Never Let Me Go (2010)

Klinkt niet echt overtuigend.

De beschrijving haal ik totaal niet uit de trailer... Klonen ja?

Net trailer bekeken maar trekt mij totaal niet aan om deze film te kijken.

Na het zien van de trailer lijkt het me wel interessant om wel te film te zien. Denk alleen dat Knightley te bekend is voor zo'n film.

We zijn al halverwege 2010, is het nog niet bekend wanneer deze uitkomt?

Wat een typische opmerking. Begrijp ik niet.

Het boek waarop de film gebaseerd is, is in ieder geval prachtig, zie boekmeter daarvoor. Echt een aanrader. Ben heel benieuwd wat ze hiervan hebben gemaakt.

Ik was nogal enthousiast over de film tot het woordje 'klonen' tevoorschijn kwam.

Ach ja, verras me maar.

De trailer is eerlijk gezegd wel mooi.

Kan een interessante film worden.

Kijk hier heel erg naar uit.

De marketingcampagne toont gelukkig zeer weinig over het eigenlijke verhaal van de film. Die laatste zin in deze plotomschrijving zie ik dan ook als een spoiler. Ga hier liefst volledig blanco in! (en voordat mijn stem verwijderd wordt: ik heb hem zojuist gezien op het filmfestival van Gent).

Volledig akkoord met Magnolia-fan. Het woord klonen is hier trouwens al meer gevallen dan in de film zelf. Laat dat je dus zeker niet afschrikken. Leuke film, mocht van mij wel iets langer duren om de personages wat meer diepgang te geven. Carey Mulligan speelt weer fantastisch, je vergeet bijna dat Keira ook meedoet Laatste twee zinnetjes in de film hoefden voor mij wel niet.

Plot is dan ook aangepast

Heb deze film ook net mogen aanschouwen op het Filmfestival van Gent en ben meer dan aangenaam verrast geworden. Ik had me verwacht aan een thrillerachtige film, op basis van de korte inhoud van de film maar het bleek uiteindelijk om een liefdesverhaal te vergaan.

In het begin van de film voel je inderdaad als kijker al vrij vlug dat er iets niet pluis is in de Engelse kostschool en zit je al vlug te gissen wat er nu precies achter alle schone schijn verborgen zit. Dit wordt uiteindelijk op een vrij abrupte manier uit de doeken gedaan door een nieuwe lerares: de kinderen worden blijkbaar opgevoed als orgaandonoren, met als doel op latere leeftijd 'vervolmaakt' te kunnen sterven. Hoewel deze plotwending bij mij toch als een bom insloeg, blijkt echter - volgens mij althans - dat dit gegeven eerder als kapstok dienst doet om een mooi, eenvoudig, ontroerend liefdesverhaal aan op te hangen. Een absolute aanrader die me op meer dan één moment wist te ontroeren.

Wordt in het boek verklaard waarom niemand aan zijn lot probeert te ontsnappen? Kvind het totaal niet realistisch dat ze het allemaal zo braaf ondergaan, terwijl ze niets te verliezen hebben...

Dat heb ik me zelf ook wel afgevraagd. Nu in de film hadden ze ook allemaal een soort van digitale band om, waarmee ze zich regelmatig moesten inscannen. Dus misschien werden ze allemaal wel getagd en had ontsnappen geen zin omdat ze toch overal opgespoord konden worden. Maar ik persoonlijk vond dit onrealistische karakter niet storend.
Bovendien vind ik die laatste zin ook heel treffend die het hoofdpersonage uitspreekt waarin ze zich afvraagt of het leven dat zij leiden wel zoveel verschillend is van de normale mensen en iedereen zijn leven wel te kort vindt en spijt heeft om dingen die hij juist wel of niet gedaan heeft. In dat aspect maakt het eigenlijk ook niet veel uit of je een normaal persoon bent of een gekloond persoon: het eindstadium is voor beide hetzelfde en het is niet de duur ertussen die de kwaliteit van je leven bepaalt, maar wat je ermee doet.

Wat betreft het gebrek aan behoefte bij de kinderen om te ontsnappen, denk ik dat dit zeer sterk te maken heeft met het feit dat ze volledig opgroeien in een beschermde omgeving waarin hun het belang van hun lot wordt opgedrongen, en ze vrijwel nooit in contact komen met het normale alternatief; ze weten simpelweg niet beter en zien ook het nut wel in. Totale indoctrinatie, dus. Op zich niet zo'n gek gegeven.

