The Hangover Part II (2011)

Jammer genoeg moet ik oppassen op kleinere kinderen die graag deze film kijken. Erg hilarisch hoe mensen, pijnlijk op een tenen getrapt mij op ander gebied proberen te gaan discussiëren. Het is wellicht treurig wat voor filmsmaak je in de jaren hebt gevormd, maar dat lijkt me geen reden om met dit soort trieste leugentjes aan te komen.

Hoe dan ook; juist, de film.

Wat een non-film blijft dit toch. Terwijl zijn voorganger nog met de vinger perfect op de plek durfde te drukken tussen hilarisch en pijnlijk, is deel twee een gefaald project met te veel over de top grappen. Nooit gedacht dat dit soort overdreven hilariteit na een tijd gaat vervelen en dat ook Zach Galifianakis opeens een zeer irritant acteur kan zijn. De komedies die ik persoonlijk het verschrikkelijkst van alles vind zijn die met de overdreven, grove humor, waar tegenlijk een sentimenteel, Amerikaans kutmoraal achter schuilt. Gadverdamme.

Onleuk bocht! Ze proberen en proberen om vervolgens nog wat meer te proberen. Talloze pogingen die vooral naar herhaling smaken en compleet falen in hun opzet. Enkel de chicks with dicks scene is lachen, maar verder -van de irritante japanner tot aan de aap- was het vooral plaatsvervangende schaamte voor de mensen die hier om hebben moeten lachen.

Zielloos, humorloos en ontiegelijk zwak geschreven. Alleen maar fysieke jokes en geen enkele snedige line gehoord Dat breekt een film uiteindelijk toch keihard op.

Tjonge, zelden zo een fantasieloos "deel 2" gezien. Was deel 1 leuk, soms over the top, maar (juist daardoor) hilarisch. Deel 2 een kopie. Dezelfde verhaallijn, zodat je kunt wachten op de voorspelbare gebeurtenissen. De kassa heeft gerinkeld en met nog een keer hetzelfde wil men waarschijnlijk snel en makkelijk incasseren. 1 punt, voor de moeite.

Wat prettiger dan haar voorganger en dat heeft absoluut te maken met een minder geforceerd hippe montage en een beduidend betere muziekkeuze. Maar ondanks dat het verhaal best lekker loopt en leuke situatie's kent blijven ook bij deze film de lachsalvo's achterwege. Veel verder dan charmant kom ik niet om dan bij het tenenkrommende einde toch weer negatief af te buigen. The Hangover Part II is mijn inziens geen al te beste komedie.

Was er niet kapot van. Het is precies hetzelfde concept, alleen gaat het nog net een stapje verder dan deel 1. Deel 1 was echter nog vernieuwend, dit lijkt gewoon teveel op één grote herhalingsoefening. Voorbeelden: in deel 1 zit een tijger, in dit deel een aap. In deel 1 is Stu een tand kwijt, hier heeft hij een tatoeage. In deel 1 en 2 komen Mike Tyson voor. In deel 1 en 2 is er iemand van het clubje kwijt. In deel 1 en 2 zit die irritante Mr. Chow. Het lijkt gewoon teveel op elkaar en daarom ontbreekt bij deze film de charme die in deel 1 wel aanwezig was.

Het is echter niet alleen maar negatief. Alan Garner vind ik nog het beste uit de verf komen. Dat komt niet zozeer door zijn acteerwerk, maar hoe zijn karakter in elkaar zit. De scène waarin hij nutteloze trivia staat te vertellen bij het diner en vervolgens dingen gaat zeggen die hij niet zou moeten zeggen zijn wel erg grappig. Social awkwardness ten top! Ook leuk om Paul Giamatti nog even voorbij te zien komen. Daarnaast vond ik de soundtrack ook goed.

Ik zag op IMDB dat er al een derde deel in de planning staat. Ik hoop zoals mijn mede poster boven me inderdaad dat ze met dit deel een andere weg in slaan. Aan de andere kant, financieel is de film volgens mij een succes geweest (er zijn immers altijd mensen die dezelfde dingen na 5x nog grappig vinden), dus het zou goed kunnen dat er maar wat minieme aanpassingen komen en de formule grotendeels hetzelfde blijft. Ik hoop in ieder geval van niet!

