Fear and Loathing in Las Vegas (1998)

Even checken.... uhm... o wacht inderdaad - een vergissing

I feel a bit lightheaded. Maybe you should drive.

Eén van de meest briljante en absurde films die ik ken. Ik heb hem ondertussen al een keer of tien gezien maar hij blijft hilarisch. Dat heb ik maar met weinig films. Het is zelfs de enige film die ik meteen na het zien van de eerste keer nog een keer heb afgespeeld. Ik wist even niet wat mij zojuist was overkomen. Ik verhoog hem naar 5 sterren en hij rolt mijn top 10 binnen. Eternal Sunshine moet er helaas aan geloven want die was na een paar keer toch een beetje grijsgedraaid.

I wouldn't recommend sex, drugs or insanity for everyone, but they've always worked for me.

~Hunter S. Thompson~

When it's going to get weird, the weird turn pro.

~Hunter S. Thompson~

If you're going to be crazy, you have to get paid for it or else you're going to be locked up.

~Hunter S. Thompson~

Als een fan van de boeken van Hunter S. Thompson, kan deze film niet in men lijst ontbreken.

Om de dames en heren die Hunter niet kennen wat achtergrond informatie bij te brengen, of voor de jongeren die eens wat moeten lezen voor school en geen id hebben welke boeken ze uit de bib moeten sleuren.

Hunter S. Thompson is een geniaal Amerikaans schrijver dat de gouden periode (de jaren 60) levendig heeft meegemaakt.

Hij behaalde zijn doktoraat in de journalistiek, en maakte al snel furore voor verschillende tijdschriften en kranten. Voornamelijk was het een sport journalist, maar hij schreef ook massas andere zaken.

Al zijn journalistiek werk is heel kritisch, voornamelijk over de Amerikaanse maatschappij. Zijn boeken zijn meestal samen raapsels van journalistieke werken die geplubiceerd werden.

Hij haat de republikeinen, houdt van vrijheid, is een beetje een texaans geval (houdt van wapens en snelle autos) en rouwt om de teloorgang van de Amerikaanse Idealen (the American Dream).

Aanraders: Kingdom Of Fear (een visie over het Bush tijdperk), Fear and Loathing in Las Vegas (een werkstuk over de teloorgang van de amerikaanse droom), The Rum Diaries

Nu over de film.

De film is eigenlijk niet echt helemaal te snappen als je niet weet wie Hunter is. Depp vertolkt namelijk de rol van "Raoul Duke". Deze naam is echter een schuilnaam die de auteur zelf veel gebruikt. Eigenlijk speelt Depp, Hunter S. Thompson. Het heel karakter, uiterlijk en kledingdracht zijn perfect afgekeken van fotos en verslagen die de schrijver zelf gemaakt heeft door de jaren heen.

Als je intervieuws met Thompson gaat opzoeken op youtube (of iets anders) zul je ook merken dat Depp op bijna perfecte manier Thompson naspeelt. Stem en zijn manier van praten worden perfect nagespeelt, dit laat nog maar eens zien wat voor een groot acteur johnny kan zijn als hij een rol neemt die hem graag ligt.

Ook Benitio legt op een perfecte manier de rol neer van zijn advocaat. De Advocaat is echter een schuilpersonage van "Ralph Steadman", die indertijd veel pentekeningen heeft gemaakt Thompson zen boeken, en met hem mee is gereisd naar Las Vegas voor een verslag te maken van een race in de woestijn.

Voor sommigen zal het verhaal van deze film wat voorbij waaien, en de meeste mensen die hem ooit gezien hebben leggen vooral het drug aspect van de film het meeste in de verf.

Maar het verhaal biedt eigenlijk veel meer dan dat. Het gaat over de teloorgang van een tijdsperiode (de jaren 60). Een waanzinnige periode van liefde, gebondenheid, vrijheid, experimentatie en drugs. Een ongeloofelijke revolutie die kan voorgesteld worden door een icoon als "de hippy". Juist na woodstock (69) sloeg de sfeer echter voledig om in deillusie.

Er was geen vrijheid, de oorlog bleef duren, drugs werden gestigmatiseerd, en liefde sloeg om in haat. Mensen waren gefrustreerd omdat de veranderingen die ze zo graag wilden er niet kwamen. Gevolg: Rellen, doden, en de teloorgang van een heel gedachtengoed.

De 2 hoofdrolspelers gaan al dolend door Las Vegas opzoek naar de glorie van weleer. Vooral Duke filosofeerd over de zaken die ze verloren zijn.

In de film zelf kom je ook nog een paar geweldige jaren 60 iconen tegen:

- Jefferson Airplane die op dat moment spelen in "de matrix" een tent in San Fransisco dat een beetje het middelpunt was voor het LSD tijdperk

- Er wordt gelachen met Timothy Learry, die in de jaren 60-70 een cultus had gebasseerd op het gebruiken van psychedelische drugs

De mooiste quote uit zowel het boek als de film zal waarschijnlijk wel "the wave speech" zijn.

