Never Let Me Go (2010)

Zeer matige film die alleen uitblinkt met goed acteer werk en soms mooie shots maar dat is ook alles.

Duister is de film helemaal niet want het is al vrij snel duidelijk waar de film naar toe gaat. Het vervelende van de film is dat het maar door zanikt over het doel en dan krijg je na bijna de hele film gezien te hebben de verlossing waarvan de nasmaak is: Heb ik hier op zitten wachten.

Wie van vermoeiende films houdt raad ik deze aan en anders overslaan.

Bleef met veel raadsels zitten.

Boekje in verkorte zinnen na gepluist , en ik voel me er beter bij.

Heeft me voledig in de ban gehouden,

Is maar film maar schitterend gebracht.

Matige film met een paar sterke scenes.

2.5

wat een tegenvallende film, ik had met deze actrices echt wat beters verwacht. ook de trailer zag er veelbelovend uit. Maar alles is minder waar.

Ik vond het maar een beetje vage film die veels te veel vragen open laat staan, ook vond ik weinig gevoel in de film zitten. zowel geen medelijden of drama gevoel, of gevoel van romantiek ofzo (bij die relaties)

daarom 2*

jammer had er echt meer van verwacht

Prachtig uitgewerkte film, erg mooi gemaakt, met prachtige geidealiseerde jaren-70 en jaren-80 beelden, en daarbij heel consequent qua stijl - inclusief de gebouwen, vooral de ziekenhuizen en bijbehorend interieur, tuinen - alles tot het laatste detail, er is me nauwelijks iets opgevallen wat uit de toon valt.

Wel is het een erg naar verhaal, en daardoor grotendeels ook een nare film. Er wordt perfect geacteerd behalve door Knightley, die weer eens probeert om emoties over te brengen door rare bekken te gaan trekken. Jammer, dat kan ze echt wel beter. Muziek is passend bij de sfeer - ofwel jaren-70, of geschikt voor de foyer van het uitvaartcentrum.

Het kloon- en donatieverhaal wordt eigenlijk al grotendeels verteld in de eerste paar minuten, als Kathy haar inleiding geeft in de ziekenhuisscene waar Tommy onder het mes gaat. Die scene had er misschien beter uitgelaten kunnen worden - dan komt de eerste aangever van wat er aan de hand is pas als Miss Lucy uit de school klapt.

Het einde van de film, waar Kathy haar filosofische vergelijking geeft met het leven van de 'echte' mensen en zich afvraagt of zij het nou wel slechter heeft, is wat mij betreft helemaal een trap na naar ons 'echte' mensen. Hebben wij het wel beter dan de klonen? Is ons leven niet grotendeels voor ons bepaald? Voor die gedachte vond ik het al een naar verhaal, maar dit maakt het wel af. Er zijn leukere films waar ik m'n tijd mee verdoen kan.

Wat hier in het forum eerder een paar keer gevraagd wordt is waarom de donoren niet proberen te ontsnappen aan hun lot. Een aangever daarvoor is in het begin van de film, als Miss Lucy, de spoiler-lerares, vraagt waarom Tommy niet over het hek geklommen is om de bal te halen. Dat durven de kinderen niet - er is ze wijsgemaakt dat er dan van allerlei ergs met ze gebeurt, en Miss Lucy geeft de kinderen ietwat aan dat die verhalen onzin zijn. Maar dat wordt verder niet gebruikt in de film, dus blijft het wat loshangend. Is er iemand die het boek gelezen heeft die daar meer achtergrond aan geven kan?

Al met al, echt een bijzondere film - vooral vanwege de mooie beelden - en echt zo'n film die aan kracht wint als je 'm een paar keer herziet. Maar omdat ik het een naar verhaal vind weet ik nog niet zo of ik daar wel haast mee ga maken.

Een redelijke film die me een beetje deed laten denken aan "the island".
De film laat (in mijn ogen) veel gaten open om zelf op door te denken....dit vond ik niet storend.
Verder zitten er mooi geschoten scenes in en een zeer indringende (en aanwezige) soundtrack.
Vrij in het begin van de film merk je al dat er het een of ander niet pluis is....dan komt toch (niet geheel onverwachts) de plotwending.
Acteerwerk is erg goed en overtuigend gedaan. Dit zorgde er ook mede voor dat ik toch geboeid bleef kijken....want echt veel gebeurd er niet in de film.
Een aparte film, eentje waarvoor ik normaal niet voor naar de bios zou gaan of zomaar op zou zetten....Het overkwam me, doordat ik hem via de gebruikelijk weg binnen had gehaald en eigelijk niet wist waar ik naar ging kijken of wat me te wachten stond.
Verwacht geen actie, spanning en sensatie....deze ingredienten zijn echter wel aanwezig maar onderhuids alleen voelbaar.
Van mij een voldoende..3.0*

Verspilling van tijd. Je wist sinds het begin al dat er wat aan de hand was en van af het moment dat Lucy zei dat er ging gebeuren was het duidelijk dat je het einde al wist.

