Never Let Me Go (2010)

Ongelofelijke metaforische film, heb er van genoten. Niet te zwaar maar stipt wel moeilijke zaken aan. Wat een actrice is de hoofdrolspeelster zeg! Goede film, zeker een aanrader voor de wat inhoudelijkere avond maar nog verteerbaar.

Bijzondere film, een aangrijpend verhaal wat je eigenlijk niet voor mogelijk houdt in deze maatschappij, gelukkig maar. Het verhaal er omheen is makkelijk te bevatten, maar wel aangrijpend. Het is heel mooi gefilmd, zonder dat het al te zwaar word voor de kijker, tenminste zo heb ik het ervaart, maar het meisje naaste me zat wel te huilen. Wat ook niet zo gek is. Het is een knappe film die niet voor iedereen is weggelegd, vandaar ook de magere score denk ik. Het acteerwerk is goed, heel goed zelfs. Ik ben echt weggeblazen door Carey Mulligan en dat was niet voor de eerste keer. Ze zag er ook echt prachtig uit met haar haar. Keira Kneightley viel een beetje op de achtergrond dankzij Carey, maar ook dankzij Andrew Garfield, een veelbelovende acteur.

4*

Sterke film, aangrijpend en hij houd je bezig. Of ik hem echt mooi vond om naar te kijken, dat is een tweede. Hij geeft in ieder geval een wat nare nasmaak.

Veel mensen vragen zich af waarom de klonen niet proberen te onstnappen lees ik. Is het antwoord dan echt zo vergezocht?

Hint: waarom komt deze vraag niet naar boven bij onder andere Russische en Japanse kijkers?

Geweldige film over eenzaamheid, liefde, de mens, keuzes en andere vraagstukken.

Je kunt deze film ofwel omarmen ofwel niet bevatten, dus ik kan me voorstellen dat niet alle commentaren positief zijn.

Never Let Me Go is een film die al heel ver komt puur en alleen omdat het een sterk verhaal heeft. Eerlijk gezegd werkte het voor mij het beste als een soort van horrorfilm, maar dan wel een horrorfilm zonder gruwelijke scènes. Het heeft iets akeligs allemaal, dat kerngezonde mensen met een leeftijd van eind twintig hun organen moeten afstaan. De horror wordt ook steeds verder opgeschroefd door bijvoorbeeld dat verhaal dat Knightley verteld over donors die veel operaties overleven en bewust veel pijn moeten doorstaan. Het moment waarop we Knightley zien na twee operaties heeft sowieso iets huiveringwekkends (en durf ik te zeggen dat Knightleys magere lichaam hier een extra dimensie lijkt te krijgen?). Om het allemaal erger te maken is er nog de twist op het einde waarin uitgelegd wordt dat de kinderen kunst moeten maken om te bewijzen dat ze geen ziel hebben. Een happy end zit er ook niet bepaald in. De film is duidelijk een metafoor voor het leven van bijna alle mensen, die zouden leven als producten voor een select gezelschap. Ik heb het zelden zo beangstigend verteld zien worden. Ben ik de enige die dit op de eerste plaats een verontrustende film vond?

Het is wel jammer dat zo'n sterk verhaal verteld wordt met zo'n ongeïnspireerde regie. De sombere kleuren en de Britse regen waren effectief voor de sfeer, maar buiten dat om voelt het geregeld aan als zo'n BBC-literatuurproductie. Het boek, dat is waarschijnlijk geweldig zal vinden, heeft bijna al het werk al voor de film gedaan. Alles wordt braaf verfilmd, je voelt als het ware dat alles écht verteld wordt, zonder dat het een eigen leven gaat leiden. De acteerprestaties zijn het enige dat zo'n film dan toevoegd aan het boek. Never Let Me Go vraagt juist echt om een meesterregisseur. Dit had goed kunnen passen bij Polanski, maar ook een lyrische Malickbenadering had goed kunnen uitpakken. Ik vind dit ook een film die misschien beter tot zijn recht was gekomen met een lengte van twee en een half uur of zo, waarin de scènes wat meer uitgespeeld hadden kunnen worden, in plaats van het vrij fragmentarische karakter. Nu komt de horror over omdat het zo goed in het verhaal zelf zit, maar niet omdat het filmisch zo gebracht wordt. Ook de romantiek werkt alleen enigzins door de chemie van de acteurs, maar de rest voegt daar weinig aan toe.

