Drive (2011)

Wat traag maar goede film met goede muziek en speel van Gosling

Gisteren na Drive gegaan, en ondanks dat ik een klein beetje wist waar de film over ging, ben ik bewust alle trailers, recensies en zelfs compleet MovieMeter uit de weg gegaan. Alleen dat bizarre nieuws van die Amerikaanse die de makers aanklaagde vanwege de trailer is mij wel ter oren gekomen haha.

Dus vol spanning ging ik zitten, en ik ben compleet verrast. Vanaf minuut 1 zat ik echt in de film, en de opening + credits zijn echt fenomenaal, heerlijke muziek, zwijgzame, naamloze Gosling en een nachtelijk Los Angeles. Heerlijk, zulke intro’s, een visueel audiovisueel spektakel. Stiekem hoop ik dat de beste film van 2011 aan het kijken ben, het is allemaal zo gestileerd. Bepaalde verwachtingen werden zeer zeker nagekomen, andere helaas niet. Zo heeft Gosling mij echt positief verrast. Zonder veel mimiek en woorden toch een zekere emotie creëren, het levert fantastisch acteerwerk op. Ook Mulligan scoort hier een dikke voldoende. Alleen wat Perlman hier doet is mijn een groot vraagteken. Perlman is toch een matig acteur, en om hem dan als maffioso baas te laat rondlopen werkt meer op de lachspieren dan goed is. Dat Cranston 1 van de betere acteurs is zagen we natuurlijk al in Breaking Bad.

Helaas worden de verwachting qua stijl niet helemaal waargemaakt. Ik had echt gehoopt op een schitterende arthouse film, maar in mijn mening gaat de film daar niet echt de diepte in en wordt de lijn van mainstream soms overschreden. Al ligt dat eerder weer aan het simplistische verhaal dan aan de stijl, want ik zie toch weer wat sterke punten uit de intro terug in de film. Want het moge ook duidelijk zijn dat Refn zijn publiek wel wat serieuzer neemt dan een willekeurige Scott of Cameron, en daar ben ik wel dankbaar om. Stiltes kunnen o zo mooi zijn, maar o zo weinigen lijken dit zich te realiseren. Refn voert dit in deze film tot in de perfectie uit. En wie had gedacht dat dat geen spanning op kon leveren zit er flink naast, aangezien mijn hartslag op bepaalde moment 2x zo hoog lag als een willekeurige Transformers film (ok, slecht voorbeeld ). Heerlijk verlangen naar wat er gaat gebeuren, dat is wat ik in een film wil zien.

Dingen als ‘culthit’, ‘classic’ of ‘Taxi Driver of the 21st century’ ga ik nog niet noemen, want daarvoor was de film op sommige vlakken nog te oppervlakkig. Ook was het eind misschien niet de kers waarop ik had gehoopt.

Desondanks (misschien klonk ik een beetje negatief in dit stukje) is het een heerlijke film die iedereen eens moet gaan zien!

Klopt. Goed einde, maar geen kers helaas.

Ik hoor 't vaker, vraag me af hoe het beter had gekund.

Tja, ik ben geen filmmaker. Maar zelf vond ik het einde niet de kwaliteit hebben, die (zowat) de rest van de film wel met zich meedraagt.

Op het einde had toch niet veel meer kunnen gebeuren, hij had dood kunnen gaan, hij had verenigd kunnen worden met het meisje (slecht einde) of hij het einde open kunnen houden wat hij ook gedaan heeft.

Ach, zoveel dingen te verzinnen wat er had kunnen gebeuren.

Het gaat er mee om hoe het einde werd ingevuld.

Ik denk dat ze het niet over het einde zelf hebben, want die was naar mijn zin een perfect emotioneel einde voor dit verhaal. Maar eerder de confrontatie tussen Bernie en de Driver? Die was minder memorabel en visueel niet zo interessant dan zeg maar de lift, het strand of de stripclub scene...En ook al was dit de climax was hij niet zo spannend gemaakt als de rest van de film. Misschien dat ze het daar toch nog net iets anders hadden kunnen doen. Het enige interessante wat Refn hier heeft gedaan is hun gesprek met het gevecht door elkaar monteren, wat misschien net niet sterk genoeg uit de verf kwam. De extreem lange close up van Gosling maakt wel heel veel goed.