2,5*

Een opvallende herhaling van zetten. Het is al een tijdje geleden dat ik dit tweede deel heb gezien, maar ik kan op dit moment niet meer zeggen in welk deel de tijger zat. De twee films overlappen elkaar op zodanig veel vlakken dat de grens tussen beide niet meer zichtbaar is. Aan de hand van de poster stel ik vast dat er in 'Part II' een aap zat.

Enfin, zal deel drie het onvermijdelijke nijlpaard verschaffen? Ik zit alvast op hete kolen.

2,50 (2,25)

Herhaling van zetten.

Net als bij het 1e deel heb ik nu & dan best kunnen lachen, maar ik kan zeker niet zeggen dat dit echt mijn humor is. Daarvoor vind ik het allemaal iets te veel gelikt. Ook mag je dit deel weer bij vlagen gerust 'flauw' noemen. Vooral dat gebeuren met die vinger vond ik werkelijk nergens op slaan en totaal niet in de lijn van de film passen.

Toch zijn er ook wel voldoende absurde momenten die leuk genoeg zijn om de film net boeiend genoeg te houden.

Geinig voor een keertje.

Net als het 1e deel een kleine 3,0*

Aardige film waarin één van de vrienden opnieuw gaat trouwen. Het is overduidelijk dat het hier om een deel 2 gaat, waarbij het eigenlijk onmogelijk is om van het concept van deel 1 af te wijken. Hierdoor weet je dus precies wat je krijgt en is de verrassing totaal weg. Maar gelukkig valt er opnieuw redelijk wat te lachen en wordt er wederom goed gebruik gemaakt van de locatie (Bangkok in plaats van Las Vegas). Net geen 3.5 sterren.

verbaasd over de goeie reacties hier,let wel: deel 1 is een van mijn favo comedies of all time.

maar neem alleen al de drugs deze keer,muscle relaxer met ritalin,no big deal!

helemaal vergleken met ruphees uit deel 1

deel 1 geen adem meer van het lachen(letterlijk de hele zaal,wat een sesatie.)

dit deel af en toe een glimlach,maar als sommige stukken(grappen bijna letterlijk worden overgenomen,vergaat het lachen wel een beetje.

gewoon een makkelijke variatie op deel 1.

deel 3 kan me gestolen worden.

maar goed,aan de andere kant als je alleen deze ziet,zal ie waarschijnlijk wel de moeite waard zijn.

Goede opvolger van deel 1. Niet zo sterk, maar dat komt mijns inziens door het feit dat deel 1 verrassend is en je bij deze film de personages kent en weet welke kant het op gaat.

Van veel films komt er een tweede deel uit en blijkt dat achteraf niet zo'n succes. Ik had vooraf het gevoel dat dat bij The Hangover ook het geval zou zijn, maar ik zat er wat dat betreft helemaal naast. Deel II doet echt helemaal niets onder voor het eerste deel en is misschien nog wel iets beter ook. Het is het gebruikelijke recept wat vaak voor komische momenten zorgt. De aanwezigheid van de personages uit de eerste film (Tyson, Chow) is geinig. Vooral van die laatste is het leuk dat hij er weer in voorkomt. Voor de rest is het mooi dat Alan veel aan bod komt, want hij is toch verreweg de leukste. Deel I had ik 4* gegeven en deze film moet het met dezelfde beoordeling doen. Eén van de leukste komedies!

Vermakelijke film maar moet er wel een kantekening bij maken dat het wel teveel

weg heeft met het eerste deel.

Alleen dat maakt de film niet minder leuk. De film wordt er ook niet beter van.

Hier moeten ze het wel bij laten en geen vervolg meer maken.

Een leuke tussendoortje, die het eerste deel niet overtreft.

Als je zoals ik in 2 dagen beide Hangover delen nog eens ziet (deel 3 moet ik op dit moment nog zien), dan merk je wel heel duidelijk dat deel 2 echt een exacte kopie van het origineel is, maar wel een stuk minder leuk. Mindere setting, minder plot, minder geslaagde grappen en vooral minder originaliteit.

