The Hangover Part II (2011)

100% gerecycled

Is dat iets negatiefs? Nee, zeker niet. The Hangover heeft zoveel potentie voor humor dat een film op voorhand al niet kan falen. Ondanks dat het hele gegeven al eerder is gedaan en de situaties soms letterlijk hetzelfde aanvoelen is het onmogelijk om niet te lachen bij dit tweede deel.

Voornamelijk ligt dat weer aan de cast, die zijn allemaal zo ontzettend goed op elkaar ingespeeld dat je jezelf eigenlijk het liefst tussen hun zou willen wanen. Galifianakis is weer onweerstaanbaar grappig en met dat hoofd heb je op voorhand al de lachers op je hand. Cooper is de wijze van het stel en wat dat betreft ook het minst grappig. Helms is wat dat betreft het leukst in deze film, wat hem overkomt is gewoon te ziek voor woorden en de manier waarop hij overal mee omgaat is erg leuk. De vele knipoogjes die hij naar het origineel maakt zijn dan ook erg grappig.

Dat is ook de reden waarom Phillips er mee weg komt om met dit aan te komen zetten, de herkenbare situaties en de knipogen worden zo enthousiast gebracht dat je Phillips dit gelijk vergeeft. Tuurlijk zijn de situaties af en toe anders en gelukkig maar. Qua rode draad is het allemaal wel hetzelfde. Ik denk dat je in een komedie als dit ook geen wereldschokkende veranderingen moet brengen, het blijft immers ideaal vermaak(ook al heb je het eerder gezien).

Nadeel van deze aanpak is natuurlijk wel dat de frisheid en de humor niet meer hetzelfde is als bij the Hangover. De grappendichtheid ligt iets lager en het niveau is ook niet van dezelfde kwaliteit als deel 1. Ook het optreden van Tyson liet me eigenlijk een beetje koud nu, lang niet hetzelfde effect.

Toch heb ik me prima vermaak. Overigens moet ik zeggen dat de aftiteling toch weer behoorlijk goed was. Ik hield mijn hart ervoor vast, aangezien ik behoorlijk sceptisch hierover was van tevoren. Het is immers dezelfde formule en je weet nu ook dat er een "leuke" aftiteling volgt dat eigenlijk het verrassingselement weg haalt die je wel in deel 1 had. Toch waren de foto's weer behoorlijk geniaal en geven ze antwoorden op de vragen waar je eventueel nog mee zat na het kijken van de film.

Gerecycled, maar alsnog geslaagd en zeker nog een stuk leuker dan de vele prut komedies die we tegenwoordig in de bios mogen aanschouwen.

3,5*

p.s. ik merk wel dat op dit soort gigantisch populaire films wel veel hersenloos publiek af komt dat om elke scheet al lacht Zelfs om momenten die we al 100x in trailers hebben gezien

Ik heb het geluk gehad nooit de trailer gezien te hebben, zal de film vast leuker hebben gemaakt. The Hangover Part II had nooit echt de potentie om een grootse film worden, maar hij was leuker dan verwacht. Het belangrijkste is vooral dat er genoeg te lachen valt. Het heeft denk ik geholpen dat ik hem in een uitverkochte zaal zag, met een enthousiast publiek. Dat maakt komedies vaak nog wat aanstekelijker dan ze zijn. De cast blijft ook wel leuk, al blijft het opmerkelijk hoe weinig er met Phil gebeurt. Dat was in het eerste deel al zo, maar waar Stu nu naakt meedoet met een rel, een gezichtstatouage krijgt en seks heeft met een transseksueel blijft het bij Phil bij een schampschot. Is er geen humor te halen uit een gladde jongen die compleet vernedert wordt?

Het is al meer gezegd, maar het is wel schandalig hoeveel van de eerste film is overgenomen, inclusief de complete structuur. Veel scènes lijken gewoon opnieuw gedaan te zijn, maar dan groffer. Dus nu gaat Stu niet alleen naar bed met een prostituee, maar ook nog eens met een transeksuele prostituee. Het is jammer dat ze niet veel verder gekomen zijn dan dat, vooral omdat de shockhumor vaak de minste is hier. Tenzij je net zo bent als die meid die naast me zat in de bioscoop en minstens honderd keer 'Iiiiieeeuw' geroepen heeft (inclusief als Stu een zacht kusje krijgt van zijn verloofde; zeer ranzig kennelijk). Wat ik ook vond is dat de film minder sympathiek leek, vooral ook omdat Alan wat gemener uit de hoek kwam. Het blijft een geestig personage daar niet van. Ik miste de hart van het origineel.

