The Hobbit: An Unexpected Journey (2012)

Zoals beloofd, de langere recensie:

Cult Movies Reviewed: The Hobbit: An Unexpected Journey (2012, Peter Jackson) - recensie - cultmoviesreviewed.com

Ik had zo mijn twijfels van tevoren, over dat het allemaal misschien net iets te kinderlijk zou zijn geworden. Ook omdat de trailer misschien een beetje een verkeerd beeld schetste. Maar na het zien van deze film kan ik alleen maar Thorin citeren: 'I have never been so wrong.' Opnieuw weet Jackson een geweldige sfeer neer te zetten, precies daar waar Lord of the Rings is geëindigd (of waar het begint, om de juiste tijdsvolgorde aan te houden). Prachtige muziek en beelden vullen elkaar aan tijdens de fijne dialogen en epische scènes. Het verhaal is soms een tikkeltje speelser dan the Lord of the Rings, maar nergens misplaatst. Natuurlijk wordt het verhaal hierna ook alleen maar grimmiger, waardoor het een goede verdeling is. Martin Freeman laat in de eerste scènes al zien dat hij perfect gecast is en de trekjes van Bilbo uitermate goed kan vertolken, Ian McKellen is wederom geweldig als Gandalf en Andy Serkis steelt, met zelfs maar een paar minuten speeltijd, weer de show. Ook is het geweldig om te zien dat ervoor gekozen is om Dol Guldur ook (actiever dan in het boek) te betrekken bij het verhaal. Al met al kan je er niet aan ontkomen om The Hobbit te vergelijken met the Lord of the Rings, naar mijn mening is deze film het begin van een trilogie die niet (heel veel) gaat onderdoen voor Lord of the Rings. The Hobbit: An Unexpected Journey is een geweldige terugkeer naar Middle Earth.

Spectaculaire film die bovendien verrassend gevarieerd is (soms zelfs wat te veel van de hak op de tak springt eigenlijk). Momenten van puur genot worden afgewisseld met epische scenes, het verhaal wordt langzaam maar goed opgebouwd, en de paar verhaallijnen die ik er liever niet had ingezien (daarover zal wel snel een consensus groeien en er zal vaak genoeg op teruggekomen worden, ik ga er dus niet te veel woorden aan vuilmaken behalve 'bleke ork' ) zijn niet zo gigantisch storend (LotR had ook momenten die er niet hadden moeten inzitten). Maar al dat is gewoon gepalaver achteraf, waar het om gaat is dat dit een onwaarschijnlijk indrukwekkende zit is, een film als een rollercoaster of drug die je opslorpt en na drie uur uitgeput weer uitspuwt met één gedachte in het hoofd: sh*t, weer een jaar wachten.

Let maar niet op mijn sterren, bij deze films slaat mijn kritische geest tilt en blijft enkel pure adoratie en kleine-jongensdrift over. Man, ik kan al niet meer wachten om terug naar de cinema te gaan!

Blijkbaar was de middernacht premiere niet al te populair, aangezien we met maximaal 20 mensen in de zaal zaten. Heerlijk rustig en dus optimaal kunnen genieten van een geweldig eerste deel van The Hobbit trilogie. Deze film bracht alles wat ik verwacht had. En meer. De special effects waren fenomenaal, echt verbluffend. Omdat er in de LOTR trilogie wat vergelijkbare scenes zitten kun je het vrij goed vergelijken. Ben nog steeds blown away...

Ja, het is meer van hetzelfde allemaal maar who cares als het zo goed en zo mooi is uitgewerkt? De overzichtshots van de landschappen zijn simpelweg adembenemend (Nieuw-Zeeland is prachtig). Tevens vind ik de casting van alle personages echt prima in orde. Nergens had ik het gevoel dat m'n beeldvorming na het lezen van het boek aangepast moest worden door niet treffende personages.

Ben ontzettend benieuwd naar de Necromancer. Mooi van Peter Jackson dat hij een kleine cameo weggaf van dit karakter en je verder nog laat gissen. Ook de korte aanwezigheid van Frodo en de oude Bilbo vond ik erg leuk..

Al met al is The Hobbit een waar feest van herkenning. De locaties, personages, wapens, opmerkingen die betrekking hebben op LOTR, de muziek. Het voelt vertrouwd aan, als een warm bed. En wat is de techniek toch vooruit gegaan als je ziet hoe Gollem eruit ziet nu. Awesome!

4,5* (als de opbouw in 't begin wat vlotter was geweest was ik op 5* uitgekomen)

Had niet verwacht dat de HFR de grootste meevaller zou zijn. Even wennen aan die ultrascherpe beelden, maar daarna oogt het mooi, al blijft het in the eye of the beholder. Omdat het anderzijds ook zo snel went is het voor mij, net als 3D in zijn geheel, nog steeds geen meerwaarde.

Verder is het vooral op narratief vlak een uiterst matige film. Jackson wil zijn film constant een episch gevoel geven, terwijl een iets meer avontuurlijke insteek en een half uur minder speelduur een stuk beter had uitgepakt. Veel hak-op-de-tak-werk met gekunstelde overgangen. Verder hangt het verhaal aan elkaar van deus ex machina's, tot aan het belachelijke toe, en is de humor gewoon te flauw. Niettemin technisch een uitermate goede film en daarvoor 3*.

The Hobbit: An Unexpected Journey

Tja, wat moet ik ervan zeggen. De langverwachte Hobbit. Ik ben geen fan van de Tolkienwereld – boeken nauwelijks gelezen en ik ben verre van een wandelende Midden-Aarde encyclopedie. Echter, de door Peter Jackson verfilmde Lord of the Rings trilogie vind ik een meesterwerk. Elke keer weer wordt ik bij de strot gegrepen en meegesleept door dit prachtig vertelde verhaal vol emotie. Tien jaar later krijgen we The Hobbit. Een relatief dun, door Tolkien geschreven kinderboek dat Peter Jackson vrolijk opsplitst in drie films. Oh nee hoor, zegt Jackson als antwoord op de sceptici, we hebben genoeg verhaal te vertellen om drie films te vullen. Het resultaat… The Hobbit: An Overlong Journey.

Het eerste wat ik dacht nadat de end credits gingen rollen was: onsamenhangend. De film begint met een nutteloze cameo van Elijah Wood als Frodo Baggins en vervolgens flitsen we zestig jaar terug en vliegen we in het verhaal van de dwergen die hun land hebben verloren aan de kwaadaardige draak Smaug. Zij willen hun land terug veroveren en Smaug verslaan – hiervoor hebben zij echter Bilbo Baggins nodig om mee op avontuur te gaan. Na een hoop ge-eet, gedrink, gezang en getreuzel gaan onze dertien dwergen, Gandalf en Bilbo dan eindelijk op pad naar The Lonely Mountain, de berg waarin Smaug huist en waakt over de gestolen schatten van de dwergen. Helaas heeft de rest van de film absoluut niets te maken met het bovenstaande. Trollen staan op het punt onze vrienden op te eten, een ‘Necromancer’ wordt prachtig geïntroduceerd om vervolgens genegeerd en vergeten te worden, een kwaadaardige Ork heeft een persoonlijke vendetta tegen de leider van de dwergen, vechtende rotsblokken (ja, u leest dit goed) gooien roet in het eten en een ‘Goblin-king’ zingt een liedje voor hen… vóórdat hij het gezelschap probeert te doden. Dit alles heeft niets met de eerder opgezette hoofd-storyline te maken, heeft (buiten de kwaadaardige Ork) géén impact op de personages en deze losse gebeurtenissen hebben allemaal niets met elkaar te maken. Hierdoor ben je aan het kijken naar een hak-op-de-tak springend avontuur vol willekeurige gebeurtenissen. Als de film is afgelopen zijn de dwergen, de tovenaar en de hobbit dan ook nog geen stap dichter bij de Lonely Mountain.

