Pi (1998)

waardeloos klinkt me veel beter in de oren!

Herzien na veel te lange tijd..

En nu pas, na een 2e kijkbeurt zo'n 10 jaar later, op waarde geschat. En zoals de regisseur zelf vindt, het lijkt wel schilderen in contrastrijke zwartwitte stillevens. Voeg daarbij een hoogst origineel paranoiaverhaal, et voila! Hoe het kan dat zo een low-budgetfilm met thema's als wiskunde en religie zo goed kan zijn, moet je met je eigen ogen zien. Dit is een droomdebuut van jewelste, met de nadruk op droom.

Deze gaat in het BluRay-kastje en krijgt een notering in mijn top-10.

Meesterwerk.

Eindelijk gezien terwijl deze film al veel langer op mijn must see lijstje stond door het aparte onderwerp.

Ik vond het een bijzonder interessante maar wel erg vreemde, aparte film. Met de aparte stijl van filmen die erg chaotisch en intens is krijg je het verhaal van Max te zien met zijn unieke wiskundeknobbel waarmee hij de grote geheimen van het leven lijkt te ontdekken. Of toch niet?

Typisch een film waarvan ik nu al weet dat ik hem nog eens ooit een 2e keer moet herzien omdat je dan weer dingen ontdekt die de 1e keer niet zijn opgevallen en/of dat je weer een andere gedachte krijgt over wat de film wil zijn.

Zeker het slot van de film is heel erg sterk. De mens lijkt niet bestemd voor het weten van alles wat je wil weten.

Verrassende topper.

4*

Ik vind de film best wel aangenaam, alhoewel ik sommige dingen niet direct kan plaatsen zoals het speciale goedje op de man zijn computers: was dat mierenzuur ofzo? En zijn sommige personages in de film ingebeeld of reeel? Want dat onderscheidt kon ik moeilijk maken. En het gekreun en "I want to suck your niples" gefluister, als hij weer eens gek wordt, waar slaat dat nu op????
Kan iemand mij hierbij helpen?

Verder vond het eigenlijk raar en jammer dat de choastheorie en de fractalen YouTube - Fractal Zoom Mandelbrot Corner
quasi niet ter sprake kwam, ondanks er onnoemelijke voorbeelden van gezien te hebben: De kuststrook die opblinkt, de sigarettenrook, de vorm van de schelp, de melk in de koffie, de rectangeltheorie toegepast op Da Vinci's tekening, de wind in de toppen van de bomen en de beweging van bladeren daardoor...

Deze theorie staat eigenlijk als model voor alle bestaande en onbestaande dingen: orde in totale wanorde.

deze vond ik het minst uit de reeks van darren aranofsky.

wel apart, maar wat te 'vaag' voor mij.

Vaag lijkt me niet het juiste woord hier. De film bevat een duidelijke verhaallijn en boodschap, al moet je wel even zoeken om deze te ontdekken. Als je op zoek bent naar een avondje vermaak waarbij je je verstand op nul kan zetten, is dit inderdaad de verkeerde film, maar 'vaag' is hij niet.

Film zit goed in elkaar, met een verhaal dat ook iets nuttigs zegt. Alleen gekeken op het verkeerde moment, wilde iets luchtigers.

Een erg paranoïde film met een stijl van filmen die ik niet prettig vond. Verder vond ik het verhaal niet bijzonder interessant en was het toch iets te paranoia voor mij

Ondanks het feit dat deze film weinig toegankelijk is voor het grote publiek, toch mooie punten. Ik vond hem alvast geniaal in alle opzichten (muziek, filmstijl, acteerprestaties, verhaal).

Een hele bijzondere film waarin heel erg knap geacteerd wordt. Als je in ogenschouw neemt dat het een film is die voor 60.000 dollar gemaakt is (en overigens voor 1.000.000 dollar verkocht is) verdient hij eigenlijk 5 sterren. Dat zou teveel eer aan de film geven maar een 3,5 is hij wel een verdiende waardering.

Is NER-GENS meer te krijgen!

Je zou deze kunnen doen.

Bedankt SilverGun, heb hem besteld. Wou Fight Club toevallig ook nog. Je zou met commissie moeten werken

Schitterende poster.

