To the Wonder (2012)

mijn stem
2,88
271 stemmen

Verenigde Staten
Drama / Romantiek
112 minuten

geregisseerd door Terrence Malick
met Ben Affleck, Rachel McAdams en Javier Bardem

Geliefden Neil (Ben Affleck) en Marina (Olga Kurylenko) hebben zich teruggetrokken op een Frans eiland waar ze genieten van elkaar en hun ongelukkige verleden achter zich proberen te laten. Neil denkt met Marina de vrouw van zijn dromen te hebben gevonden, en belooft haar eeuwige trouw. Als twee jaar later de liefde wat verwatert, ontmoet Neil zijn oude vlam Jane (Rachel McAdams). De twee worden hopeloos verliefd en dat brengt Neil in een lastige positie. Marina twijfelt ondertussen aan haar liefde voor Neil en vraagt priester Father Quintana (Javier Bardem) om advies. Father Quintana is zelf in conflict met zijn geloofsovertuiging, hij voelt niet meer de toewijding die hij in de begindagen had. Neil’s tweestrijd met de twee vrouwen en Father Quintana’s strubbelingen met het geloof zorgen ervoor dat beiden met verschillende vormen van liefde leven.

TRAILER

286 BERICHTEN23 MENINGEN
zoeken in:
 
avatar van wendyvortex
4,0
0
geplaatst: 1 november 2014, 20:19 uur [permalink]
Eerst even een kleine opmerking over de plotomschrijving op de DVD van A-film, het is maar hoe je het interpreteert, maar denk niet dat de film zich afspeelt op een Frans eiland, dat zou althans een vreemde omschrijving zijn voor de Verenigde Staten. Weliswaar komen we even op een Frans eiland, maar grotendeels de VS dus.
Terrence Malick gaat in deze wonderschone film weer door in de losse verteltrant van "The Tree of Life", maar waar deze een giga-publiek wist te bereiken ging "To the Wonder" tamelijk geruisloos voorbij.
Voor het grote publiek dat op een fijn Libelle-drama zit te wachten zal de film ook een flinke kluif worden, Malick vertelt met sfeer, met grootse cinematografie en door de relevante fragmenten uit de relatie tussen Affleck en Kurylenko te laten zien. Dat levert op een film die we zo morgen weer op kunnen zetten en die misschien nog groeipotentieel zou kunnen hebben.
Voorlopig houden we het op een top-Malick-film, net als alle andere films die we van hem zagen.

avatar van wibro
4,5
0
geplaatst: 3 november 2014, 10:54 uur [permalink]
Kon "The Tree of Life" na herziening bij mij niet in waardering (3,0*) stijgen, deze "To the Wonder" kon dat wel. De existentiële thema's waar de mens in het leven doorgaans mee worstelen komen in deze film ruimschoots aan bod. Voor mij kwam het in ieder geval allemaal zeer herkenbaar over. Ook in de personages kon ik mij uitstekend inleven. Dat had ik in de verste verte niet met de personages in "The Tree of Life", waar ik mij constant ergerde aan het macho gedrag van die vader (Brat Pitt) en die rotjongens. Ook die "National Geographic" beelden hadden hoe mooi ze er ook uitzagen voor mij geen enkele toegevoegde waarde. Gelukkig werd ik in "To the Wonder" hiervoor gespaard. Verder kan ik mij grotendeels vinden in de toelichting van Ik Doe Moeilijk in zijn bericht van 10 augustus 2013 met dat verschil dat ik bij existentiële vraagstukken liever te rade gaat bij de Deense filosoof Soeren Kierkegaerd, die voor mij een stuk helderder overkomt dan de Duitser Martin Heidegger, wiens boeken voor mij bijna onleesbaar zijn, hoewel ik wel duidelijk meen te weten wat hij nu eigenlijk bedoelt.

4,5* na herziening

avatar van HarmJanStegenga
3,0
0
geplaatst: 4 december 2014, 17:13 uur [permalink]
Malick zweeft constant met zijn camera door huizen, velden, straten, water, noem het maar op. De prachtige beelden worden mooi verweven met de muziek en als kijker dwaal je door de werelden van personages die worstelen met liefde. Met weinig woorden en veel (plotselinge) verandering in de gevoelens van de personages. De voice-over is duidelijk aanwezig, veel meer dan de sporadisch aanwezige dialogen. Malick scoort op audio-visueel vlak weer eens pluspunten, maar het geheel voelt nogal afstandelijk en koud aan. Althans dat denk ik. Het greep me niet bij de strot bij deze 1e kijkbeurt. Maar genieten is het af en toe wel hoor. Hopelijk vindt Malick wat nieuws uit met z'n volgende prent 'Knight of Cups', anders begint-ie wat in herhaling te vallen ben ik bang. Deze 'To the Wonder' wordt misschien nog wel eens herzien.

