Never Let Me Go (2010)

Zo saaaaiiiii

Uhm, denk dat je nog een keer moet lezen wat ik schreef en waar ik op reageerde. Ik geef juist aan dat het religieuze motief niet gebruikt werkt.

Verreweg de interessantste, dat kan ik je wel zeggen. Dat een hoge notering in de toplijsten er voor dit soort boeiende films er daarom ook niet in zit, daar moeten wij ook maar niet te zwaar aan tillen.

Deze film die ik vanmorgen weer herzien heb blijft voor mij een uiterst boeiende film. Om deze film te kunnen waarderen dien je vergelijkingen met onze wereld wel achterwege te laten. Je moet je kunnen verplaatsen in de wereld van de hoofdpersonages. Doe net of die wereld echt is, dus geen vragen stellen van "als ze dit.." of "als ze dat gedaan hadden". In het wereldje zoals wij dat te zien krijgen in deze SF/horrorfilm is er geen plaats voor een vrije wil. Ontsnappen uit dat wereldje is daarom ook onmogelijk. Alles is voorbestemd. Dat maakt deze film voor mij juist zo beklemmend.

Waardering; onveranderd 4,5*

Had deze dvd al een tijdje liggen maar nooit de zin gehad om hem te gaan zien. Zojuist wel bekeken en ben blij dat ik dat gedaan heb. Top film

Zo'n typsiche film met een enorm sterk verhaal. Echt iets waarvan je zegt: "maak daar een film over en het wordt een succes". De film kijken zelf is dan iets saaier als verwacht maar het verhaal draagt wel de film, op het einde, ik denk aan de 'schreeuw' werd hij ook iets emotioneler

Het begon heel aardig maar kakte toch naar mate de film vorderde wat in. Ik had, net als een hoop anderen hier, wat onbegrip voor de situatie van de kinderen. Ik kon ook niet begrijpen dat zij allen de situatie leken te accepteren zoals het was. Vreemd, want een gemiddeld gezond mens gaat niet graag dood. Toch geven de drie zich volledig over. Ik had wel wat weerstand willen zien.

Het acteren was wel ijzersterk. Vooral Carey Mulligan speelde de sterren van de hemel.

Film wist me uiteindelijk toch net niet genoeg te boeien. Verhaal was mij net wat te matig.

Wat een vreemde film is dit en waar gaat ie eigenlijk over? Dat had me allemaal wel wat duidelijker uitgelegd mogen worden. En is dit gebaseerd op waar gebeurde verhalen of niet? Ik kan met toch niet voorstellen dat ze kinderen kweken om donoren te worden.... Erg vreemd. De film is an sich best boeiend en er word goed in geacteerd, maar waar het nu precies allemaal om draait? Geen idee. Deze film schiet zijn doel een beetje voorbij voor mij. 2 *

wow,,,

aparte, maar goede film.. in het begin begreep ik het nog niet helemaal.. maar daarna begon het echt een mooi drama te worden,,

3**

Begon geweldig.... Zakte daarna een beetje in.... Voornamelijk omdat het spannende eruit was gehaald.... Het einde vond ik weer een beetje goedmaken... Ik irriteerde me aan het karakter van tommy

Zeeeeeeeer slecht en saai

Het is al weer maanden geleden dat ik deze indrukwekkende film zag in de bioscoop. Ook na het herzien op DVD leiden de aandoenlijke vertolkingen van Mulligan en Garfield tot ontroering.

De film is poetisch en heeft een melancholieke sfeer die wordt ondersteund door de prachtige score. De afgelopen jaren heeft Carey Mulligan zich gemanifesteerd als een actrice in de absolute wereldtop. De laatste rollen in Drive en Shame bevestigen dat beeld alleen maar. Binnenkort zal ze te bewonderen zijn in een remake van The Great Gatsby, iets om naar uit te kijken. Haar blikken en oprechte tranen zorgen bij mij voor een groot gevoel van mededogen.

Goed, het is maar film, maar wie meegaat met dit bizarre toekomstbeeld, zou toch geraakt moeten worden. De verwachte weerstand van de hoofdpersonen blijft beperkt tot een oerschreeuw op een donkere verlaten strandweg. Het geluk is dan verder weg dan ooit en dat gegeven stemt tot een verdrietig gevoel. Zeldzaam mooie cinema van Romanek en daarom terecht opgenomen in mijn top 10.

Prachtig en bijzonder concept, maar net niet lekker uitgewerkt qua acteurs en verhaalritme. Mulligan daarentegen draagt deze film, al was het alleen al om haar prachtige stem en intonatie.

Een goede drama/romantiek film...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende actrice Charlotte Rampling ...

Prima achtergrond geluid (Dolby Digital)...

Mooi HD kwaliteit...