De manier waarop de film zijn verhaal brengt voelt eigenlijk een beetje als volgt aan. Gisteren was ik in de supermarkt en ik heb echt iets heel erg raars meegemaakt. Ik vertel dit bizarre verhaal aan een van mijn vrienden, maar ik vertel vervolgens niet wat er in de supermarkt gebeurde. Nee, ik vertel eerst hoe ik wakker ben geworden, hoe ik mezelf aankleedde, hoe ik mijn tanden poetste, hoe ik vervolgens een boterham ging eten, een koffie klaarmaakte, het krantje ging lezen en daarna op m'n fietsje stapte om naar de supermarkt te gaan. Dan stop ik met vertellen en zeg ik: ‘De rest van het verhaal hoor je volgend jaar December. Doei!’ En misschien heb ik mijn ochtendrituelen prachtig verteld, die vriend van mij wil nu wel eens weten wat er in de supermarkt is gebeurd!

Het punt is verder dus niet wat de film wél vertelt. Want alles ziet er prachtig gelikt uit (ik durf er een serieus bedrag om te wedden dat dit de Oscar voor beste visuele effecten gaat binnenslepen) en alle scènes op zichzelf zijn heel erg goed en sfeervol verfilmd. Een hoogtepuntje hier is de scène tussen Gollum en Bilbo – daar heb ik intens van genoten en die scène was tot in de perfectie uitgevoerd. Ook een hoogtepunt dat aangekaart mag worden is de geweldige Howard Shore, die opnieuw een aanstekelijke soundtrack voor de film levert. Daarbij zit het met de personages ook snor. Bilbo wordt geweldig gespeeld door Martin Freeman, het is een genot om Ian McKellen weer als Gandalf te zien, Andy Serkis stal weer even de show als Gollum en Richard Armitage doet het sterk als de leider van de dwergen Thorin Oakenshield.

Een ander probleem dat de film heeft zijn echter de andere dwergen. Er zijn er buiten Thorin nog één of twee die een beetje in de spotlight komen te staan en alle andere dwergen zijn puur figuranten. Waar ik in the Lord of the Rings alle verschillende personages prima uit elkaar kon houden was dat hier onmogelijk. Jammer. Maar niet onverwachts als je in één keer dertien verschillende personages probeert te introduceren. Daarbij proberen ze in het midden van de film te veel te focussen op Lord of the Rings cameos en op Thorin en zijn vastberaden doel om naar die Lonely Mountain te komen, waardoor Bilbo er nogal achteraan aan het hobbelen is. Buiten de eerste akte en de laatste akte, vond ik Bilbo (alhoewel een leuk personage), te veel passief op de achtergrond koekeloeren naar in wat voor bizarre situaties die dwergen elke keer in verstrikt raken. Bilbo was voor een te lange tijd een passieve toeschouwer die zomaar weinig te doen had.

En ach ja… als laatste mist de film natuurlijk gewoon de krachtige emotie van the Lord of the Rings. Waar ik daar soms de brok in de keel kreeg kon het me hier een worst wezen al zouden ze een van die dwergen afmaken.

Om het af te sluiten, wil ik herhalen dat ik dit geen sléchte film vond. Scènes waren vaak goed gedaan, het acteerwerk zat goed, het was sfeervol, visueel was het een absoluut plaatje en daarbij was er die geweldige scène tussen Bilbo en Gollum. Het probleem was echter het tempo en het feit dat de film was verbonden door vaak nutteloze plotpunten die niets met elkaar te maken hadden. The Hobbit: An Unexpected Journey is dus zomaar een voortkabbelend riviertje dat iets te veel slingert, waardoor we aan het einde eigenlijk nog geen reet verder zijn.

3,5 sterren

Home is now behind you. The world is ahead.

Ooit had ik niks met The Lord of the Rings. Althans, dat dacht ik. Maar je geeft het een nieuwe kans en voor je het weet vind je het de beste trilogie ooit gemaakt. En dan kijk je toch weer enorm uit naar de prequel, The Hobbit.

Mijn oordeel over de film is wat dubbel. Ik heb aan de ene kant ontzettend genoten van de terugkeer naar Middle-Earth. De prachtige beelden van steden, bergen, landschappen, monsters, gevechten etc waren indrukwekkend. 3D is normaal voor mij vrij storend, maar er zaten toch wel de nodige shots in die 3D wel eens nuttig maakte. Al blijft zo'n 3D brilletje me irriteren tijdens de film, maar dit terzijde. Het was mooi om weer een avontuur mee te maken en onder andere Gandalf, Frodo, Saruman en Smeagol (de momenten met hem waren echt weer genieten) weer te ontmoeten. Het leverde zeker na een intro van 3 kwartier (die mij te lang duurde en wel erg op die van The Fellowship of the Ring leek) een boeiend avontuur op die op fraaie wijze tijdelijk eindigde. Dat laatste uur leverde toch wel nog het nodige aan spektakel op, al kent de film helaas geen instant classic moments.

Maar, het dubbele gevoel kent dus ook negatieve punten. Zo waren de eerste 3 kwartier niet zo heel interessant eerlijk gezegd. De wat te aanwezige pogingen tot humor werkten ook lang niet altijd. Bij Lord of the Rings had je met Gimli 1 aanwezige dwerg, maar nu heb je er een dozijn van. Wat mij betreft te veel. Ik bouwde er nauwelijks een band mee op, kon de namen ook niet eens onthouden. Maar het grootste minpunt is gewoon dat je The Hobbit altijd met De Trilogie (met hoofdletters ja, de beste filmtrilogie ooit!) zal vergelijken. En dan verliest deze film het gewoon. Het verhaal is best interessant rondom Smaug de draak (de eerste kennismaking met Smaug is wel ontzettend gaaf trouwens), maar het haalt het nooit met het verhaal over De Ring. Ik miste hier dan ook het epische wat De Trilogie wel kent. De gigantische bedreiging, de angst voor de vijand. Het was er minder aanwezig, het was kleinschaliger. De emotionele impact miste ik ook een beetje. En dat wist ik natuurlijk wel, maar ook al wil je het niet, je vergelijkt toch. Ook vond ik The Hobbit soms iets te kinderlijk, iets wat in het boek geloof ik ook zo is, maar ik was toch het bloedserieus van Lord of the Rings gewend en had ook liever dat sfeertje terug gehad. Bij vlagen is dat er ook wel, maar lang niet altijd. Qua geweld vond ik de film ook een beetje soft. Hopelijk wordt het in de 2 vervolgfilms wat grootschaliger en meer duister.

En dan komt het moment dat je de film een cijfer moet geven. Ondanks mijn dubbele gevoel heb ik wel genoten van de terugkeer naar Middle-Earth. Zodra je de bekende soundtracks weer hoort, zit je toch wel weer te genieten. Helemaal met de schitterende beelden. Martin Freeman zet trouwens een uitstekende rol van Bilbo neer. Perfect gecast. The Hobbit is geen perfect meesterwerk, maar wel 1 van de betere films van 2012. Fans van De Trilogie moeten hem sowieso kijken en zij zullen zeker genieten. Ik twijfel tussen 3,5* en 4*, maar ik rond hem toch omhoog af. En nu begint het lange wachten op deel 2 en 3, zucht.

4*

Het was voor mij een warm en ook geslaagd welkom terug op Midden-Aarde,

Om het uit de weg te hebben begin ik met de 48fps oftwel HFR, ik snap alle kritieken en kan me erin vinden, echter denk ik dat het vooral wennen is want na een halfuur vond ik het niet meer anders of storend. Het maakt het geheeld vloeiender en hierdoor iets meer 'echt'. Het ondersteund 3D beter dan de normale 24fps en de 3D kwam hierdoor prima tot zijn recht, ook heb ik nog niet eerder zulk herder beeld gezien als tijdens deze film.

