The Hobbit: An Unexpected Journey (2012)

Gisteren in de bios gezien en op zich wel een vermakelijke film met mooie special effects en goede actie. Alleen wat is deze film langdradig zeg, ik vroeg me soms echt af wanneer het afgelopen was. De film had gerust een uur ingekort kunnen worden.
Er wordt gewoon teveel onnodig de tijd genomen om het (voorspelbare) verhaal te vertellen.

Daarnaast ergerde ik me aan het Disney-niveau, het was soms gewoon veel te vrolijk allemaal. Boosaardige Orcs die grappen en grollen met elkaar uit halen, Radagast enz.. Ik had het allemaal veel liever donkerder gezien, nu is het gewoon te familievriendelijk gemaakt.

Gelukkig gaat het in het laatste uur wel aardig los, met name als ze dan in de grotten beland zijn en - voor mij persoonlijk toch wel het hoogtepunt van de film - de ontmoeting van Bilbo met Smeágol. Ik blijf Smeágol een intrigerend personage vinden en ik was echt blij om hem weer te zien.

De dwergen vond ik trouwens best slecht uitgewerkt, ze zagen er best nep uit en hebben totaal geen persoonlijkheid, op Bombur na die van eten houdt en een andere dwerg die blijkbaar goed is met de pijl en boog.

3,5 Sterren.

De LOTR fans moesten na het einde van de trilogie elders aan hun trekken zien te komen. Ze raakten verslaafd aan de games, gingen naar van die vage cosplays en sommigen leerden blijkbaar de hele Orc taal uit hun hoofd. Ze wouden per se nieuwe dingen van LOTR beleven, en geef ze eens ongelijk, dus kan ik mij amper voorstellen hoe het voor die mensen moet zijn om te horen dat er een geheel nieuwe trilogie aankomt van dezelfde maker, met dezelfde klasse in verbijsterende 48 FPS 3D kwaliteit. Dit kon natuurlijk niet mooier.

Wat mij betreft is de hype terecht. Hobbit is een geweldige aansluiting op de oude reeks, hoewel minder geweldadig en misschien inderdaad wat kinderlijker. Maar volgens mij is dat ook de bedoeling. Ik vond zelf dat de HFR absoluut meerwaarde had. Dit was een intense film ervaring. Als ik deze gewoon in 2D had gezien was het stukken minder vermakelijk geweest, en had ik mij meer verveeld. Dat weet ik bijna zeker. Het is dus absoluut de moeite waard om 1 van de 12 bioscopen in Nederland op te zoeken die deze nieuwe techniek ondersteunt.

Over de film ben ik gewoon tevreden. Erg vet om weer veel oude personages terug te zien, en zoals hierboven ook al verteld werd is het gewoon vet om weer in de LOTR sfeer te mogen zijn. Laat deel 2 maar komen

Lang verwacht door velen, lang tegenop gezien door mij: The Hobbit: An Unexpected Journey. The Lord of the Rings films zijn lange tijd mijn favoriete films geweest, maar ze worden met ieder verstrijkend jaar meer en meer objecten van nostalgie dan films die ik ook daadwerkelijk wil kijken.

Dat Peter Jackson na twee verschrikkelijke films nu besloot om na lang tegensputteren toch The Hobbit maar zelf te verfilmen, zag ik al een beetje als een daad van wanhoop; alsof zijn inspiratie op was. Ik had liever Guillermo Del Toro's versie gezien, maar goed, dat dit niet gebeurt is kan ik Jackson verder ook niet verwijten waarschijnlijk. Wel dat hij er drie films van wilde maken, ondanks dat iedereen, inclusief Jackson zelf neem ik aan, weet dat The Hobbit prima binnen 3 uur te verfilmen moet zijn. Het bevat echt niet meer incident dan één boek van The Lord of the Rings. Maar goed, hier is vooraf al veel over gezegd door mezelf en anderen. De vraag is nu hoe het eerste deel van The Hobbit is geworden.

Het is me erg meegevallen, ik kan niet anders zeggen. Misschien is het zo dat oude liefde nooit helemaal vergaat, maar ik zat eigenlijk gewoon meteen in de film, ondanks mijn sceptische voorgevoel. De proloog rond de dwergenstad creëerde weer de juiste sfeer en leverde meteen prachtige beelden met erg fraaie sets op. Daarna was het even slikken met een suf stukje met de oude Bilbo en Frodo (al blijft Ian Holm erg fijn) dat erg geforceerd probeerde The Hobbit en The Lord of the Rings aan elkaar te brijen, alsof dat nodig was. Maar zodra het werkelijke verhaal begint en Gandalf voor Bilbo's huis verschijnt is het eigenlijk gewoon, grotendeels een feest.

Hierbij moet ik wel zeggen dat het waarschijnlijk geen feest zal zijn voor mensen die nooit wat in Tolkiens materiaal gezien hebben. Wie geen fan is van Jacksons vorige films in Middle-Earth en het ook nooit zijn geweest hoeven zich niets aan te trekken van dit deel van de recensie. Want eerlijk is eerlijk, als ik niet een verleden had gehad als fan van The Lord of the Rings had ik waarschijnlijk lang niet zo een plezier gehad met The Hobbit. Ik dacht dat ik die fase van mijn leven achter me had, dat ik The Lord of the Rings misschien zelfs wat ontgroeid was, maar The Hobbit bewees dat de liefde er stiekem nog was. Het meeste plezier beleefde ik dan ook grotendeels aan het feit dat dit zeer vertrouwd materiaal is. In een nieuw jasje, met een nieuwe verhaallijn (voor de films dan, het boek is uiteraard ouder). Jackson doet niet werkelijk iets wat hij niet al deed in zijn eerdere trilogie. Dit is meer van hetzelfde. ik wist alleen niet dat er iets in me was dat op meer van hetzelfde zat te wachten. Maar de vertrouwde locaties, muziek (Howard Shore's werk voor deze reeks blijft voor mij toch wel geniaal) en personages geven een prettig gevoel alsof je terugkeert naar een vertrouwde vakantiebestemming waar het altijd goed toeven is. Puur escapisme misschien, maar het geeft maar weer eens aan hoe weinig blockbusters (of andere soorten films) dat escapisme werkelijk tot een hoger niveau weten te tillen.

Dus Peter Jacksons visie van Middle-Earth blijft een prettige plaats om te bezoeken. Zeker nu het technisch allemaal nog beter is. Dan heb ik het niet eens over de te verwachten verbeterde CGI. Toen ik The Lord of the Rings-films in de bioscoop zag was de CGI immers voor die tijd zo goed als dat van The Hobbit nu. Daarbij is Jacksons door de jaren heen alleen nog maar afhankelijker geworden van CGI (waar hij eerst sneller greep naar prachtige schaalmodellen of mensen in knappe make-up). Ik heb het ook niet over de toevoeging van 3D, die hier goed was in de zin van dat het nog nooit zo overtuigend eruitzag, zonder ook maar een seconde te storen. Niettemin lijkt het nog steeds niets toe te voegen. Ik heb het ook niet over de 48 frames per seconde, want ik heb hem niet als zodanig gezien. Hij draait nergens zo in mijn omgeving en ik vind het de moeite niet om er ver voor te reizen. Nee, de technische verbetering zit hem in Jacksons verbeterde oog voor mooie shots. Ik vond The Lord of the Rings er altijd mooi uitzien, maar The Hobbit is zelfs nog beduidend mooier. Je kunt zeggen dat het wel grotendeels dezelfde stijl is, maar dat is op zijn plaats, want het gaat om dezelfde reeks.

