This Must Be the Place (2011)

Vage film maar al met al vind ik het net geen topper. Toch zeker geen slechte film en Penn speelt

uitstekend. Jammer dat er geen verhaal in zit. Wel lekkere muziek.

Deze film zou ik zelf het liefst willen omschrijven als een flesje rivella:een beetje vreemd maar wel lekker.Sean Penn is een diamant in deze filmproductie en dus een genot om naar te kijken .

Geweldige film. Mooie muziek, goed de sfeer neergezet, goed acteerwerk, vooral van Sean Penn. Ook het verhaal mocht me bekoren. Geen duidelijke vaste verhaallijn, wat me juist wel aansprak. Sean Penn wiens karakter erg vertwijfelend over komt, maar dan toch telkens heel scherp uit de hoek komt. Geweldig. Mooie wijsheden ook die hij uit. Ik denk dat ik hem nóg een keer ga zien. Ik snap namelijk het eind (nog) niet. Maar misschien heb ik daar niet genoeg voor opgelet tijdens de film. Het verhaal gaat namelijk (mijns inziens) soms vrij snel van de hak op de tak.

Uiterst vreemde film, had in het begin moeite met de rol van Cheyenne en daar komt dan nog eens bij dat ik niet zo'n fan ben van Penn. Maar dan komt Frances McDormand in beeld, wat een actrice is dat zeg, zo'n kracht, echt enorm. De film draait naar de opbouw van een road movie en dan ben ik verkocht. De irritatie van Cheyenne's rol wordt minder, maar verdwijnt nooit helemaal. The Passenger van Iggy Pop hakt er in, je ziet Cheyenne tot leven komen. De film is zeker niet evenwichtig te noemen, maar wellicht schuilt daarin de kracht.

Er zullen genoeg mensen zijn die dit goed vinden daar ben ik er geen van ik vond het een vreselijke film.

Glansrol van Sean Penn als rocker met een trauma.

Mede dankzij Penn , en misschien wel enkel door hem blijft dit drama 2 uur boeien.

De film is erg langzaam, zit boordevol apart camerawerk en heeft een soundtrack die eigenlijk niet bij de film past. Tijdens de zoektocht van Cheyenne op zoek naar de oorlogsmisdadiger

veranderd de film in soort van road trip.

Aparte produktie maar wel degelijk verhaal.

3*/3.5*

Wat een baggerfilm. 1.0

Een film die zeker niet aan iedereen besteed zal zijn. Als je na vijftien minuten kijken nog niet gegrepen bent, gaat dat waarschijnlijk de hele film niet meer lukken. Als je hem wel kunt waarderen, groeit de film de gehele speelduur. De liefhebber van deze film kijkt door de langdradigheid en traagheid heen en voelt de pijn van een getraumatiseerde rocker.

Briljante rollen van Sean Penn en Frances McDormand.

Ik heb nog nooit een film zo van de hak op de tak zien springen, en zomaar scenes doen zonder even te laten zien wat ze nu eigenlijk bedoelen, ik heb hem niet uitgekeken ik begon me vreselijk te ergeren aan alles in die film, vooral dat lijzige toontje van Sean Penn, toch een van mijn favoriete acteurs, een 1 voor de moeite

Maffe, onsamenhangende film met een extreem bizarre rol van Sean Penn. Op een bepaalde manier is de boel soms best vermakelijk, maar het is nogal een rommeltje. Allerlei surrealistische, komische, pretentieuze en vooral vage verhaalelementen worden bij elkaar gegooid, in de hoop dat er iets interessants uitkomt. Helaas. De film is weliswaar vrij origineel en visueel aantrekkelijk (behalve die kop van Penn dan), maar inhoudelijk is het niet bepaald boeiend. Hoogdravende en malle toestanden voornamelijk.

Leuk!

Hoewel de film erg apart en uniek overkomt, deed hij me toch erg sterk denken aan Jarmusch's Broken Flowers. Eenzelfde mix van comedy en drama, ook eenzelfde opzet van film.