Ik laat mijn mening van deze film ff buiten beschouwing. Heb deze namelijk gezien op het pac festival en was de laatste van vijf films en na de eerste film The Help wie helemaal super was. Konden de andere films er moeilijk aan tippen. Als je het op een gewone dag naar een film gaat, kijk je toch anders tegen aan.

Had niks meer kunnen gebeuren wat in de context en de sfeer van de film past.

Als je nu eens een paar interviews gaat lezen van en met Refn of Gosling, mischien snap je dan beter hoe de ffilm tot stand is gekomen ? IPV wat hoe en waar!

Ik heb heel veel interviews gelezen ,gezien en de biografie van NWR ook aardig gevolgd.

Dan krijg je ook een beetje de sense die NWR heeft willen doen met een afgekeurt hollywood script. wat nu een Cult in wording is en zich zelf DIK op de kaart aan het zetten is.

Wat ik een hele goede zaak vind. dialogen die Gosling had zijn voor elke scene besproken voordat deze werd gefilmt en zij vonden dat er zo min mogenlijk dialoog in de scehe's met R.G,

horen/hoorde dus heel veel op AUTODIDACT dat NWR jaren bezig is geweest om een meesterwerk neer te zetten.Met zijn slechte loopbaan op de filmschool waar hij al gauw verdween en had zo iets van als je iets goed wil doen moet je het zelf doen Originaliteit.

Inderdaad met een afgekeurt script waar alle aktie als stuntman etc etc was er al uitgehaald!

Wat overbleef heeft hij samen met div mensen een totaal nieuw concept neer gezet.

Cult in wording? . Drive wordt juist erg breed gewaardeerd.

Ja inderdaad en op de manier van filmen een cult in een nieuw jasje!

Maar je heb gelijk Naomi het is geen cult ,maar een meesterwerk!

Eerder een klassieker in wording.

Cult heeft een breed spectrum en ik zie dat mensen na elke kijkbeurt alleen maar hoger gaan beoordelen en velen die dit nu niks vinden zullen in de loop van jaren deze film steeds beter gaan waarderen tot een meesterwerk dus dat bedoel ik met een cult in wording.

Of mischien in het uiterste geval nu iedereen de biografie gaat lezen van Refn en ziet dat hij op het gebied van scholing een beetje mislukt is en als autodidact uitblinkt wel een hekel aan deze regiseur krijgen en deze gauw willen vergeten, wat ik dan erg jammer zou vinden.

Er zijn genoeg mensen in de filmwereld die niets meer goed kunnen doen,volgens velen die geen films meer willen kijken door alle verhalen die de ronde doen.

Ik ga geen voorbeelden geven de meeste weten heel goed wat ik bedoel en voor de gene die niet weten wat ik bedoel jammer dan!

Het zal dan aan de Dummie uitgeverij zijn om een boek te schrijven voor Dummie's on film explanation's (lynch-kubrick-Refn-Kusturica) en eventueel nog een paar boeken voor kunst,cultuur,muziek etc etc begrijpt iedereen wat er bedoelt wordt en is mischien beter af.

(en als afsluiter A guide for Dummie's how to understand mauwiewauwie)

Every time I'm shooting a movie I want to kill myself. Because I don't see the light in the end of the tunnel.( Emir Kusturika)

Heerlijke film, het lijkt allemaal bekend maar gaat toch net iets anders. Dreigend, ingetogen en dan weer snel en gewelddadig. De verlichte stad en die muziek, lekker wegdromen. Gosling speelt goed en ook de andere rollen zijn goed gevuld. Nicolas Winding Refn gaat zien dat je ook zonder heel veel geld een steengoede film kunt maken.

