• 15.829 nieuwsartikelen
  • 178.409 films
  • 12.229 series
  • 34.010 seizoenen
  • 647.671 acteurs
  • 199.117 gebruikers
  • 9.378.471 stemmen
Avatar
 
banner banner

Caged (2011)

Thriller | 105 minuten
2,69 339 stemmen

Genre: Thriller

Speelduur: 105 minuten

Oorsprong: Nederland

Geregisseerd door: Stephan Brenninkmeijer

Met onder meer: Chantal Demming, Babette Holtmann en Joep Sertons

IMDb beoordeling: 4,8 (1.173)

Gesproken taal: Nederlands

  • On Demand:

  • Videoland Bekijk via Videoland
  • meJane Bekijk via meJane
  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Prime Video Niet beschikbaar op Prime Video
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play

Plot Caged

Stella (Chantal Demming) onderdrukt al jaren haar diepgewortelde verlangens. Haar huwelijk kabbelt voort en ze voelt zich niet meer begeerd. Uiteindelijk kan ze haar gevoelens niet langer negeren en begint een dubbelleven. Ze verandert in een "Unicorn", een bijnaam voor vrouwen die in hun eentje parenclubs en erotische feesten bezoeken. Stella bloeit op door al die nieuwe aandacht. Als haar man erachter komt kan hij niet veel meer doen dan haar de vrijheid geven die ze nodig heeft, in de hoop dat het allemaal gewoon een fase is. Op een dag ligt ze bewusteloos in een cel en heeft geen idee hoe ze er terecht gekomen is. Als na dagen nog een tweede vrouw Christine (Babette Holtmann) bij haar in de cel komt, slaat de paniek pas goed toe. Samen proberen ze erachter te komen wie hun ontvoerd heeft. Christine is ervan overtuigd dat het met Stella's lifestyle te maken heeft. Stella ziet zich genoodzaakt haar wilde leven tegen het licht te houden.

logo tmdbFilm stilllogo tmdbFilm stilllogo tmdbFilm stilllogo tmdbFilm still

Externe links

Alle Media

Video's en trailers

Reviews & comments


avatar

Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van Nicolage Rico

Nicolage Rico

  • 20220 berichten
  • 2365 stemmen

Stephan schreef:

Ik denk dat dat wel mee valt. Een gezond libido, seksueel actief zijn is nog lang geen verslaving.

Ik vraag me dus af waar daarin precies de grens ligt. Een libido is toch een soort van verkapte verslaving. Je kunt op dat moment niet zonder, heel je lichaam vraagt ernaar. Seks is verslavend.


avatar van Thorak

Thorak

  • 6354 berichten
  • 1887 stemmen

Zegt Stella niet ergens in de film dat ze heeft geprobeerd er mee te stoppen, maar het niet kan? Klinkt mij toch als meer dan sexueel agressief. Verslaafd dus...

Ik moet zeggen dat ik het allemaal wel erg veel op een kruising tussen Saw en Eyes Wide Shut met een vleug Martyrs vind overkomen, maar dan op z'n Nederlands. Opzich hoeft dat geen nadeel te zijn, maar ik moest er te veel aan denken tijdens het kijken van de film, wat mijn beoordeling daardoor toch wel flink naar beneden trekt... Ik kom nu op een krappe 3 uit.

Overigens zou ik de film over een tijdje nog wel een tweede kijkbeurt geven.


avatar van rep_robert

rep_robert

  • 27517 berichten
  • 4085 stemmen

Gelukkig zijn er nog mensen die het met me eens zijn


avatar van Nicolage Rico

Nicolage Rico

  • 20220 berichten
  • 2365 stemmen

rep_robert schreef:

Degenen die denken dat mannen nog steeds de baas zijn (in relaties) moet echt even wakker worden hoor. Vrouwen domineren, weten wat ze willen en de mannetjes lopen er over het algemeen als hondjes achteraan Dat is gewoon een algemeen iets. Kijk maar wie de portemonnee beheert in relaties bijvoorbeeld, in 90% van de gevallen is dat de vrouw.

