La Piel Que Habito (2011)

Best nog wel aardig. Verhaal is in het begin wat verwarrend maar wordt vervolgens middels een hele aardige opbouw duidelijk uitgewerkt. Vond de kleine plot twist wel 'aardig'. Het moment waarop tijgertje het huis betrad was wel vaag zeg. In wie herkende hij de omgebouwde jongen? Dat had ik niet zo snel door. Had Ledgard een nieuwe re-make van zijn overleden vrouw gemaakt?

In ieder geval is de film wel aardig. Helaas wel een hoop gebrek aan spanning, waardoor de film meer overkomt als een stevige drama dan thriller.

Waardering voor het spel en vormgeving. Daar maak je echter nog geen goede film mee. Film deed me niets, vond hem niet spannend, niet bizar, het liet me allemaal koud. De dokter alleen al. Hij wordt uiteindelijk doodgeschoten, zelden een moord gezien welke zo langs me heen ging. Werkelijk niets komt tot leven of zelfs maar iets wat er in de buurt komt.

Wow, dit had ik niet verwacht, ik vond het een geweldige film. Goed acteerwerk en een meeslepend verhaal. Oké, misschien wat voorspelbaar allemaal, maar toch vrij luguber, en dat zonder enige gore en puur op sfeer vind ik toch knap.

Sterke film. Mooi camerawerk en een sfeervolle soundtrack! Seks wellicht wat overdadig maar de impact hiervan speelde een dusdanig grote rol dat het nog functioneel te noemen is.

Tsja. Mixed feelings. Vormgeving was mooi. Prima acteerwerk. Muziek was op z'n plaats. Maar inderdaad weinig spanning. Het kabbelt wat voort. De twist met die tijger begreep ik niet helemaal. Het einde kwam wel weer goed binnen. Bleef toch even na de aftiteling kijken om het verhaal even te laten bezinken. Das wel weer een goed teken.

Sterke en mooie film. Bizar verhaal. De film zit perfect in elkaar. De setting en de cinematografie is super. Alles klopt gewoon. De film is een stuk donkerder dan wat ik van Almodóvar gezien heb, maar vond het zeker niet minder, integendeel zelfs.

Verder was de cast echt super. Antonio was perfect voor deze rol. Maar ook de beeldschone Elena Anaya deed het erg overtuigend. Kon geen genoeg van haar krijgen.

Dit is de derde film die van Aldomvar zie, en moet zeggen dat deze tot nu aan toe de beste is

Top vermaak. Voorlopig 4*

Vreemd maar lekker. In eerste instantie had ik nogal moeite met het idee van een huid die werd gekweekt en op een lichaam geplakt, en vervolgens voor altijd bleef zitten en bescherming biedt tegen brandwonden. Als ik mijn biologielessen in mijn geheugen naar boven haal dan wordt een huid voortdurend vervangen door nieuwe huid, dus zou de superhuid al binnen een dag compleet waardeloos moeten zijn. Toen men over DNA en nog ingewikkelder zaken begonnen, had ik zoiets van, het zal wel, en accepteerde ik wat ik zag.

Cinematografie was uitstekend, zo ook het acteerwerk. Het verhaal is krankzinnig maar daarom niet minder interessant. Het vrouwelijk naakte schoon is rijkelijk aanwezig, zoals we gewend zijn in films van Almodovár, dus wat dat betreft geen klachten.

Dat laatste geldt voor de bovenlaag, maar niet voor de 'volledige' huid; vanuit de diepere lagen wordt de bovenste laag telkens vernieuwd. Vergelijk het bijvoorbeeld met transplantatie van huid bij brandwonden; de op de nieuwe plaats ingebrachte huid blijft levend. Zoiets zou die nieuwe, gekweekte huid ook kunnen doen.

Oke, bedankt voor de toelichting.

Had veel liever een lineaire 'rape & revenge flick' gezien, maar ik heb er me desalniettemin wel dik mee vermaakt.

Toch maar even omlaag gehaald omdat het lachen om deze film me inmiddels is vergaan.

Ik kan 'la piel' met recht wel gestoord en ziekelijk noemen.

Vooral het moment waarop je erachter komt wie Vera werkelijk is, is aardig shocking.

Dat is ook het recept waar de hele film omheen is gebouwd, met muziek die past als een jas.

Ontzettend stijlvolle en gelikte beelden en knappe dames.

Wat minder vond ik het einde, het deed me vrij weinig. En dat is meestal niet het gevoel waarmee je het publiek mee naar huis wilt sturen als regisseur, lijkt me.

Al met al,

als je zin hebt en de tijd voor deze film neemt, zul je er geen spijt van krijgen.

ps: el tigre is er denk ik aangebracht om het geheel achteraf nog zieker te maken dan het al was.

