The Tall Man (2012)

Geloof je echt dat dat de boodschap is?

Ja. Dat brengt de film in ieder geval over. Of ie aanvankelijk misschien een nobelere insteek of intentie had; dat is een tweede. Maar dat komt er natuurlijk niet uit met zo'n idioot script. Hij legt de sympathie bij de 'wereldverbeteraars' die in deze film op eigen initiatief en naar eigen inzicht kinderen ontvoeren uit een arm mijnwerkersdorpje, om ze daarna aan 'betere' gezinnen te geven.. Vreselijk script.

Zeer matige thriller, waar ik toch veel meer van had verwacht.

Verwarrend verhaal en weinig suspense, wat je toch in een thriller zou mogen verwachten.

De hoesafbeelding is onheilspellender dan de ganse film in zijn geheel.

Ik vond de film spannend van begin tot eind, met name het laatste stuk. Steeds bleef ik me afvragen hoe het nu precies zit. Leuk!

Thriller steekt goed in elkaar, mede door de plotse wendingen in het verhaal. Inhoudelijk misschien wat moeilijk om volgen, maar eens mee heb je gegarandeerd een geslaagde filmavond

De bliksem die op het perfect tijdstip in het verhaal de volle laag geeft, is er wel wat over

De Franse regisseur Pascal Laugier kreeg met film de Martyrs (2008) naamsbekendheid. Wie echter had verwacht dat 'The Tall Man' (de eerste Engelstalige film van de Franse filmmaker) meer van hetzelfde was, kom bedrogen uit! (en aan de stemmen te zien, zijn dat er denk ik nogal wat?) Deze opvolger is namelijk een stuk luchtiger van toon. Daarnaast ziet het begin er uit alsof we met een horror-film hebben te doen. Zelfs nog vrij standaard ook! Echter schijn bedriegt! Het is veelal een grote mengelmoes aan genres die we te zien krijgen en waarvan horror niet de boventoon voert. Erg was dat geenszins! De alternatieve titel, 'The Secret' doet de film daarom ook eigenlijk beter tot zijn recht komen.

“Elk jaar verdwijnen er 75.000 kinderen in de V.S.,” lezen we in de begintekst, "de meeste onder hen worden, levend of dood, teruggevonden in de eerste uren en dagen na hun verdwijning. Zo'n 0,3% verdwijnt echter spoorloos." Daarna zien we Cold Rock, VS, een voormalig mijnstadje. Sinds het sluiten van de mijn wordt Cold Rock gekenmerkt door armoede. In Cold Rock hangt een heerlijke griezelige unheimliche sfeer, inclusief creepy inwoners. Een voice-over van het meisje Jenny (Jodelle Ferland, Silent Hill) vertelt dat er meerdere kinderen uit het gebied zijn verdwenen. Een behoorlijk beangstigende en sfeervolle opening.

Actrice Jessica Biel zette hier een behoorlijke goede prestatie neer. Het was schitterend hoe haar emotionele persoonlijkheid drastisch veranderd van de ene moment op de andere. Afgezien van William B. Davis (Cigarette Smoking Man van The X-Files) en Stephen McHattie (iedereen zal wel eens iets met hem erin gezien hebben) is de rest van de cast, vooral bijzaak. Toch is er ook een overeenkomst met de vorige film van de regisseur en dat is een twist die halverwege zit en die leidt naar een einde met een uitkomst die tot nadenken of verwarring dwingt. Ditmaal een film die niet zo omstreden is (als Martyrs) maar die zeker origineel en spannend is!

Na een half uur afgezet , niks aan.

Best sterk.

Nou nou, dat is een best laag gemiddelde voor een best sterk verhaal van de heer Laugier. Die Laugier blijft ze toch wel erg goed afleveren hier, al is dit tot nu toe wel zijn minste. Laugier kan dus ook best Amerikaanse films met een eigen stijl afleveren.

Het oudere sfeertje is goed gedaan en komt goed over. Het verhaal lijkt aan het begin niet al te origineel te worden, maar Laugier lijkt dat zelf ook goed te weten en gooit de film al vrij vroeg al helemaal om naar een heel ander verhaal.

De film kent hiermee een aantal uiterst originele invallen die ik nog niet vaker heb gezien. Het verhaal blijft boeien, Biel zet ook een sterke acteerprestatie af en de rest doet ook vrolijk mee. De film is misschien niet zo grof zoals de van Laugier zal verwachtten, maar dat maakt voor mij eigenlijk niet uit.