Belangrijk is ook dat Jackson grotendeels gewoon ook het plezier levert dat er bij moet komen kijken. Enkele scènes springen er erg goed uit, zoals bijna alle actie, die continue goed gefilmd wordt, maar ook kleine karaktergedreven momenten zijn sterk, zoals de ontmoeting tussen Gandalf en Bilbo en vooral de confrontatie tussen Bilbo en Gollum. Het meest onverklaarbare is dat ik hier enkele clichés waar ik gewoonlijk niets mee heb ineens erg plezierig vond, zoals dat Bilbo met dat contract achter de dwergen aanrent, of op het einde ineens de moed vind om Thorin te beschermen. Eigenlijk is dat allemaal vreselijk afgezaagd, maar óf Peter Jackson weet het goed te brengen óf ik zit gewoon zo in deze wereld dat het me niet kan schelen hoe afgezaagd is. Waarschijnlijk het laatste. Flauw? Ja, maar zo werkt het nu eenmaal.

Mijn cijfer is echter een stuk lager dan deze euforie doet vermoeden. Dit komt omdat er ondanks de fijne terugkeer naar Middle-Earth er ook echt wel zwakke kanten inzitten. Die introductie van Radagast lijkt totaal uit een andere film te komen. De vergadering tussen Gandalf, Saruman, Elrond en Galadriel is ontzettend saai en langdradig. Ik stoorde me er ook ontzettend aan dat Saruman hier als een bekrompen, domme man werd neergezet, terwijl hij hier nog wijs moest zijn. Daarmee wordt Christopher Lee ook erg tekort gedaan. Sowieso waren de momenten die voor wat extra duisternis moesten zorgen of het verhaal van The Hobbit aan Sauron moesten verbinden vaak klunzig en haalden het tempo uit de film. Een tempo dat sowieso hier en daar inzakt, wat voorkomt dat het echt de achtbaanrit wordt waarop ik hoopte. Na het zien van deze film had ik extra het gevoel dat The Hobbit gewoon één film had moeten zijn. Het is duidelijk haalbaar binnen drie uur en het zou ons veel onhandige zijlijnen en wat lang uitgerekte scènes bespaard hebben. Het weerzien van Middle-Earth mag dan verrassend leuk zijn, was het niet nog leuker geweest als Jackson niet zo overduidelijk aan het uitmelken was geweest en The Hobbit eer had bewezen door het te filmen zoals het is? Dit moet trouwens de eerste boekverfilming zijn waarbij ik me er aan stoorde dat er dingen toegevoegd waren in plaat van weggehaald.

Niettemin ben ik grotendeels positief en dat heb ik tot een minuut voordat de film begon nooit durven denken. De kritiek die ik hier en daar hoor dat dit een film is die Jackson zonder hart gemaakt heeft had ik vooraf verwacht te geven, maar ik voel het niet. Ik zit nog te twijfelen tussen 3,5* en 4*. Mijn eerste impuls was de eerste score, maar ik neig steeds meer naar de laatste. Nog even laten doorsudderen in ieder geval.

Geslaagde terugkeer naar Middle Earth

Jackson laat opnieuw een goede indruk achter met het eerste deel uit zijn Hobbit Trilogie. De verassing naar hoe Middle Earth en zijn bewoners eruit zou komen te zien op het witte doek is natuurlijk minder opwindend dan met zijn Lord of the Rings. Het boek waarvan werd beweerd dat het voor de kritische fans niet te verfilmen zou zijn. Jackson schiep een wereld die minimaal aan de hooggespannen verwachting voldeed en het zelfs vaak wist te overtreffen.
Dus waarom deze wereld uit de boeken van Tolkien niet gebruiken voor een nieuwe spannende filmreeks? De aanvankelijke nieuwsgierigheid naar deze wereld heeft gedeeltelijk plaatsgemaakt voor een bijna vertrouwd gevoel, een gevoel van thuiskomen in de wereld van Elven, Orks, Tovenaars, Dwergen en natuurlijk Hobbits. En eigenlijk voelt dat best lekker.

The Hobbit, en toch zeker dit eerste deel, is wel veel meer een rechtlijnige actie/avonturenfilm dan The Lord of the Rings wat toch duidelijk meer gelaagdheid kent en zwaardere thema's aanhaalt. Denk wel dat dat grotendeels ook komt door het bronmateriaal. Tolkien heeft The Hobbit immers in eerste instantie ook als kinderboek geschreven. Moet zeggen dat de film daardoor wel wat minder indrukwekkend is dan de eerste film uit de oorspronkelijke trilogie. In The Hobbit geen confronterende scènes, geen zelfopoffering, het is vooral een leuk en spannend avontuur waar zo goed als altijd de redding net op het juiste moment komt. Alhoewel Jackson natuurlijk wel al wat laat doorschemeren wat er in het verschiet ligt.
The Hobbit gaat veel minder de diepte in, en veel karakters blijven daardoor toch wat vlakjes. Natuurlijk krijgen, Bilbo, Gandalf en Thorin Oakenschield genoeg zendtijd om hun karakters goed neer te zetten echter de overige dwergen hangen voor mijn gevoel er toch te veel bij als schermvulling, en dat is jammer. Acteerwerk is prima, vooral de rollen van nieuwkomers de jonge Bilbo en Thorin worden prima neergezet. Gandalf is geloofwaardig als altijd als oude grijze tovenaar.

De aanloop naar het avontuur is lang, iets wat in The Fellowship ook al zo was, maar vind het prima dat Jackson ook hier trouw blijft aan de boeken van Tolkien. Daarna pikt het tempo echter aardig op en gaat de film van de ene actiescene naar de andere. Leuk dat Jackson ook lekker losgaat met de badguys met als hoogtepunt de vatzige Aardmannenkoning Toch is wellicht het echte hoogtepunt niet de talloze massale gevechten (al dan niet in 3D) maar de eerste ontmoeting van Smeagel/Gollum met Bilbo, in een prachtige ondergrondse setting.
3D actiescenes waren overigens van erg goede kwaliteit, duidelijker, scherper en rustiger voor de ogen dan ik ooit eerder heb gezien. Een van de weinige films waarin de 3D niet vooral afleidt maar meer een natuurlijk onderdeel vormt van het geheel (Avatar is de andere film waarvan ik dat ook vind).

Ben benieuwd wat de volgende delen gaan brengen, ik kijk er iig al weer met smart naar uit aangezien er nog best wat spectaculairs aan zit te komen. Denk ook dat de komende delen serieuzer en wat zwaarder van toon zullen gaan worden.
Voorlopig geef ik dit eerste deel een goede 4* maar het zou best kunnen dat ik in het licht van de toekomstige delen mijn beoordeling nog ga bijstellen. Aangezien het pas echt mogelijk is dit deel op waarde te schatten nadat de trilogie is afgerond.

Uitstekende cinema die het popcornniveau met gemak weet te ontstijgen.

Gisteren gezien in HFR (48fps ) 3D de bioscoop.

Eerst en vooral,deze film is zeker niet TE lang. Daarbij,in tegenstelling tot LOTHR is hij meer dan een uur korter.

In het begin van de film word je echt overdonderd door de beelden...nog nooit zulke mooi beelden gezien voorheen op een bioscoopscherm of TV. In het begin komt het wat onrealistisch over,maar je moet er aan wennen. Vooral het beeld van Rivendel is echt mega prachtig.

Peter Jackson slaagde in grote lijnen en behield de leidraad die hij deed zoals bij LOTHR.

