Paranômaru Akutibiti: Dai-2-Shô - Tokyo Night (2010)

Het is de omgekeerde wereld, Japanners die een Amerikaanse film remaken. Tokyo Night is het vervolg op Paranormal Activity, al hoef je die absoluut niet gezien te hebben om deze te kunnen volgen. Katie, of haar achtergrond, wordt nauwelijks genoemd. Helaas weet deze film de Amerikaanse versie niet te overtreffen, maar ik vind hem wel beter dan de sequel.

Tokyo Night is qua concept een regelrechte kopie. Broer en zus krijgen te maken met een bovennatuurlijke kracht die blijkbaar achter de zus achteraan zit sinds ze aan is gereden door Katie. Hier zien we verder helaas niks van, vandaar dat je het origineel niet gezien hoeft te hebben. Van verhaal is hier zelfs geen enkele sprake.

Dezelfde trucjes worden weer uit de kast gehaald. Camera's worden 's nachts opgesteld, twee dit keer, en broer probeert op verschillende manieren de geest te verdrijven. Het is weer voortdurend turen naar camerabeelden en letten op beweging en je de pleuris schrikken. Soms werkt het, al is het maar omdat het geluid hard staat, en soms slaat het de plank mis.

Het nadeel van Paranormal Activity 2 vond ik dat het einde erg chaotisch was en er teveel hoofdrolspelers waren. In dat opzicht vind ik dit deel iets beter. Twee hoofdrolspelers en een einde dat duidelijk in beeld is gebracht. Japanse horrorkenmerken zoals het dode meisje komen in dit filmpje best tot hun recht. Behoorlijk creepy hoe de zus door het huis slenterde. Het engste moment vond ik toen die jongen tegen de camera werd gegooid (waar hebben we dit eerder gezien?) en toen het hoofd van de zus boven hem uit kwam. Behoorlijk gefreakt. Laatste deel van de film is dus best spannend, al ziet het er nog steeds ongeloofwaardig uit toen de jongen op het laatst bij zijn been werd weggesleept. Ik heb me zeker niet verveeld!

Stukken beter dan de Amerikaanse delen.

Daar zijn een aantal redenen voor. Allereerst valt er heel wat meer te beleven in deze film. De intro is nog steeds te sloom, maar halverwege is hier het verhaaltje al goed op gang, daarna wordt de spanning alleen maar opgedreven. Tweede belangrijke punt is dat hier eindelijk ook sprake is van spanning. Het brommetje werkt beter, ook het acteerwerk is stukken aangenamer.

De camera mag dan mobiel zijn, veel scenes zijn split-screen en met statief gefilmd. Deze setup zorgt voor een aangenamere registratie, zeker tijdens de keyscenes. Verder neigt deze film ook iets meer naar de typische moderne Japanse horror, zeker het einde neemt een aantal duidelijke kenmerken over. Het doet deze film best goed, hoewel het verder uiteraard niet al te origineel meer is.

Een aantal scares die beter werken, een donker sfeertje dat zowat de hele tijd aanwezig is, betere acteurs en een gaver einde. Gezien de populariteit van de tweede Amerikaanse delen is het maar moeilijk te geloven hoe slecht deze film bekeken is.

3.0*

Oren Peli kan zich gaan schamen.

Inderdaad een officiële sequel maar dan gemaakt door iemand die het begrip spanning veel beter begrijpt. In deze film gebeurt veel meer dan in PA en PA2 tesamen, en de schrikeffecten zijn veel effectiever en het is zeker minder slaapverwekkend.

De film sluit zich een klein beetje aan op PA maar eigenlijk is dat niet echt nodig en kun je hem ook bekijken zonder PA gezien te hebben. Vooral het stuk waar de zus op haar gebroken benen gaat staan en naar de kamer van haar broer wandelt en daar een uur naar hem blijft kijken terwijl hij slaapt is erg spannend en geeft me zwaar de kriebels. Het doet een beetje Grudge achtig aan. De in brand vliegende crucifix doet me meer denken aan films als The excorcist

Al met al echt een aanrader en beter te bekijken dan PA en PA2 3.5*

Aardige deel in de PA-reeks die met exact dezelfde ingredienten toch een iets spannender geheel weet te creëren. Wederom is een trage begin de opmaat zijn naar een climax vol voorspelbare maar toch redelijk geslaagde schrikmomenten. De logica is soms wel ver te zoeken maar de acteurs brengen het er goed vanaf waardoor dit voor lief te nemen is.

