The Hobbit: An Unexpected Journey (2012)

Met het corona gedoe deze tijd heb ik nu alle tijd van de wereld. Dus heb weer na een tijdje de eerste Hobbit film erbij gepakt en weer eens bekeken. En vooral met de bedoeling om de rest van de films van Middle - Earth te bekijken. Ik weet nog goed toen werd aangekondigd dat er een prequel kwam op de LOTR serie was ik verrast maar ook blij. De serie is voor mij een stuk jeugdsentiment waar ik altijd een zwak voor blijf houden. Plus meer tijd in de wereld van Tolkien te spanderen is altijd de moeite waard. Het is een plek waar je je zorgen om je heen even vergeet (wat in deze tijd niet zo erg is).

De productie van The Hobbit liepen hier wat moeizamer vergeleken met LOTR. Oorspronkelijk was Guilermo Del Toro de regisseur en was Peter voornamelijk de co-schrijver en producent. Maar omdat de studio met de rechten zat van het boek (de rechten waren verdeeld over 2 studio's) werd er geen groen licht gegeven om te beginnen met filmen, terwijl ze al ver in productie waren. Uiteindelijk leide dat 't vertrek van Del Toro. Hierdoor kwam het voornamelijk op Peter Jackson de druk te staan wat ze nu moesten doen. Uiteindelijk koos hij er zelf voor en zelf ben ik er wel blij om dat hij de films heeft geregisseerd. Ookal had Del Toro hem gemaakt zou ik nog steeds enthousiast zijn, maar aangezien Peter de LOTR op z'n naam heeft staan en bekend is met de wereld die hij gecreëerd heeft tvoor de tv schermen is er wel een continuïteit. Door dat Peter het overnam kwam de productie in een knel. Heel snel moesten ze met andere ontwerpen en ideeën komen die meer bij Peter's versie zou passen dan bij Del Toro. Waardoor de voorbereidingen nog niet eens de helft van de tijd kreeg die ze wel hadden voor LOTR. Dit is voornamelijk te merken dat hier meer met CGI word gewerkt vergeleken in de vorige films. Daarover wat meer later. De crew wist ook dat ze deze films niet als een LOTR 2.0 moesten gaan zien. Maar als een aanvulling van het bekende verhaal dat ook begon met het boek.

Een boekverfilming is en blijft een lastig iets. Je wil trouw blijven, maar ook ervoor zorgen dat film op z'n eigen poten staat. En ook z'n eigen identiteit heeft. Het boek zelf word ook meer beschouwd als een "kinderboek" vergeleken met LOTR. En dat klopt ook wel. Het fantasy gehalte is hierin ook iets hoger dan in de vervolgen. Althans in mijn ogen. Dat het boek in 3 delen is verdeeld blijft een discussie punt. Veel zeggen dat 't in 2 films gedaan kon, anderen vinden het een goede keuze. Aangezien het boek stukken korter is en directer zou je dat kunnen zeggen. Maar de meeste mensen weten dat de makers veel liefde in het materiaal van Tolkien steken en kijken hoe ze er de beste versie van kunnen maken. Ik zelf ben van mening dat de 3 delen werken. Het geeft net meer adem en meer inhoud dan wat er in't boek gebeurt. Waarbij sommige stukken erg kort zijn en direct zijn worden ze in de films meer uitgebreid en meer diepgang gegeven. Natuurlijk werk dat niet altijd. Plus ik snap ook dat ze de films meer willen verbinden met LOTR. Veel van appendices uit The Return Of The King zijn gebruikt om 't verhaal meer volume te geven en ook om wat meer uitleg te geven wat in het boek weinig gebeurt. Er zitten natuurlijk ook stukken in die totaal niet in het boek staan. En niet ieder zou daar blij mee zijn. De ander wel weer. Maar dat is 't risico met een verfilming van literatuur. De juiste balans zoeken is lastig en het blijft altijd een gok of je de juiste keuzes maak. Uiteindelijk zijn het de fans die uiteindelijk hun mening geven of 't wel of niet geslaagd is.

