American Reunion (2012)

En vandaag dus vanaf het begin gezien.
You love it or you'll hate it. In mijn geval dus het eerste.
Stifler heeft me weer meermaals laten lachen en vooral de actie met koelbox en jet-skies is gewoon pure puperhumor. Ook al ben ik allang geen puber meer en voldoe ik meer aan het type Jim Levenstein, met mijn dochtertje, het is gewoon een film die me vaak deed terugdenken aan het "zelf" puberen en het zien van de films destijds.
Van alle recente komedies spant deze toch wel degelijk de kroon qua humor.

Geniale komedie die alleen al drie sterren waard is doordat werkelijk IEDER personage uit de eerste films weer opdraaft - tot en met de Sherminator aan toe (al kwam die pas erg laat)

Na een paar halfslachtige spin-offs die slechts zijdelings raakvlakken hadden met de oorspronkelijke drie films, is de serie weer terug op het oude (bedenkelijke) niveau. Het is hier en daar een beetje een herhalingsoefening: Stiffler's Mom, de adviezen van pa, de vieze boekjes, masturberen en betrapt worden.

Hierboven schetst iemand dat het herhalen van deze dingen "geforceerd" overkomt, maar de film zou gewoon niet compleet zijn zonder bepaalde vaste plotelementen. Dat maakt het juist leuk, zeker omdat alles enigszins is vertaald naar het leven van "de oudere jongere".

Er zitten weer talloze geslaagde momenten in, met een leuk plot waarbij alles heel geslaagd in elkaar valt - inclusief de ultieme wraak van Stiffler.

4 sterren

Stifler-baas is degene die deze film nog de moeite waard maakt. Het blijft tragisch en hilarisch tegelijk hoe ie zich weer door deze American Pie-episode heen baant. De andere castleden doen voornamelijk aan melancholisch gedweep met het verleden. Sommige scenes ontstegen nauwelijks het sitcom-niveau qua humor en phoney acteerwerk niet, dus echt geweldig is het niet. Gelukkig wel nog een paar spaarzame grappige momenten, dat dan weer wel.

'k ben niet zo thuis in de volledige "Pie"-reeks, 'k denk dat 'k enkel de eerste volledig heb gezien. Desondanks heb 'k dit laatste deel eens meegepikt en 'k vond het wel een vermakelijke film. De humor is niet altijd van een even hoog niveau, maar dat had 'k nu ook niet verwacht, maar 'k heb toch een aantal keren moeten lachen.

Leuk dat ook de originele cast weer meedoet.

Tja, een prima film voor een luie televisieavond, niet meer, niet minder.

Blijf een zwak voor dit soort films hebben. Wat Hughes deed voor de jaren '80 high school film, deed de eerste American Pie voor de jaren '90. En net als de eerste in de reeks weet ook deze afsluiter, ondanks alle kolder, te raken op de juiste momenten.

“Don't mess with the class of 99, bitch!”

Een reünie met alle oude castleden en heel veel sentiment levert een aardige film op. Zelfs Chris Klein is terug en dat maakt het feestje toch wel compleet. Scott, Biggs en Levy zijn nog steeds verreweg het leukst en zij hebben dan ook de beste grappen. Klein en vooral Ian Nicholas blijven wat saaie pieten maar Kaye Thomas is wel goed op dreef. Misschien wel zijn beste film op deel één na.

Hannigan vond ik een stuk minder dan in de vorige delen en was hier wat zeurderig en dramatisch. Suvari is een goede actrice maar heeft hier een te kleine rol en eigenlijk kan hetzelfde gezegd worden over Tara Reid. Nadia, Jessica, Sherman, Stifler’s Mom, MILF Guy, allemaal komen ze even langs en het is een feest van herkenning. Het is 13 jaar later maar gelukkig zijn ze allemaal nog geen spat verandert en nog steeds hun onvolwassen zelf. Een grappige en fijne trip down memory lane.

