La Vita È Bella (1997)

Prachtige,aangrijpende,mooie film!

5*

Zoek de berichten van Fisherking op en je zult weten wat hij bedoelt.

Mooie, lieve, zielige film.

Onvervalste tearjerker, maar wat voor een...! Ik snap dat je hier walging naar kunt voelen, maar ik vond het persoonlijk heerlijk.

Je vraagt je af waarom er in tijden waar zelfs een vis bakken in het arendsnest een probleem lijkt te zijn niet meer kanttekeningen gezet worden bij deze wansmakelijke bedoening. Bijzonder banale film, in al zijn facetten.

Ik heb deze film vreemd genoeg nooit als een oorlogsfilm gezien. Voor mij was het vooral een film over de liefde tussen vader en zoon. Ik heb deze film 2 keer gezien en werd geraakt door het sympatieke karakter van het hoofdpersonage. Voor mij was het vooral een ontroerende kijkervaring en dit overschaduwde de andere aspecten van deze film.

Had er eerlijk gezegd iets meer van verwacht.De hele humor in de meest embarmelijke omstandigheden kwam niet echt goed over op mij.Ik vond het eerste gedeelte van de film dan ook iets sterker met een aantal geslaagde grappen en ook een heleboel niet geslaagde grappen, verder nog allemaal erg luchtig gebracht met toch al wel de dreiging van de oorlog en de beginnende haat tegen de Joden.

Dan komt het 2e gedeelte, Daarin daalde het hele niveau van de film naar mijn mening.Alles wat daar in gebeurde vond ik niet geslaagd.Het hele concentratie kamp kwam op mij over als een kinder kamp.De hele dreiging hiervan is compleet verdwenen.Roberto Benigni lijkt ook geen enkele zorg te hebben over wat hen te wachten staat.Geen een keer als hij niet bij zijn zoon is breekt hij op of praat hij er met zijn lotgenoten over.Toch blijven er toch nog wel een aantal goede momenten over zo vond ik het een erg mooi moment als hij die plaat opzet .Verder vond ik het wel bijzonder maar totaal niet meeslepend of ontroerend, althans voor mij dan.Het steeds terugkerende muziek stukje kwam me de keel op het laatst ook uit.Leuk maar ik hoef hem geen 2e keer te zien.

een kleine 3*

geweldige film! is dit echt gebeurd?

of

Snap wel wat hij bedoelt, ook al is het wat pijnlijk verwoord...

Meent hij het dan echt?

Gisteren voor het eerst gezien. Wat een meesterwerk.

Het is een zij voor alle duidelijkheid

Mooi geschreven!

Sluit me hier helemaal bij aan.

Enorm ontroerende film.

Er wordt doorheen de film een soort band gesmeed met het hoofdpersonage, wat een heerlijke personage!

Doorheen de film enorm genoten van het dosis humor dat in de film verwerkt zit.

Kortom, perfect uitgewerkte film, zoals het moet eigenlijk

4*

Dat verklaart een hoop.

Stem verhoogd naar 4,5*

Laatste dagen al enkele toppers gezien, maar deze blijft echt nazinderen!

Stem toch verlaagd naar 2.5*, bij mij blijft ie toch niet echt nazinderen.

gisteren voor het eerst gezien,

In het begin is het wennen aan de overactieve italiaan in de hoofdrol. Maar al snel word het regelmatig komisch. dan sluipt de tragiek erin...

het gedeelte in het kamp met zijn zoontje, is zowel tragisch als komisch, maar houdt je vooral aan de buis gekluisterd.

Formidabel acteerwerk, in combinatie met een indrukwekkend verhaal. het is moeilijk uit te leggen waarom de film zoveel emotie oproept, ik weet wel dat ik er van ondersteboven was. zelde zo'n mooie film gezien...

mooie film. gekeken met levensbeschouwing. thuis gelijk gezocht naar de dvd. prachtig

goed gevonden verhaalook mooi

Deze ging ik toch met gemengde verwachtingen bekijken.

Aan de ene kant wordt 'ie door vrijwel iedereen bejubelt, maar aan de andere kant is er een klein maar stellig groepje mensen die 't een sentimenteel stukje bagger vindt.

Uiteindelijk viel dat reuze mee. Benigni is behoorlijk op dreef, en bij vlagen enorm grappig, en 't uitgangspunt van het versimpelen en verhumoriseren van de inhumanitaire omstandigheden blijkt te werken.

Het sfeertje doet enorm veel denken aan Cinema Paradiso, en dat kan nooit een slecht iets zijn.

Dat kleine groepje verkeerd dan zelf in emorionele armoede, ben ik bang...

Tja, dat zal het zijn...... Of misschien vallen wij gewoon niet voor de simplistische manier waarop deze klucht is vormgegeven. Of weigeren we te wennen aan de super irritante overactieve Italiaan. Of we ergeren ons aan de feitelijke incorrectheden. Of vinden we de geromantiseerde setting van het concentratiekamp ongepast. Dat kan natuurlijk ook......

Persoonlijke aanval verwijderd.

Komedie en tragiek gaan in deze film over een bijzonder aangrijpend thema op sublieme wijze hand in hand. De romantische sfeerbeelden maken deze film extra fraai. Deze film heeft mij bijzonder weten te raken.

Appart dat je praat over 'feitelijke incorectheden' bij een volledig fictief verhaal. Ook nog een verhaal wat gedeeltelijk komisch bedoeld is. Daarom is de film ook juist orgineel; de setting van de concentratiekampen, zonder teveel de nadruk te leggen op de gruwelijkheden.

Ik wist overigens van te voren dat ik geen historisch naslagwerk ging bekijken, misschien dat dat scheelt.

maar zoals ik al eerder zei: het is moeilijk uit te leggen waarom de film mij zo raakt. Maar raak was hij. maar ja ik ben natuurlijk maar een simpele ziel die blind valt voor simplistische sentimenten.

Jij niet jij bent geniaal, aangezien je ook van clockwork orange houdt.

De feitelijke incorrectheden zijn een ergernis van Hannibal. Het bljkt dat de scenes in het concentratiekamp in 1950 speelde. (ik heb daar geen moeite mee, de ergernis aan Begnini en de erbarmelijke regie is 100 keer zo groot.)

Vind je het zelf wel kies is dat een Italiaan (die aan Duitse zijde stonden in WO2) een film maakt over hoe gezellig het aan toe ging in een concentratiekamp (in 1950?)?

Waarom trekt men zich mijn (en die van enkele anderen) kritiek op deze film zo persoonlijk aan? Schijnbaar hebben we een punt en raken we een gevoelige snaar.

(Ik snap verder niet wat a Clockwork Orange hiermee te maken heeft.)

onzin, hooguit de italiaanse regering stond aan duitse zijde, meer als de helft van het volk was geen nazi. Maar dat is het punt ook niet, het is , nogmaals een volledig fictief verhaal, wat niet ingaat op historische feiten, of de omstandigheden in de kampen.

Het verteld slechts het verhaal over een levenslustige italiaan, de liefde van zijn leven, zijn kind, en het lot. Prachtig gewoon, het overschaduwd alle onrealistische of mindere punten.