De film opent met een proloog waarin Bilbo een begin wil maken aan zijn boek over zijn avontuur met de dwergen. Hoe Erebor werd ingenomen door Smaug en gevolgen daarvan. We zien ook kort Frodo voorbij komen voordat hij aan z'n avontuur begint. Terwijl hij naar het bos gaat om op Gandalf te wachten ( de opening van Fellowship begint daarmee) worden we 60 jaar terug in de tijd genomen en zien we een jonge Bilbo. Martin Freeman is gelijk op 't eerste gezicht perfect gecast als Bilbo. De manier hoe hij praat, beweegt en doet past bij het personage. Waarin we eerst Ian Holm zien als een oudere Bilbo die graag weer erop uit wil en bergen wilt zien is de jonge Bilbo voornamelijk een huismuis. Hij moet er niks van hebben en voelt zich best in zijn eigen omgeving. Gandalf probeert Bilbo over te halen om op avontuur te gaan maar Bilbo moet er niks van hebben. Al snel komen we langzaam maar op een leuke wijze kennis te maken met de dwergen die het leven van Bilbo compleet veranderen. Als je al denkt dat Gimli op sommige momenten nog kinderlijk was gooien ze hier er een stukje bovenop. Het is een bende van lawaaimakers die soms 't gedrag vertonen van een kleuter. Maar door de speeltijd heen kent de film ook zo z'n komische momenten die ook echt werken en een knipoog naar 't boek zijn. In dit deel komen ook de liedjes in voor die in het boek ook voorkomt. Dat maak het een net even andere film als dat we kennen. De film draagt ook een veel luchter kwa toon vergeleken met de oudere films. De druk is lichter en het is meer een persoonlijke missie in belang van de dwergen dan van de wereld. Maar Gandalf heeft wel zo zijn redenen dat hij maar te graag de dwergen terug wil zien in Erebor.

Het is een genot om Ian Mckellen weer terug te zien in de rol van Gandalf. De houding, de manier praten passen echt bij het personage en ik kan ook niemand anders erin zien. Ik vind dit dan ook zijn definitieve rol. De wijze oude tovenaar met het hart op de juiste plaats en probeert het beste te doen wat hij kan.

De dwergen zelf zijn zoals ik al zei een stel herrieschoppers. Waarin het boek ze voornamelijk veel op elkaar leken kwa beschrijving kwa wat voor capuchon ze droegen hebben ze in de film hun eigen stijl en identiteit.

Het is wel jammer dat ze minder uitwerking krijgen. Ze worden in dit deel meer als zijfiguren neergezet dan echte volledige personages. Dat is zonde. In het boek krijgen ze dezelfde behandeling. Maar om iedere dwerg een grote uitwerking te geven zou ook teveel van het goede zijn. Zo hebben ze ieder hun karakteristieke momenten en dat zegt gelukkig al iets meer. Thorin is wel de dwerg die meer uitwerking krijgt van allemaal. Hij wil de eer van zijn volk weer herstellen en bewijzen dat dwergen meer zijn dan dat het volk denkt. Maar Thorin worstelt wel met zijn demonen al is dat hier nog niet prominant aanwezig. Daarin tegen moet hij het wel opnemen tegen een sluwe vijand die maar te graag de bloedlijn van Thorin wil vernietigen.

Verhaal technisch zit de film goed in elkaar ookal kent dit deel wel een wat trager tempo. Vooral om de wereld te introduceren en nieuwe personages. Je krijg genoeg de tijd om als nieuwkomer het bezinken en te begrijpen. Ook als je het boek niet gelezen hebt. Je word langzaam meegenomen op avontuur door de ogen van Bilbo. De film heeft een soort van episodic gevoel waarbij ze steeds weer in een situatie komen dat een begin en eind heeft. Dit geeft wel wat meer het idee dat je van hoofdstuk naar hoofdstuk gaat zoals in het boek. Wat eigenlijk wel fijn werkt.