Nu over de film, de film is te lang. had een halfuur uit gekund zonder dat je een minder goede film had, misschien zelfs een betere.

Peter Jackson neemt ons mee naar een geliefde wereld en houdt ons daar op een plek waar we ons veilig voelen en waar ik nog uren wil verblijven, maar het is echter niets nieuws..wat wel duidelijk naar voren komt is dat dit zich afspeelt voor LOTR en dat het allemaal onschuldiger is. De hele queste waar het gezelschap mee bezig is, is een stuk minder omvangrijk dan de queste van frodo en zijn gezelschap in LOTR. Hierdoor is het kleinschaliger en minder 'belangrijk' in mijn ogen..ondanks dit feit wordt ik wel meegenomen op dit avontuur en wil je als kijker dat het slaagt, ik ben geen moment verveeld. want in de film zit genoeg humor om dit op te vangen, de Dwergen zijn leuke karakters met hun eigen uiterlijk, echter weet ik nog steeds alle namen niet van die dwergen..Ik was constant geamuseerd door de film, de prachtige beelden en sets en cgi die goed gedaan is, hoewel het voor mij door 48fps wel makkelijker duidelijk werd wat cgi was en wat niet..tenminste sommige dingen leken vrij 'nep'.

Het knappe aan deze film is is dat Peter Jackson van iets kleins ( het verhaa van the hobbit) een meeslepend en altijd intressant verhaal heeft weten te maken, toegegeven er kon zoals eerder gezegd een halfuur uit maar hij heeft het in mijn optiek wel goed gedaan De film wordt, naarmate hij vordert eigenlijk steeds beter wat mij hoop geeft voor de volgende delen en waardoor ik ook met een goed gevoel de zaal verliet.

Martin Freeman zet een erg geslaagde Bilbo Baggins neer, Gandalf is ook weer geweldig en Thorin wordt ook goed neergezet. Andy Serkis heeft Gollum naar een nog hoger niveau getild dan in de LOTR serie, wat ik een memorabele prestatie vind. Galadriel is echt een koningin om te zien als ze in beeld komt en Saruman vertrouw ik niet, terwijl hij hier niet eens een slechte tovenaar is geloof ik.

Peter Jackson heeft met een nieuwe techniek een oud boek verfilmd, de 48fps maakt een kristhalhelder beeld met vloeiendere bewegingen. De hele sfeer van Midden-Aarde is gebleven maar het is allemaal wat onschuldiger en kleinschaliger (niet de productie, maar de setting binnen de wereld) maar dit maakt het zeker niet slecht, misschien minder episch. Het is het 1e deel van 3 en ik denk dat het nog wel wat grootser kan en zal worden. ik kijk er in ieder geval naar uit. De film is altijd boeiend, verveeld niet, is grappig , bevat actie en is erg knap gemaakt. Het is niet heel erg diepaand, maar het is pas een 1e deel, dit kan nog komen..ik hou het op een krappe 4* vanwege het altijd vermakelijke van de film het is entertainment en de wereld die gecreerd wordt..

Heerlijk.

Mocht iemand mij vragen of De Hobbit dan wel In de Ban de Ring het moeilijkst te verfilmen boek is, zou ik zonder twijfelen het eerste antwoorden. Ja, De Hobbit is véél minder dik, maar dat heeft niks maar dan ook niks met de inhoud te maken. De hoogste horde is het tempo waarin De Hobbit geschreven is: de ene pagina zit Bilbo nog in z'n hobbithol, de volgende pagina ontmoet hij Gollem en weer een pagina verder zit hij op een adelaar.
Dit gegeven biedt zowel voor- als nadelen. Het voordeel is dat Tolkien veel ruimte openlaat (oké, hij heeft later nog passages beschreven, maar het is toch anders), het nadeel is dat ... veel ruimte opengelaten is. Een film die het boek pagina per pagina zou volgen, zou ontzettend vermoeiend en overhaast zijn. Ondanks veel kritiek en ander ellendig gejengel was ik blij dat Peter Jackson besloot het boek op te delen in, jawel, drie delen. Niet alleen zou een nieuw drieluik de kans bieden onbeschreven passages een gezicht te geven, het zou ook een brug met de "originele" trilogie kunnen vormen (door evenwichtig verdeelde cameo's van overlappende personages).
Na jaren wachten en twee kippenveltrailers later waren mijn verwachtingen hooggespannen, zeker ook gezien het feit dat 2012 absoluut niet de beste blockbusters heeft voortgebracht. Voor zij die om eender welke reden niet verder willen lezen, ik kan u verzekeren: An Unexpected Journey is het beste wat 2012 heeft voortgebracht.

Geheel volgens de traditie start ook An Unexpected Journey met een adrenalineverhogende proloog: op de ochtend van z'n 111e verjaardagsfeest begint Bilbo aan zijn memoires, hetgeen de flashback waarop ik hoopte meebrengt - de vernietiging van Erebor (inclusief een eerste indruk van Thranduil!) en de kennismaking met Thorin (en als bonus ook Balin). Het laatste shot van Thorin als smid - gekrenkt in z'n eer - komt voorbij en ik zit opgescheept met waterige ogen, klamme handjes en kippenvel. De film is dan zo'n vijf minuten bezig.
Tijd om te bekomen is er evenwel niet, want met de komst van Gandalf in De Gouw begint ook Bilbo's avontuur. De ontmoeting met de dertien dwergen loopt niet geheel op wieltjes. Dertien is veel en dat is soms wel merkbaar. Ook later in het verhaal blijven enkele dwergen wat op de achtergrond, maar de belangrijkste dwergen (Balin want hij zal Bilbo's vriend worden, en Kili en Fili want zij zijn de neven van Thorin) worden genoeg belicht.
De onverwachte ontmoeting zet evenwel de juiste toon. Het nietsvermoedende van Bilbo gemengd met de doordachtheid van Gandalf en de trots (en koppigheid) van Thorin is een nagenoeg perfecte weerspiegeling van het boek.
Met het verlaten van De Gouw richt het verhaal zich op dezelfde weg als in Het Reisgenootschap van de Ring: ook hier fungeert Rivendel als eerste tussenpoos. De tocht loopt echter niet van een leien dakje: er passeren trollen (niet meteen mijn favoriete passage in het boek, maar degelijk verfilmd) en Radagast brengt niet zo goed nieuws met zich mee - een schot in de roos: de spanning beperkt zich niet alleen tot een actiescène, maar richt zich ook op het verhaaltechnische aspect.
Eenmaal in Rivendel aangekomen gaat men er terecht van uit dat de kijker enige voorkennis heeft en spitst de aandacht zich dan ook toe op de Witte Raad: iets wat wederom vragen oproept en een geslaagde brug vormt met de rol die Saruman later zou betekenen.
De film zit dan over de helft en schotelt z'n beste scène voor: raadsels in het donker. De scène ademt het boek uit en zeker voor de fans is dit puur genieten.
Het is dan ook een beetje spijtig dat de rol van de aardmankoning bespottelijk is: het luchtigere gaat tot zijn intro perfect samen met de tragische ondertoon die de dwergen met zich meebrengen. Deze paar minuten zijn evenwel de enige missers.
Maar ook het einde is niet perfect. De jagende orkentroep lijkt een gemakkelijke oplossing om tot een climax te komen (en is het enige dat zich ook effectief herhaalt), maar de eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat die zet geen slechte is. Daar zijn verschillende redenen voor: 1) Thorin blijkt geen perfecte leider; 2) de trots die tot zijn roekeloosheid leidt is fantastisch en zorgt voor dat tragische dat nog een essentiële rol zal spelen; 3) er zijn geen pratende wargen, hetgeen in het boek wél het geval is. Wat vooral het minpunt is is de redding van Thorin: had hem gewoon gewond laten wezen, die verrijzenis door Gandalf vind ik echt niets.
Die paar missertjes daargelaten is het verhaaltechnisch zorgvuldig opgebouwd, waarbij het boek (en meer) erg trouw gevolgd wordt, tot in de dialogen toe.
En voor ik het vergeet... An Unexpected Journey begint niet alleen zoals ik gehoopt had, maar eindigt ook zoals ik gehoopt had: met het oog van Smaug.