Minpunt is duidelijk de te trage opbouw die gelukkig voldoende goed gemaakt wordt door het 2e deel. Jammer van het eind waarvan ik na de spooky scene waarbij het meisje op haar gebroken benen naar haar broertje loopt toch meer van had verwacht.

3*

Het Amerikaanse origineel was al niet geweldig maar deze Japanse verfilming is gewoon bagger. Qua verhaal opbouw (ook het trage begin) is de film precies hetzelfde als de Amerikaanse versie maar het oogt allemaal matigjes, nepper en het is zelfs nog minder boeiend dan het origineel. Dat komt mede vooral door de matige Japanse cast die nergens weet te overtuigen met als dieptepunt Noriko Aoyama die alleen wat achterlijk kon schreeuwen. De laatste 10 minuten van de film zijn nog best aardig en het was best creepy toen Noriko Aoyama met haar gebroken benen lopend voor het bed stond van haar broer Aoi Nakamura. Origineel was het niet want dat zat ook min of meer in het origineel. Het laatste gedeelte van de film wijkt iets af van het origineel en dat had men best leuk gedaan. Maar al met al is het gewoon een zeer slechte remake.

Wat een onzin. Jatwerk wordt zelden zo schaamteloos gebracht. Sommige scènes zijn zelfs letterlijk overgenomen. De makers doen hier precies wat de Amerikanen altijd doen, namelijk een buitenlands gegeven plaatsen in een eigen setting. Daar blijft de eigen inbreng dan ook bij. Erg matig.

Langere recensie:

Cult Movies Reviewed: Paranormal Activity 2: Tokyo Nights - recensie - cultmoviesreviewed.blogspot.com

Oi oi oi!

Zoals voorspeld was het niet best deze film. Alles voelt aan als een goedkope rip-off van de veel betere Amerikaanse reeks. Zo zie je maar dat het omgekeerd ook gewoon bagger kan zijn.

Het acteerwerk is echt te slecht voor woorden. Zoals heel vaak in Aziatische films komen de 2 hoofdrolspelers als zoutzakken zonder emotie over. Sowieso is het hele gebeuren voordat het "los" gaat al abominabel slecht, maar vooral ook dodelijk saai. Waar je in de drie Amerikaanse delen nog het gevoel hebt naar echte mensen te kijken die situaties met een portie humor bekijken zit je in deze film echt naar helemaal niks te kijken. Saaie scenes aan tafel, visite dat op bezoek komt en vreemde vibraties voelt.

Nee, het voelt allemaal te gemaakt aan, zeer ongeloofwaardig. De paranormale entiteit heeft nog geen scheet gelaten of de 2 zijn al helemaal paranoia en zetten overal camera's neer(ook leuk dat die handmatig ingestelde camera's exact dezelfde tijdsweergave hebben, knap!).
Dat is dan ook het grootste zwaktebod van de hele film, die gast loopt zonder aanleiding met een camera rond(toch beter uitgewerkt in de Amerikaanse delen) en heeft hem op de meest domme momenten aan staan, zoals 's nachts achter een pc'tje. Why zou je in godsnaam dat ding achter je op de grond aan hebben staan? Die camera's worden in principe gebruikt door de personages om hun leven vast te leggen, iets wat in de Amerikaanse films gebeurt. Hier gebruikt de beste jongen het 24/7 en krijgen we de domste momenten te zien.
Het is gewoon te stupide voor woorden, de momenten kloppen gewoon niet. Je hebt twee camera's die 's nachts draaien, dan hoef je tijdens dat afgrijselijk slecht geacteerde gegil van dat meisje in de hoofdrol(ik hoopte dat die geest haar de nek zou omdraaien) niet een camera op te pakken om te gaan kijken. Het is gewoon allemaal zo dom en onlogisch.


