Drive (2011)

Ik waardeer de film om de rustige manier waarop het verhaal is gebracht, hoe de actie is weergegeven en zelfs de mooie grove scenes.

Maar waar ik de film totaal niet om waardeer is het gevoel na de film, het "wat is nu het verhaal"-gevoel... In feite is er niet heel veel aan bod geweest. Wat doden, wat levenden, wat ongelukkigen.. Apart.

Vanwege het gevoel iets nieuws te hebben gezien, 3.5*. 3 sterren is voor mijn gevoel te laag. Wat entertainment betreft echter, zouden 3 sterren meer op hun plaats zijn.

speciaal voor Reinbo ga ik deze film nu herzien

Film heeft totaal niet gescoord bij The Golden Globe-awards. Slechts één nominatie: Albert Brooks voor beste mannelijke bijrol. In deze categorie ging de award naar Christopher Plummer voor zijn bijrol in Beginners.

Film doet het trouwens ook maar matig aan de box office. Staat voor 2011 pas op de 84e plaats of daaromtrent. Het bevestigt mijn indruk dat Drive door de gebruikers van MM sterk overgewaardeerd wordt. Ik heb hem nu kort na elkaar twee keer gezien. Ik vind het geen slechte film, maar bijzondere aspecten heb ik ook tijdens de tweede keer niet kunnen ontdekken. Zal wel met smaak te maken hebben en daarover valt niet te twisten.

Als je ziet wat voor weke zooi er doorgaans gewaardeerd wordt bij de Globes en Oscars is het niet vreemd dat deze film daar weinig scoort. Maar in Cannes werd hij onderscheiden met beste regisseur, een platform dat ik veel hoger aansla dan de vooral op overdreven sentiment gerichte Amerikanen.

Succes aan de box office is natuurlijk niet recht evenredig met de kwaliteit van de film. De conclusie in dit geval zou dus net zo goed kunnen zijn dat een groot deel van de bioscoopgangers de film onderschat. En wat betreft de Golden Globes ( en de Oscars ) : wat Reinbo zegt.

Als ik je nu dit 'onschuldige' bijna overbodige zinnetje in herinnering breng, zet dat die eindscene dan niet in een 'iets' ander daglicht?



Schud ik toch zomaar weer een staaltje van Refns "symmetrie" uit mijn onbebloede mouw.

Op IMDB een 8,1 en op verscheidene sites uitgeroepen tot beste film van het jaar. Heeft dus niets met MoMe te maken.

Vreemd referentiekader om tot zo'n conclusie te komen..

Nee, want de gedachte dat het hier een surrealistische vertelling betreft over een beschermengel had ik al lang. Dus los van het eind, veranderd er niks aan mijn kijk op de film.. Het is enkel weer een leuke gedachte, die je beide kanten op kunt laten vallen.

Blijkbaar heb je een nogal hoge pet op van de Amerikaanse bioscoopbezoeker, en de prijzen tijdens het -Amerikaanse- festivalseizoen (viel me bij het topic van The Help ook op). Lijken me in beide gevallen geen enkele garantie voor een goede film, zéker die eerste niet, en zeker niet in het geval van een Europees aandoende film. De enige garantie die het geeft is dat het een solide film is waar een goede Award-lobby achter zit. Het is nu al vrijwel zeker dat Drive, itt de films die dit soort prijzen winnen, over 20 jaar tot de klassiekers en hoogtepunten van dit decennium gerekend mogen worden.

Inderdaad. Een film als The Help mag dan wel flink wat geld in het laatje gebracht hebben, maar als we over 10 jaar kijken welke film werkelijk in het geheugen is blijven hangen en nog steeds als topper wordt gezien van het decennia, dan is het toch echt Drive.

Als ik Drive niet als eerste film van Winding Refn had gezien, had ik er meteen iets in of achter gezocht.

Gisteren 'Valhalla Rising' bekeken, uit verdere nieuwsgierigheid naar de regisseur en zijn werk en uiteraard nadat xav de prikkel tot verder puzzelen gaf betreffende de film Drive. Knap opgemerkt, xav.

'Valhalla Rising' werd door weinigen dieper doorgrond, hoewel zaken er daar zelfs dikker bovenop liggen, zij het andere zaken. Maar inderdaad, alleen voor geïnteresseerden. De link met 'Drive' is echter ook aanwezig.