Jaren na One Hour Photo keert Mark Romanek terug achter de camera (welja, voor het witte doek dan) met Never Let Me Go. Op het eerste oog een luchtig drama over een exclusieve Britse kostschool met een air van Joe Wright (Atonement), wat je af doet vragen waarom Romanek zijn stijl 180 graden gedraaid heeft.

Na het eerste half uur komt er echter een stevige twist in het verhaal, dat uiteindelijk blijkt te gaan over ethische kwesties, menselijkheid, liefde en de dood. Zonder deze thema's overigens expliciet te bespreken; morele zaken blijven bijna onuitgesproken in het midden liggen. Wat het geheel des te eigenaardiger, en uiteindelijk indrukwekkender maakt. De cast levert ondertussen prima werk af, terwijl de stijlvolle fotografie en Portman's lieftallige score het geheel een gewicht van geloofwaardigheid meegeeft.

Een lastig verhaal dat Romanek bewonderenswaardig neerzet. Hoewel stilistisch nog steeds een enorme sprong ten opzichte van zijn eerdere werk, inhoudelijk wel een film van Romanek (en scenarist/producent Alex Garland). Wat dat dan ook moge zijn, want het is nog maar zijn derde. Hopelijk laat de vierde niet zo lang op zich wachten. 4*

Komt deze film niet in de bios? Ook op belbios krijg ik nul resultaten bv.

Zoals het er nu naar uitziet niet in Nederland wel 9 februari 2011 in België.

En op IFFR

Ik vind dit niet echt IFFR materiaal: redelijk mainstream Engels melo-drama. gevalletje niet geschikt/geliefd door groot publiek dus "dumpen" we 't maar op filmfestivals....

Ik vond het een behoorlijk zware film, één die je behoorlijk raakt op bepaalde momenten. Het acteerwerk is erg sterk. Alleen de verhaallijn kwam niet altijd even goed uit de verf.Het is aan de ene kant mooi dat het verhaal wordt gecentreerd op de liefde, maar aan de andere kant vind ik het jammer dat de hoofdlijn van het verhaal niet verder is uitgediept Ik deel de mening met een aantal hier dat het vreemd was dat geen van de personages probeerde te vluchten en het maar gewoon allemaal ondergingen. Ieder leven wezen heeft zoiets als een overlevingsdrang lijkt me; kloon of niet.
Ik vond de scene met Tommy die uit de auto stapt en begint te gillen hartverscheurend.

De rode draad van de film is me volkomen duidelijk, en wat die betreft is het een zeer mooie film. Een thriller kan ik het echter absoluut niet noemen. Overigens, misschien mede doordat ik de film zonder ondertiteling heb gekeken, zit ik nu toch nog met wat vragen:

- Zoals eerder al besproken vroeg ook ik me af waarom niemand probeert aan hun lot te ontkomen.
- Wat is precies een 'Carer'? Mag die eerst anderen troosten om vervolgens zelf alsnog organen af te moeten staan?
- Hoe zit het me dat gedoe rond de 'klonen'? Waarom wilde men, toen ze in die cottages leefden, op zoek naar hun kopie, welk doel dient dat aspect van de film?
- Is het de bedoeling dat ze sterven nadat ze een bepaald aantal donaties hebben gedaan? En zo ja, hoezo zouden sommigen al na één donatie vervolmaakt mogen sterven?

Tijdens het kijken werd ik steeds afgeleid doordat deze open plekken door mijn hoofd tolden. Mijn 3,5* is ook enkel gebaseerd op deze onduidelijke eerste kijkervaring, en kan nav de antwoorden hierop nog sterk veranderen.

Ik ben diep onder de indruk. De aanwezigheid van Mulligan en Knightley plus de fraaie filmposter vestigden mijn aandacht op de film, net als de plotomschrijving, en toch stelde de film (overigens totaal geen thriller. Romantiek/drama zou de beste omschrijving zijn) me totaal niet teleur. Knightley is een zeer goed actrice en speelt hier misschien wel haar beste rol, maar ze wordt wat mij betreft gewoon een beetje weggespeeld door een net als in An Education weer briljante Mulligan. Die kan echt een hele grote worden als ze haar rollen zorgvuldig blijft kiezen. Andrew Garfield speelt trouwens ook niet verkeerd, net als de jongere versies van de hoofdpersonen en de bijrollen. De Tommy in de jaren 80 wordt me iets te schichtig gespeeld, maar in zijn jaren 90-periode wordt hij maar beter en beter.