Een meesterwerk? Ik weet het niet. Nadat iedereen die ik ken en die deze film gezien heeft dit tot wellicht de beste film van de afgelopen jaren heeft verklaard en ook MovieMeter compleet overstag is gegaan (opmerkelijk: als je de als 'mening' aangevinkte recensies leest krijg je een veel positiever beeld dan dat het toch ook al hoge gemiddelde doet vermoeden), kan ik een klein gevoel van teleurstelling niet onderdrukken. Ik vond het eigenlijk een sterke film, maar het miste iets waarvan ik nu dacht: dit is het! Maar misschien heb ik niet het beste oordeel. Ik ben afgelopen zaterdag voor het eerst na ontelbare bioscoopbezoeken slachtoffer geworden van slechte projectie. Het was niet helemaal scherp. Scherp genoeg om alles goed te kunnen zien, maar tegelijkertijd hing er een waas over het beeld, alsof je door een licht bevuilt raam keek. Nooit gedacht dat zo'n kleine verandering je ervaring zo kan beïnvloeden. Nu, een aantal dagen later zie ik de film in mijn hooofd vooral als met een kleine waas.

Misschien (lees: waarschijnlijk) dat ik daarom de hier zo geroemde stijl van Drive niet zo opvallend vond. Ik vond het een bovengemiddeld geschoten filmpje, dat zeker, maar helemaal wild werd ik er niet van, terwijl stad-bij-nachtbeelden het bij mij gewoonlijk goed doen. Het hielp ook niet dat ik het andere opvallende stijlelement, de jaren '80 nummers, wat al te flauw vond. Ik kende geen enkel lied, maar de teksten vielen me al snel als cheesy op. Een zachte vrouwenstem die iets in de trant van "He's a human and a hero" zingt: ben ik de enige die dat een stap te afgezaagd vind? Een ander probleem heb ik met de eerste helft. De openingsscène is ijzersterk en wellicht het hoogtepunt van de film, maar wat direct daarna volgde was wat aan de saaie kant. Vooral de opbloeiende liefde met Mulligan had niet braver uitgewerkt kunnen worden. Dat liefelijke, bijna degelijke paste op de een of andere manier niet in het totaalplaatje.

Maar genoeg gezeur, dit is toch een 3,5*-film. Ik merk dat ik nu ook veel negatiever ben dan ik was toen ik uit de film kwam, toen ik overigens nog aan vier sterren dacht. De tweede helft is misschien niet bijster origineel en wat voorspelbaar, maar tevens ontzettend goed uitgewerkt. Erg spannend vooral en sommige vondsten zijn heerlijk, zoals dat bizarre stuntmasker. De korte geweldsuitbarstingen hadden niet beter gekunnen, maar het zijn vooral de intense afwachtmomenten die dit boven de meeste soortgelijke films uittrekken. Misschien moet ik Drive met wat scherper beeld zien om een werkelijk goed oordeel te kunnen geven, maar alle problemen zullen er niet mee opgelost worden.

Ik heb geen boek voor Dummie's over film nodig, maar een handleiding om deze wazel te ontcijferen zou geen kwaad kunnen. Kennelijk wil je geen voorbeelden noemen (waarvan weet ik niet), maar je bericht bestaat nu grotendeels uit vage toespelingen op, ja, wat eigenlijk? Waarom zouden mensen een hekel krijgen aan Refn omdat hij een autodidact is? Wie zijn die mensen die niets meer goed kunnen doen in de filmwereld? Wie zijn die mensen die geen films meer willen kijken? En wat zijn die verhalen die de ronde doen die ervoor zorgt dat je kennelijk stopt met films kijken?

Ben ik de enige die dit nauwelijks kan volgen?

Nope, maar zijn gebrabbel houdt Drive wel constant actueel bij 'updates.'

Ik kon de ironie wel waarderen. De enige, echte uiting van menselijkheid zie je terug in Gosling's plotselinge geweldsuitbarstingen, die in schril contrast staan met de typische heldenrol die het zwijgzame, koele archetype normaal gesproken vervult.

De opbloeiende relatie tussen Gosling en Mulligan is niet meer dan een kapstok voor een aantal boeiende thema's. Verder ook mooi subtiel, suggestief uitgewerkt. Niet zozeer braaf wat mij betreft.

Komische, geïllustreerde analyse van Drive.

Haha die recensies van Lisa Hanawalt zijn heel erg grappig, die van Rise of the Planet of the Apes is nog leuker!

Dat dekt de lading wat beter ja .

