The Hobbit: An Unexpected Journey (2012)

Nee, geen topfilm voor mij.
Na de eerste keer dat ik de film had gezien vond ik het natuurlijk geweldig dat er weer een LOTR film was. Ik heb hem zojuist opnieuw gekeken en meer opgelet op de details en het valt nu zeer tegen.
Ik vind de film te "overdreven" als ik het zo mag noemen, met te veel actie en te weinig spanning zoals in de eerste 3 films zaten. Zoals al de keren dat Gandalf plots weer verscheen om met miraculeuze magie trucjes de Dwarves weer te komen helpen , Ook vond ik het jammer dat de Orcs, Wargs en Trollen veranderd zijn van uiterlijk. Ik kan zo nog een tijdje doorgaan over wat ik negatief vond maar er waren zeker ook wel positieve dingen. Bijvoorbeeld omdat er meer actie in voorkomt is het lekkerder/sneller wegkijken.
Ik geef het dus 2,5*.

Ben nooit een enorme fan geweest van LotR, dus ik had ook niet al te grote verwachtingen van The Hobbit. Het laat dan ook raden dat ik niet helemaal omver geblazen werd. Toch weet het op een fijne manier de luchtigere sfeer uit de boeken over te brengen en door de lange speelduur voelt het ook als een volledige versie.

Een jaar geleden de bioscoop versie bekeken en gisteren dan de extended edition bekeken. Dat was toch wat teleurstellend. Ik heb jaren geleden de VHS banden van de originele LotR trilogie vervangen voor de extended editions op DVD en het toffe van die versies vond ik dat er behoorlijk wat leuke details (uit de boeken) toegevoegd waren. Hierdoor kregen deze versies echt een meerwaarde.

Dit mis ik helaas een beetje bij de extended edition van "An Unexpected Journey". Zo was ik niet aan het wachten op een leuk nummertje van de aardmannen koning als toegift...:N

De film zelf vind ik nog best geinig. Ik miste in de eerste instantie het grauwe karakter uit de LotR films, maar ik besef nu dat ik eens moet ophouden met vergelijken, want het verhaal van "An Unexpected Journey" leent zich veel beter voor deze wat meer "steriele" beeldvorming.

Martin Freeman zet de jonge versie van Bilbo erg charmant neer en weet zowel iets van zichzelf te geven als een mooi verlengde te vormen van Ian Holm's Bilbo.

Freeman speelt de hoofdrol waardig in een cast die sowieso overall sterk acteerwerk laat zien. Jackson bewijst maar weer dat hij een prima neus heeft om de juiste personen te vinden die gestalte kunnen geven aan Tolkien's personages.

De humor die in de film verwerkt zit kan ik over het algemeen wel goed waarderen. Voor mij waren de liedjes dan weer niet nodig, maar gelukkig heeft Jackson dit niet zo vaak gedaan dat het de film verpest.

Over het algemeen een degelijke film, maar helaas niet zo overtuigend als de LotR films. Ik ben benieuwd naar het vervolg!

9 jaar na The Retrun of the King komt Peter Jackson terug met The Hobbit: An Unexpected Journey. De eerste film in de nieuwe Hobbit serie is erg goed maar het kon beter. In deze film spelen de dwergen een prominente rol.

De dwergen waren in de film af en toe erg irritant en ik kon hun humor niet echt waarderen. Vooral aan het begin van de film kwamen de dwergen over als een stel onbeschofte hangjongeren en kon ik niet om ze lachen. Gelukkig worden de dwergen in de loop van de film sympathieker.

Peter Jackson neemt weer erg veel de tijd om zijn verhaal te vertellen en het is in principe wel goed dat een film de tijd neemt om het verhaal te vertellen maar het had toch allemaal wat sneller gemogen. Het duurt wel erg lang voordat Bilbo zijn Hobbit hol verlaat en dat het avontuur begint.

Na dat Bilbo zijn Hobbit hol heeft verlaten komt er meer de vaart in de film. De film word dan alleen maar beter en we krijgen vanaf dan een spannend avontuur met actie en spektakel voorgeschoteld . De ergste dwergen humor is dan ook achter de rug. Kortom het avontuur kan beginnen. Toch blijven er scènes voorbij komen die uitgerekt aanvoelen. Zoals bijvoorbeeld de scene waarin de trollen ,de dwergen en Bilbo wilden opeten en waarin Bilbo op een slimme manier de trollen weet bezig te houden zodat de trollen uiteindelijk versteend raken. Een leuke scene is dit zeker maar de scene duurt wat te lang en zo zijn er nog wat meer scènes te noemen die te lang duren.

Als we het stuk van Rivendell hebben gehad krijgen we het beste stuk van de film. We hebben al goede actie gehad in het eerste stuk van de film, maar de beste actie scènes krijgen we in de tweede helft van de film. Tussendoor krijgen we de beste scene van de film en dan heb ik het over de scene tussen Bilbo en Gollum. Deze scene is absoluut het hoogtepunt van de film.

