Shame (2011)

Steve McQueen heeft zelf in een interview uitgelegd dat hij de relatie en de problemen tussen Sissy en Brandon expres niet uitlegt. Dit is een man die zijn publiek respecteert en niet onderschat. Dat ze problemen hebben gehad is duidelijk, maar dit mag geen excuus gaan worden voor hun gedrag. Het gaat om het gedrag zelf en hoe dit hun omgeving beïnvloed. Wanneer er een mogelijke verklaring voor gegeven zal worden (incest, paternalistische mishandeling) zal de aandacht verschuiven naar de oorzaak en zal er een subjectieve invalshoek nodig moeten zijn om de seksverslaving van Brandon en de obsessieve aanhankelijkheid van Sissy te verklaren. En de film blijft interessant door dit open te laten en ons hierdoor te laten focussen op de effecten van hun ziekelijke handelen, in tegenstelling tot het zoeken naar een mogelijke oorzaak en hierdoor een oordeel klaar te hebben staan.
Dit is geen plothole, maar een weloverwogen keuze om niet alles te vertellen. Simpelweg omdat het binnen deze film nauwelijks functioneel zou zijn.

Er wordt bovendien nergens gesuggereerd dat Sissy "high paying gigs" als zangeres heeft. Voor zover ik weet wordt nergens gezegd hoeveel ze verdiend en of ze überhaupt geld heeft. Wel kan ik me herinneren dat ze aan Brandon verteld dat ze ofwel haar appartement uitgeschopt is of dat ze er van is weggelopen (had ze geen vriend waarmee ze ruzie had?). Dat ze dan achter Brandon aan gaat is omdat hij de enige is die haar op het moment dierbaar is. Haar suicidale gedrag, samen met haar extraverte uitingen en ziekelijke aanhankelijkheid duiden op borderline. Zelfs heel erg veel op borderline. Dus daar heb je al de helft van wat haar gedrag verklaard: gewoon door de film te analyseren zonder dat het allemaal expliciet uitgelegd moet worden door de regisseur. De andere helft: wat haar geschiedenis is, samen met Brandon, blijft in het ongewisse, maar de functie daarvan heb ik hierboven al uitgelegd.

Dus, hoe langer ik er over nadenk... hoe beter de film wordt. Dat je de film belachelijk vindt is jammer. Er valt in mijn opzicht zoveel aan te genieten.

Pff, wat speelt die Fassbender goed. Je moet het maar durven om zo'n rol aan te nemen. Ik vond het een ontzettend goede film, erg heftig. Hij speelt echt enorm goed hoe dwangmatig de seks voor hem is, hoe ver hij daar in kan gaan, en hoe veel moeite hij heeft met 'normale' seks. Is er iets van liefde dan lukt het hem niet.

Uitnemende film. Elke scene is ongelovelijk nauwkeurig opgebouwd, niets wordt onnodig uitgelegd, fenomenaal spel, geen storende conventies te bekennen. Magnifiek.

Wat ik ook een sterk gegeven vind is, is het aantal strepen op de arm van Sissy.
Dit geeft een cirkelvorm aan, wat ook in verslaving van toepassing is. Steeds weer opnieuw hetzelfde rondje lopen (tot de arm vol is en er geen strepen meer bij kunnen?).
Zo zou je kunnen stellen dat Sissy verslaafd is aan pogingen tot suïcide.
Ook het terugkomen (aan het begin en aan het eind) van de metroscene, weliswaar net even anders, geeft dezelfde cirkelvorm aan. Waarbij het niet ingevuld wordt wat de stand van zaken is binnen de verslaving, dat mag men blijkbaar zelf doen.

Daarom denk ik dat bij deze film slechts impulsen worden gegeven om zelf mee aan de slag te gaan en niet alle details, zodat je inderdaad zelf veel kunt invullen, terwijl heel sterke archetypische gegevens worden geleverd waar je niet omheen kunt.

Een film dus, die je, als je tenminste niet totaal ongevoelig bent, ook op onbewuste niveau’s prikkelt (of je wilt of niet) en laat reflecteren.