Mensen leren uit hun fouten en zo ook de mannen en vrouwen van de castingafdeling. In plaats van het personage aan te passen (Frodo is eigenlijk 50 als hij aan z'n avontuur begint, net zoals Bilbo hier, maar wordt neergezet door een 20-jarige), heeft men nu een acteur gecast die de oorspronkelijke leeftijd kan voorstellen. Maar Martin Freeman is niet alleen uiterlijk een perfecte Bilbo, ook qua acteren (wat uiteraard ook niet geheel onbelangrijk is) zet hij een uitmuntende Bilbo neer. Hij speelt Bilbo zoals ik het ervaar wanneer ik het boek lees: niet alleen bij aanvang van het avontuur, maar zeker ook qua karakterontwikkeling.
Wie ook perfect aan mijn beleving voldoet is Richard Armitage, die hier Thorin Eikenschild neerzet. Ik kende hem niet, maar na het zien van de eerste trailer was ik erg onder de indruk. Wie dat nog was kan gerust zijn: het koppige, norse en soms zelfs egoïstische is volledig in balans met het edelmoedige en tragische dat Thorin zo kenmerkt: de ogen van Armitage vertellen zowat alles.
Naast die twee hoofdrollen zijn er uiteraard nog de bekende gezichten: Ian McKellen, Cate Blanchett, Andy Serkis (wederom fantastisch), Christopher Lee, Ian Holm, Hugo Weaving en Elijah Wood passeren de revue. We weten ondertussen uiteraard hoe zij hun rol invullen, al doet McKellen het ietsjes anders, meer volgens het boek.
Wie het ook erg goed doet is Ken Stott, die Balin speelt. Zij die het boek gelezen hebben en zijn verdere leven (waarvan ik hoop dat het aandacht krijgt in het laatste deel) kennen gaan hem ongetwijfeld kunnen smaken.

Ik heb An Unexpected Journey overigens niét in 3D 48 fps gezien, maar in 2D. Omdat PJ niet langer gebruik ging maken van miniaturen maar volledig inzette op CGI nam ik liever niet het risico dat mijn beleving van Midden-Aarde helemaal verstoord zou raken. Nu, de CGI is van de goede soort. De gekende wezens (wargen, orks,...) zien er schitterend uit - hoewel voorzien van een ander (maar zeker even goed) design én niet helemaal computergeanimeerd - en ook Gollem is weer ontzettend realistisch weergegeven. Niettemin had ik meer moeite met het aanvaarden van CG-decors. Zo vind ik het Demsterwold niet geheel vlekkeloos verfilmd (nu ik er over nadenk: dit is het enige, Dal en Erebor zijn levensecht). De actiescènes zijn dan weer magistraal in beeld gebracht - hoe die camera overal overheen vliegt en in beeld brengt getuigt van talent, véél talent. Ik heb het zelfs 9 jaar lang niet gezien.
Maar niet alleen daarvoor verdienen Jackson en co krediet: de manier waarop elke dwerg een beetje anders is (en ook alle andere zaken die iets te maken hebben met art direction en aankleding) kan ik alleen maar toejuichen. De dertien dwergen zijn perfect uit elkaar te halen: zij het door een uiterlijk kenmerk (de bijl van/ in Bifur, de lengte van Dwalin,...), zij het door wapens (ja, dwergen gebruiken ook gewoon een zwaard en pijl en boog).
Een epos kan een epos niet zijn zonder fantastische muziek en ook Howard Shore moet dat gedacht hebben, want die levert hier weer schitterende muziek af. Niet alleen de soundtrack (inclusief de reeds bekende thema's, waaronder het geweldige hobbitdeuntje) is genieten geblazen, maar ook de gezongen liederen - wat toch iets moeilijker kan zijn - zijn een dikke plus.

Ondanks mijn nog jonge leeftijd (20 herfsten jong) klaag ik wel eens over het feit dat het leven zo snel gaat, maar dat onbehaaglijk gevoel is vandaag een stukje minder geworden. Laat die volgende films maar snel komen.

4,5

"I wasn't talking to you!"

De Lord of the Rings trilogie maakte destijds een grote impact en het is vrijwel ongeeëvenaard gebleven maar alhoewel The Hobbit ook afkomstig is van meneer Jackson lagen mijn verwachtingen niet torenhoog. Want ik had voorspeld dat er hier een andere weg in zou worden geslagen met een hoop nutteloze dwergen die een beetje rondkloten. Ik was dus aangenaam verrast toen bleek dat er weer een waanzinnig avontuur op het programma stond. Wederom de verbluffende landschappen en vrijwel ieder shot is met uiterste zorg behandelt. De kostuums zijn goed uitgezocht, de camera sleept je genadeloos mee, effecten zien er overtuigend uit en de soundtrack past geheel bij de omstandigheden. Soms wordt het net iets té chique (gesprek bij de elfen waar de - relatief onbelangrijke - vrouw met haar witte jurk schitterend voor het zonlicht staat met de bergen op de achtergrond). Ook vond ik het jammer dat Gandalf de groep steeds weer uit de brand hielp zodra ze boven een afgrond hingen of op het punt stonden om appelmoest te worden. Verder bijzonder weinig op aan te merken.

Eindelijk! Na letterlijk jaren wachten is hij dan toch uitgekomen! Alleszinds het eerste deel. Ik ben hem dan ook meteen gaan zien.

De film begon naar mijn mening onder het niveau van LOTR, wat een teleurstelling was. Het eerste deel van 'The Hobbit: An Unexpected Journey' kwam te kinderachtig over. Ok, het boek is dan ook minder serieus dan de LOTR-trilogie, maar Peter Jackson had het anders kunnen brengen. Hij had moeten kiezen voor een minder kinderachtige sfeer. De liedjes daarentegen waren dan weer wel aangenaam. Aangezien er veel liederen voorkomen in het boek, was Jackson natuurlijk verplicht er enkele in de film te steken. Ze geven een kleine meerwaarde aan de film vind ik.

Naarmate de film vordert, werd hij er alleen maar beter op! Die schitterende fantasiesfeer kwam weer boven waar ik echt van kon genieten. Zeker de actiescènes blonken uit. De combinatie van vechten en ontsnappen in meerdere scènes was prachtig uitgewerkt. Je werd er volledig door meegesleept. Het zeer hoge beeldkwaliteit maakte dit er alleen maar beter op.

Het acteerwerk was naar mijn mening zeker in orde. Martin Freeman doet uitstekend werk als Bilbo. Ook McKellen is weer erg leuk om hem terug te zien keren als Gandalf the Grey. De rol van Thorin Oakenshield werdverbazingwekkend goed neergezet. En de andere dwergen werden ook goed gespeeld.

Ik kan nog veel uitgebreider over deze film blijven doorgaan, maar dan zou mijn bericht wat te lang worden vrees ik. 'The Hobbit: An Unexpected Journey' krijgt van mij net geen 5 aangezien het eerste deel van de film een beetje tegensloeg. MAAR het is een heuse aanrader die je niet mag overslaan.

Gisteren naar de 3D versie geweest, schitterende film. Het verhaal uit het boek wordt deels gevolgd maar er zitten ook extra elementen in. Met snelle acties schokt het beeld wat en Is de film moeilijker te volgen. Daarom wil ik misschien nog een keer naar de high framerate versie

The Hobbit is zoals verwacht weer een prachtig avontuur.