Mjwah, te makkelijk gedacht. Vaak op langere termijn trekken de vrouwen geleidelijk aan de broek aan, maar dat is zeker geen 90%. Gelukkig zijn er nog genoeg dominante mannen.


avatar van rep_robert

rep_robert

  • 27517 berichten
  • 4085 stemmen

Jij denkt natuurlijk nog dat je de baas bent Rico Veel dominante mannen hebben tegenwoordig niet heel vaak meer een (lange) relatie en zijn meer de rokkenjagers. Vrouwen komen nou eenmaal meer voor zichzelf op en blijven niet meer tot hun dood vast zitten in een ellendig huwelijk. Iets wat Caged ook aangeeft en natuurlijk een tijdje geen verassing meer is.


avatar van Nicolage Rico

Nicolage Rico

  • 20220 berichten
  • 2365 stemmen

rep_robert schreef:

Jij denkt natuurlijk nog dat je de baas bent Rico

Uiteraard.

Klopt verder wat je zegt. Vandaar dat het nu ongeveer 50/50 is, terwijl het vroeger, dus heel vroeger 100% de man was.


avatar van Stephan

Stephan

  • 7890 berichten
  • 1387 stemmen

rep_robert schreef:

Ken genoeg meisjes die experimenteren.

Waarom noem je ze dan "Lesbo's"?

Thorak schreef:

Zegt Stella niet ergens in de film dat ze heeft geprobeerd er mee te stoppen, maar het niet kan? Klinkt mij toch als meer dan sexueel agressief. Verslaafd dus...

Nee, daar ben ik het niet mee eens. Ze zegt ook duidelijk dat het meer is dan seks. Het is haar ontplooiing, het "jezelf" durven zijn en uit een kooi kruipen. "To express yourself without limitations".

Dát is voor haar de grootste drijfveer, niet een zoveelste orgasme.


avatar van rep_robert

rep_robert

  • 27517 berichten
  • 4085 stemmen

Stephan schreef:

(quote)

Waarom noem je ze dan "Lesbo's"?

Was even een krachtterm Biseksueel zou meer op zijn plaats zijn. Wel lastig hoor, discussieren met een regisseur van een film, die heeft zijn antwoord telkens al klaar liggen

Maar het kan natuurlijk dat mensen het gedrag van zo'n vrouw anders interpreteren dan bijvoorbeeld jij als filmmaker. Ik zie het toch echt wel als een verslaving(overigens hoeft dat woord in dit geval niet perse een negatieve connotatie te hebben), jij meer als een bevrijding.


avatar van Thorak

Thorak

  • 6354 berichten
  • 1887 stemmen

Stephan schreef:

(quote)

Nee, daar ben ik het niet mee eens. Ze zegt ook duidelijk dat het meer is dan seks. Het is haar ontplooiing, het "jezelf" durven zijn en uit een kooi kruipen. "To express yourself without limitations".

Dát is voor haar de grootste drijfveer, niet een zoveelste orgasme.

Ja zulke excuses gebruiken alcoholisten ook regelmatig als ze weer een biertje opentrekken, of junks die nog een shotje nemen; "Het gaat niet om dat shotje, maar om het ontsnappen aan de werkelijkheid!"... Yeah right!

Maar ook vanwege "To express yourself without limitations" gebruiken veel kunstenaars en artiesten ook vaak drugs, ze kunnen er daarna alleen niet meer afblijven en de hoeveelheden worden steeds groter. Maar die zijn dan ook niet verslaafd geraakt?

Het is een eeuwen oud iets, dat verslaafden altijd een reden (lees: excuus) zoeken voor hun verslaving, of het nou alcohol, drugs, sigaretten, sex of wat dan ook is.


avatar van Stephan

Stephan

  • 7890 berichten
  • 1387 stemmen

Dus Stella is inmiddels al een lesbo, seksverslaafd en een junk... Wow...

Juist tegen dit soort opvattingen maakt Stella (en de film) zich sterk. Omdat iemand zich verzet tegen de door de maatschappij opgelegde waarden en normen (veelal Christelijk en Godvrezend van oorsprong) wordt die als 'niet in orde' afgeschilderd. Zal tevens voor velen (mannen vooral) als bedreigend worden ervaren.


avatar van patje27

patje27

  • 2 berichten
  • 2 stemmen

dus niemand heeft iets te zeggen over de film?


avatar van Stephan

Stephan

  • 7890 berichten
  • 1387 stemmen

patje27 schreef:

dus niemand heeft iets te zeggen over de film?

Gewoon bovenaan de berichten op "meningen" klikken.


avatar van rep_robert

rep_robert

  • 27517 berichten
  • 4085 stemmen

Stephan schreef:

Dus Stella is inmiddels al een lesbo, seksverslaafd en een junk... Wow...