Sterke film met een imponerende Mr Fassbender. De film kan gezien worden als een aaneenschakeling van private en genante momenten uit het leven van Brandon. Wanneer zuslief Sissy langskomt, wordt hij gedwongen uit zijn geobsedeerde routineuze manier van leven te stappen.

Seks zit biologisch ingeprogrammeerd in alle nog levende wezens, en is daarmee biologisch dwangmatig. Anders bestonden we niet eens.

Ja, zo kan elke idiot films maken. Gewoon zeggen dat je aan de kijker overlaat . Lekker makkelijk. Dit is gewoon flauwekul van de bovenste plank en juist een minachting van de kijker.

Gaan we nu opeens praktisch nadenken over een film die precies het tegenovergestelde is van praktisch nadenken?

Van deze film had ik meer verwacht. Het gegeven sexverslaafd wordt erg plat en met geen enkele diepgang uit gewerkt. De hoofdrolspeler is niet in staat tot intimiteit, waarom, hoe en wat, wordt je als kijker niet duidelijk. Brandon blijft erg één dimensionaal, alle karakters in deze film blijven dat op zus Sissy na. Zij is de enige die enige diepgang heeft, misschien dat ze er daarom bijna aan onder door gaat. Jammer, Steve McQueen had er veel meer van kunnen maken volgens mij.

Die eindscene is geniaal geacteerd, van een verslagen/depri man wordt ie weer de seksmaniak. Prachtige finishing touch.

Volgens mij praat ik tegen een muur: als je nou gewoon even goed leest wat ik geschreven heb, dan zal je o.a. lezen hoe het weglaten van bepaalde informatie te rechtvaardigen is. Het gaat hier niet om simpelweg informatie aan de kijker over te laten, maar om te voorkomen dat de aandacht van de effecten naar de oorzaak gaat verschuiven. Maar goed, ik vrees dat ik mezelf kan blijven herhalen tot ik er bij neerval.

Ik voel me net Galileo tegenover de kerk hier:

- "De Aarde draait om de zon heen."

- "Onzin! Waar haal je dat nou weer vandaan?"

- "Nou, als we kijken naar hoe de sterrenhemel zich ten opzichte van..."

- "Pardon? Gaan we nu opeens praktisch nadenken?"

Je haalt wel twee dingen door elkaar natuurlijk. Een natuurlijke neiging om je voort te planten is iets heel anders dan wat de hoofdpersoon doet in deze film. Hij gebruikt seks om maar geen gevoel te hoeven ervaren. Of is dat ook biologisch dwangmatig?

notoirefilmhater begrijpt duidelijk het verschil niet tussen seks als instinct en seks als verslaving

Sterke Film, waarin de cast hun rollen geloofwaardig neerzetten. Vooral Fassbender acteert erg sterk, en niet in een alledaagse rol. Het verhaal zit verder goed in elkaar, en wordt ook prima vorm gegeven door de regie. 3,5 Ster.

Wij mensen zijn vooralsnog in de redelijk unieke positie dat we seks 'leuk en lekker' vinden en dit niet slechts doen uit een instinct om ons voort te planten. Seks speelt bv een net zo belangrijke rol in het bouwen en onderhouden van een sterke band tussen twee (levens)partners. Moeder natuur heeft er dus voor gezorgd dat seks direct werkt op ons genotcentrum in het brein. Net zoals alcohol of andere drugs dat doen...

Maar buiten de technische details wil je toch niet zeggen dat het gedrag van Brandon normaal te noemen is, die gast heeft gewoon een serieus probleem. Noem het verslaving, noem het een obsessief-compulsieve gedragsstoornis, gezond is het igg niet.

