Killing Them Softly (2012)

Thriller? Actiefilm? Het is toch een crime movie met een zwaar sociaal-maatschappelijk kantje? Je weet wel, zoals ze ze maakten in de jaren zeventig?

Heb deze regisseur hoog zitten, maar dit was natuurlijk een dwaling van jewelste.

Matig misdaad filimpje.

Eerste 45 zijn best vermakelijk maar helaas is de laatste helft van de film nogal saai en behoorlijk langdradig.

Cast en acteerwerk was wel prima, maar ik heb me niet echt goed kunnen vermaken met dit filmpje.

2,0*

Intrigerende film met sterke dialogen en goed opgezette scènes, hoewel ook hierover de lange schaduw van Quentin Tarantino valt. De analogie die wordt getrokken tussen de onderwereld en de "bovenwereld" vond ik wel interessant, en de manier waarop dat werd gebracht (de speeches van Bush en Obama, Pitts eindmonoloog) stuit kennelijk veel mensen hier tegen de borst vanwege het gebrek aan subtiliteit maar stoorde mij persoonlijk niet.
        Wat me wèl stoorde was één specfieke scène. Na honderden actiefilms kijk ik niet op een lijkje meer of minder, noch de Expendables-stripdoden noch de meer serieuze variant. Maar waarom wordt er hier zo eindeloos lang in beeld gebracht hoe Ray Liotta wordt afgetuigd? Er zijn wel films die claimen geweld zo hard mogelijk te tonen om juist te laten zien hoe afschuwelijk geweld (of soms vooral dát geweld) is, maar ik vind dat niet een thema in deze film, en als ik dan bedenk hoe lang cameramensen en make-up-artists en acteurs in de weer zijn geweest om deze kloppartij te filmen terwijl de boodschap na pakweg dertig seconden al wel duidelijk was, dan vraag ik me echt af wat de motivatie daarvoor is. Vanwege zijn meesterlijke eerste twee films heb ik Andrew Dominik zeer hoog zitten, en ik kan me niet voorstellen dat sadisme of "geilheid op geweld" of hoe je het ook wilt noemen hierbij zijn drijfveer was, maar ik vond die scène echt totaal overbodig en zeer smakeloos, en als iemand die scène van sensationalisme zou beschuldigen zou ik persoonlijk niet weten hoe ik dat zou moeten weerleggen.

zwaar ondergewaardeerd. geweldige beelden soundtrack en dialogen. Lekker donker en grauw.

Killing Them Softly

Ik zelf, persoonlijk, vond de film vies tegenvallen. Ik moet toegeven dat de film in het begin heerlijk begon met een onaangenaam sfeertje. Na mate de film afspeelde begon bij maar te ratelen en raakte ik de weg en mijn concentratie kwijt door de langdradige scènes die er in verwikkeld werden. Kwa verhaal kon de film me interesse wel naar zich toe halen en het concept vond ik zo saai nou ook weer niet. Zoals bij vele misdaad films zijn ze hier ook niet bang voor het koud bloedig mensen af knallen en in elkaar te slaan. Leuk voor een tussendoortje, maar, echt super was hij ook niet.

2,5*

Ach, dit was wel een grappig filmpje, en ik ben het eens met de stemwijzer gemiddelde van moviemeter!!

Ik had eigenlijk een hogere score verwacht op moviemeter. Ik heb het meestal niet zo voor dit soort misdaadfilms maar in deze film wordt toch een mooi stukje geacteerd. Vooral de scene met een dronken Gandolfini en Pitt waarin eerstgenoemde opschept over zijn sexuele veroveringen zal mij bijblijven als een van de hoogtepunten uit de filmgeschiedenis, Het verhaal zit eigenlijk iets te simpel in elkaar maar het stoort mij niet echt. Alleen vind ik wel dat de film een ander einde verdiende dan dit open end. Of is het de bedoeling dat deze film nog een vervolg kent Wederom een film die heel moeilijk te beoordelen is, toch 4 sterren. Ook even vermelden dat ik genoten heb van de Cash nummers

saaai vaak van de hak op de tak en beetje teveel gezever en gezijk wat op niks trekt. Kon veel beter

