Fear and Loathing in Las Vegas (1998)

geweldige en vooral grappige film.

johnny speelt briljant

De film is geweldig hilarisch, maar als je de film vaker hebt gezien blijft toch vooral de " boodschap" hangen. Prachtige slachtoffers van de modernisering zijn Johhny en Benicio.

Ook zijn de effecten van de drugs heel herkenbaar en erg goed verfilmd.

Naar mijn mening wordt deze film te vaak afgeschreven als een comedy, terwijl deze film zoveel meer is dan dat.

Meesterwerk. Zonder twijfel.

Echt een vreselijke film.

Ik had hem gekocht omdat ik een Johnny Depp fan ben, maar ik ben halverwege gestopt.

De film slaat echt helemaal nergens op.

Inderdaad

Net zoals een echte trip waarschijnlijk vooral voor de gebruiker aangenaam is en niet voor de omgeving, is deze film ook min of meer een kunstzinnige film geworden die zeker niet iedereen zal bekoren. Mij in elk geval al zeker niet. Een trip van bijna 2 uur is enorm saai om te zien. De film wordt beschreven als een komedie, maar ik zie niks grappig in een paar mannen die maffe dingen doen en denken als ze aan de drugs zitten. Kan mooi vertolkt zijn en kunst en zo, maar het blijft een moeilijke film om te zien en vooral saai. Niet mijn ding, maar ik kan wel verstaan dat er liefhebbers zijn voor dit ding.

Hate it or love it!

Zolang je je niet kan inleven in de trips die de hoofdpersonen meemaken, zul je de film niet snel waarderen.

Erg vermakend en is naar mijn mening een perfecte film; het bevat mooi camerawerk, de belichting is ook vet en tja ik kan het echter niet ontkennen; Terry Gilliam is gewoon een meester in het maken van absurde en surrealistische films.

Fear and Loathing in Las Vegas is min of meer grandioos;

4 sterren

Een erg leuke film en bij vlagen echt geniaal. Johnny dep speelt echt voortreffelijk, goede soundtrack. Dit surrealistische spreekt mij erg aan. Die bad scene (met White rabbit) is meesterlijk.

Goeie film, binnenkort eens herkijken en dan beoordelen. Ik heb trouwens de RCV uitgave. Nu zie ik hier na wat zoeken al heel wat rare verhalen over. Wat is hier zoveel minder aan?

Een van Gilliams beste deze Fear and Loathing... Briljant en hilarisch, de chaotische stijl van perfectionist Gilliam en zijn bizarre visuele humor zijn perfect voor deze (road)trip door het post-hippie Amerika.

Wanneer in 1971 de rook is opgetrokken boven de restanten van wat eens de idealen waren van het hippiedom, de zomer van liefde en hoop en de bloemenkinderen rest alleen nog maar geweld en chaos. De oorlog in Vietnam is op zijn dieptepunt, er heerst geweld in de straten, Stanley Kubrick maakt A Clockwork Orange en Jim Morrison wordt dood gevonden in een Parijse badkuip... Een tijdperk is definitief voorbij.

In die zin is het eigenlijk bijna een post-apocalyptische film waarin 2 overlevenden van een vorig tijdperk, onder de zware invloed van geestverruimende dan wel vernauwende middelen door een niemandsland reizen om te stranden in Las Vegas nota bene. Het bastion van geld, hebzucht egoïsme en platte commercie de waarden en normen van het nieuwe Amerika.

Het is deze toch wat serieuze onderstroom die de film meer diepgang weet te geven. Het blijft daarom niet hangen in een simpele nihilistische drugscomedie met twee trippende grapjassen. Niet dat er niets te lachen zou zijn hier, de film is zelfs extreem grappig en hilarisch. Ik lach niet vaak echt hardop als ik alleen film zit te kijken maar deze en The Big Lebowski vormen een aangename uitzondering op die regel. Ik heb soms dubbel gelegen. Dat de film zo grappig is komt door de visuele humor en door het toedoen van de twee hoofdrolspelers de heren Depp en DelTorro deze hebben een meer dan geweldig samenspel. Het levert iig een paar uiterst memorabele scènes op waarbij ik vooral moet denken aan de keywords; Draaimolen en badkamer.