Goede film die door de sterke cast en het toch een beetje ''vies'' aangevoelde thema heel interessant is om te zien. Ik vond het minder dat de film soms koos voor een beetje te independent wil over komen terwijl ik in sommige scènes juist wat chaotischer had verwacht qua regie gezien het thema en de vooroordelen over verslaafde mensen. Toch had het ook iets ongemakkelijk en daardoor weer interessant waardoor het weer sterk over komt. Helaas niet helemaal overtuigd, maar wel een goede film. 3,5 ster

En ik maar denken dat deze film geregisseerd werd door oud acteur Steve McQueen, klik ik bij toeval op de naam Steve McQueen blijkt het een compleet ander iemand te zijn met wel toevallig dezelfde naam

Dat acteur Steve McQueen ook al meer dan 30 jaar dood is was me geheel ontgaan

Mijn vrouw vroeg zich af, toen ze een fragementje mee keek, waar gaat de film over ? Ik vroeg mij op dat moment hetzelfde af. Hoewel goed geacteerd etc raakt de film mij totaal niet eigenlijk.

Hoewel het verhaal mij ook niet zo erg aansprak, toch wel een erg goed uitgevoerde film. Vooral die huil scène van Brandon op het einde vond ik erg sterk neergezet.

Sterke film, die de kijker nog wat stof tot nadenken geeft door niet teveel informatie over alles te geven en geen achtergrondinformatie.

Hulde voor de neergezette performance van zowel Fassbender als Mulligan. Hele sterke film, die soms naar aanvoelt.

Goede concept, goede acteerwerk en zeker een briljante moraal. Zo een film past perfect in de huidige maatschappij, waar de porno een belangrijke rol in speelt maar vooral slecht is voor de ontwikkeling van mensen. Niet alleen voor de ontwikkeling van de mannen (erectie stoornis etc), maar ook voor het beeld van de vrouwen die tegenwoordig vaak alleen als lustobjecten worden gezien en als onderdanig. Ook verkrachtingen en aanradingen kunnen de gevolgen zijn van porno. Ik vind alleen jammer dat het concept voor mij iets te slecht is uitgewerkt. Zo vond ik dat ze de (negatieve) gevolgen van zo een pornoverslaving toch iets sterker naar buiten konden brengen. Al met al een film met een goede moraal maar met een slechte verhaal.

3*

Ik betwijfel of de film wel zo moralistisch is als jij uitspreekt. Porno is voor Brandon slechts een middel om zijn verslaving te voeden. De daadwerkelijke oorzaak, daar kunnen we slechts naar gissen.
Wat de film naar voren brengt is niet zozeer een overdaad aan lust, maar eerder een gebrek aan liefde of gevoel. De gevolgen dáárvan zijn duidelijk te zien in de seks die Brandon heeft en de sociale contacten die hij onderhoudt.

De belerende ondertoon in de film 'sex is slecht' schiet me verkeerd. Niet dat dat expliciet zo gezegd wordt, maar de manier waarop de overduidelijk getroebleerde hoofdpersonen in beeld gebracht worden en daar keer op keer de associatie met hun onplezierige sexleven wordt gemaakt lijkt mij echt wat teveel op de puriteinse EO-benadering - als je sex hebt buiten het huwelijk, bah, vies. Met de soundtrack er nog bij, voelt het alsof we even geconditioneerd moeten worden tot de 'betere' mening. Alsof je plotseling de hoofdpersoon in A Clockwork Orange geworden bent.

En voor de rest vind ik het verhaal ook heel erg mager. Behalve het gegeven dat Brandon en Sissy niet heel goed in hun vel zitten komt er erg weinig uit - geen karakterontwikkeling, geen achtergrond, geen diepgang, geen oorzaak, geen gevolg. De relatie tussen Brandon en Sissy blijft onduidelijk, de moeilijkheden die Brandon heeft met relaties blijven vaag. Dan wordt het excuus van 'aan de kijker overlaten' wel heel makkelijk - dan kan je het testbeeld ook een studie naar het existentialisme noemen. En het maakt ook dat de belerende boodschap op mij overkomt als het enige doel van de film, en dat ruikt naar een heel kwalijke moraal van de makers.

Wel goed gespeeld en mooi gefilmd. Dat dan weer wel. Verspilde moeite, wat mij betreft.

Alsof men een verslaving als een leuke ervaring zou moeten afschilderen. Een seksverslaving is dan ook werkelijk een zware last op iemands sociale leven, dat lijkt me vanzelfsprekend. Die verwijzing naar een puriteinse benadering slaat werkelijk nergens op.