avatar van Maxie Fields
2,0
0
geplaatst: 30 januari 2015, 18:22 uur [permalink]
Een film die zowel in Venetie als Toronto door een deel van publiek werd uitgefloten wilde ik wel eens zelf zien. Als je een romantisch drama verwacht met mooie dialogen dan snap ik wel waarom een deel van het publiek teleurgesteld voortijdig de zaal verlaat. Het plot is erg minimaal, de voice over zelfs irritant, maar visueel zit het goed in elkaar. Maar is een mooie cinematografie met een dun plot genoeg voor een film? Voor mij in ieder geval niet, heel saai in dit geval.

avatar van Pim1993
2,5
0
geplaatst: 24 februari 2015, 00:29 uur [permalink]
Prachtig visueel literair sferisch filmpje. Maar hij sloeg bij mij de plank mis. Ondanks de mooie muziek, de adembenemende Olga Kurylenko en de fraaie beelden begonnen vele aspecten me op m'n zenuwen te werken. Het werd saai, langdradig en het viel in de herhaling. Ben Affleck is totaal nutteloos in deze film, alle pijlen zijn gericht op Kurylenko. Rachel McAdams voegt ook geen fluit toe. De karakters zijn oninteressant weggezet vergeleken met de excentrieke hoofdrolspeelster, die overigens een nogal kinderlijke en speelse rol in de voeten geschoven kreeg.

Ja, ook ik miste de dialogen. Ik kan me de gigantische eenzaamheid indenken als het 99% van de tijd stil is. Helaas met de nodige moeite zo nu en dan toch het einde bereikt, maar ik blijf qua beoordeling in het midden zitten vanwege heel veel mooie, bijzondere en kwalitatief goede elementen in de film.

avatar van SanderPuntCom
3,0
0
geplaatst: 7 maart 2015, 15:23 uur [permalink]
Wat Pim1993 zegt is zo juist, dat er weinig aan toe te voegen is. Terrence Malick heeft er wederom iets prachtigs van gemaakt, alleen is hij vergeten het ook interessant te maken. De cinematografie laat je zweven, maar de talloze herhalingen van het prachtige camerawerk gecombineerd met mooie muziek worden op den duur eerder vervelend. Raar om te zeggen, maar het klopt.

Acteerwerk is goed van iedereen, al gaat dat hier meer over uitstraling dan echt acteren. Olga Kurylenko, waar de film zowat rond draait, wil ik wel nog eens écht zien acteren. Ze is alvast bijzonder knap. Met Knight of Cups heeft Terrence Malick opnieuw een paar acteurs in zijn cast zitten die over die nodige uitstraling beschikken. Heb de trailer er nog niet van gezien, ben ik ook niet van plan om te zien, maar hopelijk behoudt hij de schoonheid van To The Wonder en maakt hij er echt iets van.

avatar van Zwolle84
4,0
0
geplaatst: 14 mei 2015, 20:12 uur [permalink]
Wat nu precies Malicks bedoelingen zijn met deze film zal me voorlopig een raadsel blijven, maar wat oogt het allemaal weer prachtig. Bijna elk shot zou je zo aan de muur hangen. Dat had Days Of Heaven natuurlijk ook al, maar waar daar nog gezocht werd naar een duidelijk verhaal dat uiteindelijk veel te dun bleek, kijkt To The Wonder meer als een gedicht weg, met naast de schitterende beelden een rustgevende soundtrack en dialogen die eerder sferisch dan verhalend overkomen. De schoonheid van de personages werd ook schitterend in beeld gebracht én ze speelden stuk voor stuk erg goed.

Bij Malick weet ik achteraf nooit helemaal precies wat ik er nu van vind, maar gevoelsmatig plaats ik deze vooralsnog op dezelfde hoogte als Badlands, zij het om andere redenen.

avatar van Ferdydurke
4,5
0
geplaatst: 28 maart, 16:09 uur [permalink]
Een ballet, een lyrische dans tussen hoop en wanhoop, culminerend in een gebed.

Met alleen flarden van dialogen, en de zinnelijke blik van een in het rond tastende camera (altijd weer terugkerend naar de vragende, ‘aandringende’, haast smekende, gezichten van Marina en Jane) wordt een wereld in scherven getoond, die weliswaar van grote schoonheid is, maar die weinig houvast biedt.

En zoals Neil het vragen van Marina en Jane niet kan beantwoorden, zo kan de priester de behoeftigen aan zijn deur niet beantwoorden. Omdat op hun beurt hun eigen vragen ook niet beantwoord worden.

Maar misschien is dat alles juist de adequate uitdrukking van een subjectieve gemoedstoestand, waardoor de film tegelijkertijd een zeldzaam expliciete meditatie kan worden over het aardse verlangen naar hemelse liefde, die, inderdaad zoals Redlop het hierboven ergens verwoordde, ‘schittert door afwezigheid’.

En wat To the Wonder betreft, kunnen we daaraan toevoegen: met de nadruk op ‘schitteren’.

Malick is een groot cineast.

avatar van 93.9
1,5
0
geplaatst: 2 april, 22:11 uur [permalink]
Vreselijke bijna new-age achtige kitch.
Aan elkaar geregen brei van beelden in de hoop dat mensen het nog diepzinnig vinden ook....
Missie geslaagd hier op MM...

avatar van Ferdydurke
4,5
0
geplaatst: 3 april, 17:59 uur [permalink]
Wat Malick hoopt, en wat hij als zijn ‘missie’ ziet (if any), weet ik niet. Als het is wat jij denkt, is het ‘slagen’ daarvan met deze film zeer relatief (gemiddelde waardering 2,88). Al kun je poneren dat er in ieder geval enkele sukkels zijn die er intrappen.