Dat zegt hij niet natuurlijk. Hij zegt dat junks e.d. dezelfde argumenten aanvoeren om te ontkennen dat ze verslaafd zijn.


avatar van Stephan

Stephan

  • 7890 berichten
  • 1387 stemmen

Ja kom op... Dat is een beetje hetzelfde als te zeggen: "Je hoort mij niet zeggen dat ik u een vervelende man vind".

En de redenering is een beetje de wereld op zijn kop natuurlijk. Het vergelijk met drugs en seksuele ontplooiing gaat natuurlijk helemaal mank. We hebben het hier over dat je je behoeftes voortdurend moet onderdrukken en je door de ander niet de vrijheid krijgt jezelf te kunnen zijn.


avatar van rep_robert

rep_robert

  • 27517 berichten
  • 4085 stemmen

Ja, maar wat houdt die vrijheid nou precies in? Zij gaat aan de seks en kan er moeilijk meer mee stoppen, een verslaving dus. Snap niet waarom verslaafden niet met elkaar vergeleken kunnen worden. Een verslaving heeft vaak dezelfde kenmerken, het is alleen hetgeen je verslaafd aan bent anders is. Natuurlijk is een seks verslaving minder erg dan drugs(normaal gesproken), maar dat hoor je ons ook niet zeggen.


avatar van Stephan

Stephan

  • 7890 berichten
  • 1387 stemmen

Heb jij een zuurstof verslaving dan?

In beginsel is een verslaving iets dat je niet per se nodig hebt maar door gewenning niet meer zonder kan.

Stella gaat gebukt door een gebrek aan iets en daar uiteindelijk invulling aan geeft waardoor ze kan functioneren.

Een heel groot verschil lijkt me.


avatar van nakada

nakada

  • 2203 berichten
  • 1679 stemmen

En sex is een natuurlijke behoefte terwijl roken, alcohol en drugs dat niet zijn. Ook een wezenlijk verschil lijkt mij.

Maar ging het in deze film ook niet om het verschil in beoordeling tussen mannen en vrouwen die in wezen hetzelfde gedrag vertonen ? Mannen zijn stoer en vrouwen een hoer. Dan maakt het dus eigenlijk ook niet uit of het een verslaving is of niet.


avatar van Thorak

Thorak

  • 6354 berichten
  • 1887 stemmen

nakada schreef:

En sex is een natuurlijke behoefte terwijl roken, alcohol en drugs dat niet zijn. Ook een wezenlijk verschil lijkt mij.

Ben ik niet helemaal met je eens. Voortplanting is een natuurlijkebehoefte, sex voor plezier/genot niet. De mens is een van de weinige diersoorten die sex voor plezier heeft. Het is dus wel degelijk in het rijtje alcohol en drugs te plaatsen. Het enige verschil is dat alcohol- en drugsverslaving je lichaam sloopt.

Mannen zijn stoer en vrouwen een hoer. Dan maakt het dus eigenlijk ook niet uit of het een verslaving is of niet.
Dat is wel waar, voor de film maakt het opzich dus ook niet veel uit, ik snap om dat punt dan ook niet zo goed waarom Stephan er dan zo'n discussiepunt van maakt.


avatar van boemboem27

boemboem27

  • 1540 berichten
  • 1366 stemmen

voor mij geen geen geweldige film

maar voor een Nederlandse film in dit genre mwah

vandaar toch nog 2 sterren.

beetje erotiek,beetje thriller heb 'm afgekeken maar geen klapper.


avatar van handelaar

handelaar

  • 272 berichten
  • 79 stemmen

Met moeite uitgekeken, duidelijk op dit moment een beetje overgewaardeerd op moviemeter maar zal naar verloop wel in ranking gaan dalen.


avatar van rep_robert

rep_robert

  • 27517 berichten
  • 4085 stemmen

Thorak schreef:

Dat is wel waar, voor de film maakt het opzich dus ook niet veel uit, ik snap om dat punt dan ook niet zo goed waarom Stephan er dan zo'n discussiepunt van maakt.

Snap het ook niet, want niemand heeft dat namelijk ook gezegd(behalve Stephan zelf die soms te snelle conclusies trekt).


avatar van Stephan

Stephan

  • 7890 berichten
  • 1387 stemmen

Mijn zoontje heeft daar ook last van trouwens.