Ja, de vernieuwing t.o.v. LOTR is niet aanwezig, maar dat is ook niet nodig. Dit is wat de fans willen: terug gebracht worden naar Midden-Aarde. Dit doet Jackson dan ook uitstekend. De film ziet er weergaloos uit en de omgevingen spreken weer boekdelen. Het 3D werkt ook goed in dit geval, al blijf ik het nooit een noodzakelijke toevoeging vinden.

Het verhaal t.o.v. LOTR is natuurlijk wel minder, maar onderhuids weet Jackson het weer uitmuntend te laten borrelen. Er worden veel opzetjes gegeven die o.a. verwijzen naar de LOTR trilogie en daardoor heb je ook echt het idee naar een soort van Prequel te kijken. Antwoorden krijg je ook nog niet erg veel, dat is het nadeel dat je naar een doorlopende trilogie kijkt. De drie losse films dienen eigenlijk als één grote film gezien te worden.

Dat houdt dus in dat je hier een uur naar de opbouw zit te kijken, normaal gesproken lijkt dit lang. Maar in een epos dat de 10 uur kan halen(of overtreffen) is het niet meer dan logisch. Ik heb me er dan ook totaal niet aan gestoord. Zouden de mensen bij de LOTR films ook moeten beseffen(vooral bij het lange einde).

Het avontuur zelf is wel iets minder, zoals bekend is de binding met de vele dwergen iets minder, maar een storende factor vind ik dit totaal niet. Bilbo daarentegen wordt uitmuntend neergezet door Freeman. Zijn avontuur en dan ook vooral de encounter met Smeagol is echt om van te smullen. Dit soort momenten zorgen er toch voor dat je naar een uitzonderlijke film zit te kijken.

Dan lees ik verder nog wat kritiek over deus-ex machina's e.d. Ten opzichte van LOTR vind ik het helemaal niet erger, raar dat veel mensen hierover vallen. Als ik denk aan Moria in deel 1, Helmsdiepte in deel 2 en Minis Tirith in deel 3 van de LOTR reeks moet ik allemaal denken aan deus-ex machina's. Ik vind ook dit geen storend element, het hoort er toch bij in een fantasie reeks en juist met een tovenaar in het gezelschap ben je nou eenmaal in het voordeel af en toe.

Oké, je mist echt een duistere kracht als Sauron, de witte Ork kan daar niet echt tegenop. Maar juist omdat er wel naar hem gerefeerd wordt en Bilbo de ring al in z'n bezit heeft en er een aantal onbekende duistere krachten spelen heb je toch het gevoel dat het de komende twee films helemaal los kan barsten.

Dit is slechts het voorproefje en het opstapje er naar toe. Daarom kan ik de film los nog niet helemaal goed beoordelen, dat kan pas als het hele verhaal verteld is en ik dus de drie films heb gezien.

4,5*

Wat zat ik na een uurtje teleurgesteld in de bioscoopstoel. De verwachtingen waren al niet heel hoog gespannen maar de verschrikkelijke scene waarin de dwergen worden geintroduceerd had ik echt niet zien aankomen. Extreem lang en qua humor echt een dieptepuntje. Sowieso is dat mijn grootste kritiekpunt op het eerste deel. De nadruk ligt wel erg op de lach, waardoor de dreiging en spanning al snel afnemen. Daarnaast blijven de dwergen van begin tot eind van bordkarton waardoor meeleven met de dertien praktisch onmogelijk is.

En toch liep ik na dit alles tevreden de bioscoop uit. Want na het eerste uur wordt The Hobbit een heel stuk beter. Oudgedienden keren terug en daarmee neemt ook de dreiging en urgentie van de film toe. In de grotten laat Peter Jackson alweer zien wat hij kan en hoogtepunt van de film is wat mij betreft de scene tussen Gollum en Bilbo. Personages die ineens volledig tot leven komen.

Tel daar de bekende muziek en de prachtige beelden bij op en bij mij kwam na een ronduit teleurstellend begin uiteindelijk het echte Lord of the Rings gevoel toch wel weer terug. Dat belooft veel goeds voor de toekomst!

Lees een uitgebreide recensie: Filmmad.nl » Recensie: The Hobbit: An Unexpected Journey (12 december)

The Hobbit: An Unexpected Jouney

The Hobbit is een film waar iedereen natuurlijk erg naar uit heeft gekeken. Een prequel maken voor misschien wel de beste trilogie ooit moet zorgvuldig gedaan worden. In ieder geval was het een goed voorteken dat Peter Jackson de regie in handen had.

Ik was in het begin nog even bang dat The Hobbit niks toe zou voegen aan de bestaande Lord of The Rings trilogie, deze verwachting is wel deels uitgekomen. Het voegt weinig toe aan de bestaande trilogie, maar toch heeft de film die geweldige sfeer, dat gevoel dat je meegesleurd wordt in een wereld waar alles kan, alleen dat gevoel is al genoeg voor de film om interessant te zijn.

De film moet echt echt hebben van zijn momenten, het verhaal is vaak te lang gerekt, dialogen die totaal niet tot hun recht komen en scènes die te uitvoerig in beeld gebracht worden. Gelukkig krijgen we er ook veel prachtige scènes voor terug, want wat was The Hobbit visueel overdonderd. Stenen reuzen, trollen, spinnen allemaal zorgen ze voor een aangename dreiging. The Hobbit moet het dus echt hebben van de visueel overdonderende actiescènes, wat dat betreft de mooiste film die ik in tijden heb gezien.

De personages waren leuk. De dwergen zijn een aangenaam, hoewel soms wat suf, reisgenootschap. Heb nog steeds het gevoel dat ik de personages wat beter moet leren kennen. Sommige dwergen vond ik boeiend en hadden meer speeltijd mogen hebben, jammer dat hier relatief weinig mee gedaan werd.

De film dobbert een beetje door, en dan komt de finale. Waar de film al bij vlagen bijzonder mooi was, werd je hier weggeblazen. Het gevecht met de aardmannetjes deed me soms wel wat te veel aan James Bond denken, maar was toch bijzonder leuk om naar te kijken.

De speelduur was natuurlijk te lang. Als de film bepaalde stukken wat ingekort had, zoals de introductie van de dwergen, dan had The Hobbit de originele trilogie geëvenaard. Jammer maar nog steeds erg mooi!

4*

Ik ging al met lage verwachtingen naar de bios om mezelf te behoeden voor een tegenvaller.

En deze verwachtingen werden prima ingelost.

Geen hoogstaand werk. Enkel een groot aantal verwijzingen naar de lord of the rings en enkele goede grappen moeten je de zeer lange zit doorhelpen. Tussendoor nog wat aarige landschappen maar daar kun je beter national geographic voor opzetten. Ik vond het zeer magertjes. Ben al niet zo'n fan van the lord of the rings, en dit is een slap vervolg (of voorloper) hierop. En zoals typisch is bij films komt de kwaliteit van een vervolg zelden in de buurt van het origineel. Dat was hier dus ook weer het geval. Gevalletje uitmelkerij als je het mij vraagt.

Samenvattend: Lange zit!

Mijn 3D-bril werd er zwaar van net als mijn oogleden.

Gister avond naar de hobbit geweest, een klein beetje bang dat ik teleurgesteld ging worden door de niet heel positieve reacties van vooral de pers.

Maar wat een film!! GEWELDIG!!! de decors, de sfeer, alles is schitterend neer gezet en dan heb ik niet eens de hfr versie gezien,

k vraag me af wat hij nog meer moet doen om een zeer goede film neer te zetten.

Misschien is het niet zo wereld schokkend als 10 jaar geleden, maar dat lukt ook eenvoudig weg niet meer.

De lat lag heel hoog en wat mij betreft heeft hij hem weer moeiteloos aangetikt.

Er is echter 1 heel groot nadeel aan de film. Ik moet weer een jaar wachten!

