The Hobbit: An Unexpected Journey (2012)

De film duurt te lang. Je kan er niet om heen dat de eerste akte gewoon echt te lang duurt. Zodra de film in Rivendell komt, springt de film echter tot leven en neemt het avontuur de bovenhand met een paar erg sterke sequenties.

Een waardige start van de Trilogie met weliswaar een uiterst zwak begin.

Het is te lang geleden dat ik de LOTR heb gekeken, dus ik maak geen vergelijking. Ik wilde de 6 films dit keer in chronologische volgorde bekijken. De start van dit eerste deel is zo zwak dat ik heb overwogen om de film uit te zetten. De scene waarin de dwergen Bilbo bezoeken en zijn huis zowat afbreken is te kinderachtig voor woorden. Ik dacht: dit wordt een kinderfilm! Het deed denken aan een animatie scene die ook nog eens veel te lang duurde (ik keek de extended editie). Gelukkig stijgt de film snel qua niveau en is daarna goed te genieten. Prima fantasy, mooie fantasierijke figuren zoals de trollen met hun plat West-Midlands / Birmhingham accent.

Feit is ook dat je dergelijke films eigenlijk niet afzonderlijk moet beoordelen: je kijkt ze alle drie of je kijkt er niet één. Dat geldt voor bijna alle soortgelijke trilogieën maar toch zeker voor de Hobbit: het is eigenlijk één lange film van meer dan 8 uur die op vrij willekeurige momenten door midden is gehakt om het commercieel uit te kunnen brengen. Tip: wacht niet te lang tussen de drie films: bij voorkeur gewoon drie dagen na elkaar de hele trilogie kijken.

Ik geef 3 sterren met wat aftrek voor de zwakke, kinderachtige start die echt veel te lang duurde.

Spectaculaire decors, spectaculaire gevechten, alles is tot in het kleinste detail uitgewerkt.

Soms wordt het een beetje belachelijk en saai en een beetje te veel hocus pocus naar mijn zin maar aan de andere kant weet je wat je kan verwachten als je naar zo'n kinderlijke avonturenfilm kijkt.

Al bij al een verdienstelijk, leuk sprookje....

Groot, groter, grootst dat is wat deze film zeker is, terwijl de personages zo klein zijn Maar dat terzijde, dit zijn van die epossen waar ik keer op keer van kan genieten, en elk jaar rond deze tijd zie. De grote cast die ik niet allemaal ga noemen ha ha speelt goed, Martin Freeman doet zijn rol met charme. Het verhaal is prima en de CGI is zeer zeker mooi gedaan, maar alleen de lengte vind ik iets te lang afijn je moet toch iets hebben om over te zeuren

"You! Mr. Bilbo, where're you off to?”
"I'm already late.”
"Late for what?“
“I'm going on an adventure!”

Traditiegetrouw kijk ik altijd rond de kerstdagen een bepaalde franchise. Maar meestal zijn dat toch wel de Lord of the Rings films. Dit jaar zat ik eigenlijk weer te broeden op die films maar, ik realiseerde me dat ik de The Hobbit reeks nog maar één keer heb gezien, en dat was al helemaal in 2014. Dat mag natuurlijk niet, en aangezien ik vorig jaar ook al LOTR heb gezien, leek het me dit jaar gepast om deze reeks maar eens aan te slingeren. Gisteren heb ik deze film dan maar in de middag gekeken samen met mijn vriendin, die persé de aankomende delen er ook bij wil zijn. Enfin, ik vind het prima, en ben zelf erg blij dat ze deze traditie samen doorgaan. Maar we hebben samen toch wel echt weer genoten van deze film hoor, heerlijke cinema.

Mijn kennismaking met The Hobbit heb ik eigenlijk te danken aan wat oude klasgenoten van mij al wel echt ruim tien jaar terug. Ik denk echt op de releasedatum van deze film. Puur omdat die gasten helemaal wegwaren van LOTR, en die mij dus wisten te vertellen dat deze film ook uitkwam. Eigenlijk nooit gezien, ik was te jong voor de bioscoop destijds, en het pindakazen was toen ook een beetje vaag (ik snapte er nog niet veel van), twee jaar later heb ik deze film(s) dus ook met die gasten gezien maar, ik vond de herziening van gisteren toch wel echt een stuk geslaagder.

