La Piel Que Habito (2011)

Dit klinkt erg leuk. Kijk er weer naar uit. Films van Almodovar zijn eigenlijk altijd wel de moeite waard.

Teaser (YouTube)

Nederlandse bioscooprelease is bekend: 17 november

Nieuwe teaser

Duistere teaser The Skin I Live In - Video op FilmTotaal

Pointless, goedkoop, simplistisch, zonder diepgang, niet psychologisch uitgewerkt, zelfs saai... Kortom, Almodovar onwaardig...

Je zegt nu met 6 krachttermen min of meer hetzelfde. Wat was er nu precies zo pointless, simplistisch etc. ?

Net omdat ik de film "pointless" vond, is het zo moeilijk daarop te antwoorden, Mister Blonde...

De titel suggereert een rijk psychologisch, seksueel en/of existentieel drama, maar daarvan kwam niets terecht! Het bleef wat mij betreft op het niveau van een soort flauwe versie van Frankenstein: als de film een halve eeuw eerder was uitgekomen, had ik hem... flauw gevonden...

Maar normaal vind je Almodovar wel goed begrijp ik?

Tot gisteren was ik inderdaad een grote Almodovar-fan! Alle films die ik van hem gezien had vond ik schitterend (Todo sobre mi madre, Volver, Habla con ella, Mujeres al bordo..., La mala educacion, La ley del deseo...), net omwille van de gedurfde diepgaande thematiek! En juist daarom bleef ik zo op mijn honger zitten bij déze film...

Zo'n grote fan dat je na een tegenvaller geen fan meer bent...?!

Dat heb ik niet gezegd, kappeuter! De genoemde films vind ik nog altijd even knap! Maar met die laatste prent heeft mijn liefde voor Almodovar heeft toch wel een knauw gekregen...

PAC gaat hem een maand van te voren vertonen. Kan niet wachten op de nieuwe van Almodovar. Talk to her, Volver en Broken Embraces is echt zalig!

Vind je dan dat het zo ontbreekt aan thematiek in deze film? Op weg naar huis had ik toch het een en ander om over na te denken na het zien van Piel Que Habito. Net als in Hable Con Ella wordt de grens tussen het moreel toelaatbare verkend. Kwesties als een ongewilde sextransformatie en de macht als dokter én wraaknemer lijken me toch niet van de meest gemakkelijke onderwerpen. Deze film gaat volgens mij over macht uitoefenen over anderen, en je al dan niet schikken naar de situatie waarin je verkeert.

Waar Almodovar in deze film echter niet in slaagt is het hoofdpersonage (Banderas) enigszins te nuanceren. De dokter komt soms wat karikaturaal over als de 'mad professor' en een gevoelsregisseur als Almodovar had ongetwijfeld een meer menselijke draai aan het personage kunnen geven. Dat het verhaal (ie de hele transformatie) nogal surreëel is draagt er eveneens aan bij dat ik me niet helemaal kon binden met de film.

Verder is dit met klasse gemaakt, kan ook niet anders met zo'n regisseur aan het roer. Mooie beelden en meer dan degelijke acteerprestaties (ook van Banderas, ook al had ik mn bedenkingen over zn personage). De interessante chronologie maakt bovendien dat de film 120 minuten kan boeien. Knappe dramatische soundtrack ook, de hitsige violen pasten goed bij de beklemmende sfeer van de film.

Al bij al een mooie film die een degelijk portret maakt van personages die elk op hun eigen manier nogal twisted zijn en daarmee om moeten gaan. Daarnaast toont de film ook op een schokkende manier waarom bio-ethiek van belang is. Ik wilde eigenlijk Melancholia gaan kijken in de cinema, maar ik was de verkeerde zaal binnengestapt. Toen ik zag dat het de nieuwe van de Spaanse meester was toch maar blijven zitten, en heb het me niet beklaagd.

3,5*

Technisch en uiterlijk gesproken is deze film inderdaad Almodovar ten voeten uit, en laat hij dus niets te wensen over: settings, beelden, kleuren, contrasten, soundtrack... Maar mijn probleem is net dat de inhoud en de psychologische uitwerking, anders dan in de reeds genoemde Almodovar-films, hiermee naar mijn gevoel niet in verhouding zijn! Té ongeloofwaardig, té gratuit, té oppervlakkig, té weinig filosofische en/of psychologische diepgang...

Zoals XfofaXX hierboven opmerkt, is de rol die Banderas speelt niet genuanceerd en nogal erg karikaturaal, maar ook de figuur van Vicente/Vera blijft compleet onuitgewerkt, terwijl dààr volgens mij zovéél mee te doen viel! En ook alle andere personnages blijven voor mij eigenlijk lege en ongeloofwaardige karikaturen (de medici, de moeder, de halfbroer, de winkelbediende, ...)