Ik heb erg genoten van de beelden,iets minder van de film zelf. Zoals ik in reviews gelezen had is er echt veel dialoog met de "dwergen" en veel minder actie dan bij LOTHR.

Het climax-moment van de film was voor mij de scene waarbij de topacteurs (Cate Blanchette, Hugo Weaving, Ian McKellen en Christopher Lee) in discussie gaan. Die sterke acteerprestaties kruipen als het ware onder je huid en geven je talrijke emoties die vrij komen. Cate Blanchett is echt fenomenaal. Vond het spijtig dat zij de voor-historie van het verhaal niet weer vertelde zoals ze deed bij LOTHR.

Toch kan deze film bijlange niet aan het meesterwerk LOTHR...hopelijk brengen deel 2 en 3 nog meer mee...

The Hobbit is door Tolkien dan ook geschreven meer naar kinderen toe,terwijl LOTHR meer een "donkere" kant had. Peter Jackson heeft geprobeerd dat toch een beetje om te buigen door dezelfde lijn aan te houden zoals bij LOTHR en slaagt daar deels in...niet meer!

Misschien is een cijfer 3 te weinig,maar ergens verliet ik de cinema met een gevoel van (zat er nu echt niet meer in?) En dat had ik bij geen enkele LOTHR film...

Dertien dwergen, een tovenaar en een kleine Hobbit.

The Hobbit: An Unexpected Journey is een erg goede film, maar toch ben ik wat teleurgesteld. Ik heb echt niks met The Lord of the Rings en ik stond ook niet te wachten op deze film, maar hoe ik meer trailers zag, hoe benieuwder ik was. En toen ik het hoge gemiddelde op Moviemeter en IMDb zag, was ik pas echt nieuwsgierig.

De film begint erg traag, maar met een mooie intro over de geschiedenis van de dwergen. Eerst was ik niet echt mee met al die namen, maar ik raakte er wel aan gewend. Dan komt Bilbo Baggins aangelopen. Ik vind Martin Freeman een veel leuker personage hebben dan Elijah Wood in LOTR. Bilbo is vind ik iets leuker overkomen. Een pietluttig persoon dat op avontuur gaat vind ik altijd wel leuk.

Dan gaat het verhaal wat verder en er is eigenlijk niks nieuws op dat vlak. De trollen die verstenen, de Orcs... Maar de film is op visueel vlak werkelijk fantastisch. De CGI-personages zagen er levensecht uit. Met name de Orcs zagen er geweldig uit. De film had in het eerste deel een paar erg mooie actiescènes, maar het werd pas fantastisch in het tweede deel.

En daar zit ik nog steeds met een dubbel gevoel. Hoewel alles er piekfijn uitzag, duurde het einde wat te lang. De ene actiescène volgt na de andere. Na een tijdje vond ik het wel genoeg. Ook deze film heeft erg grote cliché's waaraan ik me erg stoorde. Vooral op het eind.

Er zitten in de film heel wat fantastische stukken, maar ik vond de film het leukst wanneer Bilbo met Gollum raadseltjes zit te spelen. Ik weet niet waarom, maar ik vind hem een erg leuk personage. Ook dat gevecht met de trollen op het eind was een hoogtepunt.

Het acteerwerk was echt geweldig. Iedereen speelde zijn rol erg goed en de dwergen krijgen ook wat credits. Ik was verbaasd dat ik Cate Blanchett zag staan tijdens de aftiteling. Ik had haar echt niet herkend.

3,5*

Ik wist niet dat een forumregel was dat je jou gelijk moest geven. Ik kreeg uit je review het idee dat je de LOTR letterlijk drie keer niks vond en dat je jezelf en de lezer strafte met een humeurig soort van ''bespreking".
Om je laatste opmerking bij de kop te pakken; bij films van deze grootte is een slimme marketingstrategie een must. Geen enkele filmmaatschappij kan zich halve of hele flops veroorloven, vooral niet zoals nu bij het begin van een kostbare en langdurige productie!
Allicht zijn de personages hergebruikt uit de vorige films, want die zaten al in de boeken (maar je was geen fan, dus die zal je niet gelezen hebben, vermoedelijk). Ikzelf zag wel veel verschillen. Er waren momenten van 'slapstick' zoals het gevecht in het orc-grot, maar dat werd weer goed gemaakt door het spectaculaire gevecht tussen de bergreuzen en de "Riddles in the dark"-scene tussen Gollem en Bilbo..
Scheelt voor jouw weer twee bios-kaartjes voor de vervolgfilms; ik kijk al uit volgend jaar om deze tijd!

Lang gewacht op deze 'Hobbit', maar na het kijken van deze film ben ik wel weer zeer benieuwd naar The Lord of the Rings (trilogie). Want die drie films over die leuke ring bevielen met een stuk beter.

Binnenkort maar weer eens herzien. Heb het wel altijd een sterke zet gevonden van Peter Jackson om ook de regie van deze 'Hobbit' op zich te nemen. Ben hier ook blij mee, maar tegelijkertijd ben ik best benieuwd wat Guillermo Del Toro hiervan had gebakt. Het zijn natuurlijk beide regisseurs die enorm veel fantasie en creativiteit in zich hebben. Als regisseur prefereer ik echter (zonder twijfel) Jackson.

Wat me in de eerste minuten van deze film direct opviel was dat dit er echt enorm lelijk uitzag. CGI van één van de laagste planken. Maar.. op één of andere manier was dat na een paar minuten voorbij en werden we weer meegesleurd in de prachtige wereld van de Hobbit's. Wat ziet dat er toch altijd weer mooi uit zeg. Het voelde een klein beetje als thuiskomen. Alleen wel wat anders dan.

Want dit is geen Lord of the Rings. En dat maakt ook helemaal geen bal uit, maar ik had wel verwacht dat dit me qua verhaal wat meer wist te pakken.. maar dat gebeurde niet, helaas. De kennismaking met de dwergen kende wat leuke momenten, maar het duurde en duurde maar. En dan kom ik bij hét grote probleem van het totaalplaatje; deze film duurde echt veel te lang. Het gros van de scénes wordt echt enorm uitgerekt, niet dat het stoort tot in den ergernis, maar het valt vreselijk op. Dit had absoluut niet gehoeven wat mij betreft, want het haalde mij uit het - al simpele - verhaaltje.

Wat duidelijk te zien is aan de andere kant is dat Peter Jackson wel z'n best doet om de kijkertjes met plezier naar het scherm te laten kijken. Het ziet er (op de eerdergenoemde beginscéne na) prachtig uit, de wereld die Jackson wederom creëert is prachtig, de camera kan het op een gegeven moment niet laten om in de Orc-grot maar te vliegen waar deze vliegen kan en dat levert een aantal zeer mooie scénes op.. het vermaakt bij vlagen ook bijzonder, maar op het einde van de rit mis je iets. Althans, ik wel. Het uitrek-gegeven haalt je te vaak uit de film en maakt het soms langdradig, waardoor het eindresultaat niet de gepolijste achtbaanrit is die je eigenlijk had willen zien. Goed voorbeeld vond ik de scéne met Gollum, leuk om deze weer terug te zien - net als de ring, maar het duurde gewoon te lang, net als de scéne met Gandalf, Elrond, Galadriel en Saruman. Het is gewoon zó jammer, deze aanpak. Hier had gewoon één lange film van gemaakt moeten worden. Dat brengt inderdaad veel minder geld op, maar voor de film was het beter geweest. Helaas is geld tegenwoordig belangrijker dan film.