Het is dus enigzins een gemiste kans, maar gewoonlijk laten gemiste kansen niet zo'n emoties achter. Dit had zo gemakkelijk 5 sterren kunnen opleveren dat ik alleen maar hoop dat een begaafdere regisseur er ooit een remake van zal maken.
3,5*, toch wel neigend naar 4*.

Dit is toch een tamelijk vreemde film die anders verloopt dan dat je op voorhand zou denken. Het idee achter de film is zeer interessant en levert ook maatschappelijke vragen op. Echter gaat deze film daar verder niet op in, wat ik af en toe jammer vindt. Het gaat puur om de emoties van Mulligan en in mindere mate ook Garfield en Knightley. Hoe beleven zij deze waanzinnige alternatieve werkelijkheid? Dit is dan ook het sterkste punt van de film, de acteurs dragen de film namelijk. Dankzij het sublieme spel van Mulligan leef je mee met haar.

Op dit vlak valt dan ook weinig aan te merken. Waar ik wel redelijk mee zit is het uitwerken van het verhaal. De kids gaan allemaal redelijk kritiekloos door het leven en laten zich eigenlijk zonder te morren naar de slachtbank leiden. De gehele film vraag je je dus ook eigenlijk af waarom ze zich zo makkelijk in hun lot laten schikken? Het enige wat ze blijkbaar tegenhoud is een spookverhaal uit hun jeugd dat kids die probeerden te ontsnappen levend gevild zouden worden.
Ze zijn kennelijk stuk voor stuk behoorlijk creatief en kunnen prima voor zichzelf denken. Ik denk dat de film spannender had kunnen zijn als de jongeren zich niet zo makkelijk in hun lot zouden schikken en in opstand waren gekomen tegen hun sombere toekomst. Ik had de gevolgen hiervan wel willen zien

Een gemiste kans wat mij betreft, dit had makkelijk de topper van 2011 kunnen zijn met iets meer creativiteit, zoals The One Ring hierboven ook al aangeeft. Nu zit je toch voornamelijk naar een film te kijken dat met name leunt op het erg sterke spel van de jonge cast.

3*

Hier ben ik het dus totaal niet mee eens. Dan hadden we weer een film à la Hollywood gehad met een cliché einde. Juist de slechte afloop maakte deze film voor mij zo beklemmend. Helemaal ongeloofwaardig is dit verhaal ook niet. Genoeg mensen in de realiteit die zich laten schikken in hun lot met een slechte afloop tot gevolg. Je hoeft de mensen vanaf jongs aan alleen maar te indoctrineren. Denk maar eens aan al die zelfmoordterroristen.. Dus nogmaals, juist het omheilspellende einde maakte deze film voor mij tot een van de beste films van de afgelopen jaren.

Zo kan je het natuurlijk ook zien, maar enige vorm van kritiek bij de hoofdrolspelers had ik persoonlijk wel noodzakelijk gevonden voor de geloofwaardigheid. Je hebt het ook over indoctrinatie, maar een harde opvoeding en een soort van hersenspoeling vind je niet echt terug in de film, wat dat betreft had er meer uit de periode op Hailsham gehaald kunnen worden.

Heel lang heb je ook niet door dat je in een soort van alternatieve wereld zit, misschien weten veel dat nog steeds niet na het einde van de film.

Snap de andere kant die jij bedoelt dus ook wel, want het einde is ook zeer ontroerend. Op persoonlijk en emotioneel vlak vind ik de film wel erg geslaagd.