Ze zeggen weleens dat oude liefde niet roest, maar ik ben naar 10 jaar weer verliefd geworden op midden aarde. Zucht...

Gister ben ik dan eindelijk geweest naar The Hobbit. Een film waar ik lange tijd naar uitkeek als groot fan van de LOTR-trilogie en de boeken. Ik heb The Hobbit dan ook meerdere malen gelezen en was dan ook zeer benieuwd naar deze film.

Het begon voor mij fantastisch. Door middel van een flashback en vertelling uit het verleden wordt op prachtige en sfeervolle wijze het verleden en daarmee de oorzaak en oorsprong van het avontuur uitgelegd. De beelden en de wijze waarop dit verteld wordt spreken enorm tot de verbeelding, dit vond ik echt prachtig gedaan. Evenaart duidelijk het niveau en de manier waarop het verleden in de trilogie ook verteld werd. Enig minpunt vond ik echter dat Smaug zelf niet in beeld kwam tijdens deze scene. Ook wordt er nog even een koppeling gemaakt met de LOTR-trilogie waarbij Frodo in beeld komt.

Vervolgens begint dan het verhaal. Het moet eerst allemaal opgestart worden en op gang komen. Alle dwergen worden geintroduceerd, dit gaat redelijk getrouw aan het boek. Hierbij merk je wel meteen dat de sfeer in deze film meer kinderlijk en minder grimmig en wat humoristischer is. Het is net even een stukkie minder serieus dan de LOTR-trilogie. Dit sluit echter ook weer aan bij het boek, die ook geschreven was voor kinderen en de wat jongere doelgroepen. Of het publiek hier echter op zit te wachten valt te betwijfelen, maar op deze manier bereikt men wel gemakkelijker de jonge doelgroep.

Tijdens het avontuur is de sfeer en toon de ene keer weer serieus, duister en grimmig en vervolgens weer wat luchtiger en humoristischer en minder serieus. Aan de ene kant is dit leuk gedaan en op de juiste momenten afgewisseld, aan de andere kant komt het soms wat vreemd over en vraag je jezelf af of de film een duister en episch verhaal wil vertellen of dat het een kinderlijk sprookje wil uitwijden. Aan de ene kant is dit leuk gedaan en zorgt het voor afwisseling, aan de andere kant was het juist dat serieuze en grimmige dat de LOTR-trilogie zo briljant maakte.

Dat Radagast een behoorlijke rol speelde terwijl hij in het boek nauwelijks voorkomt vond ik niet erg. Door dat stukje met Radagast ontstaat er angst voor een duistere macht, maar wordt er daarna ook gelachen om deze toch wel gekke snuiter.

Het grote gevecht van de film, ondergronds met de Goblins, is in mijn ogen goed uitgewerkt. Het is zeer spectaculair en spannend en allemaal mooi vorm gegeven. De actie is heerlijk om naar te kijken. Om dit even te vergelijken met het gevecht in Moria in The Fellowship of the Ring, is dit toch weer een stukje minder grimmig. Ook rondom het gevecht voornamelijk bij het gevangennemen en de interactie met de Goblins is er telkens een ietwat minder duistere en grimmige sfeer en is er dan ook rondom het gevecht nog plek voor humor. Ook hier vond ik het weer aan de ene kant geinig gedaan en afgewisseld, doch aan de andere kant doet het wel afbreuk aan de spanning en hoe serieus het te nemen valt.

De scene met Gollum vond ik een van de beste scenes uit de film. Bijna geheel getrouw aan het boek, waarin het ook geniaal is. Gollum steelt hier echt de show, het is echt weer fantastisch geacteerd, het personage Gollum beleeft een uitmuntende comeback op het witte doek in deze scene!

Het laatste stuk , het gevecht waarbij ze in de bomen zitten en uiteindelijk gered worden door de adelaars was ook getrouw aan het boek en mooi vorm gegeven met prettige spanning en actie.

In veel opzichten is de film dan ook een feest van herkenning voor wie de LOTR-trilogie gezien heeft, ofwel bijna iedereen. Dit zit hem in vele kleine dingen. Maar het mooiste is toch weer de prachtige landschappen en beelden in combinatie met de heerlijke meeslepende muziek zoals dit ook in de LOTR-trilogie zat.

The Hobbit behoud vele goede dingen van de LOTR-trilogie. Dit zorgde voor een feest van herkenning waar ik echt van genoot. De sfeer is gedurende de hele film heerlijk doch afwisselend vanwege de humor en de bij vlagen wat minder serieuze sfeer. De actie is weer om van te smullen, evenals de wijze waarop het verhaal verteld wordt. De film haalt het niet bij de trilogie, maar het is toch een heerlijk en spannend, zij het iet wat kolderiek, avontuur en ik ben zeer benieuwd hoe deze film die als opbouw/inleiding gezien kan worden vervolgd gaat worden.

In mijn recensie heb ik niet superveel commentaar -ik heb helaas een woordlimiet- maar ik ben het er wel mee eens dat veel scènes zo zijn aangekleed dat ze heel erg lijken op die uit The Lord of the Rings. Maar verder was ie veel beter dan ik had verwacht! Heerlijk om terug te zijn in middle-earth!

Volledige recensie.

Een film waar we jarenlang naar uitkeken. Nog maar net nadat het laatste deel van Lord of the Rings op de markt was, begon het speculeren al. Deze film kende een boel startproblemen, maar alles moest dan ook perfect zijn. Dit zou immers net zo goed als Lord of the Rings moeten worden.

Ondanks dat iedereen wist dat dat niet zou gaan gebeuren, hoopten we er allemaal op. Nog epischere gevechten, een nog meeslepender verhaal en nog betere filmmuziek. Het wordt het allemaal niet, maar toch hoopten we er allemaal op.

Enfin, daar sta je dan eindelijk in de bioscoop. Mijn eerste 3D-ervaring, de eerste IMAX-ervaring en dan ook nog eens als één van de eerste 'nieuwe' 48 FPS (High Frame Rate). Allereerst vond ik het 3D weinig toevoegen. Af en toe wel wat mooi gebruikt, maar over het algemeen is het irritant ondertiteling lezen, moet je rechtop blijven zitten (hoofd schuin betekent wazig beeld) en is het bovendien een erg vermoeiende bezigheid. Helemaal als je 3 uur lang in Pathé zit, waar er geen pauzes zijn (die ik achteraf niet gemist heb, maar je bent wel moe daarna...).

Wat een meeslepend meesterwerk moet worden, begint. Openend met flitsende scènes waarbij eens te meer duidelijk wordt hoe irritant 3D is: het is onscherp en onnavolgbaar. De vijand wordt geïntroduceerd en met een lichtnostalgisch gevoel begint het echte verhaal in The Shire. Wat leuke scènes met dwergen en een wat cliché “nee, ik ga niet, ja, ik ga toch”.

Als het verhaal eenmaal los komt, kan ik niet anders dan concluderen dat het verhaal wederom episch en wederom meeslepend is. Het kleurgebruik is echt schitterend en de landschappen zijn zowaar nog mooier in beeld gebracht dan bij Lord of the Rings. Ik weet niet of dat nou door de IMAX of door de HFR komt, het boeit eigenlijk ook niet. Wat oude verwijzingen naar vroeger geven maar weer eens aan dat iedereen snakt daar een Lord of the Rings 2.0.

Eén scène wil ik er in het bijzonder uitpikken: de extreem goede montage bij de aardmannen. Dat was nou echt letterlijk en figuurlijk een achtbaan van emoties. Een adrenalinerush die doet denken aan de grote gevechten uit Lord of the Rings.

Vooral blijft toch het introductiegevoel achter. Het echte kwaad (Azog is niet echt de grote vijand à la Sauron, meer een tussenavontuurtje) krijgt in deze film weinig screentijd. Iets wat opzich niet erg is, maar net zoals bij de Lord of the Rings-trilogie hoop ik dat het tweede en derde wel weer vol grootse gevechten zit.