Voor de rest wordt er richting het einde nog wel het een en ander geprobeerd, maar er zitten gewoon letterlijk gejatte scènes uit het origineel in en dat is gewoon een enorm zwaktebod. Als je een "sequel" maakt moet je ook met nieuwe elementen komen. Zoals ik net al zei is het einde hier gejat, maar ook veel slechter. In het origineel blijf je alles door de vaste camera zien, omdat die man gegil hoort en dus gelijk zijn vrouw te hulp wilt schieten. Primaire reactie dat logisch oogt en tegelijkertijd ook spannend omdat je allemaal dingen hoort en vervolgens wordt de beste jongen voor de camera gesmeten. In dit deel pakt hij eerst de camera op om vervolgens op zijn dooie gemakkie te gaan onderzoeken wat er is gebeurt. Twee totaal verschillende reacties op dezelfde situatie, waar deze situatie gewoon uiterst curieus is uitgevoerd.
Die Nagae snapt dit hele concept gewoon niet! Hij mag wel een lesje film maken bij Oren Peli nemen als ik de twee films naast elkaar leg.

Wat dat betreft is deze film gewoon een zware sof en bieden de twee Amerikaanse vervolgen toch veel meer vernieuwende elementen en probeert het niet alleen simpel mee te cashen op het origineel. Iets wat dit stuk rotzooi wel doet!

"Officiële" sequel of niet, het voelt aan als een super slechte herhalingsoefening!

1*

Toch wel redelijk zwak vervolg op de (bij de eerste kijkbeurt) doodenge film Paranormal Activity van Oran Peli. Het origineel was in mijn ogen echt fenomenaal bij de eerste kijkbeurt, maar enkele maanden later zag ik hem nog een keer, geen moment in de film die ik de tweede keer nog eng vond.
Het tweede deel en daaropvolgende derde deel heb ik ook nog niet gezien, maar mede door die tweede kijkbeurt van het origineel heb ik hier niet heel veel behoefte aan. Wel was ik benieuwd naar een Japanse spin-off, of volgens sommigen officiële sequel.

En deze film bouwt ook weer typisch J-Horror-achtig op, want wat duurt het allemaal lang, en wat een geklets om werkelijk helemaal niets. Ik meen te herinneren dat er wel drie keer in de film de personages worden voorgesteld, ik ben niet zó vergeetachtig hoor..
Rep_Robert noemt er ook al een aantal, onlogische handelingen van de personages. Zoals hij zei, de geest laat nog geen scheet of meneer gaat de gehele nacht filmen, we horen een geluidje, oh, laten we wat zout neerleggen. En dan nog maar eens de vraag, wáárom filmt dat jochie eigenlijk? Je gaat toch niet zomaar filmen? En zo zijn er nog wel een paar dingen die echt té onlogisch zijn, en gewoonweg storen gedurende de film. Ik kon mijn aandacht er dan ook af en toe moeilijk bijhouden.

Wat ik ook even moet zeggen is dat ik dit ook totaal niet eng vind. Weet niet of anderen dit wel eng vinden, maar ik niet. De schrikmomenten werkten niet, de momenten die eng bedoeld waren waren niet eng, en als je het origineel (of vorige deel) hebt gezien, heb je deze qua engheid ook eigenlijk wel gezien.

Waarom dan toch 2,5 sterren? Ik vraag het me ook af, maar buiten dat eerste halfuur om, buiten de onlogischheden, buiten het niet eng zijn van de film.. Het keek gewoon wel even lekker weg, even anderhalfuur verstand op nul en een flauwe, afgezaagde geestenfilm zien. Weer eens wat anders dan de 1-star-worthy Amerikaanse slasher. En het einde was op zich ook nog wel even leuk gedaan (in de taxi).