Wat het gebrek aan achtergrond betreft kun je, ondanks weinig gezegd wordt, m.i. makkelijk naar raden ( uit elkaar gevallen familie waardoor broer en zus vereenzaamd leven ).

Best lang tegenop gekeken om deze film te zien, al weet ik eigenlijk ook niet echt waarom. Had iets heel deprimerends verwacht op de één of andere manier aan de hand van recensies.

Maar dat viel allemaal best wel mee. Die hele seksverslaving vond ik ook nogal 'mwa' . Ach ja, hij staat wel eens te rukken en heeft porno op zn computer, maar is dat nou echt zo'n vreselijke verslaving. Ik had iets heel anders verwacht.
Bovendien scoort ie hier en daar nog best mooie dames. Kan slechter hoor. .
Dan vond ik die maat van hem met zn vervelende kansloze versierpogingen nog een stuk sneuer.

Naar het einde toe gaat t dan opeens wel weer flink over de schreef, met name een soort van 'downward spiral' of wat daarvoor moest doorgaan in die homoclub kwam wel erg uit de lucht vallen.

Het enige wat dan wel indruk maakt is dat hij volstrekt onmachtig is iets serieus of betekenisvol aan te gaan mbt relaties. Alleen lijkt me dat niet iets wat nu echt direct gerelateerd kan worden aan een seksverslaving.

Enfin, wat vreemde keuzes en oorzaak-gevolg relaties allemaal wat mij betreft.

De film ziet er overigens wel geweldig uit en met name Fassbender en ook die donkere tegenspeelster spelen wel bijzonder goed.
Die scene in het restaurant met die knullige ober is echt meesterlijk!

Geen relaties kunnen aangaan kan m.i. vele oorzaken hebben, maar omgekeerd denk ik dat elke verslaving een gelijkwaardige relatie onmogelijk maakt.

Een verslaving is altijd nummer 1 en gaat altijd voor, ten koste van... (alles)

Heerlijk hoe een film die dingen laat zien en niet expliciet uitlegt op zo veel verschillende manieren geinterpreteerd wordt door MM kijkers. Het is een film over iemand met een verslaving. (ik geloof dat DSM sexverslaving nog niet erkent maar dat zal vast veranderen in de volgende uitgave).

Verslaving is een uitwas van een gedrag dat min of meer dwangmatig is en waaraan geen echt plezier wordt ontleend door de verslaafde. Daarnaast neemt een verslaving zulke vormen aan dat het sociale leven van de verslaafde hierdoor wordt aangetast en vrijwel alles op een tweede plan komt na de verslaving.

Steve McQueen kiest ervoor om de verslaafde te laten zien en wat hij doet en welke uitwerking het heeft op zijn leven. Hoe hij zo is geworden, wat de oorzaak zou kunnen zijn van zijn verslaving is niet duidelijk. Wel wordt duidelijk dat hij geen buitenbeentje is want zijn zus heeft ook zo haar problemen, maar voor haar problemen heeft hij geen tijd.

In tegenstelling tot trillende junks of alcoholisten die niets kunnen binnen houden tot het eerste biertje van de dag weer binnen is lijkt Brandon het prima te doen. Dat leidt blijkbaar ook tot verwarring bij sommige kijkers.

Goede film voor grote mensen die niet bij de hand moeten worden genomen. Gezien de legio misverstanden hieronder ook een goede film om nog eens op terug te komen. Shame is kennelijk een Rorshach-test voor moraliteit omdat het over het lastige onderwerp sex gaat. Mooi gefilmd, goed geacteerd, al laat de muziek af en toe een steekje vallen.

