La Vita È Bella (1997)

Al eens bij stilgestaan dat er in deze film vooral gespot wordt met het fascisme ?

Werd er maar gespot, de film is vooral saai en ronduit vervelend!

'tss gespot. Absoluut niet helaas. Nergens vind een wanklank plaats... Zelden een pijnlijker einde aan een film gezien, qua onnozelheid.

Guido brengt op een bespottelijke manier de verheerlijking van het Arische ras voor de klas.
Guido legt zijn zoontje uit dat hij zijn winkel voortaan niet meer toegankelijk maakt voor kangoeroes en chinezen (vind ik persoonlijk een pijnlijk mooie scène)
De manier waarop men de kinderen algebra aanleert op school (wat bespaart de overheid als men x aantal gekken, epileptici en gehandicapten geen medicatie meer verleent ?)

Ik begrijp je probleem : de film (en vooral het tweede deel) is totaal onrealistisch.
Dit leidt tot uiteenlopende reacties : bij de joodse gemeenschap in Italië wordt Benigni verheerlijkt ; anderzijds zijn er joodse cineasten (Spielberg, Lanzmann) die zich distantiëren van deze film.
Toch maar zelden zo extreem negatieve reacties (blinde frustratie) opgemerkt als bij jou, FK.

The Great Dictator van Chaplin zal bij sommige mensen waarschijnlijk ook als nazi-propaganda kunnen overkomen. Je moet maar net niet een beetje kunnen relativeren. Star en heel fanatiek altijd alles alleen maar in zwartwit regeltjes willen vangen zonder enig onderscheid te maken. Nauwelijks inlevingsvermogen hebben met het opluchtend vermogen om ook eens wat te kunnen lachen om diep treurige zaken.

La Vita è Bella zie ik als een waardige humoristische opvolger van Charly Chaplins meesterwerk. De film van Benigni laat op en over het randje een prachtig irreëel spel zien met werkelijkheid en verbeelding.

Dat Roberto Benigni bij sommige mensen door o.a. zijn drukdoenerij zeer irritant kan overkomen daar kan ik me wel iets bij voorstellen. Maar ga geen kleine zaken met grote zaken door elkaar halen zonder een verfrissend genuanceerd onderscheid te maken.

Zowel The Great Dictator als La Vita e Bella schaar ik onder cinema met lef. In beide films wordt het fascisme door middel van spot te kijk gezet. Grootste verschil is dat The Great Dictator voor/tijdens WWII werd gemaakt, La Vita e Bella lang daarna.

En daar draait de discussie om. Mag je spotten met de verschrikkingen die plaatsvonden tijdens WWII? Natuurlijk, zo lang je het maar weet te relativeren. Daar ontbreekt het bij een aantal mensen aan: relativeringsvermogen.

La Vita e Bella portretteert naar mijn mening niet WWII. Het is geen film die louter de verschrikkingen van de holocaust aan de kaak stelt. La Vita e Bella is in de eerste plaats een film over naastenliefde, een ijzersterke film zelfs. Het eerste gedeelte tussen Begnini en zijn liefje, het tweede gedeelte tussen vader en zoon. Daar draait de film om. Van mijn part had de film zich afgespeeld tijdens de bouw van de piramides, of een toekomstige oorlog, tijdens een of andere oorlog in de Middeleeuwen, de verkettering van protestanten, noem maar op. De notie dat het verhaal zich afspeelt tijdens een afschuwelijke periode is voldoende.

La Vita e Bella is geen film die 'de ware gebeurtenissen in concentratiekampen' verhaalt. Als dat nu eens ingezien werd...

Wat er met deze film mis is, is niet de 'gevoelskwestie' over of je een luchtige film zou kunnen maken over de concentratiekampen, want dat kan ik mijn ogen zeker wel.

La Vita E Bella vind ik een rotfilm omdat de zwaar irritante hoofdpersonage met zijn onderbroekenlol mij al snel de strot uitkomt.

Het gestuntel met de jaartallen, de karikaturale weergave van het concentratiekamp en de onlogische acties van die clown...

