Killing Them Softly (2012)

Te heftig? Terwijl acht van je tien lievelingsfilms ook niet echt bekend staan om hun zachtaardige aard.

Klopt,maar hier vond ik de afranseling te heftig in beeld gebracht.

Ik deed toch wel even mijn blik afwenden.

In geen 1 van mijn lievelingsfilms komt op deze wijze een in beeld gebrachte afranseling voor.

Ik schuw geweld in films zeker niet, maar geweld om te shoqueren waar het hier om leek te gaan

vind ik soms net even te veel van het goede.

Hetzelfde vond ik ook bij the Killer Inside Me in die film komt ook een (voor mij) te heftige geweld scene voor

wat ik niet prettig kijken vond.

Blijkbaar heb ik moeite met afranselingen

Jackie : Next he'll be telling us we're a community

Jezus, wat was dit een enorm tegenvallende film. Het enigste waar het in uitblonk is het feit dat een flut verhaal dat je kan samenvatten in een paar regels, op een onwezenlijk manier uitgesponnen werd over een periode van ellendig lange 97 minuten. Als het de bedoeling is om een politiek statement te uiten dat het in de wereld puur om het geld gaat en dat Amerika niet het geïdealiseerde “Land of Hope and Glory” is maar dat alles om de felbegeerde groene briefjes gaat en eigenlijk niets anders is dan “Just a bussiness” , dan vrees ik dat ze hier wel vreselijk de bal misslaan, daar dit al aangetoond wordt in veel andere films. Iedere welgeïnformeerde burger die iet of wat op de hoogte is van de politieke gang van zaken in de wereld, is zich hiervan wel bewust. En dat het lucratiever is om in de misdaad terecht te komen , vergeleken met een standaard bediende of arbeiders baantje , weet toch iedereen. Dat het niet zonder gevaar is , is ook geen wereldschokkend nieuws.

De synopsis van de hele film is doodsimpel : kleine lokale misdadiger is van plan het goklokaal van een andere kleine lokale misdadiger te overvallen. Het meesterlijke van dit plan is het feit dat deze 2de misdadiger al eens zijn eigen goktent heeft laten overvallen om het geld op te strijken. Het briljante is dat de maffiatop de 2de misdadiger dan waarschijnlijk weer hiervan zullen verdenken, hem laten elimineren en de 1ste misdadiger en zijn kompanen vrijuit gaan. Hij laat 2 snullen de job uitvoeren. De maffia top stuurt iemand om de plooien glad te strijken met inderdaad als uitgangspunt : elimineer gangster 2 zodanig dat de hardcore gokkers terug vertrouwen hebben en de zaken weer verder gaan als voorheen. Via een omweg komt hij te weten wie de echte daders zijn. Ondertussen is de gevraagde 2de huurmoordenaar al terug gestuurd met een “Return to sender” stempel op zijn achterwerk, wegens te veel zuipen en labiele gemoedstoestand. Uiteindelijk resultaat isdat misdadiger nr. 1 en overvaller nr.1 ook worden omgelegd. De 2de overvaller is ondertussen veilig en wel opgeborgen wegens drugsfeiten.

Buiten de keiharde en brutale scènes (in totaal 4) valt hier in heel de film niks te beleven. Oeverloos gezwets over een echtgenote die vreemd gaat, drankprobleempjes en dijenkletsende verhalen over rondrijden in een auto met een zich ontlastende meute honden. Het deel waar Markie door 2 handlangers vreselijk in elkaar wordt geslagen is nogal realistisch met rondvliegend bloed en kots als resultaat. De afrekeningen waren ook niet van de poes en werden brutaal en koelbloedig in beeld gebracht. Maar dit alles was niet voldoende om de film te redden. Zelfs Pitt’s verschijning als een soort “The Wolf” uit Pulp Fiction om het zootje te komen opruimen, is niet van dusdanig gehalte dat het een beter film wordt. Buiten de acteerprestaties van Pitt en Gandolfini , die nu eens echt de uitstraling heeft van een doorgewinterde gangster, is het toch maar een triestig geheel. Frankie en Rusell zijn nu echt twee individuen die totaal niet in aanmerking zouden komen als kandidaten voor de overval. Beide zijn hopeloze gevallen. Zeker Russell die totaal gedrogeerd lijkt rond te lopen de hele tijd en voortdurend onzinnig gebrabbel voortbrengt.