Visueel is er niks om over te klagen. De film ziet er prachtig uit en details die erin zitten maken het af. Je krijg dan ook echt gevoel alsof je naar een andere wereld word geplaatst of een alternatieve geschiedenis ziet die ooit heeft plaatsgevonden. Van Hobbiton, Rivendell, de landschappen, de aardmannen stad. Je gelooft ook echt dat dit Midden Aarde is inplaats van Nieuw Zeeland. Ieder shot zou zo uit een natuur schilderij kunnen zijn. Wat ook weergeeft aan de brede scala dat de wereld is.

De manier hoe 't word gefilmd heeft een goede flow en de montage zorgt voor de juiste momenten van spanning en rust. Soms met de actiescènes word er wel iets te hectisch en snel gemonteerd om de adrenaline te weergeven maar het is geen doorn in het oog. De actie scènes zitten goed elkaar en je kan over het algemeen goed volgen wat er gebeurd met de komische momenten van de dwergen er doorheen gemengd.

1 scène die vooral er tussen uit springt is Riddles in the Dark. Het moment waarop Gollem en Bilbo elkaar ontmoeten en waarop Bilbo de Ene Ring in zijn bezit krijgt. De uitwerking van deze scène is toch wel mijn favoriet. Hoe spanning en humor hier word gemengt met elkaar zet je op 't puntje van je stoel. Het samenspel tussen de twee personages geeft ook een extra laag aan hun beide. Andy Serkis verdient hier dan ook alleen maar lof. Ookal zit hij er maar voor een paar minuten in als Gollem het geeft wel de film net dat extra beetje energie om door te willen komen. In die korte tijd zien we Gollem tegelijk onschuldig en sluw te werk gaan om Bilbo van ze pad te krijgen. En ook de medelijden die Bilbo uiteindelijk krijgt voor het schepsel wat een rol zou spelen in de LOTR films.

En dan de CGI.

De film draagt vergelijken met de vorige films meer CGI. Waarin de vorige films voornamelijk een mengsel zijn van miniatuurs, acteurs in kostuums en special effects om alles tot leven te werken is dat bij deze overduidelijk te zien. Werkt het ternadeel? Ja en nee. Zelf had ik graag gezien dat ze dezelfde werkwijze hadden gehanteerd maar doordat ze met de productie achterliepen( productie van wezens en dergelijke werd nog gedaan tijdens het filmen) waardoor veel fysieke sets meer leunen op computer effecten dan een combi van de genoemde technieken. De crew kwam er al snel achter dat dat niet haalbaar was en dat vooral niet werkte. Vooral voor de wezens is dit geval. Allemaal zijn ze computer georiënteerd. Voornamelijk de beweging en de acties van sommige wezens zijn met het menselijke lichaam niet mogelijk was niet mogelijk in volledige makeup. Daardoor werd er voornamelijk gewerkt met motion capture om toch zoveel mogelijk te kunnen doen wat de mens kan. En eigenlijk werkt dit ook beter voor de film. Waarin ik al zei dat hier 't fantasy gehalte net iets groter lig, is het opzich ook niet vreemd dat ze voor deze weg kozen. Het geeft ook net dat extra verschil met de vorige films en dat dit inderdaad een prequel is. Het maakt de films meer losstaand inplaats dat ze dezelfde routekaart moeten volgen als de vorige films. Het is geen LOTR 2.0

Gollem ziet er in deze film er geweldig uit en in zijn scènes vergeet je eigenlijk ook gewoon dat het een computer personage. De kleine karaktertrekjes maken het af. Het is niet voor niets dat dit personage geprezen werd voor ze geloofwaardigheid en de evolutie in technologie dat het mogelijk is om een CGI personage echt uit te kunnen diepen.

De rest van de wezens zijn goed ookal merk je hier wel meer dat we echt met fantasy wezens te maken hebben. De trollen waar Bilbo het tegen opneemt is een vermakelijke scene die vooral humor met zich meeneemt en de moedigheid van Bilbo. 3 trollen die bekvechten wanneer ze eindelijk kunnen eten en elkaar zitten te afzeiken.