Erg sterke film, met plot twists die ik niet zag aankomen en daarmee telkens een nieuwe verrassing was. Het had allemaal wel wat spannender gekund inderdaad, maar het uiteindelijke resultaat is nog steeds vrij sterk.

Ben er net aan begonnen...eerste indruk...saaaaaaaaai. Maar ik blijf kijken...wisselende reacties hier...Van 1 tot 4 sterren..Wat moet ik daar mee???Blijven kijken...lol

Film gezien...Plottwist en "het is niet wat het lijkt", zag ik van verre aankomen...Verder langdradig bij het saaie af.Een sinister gegeven,maar het is nergens , sinister, mysterieus, spannend en boeiend,Feitelijk weet je halverwege de film alles al... Het kabbelt maar door.. het verhaal verslikt zich in verwarring en rommeligheid. Flinke teleurstelling van een gegeven, wat veel beter en ook duidelijker uit gewerkt had kunnen worden. Geen voldoende, daar rammelt het te veel voor....

Na een hoopvol begin van de film vervalt het mysterie in een werkelijk saai en ongeloofwaardig slot. Ik denk dat er heel wat mensen op het verkeerde been zijn gebracht mede door de horrorachtige poster. Het is geen horror en uiteindelijk verzand het verhaal in een sociaal drama. Dat is op zich niet erg zolang het maar interessant wordt gebracht. Maar dat deed de film voor mij niet. De personages deden me niks en de onlogische keuzes die gemaakt werden maakten voor mij dat de hele opzet van de film een saai schouwspel werd.

Gezien op netflix. Vond het een goede film. Onverwachte wending in het verhaal en hield me de hele tijd geboeid. Ook gewoon eens een film met een daadwerkelijke ontknoping. Is ook wel weer eens een verademing...

Kinderen wegplukken uit kansarme milieu's en herstekken in een culturele omgeving met volledige vrijheid tot zelfontplooiing. Het klinkt rooskleurig maar het is natuurlijk van de zotte dat filantropen en wetenschappers dit op slinkse, buiten-juridische wijze en onder de mantel der duisternis zelfstandig gaan lopen bekokstoven én daarbij ook nog eens voorbij gaan het fundament van iedere gezonde vorm van zelfontplooiing: emotionele hechting. Trek een kind in de eerste paar levensjaren weg bij zijn of haar ouders, krijg je er later geheid sociale of emotionele problematiek voor terug.

Het gegeven waar al die kundig opgevoerde spanning en sfeer naartoe leidt rammelt aan alle kanten. De zelfverzekerde manier waarop het zelfs als plottwist onthuld wordt, zorgde bij mij niet alleen voor ongeloof (niet die van het goede soort), het werpt met terugwerkende kracht een negatief licht op een stijlvolle, duistere, kundig gefilmde aanloop van wat geserveerd wordt als horror/thriller maar een bitter onevenwichtige plumpudding van een humanitair drama blijkt te zijn.

Laugier is meester in sfeer, ook hier weer. Maar dit script raakt kant nog wal. 2*

begint hoopvol maar het verhaal wordt nooit echt spannend en het plot ach. Te kijken maar niet geweldig.

Is dit ongeloofwaardig spul voor de massa???

Toen ik aan de film begin, verwachtte ik er niet veel van. Hij werd op een erg laat tijdstip bij RTL 7 uitgezonden en had geen goed recensies. Maar het was gewoon een uitstekende film. Met een heel verrassend einde. Maar of het nou geloofwaardig is, dat weer ik niet.

Allemaal erg rommelig

Vraagt me nog steeds af hoe het allemaal in elkaar steekt

Snap ook niet dat hier het genre horror aan gegeven is.

Het is meer een thriller.

Nee niet mijn film?

Een puzzel die uit zijn doos is gevallen.