Komt waarschijnlijk omdat ik het niet eens ben met de stelling dat een seksueel agressieve vrouw een "verslaving" zou hebben en dat werd meerdere malen gezegd.

Maar nakada maakte een goed punt.

"Schwamm drüber".


avatar van Stephan

Stephan

  • 7890 berichten
  • 1387 stemmen

Op mijn facebook pagina heeft de filmmaker Fabian van Dongen de moeite genomen om een uitvoerige analyse te geven van Caged.
Ik wil dat hier graag met jullie delen.

Fabian van Dongen schreef:


Mijn persoonlijk verlangen naar meer Nederlandse films met wat ik noem ‘artistieke ballen’ wordt beantwoord door de nieuwe film van Stephan Brenninkmeijer. Waarom dat specifieke verlangen? De Nederlandse cinema context is vervuld van adequate maar vaak tamelijk vlakke films. In de amusement sector heeft de Nederlandse film zijn meest kleurrijke balans wellicht gevonden, maar wanneer er een poging wordt gedaan richting intens drama eindigt het toch vaak weer in een melodramatische of moralistische beperktheid. Heftigheid en/of intensiteit wordt in Nederlandse films te vaak geïnterpreteerd als zijnde uitbundigheid en over-the-top misère. Zelden verschijnen er hier films die zich daadwerkelijk verdiepen in de inner-worstelingen van een individu, zonder te vergrijpen naar ‘grootse’ en concrete dramatiek – conceptueel vaak sociaal of politiek uitdagend. Wat dat betreft heeft de Nederlandse cinema stiekem nog een flinke weg te gaan. Uiteraard zijn er hier en daar prachtige films die wel op een diepere en uitdagende wijze tot stand komen. Denk aan Kan Door Huid Heen, Wilde Mossels, De Jurk en wellicht Zusje; voornamelijk kleinere films die de artistieke uitdaging aangaan en iets meer risico’s durven te nemen door zich te verdiepen in personage en menselijkheid. Wanneer we nog verder reiken, door op zoek te gaan naar Nederlandse films die deze integere aanpak hanteren en vervolgens een stap verder gaan, betreden we de wereld van ‘de extreme film’. Op dit vlak is in Nederland dan ook weinig tot niets te vinden. Toen was daar Caged.

Caged exploreert de al dan niet donkere gangen van de wereld van vrije seksualiteit. Via de intiem geportretteerde protagonist Stella gaan wij als kijker hand in hand mee in haar erotische verkenningstocht. Het is zeker geen film zonder mankementen, maar de meerwaarde van dit werk is de uitdagende en oprechte intentie een verborgen wereld te schetsen, zonder enige concessies en weinig terughoudendheid. Doordat ik al veel over de film had gehoord was mijn verwachting enigszins gekleurd. Mijn huivering voor het kijken van de film was gebaseerd op het concept ‘shockeren om te shockeren’ - waar helaas door vele regisseurs uiting aan wordt gegeven in de extreme film. Het verheugt me te kunnen zeggen dat ik de expliciete en extreme aard van de film volledig verantwoord en onderbouwd vind. Dit is enerzijds natuurlijk een subjectieve kwestie – over smaak valt niet te twisten – maar waar ik op doel is dat een essentieel onderdeel van de insteek van de film zich richt op het verkennen en uitbeelden van de wereld van seksuele vrijgeestigheid en diens uitingen en vormen. Alles is hierin geworteld, of mee verbonden. Daarbij komt wel dat individuele kijkervaring altijd van belang is m.b.t. film-analyse. Wanneer je je begeeft op een ietwat extreem gebied blijkt dit bijna allesbepalend. Mij deed Caged op een goede manier denken aan films als Srpski Film (‘10/Srdjan Spacojevic), Martyrs (‘08/Pascal Laugier), en een beetje aan Cronenberg’s Crash (’96). Wanneer je deze drie films met Caged vergelijkt qua ‘shock elements’ of extreme beelden/thema’s valt Caged eerlijk gezegd in het niet. Dus, het valt allemaal wel mee. Desondanks, een waardige vergelijking uiteraard. Maar, waar gaat de film nou precies over?