Ook hier weer veel bos, wat kleine gevechten, mooie muziek, schitterende landschappen, wat humor tussendoor en vooral een verhaal wat boeit. Eigenlijk alles wat Fellowship of the Ring ook was. Ja, alle tekenen wijzen er naar uit dat dit wederom een trilogie zal zijn die de filmgeschiedenisboeken in gaat.

P.S. Wat mij betreft is Bilbo niet minder saai/eentonig/voorspelbaar/stoer/mieterig dan Frodo.

What have I got in my pocket?

The Hobbit is waarschijnlijk één van de langst verwachte releases van 2012. Na jaren in de productiehel te hebben gezeten en onder andere van regisseur te hebben gewisseld (Del Toro kapte ermee toen het allemaal te lang begon te duren) was het dan eindelijk zover, The Hobbit kwam in de cinema. De echte première op 12-12-12 leek me een veel te drukke bedoening te zijn die alleen was weggelegd voor de die-hard fans maar gisteren zat ik toch ook vol verwachting in een bomvolle zaal. Ik had het niet verwacht maar de Tolkien fan in mij begon toch ook wat opgewonden te geraken toen de zaal donker werd.

De Hobbit en de Lord of the Rings trilogie zijn de enige boeken van Tolkien die ik heb gelezen (ooit eens aan de Silmarillon aan begonnen maar die is heb ik nooit kunnen uitlezen) maar ik verbaasde me erover hoe vers het verhaal eigenlijk nog in mijn geheugen zat want het was toch alweer een jaar of vijf geleden dat ik de boeken open had gehad. Ik heb dan ook expres geen herlezingen gedaan om niet teveel gaan vergelijken maar bon, genoeg daarover. Vanaf het moment dat de eerste beelden over het grote scherm rollen voelt het meteen aan als thuiskomen. De sfeer maar vooral de muziek raakt toch ergens een snaar diep vanbinnen en ik ben dan ook erg blij dat de film uiteindelijk terug bij Peter Jackson is terecht gekomen. Er was op voorhand al enorm veel te doen over het feit dat het kinderboek van Tolkien uitgerekt ging worden over 3 films maar op zich vind ik het wel een goede keuze om extra informatie uit de andere boeken er bij te halen. Jackson weet het echter niet altijd even coherent en geslaagd samen te voegen en dat is jammer. Zo voelt heel het Radagast segment (die oorspronkelijk in de Lord of the Rings trilogie moest tevoorschijn komen) wat geforceerd aan. Veel commentaar ook over de intrede van de dwergen maar die is mij allemaal maar wat overdreven. Precies zoals ik me het herinner uit het boek en helemaal niet zo geforceerd grappig als de meesten ons doen geloven. Daar komt dan nog eens bij dat het begin de heerlijk epische aanval op Erebor bevat dus ik was best wel aangenaam verrast.

The Hobbit zal ook de geschiedenisboeken ingaan als de eerste film die 48 fps gebruikt. Dubbel zo snel als een gewone film en naar het schijnt zou het een heuse afbraak doen betreffende het realisme van de film. Nu is dit soort films natuurlijk niet realistisch maar één van de commentaren was toch dat het leek alsof je vanwege het scherpe beeld naast de acteurs op de set stond. Voor een fantasy film als deze is dat natuurlijk nefast dus ik ging voor de gewone versie. Toch had ik de indruk dat The Hobbit een stuk meer vertrouwde op effecten dan zijn voorgangers. Nu is het ondertussen ook alweer een aantal jaar geleden dat ik de DVDs heb gezien maar naar mijn herinnering voelde die authentieker aan terwijl het hier veel meer CGI-achtig aanvoelt. Of het ligt gewoon aan de sterk verbeterde technologie van vandaag de dag, kan ook wel. Voor de rest is dit wel weer een geslaagde film in het fantasy genre en zijn de vele veldslagen (de personages gaan inderdaad van de regen in de drup zoals Thorin zelf al zegt) erg geslaagd te noemen.

Al vanaf de eerste minuten krijg je het gevoel van herkenning en Peter Jackson weet dat gevoel nog te versterken door een aantal oude bekenden terug te laten opdraven. Hoewel ze allemaal gewoonweg niet in het boek voorkomen is het wel erg leuk om Elijah Wood als Frodo, Ian Holm als de oude Bilbo en vele anderen terug te zien verschijnen. Er zijn me na al die jaren eigenlijk altijd 3 dwergen bijgebleven uit het boek en dat zijn de gebroeders Fili en Kili en hun magnifieke leider Thorin. Ik was dan ook benieuwd hoe die op het grote scherm gingen overkomen en ik kan het met één woord uitdrukken: geweldig! Zeker Richard Armitage is perfect gecast als Thorin (het moment dat hij op Azog afloopt tijdens de gevecht dat ze in de bomen terechtkomen!) maar eigenlijk ben ik over het algemeen tevreden met de casting. In het begin had ik het even moeilijk om Martin Freeman los te zien van zijn rol in Sherlock maar na een tijd geraakt hij perfect in sync met de welbekende hobbit. Ian McKellen blijft natuurlijk ook nog altijd de perfecte acteur om Gandalf te vertolken.

Ik heb het al meer gezegd maar het voelt echt als thuiskomen na al die jaren. Zeker wanneer je jaren geleden elke keer rond de kerstperiode in de cinema hebt gezeten voor de originele trilogie. Toch is The Hobbit niet foutloos en voelt het vooral nog aan als een introductie op het grote verhaal. Eén ding is zeker, ik kan al moeilijk wachten op de volgende twee films die hoogstwaarschijnlijk nog beter zullen zijn dan deze.

4*

Meer van hetzelfde. Begin is vrij flauw en komt erg moeilijk op gang. Veel dwergen zijn compleet overbodig en kennen weinig tot geen karakter. Laatste half uur gaat het wel los, dan komt 3D ook een beetje uit de verf. HFR valt nauwelijks op, beeld gaat wat soepeler maar valt na 'n tijdje niet meer op.

Scène met Gollem is eigenlijk nog 't best.

Tegenvaller. 3,5*

Vanavond 18:45 in Rotterdam heb ik de film gezien en ik vind 'm buitengewoon fantastisch, geweldig acteerwerk met hier en daar een grap. Sommige scenes zoals die met de rockgiants,hadden van mij niet gehoeven, maar aangezien ze dit aan het begin van de film bespraken moesten ze deze scene wel maken. Ik ben benieuwd hoe de volgende gaat worden, zal er ook bijvoorbeeld meer gebruik gemaakt gaan worden van the ring?
Verder denk ik dat in tegenstelling tot LOTR, deze film beter bij mij is aangekomen.
The Hobbit: An Unexpected Journey, een film die in de boeken gaat als 1 van de beste films van 2012.
4,5*

Goede film. Gaf goed de sfeer van het boek weer met een wat luchtigere toon en liedjes tussendoor. Ook hele mooie plaatjes tussendoor van landschappen en meer van de andere volkeren in MIdden-Aarde.

Mooi.

Heerlijk om weer even terug te mogen zijn. Te genieten van personages waar ik al jaren van hou. Frodo, Gandalf en zelfs Gollum. Ik heb ze gemist, dat moet ik toegeven.

En, zoals ook bij de Lord of the Rings films, heb ik mijn nieuwe grote liefde gevonden. De meeste die mij een beetje kennen hadden kunnen zien aankomen dat ik helemaal zou fangirlen op Kili, wat een ontiegelijk lekker ding is dat zeg. Legolas, eat your heart out, je bent zó 2001!