Deze film blaast je namelijk geheel visueel weg. Wat een prachtig plaatje om te zien, prachtige natuurgebieden dus wanneer ze op hun pelgrimstocht zijn wordt je door Jackson echt vertroeteld door waanzinnige natuurbeelden, overigens ook prachtige shots en echt heel erg feel-good. Voor de rest is het verhaal echt héél leuk, en werd je eigenlijk meer geïntroduceerd met elke personage van de film. De gevechten vond ik ook heel tof, de tegenstander Azog is prima maar het kwam eigenlijk allemaal nergens in de buurt van de tegenstanders in LOTR.

Toch is dit eerste deel van The Hobbit echt heel vermakelijk, een sfeervolle en leuke film die echt geschikt is voor deze feestelijke dagen. Ik ga samen van de week de andere twee films ook nog kijken, en dan is het jaar ook alweer klaar.

Bespreking uit The Hobbit (1+2+3) - ikruikversemosterd:

"Op het allerlaatste moment moest Peter Jackson de loodzware regietaak van The Hobbit op zich nemen. Jackson had al ervaring met Tolkiens fantastische wereld dankzij The Lord of the Rings, nu werd hij tegen zijn zin in in de regiestoel geduwd en mocht hij zich redden met onafgemaakte scripts en storyboards. Zonder enige voorbereiding stond hij dagelijks op de set om de trilogie bij elkaar zou filmen.

Want ja, The Hobbit moest een trilogie worden. An Unexpected Journey (nog best aardig, drie sterren), The Desolation of Smaug (iets met elven, twee sterren) en The Battle of the Five Armies (een zogenaamd diep emotioneel eindgevecht, twee sterren). Drie op zichzelf staande delen die ook aansluiting moesten zoeken bij de trilogie waarmee Jackson in 2001 doorbrak.

Het is een zooitje. Een vermoeiende en onsamenhangende herhaling van The Lord of the Rings, gekenmerkt door een stroperig verteltempo en personages die erbij zijn verzonnen. Jackson blijft wanhopig zoeken naar de juiste toon. Luchtig? Episch? Dramatisch? Groots? Klein?

Gelukkig zijn er goeie acteurs. Martin Freeman kruipt in de huid van Bilbo Baggins, Ian McKellen is terug als Gandalf, Benedict Cumberbatch geeft draak Smaug een stem en dan is er nog Andy Serkis in wederom de rol van de meelijkwekkende en afstotelijke Gollem. En als Serkis er toch was mocht hij meteen Jackson helpen als assistent-regisseur.

Waarom het boek van Tolkien überhaupt drie filmdelen moest krijgen is een groot raadsel. Ik denk niet dat Jackson zich daar veel mee bezig heeft gehouden. De klus moest worden geklaard. Niet zeuren en dóórgaan. Het einde moest worden gehaald. Dat is gelukt. Daar is ook alles mee gezegd."

Veels te lang en langdradig. Dat de LOTR films 3 lange films van 3 uur zijn is nog tot daar aan toe.

Maar als het niet lukt om een flinterdun kinderboek in minder dan 3 films van ieder byna 3 uur film samen te vatten, moet je je afvragen of filmmaker de juiste carrièrekeuze is. Maak duidelijke keuzes over wat je wilt laten zien en wat nu belangrijk is voor de plot want nu is dit een draak van een trilogie geworden -pun intended. Pas 1 keer gezien en niet de behoefte dit ooit terug te zien al is het totaal niet blyven hangen. Dit is de boel uitmelken tot en met het is nu meer een serie geworden.