Leuke link SilverGun! Een kunstenaar/tekenaar met veel humor, erg grappig

"It's over, it's over, there's no pain" zag ik trouwens gisteren in Apocalypto

Ook best humor zijn idd de verwijzingen in de film naar andere films.

Ik volg Pitakaas voor een groot deel in zijn mening. Zo had het einde misschien net iets spectaculairder mogen zijn; alhoewel erg genietbaar in zijn bestaande vorm, had ik in de loop van de film mijn hoop gevestigd op een extreem bloederige, brutale en zenuwslopende afrekening met beide gangsterbazen; Nino's scène was zeer mooi uitgevoerd, maar toch nog iets te braaf naar mijn smaak, Bernies scène was een zachte, haast poëtische eindnoot, maar net als bij Nino bleef ik een tikkeltje op mijn honger zitten. Misschien het gevolg van een film die meer bij mainstream dan arthouse aanleunt, en daarom de typische spektakelhonger verder aanwakkert richting een traditionele climax waarin alle registers worden opengetrokken? Ook Ron Perlman vond ik helaas niet bijzonder overtuigend als maffialeider Nino; jammer, want ik mag hem wel (vooral dankzij zijn rol als One in "La Cité des Enfants Perdus").
Voorts is "Drive" een bijzonder solide drama, dat bij mij weliswaar niet zo lang bleef nazinderen als de écht goede films (volgens mijn smaak natuurlijk). Op het moment zelf héérlijk om te bekeken - en het is samen met "Rundskop" en "Melancholia" mijn voorlopige lievelingsfilm van 2011 geloof ik -, maar allicht weegt de film desondanks toch net iets te licht om de dag nadien nog aan de ribben te kleven.


Maar goed, dat zijn kanttekeningen bij een bijzonder entertainende film. Gosling speelt een heerlijk charismatische Driver, die zich vooral uit via subtiele glimlachjes en indringende blikken. Een typische antiheld, die graag liefde en warmte in zijn leven wilt maar beseft dat zijn instincten en driften te vaak een hindernis blijkt te zijn. Ongelooflijke brutaliteit (héérlijk wanneer dit gecombineerd wordt met een stoïcijns, ogenschijnlijk bijzonder kalm personage) wordt gecombineerd met broosheid: zeer mooi.
De rest van de cast, met uitzondering van Ron Perlman, doet het ook heel goed.

Visueel is Drive niet per sé de film die velen ervan willen maken lijkt me, maar het is gewoon zeer mooi uitgevoerd. De tracking shots vanuit de lucht boven het nachtelijke L.A. - in combinatie met dromerige eightiesachtige tunes - werkt wonderwel en ook de snedige montage draagt bij tot de beklijvende kijkervaring.
Ook qua spanning en actie scheert Drive hoge toppen: memorabel zijn de scènes van de overal (intens!) en de uitbarsting van geweld in de loge van de stripclub (heerlijke omgeving!).
Ook de eindconfrontatie tussen de Driver en Nino op het strand is zeer mooi. Het licht van de vuurtoren dat rondflitst, het spooky masker van de Driver (dat hem het aura geeft van een ijzige moordenaar uit de betere slasherfilm) in combinatie met zijn dominante en onbeweeglijke houding,...
Tenslotte vond ik ook de soundtrack heerlijk en perfect passen bij de sfeer die de film tracht op te roepen.


Eindoordeel: Drive is allicht één van de beste films van 2011 en lijkt me een film te zijn die eigenlijk niemand kan teleurstellen (tenzij je een echte nichekijker bent die bv. enkel zijn plezier haalt uit Slovaakse drama's van minstens 3 uur ). Het tempo is fantastisch, de film houd je constant in een stevige greep en nagenoeg elk element klopt 100%.
Het is dan ook het besef dat de film me na afloop relatief snel 'verliet' (in vergelijking met de allerbeste films die ik zag), en misschien het einde dat ik nét iets straffer had verwacht, dat Drive van de 4,5* houdt. Een overtuigde 4* verdient hij absoluut. Gaat dat zien!


4*

Perlman's character Nino was natuurlijk alles behalve een maffialeider natuurlijk.

Gister de soundtrack ontvangen en al drie keer in zijn geheel beluisterd. Wat een prachtige soundtrack en voor mij de beste sinds Mulholland Drive.