De actie scènes zelf zijn erg goed. De beste actie scene vond ik die aan het eind van de film. Het hele reis gezelschap moet in bomen klimmen om aan de ocrs te ontsnappen. In deze scene vallen bomen als domino stenen om terwijl ze brand staan . Krijgt Thorin hoogmoed, laat Bilbo zich van zijn beste kan zien , en word het hel gezelschap uiteindelijk gered door de adelaars. Een erg goede finale scene.

Op het gebied van acteren is weinig te klagen. , Ian McKellen als Gandalf is erg goed. En Martin Freeman als Bilbo weet ook te overtuigen. De enigste die in deze film nog een beetje in zijn rol moet komen in is Richard Armitage als Thorin. Richard Armitage acteert niet slecht maar hij moet nog in zijn rol groeien. In The Desolation of Smaug overtuigt Richard Armitage beter.

Middle aarde ziet als vanouds weer mooi uit. De sets zijn goed en we krijgen een paar mooie beelden van Nieuw Zeeland te zien. Howard Shore componeert voor The Hobbit An Unexpected Journey weer een uitstekende soundtrack.

Al met al is The Hobbit: An Unexpected Journey een goede film maar de film had een stuk beter kunnen zijn. Maar deze film is ondanks zijn gebreken zeker een aanrader.

4 sterren voor deze film.

Waarschijnlijk een ontzettend geslaagd commercieel project, maar tegelijkertijd een totaal mislukte film.

Langdradig, voorspelbaar, gebrek aan plot. Het was een pijnlijke zit van drie uur lang. Voorlopig laat ik het tweede deel heel ver links liggen. Mijn portie Hobbits, Dwergen en Aardmannen wel weer gehad voor de eerstvolgende zoveel maanden.

Goede film met veel fantasie. Nu deel 2 kijken

Ook hier is de verbeelding van Tolkien ontzettend krachtig in beeld gebracht. Alles tot in detail breng een brede voedingsbron van entertainment. Geen enkele seconde van deze lange speelduur krijg je het gevoel dat er iets inzakt of ontbreekt. Waar het verhaal simpel is, schuilt de kracht in de techniek, kostuums en locaties die werkelijk waar zéér sterk en schitterend zijn.

Nog steeds dezelfde bovenstaande geschreven.. Herhaling gezien zonder 3D.

Uitstekend mooi verhaal...

Uitstekend geluid/muziek (DS!)...

Schitterend mooi landschap...

Ben benieuwd voor deel 2...

Uiteraard heb ik deze film opnieuw bekeken naar aanleiding van het verschijnen van het 2de deel.

Het is een pracht van een film met schitterende beelden en een prachtig verhaal.

Meer heb ik daar niet aan toe te voegen.

Mag je hem vergelijken met the LOTR thrilogie? Ja toch, dan is hij ronduit saai. Er gebeurt weinig. Ook geen verhaal dat me greep.

Zelfde regisseur, maar een pak minder.

The Lord Of The Rings is één van de beste filmtrilogieën uit de geschiedenis. Het is ook één van de meest succesvolle filmreeksen ooit, zowel commercieel als artistiek.

De films waren gebaseerd op de al even beroemde boeken van J.R.R. Tolkien. Een vervolg op The Lord Of The Rings heeft hij nooit geschreven. Zo'n 20 jaar voor zijn beroemde trilogie schreef hij wel het kinderboek The Hobbit. En dus werden er na het succes van The Lord of the Rings al gauw plannen gesmeed om dit boek eveneens te verfilmen. Het duurde echter nog bijna 10 jaar voordat de eerste film het levenslicht zag.

Het eerste wat opvalt is de lengte! Het boek bestaat uit slechts 250 pagina's (ter vergelijking, The Lord of the Rings bestond uit ruim 1500 pagina’s), maar toch heeft Peter Jackson dit weten uit te smeren over drie films.

Ikzelf was dan ook erg sceptisch ten opzichte van deze nieuwe trilogie en vreesde voor het ergste. Deze film wist die angst dan ook niet geheel weg te nemen. Het goede nieuws is dat de film weer de sfeer van The Lord of the Rings uitademt. Dat betekent wederom prachtige beelden van de ongerepte natuur in Nieuw-Zeeland, uitstekende visuele effecten alsmede prachtige decors en kostuums. Het slechte nieuws is dat de film enorm langdradig is, waarbij het verhaal van tijd tot tijd wordt stilgelegd door ellenlange dialogen. De actie is op bepaalde punten erg overdreven en de ontwikkeling van de karakters is hier vrij matig. Maar wellicht dat dit laatste in de komende twee films wordt goedgemaakt.