Weer een clou gevonden in de aftiteling van Valhalla Rising, naast de uiting en de manier van denken binnen die hele film zelf natuurlijk. Grote klasse.

Het is de maker aan te rekenen dat hij de 'cheats' niet zomaar weggeeft. In positieve zin!

Niemand die VR gezien heeft zal ontkennen dat er geen diepere betekenissen inzitten. Ook bij Drive zal iedereen ze onderschrijven, alleen lang niet zo als xav wil doen geloven. Die overdrijft het weer schromelijk.

Eh, nee.

Heb je trouwens alle comments bij VR gelezen? Ik zag weinig lust tot diepere doorgronding.

Net als hier bij Drive.

Ga je gang hoor, vermakelijk is het wel. Nu nog wachten tot er eindelijk eens zaken aangehaald worden die overtuigend zijn en niet onder de noemer waanbeelden vallen. Zeggen dat de film enorm diep gelaagd is maar ze niet benoemen is wel erg makkelijk.

Tuurlijk wel. Zo kan je elke film over romantiseren. Ik vraag me af hoe je in godsnaam nog van een film kan genieten wanneer je het zo over analyseert. Ik ben blij dat ik ook gewoon op een simpele manier van Drive kan genieten Slechts een handjevol films zijn daar echt goed voor.

Natuurlijk kun je dan van een film genieten. Bij VR had ik geen moeite tijdens de film meteen meer lagen te zien. Dat verhoogde alleen maar het kijkplezier, tot grote hoogte zelfs.

En het betreft maar enkele films per ....? Dus ik hoef niet mijn hele leven bij elk wissewasje te puzzelen of extra diep na te denken. Maar op z'n tijd vind ik dat heel uitdagend, het geeft mij een kick

Bij Drive begon iemand (zal z'n naam niet meer misbruiken=)) te 'zeuren' over beter kijken, 'watch closer' zogezegd. Aan mij wel besteed, moet ik zeggen.

Volgens mij heb ik niet gezegd dat Drive enorm diep gelaagd is, dat vind ik dan weer overdreven.

Er zit wel meer in dan je op het eerste oog ziet, denk ik.

Een beetje filmkijker doet dat al automatisch lijkt me, dat 'goed kijken'.

Daarom is deze film heel goed voor 'kijkers', goed dus voor mensen die waarde hechten aan cinematografie, uitstraling van acteurs en sfeer bv. Magnifique inderdaad.

Dit kan op zich al helemaal voldoende zijn (voldoening gevend). Je kunt het hier gemakkelijk bij laten om deze film hoog te waarderen.

Voor degenen die willen 'snappen' weer terug naar de '80s kubus.

Wat is nu het spel oftewel de bedoeling van die kubus?

Dat het hier om een gelaagde surrealistische vertelling gaat ligt er overigens ook behoorlijk dik bovenop. Daar hebben we xav met zijn vage insinuaties niet voor nodig. Er heeft al een uitgebreide discussie hierover plaatsgevonden in november.

Het is juist het surrealisme waar xav tegen ageert, maar zijn verborgen verhaal dat zich aan de wetten de logica zou houden, heeft hij tot op heden nog niemand duidelijk kunnen maken. Ben daarom nog steedse erg benieuwd (hoewel, eigenlijk niet) welke nieuwe en zelfs verborgen laag xav heeft opgemerkt. En dan ook vooral hoe het logisch is dat tijdens de liftscene het licht driemaal van intensiteit veranderd.

Dat is allemaal niet zo moeilijk, ik vraag me enkel af wat de kubus brengt dat het geen surrealistische vertelling meer zou zijn.

Time will tell, maar ik betwijfel dat zeer. Er worden de laatste 10 - 20 jaar nog maar weinig films gemaakt, die langer dan een halve generatie meegaan. Graadmeter mag wellicht zijn het aanbod op televisie, waar je tegenwoordig nauwelijks nog films ziet uit de jaren '80 en '90, allicht met uitzondering van echte kaskrakers als Schindler's List, Forrest Gump en Titanic. Oudere films (met name van vóór 1970) komen daarentegen nog regelmatig voorbij. Overigens, bij de populaire muziek doet zich hetzelfde verschijnsel voor.

