Insidious (2010)

Naar aanleiding van het verschijnen van de tweede film eerst deze nog eens opnieuw bekeken.

Heb echter niets aan mijn eerdere commentaar toe te voegen, hoop alleen dat het 2de deel toch iets beter is dan dit.

Redelijk goede film met sterk verhaal. Vond hem persoonlijk wel een stuk minder dan bijv.
The Conjuring of The Rite. The Further voegt inderdaad wat toe aan het verhaal.
Het aantal echte schrikmomenten is weinig.

Een van de spannendste films die ik in tijden gezien heb!

Een sterke horror film zoals het moet wezen, met hele sterke schrikeffecten en een goed verhaal. Als je deze film hebt gezien en mooi vind (ga ik wel van uit) moet je ook zeker The Conjuring gaan zien die net zo goed zo niet beter is.

creepy !!!!

Ik was er al bang voor: een herziening zal wellicht tegenvallen. Weinig getimde schrikeffect horror met een verwarrend plot bovendien.

Deze dan toch eens een keer gezien. Het valt me op dat velen het eerste deel beter vonden dan het 2de en daar kan ik me ook in terugvinden. Over het geheel was het niet al te best en een vrij pover verhaal. Het werd ook allemaal lekker voorgekauwd door die dame die de seance leidde. Die demon idd ik vond em ook veel op die lelijke daar uit Star Wars lijken. Ik weet ondertussen dat ik geen horrorfilms meer hoef te kijken om de schrikeffecten. Die andere wereld deed mij beetje denken aan de wassen beelden van Madame Tussaud. Het is zo een film dat hoe langer je kijkt, hoe langdradiger en voorspellender het wordt. Had er meer ingezeten? Misschien, maar ik vond het al geen goed uitgangspunt om mee te starten.

een van de beste films die ik ooit heb gezien goeie sfeer goed acteerwerk en super verhaal en natuurlijk heel creepy

Ik vind het een super film, de muziek alleen al spreekt me heel erg aan.

Dit smaakte naar een laffe horror die geen enkele spanning kent. Wel opmerkelijk dat zonder enig morren meteen van woning verwisseld wordt, wanneer daar spooky dingen gebeuren. Vaak wordt er krampachtig volgehouden om in het spookhuis koste wat kost te blijven wonen. Maar zelfs de verhuizing mag niet baten, want ook in de nieuwe woning wordt het gezin geterroriseerd door de demonen. Niet echt verrassend allemaal dus en Insidious wordt trouwens pas echt dubieus toen die twee Ghost Buster-clowns binnen kwamen vallen. Wat een suffige bende werd dit toen.

Toen ik hem voor het eerst zag was ik redelijk teleurgesteld. Sommige elementen in de film had ik al eerder gezien en vond sommige elementen ook 'te makkelijk'.

Naarmate ik 'm vaker heb gezien ben ik wel steeds positiever naar de film gaan kijken. Vooral de sfeer houdt de film hoog.

Na mijn mening n geweldige film.

Ik heb de hele avond met zweethandjes op de bank gezeten, en dat gebeurd niet gauw meer (niet opschepperig bedoeld hoor maar inmiddels al zoveel horror/thrillers gezien).

Eindelijk weer eens ouderwets kunnen griezelen!

Vooral de scene met die enge lachende vrouw, wooow! Die hakte er wel in bij mij, haha!

Ik ben geen expert op het gebied van horrorfilms, maar ik weet wel dat de sfeer het belangrijkste is van het genre. Dat zit bij deze film wel goed. De hele film hangt er een hele enge sfeer. Sommige scenes zijn heel erg memorabel en vergeet je niet snel. Het concept is niet erg baanbrekend, maar ik hou er wel van.

De hele film blijft de spanning op een top niveau, ook het laatste deel van de film vond ik nog steeds om te snijden. Een film die smaakt naar meer.

Insidious de horror film in mijn ogen de beste horror film tot nu toe. De sfeer was goed het geluid de spanning alles was aanwezig,

insidious heeft na mijn ogen een karateshop gegeven aan de horror genre

Insidious heeft voor mij de lat hoog gelegd, Want na Insidious heb ik zeker

nog een aantal goede horror films gezien maar geen een was zo eng

als Insidious.

Toch maar opgekrikt naar een 8, ik had deze film serieus onderschat. Hij viel me aanvankelijk tegen omdat ik hem lang niet zo eng vind als veel andere horrors, het was me daarvoor te veel een poppenkast. Ik ga hem nu echter steeds meer als een fantasy-film zien en besef me dat hij op dat vlak erg hoog scoort.

Wan zet hier een geweldige sfeer neer die bovendien zeer origineel is. Absoluut zijn hoogtepunt tot dat moment. Later zou The Conjuring daar nog overheen walsen, maar dat we hier met een bijzonder begaafd regisseur te maken hebben werd hier voor het eerst echt duidelijk.

Behoorlijk.