Ik zag deze in de mediamarkt staan, en na hem enkele keren in mijn handen te hebben gehad, toch maar besloten hem NIET te kopen. Ik achtte de kans groot dat ik het niets zou vinden. Maar toch, ik bleef nieuwsgierig. Pindakazen dan maar. En daar heb ik geen spijt van gehad. Nouja, geen spijt van het feit dat ik hem niet gekocht had, anders had ik er nu mee gezeten.

Misschien ben ik er gewoon een beetje klaar mee. Het langdradige verhaal, af en toe een lampje dat knippert, creepy geluiden, gillen, piepende deuren, krakende vloeren, onlogische handelingen van personages, handycam, rituelen.. en - at last but not least - werkelijk slecht acteerwerk.

Geen moment geloofwaardig, wat een vervelende mensen zeg. Ik kon er helemaal niks mee. Wat mij betrof mochten er 14 geestjes, spookies, zombies, vampieren, hondsdolle rottweilers, tornado's en verminkte kabouters langskomen om ze de stuipen op het lijf te jagen en/of van kant te maken. Vervelend gewoon.

^ Dit was exact hoe ik de hele film gezeten heb. Bijna acute moordneigingen. Het is niet goed voor me wanneer een film dit bij me veroorzaakt, krijg bijna agressie problemen er van. Ik was ook al flink beroerd toen ik deze film keek, en voelde me ook niet veel beter tijdens de aftiteling. Nouja, misschien enigszins, na het vloeken tegen het beeldscherm, dat heeft wel opgelucht.

Nee, voorlopig geen Paranormal Activity's voor mij, ookal was ik me al weken aan het verheugen op Paranormal Activity 3 (2011) , misschien kan ik die beter nog even links laten liggen, totdat deze film in de vergetelheid is geraakt.

Beetje saaie bedoening dit, met een nogal vergezocht verhaaltje en weinig effectief enge momenten. Hier en daar best creepy, maar de verrassing is er duidelijk af. Ook visueel is het allemaal weinig interessant. Tegen het einde openbaart zich nog wel een leuke link met het origineel, maar meer dan een tweederangs rip-off is dit toch echt niet.

tja, wat was dit een film zeg. In vergelijking met de andere 3 films stelt dit echt (en begrijp me niet verkeerd) totaal niks voor.
Acteerwerk kan ik niet veel over vertellen gezien in de intonatie van de stemmen in het japans niet goed begrijp, maar als ik zie dat het japanse meisje boos is met een glimlach op haar gezicht gaan bij mij mijn wenkbrauwen naar beneden.
Van paranormale activiteiten valt niet heel veel te zeggen gezien er heel veel van hetzelfde gebeurd bijvoorbeeld de voetstappen op de trap en het steeds openzwaaien van de deur!!.
Qua sfx heeft deze film niet veel nodig, zou je zeggen...maar de sfx die ze gebruikt hebben waren van erg slecht qualiteit...dat het meisje aan haar haren uit bed wordt getrokken kon je eigenlijk heel erg slecht zien!! Het is dat ze zelf zei: Laat mijn haren los!! Toen zag ik pas wat er aan de hand was
Inderdaad zijn er wel hier en daar wat griezelige stukjes, met name het einde was wel geinig, maar daarbij ook verre van orgineel.
Achja, ik was weer een avondje van de straat af...maar om nou te zeggen dat ik echt heb genoten kan ik niet zeggen.
Ik ben een groot fan van de eerste drie delen, maar deze (als officieel vervolg) vond ik absoluut niet in het plaatje passen..buiten de link die je krijgt naar het "orgineel".
Van mij krijgt deze film echt niet meer dan een 2,5*

Japanners nemen wraak....

Amerikanen zijn degene die frequent dingen remaken, dit keer worden de rollen toch omgedraaid en gaan de Jappen eens er een stokje voor steken door de succesvolle Paranormal Activity te remaken, nouja.... remaken? Remaken en soort van vervolgen tegelijk. Aan de ene kant heeft dit weinig met PA 1 te maken, behalve dan het feit dat die Katie na die beheksing, toevallig, word aangereden door de Japanse studente Haruka, waarbij Haruka die beheksing meeneemt naar Japan. Opzich lijkt me dit een verdachte ironische oogwenk van de Japanners naar de Amerikaanse remake en uitmelk-cultuur. Want in principe kan natuurlijk elke fan made groentje er een eigen verhaaltje aan vastknopen.