Maar, geachte Montorsi, het zou best kunnen dat Drive via het cult-circuit onder een bepaald publiek nog lange tijd populair zal zijn. Ik hoop het voor jou en al die andere enthousiastelingen, die vanaf de bekendmaking van de top-100 van het jaar 2011 elkaar haast verdringen op dit forum. Ik vind dat trouwens wel leuk, al gaat het zo langzamerhand veel tijd kosten om voortdurend helemaal bij te blijven.

Ervan uitgaande dat je met 'de laatste 10-20' jaar niet de jaren '80 en '90, maar de jaren '90 en '00 bedoelt, denk ik dat de films uit deze periode toch juist het filmaanbod overheersen op televisie (logisch ook). Hoe vaak zie je geen jaren '90 klassiekers als Heat, Fight Club, Seven, Green Mile, Shawshank, Pulp Fiction etc op televisie, gevoelsmatig toch heel wat meer dan Taxi Driver, Once Upon a Time in America, Shining etc etc. Maar dat vind ik nou net geen sterke graadmeter, ik denk dan meer aan decennialijstje van journalisten en kenners etc. Drive is erg populair bij heel veel filmliefhebbers, en wat minder onder reguliere filmkijkers. Nu lijkt het me logisch en duidelijk dat die laatsgenoemde groep weinig tot geen invloed heeft op de status die een film over een langere periode meeneemt.

Dat is niet te zeggen, aangezien die de kans nog niet hebben gehad een generatie mee te gaan. Maar het lijkt mij dat er genoeg potentiële klassiekers gemaakt zijn. Zowel de grote Hollywoodfilms (LotR, Gladiator, Moulin Rouge!, Fight Club, Inception) Als kleinere werken zoals Requiem for a Dream, Black Swan, The Artist, Enter the Void, Cidade de Deus, Hana-Bi, Fabuleux Destin d'Amélie Poulain, Tree of Life, etc, etc,

Bij deze dan, speciaal voor jou, een top 100 van films, objectief gesorteerd op pure kwaliteit:

http://boxofficemojo.com/yearly/chart/?yr=2011&p=.htm

November....... ja, over de psyche van de driver......
Ik dacht niet dat we er in november met z'n allen over zijn psyche uitkwamen, volgens mij was hij nog steeds een mysterie na al die discussies.

Want is het nu een engel of een autist of gewoon een held? Heeft hij een verleden vol geweld of wordt het hem gewoon af en toe zwart voor de ogen? Of was het een 'bewuste breakdown' in die lift en/of is het een archetype met wat menselijke trekjes? Zijn aard is in ieder geval erg 'straight forward' en dan op een koele en bescheiden manier?
En tot slot moest hij dan maar niet grijpbaar, geloofwaardig overkomen en/of daarom surrealistisch zijn en innerlijke motivaties boeien ons verder niet. Sterker nog, hij is gewoon een onecht persoon.

Pffffff, ik hou het er op dat hij te veel geweld mee naar huis nam en daar erg mee zit. ( )

Bedankt. Ik ken deze site al een tijdje.

Nou, dan had je ook kunnen zien dat boxoffice weinig tot niets over kwaliteit zegt.

Over zijn psyche heeft nog niemand hier iets zinnigs gezegd. Hij is immers geen reeel pesoon

Dat heb ik nooit beweerd. Er zijn meer dan genoeg waardeloze prullen, zoals al die platvloerse high school-comedies (American Pie en soortgenoten), die het aan de box office vaak goed doen.

Het toekennen van het predicaat "goede kwaliteit" bij niet concreet meetbare zaken berust op een subjectief oordeel. Mensen oordelen verschillend, maar dat zegt op zich niets over de kwaliteit. Zelfs als heel veel mensen iets heel goed of mooi vinden, kun je best een afwijkende mening hebben omdat het niet tot jouw eigen belevingswereld hoort of omdat je andere (kwaliteits)eisen stelt.

Zo houd ik persoonlijk helemaal niet van (overmatig) grafisch geweld in films en dus ben ik geen fan van Tarantino en geestverwanten (Pulp Fiction, Inglorious Bastards e.d.). Maar je zult mij niet horen zeggen dat dat daarom kwalitatief geen goede films zijn. Het is alleen mijn smaak niet.

P.S. Nou had ik me vanmiddag net voorgenomen, om niet meer te reageren op Drive; ben ik toch weer bezig.