In het circuit van alternatieve films zal deze KTS waarschijnlijk hoog scoren door zijn quasi intellectuele ondertoon en de verfijnde manier van cinematografische opnametechnieken. Je kan dan waarschijnlijk de slow-mo beelden bij de afrekening van Markie inroepen als zijnde een streling voor het oog en briljant in beeld gebracht. Ook niks nieuws. In Disconnect gebruikte ze dit ook aan het einde. Alleen zat er een veel beter verhaal rond verweven. En de flarden van speeches van Bush en Obama die verspreid zijn over de hele film zullen ook wel geapprecieerd worden. Niet bij mij. Dat geleuter hoor ik al genoeg op duidingprogramma’s

Al bij al een flauw gangsterverhaal .

2*

Zeldzaam juweel?

Vind je 'm beter dan Jesse James?

Zeer matig verhaal. Gewoon beetje geweld, niet meer niet minder. Niet de moeite om aan te kopen.

Wat een kutfilm. Veel blabla en zeer weinig boemboem.

Ben er niet in geslaagd om hem uit te kijken. Laatste half uur op 4 speed gezien.

Waardeloos.

Ga dan lekker verder met Michael Bayfilms kijken.

Beetje een vage en vreemde film, onderhoudend maar het zou ook een matige aflevering van een TV-serie kunnen zijn. Brad Pitt speelt prima, maar het verhaal is vreemd en op het eind blijf je toch zitten met het gevoel van; "waar heb ik nou eigenlijk naar zitten kijken".

deze film verdient een 3 omwille van de sublieme vertolking van Brad Pitt voor de rest is de film ver van af het einde licht volledig open heb het zelfde gevoel als MacHop hierboven ....jammer

Zeer bekijkenswaardig met vooral een aantal sterke losse scènes die voor een voldoende zorgen. Want inhoudelijk is het allemaal niet zo spannend en de manier van vertellen is aardig, maar lijkt eerder een gebrek aan talent om echt een verhaal te vertellen. Het zijn vooral losse scènes achter elkaar, wel te volgen maar toch enigszins rommelig die het doen en niet echt een lopend geheel.

Wel zijn dus enkele scènes erg mooi, vooral door de fijne muziek erbij. Of die scène in de kroeg met Gandolfini en Pitt met heel zachtjes pianomuziek op de achtergrond. Dat is best mooi. Of de televisie die aanstaat bij de overval. Geen idee wat de functie is, maar het is wel leuk. Daarnaast wordt er goed gespeeld met vooral Pitt in een glansrol, al moet ook McNairy worden genoemd. Met die scène in het café als Pitt hem opzoekt en begint te praten. Prachtig hoe zijn gezicht vertrekt en de angst te zien is. Zonder woorden zoveel zeggen is gewoon knap acteerwerk.

Niettemin heeft de film nadelen. Het is sowieso niet de som der delen, en de thematiek die nogal ongenuanceerd erin wordt geramd (dat merk je steeds meer, in het begin is het nog wel een geinige gimmick) wekt voornamelijk irritaties op. Ook is de cinematografie niet heel bijzonder. Men probeert het, maar toch is het allemaal net niet. Zo een shot in de auto in het donker in de regen, daar kan je heel veel mee (zie Deakins in Prisoners) maar hier blijft het allemaal een beetje op de vlakte.

Al met al wel voldoende. 3,0*.

Een lange zit voor een film die maar net anderhalf uur duurt.Op zich had Killing them softly toch alle ingrediënten om tot een sterke film uit te groeien; een veelbelovende regisseur die twee goede films op zijn naam heeft staan en een cast die er mag zijn.Helaas komt het er allemaal maar zelden uit.Alleen die executie voor het stoplicht zag er mooi uit maar voor het overige vond ik het niet veel soeps.De dialogen waren vaak oninteressant en omslachtig (alleen de eindmonoloog van Pitt vond ik erg sterk),de fotografie troebel en het verhaal was nu ook niet bepaald boeiend te noemen.Alleen met het acteren was eigenlijk niet veel mis.Tegenvaller waar ik op voorhand veel meer van had verwacht.