Precies dat aspect is inderdaad waar deze film de plank misslaat. Sla DSM er eens op na, en kijk waar de definities van verslaving over gaan. De kenmerken daarvan mis ik nogal - waar zit 'm precies het punt waarop het slachtoffer kiest voor zijn verslaving, voor zijn abnormale gedrag dat hem afsluit van de maatschappij. Sorry, ik zie dat echt niet zo heel duidelijk, er zijn een heleboel andere redenen denkbaar voor zijn problemen - en wat hij doet, wat we letterlijk te zien krijgen is nou ook weer niet zo absurd. En, sterker, de film laat heel duidelijk zien dat Brandon z'n porno bij de vullis zet op het moment dat daar een confrontatie mee dreigt - precies niet het kenmerk van een verslaving volgens het boekje, daar gaat het tenslotte vooral om de keuze voor de verslaving tegenover de maatschappij en de eisen die daardoor gesteld worden. Valt dus best mee met die verslaving, lijkt me dan.

Wat ik wel nogal drammerig door vind klinken is een traditionele EO-moraal - sex is voor de voortplanting, in een traditioneel huwelijk, en met als primair doel om gelovige puriteinse kindertjes mee te maken. Ondenkbaar dat je er genot aan beleeft, of dat buiten de neo-testamentische stijl doet, en met een calvinistisch vingertje. De homofiele scène onderstreept dat nogal sterk, ook - het komt tenminste op mij heel erg over alsof er bedoelt wordt dat de hoofdrolspeler daarmee volstrekt tot de bodem van zijn ellende komt - het dieptepunt, dieper dan dat kan hij niet zinken. Erg bekrompen, lijkt me dat - het is me eigenlijk een raadsel waarom de homo- en lesbo- community niet hardhandig tegen deze flutfilm in opstand komt. En dan nog met zo'n titel er bij - hoe haal je het eigenlijk in je hoofd, vraag ik me dan af. Dan moet je toch echt wel midden in de Bible Belt geboren zijn.

Trieste boel, eigenlijk. Maar dat is de hele film eigenlijk van begin tot end wel - geen behoorlijk verhaal, geen motief, een stinkende moraal. Ooit was de filmwereld progressief - is deze film dat ook? Denk het toch niet. De titel alleen al duidt op het tegendeel.

Voor alle verslavingen zijn er therapieën. Je vertelt precies alsof dit niet te genezen is. Junkies en alcoholisten gaan naar ontwenningsklinieken, Brandon komt tot het zelfbesef dat zijn verslaving zijn leven kapotmaakt. De film gaat mijns inziens niet over de oorzaken van seksverslaving (daar kan je toch makkelijk naar raden vind ik ... traumatische jeugdervaring, eenzaamheid, het niet kunnen aangaan van menselijke relaties) maar wel over de gevolgen.



Kijk hier ben ik dus niet mee eens. Want tegenover Brandon staat zijn dienstchef, die duidelijk wel geniet van een lekkere piece of ass, zelfs Brandons zus eens gaat verwennen . In tegenstelling tot Brandon heeft de man wel een gezonde seksualiteit en geniet hij ervan.



Die homofiele scène heeft als enige functie om te tonen hoe ver zijn verslaving reikt, steeds op zoek naar nieuwe kicks.



Ik denk dat je toch niet op de juiste manier naar deze film kijkt en je aan een uitleggerig verhaal verwachtte.

@ blurp194

Nee, vind ik toch niet, dat homoseksualiteit als uiterste en als lelijk in Shame wordt getoond.
Brandon ziet die man al een poosje van te voren en reageerde er niet op. Uiteindelijk wel. Daar wordt volgens mij voor hem een grens mee gepasseerd. Ik vind dat niet als anti-homo overkomen. Wel het feit dat hij toegeeft aan wat een onbekende (symbool voor verleiding) al langere tijd wil, zonder dat hij zelf wezenlijk geïnteresseerd is of terwijl hij zich ertegen verzet (anders had hij die man al veel eerder gegrepen als het probleemloze lust zou zijn, lijkt mij).

Dus die leegte bij zijn handelen (ook zijn gezichsuitdrukkingen bv bij het triootje) geeft voor mij aan dat het geen lust is, maar dwang (vanuit zichzelf).
En dan het feit dat hij sociale contacten ontwijkt of er totaal niet van lijkt te genieten, van niets eigenlijk, geeft hetzelfde aan.

De titel Shame gaat m.i. over innerlijke schaamte, over een struggle met jezelf, heeft niets met een Biblebelt of iets uiterlijks te maken.