Wow. Beste film (van de nieuwe releases) die ik heb gezien in maanden. Vreselijk die waarheid. Ik ging er helemaal in mee. Ben er nog vol van. Heb vanmiddag lekker zitten snikken in de bios. Ontdekte zelf wat persoonlijke parallellen, maar die hou ik ff voor me op deze locatie.

Bij de nabespreking zei mijn filmpartner ook dat ze zich afvroeg waarom ze alles zo makkelijk accepteerden en niet ontsnapten, maar ik vond dat juist wel een interessante(re) invalshoek. Je gelooft ergens in ja.

Geef niet meteen zo'n hoog cijfer, maar 4* is gewoon net te weinig...4,5*

Aanrader!

Wel originele thematiek (nog geen film gezien daarover) maar ik vond 't te saai om helemaal uit te kijken

Ben ik het niet mee eens, alhoewel ik ook wel je punt snap. Het wordt subtieler gebracht dan je zou verwachten, en daarom misschien niet "sterk" genoeg voor sommige - maar in mijn optiek wordt toch echt duidelijk gemaakt dat dit een compleet afgebakende realiteit was voor die kids. Dat alles buiten de hekken als eng en duivels werd gezien was daar maar één voorbeeld van. De grootste dreun kwam toch wel toen Miss Lucy de kinderen eindelijk eens de waarheid wilde vertellen, en toen zonder pardon, net als in elk andere vorm van "sekte" werd verwijdert.

Heel lang heb je ook niet door dat je in een soort van alternatieve wereld zit, misschien weten veel dat nog steeds niet na het einde van de film..

Daar wordt toch echt mee geopend. Vertelt wordt dat de gemiddelde (!) levensverwachting in de jaren '50 is opgelopen tot honderd jaar. Dat zei voor mij - de allereerste keer - meteen al dat dit een andere realiteit is dan degene waarin we nu leven.

Verder wordt er inderdaad weinig aandacht aan besteed, juist in mijn optiek omdat naast het gegeven dat het een andere realiteit is (daarom ook alleen in tekst aan het begin van de film) het niet van belang is. Juist moeten we de koppeling maken naar onze wereld en ons de vraag stellen : wat heeft dit voor ons voor betekenis?

Bijzondere film met een heel bizar thema. Een film die nog lang aan je blijft knagen.

Besloten om hem in mijn top10 te gooien. Dat One Flew over the Cuckoo's Nest daarvoor moet wijken is nu maar eenmaal zo

Dat is wellicht de reden dat hij ook niet door groep is opgepikt. Tijdens het bekijken van de film schoot echter wel een paar keer door mijn hoofd, dat de klassieke opbouw en uiterlijk van de film het wel redelijk zou aansluiten. Maar de film kon bij mij niet in mijn hart binnendringen.

Goed geacteerd, maar dit was echt de saaiste film ter wereld. Ik hou echt wel van drama, maar dit was echt een drama.

Als je echt een hekel aan iemand hebt laat je hem de hele film uitkijken .....

Ik reageer nooit op stemmen van users. Het is zo persoonlijk en ieder zijn smaak. Maar een halfje voor deze film is wel heel extreem imho. Zijn toch veel en veel slechtere films denk ik dan. Maar ja, dat is toch persoonlijk en ieder zijn smaak blijkbaar.

Zonder meer een prachtig gefilmd drama, met een uitzonderlijk goed spelende Carey Mulligan. Toch zat ik de hele film tegen het SF element van het verhaal aan te hikken, dat er voor zorgde dat ik niet mee kon gaan en steeds maar weer de met mijn neus op het onmogelijke werd gedrukt. En daar heb ik wel een beetje de pest over in, omdat alles verder zo prefect was in deze film. Het kan ook zijn dat ik gewoon wat mis, met andere ogen zou kunnen kijken.

Natuurlijk kan je beoordelen naar je smaak. Maar vermeld dat dan. Andere mensen beoordelen op stijl, techniek, acteren, etc ... ook dat kan, maar ook dat kan je dat even toelichten.