Verder verdient de cinematografie ook veel lof. Het camerawerk vond ik vaak werkelijk prachtig, en de film geeft mooi het sfeertje van tijd en plaats weer. Het verhaal is behoorlijk origineel en af en toe ietwat verwarrend, maar niet in die mate dat je de film niet kunt volgen. Dat klonen centraal gaat mag geen spoiler worden genoemd, want direct bij opening van de film wordt daar al naar verwezen.

Iets minder aan de film vond ik dat het af en toe iets te aangezoet en op sentiment gericht was, afgekeken van Hollywood neem ik aan, maar de dramatische scènes doen altijd hun werk wel. Dat is vooral de verdienste van de cast. De film heeft wat van de mooiste huilscènes die ik heb gezien, en de eerste zoen tussen Kathy en Tommyvond ik ook een van de mooiste. De scène dat ze met z'n vijven ergens uit eten gaan en moeite hebben met eten bestellen vond ik wel wat raar en niet helemaal geloofwaardig, en het script bevat misschien net iets teveel toevalligheden, maar Never Let Me Go heeft me echt geraakt. Romantiek kan me zelden bekoren in films, kan er nooit zo in meegaan. Voor deze film gaat dat niet op. Indrukwekkend. 4.0*.

Wat een prachtige film en geweldig geacteerd. Het einde... wow ik was sprakeloos

Geen makkelijke film en vrij zware kost. Is een verfilming van K.Ishiguro's boek. Leunt bij science-fiction / drama aan door een alternatieve werkelijkheid die voorgesteld wordt. Stel je een wereld voor waar de mens meer dan honderd jaar kan leven door het onbeperkt aanleveren van verse goed werkende organen. Dat die van perfecte klonen afkomstig zijn zorgde voor een op zijn zachtst gezegd ethisch probleempje. Opgepast spoilers... Het is een erg triestige film, want hoewel die klonen noodzakelijk zijn om het menselijk ras van kanker en andere ziektes te vrijwaren, lukte het blijkbaar niet om de ziel weg te "opereren". Om dit op te lossen hebben de opvoeders uit de kostschool hen opgevoed met ideeën van hoop om hun bestaan draaglijk te maken (concept van "carers", "deferrals"), maar in feite is het de bedoeling dat iedereen organen geeft tot hij eraan sterft (de verzwegen werkelijkheid). Er zijn ook nog de termen "completion" waarbij "to complete" synoniem is voor sterven, en "possibles", die de gewone mensen zijn naar wiens beeld ze gekloond zijn. .

Ik vond het een erg kil verhaal, met beelden die de kilheid nog meer doen uitkomen. Gelukkig is dit kille verhaal omzwachteld met poëzie en blijft het allemaal diepzinnig en intrigerend. De romantiek was ook op afspraak, maar minder dan ik dacht en zonder veel gevoel... Daardoor raakte het me ook niet zoveel als ik zelf hoopte ... Eerste kijkbeurt was moeilijk en verwarrend maar een herziening zou wel eens wonderen kunnen verrichten.

Keek hier erg naar uit, maar raakte me minder dan verwacht. En moet eerlijk toegeven vond t toch ook wel een beetje vaag af en toe hoor...Maar al met al wel zeker keer t kijken waard door de sterke acteerprestaties...

Gruwelijke, protserige, naar Oscars hunkerende film, die nergens boeit, en geen gebruik maakt van de topacteurs die ze ter hunner beschikking hebben. Laatste kwartier was een verschrikking, met als vreselijk dieptepunt de schreeuwscene op straat van Tommy..
Deze film heeft geen ziel, geen hart, voelt aan als bandwerk, en is alles wat ik haat in een film.

1*

Blijft te vaag, koud en afstandelijk om echt te raken. Verhaal is sterk, de uitwerking kan veel beter. Ik bleef op mijn honger zitten. Toch een net voldoende voor enkele sterke scenes.