Killing Them Softly (2012)

Gisteren herzien en blijft een heerlijke cynische misdaad film. Echt een geweldige cast. Het plot stelt niet heel veel voor, maar wordt gelukkig ook niet moeilijker gemaakt dan het is en heeft de perfecte speelduur.

Wat een bagger, op het eerste half uur na helemaal niet van genoten. Pitt redt gelukkig de film nog wat van complete verdoemenis want op Sjors en Sjimmie moet je niet te veel rekenen. Gandolfini was ook zeer matig, waarom komt die eigenlijk in de film voor? Weeral zijn same old rolletje aframmelen maar we zien hem helemaal niet actie, wat een grap. Een professionele huurmoordenaar die verkiest om met een shotgun iemand op +-30m afknalt.. euh? Nee dit is helaas mijn film niet.

mooie dialogen, goede acteurs maar een naar mijn idee veel dun plot…. viel me tegen

Prachtig geschoten, maar geen reet aan.

Wordt niet één keer spannend of interessant.

Twee sterren voor de cinematografie en het typetje van Brad Pitt dat ik eerder heb gezien in een Tarentino film over een stel roemloze rotzakken.

Zoals zo vaak slaat men bij Movie Meter weer de plank mis. Bij deze film staat "Misdaad, Thriller" wat absoluut de lading niet dekt. Het zou moeten zijn "Drama, Misdaad". Wellicht dat de film dan op zijn werkelijke waarde wordt beoordeeld. Andrew Dominik (regie, mede schrijver) heeft er een pareltje van gemaakt. Prima regie. De aanslag op Ray Liotta "Trattman" was ongeloofelijk knap en indringend in beeld gebracht. Prima geacteerd. De dialogen tussen Brad "Jackie" Pitt en Richard Jenkins "The Driver" waren heerlijk om te volgen evenals die tussen Pitt en James "Mickey" Gandolfini. Het was alsof je onderdeel van het geheel was geworden zo indringend was deze film. Ik kreeg bij het zien een sterk Coen Brothers gevoel en dat is geen slecht gevoel.

Een blik flinke namen, dat wel. Pitt doet zijn (sterke) ding. Het verhaal is niet onderhoudend genoeg. De -lange- dialogen zijn ronduit slecht en saai; iets waar op gemikt lijkt om sterk te zijn gezien de tijd die ervoor genomen wordt, maar dat komt absoluut niet uit de verf.
Hier en daar is er een sterk shot, (visueel) hoogtepunt is de aanslag op Liotta, dus ergens zit er wel potentie, maar dat redt de film toch niet.

Johnny Amato [Vincent Curatola] huurt Frankie [Scoot McNairy] en Russell [Ben Mendelsohn] in om een illegale gokavond te beroven. Aangezien organisator Markie Trattman [Ray Liotta] ooit zichzelf liet beroven, verwacht Amato dat die automatisch de schuld zal krijgen. Brad Pitt speelt de huurmoordenaar die de rekening komt vereffenen. Verfilming van ‘Cogan’s Trade’ van George V. Higgins heeft een sterke cast en is goed gespeeld, maar had wel wat meer spanning en verrassingen kunnen gebruiken.

Deze film kon me niet pakken. Normaal ben ik vrijgevig, maar waar komedies zo'n moeite hebben om een degelijke sterrenscore te krijgen, hebben misdaaddrama's dat niet. Dit vond ik teleurstellend en dan toch nog een soort van voldoende vanwege de sterrencast die het matige script accepteert en prima uitbrengt.

Weer veel te veel geneuzel. Als je een praatfilm wil zien, kun je beter nieuwsuur kijken.

Actie is derhalve erg weinig. En het verhaal had op A4 gekund

Zeer matige misdaad-thriller, met te veel geleuter.

Ik kon het plotverloop wel smaken, maar ik kan me wel iets voorstellen met de vele meningen hier dat er heus wel wat meer pit in de film mocht komen. Aan Pitt zelf lag het niet. Ik vond zijn tussenkomsten als huurmoordenaar best smoothly. De dialogen met James Gandolfini vond ik geweldig, grappig, gevat en als het over het hoertje ging, best vulgair. Geen idee waarom men zo hoog opliep met Mickey, want als dat een collega-huurmoordenaar moest voorstellen, dan werd er toch vooral geteerd op zijn verleden, want momenteel was hij een wrak.

Leuk begin ook met die overval op die illegale speelhal en deze scène zette meteen de toon. Lekker grauwe buurt ook waarbij nietsnut Russell (Ben Mendelsohn) daar met zijn kleine keffer op wandel ging langs verloederde braakliggende terreinen.

Maar voorts is het maar een matte sof waarbij het vele potentieel niet geheel uit de verf komt. Niet elk gesprek is boeiend al kan ik Ray Liotta in dergelijke rollen wel steeds appreciëren, ook hier, de stumperd ...

De film hinkt op twee benen. Enerzijds is er het politiek commentaar. Nadrukkelijk via inserts van journaal, tv en radio berichten zodat we zeker weten dat het de periode met de perikelen van de Lehman brothers betreft, de 'yes we can' Obma campagne en Bush laatste regeer periode. Een periode waarin micro organisaties de bovenhand zouden halen boven het algemeen belang. Dominik verankert dit door de gangster bende als een micro organisatie te beschouwen met een onzichtbare top en beneden de ladder mensen die proberen een beter leven op te bouwen weliswaar in de criminaliteit dus stelen en bedriegen maar in se zijn het enkel mensen die financiële zekerheid willen. Visueel krijgen we dus een industrialiseerde omgeving, braakliggende werven, lege straten, etc. Anderzijds een vlotte gangster prent met dialogen en karakters (personage van Pitt als een humane hitman die liever geen mensen doodt die hij kent cf de titel en een would be gangster die huwelijksproblemen heeft) en af en toe een gestileerde actie scenes. Maar de link tussen beide delen is onhandig en komt niet tot zijn recht. Wat overblijft is een onderhoudende drama gangsterfilm met wat politieke ruis op de achtergrond.

Oei... deze film heeft een gigantische sterrencast maar slaat op bijna alle fronten de plank mis. Nutteloze dialogen, een vervelend traag tempo en wordt nergens echt interessant. Ook vallen rollen totaal weg, zoals die van James Gandolfini, die speelt een overbodige rol. Ben benieuwd wat de cast er zelf van heeft gevonden toen ze deze gingen kijken. De 2 krijgt ie door her en der wat leuke cinematische keuzes en veelal aardig acteerwerk.

Serieus ondergewaardeerde misdaad film in mijn ogen. Voor mij één van de betere in zijn genre.