Het is hier ook duidelijk te merken dat The Hobbit niet op drie boeken is gebaseerd, dus een rode draad die door het verhaal loopt valt hier nauwelijks te ontdekken. Nergens weet ze dan ook het niveau van de originele trilogie te benaderen. Veel scènes hebben we ook al eens eerder (en beter) gezien in The Lord of the Rings.

Deze vind ik heel goed. Mensen klagen over een langdradig begin en dat het heel lang duurt voordat er ook maar iets spannende gebeurt maar daat stoor ik me helemaal niet aan

ik vind het juist goed dat ze een lang begin hebben gekozen omdat de opbouw en voor dat ze op reis gaan en de scenes in bilbo, s huis en die zingende dwergen eigenlijk

de spanning opbouwd voordat het werkelijk begint. Dat vind ik juist goed aan een film en dat maakt een film naar mijn mening veel spannender. Ik vond die lange zit dus totaal niet erg en toen

ik deze film zag leek de tijd zo voorbij te vliegen. Ik vind het heel goed dat ze Azog debbevuilernin de film hadden gelaten. In het book ws hij al lang dood maar om hem terug te laten komen vond ik een hele goede keuze van Peter jackson.. hetzelfde geld voor Radagast. Ik vind de omgevingen landschappen en locaties even mooi als in LOTR. Zo vind ik Rivendel nog altijd even mooi.

Bij het kijken van de film vond ik het steeds spannender worden. Zeker toen de dwergen gevangen werden genomen door de aardman koning.

ook de scene tussen Gollum en Bilbo vond ik erg goed gedaan en te lang vond ik die scene ook niet. Ze laten nu eindelijk eens zien hoe Bilbo aan the one ring is gekomen

en daar mogen ze best de tijd voor nemen he

Gandalf doet het ook weer goed in de film en ook gaaf dat elke dwerg een ander karakter en uiterlijk heeft en niet teveel op elkaar lijken, waar ik in het begin wel twijfels over had. Torin is een goed personage

die strijd om zijn thuis land te veroveren en koning onder de berg zou zijn geweest als de draak erbor niet had aangevallen. Ik vind dat ze logische keuzes hebben gemaakt om een boek van ongeveer 250 pagina's uit te smeren in 3 films doordat ze dingen in de film stoppen die niet in het boek gebeurde. Zo kun je dat nog wel uitrekjen over 3 films van ongeveer 3 uur.

Een te lang uitgesponnen reis, eerst en vooral. Waar zijn drie ‘voorgangers’ - ironische genoeg langer qua speelduur - nog zwierig over de Nieuw-Zeelandse landschappen scheerde, een donkere toon aangemeten kregen en bijwijlen de juiste magische toon wisten te raken, is de eerste The Hobbit vooral ook een kolderiek schouwspel geworden. Of het nu in hun aard ligt of niet, de dwergen slaan een plat, cartoonesk figuur. Ze doen te vaak dienst als comic relief, als opvulling die het op zich al lamlendig geheel nog verder uitrekken. Hun vlakke make-up is eveneens een boosdoener. Tussendoor valt ook op hoezeer Howard Shore afhankelijk is van muzikale thema’s uit de eerdere trilogie om de rommelige bombast te verdoezelen. De grootste irritaties komen echter voort uit de tot het gênante toe gebruikte ‘rollercoastercamera’ én de digitale look, die niet alleen alles afvlakt, maar de nochtans indrukwekkende speciale effecten een valse schijn meegegeven. De hoop op beterschap in de volgende twee delen is welhaast nihil.

2*

the hobbit: an unexpected journey

Naar aanleiding van de derde Hobbit-film heb ik de eerste twee delen maar eens herbekeken, om volledig klaar te zijn voor de afsluiter. Dit keer in de extended edition-versie, wat toch net dat vleugje extra geeft, al wordt er lang niet zo veel toegevoegd bij dit eerste deel. De meeste extra scenes zijn leuke aanvullende details, maar helemaal niet belangrijk voor het verhaal.

Deze eerste film uit The hobbit-trilogie blijf ik ook na deze herziening een prachtige film vinden. Nee, het is niet beter dan The lord of the rings, maar ik denk ook niet dat ook maar iemand dat had verwacht of dat het zelfs Jacksons bedoeling was, immers zijn die drie meesterwerken niet te overtreffen. Het feit is dat dit gewoon een geweldige terugkeer is naar die ongelooflijk fascinerende wereld Middle Earth en alleen al daarvoor verdient deze film een hoge score. Het goede aan dit eerste deel vind ik dat het verhaal rustig verteld wordt, Jackson neemt voor alles rustig zijn tijd en dat zorgt ervoor dat niets afgeraffeld aanvoelt, maar je je tevens ook niet verveelt want er gebeurt telkens genoeg om je aandacht erbij te houden. Om dat te kunnen doen als regisseur, dan ben je gewoon top in je vak. Verhaaltechnisch heb ik er dan ook weinig op aan te merken, buiten het feit om dat het gezelschap wel heel vaak op het nippertje gered wordt, al stoorde ik me daar niet aan. Ook het feit dat Jackson er zijverhaaltjes bijhaalt uit andere boeken van Tolkien die zo een brug kunnen vormen naar de oorspronkelijke trilogie vind ik fantastisch gedaan.