De orcs vond ik iets minder geslaagd. Op Azog nadan. Dit was 't personage waarmee de filmmakers enorm mee stoeide. De juiste balans tussen een wrede brute sterke orc maar ook bloeddorstig. Dat het kinderen geen nachtmerries zou geven. En daarin zijn ze zeker geslaagd. Ookal is't personage wel wat eendimensionaal kwa slechterik, je geloof toch dat deze orc vreselijke dingen heeft gedaan en door en door slecht is.

De aardmannen zijn weer wezens die niet graag zou willen tegenkomen. Of zou willen aanraken. Wezens die al jaren geen zonlicht hebben gezien en van binnen aan 't wegrotten zijn van ziektes en verminking. En dan al helemaal de aardman koning. Een dikke opgezette personage dat maar al te graag zijn soort mishandeld en zichzelf als een edelman ziet. In zijn eigen verbeelding. In deze film ontmoeten we nieuwe en oude personages die ieder iets toevoegen aan de wereld die Tolkien heeft gecreëerd.

En ookal zitten ze niet in het boek komen Galadriel en Saruman hierin terug. Samen met Heer Elrond. Ookal is dit meer fan service het verbind de film wel meer met de oude films en de dreiging die eraan begint te komen.

We ontmoeten nu ook een nieuwe tovenaar genaamd. Radagas. Een tovenaar die 1 is met de natuur en zichzelf ook echt zo ziet. Ecentriek maar ook weer een personage dat een leuke toevoeging geeft aan de wereld en ook aangeeft dat niet altijd elke tovenaar een wijze nuchtere oude man hoeft te zijn. De bekende cliché.

Zijn er minpunten? Tuurlijk. Niet iedereen zou de lange speelduur door kunnen kauwen en op sommigen momenten had de film gerust wat meer tempo kunnen gebruiken. Maar zoals zo vaak in een trilogie is het eerste deel vaak de opzet en die moet je goed neerzetten uiteindelijk. Sommige personages zou niet in ieder zijn smaak vallen of hoe ze zijn verwerkt voor de film. En het grote verschil kwa stijl met de vorige films. Voor de rest vind ik dit een goede opening die je afvraagt wat de dwergen te wachten staat in The Desolation Of Smaug.

Met zoals de LOTR films heeft hier Peter Jackson ook een extended editie voor uitgebracht. Een versie waarin sommige scènes zijn toegevoegd die voornamelijk de loop in de bios versie hinderde. Op deze editie staat natuurlijk ook de geweldige making off features van hoe de film is gemaakt. Dit is al een reden om deze versie te willen hebben al genoeg. Je krijg 9 uur durende een behind the scènes blik van hoe de film tot stand kwam. Alhoewel ik de extended versie zeker een leuke toevoeging vind met de extra scènes het voegt iets minder toe aan een lange film dat 't al is. Het zijn meer kleine knipogen naar het boek. Maar nog steeds de moeite waard. Ik zelf kijk liever de bios versie. Ook omdat ik die wat meer gezien heb en beter vind lopen.

Een rustige opstart voor me marathon maar wel 1 die ik altijd graag bekijk. Ik geef hem een 4*. Had de film iets meer vaart was die wel beter denk ik maar ik snap de extra toevoegingen en de uitbreiding van de wereld. Morgen The Desolation of Smaug.

Na de (te) lange LotR reeks dan toch maar eens beginnen aan de Hobbit-trilogie. Een prequel eigenlijk van de LotR-reeks, dus we zien dezelfde type figuren terug en ook enkele karakters van daar. De focus ligt eigenlijk niet op de hobbits maar op een groep dwergen die niet het leukste gezelschap zijn. De film lijkt wel een Kabouter Plop-film met een veel groter budget, aangevuld met enkele zwaardgevechten. Ik zal me ook wagen aan de 2 volgende films, maar veel beterschap is er niet te verwachten vrees ik...