Niet boeiend. Niet hard of schokkend. Zonde van de tijd.

Mooie, zij het vrij naargeestige, film, zorgvuldig vormgegeven en subtiel geregisseerd door Romanek. Het verhaal is niet echt origineel, we komen bijvoorbeeld elementen tegen van Gattaca en The Island, maar door de subliem getroffen sfeer en het bijzonder sterke spel van de drie hoofdpersonen weet het geheel toch doel te treffen.

in een woord

troep

wat een saai langdraderig verhaal totaal voorspelbaar en tempoloos echt zonde van me tijd

Mooie film, acteurs en regisseur doen het zo goed dat het best een gewoon kostschoolverhaal had mogen blijven zonder de achterliggende reden. Het verhaal wordt er niet beter, spannender, onvoorspelbaarder op. Ook een compliment voor de muziek, duwt het geheel stiekem naar een beter niveau.

Totaal onrealistisch concept, waardoor alle drama er omheen ook niet echt over komt. Weer zo'n film uit het rijtje "veel poeha om niets".

Schitterende film waarbij je echt moet nadenken. Dat dit voor veel mensen te hoog gegrepen is, is dan ook jammer. Zeer goed verhaal en uitstekend geacteerd.

Een dikke 4*

@Artkramer: Aan je top 10 te zien niet echt een film voor jou. Waarom pijning jij jezelf dan door deze film toch te kijken en af te zeiken? Totaal overbodig commentaar overigens

Vreselijke trage onrealistische film met een Keira Knightley die nu moeiteloos mee kan spelen in een film van de Holocaust wat is die vrouw ziek (anerexia), Carey Mulligan daar in tegen ga ik steeds meer waarderen in een verder vrij kansloze film.

Leuk smiletje gebruik je daar!

Het is stom om te bepalen of een film echt iets voor mij is of niet, door alleen te kijken naar mijn top 10. Dit zijn gewoonweg mijn favoriete 10 films, waarvan een aantal dezelfde stijl bevatten. Mijn smaak is veel breder dan in deze top 10 valt af te lezen.

Ik heb mezelf overigens niet gepijnigd door de film te kijken en af te zeiken. Ik voelde mij ontspannen tijdens het kijken, en bij het afzeiken voelde ik zelfs een lichte euforie, maar voelde zeker geen enkele behoefte om mezelf te pijnigen tijdens deze twee processen. Wederom een onjuiste conclusie die je hebt getrokken, waardoor je waarom-vraag niet te beantwoorden is.

Deze vond ik wel leuk.

Film is goed in elkaar gezet, dat is in ieder geval zeker.

Helaas voor mij was het niet echt mijn categorie film die bij mij in de smaak valt.

Daarom kan ik ook verder niet zoveel over deze film zeggen.

Voor de liefhebbers kan dit een zeer goede film zijn.

Moeilijk vond ik deze film overigens niet.

Naar mijn inzien een film goed voor 2,5 ster, met als reden dat dit mijn gewoon niet aan trok.

Een totaal onrealistisch concept zou ik het nu niet noemen ! Laat ons hopen dat dit nooit werkelijkheid wordt !

Film kon mij wel boeien, soms misschien wat traag, maar eigenlijk erg naargeestig !

3*

Matige film, het idee erachter is niet slecht, er wordt ook goed geacteerd, maar de film komt niet op gang en kent geen enkele spanning.

Prima drama, prachtig gefilmd, uitstekend geacteerd maar ook deprimerend. Het boek is geweldig, de film iets minder, maar nog steeds boeiend en zeer zeker de moeite waard. Verrassingen zijn er niet en vanaf het begin is de afloop duidelijk. Wat wel blijft hangen is een krachtige verhaal en een pijnlijk gevoel.

Toch een beetje dubbel bij mij. Aan de ene kant inderdaad deprimerend, maar daardoor in zijn carpe diem-achtige boodschap toch wel weer mooi. Wel af en toe een beetje dik aangezet met die violen, maar ik neem het voor lief

Normaliter totaal niet mijn genre, maar op de één of andere manier trok deze film mij zonder dat ik ook maar enig idee had waar het over zou gaan. Grootste minpunt vind ik daarom eigenlijk gelijk de beginscène. Die geeft eigenlijk al net teveel weg.

