Never Let Me Go (2010)

bizarre film, ik kende zo een verhaal niet in een film. best leuk om te kijken hoe het eindigd. best wel sneu allemaal, dus een echte drama.

sommige stukjes snapte ik helemaal niet eens. beetje erg slecht uitgelegd allemaal.

Ik vond het verhaal niet realistisch

Een film die je hoe dan ook aan het denken zet. Het is moeilijk voor te stellen dat dit echt zou gebeuren in onze maatschappij, maar aan de andere kant zou het me toch ook weer niks verbazen als we hier naar toe gaan. Het klonen is nu nog onethisch, maar wie weet over een tijd niet meer.

Ik vind het jammer dat de film niet dieper ingaat op het feit dat er mensen gekloond worden voor donordonatie. De film richt zich puur op de onderlinge relaties en het persoonlijke drama. De 'uitverkorenen' lijken zich er ook niet tegen te verzetten, wat een beetje raar overkomt. Aan de andere kant, ze hoorden het al vanaf kinds af aan, dus weten ze ook niet beter.

Zeker een aanrader. Goed acteerwerk en mooie beelden.
Echte een film om bij na te denken, eentje voor de filmhuisliefhebber!

Schokkend op het moment dat de waarheid onthult werd, ik dacht echt "dit kan toch niet waar zijn". Misschien prikken anderen erdoorheen maar ik vond het thema behoorlijk onethisch. Het draaide ook allemaal om hun wereldje, op de scene in de cafetaria na dan. Ik had graag gezien hoe de normale wereld had gereageerd op de zogenaamde uitverkorenen en vice versa.

Voor de rest prachtig geacteerd en zou zonder de moraal van de film een onmogelijke liefde in een love story hebben kunnen zijn. Het is hier al vaker gezegd, maar toch wil ik nogmaals het geweldige acteerwerk van Carey Mulligan benadrukken

Prachtig.

Dacht een psychologisch drama te gaan kijken, blijkt het eigenlijk meer een horrormovie.

Doch eigenlijk meer een geniale mix van beiden.

Heb een paar keer halverwege t begin maar ff terug gekeken omdat ik daar geen chocola van kon maken, en na drie pogingen nog steeds niet.......

tot dat het eind kwam, toen snapte ik meteen waarom ik t begin niet snapte.

Eigenlijk klopt alles aan deze film, die vier sterren zijn eigenlijk wel wat karig

Ik vond er niks aan, het verhaal kabbelt maar voort en voort er gebeurt niks, iedere keer denk je ow er gebeurt wat,weer niks een hoop gepraat en weer niks zonde van mn tijd.

Was totaal niet wat ik er van verwacht had. Laatste 45 min waren een lijdensweg (duurde te lang) omdat je op dat moment toch al weet wat het lot van de hoofdpersonen is.

Ik had van tevoren al gezegd dat er grofweg 2 kampen zijn voor deze film. Ik sta iig voor de deur op 30 augustus

jammer dat mensen zo kortzichtig zijn dat ze deze film 0,5 geven. Dat het niet je slag film is, kan ik helemaal in komen. Maar je kunt niet voorbij gaan aan de acteerprestaties en de nauwkeurigheid waarmee ze de verschillende tijdsbeelden weergeven. Wel objectief en eerlijk blijven.

Daar had ik ook erg veel moeite mee. Gewoon niet voor te stellen dat in zo'n completion centres aardige verpleegsters werken bijvoorbeeld. De maatschappij zou zoiets ook gewoonweg niet accepteren.

Het hielp ook niet dat er zo vroeg in de film al duidelijk werd wat er stond te gebeuren. "een spoiler in een film is nooit grappig..."

Heb Never let me go in bezit

Film is juist een middel om de realiteit te ontvluchten en je over te geven aan je fantasieën en daar is deze regisseur uitstekend in geslaagd. Dit is nu eenmaal een SF/Horror film en heeft met de realiteit niets te maken en dat is maar goed ook. Probeer je zelf in dit fantasiewereldje te plaatsen, doe net of het de realiteit ís. Daar gaat het bij dit soort films om.
"Never Let Me Go" en die andere uitstekende SF film "Melancholia" zijn voor mij verreweg de beste films die ik dit jaar in de bioscoop gezien heb.