De eerste van drie prequels op The Lord of the Rings begint met de oude Bilbo [Ian Holm] die aan zijn memoires werkt en bevat een cameo van Elijah Wood als Frodo. In dit eerste deel van de Hobbit-trilogie maakt Bilbo Baggins [Martin Freeman] kennis met tovenaar Gandalf the Grey [Ian McKellen] die hem ervan probeert te overtuigen dat hij mee moet gaan met een expeditie van dwergen onder leiding van koning Thorin Oakenshield [Richard Armitage]. De dwergen zijn thuisloos sinds de draak Smaug het stadje Dale verwoestte en bezit nam van Erebor, een edelstenenmijn waar zich tevens de legendarische Heart of the Mountain bevindt. Bilbo, een boekenwurm die het liefst op zijn luie stoel een pijpje rookt, laat zich uiteindelijk toch overhalen maar moet zijn waarde eerst nog maar eens bewijzen ten opzichte van de dwergen die absolute raskrijgers zijn. Hoewel dit qua structuur erg veel lijkt op Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring, scoort dit hoge ogen door een aangename, stevige dosis humor en een sterke karakterontwikkeling bij de belangrijkste personages. En de cliffhanger doet je verlangen naar meer.

LOTR heeft me toendertijd overweldigd. Dit was de eerste film waar ik écht van onder de indruk was. Geweldig. De muziek, Middle-earth, de personages, de beelden, de sfeer. En dit 3 delen lang. Gewoon ongekende klasse. Daardoor lag de lat misschien ook wel oneerlijk hoog voor deze Hobbit-film waar ik me maanden op verheugd had.

Ik heb deze vandaag voor de 2e keer bekeken en ik heb er geen spijt van. Heb mijn waardering wat naar boven bijgesteld. De Middle-earth setting blijft geweldig. Prachtige beelden, boeiend verhaal en geniale muziek. De verwijzingen naar wat komen gaat vind ik in tegenstelling tot andere juist wél mooi. Ook zitten er zeker een aantal boeiende personages in. Thorin vind ik interessant maar vooral de al bekende Gandalf blijft een geweldig personage. Ik vond de dwergen niet heel boeiend hoewel ik zeker van de gemoedelijke scenes kan genieten. Is dan alles geweldig? Nee, zeker niet.

Fantastische scenes (Saruman aan tafel bij de elven, de dwergen in huis van Bilbo, Smeagol en Bilb samen) lossen zich af door matige scenes waar vooral de extreme ''toevaligheden'' me storen. Denk aan de stenen reuzen, de val in de grotten of de scene in de bomen. Ik vind vooral de actiescenes een beetje knullig en vooral kinderlijk uitgevoerd. Het is me net allemaal wat te zoetsappig op momenten dat het niet moet. De scene met de vette engels-sprekende Goblin (ook de redding hier weer...) is hier een voorbeeld van. Het is wel vermakelijk maar ik heb dan liever een Azog. Het is zeker niet slecht maar er had gewoon meer in gezeten.

Deze haalt zeker niet het niveau van zijn voorgangers. Dit is zeker geen schande en neemt niet weg dat dit gewoon een leuke film is als je van LOTR kan genieten. Zeker de moeite waard. Twijfel een beetje tussen 3,5 en 4.

Met deze film pakt Peter Jackson het eigenlijk wat gelijkaardig aan als in de Lord of The Rings. Het begint niet helemaal met een feest, maar wel met een eetfestijn. Daarna begint het avontuur. Hoewel The Hobbit nooit de Lord of The Rings kan verslaan, zijn het zeker degelijke films. Juist de laatste vond ik toen in de bioscoop wat minder. Legolas sloeg echt alle wetten van de fysica overboord. Dat doet hij in feite in de tweede ook al maar daar stoorde het minder. Je merkt wel dat De Hobbit eerder een kinderboek is, er zit eigenlijk meer humor in. De CGI is (helaas) veelvuldiger aanwezig dan in LOTR. Azog is een behoorlijke villain gespeeld door Manu Bennett (Crixus in Spartacus). Die stem is echt top. Dan hebben we de vaste waarde Gandalf. Ook Elrond, Galadriel, Saruman en natuurlijk Gollem passeren even. Richard Armitage is ongetwijfeld veel bekender geworden door zijn rol als Thorin Oakenshield. De koppigheid van een dwerg heeft hij wel, verder vind ik hem wel heel streng voor Bilbo wezen. Beetje ongepast als je eigenlijk op hem aangewezen bent.