Niet dat deze niet vermakelijk is, maar het voelt iets te opzichtig als het herkauwen van de vorige film aan. Weer is Stu zwaar de lul, weer is er iemand vermist en weer komt mr. Chow irritant doen (vervelende rol zeg). Er valt best het nodige te lachen, maar ik miste toch iets nieuws. Verder is Bangkok geen Vegas. Ik vond Vegas toch nog wel meer geslaagd als locatie. Deel 1 kende een aantal sterke grappen, maar deze ontbreken hier. Af en toe was het leuk, maar het was van een te gemiddeld niveau.

Deze herziening valt wat minder positief uit. 3,5* worden nu 3*.

Minder dan deel 1 maar toch wel vermakelijk.

Er zit een redelijk budget in en dat zie je. Leuke stunts, mooie sets en al met al best een meeslepende zoektoch naar "what the fuck happened last night.... again." Natuurlijk is het een kopie, en dat is helemaal niet erg. Dat lijken veel mensen hier op deze site niet te snappen. Als de vervolgdelen van The Hangover niet over drie mannen met een zwart gat in hun geheugen zouden gaan, dan zou dat heel raar zijn. Dat is hetzelfde als een vervolg op Batman waarbij Bruce Wayne zijn pak niet aantrekt. Of een vervolg op Rambo waarin Rambo niet schiet maar schaakt. Kom op.

Hoewel het allemaal best vermakelijk is, helpt de rol van Alan (Zach Galifianakis) de hele film om zeep. Hij is niet langer een beetje vreemd, zoals in de eerste film, maar de oorzaak waardoor de situaties de hele tijd in het honderd lopen. En dan niet op een leuke manier. Zijn handelen is nergens op gebaseerd. Zoals zijn afkeer van Teddy. Of die vreselijke speeches. Of dat hij, als alles verloren is, Pacman gaat spelen. Dat is geen grappige onhandigheid voor in een komedie - het is gewoon stom.

Ook is Mr. Chow een beetje te aanwezig. Mr. Chow is een beetje wat de pinguïns van Madagaskar waren: een klein en hilarisch onderdeel in Madagascar deel 1, maar in vervolgen enorm uitvergroot waardoor het niet meer leuk is (zelfs met eigen spin-offs).

Al met al wel een leuke film, wel minder dan het geweldige eerste deel.

De foto's op het laatst zijn - wederom - het leukst. Die lijken nauwelijks gespeeld, het lijkt echt gezellig

Hier kan ik kort over zijn. Het vervolg op The Hangover is meer van hetzelfde alleen dan wat minder leuk en vooral wat smakelozer. De enige die een beetje overtuigd is Bradley Cooper en het aapje. De rest kan niet acteren of is erg flauw.

Zeer matig.

Eigenlijk is het enige leuke dat het ze weer overkomt. Jammer dat dit dus gewoon dezelfde film oplevert. Compleet identiek verhaal, veel terugkerende gimmicks en grappen en alles dat werkt in deel 1 wordt hier gretig uitgemolken. De verrassingen uit deel 1 zijn er dus niet meer, de grappen zijn sowieso al minder en als het herhaald wordt, betekent dat dus dat je naar een succesformule zit te kijken in plaats van een geestige, frisse film (zoals deel 1). Heb geen een keer gelachen (vooruit 2 keer een klein beetje) en het beste dat je erover kunt zeggen is dat het ondanks alles gemakkelijk wegkijkt en niet ergert. 2 sterren.

Mja.. Hier was ik al bang voor.

De reden dat ik lang gewacht heb met het kijken van The Hangover Part II is dat ik een herhalingsoefening verwachtte. En dat bleek dus ook simpelweg het geval te zijn.

Weer reizen we af naar een stad waar de vriendengroep flink los kan gaan. Weer worden ze wakker op een onbekende plaats en weer hebben ze geen idee wat er aan de hand is. Daarnaast ontbreekt er weer iemand en volgt er een zoektocht naar deze persoon. Als men dan denkt dat die persoon gevonden is, blijkt het om iemand anders te gaan dan de bedoeling. Gelukkig vinden ze de persoon toch nog op het laatste moment en is iedereen nog op tijd voor de bruiloft. Precies dezelfde opzet dus.