Verder deed Never Let Me Go me vooral denken aan Oshii's The Sky Crawlers. Zelfde lethargische, naargeestige sfeertje op het druilerige Britse platteland over kinderen/adolescenten die op zoek gaan naar het doel van hun bestaan en de reden voor de leegte ervan. Qua thematiek en drama erg fraai. Audiovisueel mij eigenlijk net iets té sober. Met name de soundtrack had ik liever gewoon in ambient-tonen gehad. De cast maakt wel veel goed, waarbij vooral Carey Mulligan echt precíes de juiste snaar raakt.

3,5*

Fijne film; zeker om op groot scherm te zien. Waar het plot een clichematig verhaal doet vermoeden, weet de film juist daarin enorm te overtuigen en hou je naderhand genoeg gesprekstof over om een hele avond te vullen.

Enige kleine mankement is het feit dat het gevoelsmatig vreemd is dat de twee niet gewoon vluchten. Ze zijn uit de kostschool en hebben een auto. Waarom vertrekken ze niet gewoon. Daar valt tegenin te brengen dat ze wel zo gebrainwashed zijn dat ze waarschijnlijk niet anders weten.

Een kleine smet op een verder prachtige film.

4*

knappe film. origineel gedurfd, lyrische en symbolische beeldvoering, sterk geacteerd,..

Ooit had Kazuo Ishiguro een idee en besloot daar een boek over te schrijven. Wat nou als we vijftig jaar geleden begonnen waren met het klonen van mensen om organen te oogsten? Deze ronduit fascinerende notie en de ingewikkelde morele discussie die daaraan ten grondslag ligt, vormen de basis voor NLMG. Andere thema's zijn geloof ik jaloezie en liefde in een driehoeksverhouding. Kenmerkend vond ik dat de driehoeksverhouding in 1985 uit elkaar ging, maar in het volgende segment in 1994 leek Carey Mulligan negen jaar lang helemaal niets te hebben uitgevoerd, want ze zat er nog steeds over te zeuren. Ik voelde een intens medelijden, omdat ze dertig was en nog altijd geen seks had gehad. Maar de emotie die NLMG er met harde hand probeert in te rammen, daarvoor schiet de invulling tekort.

Degelijk filmpje die vooral gedragen wordt door de sterke rol van Carey Mulligan. Het gegeven is ook best intrigerend alleen vind ik dat regisseur Romanek het iets te kil en afstandelijk houdt. Ik had hier liever gezien dat hij iets dichter op zijn personages ging zitten, met name omdat het eigenlijke verhaal toch behoorlijk op de achtergrond blijft. Vraag me dan ook af of deze film niet veel beter was geweest onder een sterk emotionele regisseur als Wong Kar-Wai. Maar goed, dat is allemaal "wat als", de uiteindelijke film is nog wel te hebben maar had veel meer in zich.

Matig. Het is lastig te bepalen waar het mis gaat in de film, en wat er nou eigenlijk goed aan is. 1 ding is zeker, de sfeer en acteerwerk zijn beide goed. Ook de soundtrack was passend. Het verhaal zelf, wat het belangrijkste in deze film is, is een beetje geflopt. Ik vond de film te kort, voor dit soort films. Er kon zo veel meer gedaan worden met het verhaal, zeker qua spanningsopbouw. Ook de rest van de film voelde een beetje te snel en gaar opgebouwd, te veel losse scenes. Dat dromerige sfeertje ging er dus meteen af na het eerste half uur, wat tevens het beste van de film was. Het einde was niet echt passend, en voelde een beetje als een domper. Naast het wat idioot uitgelegde verhaal is de film zeker de moeite waard om te kijken. 3*

Zeker geen snelle actie film, maar dat weet iedereen vooraf al. Wel is het een film die op een indrukwekkende wijze een moreel probleem aanduid.

Prima film met sterke dramatiek, maar persoonlijk kan ik vrij weinig met het verhaal. De insteek weet niet geheel te overtuigen, en moet het vooral hebben van personage en ontwikkeling. Deze worden echter sterk overgebracht door vooral Mulligan en de altijd indrukwekkend spelende Andrew Garfield. Keira Knightley vind ik daarentegen wat braaf.

aardige film, wat uiteindelijk op een bijna onmogelijke liefdesdrama neer komt.