Als de LOTR al niks voor je was waarom kijk je dan in godsnaam naar deze film. Daar begrijp ik helemaal niets van. En dan ook nog de moeite nemen om er een super negatief stukje over te schrijven. Als Moderator moet je toch weten dat vooral fans hier stukjes schrijven en / of discussiëren. Maar goed ieder zijn ding.

Als je ziet door wat voor een ellende Peter Jackson heen moest gaan voor deze trilogie komt er toch wat meer waardering bij kijken. Ondanks alles toch een zeer geslaagde trilogie met veel liefde gemaakt (en helaas met behoorlijk veel stress en haast vanwege de eisen van Warner Bros). Prima eerste deel van de trilogie. Wat wisselvallig qua niveau. Het begin met Smaug en de scenes tussen Bilbo en Gollem waren goed. Het verhaal van Tolkien blijft natuurlijk super, hoe een kleine hobbit de ring vindt waar een machtig en duister heerser ook naar op zoek is, omdat het zo had moeten zijn, niet simpelweg bij toeval, maar om er wat van op te steken.

Wat leuke quotes in de film:

"Thrór's love of gold grown too fierce and sickness had begun to grow within him. It was a sickness of the mind. And where sickness thrives, bad things will follow."

“True courage is about knowing not when to take a life, but when to spare one.”

"Saruman believes that it is only great power that can hold evil in check. But that is not what I have found. I've found it is the small things, everyday deeds of ordinary folk that keeps the darkness at bay. Simple acts of kindness and love."

Altijd leuk om bij bepaalde situaties in het dagelijks leven te kunnen verwijzen naar The Hobbit. LOTR is beter maar daarentegen is The Hobbit weer vele malen beter dan de cringeworthy ROP.

Een waardige start van de Trilogie met weliswaar een uiterst zwak begin.

Het is te lang geleden dat ik de LOTR heb gekeken, dus ik maak geen vergelijking. Ik wilde de 6 films dit keer in chronologische volgorde bekijken. De start van dit eerste deel is zo zwak dat ik heb overwogen om de film uit te zetten. De scene waarin de dwergen Bilbo bezoeken en zijn huis zowat afbreken is te kinderachtig voor woorden. Ik dacht: dit wordt een kinderfilm! Het deed denken aan een animatie scene die ook nog eens veel te lang duurde (ik keek de extended editie). Gelukkig stijgt de film snel qua niveau en is daarna goed te genieten. Prima fantasy, mooie fantasierijke figuren zoals de trollen met hun plat West-Midlands / Birmhingham accent.

Feit is ook dat je dergelijke films eigenlijk niet afzonderlijk moet beoordelen: je kijkt ze alle drie of je kijkt er niet één. Dat geldt voor bijna alle soortgelijke trilogieën maar toch zeker voor de Hobbit: het is eigenlijk één lange film van meer dan 8 uur die op vrij willekeurige momenten door midden is gehakt om het commercieel uit te kunnen brengen. Tip: wacht niet te lang tussen de drie films: bij voorkeur gewoon drie dagen na elkaar de hele trilogie kijken.

Ik geef 3 sterren met wat aftrek voor de zwakke, kinderachtige start die echt veel te lang duurde.

Spectaculaire decors, spectaculaire gevechten, alles is tot in het kleinste detail uitgewerkt.

Soms wordt het een beetje belachelijk en saai en een beetje te veel hocus pocus naar mijn zin maar aan de andere kant weet je wat je kan verwachten als je naar zo'n kinderlijke avonturenfilm kijkt.

Al bij al een verdienstelijk, leuk sprookje....

"You! Mr. Bilbo, where're you off to?”
"I'm already late.”
"Late for what?“
“I'm going on an adventure!”

