Caged (2011)

Ik zelf ben verre van een grote Nederlandse cinema buff. Ik vind de 'goede' films tamelijk schaars en ook op artistiek gebied is het aanbod vrij karig. Wel sta ik als eerste in de rij voor een nieuwe van Maartje Seyferth, Victor Nieuwenhuijs en Stephan Brenninkmeijer.

Het begin van de film weet gelijk de aandacht te trekken en vast te houden. Met sublieme cinematografie die gelijk uit het oog springt wordt de kijker begeleidt naar het hoofdpersonage van de film. Door verschillende segmenten uit Stella's verleden kom je steeds meer over haar te weten. Deze vertelstructuur werkt erg goed, hadh et zelf niet anders willen zien eigenlijk. Het thema promiscuïteit is erg intrigerend en ik benerg blij dat er rond dit controversiële thema in Caged geen belerend toontje te bekennen is. Integendeel zelfs.

Cast is prima in orde, allemaal van solide naar uitmuntend. Vooral Demming maakt indruk. Ze wist toch erg makkelijk mijn begrip en acceptatie naar de oppervlakte te brengen voor de beweegredenen van haar personage. Dat ik wat betreft dit thema best open minded bent kan ook wel flink mee hebben geholpen. Ook komt haar seksuele speelsheid erg goed naar voren en wat ze hier allemaal naakt presteert is zeer overtuigend. Ook haar angst tijdens haar isolement brengt ze enorm geloofwaardig tot uiting, is er iets wat Demming niet zo goed kan? Naast segmenten uit haar verleden, het hoe en waarom voor haar stap in het diepe krijgen we ook segmenten met haar therapeut voor de kiezen. De dialogen daarvan sloegen aan, vooral omdat Stella in haar argumentatie zeer duidelijk is (de wisselwerking met Reinier werkt dan ook heel erg goed). Ook zeer treffend op momenten.

Vooral zeer verrast door de seksuele expliciete content. Met een film met deze thematiek niet meer dan logisch natuurlijk maar het doen is toch een totaal ander iets. Veel regisseurs hadden dit niet eens gedurfd, Brenninkmeijer doet dat en verdient daar niets minder dan lof voor. Vooral de scene met Sertons is zeer indrukwekkend. Deze seksueel expliciete scenes zijn dan ook enorm geloofwaardig. Ook de scene in de club vind ik dan één en al surrealiteit uitstralen, echt een enorm sublieme scene. Al zijn er genoeg memorabele scenes aan te halen. Voor mij sprongen de sauna, de club, de beginscene, de expliciete operatietafel en de scene met Sertons er wel uit.

Op narratief gebied gewoon zeer solide. Al heb ik het gevoel dat het narratieve aspect ook veel meer een middel was dan een doel. De focus ligt voor mij vooral op cinematografisch vlak en de uitwerking van het thema promiscuïteit, waar Brenninkmeijer bijzonder goed in slaagt. Erg genoten en mijn verwachtingen zijn wel overtroffen. Ook blij met de keuze voor 4K, dat wordt een absolute BD aankoop.

Vandaag gezien. Via VoD. Kost wat, maar dan heb je ook wat...

Eigenlijk weet ik niet zo goed wat ik er mee aan moet. Een thriller zoals hierboven aangegeven is het volgens mij niet. Hoewel er zo nu een dan een creepy sfeertje hangt, zeker in het begin, is de film nooit echt spannend. Pornografisch heb ik ook al ergens gelezen, maar dat is ook flink overdreven. Er zit flink wat erotisch materiaal in maar dat heeft over het algemeen weinig met porno te maken. Ik kan er niet echt eenduidig een genre bij verzinnen, maar dat is zeker geen minpunt. Het zou een dramatisch psychologisch erotische thriller kunnen zijn.

Chantal Demming en Babette Holtmann kwamen zeer overtuigend op mij over. Vooral Demming maakte indruk door zich letterlijk en figuurlijk helemaal bloot te geven. Prima prestatie. Het verhaal vond ik redelijk met een mooie ( saw-achtige ) ontknoping. Helaas verslapte mijn aandacht tijdens de flashbacks op een gegeven moment. Na een paar flashbacks waren de drijfveren van Stella mij wel duidelijk en vond ik de gesrekken met haar psychiater niet langer interresant.
De muziek was zo nu en dan irritant, techno deuntjes, maar over het algemeen voldoende. In het begin deed het mij een beetje aan 2001: a space odyssey denken.
Visueel tenslotte, ondanks de eenvoudige settings, toch interresant genoeg.

Ondanks deze knullige omschrijving ( het is tenslotte al laat ) moet ik wel zeggen dat de film makkelijk wegkeek en ik me wel vermaakt heb. Voorlopig een ruime voldoende dan maar.

edit: wat was dat in het begin van de film, met dat spiegelbeeld dat niet synchroom liep met zijn origineel ?

deze film heeft mij van het begin tot het einde getriggerd, geen last gehad van enige traagheid, prima geacteerd, geweldig plot, hier en daar een fesst van herkenning ja een echte aanrader.