Killing Them Softly blijft bij mij steken op een onvoldoende. Bij vlagen heeft het wel wat en de misdaadscenes zijn wel okee, hoewel ze totaal verschillend in beeld gebracht worden. Het verhaal is maar weinig boeiend. Het komt er in het kort op neer dat misdadigers andere misdadigers naaien. De film wordt daarbij opgehouden door ellenlange praatscenes die me aandacht konden houden.

Aan de commentaren te zien is dit een film die de mening ernstig verdeeld. Het verhaal is niet echt bijster goed en sommige scènes zijn overbodig. Daarentegen zitten er ook scènes in die echt heel goed zijn. Goede camerastandpunten die heel verrassend zijn. Een film kijk je om verrast te worden en dat deze film wel. De film ademt de juiste sfeer uit voor zo'n type film. Heel somber allemaal. Verder steelt Brad Pitt de show, by far de beste acteerprestatie in deze film. Voeg daar nog eens een goede soundtrack aan toe en je hebt een hele fijne film.

Film van niks, met niks, alleen Pitt, die de film draagt. Maar niet genoeg. ......eindeloze pretentieuze dialogen. .....Hoog "De Vieze Man" gehalte, en orakel Obama constant op de achtergrond die bralt dat Ameika groot is, een wil heeft en dat als het slecht met het land gaat het ook slecht met de criminaliteit gaat. althans het laatste is de boodschap van de filmmaker. Vreemde lange scenes met een hitman Mickey ( wat wil de regiseeur met die scenes???)...Kortom een behoorlijk tegenvallende film,met helemaal niks nieuws of verrassends, of het moet zijn hoe Liotta aan flarden werd geschoten en dat cinematografisch getoond werd.....Film voor eeen regenachtige zondag waar je tussendoor een patatje kan gaan halen.....je mist niks.

Dubbel gevoel.

Hoog raw-gehalte. Props voor de regisseur voor het proberen van iets, maar wat een random gebeurtenissen allemaal. Ene scène is top, de andere flopt. Film springt van de hak op de tak wat het moeilijk maakt om er bij te blijven. Pitt z'n look vond ik wel alpha, Liotta z'n karakterkop is altijd een pluspunt en James Gandolfini is ook top, maar uiteindelijk zal ik deze film te vlug vergeten om een voldoende te kunnen aan geven. Met een topcast en een gekke slow-motion scène en brutale, pijnlijke scène waarin Liotta wordt in elkaar geslagen alleen redt Andrew Dominik het niet.

II

Gaaf. Sfeervolle film met puik acteerwerk, een prettig sfeertje en een fijne kritische noot. De tempowisselingen storen een beetje en de plot is net wat te mager, maar dit is absoluut een bovengemiddelde misdaadfilm. Daar zorgen de constante spanning, sterke scènes tussen Pitt en Gandolfini en het maatschappelijke thema wel voor.

Gelukkig zat er een extreem oninteressant stuk van 1,5 uur in over hoeren zodat het hele verhaal naar de tering ging.

Ik ken iemand en die kent iemand en de vriend daarvan vind dit en dat..... Slepende dialogen die mij wel liggen. Vooral tussen Pitt en Gandolfini, wat eigenlijk vooral over hoeren ging maar het werkte.

Een sterke film die netjes afklokte op 1,5 uur wat het laatste decennia toch zeldzaam is.

Hele aardige misdaadfilm, stijlvol met af en toe heerlijke dialogen. Toch kon het allemaal wel iets subtieler, en wat minder Tarantino achtig.

prima rauwe realistische misdaadfilm, eenvoudig plot, maar film blijft boeien tot het (voorspelbare) eind.