Dit is de eerste keer dat ik de film opnieuw zie sinds hij is uitgekomen. Een door Freeman uitstekend vertolkte Bilbo is hier nog echt de hoofdpersoon van het verhaal. Puur als een avonturenfilm is dit ook vaak nog best een genietbare film, vooral ook doordat de landschappen er nu nog mooier uitzien. Het heeft wel allemaal wat meer een digitale look, maar ik vind dat nog steeds wel erg mooi en ook best op zijn plaats in een fantasyfilm.

De pacing is nog wel heel duidelijk een probleem. Het voelt alsof ze haast iedere scène bewust ietsje langer hebben gemaakt om zo tot genoeg materiaal voor drie films te kunnen komen. De scène met Bilbo en Frodo aan het begin was behoorlijk onnodig, en de film blijft veel te lang in The Shire hangen voor de introductie van de dwergen (die alsnog allemaal weinig blijven hangen uiteindelijk, en qua uiterlijk ook variëren van ronduit cartoonesk tot overduidelijk menselijk). Daardoor duurt het wel 45 minuten voordat het daadwerkelijke avontuur begint.

Daarnaast is er ook nog het probleem van de hoge frame rate. De actiescènes zijn sowieso al vaak belachelijk en doen pretpark- of computerspel-achtig aan, maar door de HFR wordt dat alleen nog maar erger. Alles ziet er zo gewichtloos en fake uit. Vooral in die vrij bizarre scène met al die goblins op het einde is er meer sprake van mazzel dan van kunde voor de helden. Ook wel erg jammer dat de orcs etc. allemaal overduidelijk uit de computer komen.

De score had de film nog wat grootser kunnen doen overkomen, maar echt memorabel kan deze niet genoemd worden. Teleurstellend ook dat Shore vaak met variaties op zijn eigen werk in de LOTR-trilogie komt. Heel de film zijn er zo wat irritante verwijzingen naar de LOTR-trilogie. Als je dat gaat doen dan nodig je ook mensen alleen maar meer uit om een vergelijking met die films te maken, en dan is ook de beste film van deze nieuwe trilogie uiteindelijk toch bijzonder middelmatig.

Ook nu ik de drie Hobbit-films al vele malen heb gezien zal ik niet beweren dat ze het niveau van de LOTR-trilogie halen, maar op zichzelf beschouwd vind ik toch ook een geweldige reeks. Het belangrijkste pijnpunt toen ik indertijd de bioscoop verliet was dat de dertien dwergen een vrij amorfe massa vormden, maar inmiddels (= na meerdere kijkbeurten) kan ik de individuele dwergen steeds meer uit elkaar houden en heb ik van de meesten ook hun eigen karakter leren onderscheiden (met name Thorin en Balin springen er wat dat betreft uit). Er zit misschien wat meer comedy in (de overdonderende invasie van dwergen in Bag End, Radagast met vogelpoep op zijn hoofd, de trollen en hun platte Engels), maar door het vlotte tempo stoort me dat nergens, en Azog The Defiler en Bolg zijn mooie creepy en bepaald niet lachwekkende vijanden.

        Een paar hoogtepunten: het zingen van het Misty Mountains-lied in de invallende schemer, het prachtige kostuumontwerp van de verschillende dwergen, het ontroerende nachtelijke gesprek tussen Bilbo en Bofur (James Nesbitt) terwijl Thorin ongemerkt meeluistert, de geweldige voice-performance van Barry Humphries als de Great Goblin, het hilarische shot van de dwergen bij de fontein van het Last Homely House (of zit die scène alleen in de extended-versie?), en natuurlijk Thorins "I have never been so wrong in all my life" waarbij ik het letterlijk niet droog hou (mede vanwege het overtuigende spel van Richard Armitage).

        En op één aspect scoort deze trilogie zelfs beter dan zijn gelauwerde voorganger: van Bilbo Baggins vind ik zowel het personage (met z'n ontwikkeling van braaf tot ondernemend) als de acteur (de veelzijdige Martin Freeman) aanzienlijk leuker en interessanter dan Elijah Woods Frodo. Kortom, als ik zeg dat deze trilogie LOTR niet kan evenaren moet ik daar bij aantekenen dat ik er evenveel kijkplezier bij heb.