De film begint met een goeie gangster vibe,met overtuigende gangster o.a uit the soprano's

er zijn een paar vervreemdende scene's die de film wat apart maken waaronder de auto botsing , en de heroine scene.

dan komt brad pit in beeld met als soundtrack op de achter grond johny cash "man comes around"

YouTube - Johnny Cash "The Man Comes Around"

dit nummer word vaker gebruikt in o.a insomnia,the hunted,en het wel toepasselijke dawn of the dead.

blijkbaar zijn de teksten uit de openbaring erg tot de verbeelding sprekend.

na de hotel scene met james gandolfine kakt de film in ,en verliest het zijn "vibe,en moeten we het doen met wat saaie dialogen.die niet erg boeiend zijn,

het hele verkiezing 's gedoe tussen de film door is totaal overbodig en mist elk doel.

heeft geen toegevoegde waarde.

ik vermoed dat de regiseur iets over wilde brengen maar faalde .

door de eerste helft toch nog net 3 sterren.

Een matige misdaad/thriller film...

Redelijk verhaal (minder spannend)...

Prima acteerwerk...

Bekende acteurs Brad Pitt, Richard Jenkins en

Ray Liotta ...

Te snel camerabeweging...

Perfect achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital 5.1)...

In deze film willen ze vooral heel veel over dingen praten, hierdoor is er veel gepraat en weinig actie. Ik ben blij dat ik deze destijds niet in de bioscoop gezien heb. De laatste 2 films die ik van Brad Pitt heb gezien waren niet interessant, is hij op zijn retour?

Film blijft een zware ontnuchtering na de euforie die ik beleefde tijdens The Assassination of Jesse James en Chopper.

Muffe misdaad.

Een andere invalshoek werkt soms verfrissend, maar toch weet Killing Them Softly alsnog muf over te komen. Dit misdaaddrama neemt, ondanks de zogenaamde rustige uitstraling, iets teveel hooi op de vork. Misschien omdat de originaliteitsfactor niet verandert als de perspectieven veranderen. En echt anders zijn ze ook weer niet natuurlijk, hetgeen de on-originaliteit nog meer doet opvallen.

Toch is het leuk om een nogal doordachte huurmoordenaar (Brad Pitt) in conclaaf te zien gaan met een hoerenlopende, alcoholistische collega (James Gandolfini). Maar dat zit hem vooral in de dialogen en acteerprestaties. Het ontberen van een constructiever tempo en verrassingsfactor zit echt juichen in elk geval net te vaak in de weg. Wat overblijft is een nipt voldoende maar vermakelijk schouwspel.

Goed.

Ik heb ze beter gezien van Pitt

Een mooie film, goeie acteerprestaties, en eindelijk nog eens een deftige rol van ray liotta, vooral de camerashots vond ik gewoonweg formidabel deze film is toch wat ongewardeerd naar mijn zeggen toe

Voordat we ook maar precies duidelijk hebben waar we naar kijken in het eerste shot horen we al duidelijk de stem van Barack Obama, die een verkiezingsspeech geeft, met als onderwerp de economie. Al snel valt hierdoor Killing Them Softly te koppelen aan politieke films van de jaren '60 en '70, zoals Z of enkele films van Godard. Dit is niet de laatste speech die horen. Obama, maar ook Bush en McCaine komen veelvuldig aan het woord. Dat dit een film is met parallellen naar de huidige politiek wordt er stevig in geramd.

Er valt ongetwijfeld een sterke film te maken waarin maffiahandelingen een allegorie zijn voor de economische malaise van vandaag de dag, waar de personages symbool staan voor de profiteurs en de verliezers. Deze film is dit niet. Dominik had er misschien beter aan gedaan om de allegorie voor zich te laten spreken en dit aan de oppervlakte over gangsters te laten gaan die zich er niet van bewust zijn dat ze metaforen zijn. Naast dus de aanwezigheid van de verkiezingsspeeches zijn ook veel personages, zeker die van Pitt en Jenkins, sterk geneigd om filosofisch te discussiëren over de betekenis van alles wat er om hun heen gebeurt. Iets te dik aangezet naar mijn smaak, te gekunsteld geschreven en ook gewoon niet leuk.