Heb hem uit verveling maar even opgezet op m'n werk en kijk er half naar. Volgens mij kan deze film onmogelijk ooit gaan vervelen

Erg beklemmende film, die je meezuigt in de wereld van Max Cohen. Hij is een wiskundig genie die op zoek is naar een getal, waarmee het hele universum verklaard zou kunnen worden. Interessant concept en ook mooi uitgewerkt al zal er wel wat bullshit tussen zitten. Pi schittert daarnaast door zijn unieke grauwe stijl (en lekker lowbudget) waarmee Aronofsky zijn stappen heeft gemaakt in de filmwereld.

Gaaf gemaakte film, met een fraai zwart-wit filter, die mij gelijk van begin af aan boeide. Ik houd zelf ook veel van getallen en statistiekjes, dus zo'n film over wiskunde,het getal Pi en anderen zaken daaromheen.

De beelden zijn druk en soms lekker chaotisch, net zoals de hoofdrolspeler op een gegeven moment zelf ook is. Heerlijk om te zien hoe obsessief iemand op zoek kan gaan naar een antwoord en daar aan ten onder dreigt te gaan. De film zakt in het midden een klein beetje in, maar slaagt er gelukkig in dat weer tijdig te herstellen en af te sluiten met een overdonderend einde. Ik kon ook de muziek wel waarderen, die goed bij de film past. Een mooi debuut dus van Aronofsky en zelfs nog een tikkeltje beter dan Requiem for a Dream.

dikke 4,0*

Redelijke tegenvaller voor mij.

Concept, stijl, sfeer en soundtrack staan me op zich wel aan, maar op een of andere manier krijg ik het idee dat ik hier met een mislukte Lynch-imitatie te maken heb. Ook de aandacht m.b.t het verhaal verslapt bij mij na een tijdje en het einde is niets minder dan uitermate teleurstellend.

3,14159265358

Fascinerend, geweldig goede film deze Pi, het debuut van Darren Aronofsky. Met dank aan Clint Mansell zat ik direct in de film, geweldige score van hem. Mansell speelt zelf trouwens die student, die foto's van Max maakt in de trein. Eén ding weet ik zeker, deze moet ik z.s.m. aanschaffen op dvd.

Prachtige zwart-wit beelden, geweldig beklemmende sfeer en een hoofdrolspeler die langzamerhand op een chaotische manier wegzinkt in z'n ''eigen'' obsessie. Dankzij de sublieme montage lijkt het net of je als kijker op sommige momenten in het hoofd van Max zit, erg strak gedaan. Daarnaast had ik het vooral over Max' eigen obsessie, aangezien hij hier volgens mij ook ''alleen'' mee bezig is. Er is geen Wall Street bedrijf en er is ook geen sekte. Max wil dat ''zijn'' uitvinding zó belangrijk is dat hij andere groeperingen verzint om het voor hemzelf geloofwaardiger te doen lijken en zo verder te kunnen gaan met z'n eigen obsessie. Waarom zouden die anderen nét precies hetzelfde als Max willen vraag ik me anders af? Zo dwaalt Max verder af en komt hij zo nu en dan uit bij Sol, een man die precies hetzelfde als Max heeft geprobeerd, maar ook al weet waar alles zal eindigen... nergens namelijk. ''I named her Icarus. After you, my renegade pupil. You fly too high, you'll get burned." Pi is iets wat gewoon niet uit te vogelen valt, wat niet te begrijpen valt en als je naar het ongrijpbare grijpt, zak je op een gegeven moment zó ver weg in je eigen obsessie dat het je ondergang wordt. Sol was gewaarschuwd met z'n beroerte en wist na deze waarschuwing direct dat hij moest stoppen, omdat ''het'' gewoon iets is waar wij als mensen nooit bij zullen kunnen. Voor de mens is het gewoon teveel.

Het eindshot bewijst dat Max op een gegeven moment ook inziet dat Sol gelijk had. Prachtig eindshot. Max wist altijd alle sommetjes uit z'n hoofd, maar omdat zijn zoektocht naar ''het bestaan'' hem zo heeft weten door te draaien komt hij tot het besluit om een stuk in z'n hersenen weg te boren, zodat zijn wiskudige vermogen weg is. Zo is het leven een stuk beter, de zoektocht naar het bestaan van de mens is gewoon iets waar we nooit achter zullen komen. Max weet de uitkomst van het sommetje niet meer, terwijl hij op het bankje zit en kijkt maar wat voor 'm uit... De scénes in de trein en die met die hersenen waren ook fascinerend trouwens. Hij zit gewoon in z'n eigen hersenen te prikken, aangezien hij dan ook dat vreselijke geluid hoort. Heeft misschien ook weer wat te maken met dat litteken op z'n hoofd. Het is allemaal zoveel. En dat in een film van amper 85 minuten. Tsjah, die Aronofsky kan er wat van.