Stella is een ‘gekooide’ vrouw; gevangen in een huwelijk met een man die niet aan haar diepste verlangens kan voldoen. Om haar onontkoombare behoeftes te botvieren creëert ze een geheim tweede leven als ongeremde minnares, op zoek naar spannende seksuele partners en situaties. Een soort Belle De Jour (‘67/Luis Bunuel) concept, zonder de geremdheid van Catherine Deneuve’s personage Séverine. Langzaam maar zeker blijkt dat de drijfveer van Stella meer is dan alleen lust. Ten gevolge van haar seksuele zoektocht vindt ze haar kracht en betekenis, bevestigd door een euforisch gevoel van vrijheid. Ze bevrijdt zichzelf van haar opgelegde ‘kooi’ en viert haar bestaan; “mijn lichaam viert feest”, zoals ze zelf zegt. Ze vindt onafhankelijkheid en richting, en straalt hierin. “Ik bèn seks!”.

De structuur van de film berust op een parallelvertelling. Enerzijds zien we Stella op de stoel bij haar psycholoog vertellen over haar bevrijding. Ze vertelt passioneel en gedetailleerd over haar erotische levensstijl, en weet op ontwapenende wijze een glinster in de ogen van de psycholoog te toveren. Deze kant van de parallelvertelling staat voor haar identiteit; haar kracht; haar bevrijding en haar glorie. Anderzijds zien we Stella als gevangene. Weliswaar bevrijdt, is nu haar lichaam gevangen. Ze is haar onafhankelijkheid en controle verloren. In deze beklemmende gijzelsituatie wordt Stella op angstaanjagend klinische wijze bedreigd en mishandeld. Of, toch niet? Nee, in principe wordt haar fysiek vrijwel geen geweld aan gedaan – in ieder geval veel minder dan het ogenschijnlijk lijkt. Wanneer zij uiteindelijk wakker wordt met een flinke snee onder haar buik blijkt deze zelfs nep; een illusie.
Deze gijzeling (or ‘caged’) verhaallijn staat voor ‘het oordeel’. Stella wordt hier geconfronteerd met zichzelf en haar daden. Wanneer er een tweede vrouw in de ‘cage’ wordt gezet, blijkt deze dame genaamd Christine de morele tegenpool van Stella. Zij gelooft in God. Christine is de belichaming van Stella’s geweten – wat doet denken aan Jimini Cricket (Pinocchio’s conscience) vanwege de knipoog naar Pinocchio als titel op de dvd van Stella d’r sekspraktijken. Stella en haar geweten/Christine vinden gedurende de langdurige gijzeling vrede en connectie met elkaar. Maar, wees de valse snee op de buik van Stella niet op ‘illusie’..?
Zonder iets te verraden kan ik zeggen dat de film een scherpe bocht naar links tegemoet gaat, waardoor Stella de kans krijgt zich ook van deze kooi te bevrijden, en uiteindelijk wederom verlichting weet te verkrijgen.

Mijn gevoel over Caged is erg positief. Ik voelde me voortdurend geboeid en betrokken richting Stella als hoofdpersonage. Actrice Chantal Demming zet op zeer bedreven wijze haar rol neer. Als first time leading actress imponeert ze me enorm. Ze jongleert elementen als kracht, angst, pijn, euforie, verlangen en verleiding als een echte ster, en speelt volledig naakt (letterlijk en figuurlijk), met de overtuiging, subtiliteit en sierlijkheid van een rasacteur. Eén van de weinige Nederlandse actrices die mij met slechts een blik kunnen raken, blijkt door deze eerste hoofdrol. Haar spel is waterdicht en hypnotiserend. Babette Holtmann als Christine heeft de moeilijke taak de volledig ingekleurde Stella wat tegengas en contrast te geven. Wanneer Christine haar entree maakt begeeft de film zich opeens op een ambivalent niveau. Wie is zij? Waarom is zij een onbekende? Waarom is zij zo anders dan Stella? Christine heeft, in tegenstelling tot Stella, een niet-rechtlijnig en tweezijdig karakter. Enerzijds conventioneel en bijna onschuldig – zie Stella kijken wanneer Christine braaf begint te bidden – maar anderzijds mysterieus en onderhuids.
Zonder al teveel weg te geven kan ik zeggen dat Holtmann de meest verrassende rol speelt in de film. Haar personage behoeft een actrice met de skills en verfijning van een kameleonacteur. Zonder enige moeite krijgt Christine zowel de kijker als Stella mee in haar bijna betoverend ‘goede’ blik, en neemt ons mee naar een onverwachte plaats.