Dit is dan ook de grootste kritiek die ik op deze 1e 'Hobbit'-flm heb. Verder vond ik het wel prima allemaal. Zo nu en dan lachen, beetje actie, een bult geld en een grote draak. Op naar deel twee.

Vond het niet zo goed werken allemaal. Had gewoon 1 leuke film gemaakt van 2 uur, ipv met veel pijn en moeite te proberen om van een grappig jeugdboekje een grootst episch verhaal te maken, door er van alles bij te halen. En die ellenlange CGI vechtscenes kennen we nu ook wel.

Dat HFR had een minder grote impact dan ik had gedacht. Het gaf de boel hooguit nog iets meer een digitaal uiterlijk ipv een lekker ouderwets filmgevoel. Maar goed, ik ben bang dat we daar maar aan moeten wennen.

Pluspunten: Paar leuke scenes waarin het oude LOTR gevoel terug kwam, bv. het kijkje in de oude dwergenwereld, of de scenes met Gollem. Leuke rol van Freeman ook.

Yoyoyo, ook ik ben naar die Hobbit geweest. Ik trek die fantasyshizzle nooit zo heel goed, maar eerlijk is eerlijk. Dit zag er best gaaf uit, die battles met trollen en goblins enzo. Ook mijn favo Tolkien-karakter is weer van de partij: Gollum. Wat een held is dat . Wel heeft het her en der wat kinderachtige humor, maar ik heb me laten vertellen dat het boek The Hobbit ook op kinderen gericht was. Ik zie het maar door de vingers!

Zojuist the Hobbit afgekeken in de bios in 3D.

Wanneer je de film puur als entertainment ziet, dan is de hobbit een uitstekende film.

Echter, wanneer je meer zoekt dan alleen actie en mooie plaatjes, dan is the hobbit lastig aan te raden.

Een film vol avonturen en geweldige acties gevuld met humor...dat is wat ik van The Hobbit had verwacht. Ik kreeg een deel van mijn verwachtingen, het andere deel lieten ze even buiten beschouwing...Een film met torenhoge verwachtingen maar duidelijk minder dan ik had durven dromen.

Om nou te zeggen dat dit een afschuwelijke film is zou onterecht zijn, de film zit goed in elkaar maar het feit is dat hij te lang duurt. Veel stukken hadden eruit gekund, zeker de raadsels met Smeagol. Ze bleven maar doorpraten...Verder was het leuk om verwijzingen te zien naar LOTR deel 1 en zat de humor er prima in. De dwergen zijn geweldig, in de volgende film hoop ik toch op iets meer Gloin!

Verder een prima film maar een te lange zit en af en toe vond ik dat er wel teveel toevaligheden waren. Op zulke momenten verlang in naar iets meer realisme (in de trant van Game of Thrones).

Verder natuurlijk geweldige muziek die de film zeker op veel momenten een boost geeft. De epische scenes kwamen zeker door Howard Shore en door de mooie camerabeelden. Veel mooie shots van de geweldige natuur van Middle-Earth / Nieuw Zeeland. De acteerprestaties waren ook zeer te pruimen. Met name Freeman en onze oude vertrouwde Ian Mc.Kellen waren zeer goed.

4* maar duidelijk minder als de LOTR-triologie.

The Hobbit: An Unexpected Journey

The Lord of the Rings is een station waar we een decennium geleden langs zijn gekomen. Sinds die tijd zijn we bestookt met fantasy, waarbij eigenlijk alleen Harry Potter zich echt kon meten met Tolkien zijn onbetwiste meesterwerk. Modale films als Eragon en Narnia kwamen bij lange na niet in de buurt van bovengenoemde films en werden al snel veroordeeld tot Oblivion. In een decennium tijd een karige oogst (incidentele uitschieters als bijvoorbeeld 'El Laberinto del Fauno' buiten beschouwing gelaten) , al werden we tot voor kort op jaarlijkse basis zoet gehouden met activiteiten uit Zweinstein.

Nu dan de langverwachte prequel die na wat gestoei uiteindelijk toch in de capabele handen kwam van PJ. Guillermo Del Toro zou ongetwijfeld er iets aparts van gemaakt hebben, beter zou het absoluut niet geworden zijn. Iemand die een dergelijke staat van dienst heeft in Middle-Earth en een feeling heeft met grotendeels weer dezelfde cast en crew kan en mag niet van de troon gestoten worden. Of zoals ze in Engeland zeggen: ' If it ain't broke, don't fix it'. PJ heeft nog altijd de honger die een dergelijke klus vereist.

Net als in The Lord of The Rings wijkt men weer vaak van de geschreven koers af. Duizenden hardcore fanboys hebben weer van zich laten horen toen dit naar buiten kwam; ten onrechte in mijn optiek. Concessies zijn een onvermijdelijke factor wanneer je voor een zo breed mogelijk publiek een boek in dit specifieke genre wilt verfilmen, helaas dat de kortzichtigheid bij zulke mensen nog altijd een gegeven is. Het belangrijkste is dat men de rode draad blijft volgen en zodoende in hoofdlijnen trouw blijft aan het boek. Zodoende was bijvoorbeeld de nadrukkelijke aanwezigheid van Radagast geen storende factor, ondanks dat hij in het boek niet een rol van betekenis heeft. Nog sterker, Radagast was een welkome aanvulling in mijn optiek, net zoals de inmiddels veel bekritiseerde Azog. Dankzij zijn aanwezigheid in de film (in het boek was hij er namelijk ook niet) maken ze toch weer een concessie die ten goede uitpakt. Het geeft Thorin een extra dimensie en creëert tevens een dreigende atmosfeer die als een onweerswolk constant het gezelschap volgt. De vergelijkenis met Lurtz is dan ook een correcte. Tevens heeft men er goed aan gedaan om Azog zijn posse te pimpen en vol te stouwen met anabolen. De schriele orcs en goblins uit The Lord of The Rings degradeert men zodoende tot lichtgewichten, iets wat wellicht discutabel te noemen valt maar wel te begrijpen is.

Toch kent deze film zijn minder sterke aspecten. CGI was op sommige momenten verre van indrukwekkend tot ronduit lelijk. De achtervolging in de berg is daar het beste voorbeeld van. Toch wat slordig van Weta Digital die me in de laatste producties nooit teleurstelde. Wellicht dat ik met een wat te kritisch oog oordeel in het geval van Tolkien zijn legacy, feit blijft natuurlijk dat in deze film de effects van zeer hoog niveau zijn. Zo ziet Erebor er prima uit, en zijn ook Gollem en Azog top-notch (al lijkt laatstgenoemde op een afkeurde versie van ' The Engineers' uit Weta's eerdere productie 'Prometheus'.

Nieuw Zeeland kon natuurlijk niet ontbreken. Prachtige shots kregen we wedermaal voorgeschoteld van de meest fantastische landschappen, des te jammer dat er zoveel geschoten werd in de studio uiteindelijk. De outdoor geeft namelijk toch een constante magische lading over het geheel, een honger die nooit gestild kan worden. Bag End ook weer prima op orde, de tuinmannen van dienst mogen altijd langs komen in mijn Bourgondische Brabant om de boel wat te renoveren.