Echt goed vind ik het niet. Heel dat geestengedoe is in elke horror hetzelfde. Deurtje dat dichtklapt, krakende en andere onheilspellende geluiden, spelletje spelen, … Insidious heeft ook met deze symptomen te kampen, maar echt heel slecht vind ik het nu ook weer niet. Er zitten nog wel wat schrikmomenten in en het is goed gevuld, zeker het einde.

De cast is ook redelijk – iets wat horrorfilms voor mij steevast beter verteerbaar maakt. Rose Byrne spant daarbij de kroon. Ze is nog geen Vera Farmiga, maar bij tijd en wijlen heeft ze zo’n hysterische kop die hier wel past.

James Wan maakt het ook best sfeervol. Darth Maul heeft z’n momentjes. Dat design is ook leuk, beetje fout allemaal en dat kunnen deze films zeker hebben van mij. De soundtrack is wel een stuk minder. Wan maakt het sowieso vrij lomp door de volumeknop steeds helemaal open te draaien als er iets engs uit het donker dreigt te verschijnen. Lang leve de horror die wat minder trucs van het genre gebruikt.

3

Hoewel de meeste ‘moderne’ horrorfilms die ik in de afgelopen paar jaar heb gezien mij niet in de smaak zijn gevallen laat Insidious zien dat het genre nog op zijn benen kan staan, onlangs dat ik bij The Babadook overtuigd was dat het horrorgenre me niets meer deed.

Insidious gaat over een kind dat in coma raakt, vanaf dat moment komen er paranormale verschijnselen die langzaam maar zeker intenser worden. In tegenstelling tot de meeste horrorfilms waar de keuzes van de personages onlogisch voelen & grotendeels van de verhaallijnen bestaan uit verouderde clichés doet Insidious, onlangs dat het een paar van de verouderde clichés behandeld, een prima taak de spanning erin te houden. De ouders ondernemen daadwerkelijk actie in tegenstelling tot horrorfilms waarin het stel thuis blijft en niets doet, en vanaf moment A is er een bepaalde mysterie die mijn nieuwsgierigheid bleef prikkelen. Het verhaal achter de mysterie is niets grandioos, maar verfrissend genoeg om een sterke finale te maken.

Wat me het meeste stoorde aan Insidious is dat het en noodzaak heeft om met regelmaat een plots schrikmoment op je af te gooien. Als gevolg hiervan draaien onnodig veel scenes om “ojee, ik voel een schrikmoment aankomen. Wanneer komt het?”, wat voor mij deels van de spanning afhaalde. Klassiekers als Halloween en Nightmare on Elm Street draaide niet om plotse knallen maar om een spannend verhaal, het opbouwen van sfeer. Wanneer een groot deel van je scenes draait om het opbouwen van schrikmomenten neemt het een deel van je sfeer & de spanning van het verhaal af. Ook zaten er meerdere momenten in de film waarin de personages wel degelijk iets deden wat dom overkwam. Met name in het einde zaten een paar keuzes waar ik moeite mee had. Verder geen verkeerd einde: past perfect bij het horrorthema.

Hoewel Insidious niet een film is waarvan ik zou zeggen dat je het persé gezien moet hebben als je een horrorfilm liefhebber bent, voor wat het is vond ik het de moeite waard gezien te hebben.

3,5*

Het begon allemaal zeer onderhoudend. Ook de sfeer was wel creepy. Maar het verhaal werd zwakker en zwakker. Toen ik ook nog eens Darth Maul tegenkwam was de pret voorbij.

Erg sterke en goede horror. Een echte aanrader kijk zelf maar.

Aardig film, maar toch vond ik het vervolg beter.

3.0*

Goed verhaal.Spannend.Maar niet eng genoeg!Te weinig schrikmomenten.

Super film! Na een langzaam opbouwend begin heb ik echt genoten van deze film. De film was niet zozeer eng maar het zat vol met creepy horror momenten (sfeer).

Nogmaals erg goede film, 5 sterren!

Insidious

Één van Wan's pareltje en een film die mij toch een paar keer de stuipen op mijn lijf heeft gejaagd. Insidious is toch wel een film met een verhaaltje er achter en de personage's vond ik ook gaaf! Ik weet niet maar op een één of andere manier weet Wan toch met deze film mij onder mijn huid te zitten waardoor ik niet altijd even lekker er naar keek. Geesten filmpjes kijk ik sowieso al niet graag en vooral in mijn eentje dus ja, dan vind ik deze ook wat enger dan normaal! Nee, de personages vond ik gaaf en ik kon er wel van genieten, dat wel! Het verhaal was leuk om te volgen niet altijd even sterk maar het concept was gewoon goed. Leuk om mee te nemen!

4.0* (deze stem is ouder dan de recente!)

Een paar posts terug zien we iemand met als kritiekpunt 'te weinig schrikmomenten'.

Vind ik een aparte stelling aangezien ik eerder zou zeggen dat het er iets te veel zijn die deze serie kenmerken.

En dat zou dan gelijk het enige minuscule minpuntje zijn dat ik zou kunnen bedenken wat deze films betreft.

Want verder is het natuurlijk allemaal heerlijk. Met name dit eerste deel.

Onlangs deze en de tweede uit waardering op blu ray aangeschaft, ben niet iemand die bulkt van de gekochte films dus het zegt wel wat.