En ja hoorrr er wordt weer eens iemand wakker in een onbekende ruimte, toegegeven die premisse heerst maar ik zie hem tegenwoordig wel erg vaak. Ditmaal gaat het om een op het oog keurig huisvrouwtje met een duistere kant; en jawel we hebben het hier over SEX lieve mensen. Middels een aantal terugblikken vol 'actie'scenes en een gesprek met haar psychiater komen we erachter dat deze Stella er wel pap van lust, en laten we dat toch vooral niet ontmoedigen.

Desondanks brengt dit alles wel de nodige ellende met zich mee; met manlief botert het niet meer, een avontuurtje op het werk loopt slecht af en op de sexfeestjes lopen soms vreemde snuiters rond. Nog erger; de promiscue levensstijl lijkt directe oorzaak voor haar ontvoering. Dit vermoeden heeft althans ene Christine, die een paar dagen later in dezelfde 'cel' wordt gedumpt. De dames moeten heel wat ontberingen doorstaan voordat duidelijk wordt wat hier zoal loos is.

Best spannende en heftige erotische scenes larderen deze film, het spat er bij tijd en wijle van af. Helaas zakt elders 'Caged' dan weer in; de dialogen zijn niet altijd even geloofwaardig, de film is toch wel langdradig en de ontknoping zelfs ronduit potsierlijk. De psychologie achter het geheel is dan wel interessant (net als in 'Swingers' eigenlijk) maar toch wringt er een schoentje; het personage Stella komt net niet geloofwaardig genoeg over om de openingsquote van Freud te rechtvaardigen. Vooral de scenes met Reinier hadden soms een javastzalwel gehalte.

Demming gaat er verder wel volledig voor in een bijzonder gewaagde rol in deze film die de grensjes soms adequaat opzoekt. Zeker niet slecht verder, maar helaas ook niet erg goed.

2,5*.

Aan de ene kant is het een intrigrerende film met een achterliggende gedachte waar je wel even bij na kan denken en vond de film er verrassend fris en professioneel uitzien(ondanks het lage budget).

Maar op een gegeven moment lijkt het plot enkel geschreven te zijn om zoveel mogelijk tieten en geile mensen in beeld te brengen. Dat breekt Caged uiteindelijk wel op, want serieus er naar kijken wordt gewoon te moeilijk op een gegeven moment. Ik weet ook niet Victor Reinier in de film deed, maar volgens mij leek hij meer zin te hebben om Demming elk moment te bespringen dan serieus naar haar verhaal te luisteren.

Een leuke poging Stephan, maar de film deed uiteindelijk weinig bij mij en was eigenlijk niet eens zo nieuwsgierig naar de daders, het motief en hoe het zou eindigen.

2,5*

Op mijn facebook pagina heeft de filmmaker Fabian van Dongen de moeite genomen om een uitvoerige analyse te geven van Caged.
Ik wil dat hier graag met jullie delen.

Caged begint op een rustige manier en weet goed op te bouwen.
De eerste scene dat Stella en haar man ruzie hadden vond ik ook op een erg aparte maar doeltreffende manier gefilmd. De camera draait door de woonkamer heen als of het te pijnlijk is om de ruzie aan de kijker te laten zien. Dit shot deed me een klein beetje denken aan het shot in Taxi driver waar ook de camera even een andere kant op kijkt als De Niro aan de telefoon zit.
Maar goed nu dwaal ik misschien wel wat teveel af van de film.
De scenes tussen Stella en haar psychiater of psycholoog (Victor) vond ik op een doeltreffende manier gedaan en ik had best nog wat meer van de sessies willen zien.

Chantal Demming had ik nog niet eerder gezien in een film maar vond haar visuele emoties echt heel knap overgebracht op film.

Ik hoor hier mensen klagen dat de film teveel porno inhoud zou hebben maar dat vond ik zelf echt reuze meevallen, kan me ook geen scene voor de geest halen waar de seks overbodig in was.

Caged heeft wat kleine invloeden van Eyes Wide Shut en misschien een hele kleine knipoog naar de eerste Saw film.

Bij het einde van Caged drong het me nog niet gelijk door en heb ik nog wat scenes terug moeten kijken, het was in ieder geval voor mij persoonlijk gelukkig niet voorspelbaar en de moord scene in bed maakte best indruk op mij.

Min puntjes vond ik toch wel dat we niet meer sessies zagen met Stella en haar psychiater en dat het personage van Christine als mens zijnde niet wat meer werd uitgediept, maar misschien had dit dan ook wel ten koste van de spanning moeten gaan?

Ik ben aan het twijfelen tussen een 3,5 en een 4, maar aangezien de film ook de volgende dag nog goed in me hoofd zit geef ik Caged toch het voordeel van die twijfel.

4*

Gewaagde film met een interessant onderwerp. Het ziet er allemaal prima uit en het verhaal is onderhoudend en wordt verteld met prikkelende beelden en scenes. Wat ik minder sterk vind aan de film zijn de dialogen en monologen die af en toe vrij lang duren maar die mij niet overtuigen.