Dan is een film als deze dus afhankelijk van het humoristische gehalte en dat zit hier gelukkig nog wel goed. Het blijft leuk om stukje bij beetje te ontdekken wat er zich 's nachts heeft afgespeeld en wat er met wie gebeurt is. Ed Helms en Bradley Cooper doen het prima, maar het is wederom Zach Galifianakis die behoorlijk op de lachspieren werkt. Hetzelfde geldt overigens voor de foto's bij de aftiteling. Geweldige toevoeging

Als film zelf zou ik dit 2,5* moeten geven. Het is namelijk wel bijna een exacte kopie en ook nog van mindere kwaliteit. Las Vegas vond ik een veel leukere locatie dan Bangkok. Toch moet ik een hoger cijfer verlenen door het aantal keren dat ik hardop heb moeten lachen. Ik heb me verder dan ook prima vermaakt. Persoonlijk denk ik dat het gunstig werkt als je de twee films niet te kort achter elkaar bekijkt (over de derde film kan ik nog niet oordelen). Het is inmiddels alweer een tijdje geleden dat ik het origineel gezien heb, maar ik herinner het me nog goed. Als ik die opnieuw had gekeken voor deze film (wat ik toch wel bij veel reeksen doe) had ik het denk ik wel wat minder leuk gevonden. Ergens is dit ook weer een geval van een film die ik niet al te streng ga beoordelen, omdat de film zich verder ook niet al te serieus neemt. Bovendien kijkt het gewoon lekker weg. Dus toch maar 3* dan.

Overigens heeft me dit wel benieuwd gemaakt naar het derde deel. Het lijkt me immers toch dat ze dit concept niet voor de derde keer letterlijk kunnen herhalen..

Vreselijke schunnigheid. Flauwe humor. En verder is het ook niet bepaald kwalitatief.

Oké, er waren scenes waar ik om moest lachen maar ik beoordeel een film daar niet op.

Het viel me tijdens het bekijken van deze film vooral op dat er praktisch geen moment te vinden was, waarop men ook echt trachtte om een grap te maken of een echt humoristische situatie neer te zetten. Ik heb geprobeerd om de film te bekijken vanuit een ander standpunt: dat van de existentiële crisis. Misschien was The Hangover 2 niet bedoeld om grappig te zijn. Misschien zijn de 'avonturen' van deze nietsnutten niets meer dan een tragedie; een verhaal over zelfvernietigingsdrang en het zoeken naar acceptatie in een harde en neerbuigende wereld. Het zou in ieder geval een hoop verklaren waarom ik geen moment heb moeten lachen of zelfs maar een flauwe glimlach kon maken. Veel woorden wil ik er verder ook niet aan vuil maken: net als bij de eerste film het geval was, hebben we een aantal irritante personages, een groot gemis aan het hele 'kater' principe, een mislukte cameo van Mike Tyson, maar dit keer ook echt niets dat de film kan redden van de allerlaagste score. Walgelijke bagger en een complete verspilling van tijd.

Hoewel ik bij het bioscoopbezoek nog laaiend enthousiast was over Part II moet ik enkele jaren later toch inzien dat deze film tekort schiet (misschien zelfs nog meer dan Part III).

Nochtans was het hele zelfde team aanwezig en met de titel verwacht je ook een hangover... Alleen moet de invulling van het verhaal geen exacte kopie zijn van z'n voorganger en als de moppen dan nog eens van een zwakkere kwaliteit zijn dan valt de film helemaal in het water.

Waar ik destijds nog aanvoelde dat deze film wilder, ruiger, sneller en grappiger was, was dat gevoel nu totaal niet aanwezig. De film was geen puzzel die mooi in elkaar viel, eerder losse sketches van vaak matige kwaliteit. Bangkok is een mooie locatie, mooi tegenovergesteld van Vegas maar waar ze bij Vegas de locatie goed gebruikten is dit in Bangkok niet echt het geval, op een shemale hoertje na had deze film in elke andere grootstad kunnen plaatsvinden. Ook Alan, die hier meer screentime krijgt wegens zijn uitspringen in deel 1, is minder goed. Misschien nét door die meer screentime, waardoor na een tijd die mopjes irriterend beginnen te werken. Ook het feit dat Doug (in deel 1 nog te begrijpen) ook hier een domme rol heeft zorgt voor een deja vu. Het einde is dan eigenlijk ook niet echt een grappig hoogtepunt, eerder een moment dat je hoopt dat het zeemzoete klef gedoe snel overgeslagen word om de best grappige credits te kunnen bekijken.