Thorin dan. De nieuwschierigheid naar hoe zijn karakter zich zal ontwikkelen is meer aanwezig dan bij Bilbo.Hoe het namelijk met Bilbo vergaat weten we allemaal al, terwijl het lot en de ontwikkeling van Thorin momenteel nog in het duister verblijft (al weten wij lezers wel hoe het afloopt met Thorin). Zijn queste (de hele film draait immers om de queste van Thorin) en de vete met Azog zijn de ontwikkelingen die net zo nadrukkelijk aanwezig zijn als Bilbo zijn transformatie legendarische Hobbit. Een half dozijn dwergen blijft tot nu toe (noodgedwongen) onderbelicht, de andere helft komt mooi uit de verf. Kili en Fili doen hun boekgeschreven karakters eer aan met de nodige humor, Balin is ook meer dan prima. Gandalf net zo vertrouwd als verwacht, zij het met wat meer ouderdoms perikelen. Hij pakt zijn oude rol in ieder geval prima op en vertolkt Gandalf the Grey precies zoals hij in the Hobbit beschreven staat. Saruman (hoewel niet aanwezig in het boek) is leuk voor de fans, het was wel schrijnend om te zien hoe moeilijk hij mee kon komen in de dialogen. De leeftijd (90) begint zijn tol te eisen, al kwam dat een jaar geleden al akelig naar voren: YouTube - Christopher Lee 2011 Christmas Message. Part 1

Het legertje oude bekenden mag dan wel geen concessie zijn, een leuke aanvulling is het wel degelijk. Galadriel, Elrond, Saruman, Frodo; niet aanwezig in het boek maar ó zo leuk om ze weer eens te zien in Middle Earth. Legolas zwerft rond in Mirkwood dus iets zegt me dat hij dadelijk in deel twee zijn opwachting maakt. En ja, zelfs Sauron en the WitchKing mochten even verschijnen in Dol Gundur. Chronologisch klopt het voor geen meter wanneer je de datums naast elkaar legt,gebaseerd uit Tolkien zijn andere werken. Maar wie maalt er om.

Een 4.5* voor dit voorgerecht, het hoofdgerecht over 12 maanden en het dessert over 24. Het was weer een prachtige ervaring, maar om in de trend van vergelijken te blijven; niet gelijkwaardig aan de verfilming van The Lord of The Rings.

Heel sterk.

Jackson flikt het weer. The Hobbit is misschien niet zo goed als onze vorige kennismaking met Middle Earth maar het lijkt er op dat we weer een nieuwe trilogie op top niveau krijgen over de wondere wereld van hobbits, dwergen en elfen.

Zoals bij de meeste al bekend was, is An Unexpected Journey en misschien wel de hele trilogie, een stuk luchtiger dan de Lord of the Rings reeks. Qua humor en personages neemt Jackson het net allemaal wat minder serieus, wat ongetwijfeld met het bronmateriaal van Tolkien te maken heeft, The Hobbit is namelijk een kinderboek. In het begin was dat wel degelijk even wennen maar zodra dat het geval is laat de prent je ook direct niet meer los. Want ondanks de luchtigheid is er van een gebrek aan avontuur en spanning absoluut geen sprake.

Het terugkeren van alle herkenbare personages, locaties en ook de score van Howard Shore zal door sommige worden gezien als een herhalingsoefening waar op zich weinig tegen in te brengen is. Erg vernieuwend is het namelijk allemaal niet want Jackson doet zijn eerdere succes nog eens dunnetjes over en schroomt daarbij niet af en toe eens wat werk uit de oude doos te kopiëren. Gelukkig is dat voor mij een feest van herkenning.

Dan de cast. Martin Freeman is uitstekend als Bilbo. Sowieso qua uiterlijk zie je vrijwel direct gelijkenissen met zijn soortgenoten als Frodo en Peppin, ook de manier waarop hij zijn karakter neerzet is prima. McKellen is vrijwel dezelfde Gandalf als in de eerdere trilogie en dat gaat het nog steeds prima af. Richard Armitage is als Thorin dan wel weer wat minder. Een echte held zoals Lord of the Rings dat had met Viggo als Aragorn vond ik dan eigenlijk ook ontbreken in The Hobbit. Thorin is een boeiend karakter maar had beter kunnen worden ingevuld. Nu zijn we natuurlijk het charisma van Gimli gewend, waardoor de lat hoog ligt, echter mag dat ook wel bij een productie als deze.

Hoogtepunten van de film zijn toch wel de scene's met Gollum, die met de leider van de aardmannen en eigenlijk het hele laatste uur is sterk. Zeker de gevechten met de aardmannen in de grot zijn uitstekend.

Hopelijk volgt er snel een herziening want daar kijk ik nu al naar uit!

4,5*

Toffe film! Zoals te verwachten was. Heerlijk weer die sfeer van Middle Earth. Ik heb genoten. Ik vond hem nergens te lang duren.

Maar The Hobbit kan zeker niet tippen aan LotR. Het verhaal heeft minder om het lijf, en is minder indrukwekkend op emotioneel gebied. Ook een groot verschil is dat, de fellowship uit LotR een veel interessanter gezelschap was dan de dwergen hier, waarvan de gemiddelde kijker aan het eind van de film de meeste dwergen nog steeds niet zal kunnen onderscheiden.

Ook was ik geen fan van de HFR. Zag er te amateuristisch en goedkoop uit naar mijn mening, ondanks de details die er dan wel goed uitkomen. De volgende ga ik dus niet in HFR zien.

Ondanks deze tekortkomingen was het gewoon een heerlijke prent. Geweldige soundtrack ook weer, wat te verwachten was.

4*

Eerst en vooral moet ik zeggen dat Fellowship of The Ring een van mijn favoriete films aller tijden is, en ook de rest van de LOTR trilogie staat mooi in mijn lijst van favoriete films. De strijd om Middle Earth, het verhaal rond the One Ring, vriendschap, moed en zelfopoffering is en blijft gewoon immens mooi en hartverwarmend.

Toch keek ik in tegenstelling tot velen niet zo uit naar The Hobbit.. De terugkeer naar Middle Earth zag ik stiekem wel zitten, maar tegelijkertijd was ik bang voor een mogelijke ontgoocheling, die bijgevolg het geweldige Middle Earth uit LOTR zou verpesten. Het zou niet de eerste keer zijn dat een prequel/sequel een schim is van zijn voorganger.. Mijn excuses bij deze dat ik constant ga zitten vergelijken met LOTR, maar ik kan het niet helpen.

Maar goed, de film dus. Visueel zit het zoals bijna altijd snor bij PJ. Nieuw-Zeeland is gewoon Middle-Earth, dat is nog maar eens duidelijk gebleken. Maar waar LOTR een plotlijn heeft dat enorm boeit, heeft de Hobbit dat niet echt. Ok, het boeit wel, maar de vraag is, of het echt nodig was om deze plot over 3 films uit te smeren. Dat brengt mij direct tot mjin grootste punt van kritiek: de speelduur. Sommige scènes bleven maar duren, of werden maar herhaald (het introduceren van de dwergen, vecht- en ontsnappingsscènes..) Ook vond ik de leider van de dwergen een hopeloze imitatie van Aragorn (held !) (ik heb de Hobbit niet gelezen dus ik weet niet wat er van aan is, maar de gelijkenissen lagen er bij momenten te dik op.) Thorin was me net iets té ingetogen, net iets té heldhaftig, stoer weet ik veel.

Maar natuurlijk heeft de Hobbit ook zijn sterke momenten en een glimlach verscheen meteen op mijn gezicht toen ik oude bekenden Frodo, Saruman, Galadriel en dergelijke terug zag. Ook de ‘jonge’ Bilbo wist me erg te bekoren, wat toch een vrij ondankbare rol is om in de voetsporen van Ian Holm te treden. Ian Mckellen is gewoon Gandalf en bovendien zaten er een paar amusante one-liners/scènes in de film. Absoluut hoogtepunt, die me waarschijnlijk overtuigt om de film toch maar aan te schaffen is de scène met Gollum/Smeagol. Eng, grappig en droevig tegelijkertijd. Ik zat op het puntje van mijn stoel.