Of je zelf ooit een trip moet hebben meegemaakt om deze film te apprecieren weet ik niet. wat ik wel weet is dat je je er niet tegen moet verzetten. Het is "go with the flow" wil deze Fear and Loathing... niet uitmonden in een badtrip.

Anyway, ik ging waar de film me bracht en dat beviel me wel, een dikke 4.5 uppers.

Gewoon een dikke 5 dit... Dé film over acidheads!

Dat zeker!!

p.s. zijn acidheads hetzelfde als junkies?

Soms wel, soms niet

http://ajp.psychiatryonline.org/cgi/content/abstract/125/3/341

Het geluid en het beeld is vrij matig.

ai zonde zeg, had ik het geweten, maarja, voor dat geld kan het ook natuurlijk. Gek gnoeg zijn andere RCV releases van Kill Bill bijvoorbeeld wel gewoon prima.

Hele goede film, had hem (schandalig) nog op 3,5 staan, direct 5* van gemaakt.

Vermaakt iedere keer weer. Koop overigens NIET de "special 2-disc edition" van RCV, te belachenlijk voor woorden dat dit als een special edition gezien mag worden. Eerste schijfje bevat alleen de film, geen commentaar of wat dan ook.

Tweede schijfje bevat een korte blik achter de schermen, zonder commentaar of enige vorm van vermaak erin. En dat was het dan ook, intervieuws zijn veel te kort (3 stuks) en foto-galerij stelt ook niets voor (35 fototjes...). Trailers tel ik niet mee als extra, best teleurgesteld dus.

Bovendien is het beeld en geluid lang niet optimaal...

Dus de eerste schijf is juist hetzelfde als de oude 1-disc release?? Damn, was van plan om mijn 1-disc te vervangen... maar goed dat ik het nog niet heb gedaan.

Jup, eerste bevat niets dan de film en ondertiteling aan- en uit

Toch maar de Criterion versie kopen, want wil toch graag een speciale-editie van deze film op DVD.

Dan zit je met de Criterion editie wel goed. De bonus DVD staat tjokvol met (interessante) extra's, en beeld- en geluidskwaliteit zijn optimaal en director-approved. Kopen dus.

wat is de boodschap van de film?

They search for some undefinable thing know only as the "American Dream" and find fear, loathing and hilarious adventures into the dementia of the modern American West

Drugs are bad, mmmkay?

haha,, dont try this at home

Ik kan geen genoeg krijgen van deze film. Ik heb deze al tientallen keren in verschillende toestanden gezien. Ik kan me helemaal bescheuren om alle scenes waarin johnny en de bernicio onder invloed zijn (bijna hele film!).

De film is heel orgineel en de twee hoofdpersonen spelen super.. 5 sterren van mij!!!

Alleen mensen die ervaring hebben met psychedelische tripmiddelen begrijpen deze volledig,geloof me;)

Als je ervaring hebt met zware tripmiddelen zoals acid dan begrijp je deze film inderdaad wel veel beter,de gedachtegangen van de hoofdrolspelers komen idd wel goed overeen met de gedachtegangen die acid veroorzaakt,maar visueel--> wtf? klopt helemaal niet,maar ja doet er eigenlijk niet echt toe,zou wel leuker zijn moest het visueel ook kloppen.

Iedereen tript anders. De regisseur heeft zich gehouden aan hoe Hunter S. Thompson de trips heeft beschreven in zijn boek, dus dat kun je Gilliam moeilijk aanrekenen. Bovendien heeft hij aangegeven dat hij nooit LSD heeft gebruikt, dus ook niet zou weten hoe het zou zijn.

je wordt echt zelf compleet knettergek als je teveel naar deze film kijkt! echt supergrappig, soms echt een breuk gelachen

Grappige leuke film die af en toe nergens op slaat, maar dat komt zeker door de drugs.

Ps: waar is Clueless Dork gebleven?

bizarre maar geweldige film