Wel een aanrader want een bijzondere Nederlandse film.

Sympathiek.

Ik denk dat het door de publiciteit komt en door een klein interviewtje met Stephan waarom deze film me enige tijd toch heeft getrokken. Het is weliswaar mijn eerste Brennink, en qua trailer, poster of plot werd ik totaal niet enthousiast. Het concept en het idee erachter, de ophef, de goedwilligheid vanaf de productie kant maakte toch iets los. Ik was gewoon nieuwsgierig.

Originaliteit straalt door afwezigheid. Ik zag zo Kubrick's natte droom en een paar vage invloeden van Saw voorbij komen, ook de dialogen en monologen, leken een beetje a la Trier voor geschoteld te worden. Nu is het absoluut geen straf om met Kubrick, Lars von Trier of de Saw reeks te worden vergeleken, helaas doe ik dat dan ook niet. Het gaat me meer om het idee erachter. Zo heb ik altijd het gevoel dat Trier zijn cast echt woord per woord bewust laat praten, woorden anders uitspreken dan je in werkelijkheid onbewust doet. Ik merkte dit sfeertje ook op, vooral in de therapie-scenes leek Stella zich soms iets te bewust. Iets te mooie woorden, met wellicht wat verwijzingen.

Qua structuur vond ik de film een gedrocht, zelden mee gemaakt hoe mooi maar tegelijkertijd ook lelijk een film kan zijn. Ik vond het heen-en-weer een beetje knullig, soms dacht ik dat een monoloog ook beter aan het begin van de film gezet kon worden, omdat het leek alsof Stella tegen iemand anders weer haar verhaal begon te vertellen, en het ergste was de dagen-teller. Totaal niet mijn ding, zo'n keuze voor structuur kost helaas bij mij heel wat punten.

Toch kent de film opvallend veel pluspunten, allereerst is Chantal echt een aanwinst voor de Nederlandse Film wereld, nu krijg je bij mij niet gelijk credits als je seksuele handelingen verricht als kunst, ik voelde bij haar echt de drang om door te breken. Ik weet niet of dit haar debuut is, nog nooit verder gezien, maar anders petje af. Ze werkt wel beter met tegenspelers dan alleen.

De film is mooi onderhoudend gefilmd, niet erg bijzonder, de laatste scene vond ik wel sterk qua montage en gebruik van beelden, ook de beelden in het water en natuurlijk de opdringerige soundtrack lag toch een dikke sfeer op Caged, wat 'ie in mijn ogen in de ''andere minder spannende delen'' miste.

Ik weet niet of Caged zo zeer is wat het lijkt, Stella praat te veel over een kooi waar ze ooit in heeft gezeten. Ik zag de opsluiting meer als een symbolische verwijzing naar haar verleden, ze beschouwde de seks binnen ook niet als fijn... Totdat er een complot wordt los gebarsten die naar mijn zeggen het mysterieuze van de film koudbloedig verwijst naar de zoveelste thriller met een leuk complotje. Jammer, maar nu ik er een nachtje over heb geslapen, wellicht een manier om je kijkers meerdere interpretaties te laten geven.

Al met al een interessant Nederlands werkje. Voelt niet Hollands, is het misschien ook niet. Totaal niet choquerend of iets in die geest. De seks is echt, maar anno 2011 is dat alleen voor goedgelovigen nog een ding om ophef over te maken. Het had van mij niet gehoeven, maar zet wel een sfeer en een wil om serieus genomen te worden.

Goed aan gedaan om te zien, veel goede en slechte kanten, van mij de voordeel van de twijfel: 3,5 ster.

Toch wel erg gewaagde film! Dat is toch een positieve kwalificatie die ik aan deze film wil meegeven.

Eindresultaat is niet helemaal mijn ding. Wat dat betreft kent de film wat mij betreft 2 kanten die me niet beide evenzeer boeien.
Het hoofdpersonage is interessant en haar levensstijl en seksuele bevrijding geloofwaardig. De erotiek is ook buitengewoon sterk in de film, al was het maar door de werkelijk prachtige hoofdrolspeelster, die ik verder totaal niet kende.
Eindelijk een 'echte' vrouw en dan ook nog eens in zo'n rol, wow.

Aan de andere kant is er het hele 'Saw' -achtige plotje wat me echt veel minder deed. Niet alleen is het mij allemaal wat vergezocht gedoe, maar dat sadistische bevalt me allemaal niet zo en echt sterk en doordacht vond ik het ook weer niet.

Ook de scene met Joep Sertons was boor mij tamelijk onverklaarbaar, wat was nu precies het nut daarvan? Qua erotiek deed het ook nogal afbreuk vanwege de vrij smakeloze houseparty en Sertons' afschuwelijke latexvestje

Lovenswaardig project waar je waarschijnlijk gewoon in mee moet willen gaan. Dat lukte mij niet echt, buiten de psychologie van het hoofdpersonage.

Meh.