Ook leuk om enkele scores uit LOTR terug te horen, al moest Shore blijkbaar te hard steunen hierop. (Al moet gezegd worden dat het Nazgul-theme absoluuuuut niet mocht gebruikt worden in een scène waar geen Nazgul te bespeuren valt )

Al bij al heb ik genoten van de Hobbit, maar de speelduur blijft echt wel een domper op de feestvreugde.

Ik had er meer van verwacht eigenlijk, het was me allemaal iets te kinderachtig, wat de vorige films niet hadden.

Hoeveel ik helemaal niet van fantasy films houd (en zelfs The lord of the rings nooit heb gezien) vond ik dit wel een leuke film. Hij duurt ruim 2,5 uur maar dat was makkelijk vol te houden. Ondanks dat vind ik wel dat sommige stukje duidelijk ingekort hadden kunnen worden waardoor het verhaal minstens net zo interessant was geweest.

Het einde vond ik wel ruk...

ben ondanks de matige punten , net terug van the hobbit, en om eerlijk te zijn heeft ze mij aangenaam verrast. De opening is echt top, danvervalt de intro van de dwergen in saaiheid en duurt deze intro gewoonweg veel te lang , maar wanneer de reis wordt gestart , dan is er ook vrijwel non stop actie met prachtige beelden. het enige jammere is de voorspelbaarheid ( wanneer je de LOTR trilogie hebt gezien) van uitvluchten. net op het moment dat de hoofdrolspelers in nood komen worden ze gered op een manier welke we kennen vanuit LOTR, door deze voorspelbaarheid wordt er iets van spanning weggenomen. ik heb helaas nooit het gevoel gehad van : en nu gaat er iemand zijn hoofd letterlijk verliezen... en sommige snelle acties doen te computerachtig aan , de spelers lijken dan vederlicht....

toch een dikke 7 hoor , en mooie kerstfilm voor de family

Na het zien van dit eerste deel van The Hobbit is wel duidelijk dat de beste ideeën eerder zijn gebruikt voor LOTR, waar deze film overigens ook veel te veel op leunt. Los nog van het feit dat het verhaal bijna een kopie is, zijn de scènes stuk voor stuk ook minder en vaak ook langdradig. Waar de verhaallijn rondom de ring nog veel spanning met zich mee bracht is de spanning hier alleen in de voorspelbare actiescènes enigszins aanwezig, al duren deze soms ook te lang.

Sowieso is het steeds weer wachten op een nieuwe actiescènes want verder is er niet veel aan.

Helaas zijn ook de karakters niet boeiend; na 2 uur en 40 minuten ben je eigenlijk niets wijzig over de karakters, behalve datgene je al wist na LOTR.

Jackson dacht met veel herkenning en spektakel deze klus te klaren, daar heeft hij zich echter flink op verkeken. Dat de film er fantastisch uit ziet is een positief punt en de setting is adembenemend. Verder een slappe bedoeling waarbij alles onnodig uitgerekt wordt.

Lang niet zo sterk als de LotR-trilogie.

En dat komt vooral door de verhaallijn. Waar de trilogie groots en meeslepend was, was de sfeer in de hobbit eerder koddig met clowneske dialogen en monsters. Niet bepaald wat ik verwacht had. Je komt maar moeilijk in het verhaal doordat, zodra het gezelschap eenmaal op weg is, er steeds iets gebeurt dat de vaart eruithaalt, zodat het verhaal een beetje voortkabbelt.

Gelukkig was de tweede helft wat beter dan de eerste helft, met meer actie en boeiende dialogen. En net toen ik er een beetje in was gekomen, was de film alweer afgelopen. En werd ik getrakteerd door zo'n slap en slecht einde dat ik toch een beetje ontevreden de bios uitliep. Wat een aanfluiting, dat eind.

Wel pluspunten voor de graphics. de 3d was buitengewoon fraai en de beelden waren prachtig. Samen met het toch wel enigszins onderhoudende verhaal zorgt dat ervoor dat ik op een krappe 3* uitkom.

Nog iets dat ik kwijt wil, zijn de personages. De dwergen waren bijzonder slecht uitgewerkt, in tegenstelling tot het reisgezelschap in de trilogie. En Bilbo vond ik persoonlijk bijzonder irritant. Hij liep er maar een beetje bij, en hij was klunzig, nutteloos. Deed de film ook niet echt goed. De scene met gollem kwam bij mij ook niet helemaal binnen, maar ik heb het boek dan ook niet gelezen.

Dus alles samenvattend kom ik met een niet-meeslepende, koddige maar wel enigszins onderhoudende verhaallijn, prachtige graphics, slappe personages en een zeer teleurstellend einde op een zeer krappe 3*. Heb zitten twijfelen over 2,5* maar door alle grafische pracht en praal vond ik 3* uiteindelijk toch meer op zijn plaats.

Hopen dat deel 2 toch echt een pak beter wordt.

The Hobbit is een geweldige terugkeer naar Middle Earth. Van de eerste minuut tot de laatste minuut weet de film te boeien, hoewel hij behoorlijk lang duurt. De nieuwe personages worden rustig geintroduceerd en enkele bekende namen keren ook weer terug. Het is al een tijd geleden dat ik het boek heb gelezen, maar er kwamen verschillende bekende passages uit het boek voorbij. Martin Freeman doet het prima als Bilbo, al verschilt Bilbo in deze film qua karakter niet veel met Frodo uit LOTR.

Wederom een prima soundtrack, vaak in combinatie met prachtige en sfeervolle beelden. Enig minpuntje was de liedjes die de dwergen in het eerste deel van de film zongen, daar ben ik niet zo'n fan van. Dat werd gelukkig beperkt tot enkele korte scenes.

Hoogtepunt van de film was voor mij toch wel de scene met Gollum in de grot. Geweldig personage en ook weer super neergezet door Andy Serkis. In tegenstelling tot in de LOTR-films bevat The Hobbit daarnaast ook de nodige humor, vooral afkomstig van de dwergen.

Een prachtige film, beter dan ik in eerste instantie had verwacht. Ook een mooie opmaat naar de twee volgende films!

Peter Jackson valt door de mand. Het begint eigenlijk al bij de titel; als je een film maakt waar veel mensen al jaren naar uitkijken en je weet niet verder te komen dan An unexpected journey dan ontbreekt het je aan fantasie. Wel past de titel goed bij de film, want voorbij dit uitgangspunt komt The hobbit nauwelijks. Goed beschouwd zijn er verhaaltechnisch twee ‘ontwikkelingen’: Bilbo Balings gaat mee met de dwergen, en lord Elron legt uit op welke dag de deur in de berg zichtbaar wordt. De rest van de film bestaat voornamelijk uit vechtscènes. En natuurlijk ziet dat er mooi uit, het budget is er ook naar, maar feitelijk is het slechts een aaneenschakeling van onwaarschijnlijke reddingen van 13 dwergen en een hobbit terwijl aardmannen, orks en aanverwante wezens aan de andere kant op even onwaarschijnlijke wijze massaal het loodje leggen. En als de situatie echt te benard wordt tovert Gandalf wel een deus ex machina tevoorschijn. Bijzonder zwak. Wat de rustpunten in de film betreft; deze worden zo aangedikt, van pathetische one-liners tot en met zonsondergangen aan toe, dat ze voor mij ook niet werkten. Over de humor is hier al genoeg gezegd, die is zeer matig. De aankleding en de decors zijn natuurlijk wel uitstekend, en ook de reden dat de drie uur film voorbij vliegen. De HFR is me niet opgevallen maar zal wellicht bij directe vergelijking tussen twee scenes best een meerwaarde kunnen hebben, ik weet het niet. Uiteindelijk blijft vooral staan dat Peter Jackson door de mand valt als verteller en als regisseur. The hobbit moet het hebben van een grootse opzet, een zwik vechtscènes en waarschijnlijk vooral van de populariteit van de LOTR-trilogie. Teleurstellend.