Daar ben ik het al bij al wel mee eens. Als je La Piel Que Habito vergelijkt met Hable Con Ella (dat ik en vele anderen als zn sterkste film beschouw) is deze film inderdaad wat 'gemakkelijker' in de zin dat het er allemaal wat meer bovenop ligt en minder genuanceerd is. Het gaat in deze film minder om de personage en hun uitbouw, en meer over enkele daden die ze hebben gedaan.

Het is echter maar in welke mate je dat laat meespelen in je beoordeling. Almodovar kennen we als de regisseur van mooie gevoelscinema, maar als het dan voor een keer een beetje minder menselijk of uitgebouwd is, wil dat voor mijn part niet zeggen dat de film daarom direct gratuit of oppervlakkig is.

Het is natuurlijk vergeeflijk dat je een film beoordeelt in het licht van de regisseur zn oeuvre.

Pedro Almodóvar maakt, alles welbeschouwd, slechts twee soorten films:

uitstekende films en meesterwerken.

Niemand kan ontkennen dat "La mala educación", "Volver" en "Los Abrazos Rotos" meer dan verdienstelijke films zijn, al hebben ze niet de emotionele impact van "Hable con ella".

"La piel que habito" is wel degelijk een bijzonder geïnspireerd en genietbaar stukje cinema van hoog niveau. Almodóvar staat intussen bijna veertig jaar in het vak en weet zijn publiek iedere minuut te boeien en in dit geval ook te laten huiveren en gruwelen met deze dramatische thriller.

Trailer (YouTube)

De muziek, die onder de trailer staat, is op zich al intrigerent.

Release op mijn geboortedatum, dat móet een teken zijn. Oja, ben sowieso groot fan van Almodóvar.

Prachtige film die wat onwennig op gang kwam. maar na half uur aan 1 stuk genieten. Almodovar zoals we hem kennen. Mooie beelden, mooie muziek en leuk verhaal. Acteerwerk was ook prima. een dikke 4

In theorie filosofisch (en dan met name op het gebied van ethiek en communicatieve psychologie) zeer interessant en af en toe worden die prikkelende thema's ook wel zichtbaar. Het verhaal heeft echter zwaar te leiden onder zijn ongeloofwaardigheid. Of wellicht is ongeloofwaardig niet helemaal de passende term, maar moet het eerder gezocht worden in het vergezochte karakter van de diverse voorvallen. Dientengevolge komt het grotendeels té willekeurig over en dat drukt de duidelijk aanwezige onderlagen naar de achtergrond. En dat kan nooit de bedoeling geweest zijn van Almodóvar.

Erg goede samenvatting, al kan ik niet meespreken over Almodovar's voorafgaande werken. Dit is het eerste wat ik ervan gezien heb. Maar zo denk ik dus ook over deze film.

Natuurlijk openen titel en verhaallijn van de film qua thematiek een enorm potentieel, echt à la Almodovar, maar deze thematiek werd naar mijn gevoel niet uitgewerkt ! Het bleef allemaal zo ongenuanceerd, ongeloofwaardig en oppervkakkig, ik zou bijna durven zeggen... Amerikaans... Zit Banderas hier misschien voor iets tussen?

Almodóvar doet het altijd iets overdreven, maar wel op een hele andere manier als de amerikanen. Daar ben ik het dus niet mee eens. Hij maakt bepaald soort films die je liggen of niet. Maar iets in beeld brengen kan hij zeker zeer goed.....

Nu ook de NL trailer (YouTube)

Verwachtingen vooraf wat omlaag bijgesteld na wat negatieve kritieken van een vriendin, maar die zat er dus stevig naast. Dit is gewoon weer geweldig. Almodóvar op z'n best. Minstens zo goed als Volver, maar totaal verschillend. Sowieso een stuk donkerder.

Blanca Suárez doet niet gek lang mee, maar maakt grote indruk. En Banderas en Elena Anaya zullen ook wel prijzen pakken.

Blanca Suárez vond ik juist één van de mindere actrices. Sommige momenten waren écht niet geloofwaardig. Jammer ook dat Elena Anaya niet met haar stem speelde, gezien de omstandigheden. Verder een prima film met een interessant thema.

Een film die voor mij de plank volledig missloeg!

Ik vond het een erg ongeloofwaardig en vergezocht verhaal.

Wat ook nog eens erg afstandelijk in beeld werd gebracht, waardoor ik totaal geen feeling had met welk personage dan ook.

Ik vroeg me na 1.5 uur af naar wat ik nou eigenlijk aan het kijken was.

Later wordt het allemaal wel duidelijk maar om nou te zeggen dat het vermakelijke cinema werd..............niet echt!

Tel daarbij op nog de vreselijke muziek en je zal begrijpen dat ik dit werkelijk een hele slechte film vond!

Eindelijk nog eens iemand die op mijn lijn zit... Ik zat met hetzelfde gevoel te kijken, tevelenco... ondanks mijn grote liefde voor Almodovar...

Dat geldt voor vrijwel elke film van Almodóvar !