Naast 2 andere ook mijn favoriete filmbelevingen van dit jaar. Voor de rest is er echt veel prut uitgekomen!

Dat betwijfel ik. "We" accepteren ook de bio-industrie en het laten uitbuiten van mensen in andere landen voor onze goedkope kleren. Dat is "onze" directe verantwoordelijkheid. Iets verder weg accepteren we ook leed, honger, sterfte etc etc in vele andere landen omdat we weinig economische asielzoekers binnenlaten, het zoveelste stervende kind in Afrika geen geld geven enzovoorts. Als je kind in leven kan blijven door het orgaan te nemen van een gecreëerd mens, ben je dan niet bereid je kop in het zand te steken? Ik denk dat het best veel mensen lukt om anderen niet als echt mens te zien, als ze hun eigen dierbaren daarmee kunnen behouden. En waarom (in de film) heeft een kloon meer recht op leven dan een ziek mens? Zo zou je ook kunnen redeneren. Dat is krom en de omgekeerde wereld, maar de maatschappij ziet mensen in andere landen ook niet als volledig gelijkwaardig. In de geschiedenis zijn extremere dingen gebeurd dan wat in deze film geaccepteerd wordt.

Oversentimentele tegenvaller. Enkel de chemie tussen de hoofdrolspelers konden mij boeien.

Ik hou van films die slecht aflopen (Requiem of a Dream, Eden Lake, etc.) maar het moet dan opbouwend zijn, wat hier niet het geval is.

Het is letterlijk en figuurlijk wachten tot het einde van de tunnel.

Film als middel om even de realiteit te ontvluchten oké, maar het moet dan met een andere realiteit vervangen worden. In dit geval stoorde ik me eraan dat de parallelle wereld totaal ondenkbaar is, ook al gaan we als maatschappij heel slecht om met dieren bijvoorbeeld. De mensen die hiertoe in staat zouden kunnen zijn, zijn geen "aardige aanspreekbare zusters" in een completion centre.

Maar het meest storende is nog wel het plot dat binnen een half uur al zichtbaar wordt. Daarna wordt het een oversentimentele tegenvaller om met de woorden van mijn voorganger te spreken.

Een aangrijpend en erg indringend verhaal waarin vooral door Carey Mulligan erg goed geacteerd wordt. Je vraagt je natuurlijk af waarom die kinderen niet weglopen als ze weten wat hun lot is...........maar het is wel een erg mooie film.

Het gaat vaak over waarom ze niet zijn weggelopen, maar stel dat ze naar het buitenland ofzo zoude gaan, zou het dan anders zijn geweest/geëindigd of zou er dan iets veranderd zijn?

De kunst is deze film te bekijken zonder vragen te stellen of probeer de 'waarom' vraag voor je zelf in te vullen. Als alles in hapklare brokken verklaard zou moeten worden dan krijg je imo een doodsaai film die je binnen 'no time' weer vergeten bent. Met dat soort films zijn we al genoeg mee doodgegooid. Dat het plot in deze uitstekende film binnen een half uur al zichtbaar wordt zie ik trouwens niet als zwak maar juist sterk. Op deze manier wordt je als kijker juist sterk betrokken bij het onafwendbare lot van de slachtoffers.

@wibro: +1

Never let me go volgt niet het standaard stramien van de doorsnee film. Standaard is situatie uitleggen 30 minuten. Eerste schokmoment op 30 minuten tweede wending op 1 uur en tien minuten voor het einde gaat alles ineens weer goed. Hier werd de horror als statische achtergrond in het half uur geschetst. De verrassende wendingen zitten in de relatiesfeer.

Naar mijn idee is het puur drama en heeft het horrorscenario totaal geen effect in de film, het is slechts achtergrond. Ik heb alleen de liefdesrelatie gezien en het verloop ervan.