Visueel is de film nog even overtuigend als twee jaar geleden. Vormgeving van de locaties en plaatsen is werkelijk schitterend, het gebruik van green screens valt nauwelijks op in tegenstelling tot de opvolger. Ook is het goed dat hier nog best wel wat op locatie gefilmd is, al is dat jammer genoeg al een stuk minder als bij The lord of the rings. Ook wordt er veel meer CGI gebruikt, wat wel een beetje opvalt, maar eerlijk is eerlijk: het ziet er schitterend uit (op enkele details na zoals de vreemde uitstraling van de elfenkoning in de proloog). De acteerprestaties zijn ook top. Martin Freeman en Richard Armitage doen het meer dan prima als de voornaamste nieuwkomers en van de oude bekenden is Mckellen natuurlijk weer de ster. Het absolute hoogtepunt was zonder twijfel de scene in Gollem's grot. Andy Serkis zette weer een prestatie van jewelste neer en Gollem zag er visueel nog stukken overtuigender uit dan 10 jaar geleden. De muziek was de kers op de taart, het zogenaamde hoofdthema is een van de beste soundtracks uit de saga.

An unexpected journey vond ik al een geweldige film en dat blijf ik vinden. Een prachtig startschot van de prequel-trilogie, een niveau dat helaas niet helemaal werd aangehouden in the desolation of Smaug. Hopelijk wordt het derde deel evengoed, zo niet beter dan deze.

Voor de tweede keer herzien, uiteraard met het oog op het derde en afsluitende deel van de trilogie. Terwijl ik dit schrijf heb ik twee al herzien en het derde deel gezien in de bios. Kan nu dus eindelijk de gehele trilogie beoordelen.

Dit deel is wat mij betreft de minste. Jackson moet natuurlijk wel een heleboel personages introduceren, inclusief het verhaal, maar dat is niet het probleem.
Veel scenes voelen nogal kinderlijk aan, vooral de scene met de trollen is nogal flauw. Zo waren er nog een aantal scenes waar ik me niet helemaal in kon vinden. De scene met Gollem was daarentegen wel heel erg goed.

Ook de duistere, donkere sfeer wat zo kenmerkend is voor Midden-Aarde komt totaal niet uit de verf. Dit wordt overigens in de volgende delen wel goed weergegeven.
Martin Freeman als Bilbo is geweldig. Hij zet een geweldig personage neer, en nu ik alle drie de delen heb gezien kan ik niks anders zeggen dat hij dé ster van de film is.
Richard Armitage vond ik daarentegen echt een miscast. Kan helemaal niks met z'n personage. Beetje stoer kijken, af en toe een beetje brullen, maar totaal ongeloofwaardig. Toch jammer dat zo'n belangrijke rol wordt verprutst.

Al met al is dit een prima film, die visueel echt schitterend is, maar ook zo z'n minpunten kent. Een halfje verlaging daarom.

Ik heb deze film gister eindelijk eens bekeken, maar de reactie van Frodok somt mijn ervaring goed op. Had deze film al zo lang liggen, maar bleef het kijken zo lang uitstellen. Ik ben een hele grote fan van de LOTR Trilogy, en was enorm bang dat deze film tegen zou vallen en dat is helaas ook gebeurd. Nu had ik ook nog eens de Extended edition, dus was het helemaal een lange zit.

Ik had geen enkele band met de hoofdpersonen, verhaal zat inderdaad vol met clichés en door de CGI vond ik het verschil met de LOTR pijnlijk om te zien.

Na de Lord of the Rings konden ik en mijn vriend niet wachten op deze filmreeks. We zijn naar de Hobbit Night geweest in Pathe, geweldig! Een mooi vervolg van de vorige triologie, dezelfde stijl. Alleen jammer dat we van sommige karakters al weten dat ze terug komen in het verhaal, en niet dood gaan (zoals Gandalf en Legolas).

The Hobbit: An Unexpected Journey

Het eerste deel in de Hobbit trilogie. Peter Jackson heeft er voor gekozen om van het dunne boekje met de gelijknamige titel drie lange speelfilms te maken. Dat dit met ups en downs is gegaan mag geen verassing zijn.