Alle negativiteit ten spijt blijft het grappig en zelfs licht-aanstekelijk vermaak. Hopelijk kunnen ze alleen de verleiding weerstaan om een onvermijdelijk derde deel te maken.
3*

Wel leuk...

Er komen weer dolle situaties voorbij. Geweldige reacties steeds, wanneer de mannen iets meemaken. Het personage Alan vond ik een beetje flauw worden na verloop van tijd. Hij kon alleen maar domme dingen zeggen...
Doug blijft erg op de achtergrond... ik vraag me af waarom hij persé zo afgezonderd moest worden van de rest.

Wat ik kan waarderen van The Hangover is dat het toch enigszins een sirieuze ondertoon heeft. Gesprekken blijven scherp en er volgen verschillende twists, niet dat er overal maar zo'n slap gedoetje van wordt gemaakt. Echter waren de aanwezige grappen niet spectaculair genoeg. Zo arriveren ze met een speedboot op 'n eiland, maar eigenlijk is daar niets grappigs aan waardoor Alan een anker uit moet werpen in de hoop dat er toch nog gelachen wordt.

Op het einde komt Mike Tyson nog even on stage... ik snapte de bedoeling niet helemaal. Wellicht was het alleen voor die tatoeage op de jukbeenderen (dezelfde als die van Stu)...

Lampionnen aansteken en loslaten, het deed me direct denken aan de reclame van Bacardi en daarmee verliest die scène meteen z'n charme (http://www.youtube.com/watch?v=Sa9nWICtj3w).


Kijkt lekker weg, maar het blijft ondanks alle gekkigheid een beetje tam.

Dat de verhaallijn ongeveer hetzelfde was als deel 1 stoorde me niet echt.. Verder leuke verwijzingen naar het 1e deel.

Bovendien echt weer geniale grappen! Denk dat ik bij deze film zelfs meer heb moeten lachen als het 1e deel.. Perfecte film voor een leuke vrijdagavond!

Michael Haneke deed het met Funny Games, Todd Philips doet het met The Hangover. Ik verwacht dat het merendeel van alle recensies op zijn minst zullen aanstippen dat The Hangover Part II in praktisch elk opzicht lijkt op zijn voorganger. Soms tot in detail. Dat lijkt in eerste opzicht niet heel erg, want The Hangover was twee jaar geleden een uiterst vermakelijke verrassing. Het grote probleem is echter dat The Hangover Part II dat dus absoluut niet kan zijn.

The Hangover Part II is vermakelijk, ja. Maar het verrassingselement is, door de eerste film bijna letterlijk over te doen, (hoe kan het ook anders) compleet verdwenen. De gebeurtenissen hebben een hoog 'seen it, done that' gehalte en een karakter als Alan (het hoogtepunt van de eerste film) wordt op een gegeven moment zelfs behoorlijk voorspelbaar. En die Mr. Chow was in de eerste film al niet leuk, laat staan als ie een nog grotere rol krijgt in het vervolg. Maar zelfs zonder het feit dat de eerste film netjes overdoet, is het allemaal net even minder. De timing, de kwaliteit van de grappen en de situaties zijn hier op de één of andere manier net een stuk minder. Het geheel is nog steeds amusant en geestig, maar veel verder komt The Hangover Part II niet. Meeste frisheid kwam van Giamatti in een klein, maar geinig rolletje.

3 sterren.

Nipte 3,5 sterren voor mij.

Vond de film wel aardig, maar waar deel één overdreven leuk is, is deel twee vooral overdreven. De chemie tussen de karakters is er nog steeds, al zit ik niet te popelen voor een derde deel, en kakte de film best vaak in eigenlijk.