America is not a country. It's a business

Met The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford maakte Andrew Dominik één van mijn favoriete films tout court. Het was even wachten op een nieuwe film en 5 jaar laten verscheen daar dan eindelijk Killing Them Softly. Ondertussen was mijn liefde voor Jesse James wat weggedeemsterd (nog steeds een geweldige film, hij is echter gewoon wat meer naar achter geschoven in het altijd groeiende rijtje geweldige films) en hoewel ik altijd wel van plan was om hier eens werk van te maken, bleef de film altijd links liggen. Vandaag echter een dood momentje en met vele jaren vertraging de film gezien.

En dan kom je tot de conclusie dat dit eigenlijk absoluut niet is geworden wat je in eerste instantie had verwacht. Dominik heeft maar een beperkt oeuvre bij elkaar geregisseerd tot nu toe (waarvan One More Time with Feeling dan ook nog eens een muziekdocumentaire is in plaats van een speelfilm) en dan lijkt het erop dat Jesse James gewoon een toevalstreffer was. Killing Them Softly bevat wel een aantal interessante elementen, maar de stijl die de regisseur zich hier aanmeet kon me verre van bekoren. Van de vervelende openingsscène tot en met het continue gedweep met politiek... Het boeide me allemaal niet en het was pas vanaf het moment dat Mickey zijn intrede doet dat de film wat schwung krijgt. Een aantal geweldige dialogen tussen Cogan en Mickey, de visueel leuk in elkaar gestoken moord op Trattman, ... De balans is echter ver te zoeken en de paar geslaagde scènes kunnen de film uiteindelijk niet meer redden.

Brad Pitt probeert wel. Leuk dat hij opnieuw met Dominik herenigd wordt en hoewel het een compleet ander soort film is dan Jesse James, is het wel opnieuw een rol die hem goed afgaat. Zoals daarnet al gezegd zijn het vooral de scènes met James Gandolfini die er bovenuit steken. Blijft toch jammer dat die laatste zo vroeg gestorven is, het is een acteur die aan elke film iets weet toe te voegen. Iets wat ook gezegd kan worden van Ray Liotta trouwens, al is die natuurlijk nog niet dood. Die speelt deze keer een ietwat meer atypische rol voor hem maar ook hij weet te overtuigen. Dan is ons duo aan losers slechter gecast. Scoot McNairy kan er als Frankie nog een beetje mee door, hij weet zich verbazingwekkend genoeg ook nog redelijk recht te houden ten opzichte van Pitt, maar Ben Mendelsohn bewijst voor de tweede keer in bijna evenveel dagen dat het een acteur is die me niet ligt.

Nee, dit was het toch niet. Chopper moet ik nog steeds zien dus misschien kan die nog het oeuvre van Dominik in de juiste richting doen kantelen, maar met Killing Them Softly slaat hij toch serieus de bal mis. Aan de cast heeft het, grotendeels, niet gelegen maar geweldige scènes worden afgewisseld met scènes die vlees noch vis zijn. Het springt allemaal teveel van de hak op de tak en dan kunnen een aantal leuke visuele spielereien de film niet redden.

2*

Gaat sinds Tarantino stylish en en vogue worden: veel smerig geweld, gecombineerd met een dosis amoraliteit. Om het schrijnend contrast te laten zien, tonen ze wat Obama beelden met zijn message van goodwill. Ja... en? kHeb er een beetje een probleem mee. Levensechte figuren, waar er ongetwijfeld genoeg van rondlopen: losers, misfits, drug addicts, allemaal mensen met gebrekkige impuls controle. Dikke 3* voor de professionaliteit waarmee alles in elkaar gezet is. Opgevallen dat de enige vrouwenfiguur een hoertje is die misschien bij elkaar 2 minuten in beeld was? Alsof de regisseur wil zeggen: wat een stelletje lapzwansen is het mannelijk geslacht toch.

Geweldige film. Het is een anti-maffiafilm en daarom valt hij misschien tegen bij sommigen, die hem daarom een lage score geven. Niets geen glamour zoals in de meeste maffiafilm, maar een achteraf straatje waar de lokale maffia gokt aan een lullig tafeltje in een oud hok. Zij zijn losers zoals de overvallers dat ook zijn, maar dan opvallender. De omgeving is troosteloos met veel regen.