De film begint net zoals zijn grote broer Fellowship of the Ring in The Shire met het introduceren van de karakters en een korte geschiedenisles waar we leren wat er op het spel staat. De film moet zeker op gang komen en het gedeelte in het huis van Bilbo Balings (een geweldige Martin Freeman) duurt te lang. Gelukkig hebben we Gandalf (held Ian McKellen) die alles beter maakt. De introductie van de dertien dwergen is grappig en het lied wat ze zingen is mooi maar het had wat korter gekund. De belangrijkste dwerg is Thorin Oakenshield (Richard Armitage) en hij wil de "Lonely Mountain" veroveren van de draak Smaug en heeft Bilbo nodig als inbreker. Nadat Bilbo besluit met Gandalf en de dertien dwergen op reis te gaan, komt de vaart erin en weet de film eigenlijk tot het eind te boeien.

Het gedeelte met de trollen is niet bijster interessant en een beetje kinderachtig, maar gelukkig duurt dit niet te lang en gaan we snel verder. De scènes in Rivendel zijn erg goed gedaan en het is geweldig om Gandalf, Saruman, Elrond en Galadriel samen te zien. Vooral het 'gedachtelezen' tussen Gandalf en Galadriel terwijl Saruman aan het praten is, zorgt voor een komische noot. De scène tussen Bilbo en Gollem is goud. Het eindgevecht is erg spannend maar mist het grootschalige, indrukwekkende en meelevende gevoel wat je wel kreeg bij het laatste gevecht in Fellowship. Azog is jammer genoeg geen Saruman of Sauron en weet niet echt angst in te boezemen.

Zoals gezegd zet Freeman een geweldige Bilbo neer en weet zelfs meer te overtuigen dan Elijah Wood als Frodo. Het is geen verrassing dat McKellen als Gandalf iedere scène steelt waar hij in meespeelt. De nostalgie slaat toe als ik Ian McKellen, Christopher Lee, Hugo Weaving en Cate Blanchett samen zie. Peter Jackson rekt de film uit alsof het kauwgom is maar weet er toch een mooi, fantasierijk geheel van te maken.

In 2012 was het zover: Een nieuwe episode in de ondertussen legendarische LOTR-trilogie. Anno 2015 weten we dat deze prequels nooit volledig het niveau van hun voorgangers kon halen, maar dan nog is de Hobbit-trilogie met gemak beter dan de meeste blockbusters.

Toen ik de film in de bios (48hfr 3D) zag en de nostalgie nog de overhand nam heb ik deze film een 5* gegeven. Nu 2 jaar later ben ik toch gezakt naar een 4*. Niet dat de film me tegenviel, integendeel. Ik heb weer ontzettend genoten van deze film en hij bevatte zelfs meer tempo dan ik me kon herinneren maar laat ons beginnen bij het begin...

Het begin is subliem, het kleine voorverhaaltje, de terugkeer naar de gouw, de aangename kennismaking met Freeman als Bilbo Ballings en het wederzien met Gandalf en een zeer kleine cameo van Frodo (ik dacht dat die langer was).
Daarna komt het eerste hoogtepunt: de samenkomst van de dwergen en het mountain-nummer. Maar na dat hoogtepunt is het wel even gedaan. Mooie plaatjes krijgen we zeker wel, en die middle-earth is op zich al boeiend genoeg om een film te vullen, maar de film blijft toch wat te lang in het grijze waardoor de vaart eruit gehaald word. Het is wachten tot de entree bij de elfen in Livendel voor we weer iets te zien krijgen. Eerst een ijzersterke scène tussen de tovenaars en vanaf dan krijgen we een film die het niveau van de originele kan handhaven. Spetterende variërende actie gecombineerd met enkele komische noten en spannende momenten. We gaan van de ene naar de actiescène met een geweldig intermezzo van Gollum, wat ongetwijfeld het hoogtepunt is van deze film. Daarna zakt de film niet meer in en is de finale een mooi orgelpunt van een eerste deel. Dat de laatste minuten dan wat lachwekkend zijn die vogels hadden gerust die paar kilometer verder kunnen vliegen tot veel dichter bij de berg neemt niet weg dat de rit een voorbeeld van top entertainment was. En na het zien van de trilogie vond ik dit misschien nog wel de film die het dichtst bij het niveau kwam van de LOTR-trilogie, ondanks een iets lichtere toon en buiten Bilbo en Gandalf de rest van de dwergen nergens uitsprongen.

De eerste Hobbit is een leuke, entertainende, actievolle episode van de wereld van Middle Earth. Na een wervelende opening zakt de film iets te veel in maar vanaf Livendel scheert de film hoge toppen met alles wat je van deze wereld verwacht

Goeie film waarin een Hobbit onderdeel uitmaakt van een gezelschap dat op zoek is naar gestolen goud. Uiteraard kan deze prequel van de LOTR-trilogie niet uitblijven daar het zich in dezelfde fantasie-wereld afspeelt die hier opnieuw prachtig en in volle glorie in beeld gebracht is. Het duurt even voordat het echte avontuur begint, het verhaal is wat minder gewichtig en de toon is wat minder donker. Met gemak 3.5 sterren.