Maar uiteindelijk is deze remake/vervolg helemaal niet slecht. Het oogt dan weer wel wat goedkoper maar opzich vond ik dat het "overbodige" bijverhaal wel prima is uitgewerkt. Dit keer is het geen stelletje die te maken krijgt met de Paranormale Activiteiten, maar broer en zus. En het begint weer zoals het begint: er gebeuren piepkleine rare dingen in huis, meubels worden verplaatst en er gebeuren dingen waar Haruka's haar broer Koichi voor verdenkt. Koichi vind het ook allemaal maar raar en plaatst, zoals we al kunnen verwachten, een camera in Haruka's slaapkamer. Wat opnieuw weer begint van nachten waarbij weinig tot niks gebeurd, tot nachten waar het steeds enger, en bizarder begint te worden. En ohja... ook hier word de enge donkere sfeer weer (net als in de US-films) erg versterkt door die donderende ruisgeluiden op de achtergrond wat het ook 10 keer enger blijft maken.

Wat ik trouwens ook wel een geinig stukje vond was dat Koichi en Haruka een exorcism gingen aanvragen en gereinigd werden en vier nachten moesten aanzien of de geesten ook weg waren. In die 4 nachten gebeurde inderdaad niks, maar in nacht 5 ging het feest gewoon vrolijk verder. Een geest die het spelletje meespeelt dus.

En uiteindelijk mag het tegen het einde weer doodeng worden, en dat is deze film ook behoorlijk gelukt en worden ook nog even de typische Aziatische horrorelementen de kast uit getrokken die goed werkte. Wat ik bijvoorbeeld echt dood en dood eng vond was bijv dat stukje nadat die Koichi tegen de camera werd aangegooid (toch een remake?) en dat dat hoofd van die zus langzaam boven hem uitstak (leek behoorlijk op Kayako) en vervolgens die scene in de mortuarium met die Ringu-achtige oog tussen dat haar van die zus in de bewakingscamera Eeeeeeek!!!!

Wel degelijk uiteindelijk een combo van Paranormal Activity met de geestenhorror uit Azie ssn het eind en dat kon gewoon niet beter. De Japanse versie is hierbij gewoon meer dan geslaagd. Wederom weer rillingen en kippenvel gegarandeerd!

Ben benieuwt naar de Russische remake.

4,0*

Best wel een griezelige film met een aantal leuke vondsten. De film sluit gewoon aan op de Amerikaanse films. Het meisje Haruka heeft in Amerika een auto ongeluk gehad en daar was Katie Featherston uit de Paranormal Activity films bij betrokken waardoor ze dus zoals in de omschrijving staat de demon met zich meeneemt naar Tokyo. Dit vind ik eigenlijk een spoiler, want ik vond het best verrassend dat de film een link heeft naar de Amerikaanse films en er dus bijhoort.

Deze film is prima te doen!

3,0*

Bezeten mensen zijn niet eng.

Dit bovenste statement heeft ook al zo zijn betrekking op de eerste film, maar daar kwam dit pas behoorlijk op het einde aan en viel de schade mee. Hier gaat men echter halverwege de film al op de loop met dit concept, waardoor de spanning tegen het einde al redelijk weg is. Goed, het moment waarop de zus met haar gebroken benen opstaat en naar de kamer van Koichi schuifelt is sterk, maar niet eng. Verder een aaneenschakeling van scenes die ook in het origineel te zien waren, maar dan lang niet met zoveel impact.

Het acteerwerk is wel beter en de personages zijn minder irritant dan de hoofdpersonen uit de Amerikaanse versie, maar buiten wat sfeervolle scenes en het feit dat ik me niet verveeld heb, vind ik dit toch een vrij simpele remake die nergens echt eng wordt.