Ikzelf beoordeel zowieso op smaak en een beetje op kwaliteit.

Deze film geef ik een dikke 4. De sfeer, het idee, de uitwerking, het acteren ... ik ben van het begin tot het eind totaal geboeid geweest en heb uiteindelijk een paar traantjes moeten wegpinken. Is de kwaliteit van het leven dan alleen maar een weerspiegeling van je eigen waarden ?

Wat een film, wat een film. Deze zal ik niet snel vergeten. En wat een acteerwerk van Carey Mulligan!

Ik bewonderde de film op het punt dat ie niet teveel ingaat op het filosofische vraagstuk of het wel allemaal ethisch is, maar de relatie van de personages als uitgangspunt gebruikt.

Wat een frustrerende film. Ik heb op geen een moment waterige ogen gekregen, terwijl ik dat best snel heb bij films. Ik heb me totaal niet in kunnen leven in de personages.

Het verhaal op zich vind ik heel goed, maar ik had de film veel beter gevonden als het anders was uitgewerkt.
Als bijvoorbeeld EEN ( al was het er maar een!) van de zo veel studenten in opstand zou komen of in ieder geval niet als een slaaf zou doen wat ze verteld werd. En ja, misschien zou dit meer ''standaard'' zijn maar dan had ik het wel spannender en beter gevonden.

Ook vond ik het jammer dat het ''geheim'' al zo snel bekend was, ze hadden hier veel meer spanning in kunnen brengen en de kijkers laten raden wat het is. Nadat ze wisten wat er met ze ging gebeuren vond ik het saai worden. Ik was constant aan het hopen dat er iets zou gebeuren, maar het gebeurde maar niet.

Wat ik ook niet snap is als Kathy op een gegeven moment toch weet dat ze dood gaat na al die organen die ze doneren ( tenminste dat zou ik denken aangezien ze Tommy en Ruth al dood had zien gaan) waarom ze dan niet gewoon weg gaat of IETS doet. Als ze dan toch sterft kan ze net zo goed vechten of proberen er iets aan te doen in plaats van niets en gewoon maar langzaam naar haar dood toe leven.

Ook al heb ik zoveel te zeuren over de film, geef ik het toch een 3 voor het verhaal en het acteren. Ik heb me niet kunnen inleven in de personages omdat ik het gewoon niet snap en niet kan begrijpen hoe ze alles maar goed vinden etc, maar dat neemt niet weg dat ze goed acteren in de film. Er zijn veeeel slechtere films en dit genre is misschien gewoon niet mijn ding.

3*

Zelf begrijp ik de rol van Miss Lucy nog het minste, het hele SF gebeuren (een ander woord heb ik er niet voor) loopt zo gesmeerd als een goed geoliede machine en dan zou er in het bastion Hailsham een dissident worden aangenomen die niet gescreend is blijkbaar en verbaast staat te kijken als de kinderen de bal niet durven te halen buiten het hek. Hoe stom heeft die organisatie kunnen zijn? En wat voegt het toe aan het verhaal? Je bewijst er in ieder geval de zogenaamde andere realiteit (ook zo'n vaag begrip) geen dienst mee. Nee, ook als de film gezakt is blijf ik zitten met een flinke kater over het onzinnige gegeven. Jammer. Half puntje eraf, de drie punten geef ik omdat het zo'n prachtig gemaakte film is en er zo schitterend wordt gespeeld met name door Carey Mulligan.

Ik denk dat dit het beste antwoord is, van jezelf. Want je kan net zo goed, en net zo makkelijk het hele gegeven van Miss Lucy accepteren. Ik zie de crux niet echt. Het is compleet plausibel om in een verhaal als deze te accepteren dat er een docente in gewetensnood komt bij het aanschouwen van die kinderen en het in vlaag van wanhoop en wetende dat je ze toch niet kan helpen of veranderen al zou je dat willen, de "waarheid" vertelt, haar waarheid.