Kort geleden de box gekocht met extended versions van alle Hobbit films, als fan van de LOTR films verplichte kost. Alhoewel dit allemaal mooie films zijn hebben de LOTR films voor mij nog net dat tikkeltje meer. Wat betreft de Hobbit films staan ‘An unexpected Journey’ en ‘The Desolation of Smaug’ zowat op dezelfde hoogte. De derde film ‘The battle of the five armies’ die de climax moet vormen vind ik iets minder boeien maar da’s natuurlijk persoonlijke smaak. Al bij al toch weer uitstekend werk van Peter Jackson.

ik ben niet zo onwijs fan van het fantasie genre, maar ik heb toch maar besloten om ze te gaan kijken.. Ik heb de extended versies van alle 3 en damn... lange zit.. Het is niet echt wat ik er van verwacht had.. Ik had een episch, spannend actiespektakel verwacht en natuurlijk zit er wel actie in maar ik vond het eigenlijk een beetje een kinderfilm... De meeste van de dwergen konden zo in een live-action sneeuwwitje verfilming spelen. Dan die mountain giants en de orcs... die komen zo dom over waardoor ik niet echt in spanning zat van oh oh.. gaan de helden dit overleven...? Jammer. Er zat ook veel humor in wat ik soms wel grappig vond maar ik had liever een wat serieuzere en misschien zelfs een wat duistere film gezien, dat had ik eigenlijk ook een beetje verwacht. Ik heb verder ook nooit de boeken gelezen en zelfs the lord of the rings films/boeken nooit gezien/gelezen, dus ik wist verder ook niet wat ik moest verwachten. Ik kijk ook geen trailers en lees geen achterkantjes van de bluray hoesjes, zo wordt je altijd verrast. Visueel vond ik de film wel aardig mooi gemaakt en de regie van Jackson is uiteraard weer geweldig ook al zie ik hem liever films maken als The Lovely Bones en Heavenly Creatures, wat meer in mijn smaak ligt en vergeet 1 van Jacksons eerdere films niet, de geniale maar oh zo lompe horror/cult klassieker Braindead haha. Ik hoop dat ik geen die hard fans op hun tenen trap maar ik vind het een 2,5 van de 5... Maar toch ga ik wel nu deel 2,3 en de LOTR trilogie kijken...

Tweede keer dat ik het eerste deel van The Hobbit zie, eerste keer was enkele jaren terug toen hij net uit was. Ik moet zeggen dat ik hem in het begin goed vond en dat hij bij de tweede kijkbeurt nog beter leek. Wat een prachtig gemaakte film is het toch, een paar schitterende scènes (Gollem, vertelling van Balin hoe Thorin de strijd aanging tegen Azog om Moria te heroveren van de orks, en het finalegevecht).

Dikke pluim voor Peter Jackson, na het maken van de al onovertreffelijke LOTR-trilogie komt die van The Hobbit aardig in de buurt.

Ik vond deze eigenlijk net zo leuk ( of leuker) als lotr. Het begin is naar mijn smaak zeker niet te lang. Grappig stuk met de dwergen die het huis leeg eten . Er is genoeg actie, trollen orcs en dergelijke figuren in combinatie met mooie locaties om je eigen even te verliezen in deze fantasie wereld.

Helaas viel deel 2 me destijds dan weer tegen zodat ik de interesse verloor en deel 3 nooit heb gekeken. Maarrr, ze zijn deze week op tv dus was mijn nieuwsgierigheid weer opgewekt .

In mijn ogen is de LOTR-trilogie onnavolgbaar en niet te evenaren. Dat bleek ook duidelijk na het herbekijken van het eerste deel van de trilogie van The hobbit. Is dit een schande? Hoegenaamd niet. Ook dit eerste deel van The hobbit heeft zijn waarde en is op zich een pracht van een film vol spektakel en heroïek. Alleen jammer dat steeds de verwijzing naar LOTR om de hoek zal loeren.

De insteek van de draak Smaug is een mooi en machtig uitgangspunt. Deze wordt echter overschaduwd door de rol van de dwergen. Ondanks het feit dat ze hun thuis kwijt zijn en jaren dolend hebben rondgezworven, is hun achterliggende behoefte hun hebberigheid. Hun ziekelijk verlangen naar rijkdom, geld en aanzien steekt in schril contrast af met de naïeve altruïstische hobbits (hoewel ik de plotse ommezwaai van Bilbo vrij onrealistisch vind). Laat dat meteen een eerste zwakkere element te zijn van de film. Smaug wordt vervolgens aanzien als het kwade (zie maar naar zijn oog verwijzend naar Sauron). Orks, trollen en ander gespuis mogen zich dan wel verder dan ooit buiten hun landsgrenzen begeven hebben, maar op geen enkel moment ervoer ik de angst, spanning en duistere donkere krachten die zo typerend waren in de andere trilogie.