Hoop lieve reacties hieronder. Heb ook wel sympathie voor het project. Maar als we dat even buiten beschouwing laten vond ik het als film zelf weinig soeps.

Dialogen en monologen zijn als een soap geschreven. De kijker mag niets zelf invullen alles wordt door de hoofdpersoon verteld. Is het niet aan de psycholoog dan is het wel aan haar mede gevangenen. Het maakt het allemaal wat saai. Ook het mysterie van wie haar daar nou heeft geplaatst, werkt totaal niet. Je krijgt ellenlange terugblikken en dan wordt ze weer eventjes aangerand. Het boeide me vrij weinig. Visueel is het ook allemaal wat mak. Het technische team weet wel hoe alles werkt maar missen wat visie. Verder dan wat rijders en duidelijk uitgelicht geheel komt het niet. De seksclub scene met een DJ maakte dat ook pijnlijk duidelijk. Alles is zo licht. De muziek brrr. Daar had toch wel wat meer impact uit kunnen worden gehaald.

Op alle vlakken imo niet best. Maar de poging is lovenswaardig. Wellicht opent het wat deuren en durft de regisseur wat dingen los te laten. Geef in ieder geval de montage aan een ander.

1 ster.

Lof voor iedereen die een onafhankelijke productie van de grond krijgt en zeker een redelijk gedurfde als de deze, maar helaas rammelt de uitvoering aan alle kanten. Visueel behoorlijk pover, goedkope look (vreselijke art-direction) en matig spel. kleine 2*

Toen ik de film voor het eerst zag, zou ik hem een 3.0* gegeven hebben. De tweede kijkbeurt beviel iets beter en ik zat er ook veel lekkerder in, waardoor een verhoging niet onterecht is. Omdat ik hem nu voor de tweede keer heb gezien vond ik het wel leuk om te kijken of mijn visie veranderd was. Ik had Stephan tijdens de eerste kijkbeurt al het e.e.a. verteld over wat ik er van vond, dus het leek me wel leuk om die punten er nog eens bij te nemen.

Qua film zelf ben ik niet veel nieuwe dingen meer tegengekomen, daar heb ik waarschijnlijk ook niet zo op gelet, maar puur de beleving an sich was een stuk 'aangrijpender'.

Het begon al met een mooie, nieuwsgierigmakende intro. Onheilspellend. Wat me direct opviel was het geluid, een mix van intense, sfeervolle, gevoelige of juist duistere klanken. Erg goed, intrigeert ontzettend. Wat dat betreft was mijn interesse dus al vrij snel gewekt. Dat was het sowieso al, want Victor en Joep vind ik twee geweldige mannen die ik graag zie. (Baantjer en Westenwind hè). De vrouwen daarentegen kende ik nog niet, maar ook zij hebben me niet teleurgesteld.

Ingenieus camerawerk (de scène in de sauna vond ik erg mooi) waar ik in het begin even aan moest wennen maar naarmate de film vorderde ik meer kon waarderen, zeker wat betreft de spanningsopbouw. Het prettige acteerwerk en, zoals ik al zei, de muziek werkte hier zeker aan mee. Je voelt de angst en de onmacht van Stella en je vraagt je direct af hoe ze in deze situatie terecht is gekomen en wie er verantwoordelijk voor is.

Ik ben een 'horrormeisje', de meest cliché slashers vind ik genietbaar, dus de seksscènes die ik meestal zie in films zijn.. tsja, niet veel soeps. In Caged is dat net iets anders aangepakt, thank god. Niet dat ik Caged vergelijk met een sleezy teenslasher, maar je snapt het punt vast wel. De seksscènes zijn mooi, sexy en zelfs vrij opwindend en nergens wordt het vulgair of ‘plat’.

Tijdens de eerste kijkbeurt begreep ik het niet helemaal. Hoe zat het nou precies met de motieven? Ik was het even kwijt. Na wat uitleg van Stephan, vroeg ik me tijdens de herziening af hoe ik dat nou de eerste keer gemist kon hebben. Het was toch vrij duidelijk? Of zocht ik er misschien teveel achter?

Stephan gebruikte vaak het woord 'prikkelend'. Dat is exact het gevoel wat ik heb bij Caged.

Prikkelend.

Behoorlijk erotisch getinte thriller die je op een amateuristische wijze doet herinneren aan zeer geslaagde werken als Eyes Wide Shut en Martyrs. Chantal Demming en Babette Holtmann (twee namen die ik nog niet eerder had aangetoffen) doen weinig verkeerd en zijn overtuigend genoeg maar ik sta weer te kijken van een paar dialogen die te geforceerd overkomen en vanuit het niets een aantal bizarre wendingen aannemen. Erg zonde, en over het algemeen helaas typerend voor een Nederlandse productie.
Het gesprek met de psycholoog vond ik onnodig en doordat dit er steeds willekeurig tussen de gebeurtenissen was gemonteerd zorgt het ervoor dat je uit de beklemmende sfeer wordt gehaald die juist getracht wordt hier te scheppen. Ook de 'alledaagse' situaties met een vrij lelijke belichting die ons meer inzicht zouden moeten geven in het leven van Stella vond ik niet altijd even toepasselijk en veel voegde het allemaal niet toe.
De spannendste momenten vind je toch terug in de kille ruimte waar de twee vrouwen opgesloten zaten. Ook de operatietafel heeft een beklemmende ondertoon waarin aanvankelijk veel gruwelijke handelingen plaats leken te vinden terwijl het naderhand enkel een uitdagend spelletje bleek te zijn zonder echte moordzuchtige intenties.