Best geslaagd en plezierig vervolg. De trend werd vroeger gezet en eigenlijk wordt er in deze reunion lekker verder gebreid, maar al is het allemaal voorspelbaar, het blijft gewoon schalkse ontspanning, zoals gezegd "American Style".

Beste film uit de reeks tot nu toe. Grappig en sentimenteel op de juiste momenten. Geweldig om de gehele cast weer terug te zien, pure nostalgie. Vroeger al zo enorm gelachen om die gasten, en nog steeds vermaak ik me volop. William Scott blijft voor mij de uitblinker, wat een held!

4*.

Nog een taart.

Stijgt ook niet bepaald boven het niveau uit van elke andere Pie film en verandert ook nergens de humor die het wel hebben. En doet ook geen moeite om andere humor te laten zien, want de regisseurs hebben het gewoon bij het puberale gehouden.

Het leukste aan de film is toch wel de acteurs terug te zien als volwassenen. Al verkies ik toch wel de jongere versies, maar het maakt de ervaring zeker niet minder. Desondanks blijft het plot in grote mate hetzelfde als de voorgangers, zoals verwacht.

Ongemakkelijke en over-the-top momenten die zowel allemaal met seks te maken hebben. Je moet ervan houden, het is ook wel heel Amerikaans geworden zo langzamerhand. Elke komedie heeft op z'n minst wel een verwijzing naar seks vanuit dat land.

Visueel redelijk, alles is vlot gemaakt maar het cameragebruik, sets en verlichting blijven klassiek en weten nooit echt op te vallen. Acteerwerk is wel overtuigend omdat elke acteur er ook echt wel zin in lijkt te hebben. Allemaal weten ze de boel wel op te fleuren.

Jammer dat ik niet van dit soort humor hou en heb dan ook weinig moeten lachen om de meeste situaties. Ik vind het allemaal te simpel om echt leuk te worden, maar omdat ze er allemaal zo vlot ingaan blijf ik ze wel kijken.

Weer niet veel.

Ook geen vierde keer, goeie keer voor deze reeks. Het is maar weer eens meer van hetzelfde. De personages zijn wat ouder geworden, dus het feit dat ze in een nieuwe fase van hun leven zitten is dé reden om deze film te maken, maar uiteindelijk zijn de grappen nog steeds hetzelfde, verandert alleen de clou een beetje. En het drama, maar wie zit daar op te wachten?

Verrassend is vooral dat ze deze film nog eens 20 minuten langer gemaakt hebben. In een film die meer van hetzelfde biedt, willen ze nog meer van hetzelfde steken? Het voegt amper iets toe, het maakt de film gewoon langer dan nodig. Niet zo erg dat het een impact heeft op mijn waardering, maar had het liever gewoon weer rond de 90 minuten gezien.

Het zal wel leuk geweest zijn voor de acteurs, allicht ook voor de fans. Iedereen is wat ouder, een paar bekende gezichten komen terug en de cast kan nog een keertje z'n ding doen, maar wat mij betreft is het vooral flauwe uitmelkerij van iets wat de eerste keer al niet erg grappig was. De spin-offs laat ik momenteel wel voor wat ze zijn, heb hier nu wel even genoeg van.

1.5*

Ik heb nu in korte tijd de vier American Pie films met de bekende cast opnieuw bekeken en ik kan niet anders dan zeggen dat ik er enorm weer van heb genoten. Alsof je weer op stap gaat met je oude maten die je even niet hebt gezien, zo voelt American Pie voor me. De personages zijn herkenbaar, sympathiek en grappig en de humor mag plat zijn, maar het slaat wel aan. Je had vrij dicht op elkaar de drie klassieke delen en toen volgde in 2012, bijna tien jaar later, een voorlopig laatste deel aan.