Het aapje vond ik niet echt een toevoeging, Helms die als een hysterische acteert vond ik wel heel leuk en Bradley Cooper completeert het gezelschap wel goed. Chow vond ik irritant en had een veels te grote rol.

De scene in Ihop vond ik nog het leukst denk ik, verder is het recept bekend en dat maakt het (vanwege de minder goeie grappen) voor mij iets saaier.

Wel een leuke film, maar waar The Hangover één van de beste komedies was van 2009, is deze film niet meer dan aardig.

Dat de opbouw hetzelfde was als deel 1 prima, maar ik vond het qua niveau weinig verschillen. Heb me echt heel erg vermaakt met deze film. Erg sterke grappen weer, met natuurlijk een geniale Zach. Ik vond het gewoon een leuk verhaal weer, mocht er een deel 3 komen dan zou ik het wel leuk vinden als het aangepast word maar nu had ik er geen moeite mee. De film moet het ook hebben van de sterke cast en leuke karakters. En dat was allemaal dik in orde.

4*

'' Alan what did you do? Did you roofie me?! ''

Ondanks dat de film ruim een half uur later begon dan zou moeten, omdat een paar ordinaire studenten ruzie gingen maken over stoelplaatsen en zelfs het personeel in moest grijpen, was dit een heerlijke bioscoopervaring. Wat een film! Nee, wat een héééérlijke film! Ondanks het gedoe dat voorafging aan de film, was er wel een echt 'groepsgevoel' in de zaal. Iedereen was razend enthousiast en er werd me wat afgelachen. Uiteindelijk toch nog wel een goede sfeer, gelukkig.

The Hangover 2 was voor mij zelfs beter dan het eerste deel. Op zich apart, gezien de rode draad precies hetzelfde is maar het zich op een andere locatie afspeelt. Ik heb vaker uitbunding kunnen lachen en hoewel de grappen nog altijd even seksistisch en met vlagen plat zijn, is dit echt waar ik van kan genieten.

Ik snap dat het voor velen aan kan voelen als een overbodig deel, want erg vernieuwend of verrassend is het niet, maar dat kon je op voorhand toch weten? Zeker wanneer je een trailer hebt gezien, dan weet je wat je te zien krijgt. Het is hoogstens nóg meer over the top, iets wat voor mij goed werkt. Ken Jeong is hier een goed voorbeeld van, wát een mafketel.

Alleen vanwege Bradley Cooper zou de film bij mij een voldoende halen. Wat een prachtige vent, elke scène waar hij in zit is pure eye-candy. Ook jongere broertje Teddy vond ik erg adorable (Ja, ik ben veel te oud voor hem, maar dan nog kan hij schattig zijn)

Heerlijke eindscène ook weer, met de hilarische foto's. Gelukkig is dit er ook ingehouden, eigenlijk verheug je je daarom op de aftiteling, gewoon omdat je nieuwsgierig bent naar wat ze allemaal mee hebben gemaakt.

Beter dan het eerste deel, verheug me nu al op de herziening.

Bangkok has them now

Bijna exact dag op dag 2 jaar geleden zat ik in de cinema voor de eerste Hangover. De film was me toen aangeraden door een kameraad en ik wist niet wat ik moest verwachtten. Ik had geen trailers gezien, ik kende niemand van de cast en van de regisseur had ik alleen maar Old School gezien, een film die me wel redelijk was, maar in de cinema werd ik weggeblazen. The Hangover werd een geweldige komedie maar de houdbaarheid bleef wat beperkt want toen ik de film recent nog eens had teruggezien, vond ik hem al een tikkeltje minder. Ik hield mijn hart dan ook vast voor deze sequel want, hoewel ik mijn best deed om zoveel mogelijk informatie te negeren, hoorde ik meer en meer kreten zoals een herhaling van deel 1 en voorspelbaar.