Hangover Part II haalt alleen niveau door het wederzien van de gekende personages waarbij hun chemie je aandacht kan vasthouden. Voor de rest is dit een flauw aftreksel van zijn voorganger met enkele leuke momentjes maar véél te weinig om van een geslaagde komedie te spreken.

2,75/5

Eens naar nr 2 gekeken en het was eigenlijk een herhalingsoefening van de eerste. Hetzelfde verhaal, maar jammer toch iets minder grappig. De cast was gelukkig wel weer dezelfde.

'k had het voor een vervolg het allemaal iets grootser en grappiger verwacht, maar dit was niet echt het geval.

'k heb wel gehoord dat deel 3 iets beter is, we zullen zien.

Tja, veel herhaling van de eerste film, maar toch wel weer grappig als je van puberale en zwarte humor houdt. Zeker als je de film bekijkt op het moment dat je in het vliegtuig naar Bangkok zit. Wellicht dat deze setting meehielp in mijn beoordeling.

De eerste hangover was erg vermakelijk. Deze is precies hetzelfde verhaal maar dan in thailand. Echt ranzig sommige scènes. Deel 3 vind ik beter

Tja, als je dan toch bent begonnen waarom dan niet gelijk de trilogie door kijken, het zat nu nog lekker vers in mijn geheugen en dan kun je het maar beter gelijk aan zetten dan dat ik weer een poos ga wachten en er weer de ballen van snap (dat had ik ook met de X-men reeks). Maar toch wist ik wel dat dit tweede deel wat ging floppen, en dat is ook aardig gelukt kan je wel mededelen want wat vond ik de film op sommige momenten erg traag, soms misschien wat saai en soms ook erg oninteressant. Toch heb ik natuurlijk ook wel in een deuk gelegen, en je weet gewoon dat alles eigenlijk in herhaling valt, wat niet erg was maar soms gewoon slechter uitgevoerd, en dat had je, je ook wel kunnen bedenken voordat de film begon.

“Oh, you are having a bad day. Did you die?”

Gelukkig komt de oude cast weer voor in de film, waar ik dan oprecht nog wel een beetje blij mee kan zijn want met een totaal andere cast had deze film niet veel meer voorgesteld denk ik, en dan spreek ik eigenlijk het meest over de geweldige rol van Zach Galifianakis waarvan ik nog steeds kan genieten, ook in dit tweede deel weer. De rest vond ik prima, maar ze kwamen jammer genoeg niet zo leuk over als deel één, en dat had ik bij Zach wel, al was hij in deel één natuurlijk ook wel veel beter, dat ontken ik ook niet.

Ed Helms speelt weer een prima rol als Stu, die dit keer gaat trouwen en zijn vrienden en familie mee neemt richting Thailand waar zijn nieuwe vrouwtje woont. Ook horen natuurlijk Bradley Cooper en Justin Bartha hier weer bij. Ik kan wat beter wennen aan Cooper bij deel twee, ik denk puur omdat ik hem in deel één toch wat leuker vond dan ik ooit gedacht had, en ook Cooper kan nog best geinig over komen. Bartha vond ik maar niks, en had ook in deel twee geen speciale rol, en dat was best zonde. Het gaat dan eigenlijk wel weer gewoon over de ‘drie beste vrienden die je kan hebben’.

Ik persoonlijk vond de komst van Ken Jeong als Mr. Chow redelijk, al vond ik dat ze helaas zijn succesfactor van deel één te erg gebruikten en best wel werd uitgemolken door zijn regisseur, hier door was Ken Jeong best een irritante acteur en personage in deze film die ik er niet echt bij vond passen, dit had ik ook met Mason Lee die de rol van Teddy mocht vervullen, wat ik nou niet bepaald een aanvulling vond, het aapje vond ik nog leuker dan deze twee heren bij elkaar.

“Oh my God! We kidnapped a monk!”
“We live an alternative lifestyle.”