Ik vond de film eng, mede door de vele heftige schrikmomenten, deze waren waren erg origineel.

na 3 kwartier gekeken te hebben vond ik het welletjes.

nog steeds geen spanning of iets dergelijks wat mij ging boeien.

ook het spaans begon me te irriteren.

zal wel niet mijn genre zijn.

apart film erg tof alleen het einde is niet erg verrassend

Weer een Europese film die het bekijken meer dan waard is. Ook een intrigerend gegeven,

Beter als veel Amerikaanse films van de laatste tijd. Daarbij krijg ik steeds meer het gevoel dat ze gemaakt worden in een soort hapklare pretfabriek.

Aparte film waarvan zeker het 2e deel mij wist te boeien. In het begin kan het nog alle kanten op en is niet alles even duidelijk maar dan valt alles op zijn plaats en besef je waar je naar zit te kijken. Met een gevoel van ongeloof en en verbazing zitten kijken tot het boeiende einde waarbij je als het beeld wegvalt precies kunt voorstellen wat daar gebeurd... en dat is heftig.

In mijn ogen geen actie, thiller of horror, maar een ijzersterk drama met wel een aantal heftige momenten. Nu ben ik geen echte liefhebber van drama maar in dit geval zeker 3,5 ster waard.

Mooie film en zeer mooie vrouw deze Elana...

Beetje apart, maar verhaal is zeer goed. Zitten wel een paar nare stukken in het eerste uur van de film, die er mij bijna toe zette om de film niet af te kijken. Heftig verhaal.

Dit was een goeie film. Een goed verhaal met een verrassende wending. Verder was het wel een boeiende film, mede door de flashback. Hij heeft me alvast niet verveeld.

Ook de cast zat goed, leuk om Antonio nog eens in beeld te zien.

De film zag er wel goed uit en was het ook passende muziek.

Het einde was goed en smaakte eigenlijk nog naar meer.

Een puike film die wel een beetje een speciaal verhaal heeft, maar wel redelijk origineel.

Het eerste uur leek uren te duren. Ik had veel zin om de film gewoon uit te zetten, maar ik raad iedereen die dat gevoel ervaart, om voort te kijken. Het is een heel sterke film en wanneer alles duidelijk wordt, denk je echt : what the fack?

Gestoord en prachtig

Mooi mysterie.

Het knappe aan La Piel Que Habito is dat je door de uitstekende regie en het prettige tempo langzaam naar binnen wordt gezogen in de film. Het verhaal blijft intrigeren, ook al doet een en ander nogal denken aan een moderne en stijlvolle ‘mad scientist’-variant. De onderliggende suspense en zelfs erotiek houden het continu doorsijpelende mysterie mooi in balans. Prima acteerprestaties en sfeervolle settings dragen hieraan bij.

Wanneer het verhaal echt begint te lopen, verdwijnt het mysterie helaas wat meer naar de achtergrond en wordt het verdere verloop zelfs een beetje voorspelbaar. Toch is het regisseur Almodóvar wederom gelukt een mooi geschoten, bijzondere en vermakelijke film te maken. Vreemd, want een en ander gaat natuurlijk volledig over de kop qua geloofwaardigheid, maar toch zit je er als kijker midden in. En dat is een indrukwekkende prestatie.

Zeer goed.

Met dank aan A-film voor het recensie-exemplaar.

Knap verhaal vol mysterie en erotiek waarbij Almodovar zorgt voor een voortreffelijke, geleidelijke opbouw en dit weet te ondersteunen met een gepaste sfeer en setting.

Het verhaal blijft tot het einde boeiend ondanks dat je na een bepaalde tijd de clou van het verhaal kent. Maar wat te zeggen van de acteerprestaties....Banderas is overtuigend en speelt zijn rol goed, ook de andere rollen worden goed ingevuld. Elena Anaya vond ik zeer sterk in haar rol. Prachtige vertolking van deze actrice.

Mooie, mysterieuze , erotisch getinte film die van begin tot het einde weet te boeien. 8/10

Na 3 kwartier begon het pas,je moet ''m toch nog maar eens bekijken!!!!

Banderas kan het wel allemaal acteren,zeg.

Je kunt met ''m lachen maar ook in dit soort films kan ie goed uit de voeten.

Fantastische film van Almodovar: een pareltje. Een trage opbouw met een sublieme tweede helft (op de finale na mss). Hitchcock zou er apetrots op geweest zijn. De beste Hitchcockfilm na de dood van de grootmeester .

Antonio Banderas speelt hier dé rol van zijn leven. Zo sterk en creepy heb ik hem nog nooit zien acteren. Absoluut topacteerwerk.

Zowieso één van de allerbeste Spaanse films van de 21ste eeuw

Meestal vind ik Almodovar goed te doen, maar deze film... Pffff.