Grappig, ik vind dit juist een biosfilm.

wat de film betreft wil ik deze keer kort zijn, ik vond hem traag op gang komen het eerste uur, maar daarna is het behoorlijk spectaculair en heb ik prima genoten

Ik heb de 3D HFR versie gezien en eerste 30 minuten kapot geërgerd aan het beeld, wat inderdaad heel videoachtig over kan komen. Maar later en vooral in de tweede helft heb ik er eigenlijk geen last meer van gehad. Visueel ijzersterk, sterke composities van Howard Shore, Een fijne cast met een leuke Bilbo in Martin Freeman en het smaakt over het algemeen vooral naar meer.

Minpunten zijn de humor die niet altijd leuk is en soms tegen slapstick aanschurkt, en toch de HFR enigszins.

Het verhaal is simpel, maar de sfeer en visuals zijn geweldig. The Hobbit haalt wat mij betreft het niveau van LotR niet, maar een teleurstelling is het evenmin.

4 sterren

Spectaculaire kinderfilm

The Hobbit is een onversneden spektakelfilm waar het 3D voor uitgevonden lijkt te zijn. De diepe dalen en torenhoge bergketens zijn duizelingwekkend en schitterend in beeld gebracht en Peter Jacksons meesterlijke gevoel voor detail maakt het allemaal nog mooier.

Het is daarentegen wel te merken dat het bronmateriaal helemaal niet zoveel om het lijf heeft als de schaal van de film doet vermoeden: Tolkiens The Hobbit is een kinderboek van driehonderd pagina’s. Een wezentje genaamd Bilbo Baggins vergezelt dertien dwergen in hun reis naar een berg om deze terug te veroveren van de draak Smaug. Jackson lijkt zich in dit eerste drie uur durende deel van een trilogie (!) bewust te zijn van de eenvoud van dit concept en dringt het dan ook zoveel mogelijk naar de achtergrond. In plaats daarvan krijgt de film de vorm van een aaneenschakeling van episodische calamiteiten waar de groep keer op keer zonder al te veel kleerscheuren uit weet te ontsnappen (die reuzenvogels komen wel érg gelegen, al hadden ze misschien die laatste paar kilometer nog even kunnen doorvliegen zodat de groep niet nog twee films naar die berg hoeft te kuieren).

Toch worden deze scènes met zoveel sensatie in beeld gebracht dat de film constant van toon wisselt. Een flauwe dialoog tussen drie sullige trollen en de hoofdpersoon Bilbo slaat om in een dodelijke strijd met epische soundtrack en gewelddadige choreografie wanneer de dwergen met zwaarden en bijlen ten tonele verschijnen. Maar in plaats van dat de proporties van de film zo naar een hoger niveau gebracht wordt, brengt het de kijker lichtelijk uit balans wanneer die zich afvraagt wat ook alweer het doel van deze onverwachte reis was; zoveel gewichtigheid als in The Lord of the Rings en toch zoveel minder dat op het spel staat.

Dat driekwart van alle personages die in de film voorkomen voor de comic relief lijkt te zijn doet het ook niet anders overkomen. Bilbo Baggins wordt nogal ongeïnspireerd neergezet door een schmierende Martin Freeman en zijn gezelschap bestaat voornamelijk uit teveel etende, drinkende en grappen makende individuen. Alhoewel, individuen? De dertien dwergen bewegen zich over het algemeen als één homogene meute voort, zonder dat er ook maar één naam blijft hangen. Alleen leider Thorin, die dienstdoet als een soort surrogaat-Aragorn, mag wat fronsen en over beladen zaken als eer en moed spreken. Helaas krijgt acteur Richard Armitage, net zoals vrijwel ieder ander in de film, vreselijk middelmatige teksten om in deze mono- en dialogen te gooien.

Maar dan is daar, halverwege de film, de scène tussen Bilbo en het mysterieuze wezentje Gollum. Het is in dit minutenlange moment van verademing tussen al die bombarie dat de computerkunsten van Peter Jackson en zijn team werkelijk zijn vruchten aflevert: Gollum lijkt levensecht; een daadwerkelijk personage waar Freeman zich tot kan richten, meesterlijk ontroerend neergezet door Andy Serkis in spandex die de beste prestatie in de hele film levert.

Het is ook in deze befaamde scène dat de zaadjes voor de verhaallijn in The Lord of the Rings worden geplant. Elders in de film waarschuwt tovenaar Gandalf al voor een naderend gevaar, wellicht groter dan Smaug. Jacksons jolige kinderfilm The Hobbit springt als een nalatenschap van deze grootse trilogie zo constant uit zijn voegen, maar het desalniettemin ontzagwekkende eindresultaat doet me uitkijken naar deel twee.

Prachtige film die het moet hebben van de locaties en animaties. Qua verhaal is het behoorlijk povertjes en Disney-like. Een groep dwergen gaan achter een steen aan waarvan de krachten onduidelijk zijn.

Ik heb sowieso nooit wat met de dwergen gehad in de LOTR-reeks. Het was leuk dat Gimli in de eerste films een significante rol speelde als wisecracking dwarf, maar dat werd ook goed ondersteund door Legolas.

Nu zit je met dertien (!) dwergen opgescheept wiens namen ik net zo snel vergeet als de verjaardag van mijn schoonmoeder (bij wijze van spreken). Daar komt bij dat grote karakters in de film achterwege blijven, zoals een Frodo, Legolas, Gimli, Faramir, Boromir en natuurlijk Aragorn. Ook duurt het dialoog tussen Bilbo en Gollem veel te lang.

Dat gezegd hebbende houdt de film je wel lekker bezig. De 169 minuten worden gelukkig afgewisseld met wat Trollen, Orks en ander gespuis dat om de hoek komt kijken. Ook zien we nog een paar bekenden terug in Rivendel, wat de film toch goed doet.

Dan wil ik nog even die Azgo noemen. Die vond ik dus niet echt eng ofzo. Ik had constant het idee dat Aragorn hem met één slag zijn hoofd afhandig zou maken. Hoe vermakelijk dit avontuur ook was; het blijven een stel kabouters zonder puntmuts die op Shetlandpony's rijden.

PS: Slim dat ze die draak niet duidelijk in beeld gebracht hebben. Zo kun je straks in deel 3 niet roepen: "Och die draak zag er in deel 1 veel lelijker uit!"

Voorlopig vier sterren, maar het houdt niet over.

Persoonlijk wel een tegenvaller. Had me enorm veheugd op eindelijk een 'vervolg' op de LOTR trilogie. Het zou toch een geweldige film moeten worden met zo'n budget, zou je zeggen!

Het eerste wat me al tegen valt is het HFR waarin het gefilmd is. Komt erg videogame-achtig over. Daarbij had ik juist regelmatig het idee dat er beelden weg gelaten werden. Je ziet dan in een actiescene een persoon over een berg rennen, maar dan ineens toch iets verder uitkomen dan je verwacht. Het beeld hapert af en toe. Moeilijk uit te leggen, maar het klopt gewoon niet!