En eerlijk gezegd, het klopt wel. Part II is vaak een bijna letterlijke herhaling (met hier en daar een kleine aanpassing) en er worden geen nieuwe elementen geïntroduceerd maar toch is het allemaal erg vermakelijk geworden. Dit is vooral te wijten doordat het allemaal net een tikkeltje grootser is geworden qua plot. Om Vegas te overtreffen moet je natuurlijk naar een land als Thailand en ook de situaties waar de Wolf Pack in terecht komt, zijn net dat beetje groter. Philips had nu ook niet echt een andere keus dan dit allemaal meer episch te laten verlopen en slaat daar wonderwel in. Formulegewijs is het dus allemaal hetzelfde maar o wat een geniale situaties zitten er weer tussen. Ik had niet dezelfde ervaring als toen die 2 jaar geleden, daarvoor is de grappendichtheid te laag in vergeleken met het eerste deel, maar toch weer een aantal keer hardop moeten lachen en dan ben ik sowieso al niet de type die veel luidop lacht bij een film. De vele knipogen naar het eerste deel waren trouwens ook wel geslaagd maar waar ik nog het meeste schrik voor had, was dat ze geen deftige verhaallijn hadden om te gebruiken als kapstok voor het plot. Het eerste deel had juist de kracht dat het geen situaties waren die gedwongen werden om grappig over te komen maar dat het gewoon situaties waren die effectief grappig zijn. Gelukkig wordt dat hier nog wel handig opgelost door Alan een soort wrok te laten koesteren tegenover de nieuwkomer. Eén van de handvol nieuwe ideeën maar wel één die perfect werkt. Voor de rest natuurlijk ook geweldig dat er weer een hilarische aftiteling volgt met de foto's. Het verrassingseffect was verdwenen maar verdomme, er zitten toch hilarische momenten tussen. Geen idee of het in de eerste ook zo was maar ik vond het wel goed dat we nog antwoord kregen op een paar vragen, had de film anders toch wel wat punten gekost.

De situaties waar de Stu, Alan en Phil weer in terecht komen zijn dus weer de moeite waard maar veel van de humor komt toch echt tot zijn recht door de geweldige combinatie van de drie hoofdrolspelers. De eerste Hangover was mijn eerste kennis met Zach Galifianakis maar sindsdien heb ik hem maar in weinig films kunnen waarderen (Dinner For Schmucks was tenenkrommend slecht) iaar gelukkig weet Philips perfect hoe hij hem moet uitspelen. De opmerkingen zijn weer heerlijk droog, Ed Helms wordt wel een serieus stuk verder uitgewerkt. Waar hij daarvoor wel wat problemen had te verwerken (die tand!), krijgt hij hier wel een hele hoop shitload aan problemen over zich. En dat maakt het allemaal nog des te leuker. De wakker worden in één of ander smerig hotel scène is goud waard maar de manier waarop Helms meer en meer buiten zinnen geraakt, heerlijk! De bijrol van Mike Tyson vond ik trouwens minder geslaagd. Nu had iedereen voor perfect geweest (Tiger Woods of Bill Clinton, waar zijn die eigenlijk gebleven?) maar Tyson paste simpelweg niet. Vreemd om te zien hoe Cooper, die de rol van Phill op zich neemt, eigenlijk degene is die het normaalste is. Ik zou juist het omgekeerde verwachten eigenlijk doordat hij degene is die het meest door raast over gaan feesten. Ach, dat is misschien iets voor een volgende deel. Laten we dan wel hopen dat de rol van Ken Jeong terug beperkter is want nu is hij iets te vaak een stoorzender. Leuk bijrolletje ook nog van een serieus verdikte (?) Paul Giamatti. Muziek is trouwens ook weer erg sterk maar elke film die opent met Johnny Cash heeft bij mij al een streepje voor.

Formulewerk maar wel één van een goed niveau. Mocht Philips nog besluiten om een derde deel te maken, dan lijkt me het het beste om het eens over een andere boeg te gooien want een derde keer gaat niet lukken. Part II is al wat minder dan zijn voorganger en ik vrees dat een herziening (net zoals bij deel 1) de score nog gaat doen laten zakken want zo'n uitverkochte en goedgezinde zaal heeft een positief effect natuurlijk. Er zijn weer een aantal geweldige situaties, de cast is enorm goed op elkaar ingespeeld en er kan zeker gelachen worden. Ik heb me wel geamuseerd.