Opbouw is ronduit slecht, logica is ver te zoeken en karakterontwikkeling ontbreekt helemaal. Op het eerste zicht lijken de gebeurtenissen nog wel ergens steek te houden, omdat er wel verband is tussen opeenvolgende scènes, maar als je het totaalplaatje bekijkt, is dit gewoon een inhoudsloos, onsamenhangend onzinwerkje. Noch het melodrama, noch de spannend bedoelde scènes komen aan, omdat de personages zo plat als een dubbeltje zijn. Ja ja , het mag allemaal wel leuk gefilmd zijn, maar dat verandert niets aan het feit dat dit een slechte film is.

Mooi en gestoord op alle gebieden.

Ik verliet gisteren bijna de Media Markt, met 'Hero and the Terror', 'Desperado', 'Invasion USA', 'Delta Force 2' en 'Deep Blue Sea' in mijn handen toen ik mijn ogen liet vallen op 'La Piel que Habito'. Wat een warme cover, dacht ik. Het begin van de film bevestigd dat dan ook, Banderas lijkt een warme, hardwerkende man met een droomhuis en een droomwagen. Fairy tale-achtig begint de film. Wanneer ze sprongen in het verleden maken zie je dat de man duidelijk menig trauma's heeft moeten verwerken. Hoe hard het tweede stuk je ook van slag brengt, het hele eerste stuk van de film krijgt een nieuwe, nog meer bizarre betekenis... Mysterieus filmpje. Grappig hoe de cover voor het kijken van de film vrij warm, maar ook saai en nietszeggend is, terwijl deze toch we de hele clou verklapt achterna gezien

Het acteerniveau, het tempo, de muziek en de prachtige locaties slepen je mee in een verhaal waarvan je tijdens het kijken hoopt dat de film uren duurt. De film is op vele momenten ook één brok emoties en gevoelens. Shockeren via expliciete beelden hoeft Almodovar niet te doen en doet hij ook niet. Ik kende deze man z'n werken niet, maar daar zal nu gauw verandering in komen. Op dit moment 4,5* met een dikke kans op verhoging in de toekomst.

Verknipte film , hier en daar ongeloofwaardig maar vond het zo'n absurd concept wat tot het einde toe boeide. Daarom toch een mager 3tje.

Mooie recensie!

Ben het met je eens op de meeste punten, alleen vond ik wél dat hij ook expliciet schockerende scènes erbij het mogen gooien, zeker tegen het eind. De film had dit goed kunnen hebben, dit door de voortreffelijke opbouw. Dit maakt voor mij de film een dikke 4, dit terwijl het anders misschien wel een magere 5 had kunnen zijn.

Hallucinerende film.

De tijd dat de lijsjes van 2012 op het punt staat om ingedient te worden, heb ik op de valreep nog eventjes kunnen genieten van een van de betere films van dit jaar in de vorm van La Piel Que Habito. De film stond al enige tijd op mijn must-see list, maar wat is deze film lastig te verkrijgen mede daardoor was de film een behoorlijk tijd uit mijn oog verloren tot gister dan.

Toen zag ik de film liggen en heb ik die kans met 2 handen aangepakt en na het zien snap ik waarom de film altijd een bepaalde ''aantrekkingskracht'' tot me heeft gehad. De film heeft eigenlijk zo'n beetje alles wat ik in een film wil hebben, het is een zeer mysterieuze/fascinerende mix met verschillene thema's wat Pedro ook nog eens erg warm/zwoel heeft verpakt.

Het begin van de film staat vooral in het teken van de mysterieuse en warme sfeer die dan opgebouwd word als de camera op een hallucinerende trip door de villa van Robert gaat en ondertussen er steeds meer vragen doorlekt naar de kijker over op het oog kleine dingen maar ook grotere zaken wat verschilt van onderwerp als : TV kijken of over personages. In het begin is vooral de kijker aan de beurt om zijn ''verhaal'' laten vertellen. Het tempo werkt daar ideaal aan mee en de aankleding is warm met veel rood en mooi gestileerde scenes.

Tot dat de Pedro de regie ''weer'' terug pakt en het ware verhaal gaat vertellen. Op dat moment krijgt de film gelijk een veel diepere dimensie met ook de nodige lading emotie. Het is een gewaagde keuze om een film op deze manier een verhaal te laten vertellen, omdat je als kijker heel snel beinvloedbaar om bijvoorbeelt een partij te laten kiezen. Narratief gezien pakt het briljant uit om het heden en verleden te gaan mixen het word nergens on-overzichtelijk en het knappe is ook dat het allemaal in balans blijft. Nergens word de film saai en er is mischien zelfs aanleiding om de film eens helemaal opnieuw te gaan bekijken omdat iedere scene een ''leven'' krijgt. De scene's die in het begin op het oog een kleine betekenis hadden zijn van grote waarden.

PS : Wat is Elena Anaya een schoonheid

Het is een mooie/berustende film geworden die ik zie als een klein meesterwerk.