Het 3D was geweldig op sommige momenten, maar icm de HFR, denk ik, deed het af en toe echt pijn aan mijn ogen. Bleef maar scheel kijken en focussen. Heb er zelden zo'n moeite mee gehad. Heb bepaalde scenes gewoon gemist om aandachtig te kunnen kijken naar wat er precies gebeurt!

De film zelf, qua verhaal wel moeizaam. Persoonlijk vind ik het leuk om een hoop personages 'terug' te laten komen vanuit LOTR. De eerste 10 minuten zijn echt geweldig! Echt vergelijkbaar met de eerste 10 minuten van the Fellowship of the Ring met Sauron en Isildur. Daarna had ik even het idee dat het een musical begon te worden?! Verder werd het voor mij gewoon te nep. Teveel onzinnige special effects en geanimeerde beelden. Bijvoorbeeld de trollen en de met rotsen gooiende rotsenreuzen, hoe verzin je het?! Denk gewoon dat ze de plank mis geslagen hebben. Oh en ik zag die gespierde kerel van het begin van Prometheus ook nog even voorbij komen , maar nu met maar één arm
De film duurde mij ook gewoon te lang. Toch heb ik dit met de eerste twee LOTR films niet gehad. Vraag me gewoon af in hoeverre hier het boek gevolgd wordt? Wordt er een hoop bij verzonnen of toch een hoop weg gelaten?
Een absoluut hoogtepunt van de film is echt het stuk met Smeagol. Humor, spanning en het lijkt ook waanzinnig 'echt'! Gandalf en Smeagol zijn wel de mooiste personages in deze film!

Kortom een tegenvaller, te lang, te nep. Prachtige landschappen en muziek. Even het gevoel van LOTR. Prachtige kostuums en details, maar het verhaal is te 'fake'. Jammer, maar ik kijk het volgende deel toch zeker wel weer! (maar hopelijk wel gewoon in 2D en geen HFR)

Het heeft wat langer geduurd dan verwacht, maar dan toch gezien, in HFR.

Om te beginnen met de techniek. Film krijgt met 48fps een heel andere look, het is duidelijk veel scherper, helderder, vloeiender en gedetailleerder dan 'gewoon' film. Dat brengt met zich mee dat The Hobbit er meer uitziet als hoe we de wereld om ons heen waarnemen, dan hoe we gewend zijn om film te beleven. Dat voordeel heeft ook zijn duidelijke nadelen, want door de scherpte van het beeld valt het veel meer op dat er veel CGI en bluescreens in zitten. Dat komt allemaal veel meer 'uit' het beeld ofzo. Het is dan ook gek om te constateren dat LOTR met techniek van meer dan 10 jaar terug er 'geloofwaardiger' uitzag dan The Hobbit.

In ieder geval mag de techniek zich van mij best evolueren, en ik zou graag eens snel HFR zonder met een brilletje op willen zien, want dat blijft voor mij een duidelijke last. Vooralsnog houd ik nog even in het midden of HFR echt een meerwaarde is, maar het was wel leuk een keer mee te maken. Geloof overigens niet dat ik deze The Hobbit minder of beter had gevonden in 24fps, maar dat terzijde..

De film zelf dan. Dat het met wederom Jackson aan het roer veel van hetzelfde zou worden stond wel vast. Dat de film(s) langdradig zou worden, daar was ik ook wel van overtuigd door het idee om van een dun boekje 3 films te maken. Jackson mag er dan wel voor gekozen hebben Appendices van Tolkien te verwerken in het verhaal, maar daarmee zal het basisverhaal niet veel meer toevoegen. Vulling maw, al moet ik na het zien van deel 1 concluderen dat ik wel had begrepen er 2 films van te maken, om het allemaal wat meer body te geven. 3 films is vermoedelijk te veel. Dat blijkt ook wel aan de erg uitgebreide dwergenintro, die eigenlijk niks toevoegt aan karakteruitdieping of -duiding, maar gewoon wat grappig bedoelde scenes introduceert. Verder is er in de eerste film niet bijster veel gebeurd. Als je dit vergelijkt met The Fellowship of the Ring, dan is het toch allemaal net wat minder qua beleving en meeleven met de personages. Bovendien is het gewoon toch te langdradig, en is de vijand in dit deel, die Orc, wel heel erg suf.

Qua toon is deze film wel wat anders. Wat luchtiger, en het verhaal heeft allemaal een stuk minder urgentie. Het is een wat 'gewoner' fantasyavontuur. De luchtigere toon is enerzijds wel geinig, maar de pogingen tot humor zijn zelden echt geslaagd. Alleen al de sneeuwwitje en de zeven dwergen-toon van het eerste uur is een tikkeltje vervelend, net als de drie trollen op een gegeven moment. Al met al ademt het allemaal een meer kinderlijk verhaal van de LOTR-reeks.

Martin Freeman doet het overigens wel erg leuk wat mij betreft. Ik kan hem moeilijk los zien van Tim van The Office, maar eigenlijk is hij vanaf minuut een Bilbo, en dat vind ik toch wel knap. Qua aankleding is de film inderdaad meer van hetzelfde, maar toch wederom fraai. Productiewaarde is naar verwachting. De regie van Jackson vond ik nog braver geworden, in LOTR zaten regelmatig eea van zijn oude wervelende cameravoering etc, maar dat zie ik vooralsnog helemaal niet terug. Kan me voorstellen dat dat wat lastiger is in 3D, daar schijn je toch aan je beperkingen te zitten.

Al met al hou ik het op een kleine 3*, het is maar de vraag hoe de serie zich evolueert, maar dit deel heeft gewoon nog niet zoveel om het lijf. Aan de andere kant is het toch gewoon wel weer leuk terug te keren naar Middle Earth met een nieuw avontuur zodat het toch genoeg vermaakt om een voldoende te verantwoorden. Toch geloof ik niet dat dit in de buurt komt van de LOTR-reeks.

Meeslepend, humorvol, actievol, avontuurlijk, audiovisueel geweldig werkje.

Ik heb net de 24 fps versie gezien. Vorige week de 48 fps versie.
Zoals je zelf al kan voorspellen is de 48 veel scherper voor het oog. Na de 48 fps had ik echter weinig of zelfs geen last van mijn ogen/ hoofdpijn. Ikzelf raad dus de 48 fps aan, zeker ter voorbereiding van Camerons en andere toekomstige filmtechnieken.
Maar de 24 fps is natuurlijk ook goed als je van 3D houdt.

Opmerking: in de film zitten tal van 3D foutjes ( Brown Wizard nagezeten door wargs zag er wel erg fake en niet goed uit). Die fouten zijn ZOWEL bij 48 als de 24 zichtbaar. Dat de versie bij 48 fps soms fake lijkt te zijn, als een videospelletje ofzo ligt helemaal aan je eigen interpretatie en gewenwording. De eerste 10 minuten was het idd wennen aan de hyperrealistische (of hoe moet ik het noemen?) haarfijne beelden, maar dat werd ik snel gewoon.

Dat is mijn mening althans. En als je zo benieuwd bent: ga gewoon naar beide versies. The Hobbit blijft topvermaak, ook al zijn sommige delen slaapverwekkend en overbodig tot herkenbaar. Maar alleen al de laatste 10 minuten van de film deden mijn hart even snel bonken (audiovisueel het filmmomentje van 2012) als de geweldige LOTR-ervaring 10 jaar geleden. Vooral Gollem, o jee wat steelt die de show!

Ik ben van plan nog een groter stuk te schrijven over The Hobbit, maar het is verdomd moeilijk om mijn gedachten te verwoorden.