Ik heb hem gisteren nog eens bekeken en heb besloten hem een half puntje meer toe te kennen.

Prachtig geacteerd en het tragere ritme levert mijns inziens enkel maar een bijdrage aan de trieste, desolate sfeer van het verhaal. We kunnen niet buiten onszelf treden om naar onszelf als mens te kijken, maar met 3 mooie personages die in principe toch geen mens zijn lukt het wel (let wel, ik spreek hier geen waardeoordeel uit dat klonen minderwaardig zijn aan mensen, hoewel dat in de film wel zo blijkt). Interessante vraag: waarom proberen Kathy, Tommy en Ruth niet te ontsnappen? Misschien is dit vermogen tot acceptatie van de werkelijkheid eigen aan het kloon-zijn. Ofwel, misschien waarschijnlijker, zijn ze zo fel geïndoctrineerd op Hailsham dat ze simpelweg niet anders weten. Ik vind het alleszins een sterke keuze, om niet te vervallen in een simpele ontsnappingsfilm. Er zijn teveel mooie, ontroerende momenten om op te noemen: het trieste einde van Ruth, de schreeuw van Tommy die door merg en been gaat, Kathy en Tommy die te horen krijgen dat hun kunstwerkjes uit Hailsham enkel dienden om te zien of ze een ziel hebben, terwijl je als kijker een hele film lang hebt kunnen zien hoe menselijk en gevoelsmatig ze zijn. Misschien zijn ze wel menselijker dan 'echte mensen'?

Ik vond dit een mooi science fiction verhaal. Vooral omdat science fiction dus niet altijd over aliens, en de toekomst hoeft te gaan. Dat maakt dit verhaal zo apart. Wel vind ik het zelf jammer, dat er geen duidelijkere uitleg komt over de regels waarin ze leven. Blijkbaar zijn de kinderen voorbestemd, maar er leven ook mensen die niet voorbestemd zijn. Misschien dat ik het boek eens ga lezen voor meer duidelijkheid. Of blijft het boek daarin ook vaag? Toch is de film de moeite waard. En de muziek is prachtig. Van Rachel Portman. Nog nooit van gehoord, maar ga zeker naar een aantal scores van haar luisteren.

Kazuo Ishiguro creëert een aparte wereld, die in de vorm van de film in ieder geval een aantal vraagtekens oproept. Daarnaast is de uitwerking wat kleurloos, ondanks het goed gevonden concept. Met het ritme heb ik geen enkel probleem.

Mulligan is gemaakt voor dit soort rollen. Ze houdt Knightley - irritant zoals altijd - in haar ene hand en Garliefd in de ander.

Het eerste stuk (op de kostschool) is rechttoe rechtaan, maar tevens het meest amusant. Ondanks de behouden subtiliteit had ik graag wat meer "schilderachtige" scènes gezien.

Ruime 3*.

Eens met Rico. Interessant concept, maar uitwerking wat kleurloos. Ben wel wat positiever over Knightley.

3,5

Een soort SF thema wat misschien op een of andere laag snijdt met het vlak van de realiteit (alhoewel ik niet helemaal vat waar dan wel). Interessant, maar een beetje braafjes en bedaard. Als je ziet wat die kids allemaal kunnen bedenken en in hoeverre ze begrijpen wat er met ze gebeurt rijst de vraag toch wel waarom ze er in hemelsnaam niet vandoor gaan oid?! De andere kant van het spectrum (de uitvoerende machten) wordt ook niet belicht, waardoor je zit te kijken naar een soort frustrerende berusting en vreemde acceptatie van het lot. Dat gaat een beetje vervelen toch.

toch een film om eens over na te denken , soms ietwat langdradig , maar toch boeiend .

Wederom weer helemaal van 't padje.

:D

'Wederom weer'...iets met tautologie Maar is ok, want ik was immers ook van 't padje ja

Rare film

Vrij standaard liefdesverhaal in een vrij bizarre context.
Hun wereld, die langzaam duidelijk wordt gemaakt, is een rare wereld die wij niet snel zullen begrijpen, en met ongeloof zullen blijven bekijken. Het verhaal focust heel duidelijk op de drie personages en hun leefwereld wordt beetje bij beetje ontrafeld, tot aan het klinische van de ziekenhuizen en de enkele littekens die je ziet.
Het geheel heeft daarnaast een grauwe, grijze gloed over zich heen, dat weinig romantiek overlaat zou je op het eerste gezicht zeggen. Echter, het is wel mooi hoe Romanek en de acteurs spreken over de film; over hoop en inzicht dat het je kan bieden in je leven; hoe wij wel een duidelijk keuze hebben; iets dat de hoofdrolspelers nooit hebben gehad. Desondanks vond ik dit niet zo sterk overkomen, mede dankzij het plotselinge, semi-filosofische einde. Al met al een interessante film, met een donker randje. 3,5*

Met 2 vriendinnen gekeken....ze waren van slag. As it should!