Het plotverhaal in de kop is dus pertinent onjuist. Ze komen helemaal nergens achter, ze weten alles al lang. En de kijker ook.

In de Spoilers kwam ik plots tegen die ik toch anders zie:
De oplossing voor alle ziektes is gevonden in donorschap van (achter)naamloze donoren. Hailsham is een expiriment, waarbij een groep donoren op een menselijker manier wordt grootgebracht dan in de bio-industrie die de standaard is. De kunst voor de Gallery wordt beoordeeld om te onderzoeken of de donoren misschien wel lijken op echte mensen. Dit expiriment wordt uiteindelijk gestaakt omdat de uitslag niet paste in het donor-programma.

Erg lame, had veel meer verwacht van de film en ik snap niet helemaal waar iedereen 'horror' ziet.. het is meer drama dan wat dan ook.

Ik houd normaal wel van drama's, ik vond sommige stukken dan ook wel oké, alleen dat vervaagde te snel om de film goed te vinden.

Prachtige cinematografie, oprechte vertolkingen van de acteurs en actrices (ik beken: fan van Carey Mulligan!) en een heerlijk rustige film. Alleen... wat een draak van een verhaal. Totaal onrealistisch: de personages ondergaan alles passief. Waarom vluchten ze niet? Waarom komen ze niet in opstand? Waarom zijn er geen niet-donor mensen die opkomen voor de "producten"? Ook wordt er weinig tot geen duiding gegeven over de onderliggende ideeën van die maatschappij, noch wordt er een reden of hint aangegeven waarom de donoren alles lijdzaam ondergaan. Een film als Lord of the rings is natuurlijk ook onrealistisch, maar als kijker kan je je inleven in die film waardoor het "realistisch" wordt. Je begrijpt het. Ook een Eraserhead is een "realistischere" film: er wordt gewoon niets in uitgelegd, waardoor je in een bepaalde mindset terechtkomt. In Never let me go worden halfbakken aanwijzingen gegeven. Neen, dan hoeft het niet voor mij. Jammer, want buiten het slecht uitgewerkte verhaal is dit een pareltje. 2,5/5*.

jaa,, ik ben het hier helemaal mee eens de laatste 45 minuten heb ik me gewoon verveelt..

maar toch vond ik het een heel aparte film niet iets wat je snel nog een keer tegen komt

Van #10 naar #5 én van 4,5* naar 5*

Jee, heb ik wéér gehuild op het eind, vanaf moment dat Kathy door heeft dat er geen uitstel is. 1e keer in bios gehuild, nu thuis met vriendinnen weer (die het droog hielden overigens). Alles klopt, het 'Britse', de cinematografie, score, acteerwerk, casting (vanirritante Keira , leraren en tot Garfield). En in het bijzonder Carey Mulligan. Zij is zo cool en kan acteren. Ze is zo goed gecast. Ze heeft iets jongs, maar ook iets melancholisch en wijs in zich.

Behoorlijk deprimerende film maar goed gemaakt en geacteerd.

Dat de film niet realistisch gaat worden wordt al in de eerste beelden aangegeven met de twee jaartallen en wat daarin bereikt zou zijn door de wetenschap . Een aardige vondst, een beangstigend toekomstbeeld maar gesitueerd in een recent verleden.

Heel aangrijpend drama die op een serene en visueel knappe manier het relaas brengt van drie jongeren wiens toekomst al vastligt van jongsaf aan. Die Carey Mulligan is een natuurtalent. Haar ogen stralen inderdaad iets melancholisch uit. Een krop in de keel krijg je en een serieuze nadenker is deze film.

Wat een trage film! Erg veel spijt dat ik mijn tijd hier in heb gestoken. Het eerste halfuurtje is best interessant, maar daarna wordt het erg saai. Zelden zo'n saaie en depressieve film gezien. In de hele film gebeurt helemaal niks. Ik wilde naar de film nog gaan trainen, maar dat zit er niet in. Ben moe geworden door deze film en wil gaan slapen.

Zeker geen aanrader. Jammer, want er had zeker meer ingezeten.