Alhouwel sommige oneliners ook best niet te versmaden zijn

De mooiste scene voor mij zelf, is het punt waarop Depp een flashback krijgt en in de matrix belandt. (geen schrik jongens ik ga niet de hele film vertellen).

Ik wil de kijkers er even opwijzen wat er daar gebeurt, want de joke die er in verweven zit is voor sommige zeker voorbij gegaan.

Depp wandelt verdwaast door de kroeg, op de achtergrond zingt Jefferson Airplane - "Somebody to love". En hij zegt : "I remember this time in a place called the matrix... omg there I am!".

Op dit moment kijkt Depp achter zich, en ziet een oude vent aan de tafel zitten die perfect op hem lijkt. Dat dames en heren is Thompson zelf die een klein gastrolletje krijgt in de film. Als je gaat zoeken zul je ook zien dat hij bij de eindcredits enzo ook vermeld staat als "hemzelf".

Dit is tevens het enige stuk dat niet in het boek voorkomt... en er enkel is ingeschreven om Thompson ook te betrekken met de film.

Het enige spijtige aan de film is dat het 1 van de beste scenes in het boek niet heeft verfilmd. Maar ik kan me voorstellen dat het hoofdstuk dat geschreven is als een dialoog, moeilijk te verfilmen was, maar ik heb ook de indruk dat hierdor wat van het verhaal verloren gaat.

Deze film is zeker niet weggelegd voor het grote publiek... Love it or Leave it.

Mensen die houden van een waanzinnige trip door het onbekende. Het publiek dat klikt op sterke filosofie en pure chaos, mogen deze film zeker niet aan hun voorbij laten gaan. Ook zou ik tegen iedereen zeggen van tenminste ook het boek eens te lezen (wat beter is dan de film... beleve me).

Ik kijk nu al uit naar Depps volgende rol in een Thompson verfilmd boek. De rol van "Kemp" in "the rum diaries", deze film is wschlk voor 2009.

In a nation ruled by swine, all pigs are upward mobile-and the rest of us are fucked until we can put our acts together: Not necessarily to Win, but mainly to keep from Losing Completely. We owe that to ourselves and our crippled self-image as something better than a nation of panicked sheep…but we owe it especially to our children, who will have to live with our loss and all its long-term consequences.

~Hunter S. Thompson~

ik heb je verhaal gelezen, ik vind dit sowieso een geweldige film, maar dit wist ik allemaal niet. Ik wist zelfs niet dat het gebaseerd is op het boek, die moet ik dan toch echt eens gaan lezen.

Bovendien lijkt de film als 2 druppels water op het boek.

Thanks kwek_von_scaf.

Ik vond het echt een geweldige film, net afgekeken. Het enige wat ik jammer vond was puur het camera werk.

Ik heb daarvoor pulp fiction gezien en daarvoor the Godfather part 2.

Ja ja, heb er ff een film avondje van gemaakt.

Maar ik mis soms de establing shots. Gewoon even een rustig shot, op een statief zodat je EVENTJES wat rust in je hoofd krijgt.

Want daardoor kon ik soms de dialogen niet goed volgen, ik vond het allemaal teveel en te snel. Had niemand daar last van?

Verder top film, en natuurlijk ongelofelijk goed geacteerd door Johnny Depp en Benicio del Toro.

Oja, en het verhaal van Hunter S. Thompson doet me denken aan een verhaal van Philip K. Dick. Natuurlijk niet hetzelfde, maar ook een soort van Biografische verfilming.

A Scanner Darkly

Zal je warschijnlijk al gezien hebben

Adios

A scanner Darkly heb ik nog niet gezien.

Maar hij heeft 2 factoren die me afschrikken als de pest:

1. Computer animatie (yuk)

2. Keanu Reeves (Yukker)

Als er 1 acteur is die niet kan acteren, en zo hard gehyped wordt is het keanu reeves wel.

Anyway ik ben een fan van het bizare, als het bizare ook nog sterk wordt neergezet krijg je mijn volledige overgave. Vandaar dat ik PI en deze prent ook zo geweldig vond.

Het bizare wordt meestal gekoppeld aan drugs / filosofie en chaos in mijn ogen. Dus als er suggesties zijn voor goede films die nog niet in men lijst staan van dingen die ik al heb, mag dat altijd doorgespeeld worden... ik ken ook niet alles.

Wat betreft het "camerawerk"... Er worden heel weinig rustige shots genomen in de film, dat is correct. Maar dat ze er NIET in zitten is toch discusieerbaar.

Ik vind het net sterk dat ze bvb gefilmd hebben naargelang de gevoelstoestand.

"We had two bags of grass. Seventy-five pellets of mescaline. Five sheets of high powered blother acid. A salt shaker half full of cocaine. A whole galaxy of multi-colored uppers, downers, screamers, laughers. Also a quart of tequila, a quart of rum, a case of beer, a pint of raw ether and two dozen amyls."

Als men onder invloed is van LSD, Mescaline is het heel verwarrend gefilmd. Maar de manier hoe je je voelt onder invloed van die substanties is net heel bizar. Men weet niet goed wat er aan de hand is, alles draait, men ziet kleuren... het is alsof er een atoombom ontploft in u geest.