4*

Het komt zelden voor maar deze film heb ik met heel veel pijn en moeite kunnen uitzitten in de bioscoop (na een 45 minuten was ik al aan het kijken op mijn horloge) en ik was zeker niet de enige. De zaal was vrijwel vol maar tijdens de film werd nauwelijks gelachen. En terecht ook want deze film was gewoon een kopie van het eerste deel en dan op alle onderdelen slechter. Het identieke verhaal was stukken minder (kwam natuurlijk ook omdat het niet meer origineel was) en zeer flauw. De locatie vond ik ook slecht gekozen want humor in een Aziatisch land is gewoon een slechte combinatie. En de humor was dit keer zeer triest en had meer weg van onderbroekenhumor of geforceerde voorspelbare humor. De cast was ook nog eens voor 90% identiek en ook de personen die in het eerste deel een bijrol hadden kwamen er ook nu weer in voor. De cast vond ik overigens matig en zelden grappig met als dieptepunt Bradley Cooper die gewoon nergens grappig was. De enige die soms nog een beetje grappig was, was natuurlijk Zach Galifianakis (hem vind ik eigenlijk altijd wel leuk). Het beste van deze film was nog het einde met de foto's, daar werd in de zaal nog het meest om gelachen. Origineel was het natuurlijk niet want in het eerste deel werd het ook al toegepast.

Al met al was dit gewoon een flut vervolg en hopelijk komt er geen derde deel meer. Mocht er toch nog een derde deel komen dan weet ik in ieder geval met 200% zekerheid dat ik die niet meer in de bioscoop ga bekijken. Zonde van mijn tijd deze film.

Mwah, op zich wel een aardig vervolg. Alleen het is toch weer meer van hetzelfde. Hetzelfde scenario, alleen is dit keer iemand anders kwijt die ze moeten vinden.
De situaties zijn op zich wel lachen, alleen toch net iets minder dan het eerste deel en Mike Tyson hadden ze net zo goed weg kunnen laten, voegt totaal niks toe aan deze film.

Mocht er ooit een deel drie komen, dan hoop ik echt dat ze met een ander concept komen. Deze cast mag wat mij betreft wel weer terugkomen met als belangrijkste personages: Alan en Mr. Chow.

Dikke 3,0 sterren.

Samen met me broertje in de bios gezien.

En The Hangover 2 was wat mij betreft ook weer helemaal gelukt. En inderdaad wel een beetje een kopie maar dan weer met nieuwe leuke dingen. Stu heeft nu inene een bruid in Thailand en daar gaat de trio weer lekker aan de zuip, en worden weer wakker op totaal de verkeerde plaats en moment. In een vervallen hotel in Bangkok, met een aapje. Stu met een tatoo op zijn gezicht, Alan met kort haar, Thaise vriend vermist en een vreemde drugsdealer in hun kamer. Wat is er gebeurd? En inderdaad, ze hebben er weer een teringzooi van gemaakt en de waarheid is weer pijnlijk. '

Zo maken we een katerige reis door de zweterige straten van Bangkok om de waarheid te achterhalen. Het was erg grappig bv om de halfvernielde straat terug te zien en het feit dat die Stu in zijn reet schijnt geneukt te zijn door zo'n typische Thaise transseksueel. Het was weer geweldig. En het einde was ook weer erg leuk en de foto's bij de aftiteling waren weer een verrassing.

Prima vervolg.

4,0*

De succesformule van deel I is nog niet uitgewerkt maar het vervolg is slordig en weinig origineel. Een paar vrienden wordt wakker met een flinke kater, gooi een dier in de mix dat om onduidelijke redenen van de partij is, nog wat verdovende drugsmiddelen, een verdwijning, een tijdslimiet et cetera. Heb een paar keer flink gelachen, het lijkt erop dat nog wel een paar bruiloften en vrijgezellenfeesten zullen volgen. Redelijk.

Meer dan leuk vervolg. De personages zijn toch wel erg aanstekelijk en het concept van 'the day after' blijft enorm grappig. Kon deze beter smaken dan het origineel. Laat deel 3 maar komen.