Het einde van deze film vind ik een van de mooiste eindes die ik ooit gezien heb.....

Ze hadden 'm alleen aan het begin van de film al moeten afschieten. Nu werkte die vervelende k*t clown 121 minuten op m'n zenuwen.

Helemaal met bovestaande berichten (hannibal en reinbo) eens.

De eerste clown die leuk is met logische acties zonder karikaturen en gestuntel moet ik nog tegenkomen. Lang leve het platte filmhooliganisme.
Wat ik begrijp moet bij deze afbrekende stijl van reacties geven alles op een haast fascistoïde manier zonder ophouden vooral de ander aangerekend kunnen worden.
Als bijvoorbeeld de uitknop van de DVD en TV 121 minuten lang niet te vinden is, is dat de schuld van een k*tclown. Het zinloos gevoel voor humor met afschieten reikt bij deze ‘filmliefhebbers’ blijkbaar niet verder dan een uitgestoken tong in het onderbroekengezicht van een smiley.

Ik kijk films altijd af hoe k*t ze ook mogen zijn. Feit blijft dat ik deze film nooit meer hoef te zien. Als ik een k*tclown wil zien kan ik net zo goed naar Bassie en Adriaan gaan kijken. Dat is net zo erg als deze film.

Ik maakte voor het eerst kennis met Roberto Benigni in de film ‘Down by Law’ van Jim Jarmusch. Wat voor gek hebben we hier, dacht ik aanvankelijk.

In de loop van de film van Jarmusch begon ik te wennen aan zijn drukke manier van doen en schoot om hem daarna soms onbedaarlijk in de lach. Werd mede veroorzaakt door het heerlijke vochtige contrast in een moeras met de droge rollen van John Lurie en Tom Waits. Misschien heeft dat te maken dat ik minder moeite had met de rol van Benigni in La Vita è Bella.

En Bassie en Adriaan, dat is echt van een heel ander kaliber. Je kunt wel of niet volwassen met een beetje afstand kijken naar een gefantaseerd leven dat zich afspeelt in een bordkartonnen oorlog. Dat is iets totaal anders dan een ongrappige kinderlijke ruzie in een zandbak op de speelplaats om een klein schepje waarbij de fantasie nauwelijks aangesproken wordt.

T' was ook maar om aan te geven wat ik van deze film vind.

Die man is totaal niet grappig.

Ik heb deze film een heletijd terug in de bios gezien, en later nog eens op dvd. Waar ik hem in de bios geweldig vondt, bij mijn tweede kijkbeurt viel ik bijna in slaap door het slaapverwekkende begin. Heb hem toen ook niet afgekeken. Laten we het maar op 2,5 * houden.

't was veel erger, ik heb dit gedrocht zelfs in de bios gezien....had inderdaad beter na 5 minuten kunnen vertrekken....en in een andere zaal naar Bassie & Adriaan te gaan kijken.

Oh ja, de originele Bassie en Adriaan vergelijking... Was al weer een tijdje geleden. Iemand die in een film grappig probeert te doen! Het is een grof schandaal. En dat ook nog eens tegen de achtergrond van WO2.

Sarcasme staat u niet.

Als mensen deze film leuk vinden heb ik er geen problemen mee. Ben verbaasd over z'n hoge notering dat wel, maar goed dat heb ik bij wel meer films. Sommige mensen zien een hartverwarmende film met een geweldige Benigini, ik zie een irritant stuk vreten dat me alleen maar op m'n zenuwen werkt. Gewoon een meningsverschil, maar nogmaals sarcasme is niet nodig.