Het verhaal is simpel, waardoor het op het acteren aan komt. En dat is geweldig. Natuurlijk Pitt en Gandolfini. Maar ook Scott McNary als Frankie als hij door Pitt onder druk wordt gezet. Kijk naar de angstige en vertwijfelde blik. Bijna onamerkaans. Moord is smerig maar voor de maffia een zakelijk iets. Let maar op de laatste woorden van Pitt.

Het verhaal en de gesprekken die er waren in de film konden mij niet zo erg boeien. Langdradig en er gebeurt niet al te veel. Zie veel hoge cijfers voor deze film, misschien ligt het aan mij dat het me niet zo kon boeien.

Leuke film met een paar van mijn favoriete acteurs maar sommige dialogen waren veels te lang.

Lekkere rauwe, donkere maffiafilm die mij wel beviel: heel vermakelijk allemaal. Het verhaal heeft niet veel om het lijf maar de film weet constant een spanning vast te houden. De film heeft een cynische boodschap waar de film mee eindigt (in de woorden die Jackie zegt) en die het legale Amerika gelijkstelt aan de wereld van de maffia (met de financiële crisis maar ook de prostitutie - zelfs seks is handel - als symptoom):

“This guy [Obama] wants to tell me we're living in a community. Don't make me laugh. I'm living in America, and in America, you're on your own. America's not a country. It's just a business. Now fucking pay me.”

Geweldige film, heerlijk acteerwerk, fantastische dialogen en opeens dat geweld uit het niets wat ook meteen weer stopt als de klus geklaard is.

Ik hou er van.

Ik sta een beetje te kijken van dat lage gemiddelde. Het is de 2e keer dat ik deze film zie. En heb me wederom prima vermaakt. Qua verhaal niet echt origineel. Maar indeed geinige dialogen, prima acteerwerk. De moord op Liotta is erg goed en spectaculair in beeld gebracht. Het is geen film die aan de lopende band actie brengt nee. Dat hoeft voor mij ook niet. Maar het is nergens saai of langdradig geworden. Want daar zorgde de geinige en cynische dialogen wel voor. En ook natuurlijk het overtuigende acteerwerk van de mannen.
Prima film dus.

Christ sake! This country is fucked, I'm telling ya.

Aantal jaren terug al eens gezien om behoorlijk teleurgesteld te zijn. Met een dergelijke cast en plot had ik meer verwacht, zoveel bijzonders gebeurt er niet, weinig aansprekende karakters en super saaie, lange en weinig zeggende dialogen in mijn beleving. Inmiddels ingelezen op andere meningen en het verhaal achter de film, was de vraag gisteravond hoe ik er nu tegen aan zou kijken.

Het verhaal is uitermate simpel, huurling/hitman Jackie wordt ingeschakeld om een overval op een pokerspel te onderzoeken en de verantwoordelijken te straffen. Dit gaat gepaard met een aantal wel erg droevige karakters, een aantal harde geweldsuitbarsting en, in een desolaat en achter gebleven omgeving en een aantal bizarre dialogen, waar de afgestorven hersencellen door drugsgebruik, praktisch voelbaar zijn. Neurotisch, verknipt, zonder moraal, maar tevens ook bijna begrijpelijk wat betreft de kansloosheid van het bestaan. Ondanks de Snatch achtige karakters, montage en humor, moet de film het daar niet van hebben, sterker het komt niet in die hoedanigheid uit de verf en de karakters noch omgeving spreken aan. En dat lijkt juist de bedoeling, iets dat ik de eerste keer eigenlijk best wel miste.