De regie van Brenninkmeijer is uitdagend en stijlvol. Ondanks de niets verhullende aanpak heeft hij duidelijk ook de grip op de ingetoomdheid van het ritme en de toon van de film. De sfeer is consistent in spanning, met de nodige pieken hier en daar, en de juiste hantering richting het einde. Brenninkmeijer geeft zijn acteurs ruimte om te ademen, en heeft zijn vinger op de pols van de personages; geen storende focus op uitgewrongen onnodige plot-switches. Alles komt vanuit de vertelling: het hoofdpersonage Stella.

Enkele puntjes van kritiek van mijn kant: de dialogen voelen soms een beetje gekunsteld, en te duidelijk in functie. Niet alle bijrol-acteurs zijn even goed, wat soms een tikkeltje stoort. En, inhoudelijk miste ik wat richting en ontwikkeling af en toe. Maar, dit zijn kleine (en subjectieve) dingen. Uiteindelijk gaat alles zeker wel naar een goede plek. Ook mijn waardering voor de stijlvolle en soms dreigende cameravoering, de music score, en de special effects make up.

Caged is wat mij betreft een kostbare Nederlandse bijdrage aan de cinema die ik zo mis in Nederland.

Complimenten!


avatar van Mescaline

Mescaline

  • 7089 berichten
  • 3230 stemmen

Vanavond Caged gezien, maar moet deze film nog even laten bezinken.

In ieder geval viel de film me niet tegen en schrijf ik daar morgen meer over


avatar van Mescaline

Mescaline

  • 7089 berichten
  • 3230 stemmen

Caged begint op een rustige manier en weet goed op te bouwen.
De eerste scene dat Stella en haar man ruzie hadden vond ik ook op een erg aparte maar doeltreffende manier gefilmd. De camera draait door de woonkamer heen als of het te pijnlijk is om de ruzie aan de kijker te laten zien. Dit shot deed me een klein beetje denken aan het shot in Taxi driver waar ook de camera even een andere kant op kijkt als De Niro aan de telefoon zit.
Maar goed nu dwaal ik misschien wel wat teveel af van de film.
De scenes tussen Stella en haar psychiater of psycholoog (Victor) vond ik op een doeltreffende manier gedaan en ik had best nog wat meer van de sessies willen zien.

Chantal Demming had ik nog niet eerder gezien in een film maar vond haar visuele emoties echt heel knap overgebracht op film.

Ik hoor hier mensen klagen dat de film teveel porno inhoud zou hebben maar dat vond ik zelf echt reuze meevallen, kan me ook geen scene voor de geest halen waar de seks overbodig in was.

Caged heeft wat kleine invloeden van Eyes Wide Shut en misschien een hele kleine knipoog naar de eerste Saw film.

Bij het einde van Caged drong het me nog niet gelijk door en heb ik nog wat scenes terug moeten kijken, het was in ieder geval voor mij persoonlijk gelukkig niet voorspelbaar en de moord scene in bed maakte best indruk op mij.

Min puntjes vond ik toch wel dat we niet meer sessies zagen met Stella en haar psychiater en dat het personage van Christine als mens zijnde niet wat meer werd uitgediept, maar misschien had dit dan ook wel ten koste van de spanning moeten gaan?

Ik ben aan het twijfelen tussen een 3,5 en een 4, maar aangezien de film ook de volgende dag nog goed in me hoofd zit geef ik Caged toch het voordeel van die twijfel.

4*


avatar van Stephan

Stephan

  • 7890 berichten
  • 1387 stemmen

Fijn dat je de film kon waarderen. Dat shot waar je het over hebt is ook één van mijn favoriete momenten in de film. En de moord in bed was ook geweldig om te draaien. Ik zit daar zelf onder de camera met een plantenspuit met bloed haar "per slag" onder te spuiten.
Dat zie je terug in de making of


avatar van Mescaline

Mescaline

  • 7089 berichten
  • 3230 stemmen

Serieus? lijkt me moeilijk om serieus te blijven als actrice dan

Maar ik kijk vanavond the making of


avatar van rep_robert

rep_robert

  • 27517 berichten
  • 4085 stemmen

Leuk dat een regisseur zelf ook niet te vies is om de "kleine" klusjes te doen haha Misschien ook maar even die making of kijken.


avatar van Stephan

Stephan

  • 7890 berichten
  • 1387 stemmen

Ben er vaker te zien met een plantenspuit


avatar van Mescaline

Mescaline

  • 7089 berichten
  • 3230 stemmen

Stephan schreef:

Ben er vaker te zien met een plantenspuit

Nu al verslaafd ja ?