Het zijn vooral de pikante beelden in combinatie met een openbaring van de deels ontevreden señora die voor een redelijk spannend geheel zorgen maar echt overtuigd ben ik niet en ik heb het idee dat de makers iets te schokkend uit de hoek wilden komen.

3 keer niks, deze Nederlandse thriller met Engelse titel.

Caged is een thriller met teveel erotiek, geen spanning en geen sfeer. De acteerprestaties zijn gelukkig nog best aardig, en het keek op zich nog wel aardig weg. Maar Caged bevatte teveel seks en te weinig spanning voor een thriller.

Het is een groot mysterie hoe Stella in die ruimte gekomen is, wie haar daar geplaatst heeft. Maar het was totaal niet interessant, de ene terugblik op de andere. Geen één maakte het geheel spannend of interessant.

De operatie scènes waren erg apart maar absoluut niet shockerend. Wat wel de bedoeling lijk te zijn. Daarnaast wordt echt alles uitgekauwd, zoals eerder gezegd mag de kijker niks zelf invullen helaas.

Lastige film om een mening over op te schrijven. Aan de ene kant irriteert de vertelstructuur me, en vooral de gesprekken met de psychiater zijn een te flauwe manier om er een lijn in te brengen. Maar aan de andere kant zitten er wel een paar echt mooie shots in de film - ik noem de spiegel in het begin, en het sterrenbeeld aan het einde.

Daartussenin dan de rest van het verhaal. Verrassend, zeker. Spannend misschien nog net ook wel - hoewel de hoofdpersoon me absoluut niet sympathiek wordt (het is voor mij zo'n type wat ik in m'n achterhoofd een zoekerig zijkwijf zou noemen, en waar ik met een grote bocht omheen zou lopen), en het me ook eigenlijk niet echt iets gaat schelen hoe het nou eigenlijk met haar afloopt.

Vond de film een beetje weg hebben van de Nederlandse internet film "claustrofobia", maar dan met veel sex....

Tja, om nou te zeggen dat ik het een bijster goede flm vond wil ik echt niet zeggen. Acteerwerk is wel owke, score ook wel, maar voor mij hoefde al dat bloodgeweld allemaal niet. Ik heb niet gelezen waar de film over zou gaan, alleen dat ik dat het een Thriller zou zijn....

Laten we zeggen dat het mijn gerne niet is, de erotische thrillers.

Van mij een 1,5*

Ik had echt gehoopt dat ik dit een goede film zou vinden maar hij is echt hard tegengevallen.
Ten eerste bevestigd het alleen maar weer eens dat Nederlandse cinema weer bol moet staan van de seksscènes. En op zich niks mis mee maar deze film doet daar weer lekker aan mee. Het doet het wel op een manier dat je er niet opgewonden van wordt dat moet ik toegeven. Het wordt niet verheerlijk maar heb zeker het gevoel gehad dat de helft van de film iets van een tiet of vagina in beeld heeft. Ik krijg alleen maar een bevestigend gevoel hierbij.

De film had een goede intro met een desolaat sfeertje en een fantastische sounddesign.
Het camerawerk was erg statisch, totaal niet opvallend. Op een scene na dan toen die man de Pinokkio dvd aan het kijken was toen draaide de camera wel aardig van links naar rechts en vanuit 2 posities die in elkaar overvloeide.

De stukken bij de psychiater.:N De psychiater was niet geloofwaardig en hij had niet een grote inbreng maar ik geloof totaal niet dat dat een psychiater was. Dat gewoon een man die even op die stoel ging zitten in het begin geen intellectueel brilletje droeg en even later wel en op het einde een fonkeling in zijn ogen kreeg. Stella zei gewoon dingen daar die meer down to earth gebracht had kunnen worden. Dialogen lijken gekunsteld en emotieloos.

De film vond ik vooral saai en alles wordt uitgelegd en het boeide me niet echt.

Spannend was het niet maar wel hier en daar een creepy sfeertje. Jammer genoeg wanneer die andere vrouw erbij komt dan weet je gewoon dat zij een belangrijke waarde in het verhaal heeft.

Nou zijn er wel meer van de dingen die ik kan opnoemen. Dat swingers feestje had van mij wel langer mogen duren. Het liedje op het einde vond ik erg matig. Sowieso had ik het een sterker einde gevonden als de deur gewoon niet openging en je afvroeg en dat je niet te weten krijgt of Stella ooit vrij komt. Nog steeds geen geweldig einde maar wel een met een bittere nasmaak aan het geheel.