Ook de personages zijn het toch net niet. Randagast, de idiote trollen (die me deden denken aan A neverending story of iets van dat slag) en de dwergen in zijn geheel lijken me te karikaturaal te zijn in plaats van persoonlijkheid te hebben. En om wat verder in de film te springen, vond ik het grote gevecht met de aardmannen meer lachwekkend dan realistisch. En waarom schieten die orks de dwergen gewoon niet uit de bomen op het eind?

Is er dan niets positiefs te vertellen? Uiteraard wel. Minstens evenveel zoniet meer. Dat is trouwens mijn grootste kritiek op de film: zijn wisselvalligheid met hier en daar wat ergerlijke momenten. De verwerking en het introduceren van de ring met de prachtige schouwspel tussen Bilbo en Gollem is hét hoogtepunt van de film. Ongelooflijk hoe de magie en het mysterie er vanaf spat. Erg mooi in beeld gebracht met die schitterende schot met Gollem op die maanverlichte rots in het water. Ook die wanhoop in de ogen van Gollem wanneer hij beseft dat hij de ring kwijt is, was prachtig! Die nevelslierten wanneer de ring gedragen wordt, heb ik steeds als super ervaren, alsof je letterlijk meegezogen wordt in de film.

Ook de grote wolven, lijkend op de prehistorische Andrewsarchus, vond ik erg angstaanjagend en passend binnen de film. Hier en daar wat overkill. De relevantie van die vechtende bergen is ver te zoeken. De vergadering met Gandalf, Galadriel, Saruman en Elrond was wederom sterk en sereen. Op en af ging het dus. Voor de rest veel gelijkenissen met de andere trilogie met prachtig decors (De eenzame berg, het hol van de aardmannen, ...), mooie natuur, veel spanning, heroïek, drama en suspens. De prachtige muziek maakt het af. Misschien net iets te streng, maar slechts een dikke 3,5* voor mij omdat het toch allemaal net iets minder is dan LOTR. Dat is het lot wanneer je een sequel of prequel op de markt brengt waarbij ook hier de hebberigheid primeert boven op de (top)kwaliteit.

Leuk.

Het LOTR niveau is in deze films niet meer behaald. Dit deel is weer een introductie en het begin van een avontuur van Bilbo, vader van Iconisch personage Frodo. Freeman maakt hiermee wel zijn naam een beetje waar, als hobbit.

Freeman vind ik persoonlijk goed gevonden, hij heeft de sullige uitstraling maar ook arrogante uitstraling. De rest is wat over the top, vooral die dwergen. De effecten zijn een verbetering in vergelijking met LOTR maar dat komt waarschijnlijk door het budget.

Een film die weet te vermaken, maar niet ontzettend veel toevoegt aan aanvoelt als een pure cash in voor Jackson.

In 2012 was ik erg mild. Ik wist dat deze eerste Hobbit niet het niveau van de Lord of the Rings had, maar zag genoeg positieve kanten. Een paar jaar later is daar weinig van over. Wat The Hobbit betreft, dan. Want zelfs deze eerste film - veruit de beste van de trilogie - is vrij belabberd.

Deze Hobbit trilogie bestaat uiteraard enkel omdat de Lord of the Rings zo’n succes was en dat zie je. Sterker nog; de film lijkt zelfs ‘best of’ te zijn. Personages uit die films keren terug, of het nu logisch is of niet. Ook alle locaties, de muziek, de sfeer; Peter Jackson lijkt vooral bezig te zorgen dat fans aan Lord of the Rings denken, wellicht om ze af te leiden. Misschien kwam hij er zelf ook al iets te snel achter dat dit helemaal niet zo’n goed idee was. Want we weten allemaal dat een bijzondere herinnering nóg een keer willen beleven meestal teleurstellend uitpakt. En teleurstellend, dat is deze Hobbit dan ook.

Het grootste probleem van The Hobbit zit ‘m in al die personages. We ontmoeten een teringzooi aan dwergen, de één nog saaier dan de ander. We zien ze vreten, dansen en zingen, maar we weten aan het einde van deze film (en uiteindelijk na de hele trilogie) geen moer over deze dwergen. Wat een stel suffe figuren. Dat gegeven werkt natuurlijk al niet prettig als je weet dat we met hen drie lange films op reis moeten. Maar het wordt nog vervelender als blijkt dat de dwergen nagenoeg onsterfelijk zijn. Al flikkeren ze van 10 kilometer hoogte naar beneden, ze overleven alles met het grootste gemak. Oftewel; je hoeft niets te vrezen, want alle hoofdpersonages kan niets gebeuren. Lekker spannend.