Mag mijzelf wel als een kleine liefhebber beschouwen.

Verder met een zeer gangbare lengtemaat maar dat terzijde.

Weet nog toen deze op tv kwam, en ik mijn eerste kennismaking beleefde. Had aanvankelijk nog zoiets van heb je weer zo'n flauwe spookhuis film.

Om daar klakkeloos hoopvol in te gaan heb ik al lang geleden afgeleerd, doorgaans toch weer zo'n typische net niet ervaring.

Maar toch bleef ik nog even kijken en al spoedig werd het meer, veel meer.

Het greep mij.

Met name toen het dus op 'the further' aankwam was mijn interesse definitief gewekt, hier was eindelijk eens iets anders, iets zeldzaams gaande.

Bij de herziening van de eerste twee met het recent bekijken van de derde in het achterhoofd kom ik toch tot de conclusie dat deze eerste wel echt de beste is, en het tot nu toe geleidelijk aan steeds een klein stapje terug is.

Maar wie weet wat de toekomst nog brengt.

Een van de onbetwistbare hoogtepunten uit de hele serie is voor mij zonder twijfel dat moment met dat leipe gezin, die zieke faces, dat is de freaky shit die ik wil zien.

Dat getuigt van de sprankelende creativiteit die deze film voor mij op horror gebied echt een schot in de roos maakt.

Zo houd je horror kijkbaar

Toen ik deze zag zat ik in de bioscoop. Alleen al dat de titel van de film zo hard werd gepresenteerd, met knalrode vlammende letters en schelle muziek, liet de zaal zenuwachtig lachen.

Deze sfeer werd vastgehouden de rest van de film. Vooral de muziek doet het hem. Er zaten goede schrikmomenten in, maar als je eenmaal weet hoe de demon eruit ziet valt het wel weer mee. Ik heb recent chapter 3 gekeken in de bioscoop, is ook een aanrader!

ik snap eerlijk gezegd niet waarom iedereen deze film zo goed vindt. Deze "horror" film vond ik meer een comedy. Ik dacht aan het einde echt dat deze film een grap was. Twee sterren omdat hij wel echt heel erg grappig was

De teleurstelling die Drag me to Hell me een tijdje terug bracht onderstreepte maar weer eens dat horror niet mijn favoriete genre is (en waarschijnlijk ook nooit zal worden). Toch had ik nog zin in een andere film die al geruime tijd in mijn kast stond en waar ik best wel nieuwsgierig naar was: Insidious.

Ik was opgelucht toen ik erachter kwam dat het om een film ging die zichzelf serieus nam. Wil uiteraard niet meteen zeggen dat 'ie goed is, maar eerdergenoemde titel liet me zien dat een flink scheutje humor in een horrorfilm niet helemaal werkt bij mij. Al snel bleek dat het wel snor zit met de sfeer in Insidious: een groot, donker, nog niet helemaal ingericht huis zonder enige gezelligheid. Laat het spookuurtje maar beginnen!

Wat volgt zijn een hoop geslaagde scènes. Ik zal niet zeggen dat het nergens vergezocht is, maar vermakelijk is het iig wel. Eén van de scènes die ik het 'engste' vond was die met dat vage ventje, waar 'Tiptoe Through the Tulips' een essentiële rol in speelt. Lekker mysterieus en spookachtig. De film komt op dat soort momenten zelfs best realistisch over. Je blijft ook over het algemeen constant met een spannend gevoel kijken; iets dat ik een vereiste vind voor een goede horrorfilm.

Wat ik persoonlijk iets minder geslaagd vond waren die twee komisch bedoelde(?) ghostbusters. Die haalden op de een of andere manier iets van de beklemmende sfeer weg. Alsof je er even aan herinnert werd dat je naar een film zit te kijken. Daarnaast vond ik het einde een beetje een afknapper. Toen ik er later achterkwam dat het een (achteraf gezien zelfs duidelijke) hint naar een vervolg was, had ik er wat meer vrede mee, maar op het moment dat ik het zag vond ik het wat afgeraffeld overkomen. Verder valt er wat mij betreft niet veel aan te merken op de film. Het acteerwerk vond ik ook, tegen mijn verwachting in eerlijk gezegd, best goed. De personages voelen aan als oprechte mensen, waardoor het makkelijk is om met hen mee te leven. Ook een leuke bijrol van Darth Maul trouwens.

Ik kan wel zeggen dat ik me goed vermaakt heb met Insidious. Ik had nergens het ‘briljant’ of ‘meesterwerk’ gevoel, maar dat hoeft ook niet. Volgens mij is dat ook niet wat Insidious wil zijn. Het is een leuke, bovengemiddelde wegkijker. Het heeft geen slapeloze nachten tot gevolg, maar de film laat een prima indruk achter.

3,5*

Goeie horrorfilm met goeie sfeer, geen topper maar wel zeer degelijk met toch enkele zeer goede scenes

3,5*

Insidious heeft een plekje gekregen in de Top 25 met de beste Horror films van de jaren '10:

Halloween Horror Top 25