Demming is een sterke actrice en de sounddesign is top maar voor de rest vond ik een saaie rit en spanningsloos en ja het had van mij veel luguberder gemogen. Voor de rest boeit de vunzige praat mij ook niet.
Misschien dat ik ook geen enkel probleem heb met Stella's gedrag dat ik het allemaal niet boeiend vind en polygamie niet iets is waar ik van schrik of wereldvreemd vind.

Best wel een aardige erotische thriller die soms zelfs neigt naar lichte porno. Het verhaal was best boeiend maar ik had wel het idee dat de regisseur hier en daar wat gejat heeft uit andere films (o.a. "Saw 1", "Eyes Wide Shut" en "In Therapie"). Maar ondanks dat zat het verhaal best aardig in elkaar en deed de cast het best goed en dan met name Chantal Demming die goed en zeer gewaagd speelde en ook veel van haar mooie lichaam liet zien. De climax in het verhaal vond ik overigens zeer matig en had beter gekund, ik verstond er ook niets van (een of andere Balkan taal). Maar al met al best een gedurfde Nederlandse film die soms ook wel opwindend was.

Een 0.5* is het niet geworden, maar veel meer ga ik er ook niet aan geven.

Bottom line voor mij is dat ondanks een hoop prikkelend bedoeld materiaal de film me nauwelijks wist te boeien, waardoor het niet werken van de film extra in de verf gezet werd. Het is duidelijk dat Stephan met deze film wat duidelijk wilde maken, die boodschap kwam alleen niet echt over.

Het horrorgedeelte vond ik nog het best werken. Zag er ook qua look het professioneelst uit, al blijft het wel een beetje hangen in nadoen van wat de laatste vijf jaar continue gedaan wordt. Het voegt ook weinig tot niks daaraan toe. Sowieso is het wakker worden in een kamertje genre ondertussen een klein risico geworden (je moet je als film dan toch al snel dubbel gaan bewijzen aangezien men ondertussen het concept wel kent), wordt nog een stuk moeilijker door het ontbreken van enige spanning of echte dreiging. Ik zou het einde dan ook wat anders gedaan hebben ipv alsnog er een spannend en genre-passend einde aan te proberen breien.

Nu doet de film ook wel iets anders met dit bekende gegeven, alleen niet zo goed. De gesprekken op de bank kwamen totaal niet over. Het leek alsof Stephan zelf de hele tijd aan het woord was, de teksten zijn bijna literair en enorm bedacht. Deze scenes zijn echt "hier is m'n boodschap, ik heb ze mooi mogelijk proberen inpakken". De delivery is ook echt bijzonder matig. Sowieso heb ik bij Belgische/Nederlandse films problemen met het befaamde AN "zo-praat-toch-niemand" acteerwerk, in combinatie met de zwaar gescripte dialogen is het dodelijk.

Verder lukt het de film ook niet mijn interesse op te wekken voor de wereld van Stella. Het is absoluut de mijne niet, maar daarin onderscheidt een écht sterke film zich dan meestal, om dan toch net die andere wereld toegankelijk en begrijpbaar te maken. Vond het uiteindelijk een hoop gejank om niks, waarbij de enige straf voor Stella leek te komen van een buitennissig script-trucje in plaats van enige wereldse en menselijke problematiek.

Het drama werkte niet, de boodschap vond ik te geforceerd ingewerkt en het alternatieve horrorplotje mistte alles wat dit soort films nog enigszins interessant kunnen maken. Het resultaat is een moedige poging om twee ideeën te combineren, maar uiteindelijk een redelijk groot falen.

Nu verwacht ik ook niet dat Stephan hier verder veel waarde aan zal hechten (en gelijk heeft hij), maar één ding zou ik hem toch nog echt willen meegeven, in naam van iemand die er toch wat kennis van zaken heeft: laat je de volgende keer omringen door iemand die iets meer van dance/DJ/party muziek kent, want die belabberde en ondermaatse film-techno deuntjes kunnen gewoon echt niet, zeker niet in een expliciete films als deze. Daar val je toch echt zwaar door de mand

1.0*

Controversieel voor een Nederlandse film.
Ik wist niet wat te verwachten en heb met gemengde gevoelens, doch geboeid naar de film gekeken. Af en toe met een wegdraaiend hoofd, omdat sommige, naar mijn mening lugubere, scenes erg tot de verbeelding spreken. Voor mij een redelijk geloofwaardige film, tot op zekere hoogte, maar wellicht moet ik dat geloofwaardige laten varen.
Want ik vraag ik me nog steeds af: wat is het motief van Christine, om een voor haar onbekende vrouw waarmee haar echtgenoot een eenmalig slippertje heeft gehad, gevangen te nemen en te vernederen en daar ook nog eens een medestander in te vinden? Waar heeft Christine zo snel de middelen, mogelijkheden en geheim onderkomen vandaan gehaald?