Maar misschien kun je je ‘kitch’-opmerking wat nader toelichten, als je wil?

avatar van John Milton
4,0
0
geplaatst: 22 augustus, 13:42 uur [permalink]
To the Wonder was de laatste film die Roger Ebert recenseerde voor zijn overlijden. En die laatste drie alinea's van zijn lange carrière, die tien regels, slaan wat de film betreft volgens mij de spijker precies op zijn kop.

Soms ongrijpbaar, maar altijd schitterend. Het is Malick ten top en zoals Ebert aangeeft zullen een hoop mensen het niet waarderen. En dat is prima. Binnenkort Knight of Cups even kijken en dan ben ik weer helemaal bij alvorens Voyage of Time uitkomt 🙂

Voorlopige 4*, herziening is bij zulks niet helemaal overbodig.

avatar van Verhoeven
5,0
0
geplaatst: 22 augustus, 23:17 uur [permalink]
Whether or not the silence is a product of the theological illiteracy and scriptural ignorance that typically prevails among overwhelmingly secular journalists, something essential about these remarkable films has been missed.
*KLIK*

avatar van John Milton
4,0
0
geplaatst: 23 augustus, 00:24 uur [permalink]
Heel interessant! Maar dit verdient een aandachtig oog en afgewogen reactie. Kijken of dat morgen lukt.

Al mis ik nog je eigen mening over dit artikel, en of het posten daarvan verband houd met die Ebert review. You feel he missed something? 🙂

avatar van Verhoeven
5,0
0
geplaatst: 23 augustus, 00:53 uur [permalink]
Als ik iets deel dan vind ik het op zijn minst interessant. Echter dit is een sterk / uitdagend / prikkelend geschreven stuk waar ik compleet achter sta.

4,5
0
geplaatst: 28 augustus, 23:28 uur [permalink]
Ik vind het een goed punt dat de schrijver onder de aandacht brengt, het christelijke gedachtegoed is zeer zeker onmiskenbaar in TtW. En inderdaad, christelijke elementen in films worden denk ik door veel 'seculiere' recensenten tamelijke systematisch ofwel gemist, ofwel afgekeurd.

Maar, aan de andere kant denk ik dat veel elementen die hij noemt al wel door recensenten (meer of minder impliciet) benoemd zijn (het zoeken naar hoegere zingeving, een hogere vorm van liefde), maar dat ze gewoon niet expliciet en systematisch als christelijk begrepen zijn.

Verder vind ik dat hij wat te ver gaat doorslaat om zijn punt te maken door de hele film te reduceren tot een uitsluitend christelijke filosofie (letterlijk: 'But please, recognize it for what it is: an ecstatic cinematic tribute to God'). Voor mij gaat de film meer algemeen over zoeken naar zingeving, ik denk niet dat de film als geheel een eenduidig christelijk kader daarvoor geeft. Met andere woorden, de ideeen van zelfopoffering, lijden, en naastenliefde mogen dan hun oorsprong hebben in de christelijke leer, ze kunnen ook daarbuiten betekenis hebben.

Ik ben geen Heidegger expert, maar voor de discussie lijkt het me interessant te bedenken hoe christelijk zijn filosofie dan wel is, of in welke mate het er tegenstrijdig mee is.

Ik moet nog wat langer nadenken over het idee van liefde als transfiguratie. Ik vind dat heel dichtbij mijn eigen idee ervan komen, en ik vind het interessant te bedenken dat ik daarin misschien meer christelijk ben dan ik besef (of wil erkennen). Niet geheel toevallig ben ik mede geinspireerd door christelijke mystieke denker Simone Weil.

5,0
1
geplaatst: 28 augustus, 23:36 uur [permalink]
Het heeft in de Europese geschiedenis geen enkele zin om iets te reduceren tot 1 stroming. Alles is enorm vervlochten. De stelling dat Malick's films door en door Heideggeriaans zijn kan net zo waar zijn als de stelling dat al z'n films juist vanuit Christelijk oogpunt zijn gemaakt. Heidense gebruiken, de Christelijke leer en veel natuurfilosofie/ontologie/existentialisme kennen enorm veel raakvlakken. Als je strikte vakjes wilt maken Malick daarin wilt stoppen, doe je denk ik geen recht aan de complexiteit van onze ideeengeschiedenis.

Overigens was Heidegger in z'n jeugd voorbestemd om een kerkelijke functie te bekleden. De kerk heeft z'n studie betaald, en hij is altijd enorm gefascineerd gebleven door religie (veel pantheïsme, maar zeer zeker ook veel christendom vind je terug in z'n werk. Daarnaast zag hij zichzelf als ontologisch denker, maar is hij primair begrepen als een existentialist....daar ga je al met de stromingen...).