Maar hè, The Hobbit draait natuurlijk om meer dan alleen die lekkere vent. Ik was een beetje bang voor deze film. Zou ik Frodo, Gimli, Sam, Merry & Pippin en de rest van de oude, vertrouwde cast niet teveel missen? Kan deze Bilbo Baggings het verhaal wel dragen zoals Frodo dat deed? Ja, dat kan hij. Ik had mijn twijfels bij hem, maar hij viel me reuze mee. Hij heeft een bepaalde natuurlijke charme en is aandoenlijk als -blijkbaar toch dappere- Hobbit die zijn boeken en het servies van zijn mama mist. De interactie met Gandalf en met Thorin is subliem, maar het hoogtepunt van de film was voor mijn de ontmoeting tussen Bilbo en Gollum. Op het puntje van mijn stoel zat ik.

De beelden zijn prachtig, was is het op visueel gebied toch om je vingers bij af te likken. Samen met de muziek waar je kippenvel van krijgt is dit toch wel de grote kracht van de film. De sets, kostuums en special effects zijn weergaloos en het voelt vertrouwd. Ik hoorde na afloop van de film iemand zeggen: 'Wel veel van hetzelfde hoor!'' maar dat vond ik totaal geen issue. Fijn juist, om films die ik een warm hart toedraag een beetje terug te zien komen in deze film. De muziek en de locaties in de film voelen als een feest van herkenning. Ik vond het juist fijn om nog wat bekende gezichten te zien en langs plekken te komen die ook in de LOTR films aan bod zijn gekomen. Het hoeft mijn inziens ook niet totaal vernieuwend te zijn. Genoeg komische noten, zoals Radagast (Hoewel die slee van 'm wel een béétje er over was hoor!) en ook Bilbo zorgt voor de nodige humor.

Ja, ik ben fan. Ik kan niet wachten tot het eind 2013 is, om nog meer van dit moois te mogen aanschouwen.

Avontuur

Het begon helaas niet als een avontuur. Jackson is altijd zo een man die zich totaal niet ongemakkelijk voelt bij clichématige scenes. Zo ook hier niet. In het begin werkt dit helaas maar matig. Hij neemt ruim de tijd om iets te vertellen wat we eigenlijk allang zien aankomen. Het einde van dat segment was ook helemaal hilarisch. Op zijn Charlie uit de Chocolate Factorys rent Bilbo met zijn brief in de hand snel naar zijn nieuwe beste vrienden. Jackson durft dat gewoon. (Hoopte stiekem op een Family Guy scene waarin Bilbo zou vallen)

Gelukkig werkt de voorspelbaarheid van The Hobbit beter naarmate het avontuur begint. Daar ligt dan ook de kracht van de film. Het is niet nieuw maar Jackson weet de achtbaan erg vermakelijk te maken. De scene met Gollum was dan ook nog eens erg leuk tussen de actie door en onverwachts ging ik toch best tevreden de zaal uit.

Kleine 3.5*

ik heb me echt heel erg vermaakt met het kijken van deze film het was erg leuk om weer terug te zijn bij de beste films van mijn jeugd !

alleen vraag ik me wel af hoe ze de rest van het verhaal over 2 films weten te verspreiden ? gaan ze the battle of the five armies uitspreiden over de laatste film en een tergend lange epiloog van 1 uur houden waarin je 5 keer de film al had kunnen eindigen ?

ik geef het voor nu 5 sterren maar zal later in alle rust nog eens kijken of die inderdaad net zo goed is als de eerste (en voor mij de beste) LotR film !

dit is voor mij De film van 2012

The Hobbit.......

Ik durf nu pas een reactie te plaatsen, nadat ik dinsdagnacht, donderdagavond en zaterdagmiddag de film in elke mogelijke vorm heb mogen aanschouwen.

Gemengde gevoelens. Laat ik maar eerst beginnen met de reden waarom deze film minimaal 4* verdient.

Natuurlijk vanwege de sets, de herkenbare muziek, de special effects die weer om te smullen zijn (Gollum!! ), maar ook vanwege Martin Freeman, gedeelte van het bekende clubje en de aanwezigheid van legendarische dwergen als Balin en Gloin!!

Dan de reden waarom ik niet hoger ga dan 4*.
Ik weet, The Hobbit is een kinderboek. Dus klagen over een kinderachtig verhaal moet ik misschien niet doen, maar het zit me erg dwars. Ik heb jaren uitgekeken naar de scene met de trollen, maar het wordt wel heel luchtig verteld.
Mensen met wie ik was proberen me dan wijs te maken dat het 1e deel van de LOTR-trilogie ook een luchtig en onbezorgd begin had. Klopt helemaal, maar zodra er gevaar dreigde, was het gelijk ook bloedserieus.
Diezelfde mensen zeggen ook dat datzelfde 1e deel ook een lange, uitgebreide introductie had. Klopt weer helemaal, maar daar hadden de scenes niet zo'n uitgesmeerd gevoel.
Ook is het stuk-ken minder spannend, nooit het gevoel gehad dat er levens in gevaar waren (behalve Thorin die opeens in de bek van een Warg belandt).

Ook de terugkeer van bekende koppen valt soms tegen. Ian Holm(Bilbo) en Ian McKellen(Gandalf) zijn duidelijk ouder geworden en daarom voelt vooral die laatste terugzien een beetje vreemd aan. Held Christopher Lee is nog steeds wel een baas.

Gelukkig zijn er nog geen mensen geweest die hebben gezegd dat ik de films niet moet gaan vergelijken, want die bitchslap ik dan wel ff. Natuurlijk leg je de films naast elkaar!! Vooral als het om een prequel gaat van je favoriete film allertijden!

Dus: The Hobbit is langdradiger, minder spannend, kinderachtiger, minder meeslepend en doet soms onsamenhangend aan, maar minder dan 4* kan ik gewoon niet geven. Dan zou ik mijn ziel verkopen.

Zaterdag gezien in Tuschinski. En als niet fanboy positief verrast door The Hobbit. HFR verhaal een behoorlijke meerwaarde, wat mij betreft, technisch zag het er vaak subliem uit. Ander voordeel, ik heb The Hobbit niet gelezen. Waar ik bij LOTR me vaak ergerde aan belangrijke zaken uit het boek die niet in de film zaten, kon ik hier ongestoord het verhaal aanhoren. Nog een ander voordeel, Freeman/Bilbo is een veel beter acteur en een fijner hoofdpersoon dan Wood/Frodo.

Ja, het begin is wat traag en de dwergen behoorlijk corny. Maar eenmaal onderweg is dat redelijk snel vergeten.

3,5*

Ik heb de film afgelopen vrijdag in 'gewone' 3D gezien, en ben razend enthousiast. Als fan van de LotR trilogie, zowel de films als de boeken, keek ik reikhalzend uit naar 'The Hobbit'.

Ja, de toon is (een stuk) lichter dan in de LotR trilogie, maar dat is het boek ook! Toen ik vooraf de speelduur zag maakte ik me wel een beetje zorgen, omdat het bronmateriaal een niet heel dik boek betreft. Toch voelt de film eigenlijk nergens traag aan, al moet hij wel even op gang komen. Begrijp me niet verkeerd, de introductie is mooi en het is goed om daar de tijd voor te nemen, maar het duurt eigenlijk net iets te lang. Als het avontuur eenmaal echt van start gaat wordt je tot aan het eind meegezogen in een geweldige achtbaanricht, spetterende actie afgewisseld met de nodige rustpunten. En niet te vergeten de wederom werkelijk prachtige soundtrack van Howard Shore.

Ik ben erg blij dat ik vooraf geen (negatieve) recensies onder ogen heb gehad. Na het zien van de film begrijp ik weinig van de soms felle, niet malse, kritiek. Wel vraag ik me af hoe ze met het resterende materiaal nog twee lange, onderhoudende films gaan vullen. Desalniettemin was mijn eerste gedachte na afloop: roll on december 2013!