3,5*

Het tweede gedeelte kent wel de nodige geslaagde grappen en de setting is ook aardig. Het was wel even schrikken tijdens die scene dat iedereen wakker werd in een goor i.p.v. chique hotel, maar gelukkig was de rest precies hetzelfde. Zonder de sarcasme, het was bijna komisch zo onorgirieel dat de film was. Ook al gaat het om de grappen, dit had toch wel anders gekund.

Teleurstellende voldoening.

Eigenlijk keek ik best wel erg uit naar dit filmpje. Heb nooit echt een fijn gevoel met het genre, en Hangover (''part 1'', als we het nu zo moeten noemen) kwam erg goed aan. Zelden zo kunnen lachen en zo tevreden uit een zaal gelopen als bij een komedie. Due Date ging een stapje terug, maar was alsnog erg fijn en dan Hangover part 2. Nog een stapje terug, klein beetje teleurgesteld maar eigenlijk best wel blij en voldaan.

Vermakelijke en vlotte film die door dezelfde structuur enorm lekker weg kijkt, herkenbaar is, maar daardoor je als kijker wel meer duidelijkheid en houvast hebt aan het verhaal. Wat enigszins als jammer ervaren kan worden, omdat juist in deze ''fucked up situation'' niet erg lekker is. Toch had het op een gegeven moment wel voordelen, omdat dit deel dan ook nog een stukje extremer is als het vorige en daardoor ook uitzichtloos lijkt, juist ja: als je de structuur nog niet kent. We worden eigenlijk met z'n allen voor de gek gehouden, maar ach. Kunnen we het ze kwalijk nemen? Hangover begon en eindigt (nouja... eindigt... Ik zie hier nog wel een trilogie van komen...) gewoon als mainstream, en daarmee is alles gezegd.

Verder lekkere liedjes onder prachtige beelden van Thailand, de film is erg mooi geschoten en weet Bangkok mooi te weergeven (ik zeg absoluut niet dat de film een beeld van Bangkok weergeeft, alleen de beelden ervan zijn mooi). Humor is in dit deel wat minder, maar Phil en vooral Alan zijn aardig in hun hum en weten me af en toe hard op te laten lachen. Wat me alleen met een dubbel gevoel achter liet, is dat ik eigenlijk tijdens de aftiteling (met de foto's) het hardst heb gelachen. Ze hadden veel meer van het moment zelf moeten laten zien, i.p.v. al die ''what did we do''- gesprekken.

3sterren voor nu, maar wel aardig

Aardige film.

'The Hangover: Part II' is absoluut niets vernieuwend. Het is een vrijwel exacte kopie van deel 1. Maar juist omdat dat deel zo vermakelijk was is deze ook prima te vertoeven.
De nieuwigheid is er zeker van af. Je verwacht dat alles wat er gebeurt groter, gevaarlijker en vooral dommer is dan in de vorige film. Dit valt echter best mee. Ken Jeong die dood neervalt is verrassend maar dat hij toch blijkt te leven is des te voorspelbaarder. Het aapje is een leuke vervanging voor de tijger maar figureert meer als practical joke dan iets anders.
Ook de avonturen die de wolfpack beleven zijn niet zo boeiend en memorabel. Ze zijn dom, flauw en goor maar niet al te interessant. Het verhaal is flinterdun maar doet een goede poging om dit te verbloemen. Sterker nog door de structuur van de film ben je sneller onder de indruk van de "goed opgezette puzzel". Een illusie maar wel een die pas doordringt nadat je de zaal verlaat.
Wat dat betreft is 'The Hangover: Part II' ook echt geen film die revisie of denkwerk nodig heeft. Je vermaakt je prima en er zitten goede grappen in. Hoewel Bangkok absoluut geen indruk achter laat is de verandering van plaats welkom.
Grappig, fout, maar niet heel sterk.

3,0

Ik vond dit deel zwaar over de top. Het leek net alsof de makers dachten: hoe absurder, hoe beter. Dus niet! De grappen waren, makkelijk, niet origineel, geforceerd en kinderachtig. Mr. Chow was echt overdreven. Blijkbaar was de rest van de bioscoopbezoekers het hiermee eens, want er werd amper gelachen.

Tenenkrommend slecht. Zonde van mijn geld en mijn vrijdagavond.