En wat werd Reunion goed. Mensen die niet veel met de vorige delen hebben of vernieuwing zoeken die zullen vast minder enthousiast zijn, maar de fans die herkenbaarheid en nog meer Pie zochten die kregen het ook. De jongens zijn mannen geworden en uiteraard ligt hun schoolperiode ver achter zich. We zien wat er van iedereen is geworden in een weekend dat hun oude school een reünie heeft georganiseerd. En dan blijkt dat mensen anders terecht zijn gekomen dan je dacht, dat er andere liefdes in het spel zijn gekomen en dat mensen zich toch door ontwikkelen en niet meer hetzelfde zijn als toen ze jong waren. Behalve Stifler dan, die is in zijn studieperiode en machogedrag blijven hangen en komt maar niet verder in het leven. Het klinkt allemaal erg serieus, maar gelukkig brengt Reunion het luchtig en vol met humor dat nog net zo puberaal en seksueel is als in de eerdere delen. Denk aan Stifler die een koelbox vol poept, Jim die zijn naakte buurmeisje (allemachtig, wat is zij ongelofelijk sexy) in haar bed moet leggen en Jims vader die losgaat op een feestje.

Toch is er wel ruimte voor romantiek en serieuze gesprekken over het leven en misschien vind ik daarom deze film zo goed, want zaken als vriendschap, carriere en relaties zijn belangrijk. Wel zijn enkele rollen echt saai geworden, zo is er van Michelle echt niks meer over. Ze oogt of ze 55 is en elke vorm van humor is verdwenen. Kevin is ook doodsaai geworden, zijn liefde Vicky heeft hier weinig te doen en de nieuwe romance tussen Oz en Heather is op zich passend en geloofwaardig, maar ook niet al te boeiend. Blijven over Jim, zijn pa, Finch en Stifler en deze vier mannen maken het gelukkig allemaal goed. Jim blijft heerlijk als enorme kluns, zijn vader vind ik opnieuw grappig, maar ook vertederend met zijn verdriet, Finch is opnieuw lekker excentriek en Stifler redt de film gewoon op komisch vlak. Zoals ze in de film al zeggen, hij is een lul, maar wel onze lul. Onmisbaar.

En wat ik ook erg waardeer aan Reunion is dat ze hun verleden eren, door vele referenties aan de eerdere delen, maar ook door elke bijrol die de reeks ooit had terug te brengen waar alles samen komt, op de reunie. Erg leuk om Nadia, de Sherminator, Jessica en de MILF-boys weer even te zien. Zijn ze belangrijk? Nee. Maar ze horen er gewoon bij en hebben de reeks gemaakt tot wat het is. Ook het nummer Laid is er weer en klinkt weer heerlijk herkenbaar. Hiermee is het verhaal over de groep wel verteld en ook mooi afgesloten, maar als er nog eens een vijfde deel zou komen (de geruchten zijn er al jaren) dan zou ik het toejuichen en me er weer op verheugen.

Bonus: Kijk even door na het einde, de eindcredits in de bioscoop mag je niet missen

4* blijven staan

Uit de categorie “sequels waar niemand op zat te wachten” komt deze verlate afsluiter van de American Pie-franchise waaruit blijkt dat de pubers van toen nog net zo infantiel zijn qua seks en humor. Jim [Jason Biggs] en Michelle [Alyson Hannigan] zijn nog altijd samen en hebben een zoon [George Christopher Bianchi], maar Jim kan zijn ogen niet afhouden van de 17-jarige Kara [Ali Cobrin] op wie hij vroeger past. Kevin [Thomas Ian Nicholas] is getrouwd met Ellie [Charlene Amoi], maar krijgt toch weer een harde van zijn ex Vicky [Tara Reid]. De eveneens getrouwde Oz [Chris Klein] heeft hetzelfde “probleem” met Heather [Mena Suvari] en Stifler [Seann William Scott] gedraagt zich nog steeds als een malloot. Finch [Eddie Kaye Thomas] doet voor spek en bonen mee, want Jims vader [Eugene Levy] legt het aan met Stiflers moeder [Jennifer Coolidge]. Het is vooral sneu (en niet grappig) om volwassen personages te zien die nog altijd zo onbeholpen zijn.

Bwaah... typisch Amerikaanse humor zeker? Niet echt slecht, maar niet echt geweldig...