Het verhaal in dit tweede deel stelt weinig voor, zoals ik al wel verwacht had was het gewoon een mooie kopie van het voorgaande film, en gebeurd bijna het zelfde als wat we al mee hebben gemaakt. Stu gaat dit keer trouwen en nodigt zijn vrienden uit, Alan word hier van weg gehouden omdat ze hem maar eng vinden, al vraagt Doug na aandringen van zijn vrouwtje en tevens de zus van Alan of hij ook mee mag (Alan dan wel te verstaan), en na wat twijfelen besluit Stu hem toch mee te nemen. De heren reizen af naar Thailand waar Stu gaat trouwen met zijn vriendinnetje maar de heren gaan vooraf eerst even wat drinken, als in de zin van weer een soort vrijgezellenfeest alleen dit keer kijken ze beter uit. Echter worden Alan en Phil wakker in een achtergelegen kamer, en ontmoeten daar onder andere Stu die ligt te creperen in de badkuip. Toch wel geinig toen Stu omhoog kwam met die Mike Tyson tatoo op zijn gezicht dan weet je weer genoeg, het is de heren weer gelukt om zichzelf naar de tering te zuipen en het lijkt er op dat ze weer gedrogeerd waren, maar Alan belooft plechtig dit niet gedaan te hebben.

Dit keer zijn de jongens Teddy kwijt, de broer van Stu’s vrouwtje die de heren mee hadden genomen en ze moeten hem terug zien te vinden in Bangkok. De drie gaan weer een heel avontuur te gemoed waarmee ze met van alles en nog wat in de weg staan. Zo hebben ze rellen gevoerd tegen de politie, is stu van achter genomen door een travestiet en hebben ze ruzie gezocht met één of andere bende (en het aapje van gestolen), waardoor Phil ook neergeschoten werd. Dan vond ik het verhaal toch redelijk om naar te kijken, volgen hoef je het niet.

En dan hebben de jongens weer een heel avontuur mee gemaakt, wat me toch best goed in mijn hoofd is blijven zitten. Het is alleen niet meer speciaal, niet zo speciaal als ik deel één vond en dat is jammer, en ook al verhoog ik mijn cijfer, er hadden stukken beter gekund of helemaal niet. Want ik denk dat ‘The Hangover’ een leuke film was voor één deel, en geen trilogie. Ik zie dan ook een beetje op tegen het volgende deel.

3.0

Redelijk geslaagd vervolg op deel 1. Niet origineel, maar wel vermakelijk. Galifianakis is wederom geweldig. Al met al mij redelijk vermaakt en voor mij 3,5 ster waard.

“Oh, you are having a bad day. Did you die?”

‘Never change a winning team' moeten de makers van dit tweede deel gedacht hebben. Gooi er weer een trouwerij in, een verschrikkelijke nacht gevolgd door geheugenverlies, iemand die vermist wordt en onze drie helden die op een hilarische zoektocht gaan, en je hebt weer een geslaagde film toch?

Las Vegas is verruild voor Bangkok, maar voor de rest kan je het allemaal uittekenen. Het grootste pluspunt van The Hangover Part II is dat de chemie tussen Cooper, Helms en Galifianakis nog steeds perfect is. Galifianakis steelt de show (samen met Jeong), maar ook Helms en Cooper zijn geweldig. Het is alleen jammer dat je het allemaal al een keer eerder gezien hebt, en Bangkok is toch echt geen Vegas is. Ook de komische situaties waarin de drie belanden zijn net iets minder dan in het eerste deel, en je voelt dat er wat sleet op zit. Maar de grapdichtheid ligt zo hoog dat er veel grappen in zitten die wel slagen, en hoewel het allemaal niet erg hoogstaand is heb ik me toch prima vermaakt. En de cameo van Mike Tyson is weer geweldig. Net zoals de foto's op het laatst (deze zijn zelfs nog beter en grappiger dan die van Vegas).

Redelijk triest.

Net als mijn bovenbuurman heb ik deze reeks in de verkeerde volgorde gezien. Alleen heb ik eerst deel 3 gezien en toen pas 1 & 2. Deel 1 vond ik toch wel redelijk verfrissend aangezien deel 3 eigenlijk niet perse over een Hangover ging.

Maar dit deel doet deel 1 eigenlijk gewoon over. Het voegt weinig toe aan de reeks. Alles wat er eigenlijk veranderd is dat er soms "again" achter de dialogen geplakt is. Ik vind het vooral een lui vervolg. Het hele mystery-plezier is er bij deze eigenlijk dan ook af.