Traag, voorspelbaar en een stuk minder fris dan het eerste deel. Gevalletje makkelijk cashen en uitmelken.

Teveel grappen leunen op leedvermaak en pijnlijke situaties maar zonder dat het echt grappig genoemd kan worden. Ach, ik heb gelachen om zowel Stu als om zijn gekke aapje, dus een complete tijdverspilling was het ook niet.

Deze film is zoals al eerder gezegd een bijna regelrechte kopie van deel 1. Toch is hij zeer de moeite waard om te kijken vanwege enkele grappen waarbij het moeilijk is je lach in te houden ook al zijn ze nog zo flauw. In de bioscoop werd bijna aan een stuk door gelachen maar dat was aan mij niet besteed. Door de paar goede grappen en aftiteling krijgt deze film van mij alsnog een 3,5.

Typisch vervolg

Film volgt vrij schaamteloos het zelfde stramien als deel 1. Dit keer geen baby maar een aap dit keer geen Vegas maar Bangkok. Het is allemaal een stuk minder fris en daar gaat het ook vooral mis. Galifianakis was de revelatie van deel 1 en wordt dan zoals gebruikelijk is voor een deel 2 hier nog meer ingezet wat resulteert in een Galifianakis moeheid. Het zijn de gebruikelijk kritieken op een deel 2 in Hollywood. Alles moet meer en grootser maar daardoor verliest het vaak de ziel die het oorspronkelijke deel zo leuk maakte. Gelukkig werken sommige grootse dingen dan weer wel, Bangkok is een lekkere vieze setting. De flashback van Alan wanneer hij alles beleeft als een klein jongetje is meesterlijk.

2.5 sterren.

Bij deel 1 was ik heel aangenaam verrast dat er nog pretentieloze, grappige en geslaagde komedies werden gemaakt; zo'n films zijn er veel te weinig. Omdat het examens zijn, ben ik bij wijze van ontspanning deel 2 gaan kijken.

Het was een beetje wat ik had verwacht, er zitten genoeg grappige elementen in om geen totale tegenvaller te zijn maar bij niet alle scènes was er genoeg tijd besteed om deze beter uit te werken. Wat ik wel grappig vond was dat de film de draak stak met de verhaallijn. Doordat er op voorhand zoveel kritiek al was dat "het weer hetzelfde zou zijn", hebben ze inderdaad het helemaal hetzelfde gedaan, wat overigens zeer goed werkt. De commentaren daarop komen van mensen die volgens mij niet goed snappen dat dit de bedoeling is en het moet zorgen voor een komisch effect.

Conclusie van de film: Voor een Ben Stiller zou dit een meesterwerk zijn, maar er zat over het algemeen meer in.

Dit is net als zijn voorganger een van de beste komedies van het jaar. De film is nagenoeg hetzelfde als zijn voorganger en Zach Galifianakis en Ken Jeong stelen hier natuurlijk weer de show. Dat mag de pret natuurlijk niet drukken, het is namelijk geweldig om te zien hoe ze van de ene hilarische situatie in de ander belanden. Ik verheug me om ze over een paar jaar in Amsterdam te zien!

4 sterren, dik verdiend.

Er valt natuurlijk op te wachten. The Hangover was een redelijk tot groot succes (en in mijn inziens ook terecht), en dus komt er een deel 2. Want daarvoor is natuurlijk weinig moeite voor nodig. Zoek een locatie en zorg dat je de 4 gasten weer bij elkaar hebt en voila. En dat is dus precies wat er in The Hangover Part II is gebeurd.

Je kan vervolgens met twee gevoelens naar dit vervolg gaan. Ik ben maar voor het positieve gevoel gegaan, verstand op nul en niet teveel gal gaan spuwen. En ik kan je vertellen, dan zul je je heus wel vermaken. Het is echt een deel 2, de humor is hetzelfde, de opzet is éxact hetzelfde en er is gewoon weinig moeite gedaan om ook maar een beetje vernieuwend te zijn. Oftewel net als in deel 1 zul je zo nu en dan glimlachen, en net als in deel 1 zul je net wat harder lachen bij de aftiteling. Zelfs de duur van de film is bijna exact hetzelfde! The Hangover 2 is net als McDonalds.. Zodra je een stap binnen zet weet je al exact wat je te vreten krijgt en hoef je je geen illusies te maken dat het veel anders zou zijn toen je er de vorige keer was. En de volgende. En de volgende.