Normaal gezien weten "dit soort films" (ik generaliseer even) nauwelijks mijn aandacht op te wekken, maar in een Brenninkmeijer (goed of slecht) heb ik altijd wel zin. Doch het was de poster welke direct mijn aandacht trok; prachtige kitscherigheid! De sfeer die het uitstraalt kom je ook bij vlagen in de film tegen waardoor Caged je dan ook moeiteloos weet te intrigeren. Samen met de erg sterke rol van Chantal Demming zijn dit de twee grootste troeven van de film.

Daartegenover staat een miscast vanjewelste. Zonder enig inspiratie of motivatie en met de uitstraling van een vaatdoek, gaat de Nederlandse Golden Raspberry voor slechtste acteur naar Victor Reinier die met zijn non-prestatie er alleen in slaagt om enorme wrevel op te wekken bij de kijker. Daarnaast halen deze interrupties je telkens uit een vaak spannende film; en om dan weer in diezelfde mood te komen is makkelijker gezegd dan gedaan. Schrappen is dan ook mijn opinie.

Andere kleine aandachtspuntjes zijn de score, welke juist industrialistischer had moeten zijn, de soms teveel aanwezige dialogen (zeg meer met minder) en de toch wel voorspelbaarheid (introductie van de 2e vrouw wiens rol vanaf de eerste seconde duidelijk is).

Desondanks erg goed bevallen en ik zie uit naar Brenninkmeijer's volgende project.

Pfff wat een vervelende film zeg. Het begin en de opbouw van scene in kelder, scene voor de kelder, scene in kelder.... enz is nog wel goed gedaan maar na een tijdje is dit niks meer dan een rare slecht uitgewerkte pornofilm met een erg flauw plot: vrouw is ernstig sexgefrustreerd en door al der excessieve seksgedrag en door met jan en alleman te boemboemen word ze der een keer slachtoffer van door in een kelder wakker te worden met een soort gemaskerde freak die zo nu en dan eens langs komt om aan der tieten te zitten, met der te rommelen en ohja... ook zo grappig: tegen etenstijd ff naar de snackbar gaat om zo de patatjes te halen. Want de slachtoffers moeten wel eten.

Uiteindelijk word de film ook steeds houteriger. Het begin beloofde al vrijwel iets goeds maar het blijft maar haken en vervelen met tergende soap-acteerwerk, seks hier, seks daar en ook nog met een onlogische ontknoping wat de plank ook volledig missloeg. Het idee, van dat die Stella een keer de verkeerde man neukte en dat ze daardoor gevangen werd vond ik wel erg raar en simpel in elkaar gezet. Zo kan je nog wel meer van de gekste dingen verzinnen.

En zoals gezegd: ook de acteurs waren gewoon erg irritand en soms leek het wel alsof ik naar een Rtl-soap zat te kijken, maar dan met een beetje horror. De hele film word gewoon beroerd uitgewerkt en wil vaak onlogisch uit de hoek komen. Stella werd naderhand ook gewoon ontiegelijk vervelend met dat ze de hele film door maar zeikt over hoe eigenaardig ze over seks denkt en jan en alleman over der heen laat komen. Ook zit er vaak maar weinig emotie in mevrouw. Zelfs in de kelder heb ik een paar keer gewoon flink moeten lachen om haar lompheid.

Nee, dit was hem toch niet.

1,0*

Latex lul.

Volgens de commentaartrack is niet alles echt wat aan de kijkers wordt voorgeschoteld. Tijdens het aanschouwen zou je toch bijna denken dat de acteurs werkelijk seks met elkaar hebben. Voldoende geslachtsdelen in beeld in elk geval. Maar als de beruchte scène waarin Demming een erectie beroert nep is, moet de hier getoonde lul wel haast van levend latex zijn gemaakt. Van dat ‘stofje’ gesproken. Het is jammer dat enige zinnenprikkelende erotische scènes gelijk aan kracht inboeten door van die rare vestjes en andere onappetijtelijke kledingstukken.

Toch wordt er geprikkeld. Met of zonder opzet, want het onderliggende mysterie wordt soms bijna weggevaagd door het geneuk. Hoe griezelig een en ander er ook aan toe gaat. Wat ook al niet meehelpt de beoogde spanning erin te houden is het hoofdpersonage. Een allesbehalve sympathieke vrouw die weinig gevoelens van empathie zal oproepen bij de gemiddelde kijker. Vreemdgaan blijft nu eenmaal een impopulaire bezigheid en echt leuk komt ‘Sletta’ verder niet over. Geil wel.

Redelijk.

Wij hebben deze film helaas deze week pas ontdekt, heel mooi, erg goed in elkaar gezet. En we zijn er echt heel blij mee dat dit soort films proberen om de discussie aan te gaan over het fenomeen "Swingers". Want maar al te vaak worden deze groep mensen als vies, sexverslaafd, ordinair en vulgair weggezet.
Wij zijn zelf ook swingers, of beter gezegd (vanwege de komst van ons kindje) swingers geweest. En hoe moeilijk het is om begrip voor deze levensstijl te creëeren weten we maar al te goed. Fijn om te zien dat in deze film duidelijk wordt dat ook 'normale' mensen met enig niveau deze denkwijzes hebben, dat het niet alleen ordinaire, laagopgeleide viezerikken zijn die ziek in hun hoofd zijn.