Jammer, want als de politieke lading even opzij geschoven wordt is het ijzersterk. De centrale overval, de aframmeling en latere afrekening van Liotta, Pitt's hit op de man met het plan, de unieke rol van Gandolfini en vrijwel alle scènes met McNairy en Mendelsohn zijn ijzersterk en vaak ook prachtig geschoten. Hard, maar ook gestileerd op een onderkoelde manier. Het tempo ligt geregeld wat te laag misschien (vooral de dialogen bevatten veel vreemde pauzes), maar verder zou dit bijna geheel op sfeer kunnen teren, ware het niet dat er af en toe een geforceerde dialoog over de economie tussendoor moet. De casting is ook feilloos. Jammer dat de pretenties de film in de weg zitten. Niettemin blijft Dominik iemand om in de gaten houden.
3,5*

Rauwe film. Wel lekker.

Ik ben het wel met je eens hoor, die allegorische tendensen zijn niet erg subtiel - hoewel ik ze desalniettemin wel aardig vind - maar het is ook mogelijk om de im grunde economische problemen in de georganiseerde misdaadkringen te zien als een micro-milieu waarin dynamieken en principes heersen die geëchood worden op nationaal, politiek niveau.

De speeches van de big fishes, Bush en Obama, fungeren dan als spiegelteksen, of als contrasten, voor de in wezen politieke beslissingen die de kleine en iets minder kleine vissen nemen in hun armzalige poel. De relatie is er dan nog wel een van gelijkenis, maar niet per se van allegorische representatie.

Daarnaast vind ik Gandolfini's karakter als decadente, hedonistische hitman in allegorische zin wel weer erg interessant, en, ware ik een tot de nok met Wendy's, Taco Bell en MickeyD gevulde, aan het stereotiep van de Amerikaanse feinschmecker gehoorzamende Yank, tamelijk confronterend.

leuk om een keer gezien te hebben, wel de moeite waard.

Moorden in dialoog , deze film is oke.

De actie zit em vooral in het gesproken woord haha...

"America is not a country it's a business."

Dit wou ik al een tijdje zien.

Op het eerste gezicht lijkt 'Killing Them Softly' een standaard misdaadfilm te zijn omtrent de maffia en het oplossen van fouten, maar als je beter kijkt ontdek je een diepere laag. Er is namelijk een reden waarom de politieke speeches zo prominent in beeld komen, hoewel het soms wel iets te opzichtig is. Desondanks kan je hier een interessante allegorie in ontdekken aangaande de economische problemen van Amerika, die zich weerspiegelt in de handelingen van de verscheidene personages.

Wat dat betreft bestaat de film uit vele dialogen die over van alles en nog wat gaan, maar toch genietbaar zijn omdat deze gedegen worden gebracht door de cast. Op deze manier staan die scènes op zichzelf, waardoor het helaas geen vlottend geheel wordt. Daartegenover kun je als kijker bij tijd en wijle een aantal brute momenten verwachten om je even goed wakker te schudden.

Al met al best aardig, maar ik heb het gevoel alsof men zijn doel hiermee lichtelijk voorbij is geschoten.

Kleine 3,0 sterren.

Heel jammer van die geforceerde politieke boodschap die op het einde nog eens extra duidelijk uitgelegd moet worden. Verder gebeurt er ook gewoon te weinig interessants in de film met toch enkele goede acteurs. Zonde.

Heerlijk film, goed geacteerd. Verwacht niet constant actie, maar prima verhaal en prachtige dialogen. Wat mij betreft een pareltje die ik nu 2 keer heb gezien.

Nogal ondergewaardeerd als je het mij vraagt.

Stijlvolle gangsterfilm noir over een huurmoordenaar (Pitt) die moet uitzoeken wie er achter een overval op een pokertornooi zat en er natuurlijk dient mee af te rekenen. De afrekeningen worden subliem slow in beeld gebracht, hard en gruwelijk. Dit alles speelt zich af tijdens de verkiezing van Obama als president in 2008 en deze thematiek loopt dan ook als rode draad doorheen de film. Noblesse oblige : in gangsterfilms als deze schitteren naast Pitt ook James Gandolfini en Ray Liotta, hoe kan het ook anders... 3*

Mislukte actiefilm die hip probeert te zijn maar de plank misslaat. De gebeurtenissen vormen totaal geen geheel en de karakters zijn niet interessant. Het trage tempo helpt dan ook niet mee en richting het einde kost het moeite om niet in slaap te sukkelen.

De thrillerelementen werkte niet waardoor er een actiefilm over blijft. Wellicht dat anderen 'm wel spannend vonden..