Ik vond het eigenlijk best een goede film en vond het, in tegenstelling tot anderen, geen flinterdun verhaal. Ik heb de moraal van het verhaal zo opgevat, dat het draait om de vraag of het uiteindelijk ethisch is om kinderen weg te halen uit een kansarme situatie, waarbij ze kansen winnen maar hun echte familie verliezen. Dit is geen theoretisch of vergezocht dilemma: in Australië is er recentelijk bijvoorbeeld veel aan het licht gekomen over de ‘Forgotten Children’; kinderen die zonder toestemming weg zijn genomen van inheemse bevolking en bij rijke Australiërs zijn geplaatst. Min of meer gedwongen adoptie uit arme landen zou een ander voorbeeld kunnen zijn - iets waar ook de film op hint door foto’s te laten zien waarop de hoofdpersoon met haar man in derdewereldlanden tussen menigten kinderen staat. Zoals het hoofdpersonage in de film zegt, in de mooie scène in de gevangenis: er is geen goed en kwaad als het gaat om de personen die handelen, het enige dat telt is of je er goed of slecht aan doet. Dit wordt verder aangezet in de laatste scène, waar het meisje afsluit met de vraag of ze nu echt wel zoveel beter af is. “Dit is het leven dat ik altijd wilde - toch? Toch?” De vertwijfeling die de film uitspreekt, en die het kracht bij zet door ook de kijker regelmatig - via plottwists - in vertwijfeling te brengen, vond ik beklemmend. Je staat eerst aan de kant van de hoofdpersoon, dan aan de kant van de ouders, en uiteindelijk weet je het niet meer. Net als het meisje op het einde vraag je je af, of de hoofdpersoon een engel of een duivel is. Ze vraagt zichzelf dat waarschijnlijk ook af; maar ze heeft ervoor gekozen de martelaar te zijn en dat is hoe het is. Detail: ik vond de scène waarin de hoofdpersoon zegt dat de kinderen dood zijn heel benauwend, maar des te mooier om er daarna achter te komen dat de kinderen zoals we ze kenden er dan wel niet meer waren, maar dat ze - onder een andere naam en met een andere identiteit - voortleefden. Ze werden met liefde bij de hoofdpersoon thuis gehouden, tot er een adoptiegezin in Seattle (?) gevonden was. Los van de vraag of dat goed of kwaad behelst, vind ik het prachtig hoe deze zoektocht naar het doorbreken van de ‘cyclus’ van ellende, tot zowel grootse liefde als groots verdriet heeft geleid, en hoe er vertwijfeling heerst niet alleen in het dorp, maar vooral ook bij de hoofdpersoon zelf.

Na herziening vind ik de film een vette voldoende waard. Blijft wel Pascal Laugier's minste film.

Dat je een budget krijgt voor zo'n ontiegelijk stompzinnig script. De openingstitels waren al amateuristisch en daar bleef het niet bij. 'The Tall Man' is een rommelig en slecht geregisseerd zootje en heeft daarbij echt een dieptreurig scenario als basis. Ik kon m'n ogen niet geloven. Sowieso het jatten van de koters en ze zgn. een betere toekomst geven bij de ''betere'' rijken is natuurlijk al bij de beesten af, maar die serieus gebrachte mythe van 'The Tall Man' eromheen is ongeveer net zo hilarisch.. slecht.

Gekunstelde plottwists in een thriller van een regisseur die absoluut beter kan, maar toegegeven: na een tijdje heb ik me vermaakt. Jessica Biel viel me mee.

3,0*

3 sterren omdat ik het een apart verhaal vond, zeker in de tweede helft. De eerste helft vond ik echter beter qua film en uitvoering, mede vanwege de omgeving waarin dit is opgenomen.

en alweer een twijfel*bak film.het gaat allemaal nog net,maar heb niet zitten juighen.

In bijna alle films zit wel iets ongeloofwaardigs, maar dat geeft toch niks.

Het is pas in het laatste kwartier dat de film open bloeit tot een interessante film. Daarvoor een soort mysterie genre waarin het lange tijd gissen is waarom de personages doen wat ze doen. Nodeloos verwarrend (iets meer info waarom de café gasten vreemd doen bv had gemogen voor betrokkenheid) en vaak gerekt (de achtervolging van Julia en de tall man blijft maar duren). Maar dan switched de film naar een sociaal drama (verandering van perspectief) en daardoor worden de eerste 5 minuten plots weer belangrijk. De vraag dat de film stelt is dat de vermiste kinderen in deze wereld door een geheim vennootschap worden ondergebracht in een nieuw leven omdat er meer kansen zijn op geluk. Met dat fijne weerhaakje dat de kinderen zelf niet volledig hun oude leven willen klasseren als mislukt. Wat is beter ? Opgroeien zonder kansen of opgroeien zonder de biologische ouders ? . Is omgeving en milieu determinerend voor de sociale positie van een kind ? Misschien is deze vraagstelling te ambitieus voor deze film maar toch blijft het in mijn hoofd spoken als ik op TV alweer een 'missing person' alert zie.