Penn mag dan zeggen dat hij z'n personage niet op Ozzy Osbourne gematched heeft, je kan tijdens het kijken maar moeilijk niet denken aan de rocklegende. Cheyenne is een soort van kruising tussen Osbourne en Edward Scissorhands.

Penn doet het verder goed, al is het niet zo'n moeilijke rol. Excentrieke personages zijn nu eenmaal meestal iets makkelijk om spelen. Leuke cast verder, met McDormand erg leuk als de vrouw van Cheyenne.

Visueel erg sterk, ook de soundtrack doet z'n werk, al vind ik de afzonderlijke tracks niet altijd even goed. Verder lekker absurd en vooral grappig. Sorrentino leeft weer!

4.0* en een uitgebreide review

Als deze film je bevalt, zou ik ook zeker deze film van Sorrentino nog kijken: L'Amico di Famiglia (2006) . Visueel heeft die meer van Le Conseguense dell'Amore, maar qua humor meer van deze film.

Denk niet dat ik er echt actief naar op zoek ga (echt een te grote backlog), maar als ik hem een keer tegenkom zal ik hem zeker meepikken.

Nee hoor, geen seconde aan Osbourne gedacht. Wel aan Robert Smith.

Robert Smith van The Cure inderdaad. Osboure nooit zwaarmoedig gezien eigenlijk.

Kan mij iemand het eerste nummer in deze film vertellen?

Fabelachtige performance van Penn!

Zou kunnen, klinkt hij ook alsof z'n halve brein is weggerot?

jep, aardig wazig figuur die Smith

Wazig wel, maar als ik even een interview van hem erbij neem op YouTube klinkt hij redelijk bij de zaak. Misschien de z'n hersenen de laatste tijd wat meer verse lucht gekregen hebben, maar ik blijf er toch bij dat Penn hier qua houding en vooral reactie veel wegheeft van Osbourne.

Ik vond het prachtig dat onder die façade een eenvoudige normale man schuilde, hij leek namelijk nogal wazig. Zijn stappen omtrent zijn vader had ik niet verwacht, het einde eigenlijk al helemaal niet. Ik begreep het ook niet helemaal.

Daar lijkt hij qua uiterlijk dan ook aanzienlijk meer op ja.. raar dat die vergelijking nog niet in andere reviews is getrokken.

Heerlijk filmpje weer. Sorrentino is een geweldenaar die iedere keer weer laat zien wat een geweldige cineast hij is. Visueel is This Must Be the Place vooral in de beginfase iets minder bijzonder maar het blijft een lust voor het oog om te zien hoe Sorrentino alledaagse zo wonderschoon in beeld weet te brengen.

Extra attractie is bovendien het acteerwerk. Penn is prima maar vooral een aantal bijrollen blijven bij. Als dan ook de soundtrack weer meer dan goed is blijft er maar weinig te klagen over. Hooguit dat de film wat fragmentarisch is en focus mist waardoor niet iedereen er mee overweg zal kunnen. Ik heb me er echter niet aan gestoord.

Zullen we het er gewoon op houden dat het de visuele verschijning is gebaseerd op Robert Smith en zijn manier van doen op Ozzy?

Sterke film met een geweldige rol van Sean Penn. absoluut de moeite waard.

Beste Dirk ik denk dat je deze bedoelt "Gavin Friday - Lord I'm Coming"

Dankjewel Mart!

Ik vind het zo'n leuk nummer.

YW

...ik kon het niet meer aan!

na 1/2 uur uitgezet!

VERSCHRIKELIJK!

Een wondermooie film. Traag en aandachtig, echt prachtige beelden van mensen, steden en natuur, regelmatig verrassende filmtechnieken, geweldige songs en fantastische personages.

Niet te vergeten de rustige, bijzondere dialogen en de sfeer. Het desolate, de pijn en de depressie van de hoofdpersoon was voelbaar.

Deze film voelde voor mij aan als een poëtische overpeinzing en zoektocht, in de vorm van een vreemde roadtrip. De excentrieke hoofdpersoon ontmoet allerlei (minder of meer excentrieke) mensen onderweg. In dat opzicht deed de film mij enigszins aan Broken Flowers denken.

Ik vond deze film uitermate boeiend, ondanks een bepaalde traagheid.