Waar veel mensen aan voorbij gaan en wat Mug ook al duidelijk maakte, is dat dit eigenlijk een film met ballen is. De WO als achtergrond gebruiken om een punt te maken; altijd het positieve uit het leven halen, wat er ook gebeurt. Een azijnpisser kan zeggen dat het hetzelfde is als 'altijd blijven lachen'. Leuk dat B&A dit cliché hebben overgenomen (en met succes hoor, niets tegen Bassie en Adriaan), van al bestaande cinema (net of B&A de eerste waren) maar het is kortzichtig. Alleen maar omdat het hier zoveel beter is uitgewerkt. De soort humor is ook compleet anders, Niet eens te vergelijken. De familie in kwestie beleeft ook geen avonturen ala B&A maar is het slachtoffer van een situatie waar ze niet om gevraagd hebben. En ze proberen 'er het beste van het maken. Can you blame them? Dat het jouw humor niet is, is eigenlijk het enige waar ik in kan komen, verder sta ik onwelwillend tegen alle overige kritiek. Ben nog nooit overtuigd, als het gaat om deze film. Doe nu eens wat meer jullie best dan flauwe vergelijkingen, die bij elke film te maken zijn.

Dat het niet m'n humor is mag duidelijk zijn, maar er is nog veel meer dat me stoort. Zoals anderen al hebben aangeduid zijn sommige handelingen van guido volstrekt stompzinnig. Hij wil z'n familie opvrolijken door z'n leven op het spel te zetten, alsof die familie het leuk zou vinden als ie dood ging. Z'n dood was ook onnodig. Verder klopt de film gewoon niet met jaartallen en vind ik verder de camera en soundtrack ook niet meer dan gemiddeld. Dit alles zorgt ervoor dat ik deze film niet meer dan 2 sterren kan geven.

Maar gelukkig dat jij hem wel mooi vondt anders had je net als mij 2 uur van je leven verspildt.

Wat een B*llshit!

Als je ballen hebt verstop je je niet achter clowneske 'humor'. Als je ballen hebt laat je op serieuze wijze zien dat Italië hardstikke fout was in WO2.

En het een film met ballen noemen omdat er een concentratiekamp wordt gebruikt voor een lullige happy boodschap? (Die totaal niet van toepassing was in die situatie) Ik vind het eerder onsmakelijk (een kritiek die ik nog niet eens had op deze film). Zeker als je je bedenkt dat Begnini ongeveer elke Hollywood party en dinner is afgelopen in jacht op z'n Oscar. En dat noem jij een film met ballen.....

Ah, ik begrijp hieruit dat elke Italiaan hartstikke fout was in de oorlog? De film ging daar niet over, maar over gewone mensen in een (op zijn zachtst gezegd) moeilijke tijd.

Zeker als je je bedenkt dat Begnini ongeveer elke Hollywood party en diner is afgelopen in jacht op z'n Oscar. En dat noem jij een film met ballen.....

the Great Dictator is ook geweldig, maar heel anders. In barre tijden doen mensen soms onlogische dingen, is vaak ook het bestaansrecht van (scenes in) een film. Verder vind ik het een beetje flauw, hoe je op mijn bericht reageert. Je ontwapent jezelf nogal. Kom op, moet je beter kunnen. Jullie zijn trouwens goed in selectief quoten.

Excuses, het was niet m'n bedoeling om in flauwigheden te vallen.

Verder denk ik dat we de discussie beter kunnen stoppen, aangezien ik er zeker van ben dat we elkaar toch nooit kunnen overtuigen. Als je echter nog iets opgeheldert wil, dan zeg je het maar. Ben er namelijk zeker van dat ik gelijk heb.

Nee, dat zeg ik niet. Snap ook niet hoe je die conclusie trekt.

Vind jij het al van ballen getuigen als je onsmakelijk durft te zijn? Dan is het in ieder geval niet om de reden waar jij en Mug op doelen.

Bron

Bovendien is 'het leven in de concentratiekampen' dat Begnini hier schetst een illusie die hij zijn zoon voorschotelt om de werkelijkheid draaglijk te maken. Weinig onsmakelijk wat mij betreft.

... en in de tweede plaats een film die daadwerkelijk (op een vaak indirecte manier) de verschrikkingen uit WOII aan de kaak stelt: de kijker kan namelijk echt wel door de voor de zoon gecreeerde illusie heen zien: WOII was namelijk een hel. Dus ik snap de kritieken niet zo...