Waar Killing Them Softly wel over gaat kan even maatschappelijk kritisch worden gezien, als dubbel en hypocriet, wat betreft de titel en opmerking Killing Them Softly zelf. Waar Jackie deze uitspraak bezigt als omschrijving van zijn werkwijze is daar weinig van te merken, iets waar Driver ook commentaar op heeft. I have seen how you work, is de ondubbelzinnige kritiek die net zo goed van toepassing kan zijn op de gemiddelde politici die het ene zegt en het andere doet. Dan is er het maatschappelijk kritische gedeelte te midden van de crisis, weer een switch van republikeins naar democraat, weer een andere weg, een weg vooral in Washington die het land zou moeten besturen maar waar ongetwijfeld in de uithoeken van het land, de vele streken, grote steden of kleinere verlopen plaatsen, weinig van te merken zal zijn en de leefomstandigheden deplorabel zijn. Zeg maar gerust uitzichtloos. Een land te groot voor centraal bestuur en heen en weer gesmeten tussen democratie en republiek. Voor de gemiddelde Jan Doedel die het niet getroffen heeft is Amerika een achterstallig kutkand met weinig meer perspectief dan op bedenkelijk niveau te blijven. Het lijkt wel alsof ze terug willen naar de bajes, ja, misschien dat het daar ook beter is. Een onbewuste keuze binnen een onderlaag waar het volk langzaam en zachtjes de nek om gedraaid wordt, Killing Them Softly. Iets dat Jackie aan het einde van de film nog eens haarfijn omschrijft.

Ondanks deze nieuwe inzichten en boeiende aanklacht tegen Amerika mis ik toch nog iets en is het voor mij niet de topper die het misschien veel had kunnen zijn. Killing Them Softly is dan ook een aardige film met een prima boodschap, prima acteerprestaties en is aardig voor een keer. Maar niet meer dan dat.

Ok.

Film die een goed begin kent, maar daarna flink afzwakt. Dat Dominik een regisseur is die zomaar een meesterwerkje kan afleveren staat vast, maar voor nu is deze Killing Them Softly niet zonder zijn zwakke punten. Die verschijnen echter pas na 20 minuten, alles daarvoor is goed.

De intense sfeer wordt namelijk in het begin goed neergezet. De soundtrack is zo goed als afwezig en de koude sfeer is voelbaar. Het zorgt voor de nodige dosis spanning, en aangezien Dominik ook op realisme mikt wordt het alleen maar mooier. Jammer dat de film daarna wat trager en oninteressanter wordt.

Want eenmaal het plot zelf van gang gaat daalt de lijn. Pitt doet zijn intrede, maar buiten het feit dat hij het wel aardig doet is het totaal geen interessant personage. Geen enkel personage is overigens interessant, wat tot een hoop tergend saaie conversaties leidt. Ook hier mikt Dominik op realisme, maar toch werkt het niet. De conversaties voelen niet naturel en compleet van de pot gerukt aan.

Visueel daalt het niveau ook snel, op een aantal stijlvolle schietpartijen na. Toch is de cinematografie niet altijd even passend en het camerawerk behoorlijk "normaal". Camerastandpunten zijn niet interessant en ook de details zijn niet helemaal on-point in de settings. Hierdoor krijg je nooit een gevoel dat je je in een bepaald tijdperk moet bevinden.

Verder kabbelt het wat voort, en komt uiteindelijk bij een relatief saaie finale terecht. Dominik mikt op de juiste sfeer, maar toch wil het nooit helemaal overkomen. De eerste 20 minuten waren sterk, maar wanneer het dan op het verhaal zelf aankomt is het stukken minder interessant. Dat Killing Them Softly daarnaast af en toe behoorlijk grof en hard uit de hoek komt kan de boel niet echt redden. Al bij al is het wel genoeg voor een voldoende, maar deze film had veel meer potentie.

Niet echt een geweldige film, ondanks dat er goede acteurs in mee spelen. De film is traag en inhoudelijk ook weinig boeiend, dus ondanks een korte speelduur voelde het toch als lang aan. Toch jammer, het verhaal heeft potentie en Brad Pitt zie ik altijd graag in de hoofdrol, maar deze ga ik weer snel vergeten.

2,5*