Traditiegetrouw kijk ik altijd rond de kerstdagen een bepaalde franchise. Maar meestal zijn dat toch wel de Lord of the Rings films. Dit jaar zat ik eigenlijk weer te broeden op die films maar, ik realiseerde me dat ik de The Hobbit reeks nog maar één keer heb gezien, en dat was al helemaal in 2014. Dat mag natuurlijk niet, en aangezien ik vorig jaar ook al LOTR heb gezien, leek het me dit jaar gepast om deze reeks maar eens aan te slingeren. Gisteren heb ik deze film dan maar in de middag gekeken samen met mijn vriendin, die persé de aankomende delen er ook bij wil zijn. Enfin, ik vind het prima, en ben zelf erg blij dat ze deze traditie samen doorgaan. Maar we hebben samen toch wel echt weer genoten van deze film hoor, heerlijke cinema.

Mijn kennismaking met The Hobbit heb ik eigenlijk te danken aan wat oude klasgenoten van mij al wel echt ruim tien jaar terug. Ik denk echt op de releasedatum van deze film. Puur omdat die gasten helemaal wegwaren van LOTR, en die mij dus wisten te vertellen dat deze film ook uitkwam. Eigenlijk nooit gezien, ik was te jong voor de bioscoop destijds, en het pindakazen was toen ook een beetje vaag (ik snapte er nog niet veel van), twee jaar later heb ik deze film(s) dus ook met die gasten gezien maar, ik vond de herziening van gisteren toch wel echt een stuk geslaagder.

Deze film blaast je namelijk geheel visueel weg. Wat een prachtig plaatje om te zien, prachtige natuurgebieden dus wanneer ze op hun pelgrimstocht zijn wordt je door Jackson echt vertroeteld door waanzinnige natuurbeelden, overigens ook prachtige shots en echt heel erg feel-good. Voor de rest is het verhaal echt héél leuk, en werd je eigenlijk meer geïntroduceerd met elke personage van de film. De gevechten vond ik ook heel tof, de tegenstander Azog is prima maar het kwam eigenlijk allemaal nergens in de buurt van de tegenstanders in LOTR.

Toch is dit eerste deel van The Hobbit echt heel vermakelijk, een sfeervolle en leuke film die echt geschikt is voor deze feestelijke dagen. Ik ga samen van de week de andere twee films ook nog kijken, en dan is het jaar ook alweer klaar.

Ook nu ik de drie Hobbit-films al vele malen heb gezien zal ik niet beweren dat ze het niveau van de LOTR-trilogie halen, maar op zichzelf beschouwd vind ik toch ook een geweldige reeks. Het belangrijkste pijnpunt toen ik indertijd de bioscoop verliet was dat de dertien dwergen een vrij amorfe massa vormden, maar inmiddels (= na meerdere kijkbeurten) kan ik de individuele dwergen steeds meer uit elkaar houden en heb ik van de meesten ook hun eigen karakter leren onderscheiden (met name Thorin en Balin springen er wat dat betreft uit). Er zit misschien wat meer comedy in (de overdonderende invasie van dwergen in Bag End, Radagast met vogelpoep op zijn hoofd, de trollen en hun platte Engels), maar door het vlotte tempo stoort me dat nergens, en Azog The Defiler en Bolg zijn mooie creepy en bepaald niet lachwekkende vijanden.

        Een paar hoogtepunten: het zingen van het Misty Mountains-lied in de invallende schemer, het prachtige kostuumontwerp van de verschillende dwergen, het ontroerende nachtelijke gesprek tussen Bilbo en Bofur (James Nesbitt) terwijl Thorin ongemerkt meeluistert, de geweldige voice-performance van Barry Humphries als de Great Goblin, het hilarische shot van de dwergen bij de fontein van het Last Homely House (of zit die scène alleen in de extended-versie?), en natuurlijk Thorins "I have never been so wrong in all my life" waarbij ik het letterlijk niet droog hou (mede vanwege het overtuigende spel van Richard Armitage).

        En op één aspect scoort deze trilogie zelfs beter dan zijn gelauwerde voorganger: van Bilbo Baggins vind ik zowel het personage (met z'n ontwikkeling van braaf tot ondernemend) als de acteur (de veelzijdige Martin Freeman) aanzienlijk leuker en interessanter dan Elijah Woods Frodo. Kortom, als ik zeg dat deze trilogie LOTR niet kan evenaren moet ik daar bij aantekenen dat ik er evenveel kijkplezier bij heb.