Tijdens kater scenes, of bij het roken van mariuhana is de camera echt wel stukken rustiger. Alles is easy op de moment.

Bij ether gaat alles traag, en de camera doet het dat ook.

De bedoeling van de makers is vooral geweest om de "trip" neer te zetten zoals hij is. Want dat moet de film voor een stuk voorstellen, "een trip". In mijn ogen zijn ze er vrij goed ingeslaagd.

Niet dat ik al deze produkten al heb uitgeprobeerd, en een juiste beschrijving kan geven van hoe het is om onder invloed te zijn van... Maar aan de andere kant kan niemand dat.

"How are you gonna explain anything to anyone who hasn't ever?

~Dave Gardner~ (Comedian)"

Drugs is iets persoonlijk, het is een gevoel voor je zelf en niemand anders kan ooit weten wat je precies meemaakt wanneer je onder invloed bent. Zeker niet met psychedelische middelen!

De trip die Thompson beschrijft is die van hemzelf, en is zeker op veel manier gedramatiseerd (bvb de "Adenochrome" scene).

Iets waar niemand nog niet over gesproken heeft is de muziek in deze film. Die ook best geweldig gekozen is.

Een hoop Acid Rock gemixt met psychedelische feel good hippy music en zelf Tom Jones

jefferson airplane - white rabbit, is, vind ik, een van de beste nummers uit de film, en past er ook heel goed bij.

Voor mij niet alleen uit de film. White Rabbit behoort voor mij tot de beste nummers ooit. Ook te horen in The Game en Platoon (OST).

het is dat het gewoon niet de muziekstijl is waar ik het liefst naar luister, anders had het ook wel in mijn top 10 gestaan. ik vind het wel leuk om af en toe te luisteren, maar in de film klinkt het gewoon super.

Is inderdaad een aparte stijl. Maar het past ook precies in de film. Typish ''drugsnummer''

dat bedoel ik, haha.

Jah, weet 't. Laatste bericht een beetje verkeerd getypt

dan zijn we t daar in ieder geval over eens

je kan veel zeggen over deze film, maar om hem echt te begrijpen moet je inderdaad de achtergrond van thompson en drugs kennen en ook het boek kennen. Ik vind het persoonlijk een geniale film en hij staat ook hoog in mijn top 10. En ik heb hem door een foutje thuis zelfs 3x op dvd!

Het mooie aan de film vind ik toch de one liners en het goede acteerwerk. Het camerawerk is ook precies zoals het moet zijn. 5 sterren.

Hopelijk toch niet 3x die vreselijke uitgave van RCV?

Weer herkeken en het blijft een topfilm in mijn ogen!

Wat een film , wat een trip.. geweldig!!!

Naast natural born killers toch wel 1 van de absurdste films die ik heb gezien. Geniale dialogen maar soms werd het mij allemaal net even teveel. vandaar geen topscore voor mij.

3 ster

Zotte film maar verschrikkelijk boeiend.

4.0*

Heb deze film al meerdere malen gezien , en vanmiddag was de laatste..En heb werkelijk weer zowat de hele film door gelachen, goeie acteerprestaties van beide mannen, maar vooral door onze vriend Depp .

5*

Deze film heeft mij nooit kunnen bekoren. Ik heb er zelden om moeten lachen en persoonlijk vind ik Johnny Depp niet passen in een komedie. Er zitten best een paar leuke scènes in maar die redden de film niet.

Als je de echte Hunter S. Thompson naast Johnny zou zetten zou je bijna geen verschil zien. Hij immiteert hem perfect.

Zeer goede film, misschien nog beter dan het boek!

Hoort zeker bij mijn favourite!

Johnny Depp op zijn best.

4,5

Ik ga mijn rating weer eens verhogen voor deze geweldige film!

De humor is geweldig en de hallucinatie's etc. zijn geweldig.

Johnny Depp is zeker weten op zijn best.

4,5* wordt 5,0*

nah, das overdreven

thompson was toch van ander slag

waar depp overwegend goeie zin lijkt te hebben en alles door (leterlijk ) roze bril ziet was thompson int eggie een niet echt heel vrolijk typje , complex, lastig in omgang, neiging tot destructie

We hebben het hier over Thompson's personage in de film, niet over Thompson in het 'eggie'. En zoals Johnny Depp Thompson neerzet deed me heel erg aan de beste man zelf denken. Bekijk de docu maar eens die bij de Criterion zit.

Deze film is 1 van mijn favorieten, staat in mijn top 10. Meerdere keren bekeken, zowel onder invloed van paddo's als zonder. 1 woord; FANTASTISCH.

"We had two bags of grass. Seventy-five pellets of mescaline. Five sheets of high powered blother acid. A salt shaker half full of cocaine. A whole galaxy of multi-colored uppers, downers, screamers, laughers. Also a quart of tequila, a quart of rum, a case of beer, a pint of raw ether and two dozen amyls."

Geweldig toch.

Ik denk dat Gilliam veel drugs heeft gebruikt, wilt hij de drugs in deze film zo goed neer zetten.

ik denk dat mr depp ook wel aardig wat drugs heeft gebruikt ,,