Wat een vreemde film, waar eigenlijk veel meer in had gezeten als men wat meer hierover ging uitleggen. Nu is het als kijker heel lang niet duidelijk wat nou het probleem is en waarom iedereen zo moeilijk doet. Uiteindelijk wordt dit wel iets duidelijker maar het was voor de film wat beter geweest (tenminste in mijn optiek) wanneer hier iets meer de tijd voor werd genomen. Het uitgangspunt is namelijk heel interessant en bijzonder. De acteurs spelen redelijk, alleen Garfield kon mij niet overtuigen, hij legt het er te dik bovenop. Al met al is het alsnog geen slechte film maar als deze wat beter uitgewerkt was dan was het echt een topfilm geweest.

Een originele film die de kijker zeer goed aan het denken zet. Het aandoenlijke liefdesverhaal op zich wist me al mee te sleuren maar het is vooral de unieke achtergrond waarop het zich afspeelt die het voor mij zo'n succes maakt en tot nadenken zet. Deze achtergrond is vooral een (bio-)ethische kwestie en roept metaforische bedenkingen op die het verhaal een extra dimensie geven.

Klonen die worstelen met liefdesperikelen; het lijkt nogal banaal t.o.v. de gruwelijke beperkingen die hun levens zijn opgelegd. Ze hebben geen eigen zeg hebben in hun toekomst en dienen een functie te volbrengen die een zekere dood inhoudt. Je ziet dat ze hieronder lijden, maar op geen moment lijkt het bij ze op te komen om hiertegen te willen rebelleren of ervan te ontsnappen. Er lijkt hen slechts een neerslachtige berusting in hun lot te resten. Een tikkeltje frustrerend om op toe te kijken als kijker, maar ik vond het ook zeer intrigerend omdat het in feite ook heel herkenbaar voorkwam. Immers, zien we niet allemaal in de verte al onze uiteindelijke 'Voltooiing' op ons wachten? En hebben we dan niet allemaal dat gevoel dat ons te weinig tijd is gegeven, en dat we zoveel keuzes en kansen aan onze neus voorbij laten glippen? En de manier waarop de klonen naast deze levensvragen bovenal worstelen met liefde, seksualiteit, vriendschap e.d. is op zijn minst gezegd al even herkenbaar.

De film weet deze lading perfect te componeren. Je wordt als kijker veel aan het werk gezet, hetgeen de film de kans geeft om echt op het verhaal van de drie protagonisten te focussen. Het bio-ethische/sci-fi thema gaat nooit de film domineren, maar verrijkt en ondersteund het verhaal. Er wordt geen 'moraal van het verhaal' in je gezicht geworpen, je wordt gewoon ontroerd en aangezet tot denken.

Vooralsnog vooral credits to K. Ishiguro, de schrijver, als ik ervan uit mag gaan dat de verhaallijn in het boek identiek is. Maar de verfilming op zich is ook meer dan geslaagd. Een sublieme cast en prachtige cinematografie. Het toont allemaal erg natuurlijk, dit is naast voorgenoemde dingen ook te danken aan de mooie settings die gekozen zijn.
Ik was tamelijk aangedaan na de eindscènes en heb er nog een poos mee in m'n hoofd gezeten, voor mij altijd een bewijs van de klasse van een film.

Matig.

Het hele clone gebeuren voelt ondertussen een beetje oud aan. Het is misschien iets teveel een toekomstvisie van een jaar of 20 geleden, waardoor al de ethiek errond niet echt veel zin lijkt te hebben.

Verder natuurlijk erg apart om een sci-fi verhaaltje in het verleden op te bouwen. Een alternatief verleden dat eigenlijk in niks afwijkt van wat we kennen, behalve dan de clone farms en het gebeuren errond. Jammer genoeg betekent dat in dit geval ook dat de film gevangen zit in een kneuterig Brits keurslijf, niet bepaald mijn favoriete setting.

De film blijft daar vooral ook wat in hangen. Het is allemaal nogal zwaarmoedig, zonder echt enige impact te hebben. Er passeert nogal wat de revue, maar op een verrassend vluchtige, oninteressante manier. Het verhaal lijkt de hele tijd een zekere diepte te hebben die in de film zelf niet terug te vinden is.

Acteerwerk is behoorlijk, soundtrack té melig en visueel redelijk saai. Poster is ook compleet misplaatst, doet een andere film vermoeden. Apart filmpje dat wel, had een interessant uitgangspunt kunnen zijn maar de manier waarop het uitgewerkt wordt is gewoon te stoffig.

2.5*