Phillips kan een degelijk regisseur zijn. Maar hier bewijst hij wederom helemaal geen perfect regisseur te zijn. Vooral omdat ik bij deze film maar 1 keer een kleine glimlach heb losgelaten. En dat was gek genoeg bij de "That's a Louis Vuitton". Gek genoeg krijgt Galifianakis me daar altijd wel te pakken. Deed hij regelmatig in deel 1 ook.

Qua komedie is er dan ook weinig te beleven. In het eerste deel herinner ik me nog dat ik weinig onder de indruk was van Cooper, Helms en Jeong. Hier gaat dat nog een stapje verder naar beneden. Cooper voegt weinig toe qua komedie. Helms is ronduit onuitstaanbaar en Jeong is al helemaal onuitstaanbaar. Zijn humor blijft mijn ding niet. Ook niet in deel 1 of 3.

Galifianakis kan de film qua komedie ook niet redden. Krijg ook het gevoel dat de film heel erg op hem leunt qua komedie. Maar ook Galifianakis slaat weinig raak. Nu is hij vooral die irritante Alan, en niet bepaald meer de grappige Alan in mijn opinie.

Visueel ook redelijk brak. Een aantal aardige scenes maar in het algemeen schiet het camerawerk te kort en visueel is het allemaal redelijk veilig. Alleen Bangkok was bij vlagen nog mooi gebracht en de meditatie van Alan was dankzij wat experimentatie nog redelijk.

Vond het maar een dom vervolg. Eigenlijk gewoon niet gelachen. Deel 1 vond ik destijds al niet hilarisch, maar aangezien hier ook de mystery niet meer onvoorspelbaar is, blijft er weinig van zo'n Hangover over.

Qua sfeer daar op locatie in Thailand is wel leuk. Visueel ziet het er af en toe ook erg fijn uit. Verder vind ik Cooper heerlijk in deze rol en kan Helms me ook goed bekoren. Tot slot is de soundtrack prima met onder meer Kanye op de geluidsband. Maar eigenlijk is de film geen moment echt leuk, laat staan grappig. Het is wat gezapig allemaal. Het is een herhalingsoefening van deel 1 ja, maar het lijkt alsof men zelf ook geen fut had er nog iets van te maken. Het kijkt weg, maar daar is dan alles mee gezegd. 2,0*.

In 2009 scoorde regisseur Todd Philips één van de grootste komedie-hits uit de 21e eeuw met de film The Hangover. Deze film sloeg enorm aan bij met name mensen onder de 40. Een vervolg kon dan natuurlijk niet uitblijven en stond eigenlijk al in de planning nog voordat deel 1 in de bioscopen verscheen.

Dankzij het succes van de eerste Hangover, werd ook dit vervolg een groot succes. Toch is de verassing er ditmaal vanaf en worden veel grappen recyclet. Het origineel was één van de leukste komedies van 21e eeuw, maar dit vervolg ontstijgt maar net de middelmaat.

De acteurs Bradley Cooper, Ed Helms en met name Zach Galifianakis blijven leuk en de hilarische rol van Ken Jeong als de Aziatische gangster Leslie Chow werd voor dit vervolg aanzienlijk uitgebreid. Hij steelt dan ook andermaal de show. In 2013 verscheen deel 3, dat het aanzienlijk minder deed aan de bioscoopkassa’s.

De eerste Hangover is intussen een echte klassieker in het genre, en oprecht een erg leuke en grappige film. Het is dan ook geen verrassing dat er enerzijds vervolgen op dat succes gemaakt gingen worden, en dat anderzijds die sequels nog niet eens in de buurt gingen komen van het origineel. Het is een concept waar je geen trilogie rond kunt bouwen. Want wat doet Todd Philips hier? Hij verandert de locatie en kopieert exact hetzelfde verhaaltje eroverheen. En dan bedoel ik echt vrij exact. Oh, het is wel fun hoor, kort en luchtig. Hier en daar zitten er geslaagde grappen in (hoewel ook héél veel momenten waarbij ik niet eens moest glimlachen), en dat trio Bradley Cooper/Ed Helms/Galifianakis is goed op elkaar ingespeeld. Mr. Chow blijft overigens het tofste personage. Maar voor een komedie is het gewoonweg nergens erg grappig, het super overdreven happy end is irritant, en je kan nergens de gedachte onderdrukken dat dit een enorme herhaling van zetten is.