Voor wie nog hoop heeft wat betreft andere personages heeft ook pech. We ontmoeten onder meer drie trollen. Enge trollen? Nee, Peter Jackson leek het leuker om er The Three Stooges van te maken. Hetzelfde geldt voor die zingende Goblin-koning met een balzak als kin. Ik snap dat dit een kinderboek is, maar iets meer spanning mag toch wel? Waar zijn de tijden dat Gandalf nog in een hevig gevecht moest met een Balrog om te winnen. Gevechten en spanning zijn ingewisseld voor liedjes en slapstick. Als laatste heb je nog een hoop orks op wolven, maar de CGI in die scènes is zo beroerd dat daar ook niets cools aan is. Tussen die orks loopt nog één of andere hoofd-ork. Zo’n ork met een backstory. Helaas is die backstory net zo oninteressant als de rest van dit verhaal.

Al met al een enorm matige en daarom extra frustrerende film. En dan is het ook nog eens de beste van de drie. Kun je nagaan.

2 sterren.

Goede film niks mis mee.

Serie films die ik net als LOTR lang gemeden heb omdat het niet mijn genre is, toch nu de kans maar eens gegrepen omdat de op tv waren. En ik moet zeggen, hoewel ik het in alles een kopie vind van LOTR en in alles ook net een tandje minder, zal The Unexpected Journey waarschijnlijk een prima film zijn binnen het genre, hoewel ik er niet echt warm van wirdt

De introductie voelt omslachtig aan met Bilbo's terugblik, maar na de ontmoeting met Gandalf en de dwergen die binnenstromen, is het bal in die zin geopend. Net als in LOTR moet er een reis worden ondernomen, komt men in Rivendel uit, wordt er ondermeer met Galadriel overlegt en zo zijn er zat van andere overeenkomsten met The Fellowship Of The Ring. We zien de ontmoeting met Gollem en de ontdekking van de ring. Het zijn voor mij de scènes met Azog die iets extra's hebben, wat ook vooral komt door het gebrek aan interessante en boeiende karakters. Een aantal gevechten valt op als mooi, McKellen is altijd een meerwaarde en Freeman doet het ook lang niet gek. Toch is daar het meeste wel mee gezegd in de positieve zin.

Kritische noten zijn dat het allemaal weinig vernieuwend is, die drie trollen en hun gekibbel rond het eten ronduit flauw vind, geen van de dwergen interessant is, er uiteraard erg geleund wordt op CGI wat opzich niet zo erg is maar zeker een minder mooie stijl heeft als LOTR met betrekking tot de kleuren en filters, dat vooral de strijd en ontsnapping bij het aardvolk een beetje ridicuul is en een wonder mag heten dat alle dwergen het overleven. Dan is er nog het geval Thorin die de leider en strijder zonder rijk moet voorstellen maar in mijn ogen een druiloor met de domste actie van de film en zinloos gefit aan het adres van Bilbo. Het gemis aan een sterk en innemend karakter als Aragorn is groot. Voeg daar de aanzienlijke lengte aan toe en iets onnodigs als vechtende bergen en dan ben ik er op een gegeven eigenlijk wel klaar mee.

The Hobbit, alle kritiek in het perspectief gezien, is tot op zekere hoogte vermakelijk voor een keer. En waar een ander zegt dat het zonde is voor The Hobbit reeks dat LOTR er is en er altijd bij wordt gehaald, heb ik juist het tegenovergestelde, deze film alleen al bevestigd nog maar eens dat LOTR een bijzonder geslaagd fantasy mix is die zelfs niet fantasy liefhebbers weer te overtuigen. Iets waar dit product niet inslaagt ondanks alle toeters en bellen, grote cast, en lieve duit die het ongetwijfeld allemaal gekost heeft. Eindresultaat 3-.

afgelopen week ook herkeken (3e keer, 1e x bioscoop).

Toch een halfje eraf. Meer dan vorige keren ergerde ik me aan de grote mate van kinderlijkheid die teveel contrasteert (de olijke aardmannenkoning was echt niet op zijn plaats) en de enorme overkill aan cgi.

Qua verhaal maakt het me niet uit dat er de tijd wordt genomen, al zijn de dwergen niet echt interessant en is Richard Armitage een miscast voor de rol van charismatische dwergenleider.

Zoals velen al hebben gezegd is het raadselspel met Gollum het hoogtepunt van de film en wanneer de ring in beeld komt en je de muziek hoort van LOTR die daar zo kenmerkend bij hoort, krijg je een kippevelmoment.

Ook de confrontatie tussen Galadriel en Gandalf en die altijd kille gedachtenspelletjes van Galadriel die ze speelt met degene waar ze mee converseert waren top, zij lijkt toch ook al is het misschien niet zo bedoeld, op een T-splitsing te staan tussen goed en kwaad.