We zien aan de reactie van de kinderen dat het niet hun waarheid is, en Miss Lucy zal nooit meer verschijnen en er zal nooit meer over gesproken worden. Het is één van de elementen waarvan ik zou zeggen, dit wijst aan hoe zeer de waarheid van de kinderen anders is dan de waarheid die wij als kijker in het begin hebben, de waarheid die Miss Lucy representeert. Het hele idee (en geklaag) dat de kinderen niet vluchten is daar ook een voorbeeld van. De realiteit van die kinderen is zo significant anders, dat het niet daarom draait, zo vertelt de film. De focus ligt op al het andere.

lykathea,

Miss Lucy leek me helemaal niet in gewetensnood komen, maar niet te weten waar ze terecht was gekomen. Dat verklaart ook haar verbazing over die bal die de kinderen niet pakken buiten het hek. Maar goed, het blijft een kleinigheid in de gehele film, die me gewoon te onwaarschijnlijk over kwam. Ik snap wel dat de kinderen en jongvolwassenen in een andere realiteit leven, anders hadden ze gehandeld zoals wij dat zelf hadden gedaan, in opstand gekomen bijvoorbeeld. Maar ik kan er gewoon niet in mee gaan en dat blijft botsen. Dat het een bijzondere film is staat buiten kijf, alleen de kwaliteit al is van grote klasse. Maar niet my cup of tea dus.

bizarre film, maar super goed geacteerd!

Ik wist niet zo goed wat ik hier van moest verwachten, maar de film heeft me bijzonder verrast!

Zeer origineel concept, goede uitwerking en goed geacteerd.

Ik ging echt met de personages meeleven, de film straat zo veel hopeloosheid uit.. dat gevoel kreeg ik ook tijdens de film, een knellend gevoel.

Al met al zeer goede film maar vond hem wel net iets te lang aangezien het verder ook een behoorlijk trage film is.

4!

Prachtig drama in laag tempo. Uitstekend acteerwerk. Ik heb speciaal een account gemaakt voor deze vraag: Toen Kathy en Tommy op bezoek gingen bij Madame, werd hen uitgelegd dat ze alleen tekeningen moesten maken om vast te stellen of ze een ziel hadden. Was het wenselijk dat ze wel of geen ziel hadden? Enerzijds denk ik dat het wel wenselijk was, want dan was het systeem geen legbatterij, daarom deden ze zoveel aan rollenspellen en dergelijke. Anderzijds noemt Madame ze 'creatures' en als iemand geen ziel heeft, is het ook niet erg om diegene te gebruiken. En er werd verteld dat er legbatterijen waren gekomen in plaats van die lessen, alsof was vastgesteld dat dat niet erg was (of alleen minder erg dan anderen laten sterven aan kanker ed?). Wie heeft hier ideeën over?

Heb zowel het boek gelezen als de film gezien maar ik dacht dat het idee hierachter helemaal anders was als wat je zegt. De tekeningen worden aan de buitenwereld geveild of tentoongesteld, zodat ze de klonen als verdienstelijke menselijke wezens (met een eigen creatieve geest) blijven aanzien en niet als de wegwerp-objecten waarvoor ze gekweekt zijn. Het is natuurlijk heel hypocriet, vermits de harde realiteit hiermee weggemoffeld wordt. Maar die kinderen hebben natuurlijk allemaal wel een ziel, vermits de ziel bij het klonen operatief onverwijderbaar is.

Ik vond het een ontroerende film. Juist de slechte afloop maakt het een bijzondere film. De hoofdrolspeelster is een erg goede actrice die het verhaal goed weet te brengen.

Zeker 4 sterren waard.

ik vond het een film die me veel te lang duurde. ik ben misschien traag van begrip maar ik snapte er de helft van de film niks van. ik vond het verhaal ook een beetje saai het werd nergens spannend en de romantiek die erin zat vond ik nergens op slaan. ik heb met deze film mijn tijd verspild.

toch nog een 1,5 ster omdat er toch wel goed geacteerd werd.