aangezien het originele deel mij toch wel goed bevallen was, was de keuze ook snel gemaakt. Toch viel hij me wat tegen, en misschien viel hij mij wel erg tegen. Want dit was een erg slap script, en daar was bijna geen doorkomen aan. De zit duurde hierdoor enorm lang en dat was best jammer, want de film had een best goede Sci-Fi kunnen worden. En dat kwam alleen al door de waanzinnige cast aan namen die mee deden aan deze film. En dan blijkt het toch vooral matig werk van ‘Wiseman’ te zijn. Die vooral nonchalant, chaotisch en vooral niet slim aan het werk gaat, en van het verhaal één verwarrend verhaal creëert.

En ik zei het al, aan de cast ligt het totaal niet. Want met een ‘Colin Farrell’, ‘Bokeem Woodbine’ en ‘Bryan Cranston’ heb je toch een aardig staaltje namen in je film zitten die zeker wel behoren tot een leuk niveau in ‘Hollywood’, mag daar ook het duo ‘Bill Nighy’ en ‘Kate Beckinsale’ (<3) aan toevoegen en je plaatje is compleet. En dat is ook wel te noemen want qua acteerwerk vond ik het allemaal totaal geen ramp, sterker nog de film was misschien juist wel vermakelijk hierdoor en dat hielp hem wellicht nog overeind. Ook de CGI is gewoon prima, althans ik zag er niet veel geks in en het keek prima weg.

Maar, daar was alles ook wel gezegd. Want de film is qua verhaal noch script nou niet van een bepaald hoog en goed niveau, dit zorgde er voor dat de film te vaak nogal wegzakt en het eigenlijk allemaal niet echt heel boeiend te noemen was. Met een vaag begin, gaan we door met het "normale” leven, en dan volgen we ‘Douglas’ in zijn dagelijkse bezigheden als hij van een nieuwe werknemer hoort dat hij een ‘recall’ moet doen. Eenmaal aangekomen komen ze achter zijn waarheid en moet hij vluchten voor de politie, die een klopjacht op hem heeft geopend.

Er blijft eigenlijk niet zo veel van over daarna, het is allemaal wat onsappig en niet echt meer bijzonder, ik wil er verder ook niet zo heel veel woorden aan vuil maken. Opzich vond ik de wereld wel gaaf, en uiteraard het idee om een turbo loop door de kern van de aarde te maken is bijzonder, maar wel geinig. Of het ooit echt zou gebeuren, dat betwijfel ik wel.

Een verfrissende herinterpretatie van een klassieker.

Total Recall uit 2012 wist me aangenaam te verrassen, vooral omdat ik er niet al te hoge verwachtingen van had. Deze herinterpretatie van de geliefde klassieker uit 1990 biedt een vermakelijke, actievolle ervaring zonder simpelweg de voetstappen van zijn voorganger te volgen. Het is een film die zowel respect toont voor het origineel als durft af te wijken van het bekende pad, wat een verfrissende kijk op het verhaal oplevert.

Een van de sterkste punten van deze film is ongetwijfeld de overvloed aan actie. De spectaculaire actiescènes (vooral die goed gechoreografeerde eerste actiescène waarin Quaid uit het niets een kamer vol agenten uitschakelt) houden je aan het scherm gekluisterd en zorgen voor een adrenalinekick van begin tot eind. De visuele effecten zijn indrukwekkend en tillen de film naar een hoger niveau, waardoor de wereld van de toekomst waarin het verhaal zich afspeelt tot leven komt.

Wat deze versie van Total Recall echter nog interessanter maakt, is het vermogen om een eigen identiteit te behouden. Hoewel het verhaal enkele vertrouwde elementen deelt met het origineel, durft het nieuwe paden in te slaan en een frisse draai te geven aan de gebeurtenissen. Dit geeft de film een onvoorspelbaarheid die zeldzaam is in remakes (ook al kan je raden hoe het zal aflopen) en maakt het kijken toch een opwindende ervaring, zelfs voor degenen die bekend zijn met het oorspronkelijke verhaal.

Bovendien wordt er veel respect getoond voor de bronmaterialen. Fans van de originele Total Recall zullen subtiele knipogen en verwijzingen ontdekken die een glimlach op hun gezicht toveren, zonder dat het gevoel van herkauwen ontstaat. Dit evenwicht tussen eerbetoon en toch een eigen weg inslaan is leuk gerealiseerd.

In essentie is deze Total Recall remake een goede keuze als je niet te hoge verwachtingen hebt, maar gewoon zin hebt in een avondje vol actie, spanning en visuele pracht. Deze moderne kijk op een klassieker heeft mij niet teleurgesteld.

Sinds een globaal conflict een groot deel van de planeet verwoestte, is de Aarde verdeeld in twee staten: The United Federation of Britain, geleid door kanselier Cohaagen [Bryan Cranston] en The Colony, voorheen Australië”. Douglas Quaid [Colin Farrell] is een eenvoudige werknemer die na een tegenvaller op het werk besluit om een bezoek te brengen aan Rekall, een bedrijf dat je de mogelijkheid biedt om je in een ander, meer opwindend leven te wanen. Hij kiest voor de ‘herinneringen’ van een geheim agent, maar dat loopt verkeerd omdat hij blijkbaar in werkelijkheid een spion was wiens geheugen was gewist. Voor hij het weet heeft hij zowel zijn echtgenote [Kate Beckinsale] als een hoop geheime agenten achter zich aan. De sleutel ligt mogelijk bij die geheimzinnige vrouw [Jessica Biel] die hij in een terugkerende nachtmerrie ziet. Remake van Paul Verhoevens Total Recall is degelijk gemaakt en geacteerd en nooit vervelend, maar het mist het venijn van het origineel en ontstijgt amper het niveau van een aardige B-film.