Never Let Me Go (2010)

Ontzettend lage scores hier! Absoluut een van de mooiste, meest aangrijpende films die ik ken.

+1

Film waarbij je niet het idee hebt waar het naartoe gaat en waar het uiteindelijk om gaat. Maar voor mij geeft dat niet. Heel mooi drama, met een mooi verhaal, goed geacteerd en mooie beelden.

De kostschool deed erg Harry Potter aan, maar daar stopt de vergelijking. Het mag wel een science-fiction film heten, maar dat blijft heel mooi op de achtergrond. Heel realistisch.

Kortom, mooie film, maar doordat ik niet echt het idee heb waar het over ging, toch een puntje eraf. Maar wel erg genoten.

Ha, ben helemaal blij dat deze op tv komt. Gaat dit zien! Ik heb het meteen op Facebook gezet. Uiteraard heb ik de dvd, anders ging ik nog mee kijken

Ik had eigenlijk geen idee naar welk soort film ik ging kijken. Nooit iets over gelezen......toen ik het in de gaten kreeg was ik al helemaal in de ban. En ben nu behoorlijk van slag.....echter dat kan te maken hebben met het feit dat ik een Samson Commissie kind ben die almaar dacht na de eerste helft "loop weg nu het nog kan!! Vlucht!" Of: "waar blijft de opstand? Doe verdomme wat, pik niet hoe ze je misbruikent!". Want als je liefde, vriendschap en jaloezie en pijn om verlies kunt voelen en en ontens beleven ben je 100% een volwaardig mens. Geen creatuur die alleen als doel heeft om slechts kort te mogen bestaan als medische oplossing voor anderen.

Een van de mooiste en zeker aangrijpendste SF films die ik (ooit) gezien heb.

Viel er na 10 minuten pas in dus had een essentieel begin gemist blijkt uit de reacties. De info (tv gids) gaf weinig prijs over welke kant het opging. Ik wilde eigenlijk net wegzappen totdat Lucy haar betoog hield in de klas en toen bleef ik hangen, dat was voor mij een trigger om erachter te komen dat dit wel eens een heel interessant filmpje kon zijn. Ik kende de film of het boek niet.

Wat ik wel meteen apart vond was die bandjes om hun polsen (ik viel er blanco in, dacht een drama met liefdesperikelen te kijken en gezien de tijdsgeest kon ik dat niet helemaal rijmen in de context van wat ik in eerste instantie dacht te kijken).

Drama, ja alsook liefdesperikelen uiteindelijk maar het sfeertje en thema en niet te vergeten de song "Never let me go" maakte de film voor mij toch apart en verassend. Ik zap normaliter snel weg bij drama's of romantische pulp. Ik vond het geen bevredigend einde in de zin van...dat ik meer mistiek had verwacht. De film had wat mij betreft het thema meer mogen accentueren. Doch een film waarbij je zelf een hoop kunt invullen of juist naar raden, en daardoor al met al toch interessant genoeg. Mulligan draagt de film, Knightley zeker niet onverdienstelijk, personage Tommy tot aan volwassen aardig, daarna vond ik Garfield/het karakter regelmatig irritant.

]Ergens gelezen dat als mensen te horen krijgen dat ze nog maar een paar maanden te leven hebben, ze ook niet nog even een wereldreis gaan maken of hun dromen waar maken. Daarom is het volslagen normaal dat die kids ook niet weglopen.

Over de film kan ik zeggen dat ik enorm onder de indruk was. Film heeft nog dagen in mijn hoofd gespeeld. Toch, als ik eerlijk ben schurkte de film tegen Holywood aan.

Vergeef me dat ik niet lang hierover uit wil wijden.

Psychologisch en maatschappelijk en filosofisch zet de film je aan het denken. Als een film je daartoe zet, moet je zo'n film koesteren.

Aardige film, vooral door het thema dat aangesneden wordt. Wat mij betreft had het verhaal wel nog wat verder uitgewerkt of uitgediept mogen worden, zeker naar het einde toe. Aardige cast met Mulligan, Garfield en Knightley, die hier hun rollen prima neerzetten. Toch blijft het qua verhaal te vlak om echt te kunnen overtuigen.

Hartverscheurend..heftig! Deze film is dagenlang in mijn hoofd blijven rondspoken.. Ik had wel enerzijds een heel ontevreden gevoel bij het einde van de film: verontwaardigd, boos, verdrietig; het kan toch zo niet eindigen zonder dat iemand in die verknipte wereld ziet hoe onrechtvaardig deze hele praktijk is van klonen creëren alleen maar om voor donors te zorgen, zonder dat iemand er iets aan doet? En anderzijds, hoe had het anders kunnen eindigen? Een ander einde had afgedaan aan de contemplatie van de kijker, nu is het de kijker die blijvend aan het denken wordt gezet over recht en onrecht, goedheid en slechtheid van de gewone mens. Ironisch hieraan is: de kloons worden geacht minderwaardig te zijn, geen ziel te hebben, terwijl het natuurlijk de niet-kloons zijn, de gewone mensen die een dergelijke wereld creëren en justificeren, waarvan men zich af moet vragen of ze wel een ziel hebben..