Dus wat nu te denken? Ik blijf er bij, als je Hangover 1 leuk vond vind je deel 2 ook leuk. Het kan niet zo zijn dat je deel 1 zoveel leuker vond of deel 2 er met kop en schouders er bovenuit vond steken. Ben je deze mening niet toebedeeld, gooi je het hoogstwaarschijnlijk op het 'vernieuwingsargument'. Tja het enige wat ik daarop kan antwoorden, bij de eerdergenoemde Mac kun je ook geen lamskoteletje verwachten. Is dat een reden om te gaan klagen? Ik denk dan dat je eerder bij jezelf moet zijn. Want er zitten heus wel leuke dingetjes in. Het aapje was leuk, de shemale was leuk verzonnen en good old Chow maakt ook nog z'n comeback.

Ik geef deel 2 maar gewoon exact hetzelfde cijfer als deel 1 (nu hoop ik dat ik daarvoor een 3.5 heb gegeven), en dan is het aan jou of je er een heel punt aftrekt omdat je vernieuwing wilt. Dan ga ik nu ff een McKroketje naar binnen werken .

Vond het niet zo leuk uit de hoek komen als deel 1. Vooral het eerste half uur leunt gewoon heel erg op dezelfde grappen als deel 1. Verder veel van dezelfde personages die terug komen en het einde wordt iets te lang uitgerekt omdat je weet dat de foto's komen. Hoogtepunt was de aap. Toch een leuk bioscoopavondje gehad. 3,5*

Mensen willen The Hangover erg grappig vinden, volgens mij. Achter mij in de bioscoop zaten een stel kerels die het erg leuk vonden elke grap te benoemen: 'Kijk, hij is kaal!', 'Kijk, hij heeft een tattoo!', "Kijk dat aapje!' en mijn favoriet: 'Kijk, een sticker met I "hartje" Labradors erop!'. Dat laatste is niet eens een grap, maar toch vond de buurman nodig te beamen dat het 'echt geniaal' was. Ik ondertussen was nog altijd aan het wachten op het eerste moment dat er daadwerkelijk iets grappigs gebeurde, en dat moment liet op zich wachten tot na de aftiteling. The Hangover II is namelijk, net als zijn overigens wel sterkere voorganger, gewoon niet leuk. De situaties zijn niet leuk, de dialogen zijn niet leuk en de personages zijn ook niet leuk. Zelfs de alom geroemde Zach Galiafinakis weet maar amper een glimlachje teweeg te brengen: zijn personage is gewoon een wat infantiel typetje die grappig zou moeten zijn omdat hij ongepaste dingen in ongepaste situaties zegt. Maar wat hij zegt geeft geen blijk van enige creativiteit of originaliteit of intelligentie bij de schrijvers van zijn teksten: verder dan onderbroekenlol wilt het gewoon maar niet komen. Het enige punt waarop dit vervolg beter scoort dan het origineel is de minder storende aanwezigheid van ha-ha-nicht Chow (ik was zelfs blij dat 'ie aan het begin van de film dood leek te zijn gegaan), maar dat kan natuurlijk maar amper een pluspunt worden genoemd. Treurig.

1,0*

Exact!

Nogmaals ontdekt dat ik sequels maar beter links kan liggen.. (met hier een daar een uitzondering)

Meestal is het geen goed teken als er om de aftiteling het hardst gelachen wordt, toch was dit wel het geval bij Hangover deel 2. Tijdens de film viel er gelukkig ook genoeg te lachen, en tot tegenstelling van deel 1 vond ik hem gelijk leuk. (deel 1 heb ik 3 keer gezien voor ik er wat aan vond). Dus op naar deel 3 in Amsterdam dan maar!

Ik vond de film erg vermakelijk. Heb net als bij het eerste deel smakelijk kunnen lachen om de humor in de film. Indien er een deel 3 uit komt, zal ik deze zeker gaan kijken.