Geweldige film vond ik het dus. Prachtige muziek, geweldige chaotische montage, prachtige zwart-wit filters, beklemmende sfeer en zoveel details, ongelovelijk. Het wordt bijv. in de film ook al gezegd dat de vorm van de spiraal zó vaak terug te vinden is in alles, zo ook in deze film, zelfs duidelijk te zien in de koffiemelk. En ondanks dat Max zich zo afsluit van de buitenwereld en alleen gelaten wil worden krijgt hij zichzelf toch nog zo gek om gestoord te worden, door mieren... Je maakt jezelf op een gegeven moment helemaal gek, op zoek naar... niets.

Er wordt hier toch ook een een eeuwenoud thema bovengehaald dat heel intereessant is: 'hubris' het oude Griekse woord voor hoogmoed. De mens die het waagde zich met de goden te willen meten werd onmenselijk zwaar gestraft.

Zo maak ik er een beetje van dat Max erachter komt dat de ontrafeling van het mysterie van het bestaan alleen maar oneheil over zichzelf kan afroepen. En dat het beter is de dingen te laten zoals ze zijn. Want ze zijn goed zo…

Ik besef dat het een beetjje een vergezochte verklaring is, maar ik vind het net zo goed aan deze film dat dat kan. Hij is echt heel rijk en raakt vele dingen aan zonder een preek te houden.

En bij wijlen is hij zelfs nog bijna grappig ook…

Zonde dat ik deze pas geleden voor het eerst heb gezien, wat een film! De vondst dat alles om je heen wiskundig te beschrijven vormen of bewegingen heeft, is niets nieuws, maar de manier waarop het verfilmd is, echt bijzonder, bijna geniaal.

Zwart-witbeelden als voor de binaire code 1 0, het go-spel, yin yang, materialisme versus religie die beide baat bij hebben bij de cijferreeks, allemaal tegengesteld maar toch onlosmakelijk. En van donker haar naar kaal

Daarbij nog de strijd tegen het persoonlijke letsel en die tegen de buitenwereld, het heldere genie met een oneindig rekenvermogen in een donker, bekrompen huurflatje, de tegenstellingen zijn om van te genieten. Slim genoeg om achter de allesverklarende reeks te komen, maar te nietig om ermee om te kunnen gaan, net zoals bij Sol gebeurde die hem terecht telkens waarschuwde, zoals z'n moeder al vroeger deed.
Het is een wat flauwe boodschap, maar het kon ook niet anders.

Het wordt nog eens mooi verbeeld in de scene voor de spiegel als hij
z'n 'wiskundeknobbel doorboort' en eindelijk wél luistert naar de waarschuwing om niet in de zon te kijken (de bron van het leven) en ervan leert. Fantastisch.
Het geheel wordt nog eens versterkt door de pakkende elektronische muziek. Er had geen betere score dan deze bij gepast.

Pi krijgt een steeds hogere notering in m'n top 10.. Die soundtrack ook
En de mysterieuze man op het station met bloed aan z'n handen. Imo ook een soort waarschuwing (net als z'n moeder en Sol, dat overigens 'zon' betekent..) dat Max van de ontdekking moet afblijven, omdat hij anders schuldig zal zijn aan veel ellende als hij de cijferreeks doorvertelt.

Mooie recensie Bottleneck Als liefhebber van Algebra is dit ook een van mijn favorieten.

Dankje, hier nog zo'n cijferfreak, echt een must-see daarvoor.

Is deze nog ergens te verkrijgen?

Kijk, das een leuke combi... Thanks

Wat een overpretentieus geneuzel weer. Aronofsky mag zich als aanstellerige puber met z'n menselijke verval en wiskunde dan wel heel erg intelligent vinden uit veel zaken zoals decoupage, acteursregie en algehele uitdrukkingswijze blijkt niet anders dan oppervlakkigheid en een gebrek aan originaliteit. Was wel geboeid door de cinematografie maar de foeilelijke sounddesign en de te drukke montage doen deze geen eer aan. Voor mij bevestigt Pi heel simpel mijn afkeer voor het werk van Aronofsky.

Da's pas origineel

Die laatste zin verklaart je overpretentieuze oordeel.

Misschien wel, aangezien Aronofsky in mijn ogen ook een overpretentieus mannetje is.