Gelet op de omschrijving had ik geen enkel idee welke kant de film opging. Verrassend is het wat mij betreft zonder meer. Ik zou de film meer kwalificeren als science fictionfilm. Ik vond het spel van zowel de jonge Ruth, Kathy en Tommy als de volwassen spelers goed.

Een aanrader en een film om over na te denken.

Wel oké. Ondanks dat de film enkele thematiek aanhaalt die vrij recentelijk is (lees; de afgelopen 25 jaar), kon het mij niet goed pakken. Uiteraard is het science-fiction en juist de link die gelegd wordt naar drama/romantiek past mij niet. Het geheel wordt daardoor (te) onlogisch.

Inderdaad een mooie aangrijpende film met erg goed acteerwerk, vooral van Carey Mulligan...

User naar mijn hart

Film is gestegen van #4 naar #2 in mijn Top10.

Doet me denken aan sommige afleveringen van de serie 'Black Mirror'. Prachtfilm met een heerlijk sfeertje.

heerlijke sfeerzetting, overtuigende hoofdrolspeelster meeslepend verhaal heel goede SF en een prachtige soundtrack kortom een aanrader op alle fronten

Eens!

Doel je op Mulligan of Knightley? Ik vind ze beiden erg goed spelen.

Redelijke film waarin drie kinderen opgroeien op een kostschool zonder enig contact met de buitenwereld. Het science-fiction gedeelte van het verhaal is slechts een middel hier, en het draait dan ook om de driehoeksverhouding. Absoluut mooi in beeld gebracht en ook het acteerwerk is uitstekend, echter is de film ook behoorlijk traag en wat afstandelijk.

Ik vond het een erg mooie film, maar wat ik niet helemaal begreep, waarom gaan ze er niet vandaar? Ik vond die passiviteit een beetje lastig, ik snap dat ze zo zijn opgegroeid en weinig van de wereld weten, maar als je weet dat je wanhopig graag samen wat tijd wilt hebben, waarom niet lekker in die auto er vandoor karren?

indoctrinatie of lotsbestemming, whatever. Goeie vraag in ieder geval katharina.
3*

Film stond al een tijd in mijn lijstje maar had nog niet eerder "zin" om deze te kijken.

Omdat de vele recensies lovend waren toch maar uit nieuwsgierigheid opgezet.

Helaas zoals verwacht toch niet mijn ding.

Het verhaal is mij te saai en de film verloopt te traag.

De combinatie van liefdes perikelen en het aparte verhaal rondom rond orgaan fokkerij konden mij nergens boeien of raken.

2*

Saaiste film ooit gezien!

Bleh. Een film die eigenlijk nooit op stoom komt. Het is redelijk vergezocht allemaal, dus voordat je een beetje weet hoe en wat ben je alweer een uur verder. Maar ook daarna weet het allemaal nooit echt te raken omdat het nergens echt realistisch en invoelbaar overkomt. Als ze eenmaal volwassen zijn dan is heel die driehoeksverhouding echt totaal niet interessant meer, en in plaats van een sfeervol en dramatisch geheel (waar blijkbaar op gemikt wordt) is het eigenlijk alleen maar traag en saai.

De film heeft, vanaf de volwassen fase, een traagheid die het zich gewoonweg niet kan veroorloven. Daarvoor gebeurt er te weinig, mist het aan spanning en ook het drama kwam bij mij gewoon niet aan.

Ik zie dat het gebaseerd is op een boek. Lijkt me een verhaal dat als boek best aardig werkt, maar als film slaagt het er wat mij betreft niet in alle drama en gevoelens boeiend genoeg over te brengen. Jammer dat er aan een potentieel interessante kapstok zo'n oersaai persoonlijk drama wordt opgehangen.

2*

Deze viel mij enorm tegen

Het begin is sterk, mooie omgeving, mooie oudbollige beelden.

Dan denk je dat het een hele interessante film gaat worden, als de kinderen erachter komen hoe hun toekomst eruit komt te zien, en wat ze te wachten staat ( wat een eng idee ook!)

Vervolgens word er amper wat mee gedaan ( niks eigenlijk) !!!

Had veel meer drama/thriller kunnen worden met uiteenlopende verhaal lijnen, maar het prutteld gewoon door tot het gewoon een flutfilm word.

Gisteravond na 2,5 jaar weer gezien, ditmaal in een knisperend mooie Blu-ray.

Adembenemend, wondermooi, aangrijpend, om stil van te worden. Het feit dat het verhaal totaal anders - minimalistischer - verloopt dan de meesten verwachten vind ik alleen maar een heel groot pluspunt, omdat we zo iets krijgen dat nooit eerder is gedaan. Pracchtig pastel-kleurgebruik, drie acteurs in de hoofdrol die de beste van hun generatie zijn en dan die ontroerende muziek van Rachel Portman.

Plaats in mijn top 10.

Stille, trage en intieme fotogenieke film over donors en verzorgers uit het melancholische Engeland uit de jaren '70.

Sterk in contrast met de gruwelheden die schuil gaan achter het feërieke Hailsham. Bewonderswaardige en verrassend sterke acteerprestatie van Andrew Garfield als 'Tommy' en een uitmuntende Carey Mulligan als 'Kathy' die ondanks alles berusten in hun lot. 2,5*