Paranômaru Akutibiti: Dai-2-Shô - Tokyo Night

Dat is nou een super film is zou ik niet durven te zeggen, maar dat is jou mening.(Bovenbuur). Maar ik moet zeggen dat het wel een geslaagd filmpje is. Ondanks dat er som te vaak wat 'spanning' op word gebouwd, als je het zo mag noemen. Ze proberen het tenminste. Van die scene's waarvan je denkt dat er wat gaat gebeuren, maar het komt nooit. Ja, wat is spanning? Een rolstoel dat beweegt, een paar glazen die door worden gegooid en noem zo maar op. Nee, sorry. Maar er viel weinig te zien. Maar ik denk dat, dat net het leuke is aan de Paranormal Activity's. Je moet zelf een beetje ontdekken hoe en wat, waar kun je misschien wat zien, wat kan er gebeuren? Ik vind dat ze van dat, hier goed gebruik maken hoor. Complimenten aan de Jappie's. Kwa verhaal was het wel leuk. Het concept hebben we nu zo'n beetje 5x gezien, de vier Paranormal Activity films van de Amerikanen en deze. Maar toch heb ik me redelijk vermaakt!

3.0*

Deze film herinnerde me aan 13-jarige Iben die, alleen thuis, op zijn klein laptopje de originele Paranormal Activity zag. Vanzelfsprekend sliep ik niet echt zo goed.

Deze Japanse "sequel" bereikt diezelfde indruk niet maar heeft enkele momenten toch onder mijn huid gekropen. Het familiare concept van eindeloos staren naar slapende mensen wordt hier ook weer gebruikt. Ook verschillende gebeurtenissen zijn rechtstreeks gekopieerd uit het origineel. Aanvankelijk vond ik het nogal uitgemolken en onnodig. Tot ik merkte dat ik wel gefascineerd zat af te wachten wat er precies ging gebeuren. Door de twee camera’s op split-screen te vertonen weet je niet waar kijken en schrik je net wat harder wanneer er ook iets verscheen. De jumpscares zitten dus wel best goed.

Jammer dan dat het einde enorm teleurstellend is en meer van hetzelfde. De gimmick is er snel weer van af dus het komt eerder goedkoop over. Ook vond ik de personages niet bijster sympathiek. Ligt misschien aan mij maar het kon me niet deren.

Uiteindelijk is dit geen meesterwerk in het horrorgenre maar voor mij persoonlijk wel een goede gateway om meer Japanse horror te kijken. Met de horror challenge heb ik Onibaba en House al op m'n lijstje gezet dus daar kijk ik wel naar uit.

2,5*

Koichi [Aoi Nakamura] trekt tijdelijk in bij zijn zus Haruka [Noriko Aoyama], die beide benen heeft gebroken. De personages zijn minstens zo saai als de videobeelden waarvan je verwacht dat er paranormale dingen op te zien zijn. Vergeet het maar: het eerste uur is doodsaai en dat wat door moet gaan voor interessant is gestopt in de laatste 10 minuten. Koichi en Haruka hebben het op een gegeven moment over een moord in de VS, vermoedelijk de enige expliciete verwijzing naar Paranormal Activity, waarvan dit een uiterst slappe imitatie is.

Flauwe cash-in op de bekende geestenreeks, maar gelukkig door regisseur Toshikazu Nagae links en rechts spannend en beklemmend neergezet. Het duurt alleen wel even voordat je bij die momenten aankomt, het eerste uur is namelijk ontdaan van noemenswaardige hoogtepunten. Het acteerwerk leunt te veel op grootse gebaren evenals harde keelklanken en de inhoud verschilt niet bepaald van de overige films, maar het laatste halfuur wint wat aan tempo en pakt daadwerkelijk uit met onheilspellende momenten. Fijn is dat Nagae iets nadrukkelijker de spanning opzoekt dan zijn Amerikaanse concurrenten, waardoor Tokyo Night weliswaar simpel maar gefocuster overkomt. Jammer dat het gecombineerd moet gaan met Noriko Aoyama, die een erbarmelijke acteerprestatie neerzet.