Geloof me, er zijn meer swingers in je omgeving misschien waar je het totaal niet van verwacht. Misschien je buurman, je baas, of iemand in de familie die het ook doet. Respecteer eenieder en spreek de mensen er zelf op aan, maar vertel het niet aan anderen als jij ook niet zou willen dat zij over jou zouden roddelen. Dat zijn ongeschreven regels.

Openminded zijn en sex zien als het mooiste dat de mens kan beleven, in ons geval altijd in het bijzijn van de andere partner, juist dat is iets dat je alleen kunt als je relatie heel goed is. Plezier beleven met je lichaam zonder beperkingen die opgelegd worden door je partner, dat is wat swingers doen. Waarbij de liefde voor je eigen partner juist heel groot moet zijn om onbaatzuchtig te zijn en niet jaloers te reageren. Een tikkeltje (of juist heel veel) exhibitionisme is daarbij ook van toepassing. Wij hebben er in elk geval erg van genoten en denken vaak terug aan de mooie momenten die we in verschillende sjieke clubs beleefd hebben (er zijn ook hierin veel kwaliteitsverschillen, gemiddeld genomen kun je zeggen: hoe duurder de inkom, hoe beter het volk dat er komt). En ook de vriendschappen die we eraan over hebben gehouden, we kunnen het alleen maar aanraden ! Uiteraard altijd veilig en met de nodige GGD controles, zo'n paspoort is een vereiste in de swingerswereld.

Maar daarvoor moet je er dan wel allebei voor open staan, in die symbiose kan het perfect. Dat in deze film alleen de vrouw ervoor open staat, is natuurlijk het drama waar deze vrouw mee kampt. Verkeerd vonden wij haar truc om in de sauna te proberen tot een partnerruil te komen, zonder dit van te voren met haar man te hebben besproken. Dan weet je dat het heel verkeerd kan uitpakken.
Wat wij ook jammer vonden, is het gebruik van GHB in de film, iets dat weer een streotype schept van mensen die verkeerd gaan denken over swingers. Heel veel swingers zijn juist zeer anti-drugs. Wij vinden mensen die drugs nodig hebben om de grenzen te overschrijden niet echt interessant, ons inziens is dat iemand die eigenlijk niet durft te doen wat ze na het nemen van drugs opeens wel durven.


Deze film is zeer aan te raden, en prikkelend om een gesprek te openen met je partner als je gelijkaardige gevoelens hebt. Zonder natuurlijk de buitensporige excessen waarin Stella terecht komt, is het een wereld die voor je kan opengaan waarin je veel plezier kunt beleven.

Complimenten !

Helaas chocopasta, maar ik vond deze 'Caged' geen goede film. De basis van de film, waar Stella gevangengenomen en vernederd wordt, door de vrouw die het niet zo leuk vond dat Stella een avontuurtje met haar man had, is gewoon te simpel en saai. Misschien zelfs ietwat ongeloofwaardig.. want wie zet nou zoiets ''ingenieus'' op om wraak te nemen op zo'n daad? Dat kan ook makkelijker. Maar dan heb je geen film.

Verder vond ik het nogal een platte film qua mannen, vrouwen, seks, alles waar de film het zo'n beetje over heeft. Stella is een seksverslaafde egoïst, die haar zin (soms) niet krijgt en daarom haar huwelijk kapot maakt, door met verschillende vreemden te neuken. Prima, doe dat lekker.. maar mijn sympathie heb je de rest van de film niet. Verder zit volgens mij alles wel goed tussen het stel, want de film heeft het namelijk alleen maar over seks. Het is te plat allemaal hoor. Ik kan er dan maar weinig mee. Sorry.

Qua dialoog en scenario vond ik dit ook zeer ondermaats. Stella is de hele film aan het woord, er wordt niks aan de kijker overgelaten en het meeste wat ze zeggen (dat kooi gedoe o.a.) gaat nergens over. Het moet allemaal zeer interessant lijken, maar dat vond ik het niet. Eigenlijk vond ik de verwijzing naar 'A Clockwork Orange' helemaal van de pot gerukt.. want het lijkt erop dat deze film op een gegeven moment hetzelfde pretendeert dan die film, maar dat kan natuurlijk echt niet. Damn.

Verder vond ik de seks en het naakt wat overbodig. Net of de regisseur een statement wou maken ofzo. Maakt verder helemaal niks uit natuurlijk (naakt is leuk), maar het ligt er hier nogal dik bovenop steeds. Men had zich beter wat meer op het thriller / mystery-aspect kunnen concentreren.

Gelukkig vond ik de acteerprestaties best aardig en al met al is de film prima gemaakt en makkelijk uitgezeten, maar er scheelt gewoon teveel aan het totaalplaatje. 'Caged' deed me helemaal niks.

Aardige film waarin een vrouw met een seksueel dubbelleven wakker wordt in een afgesloten kamer. Een boeiend hoofdpersonage die prima wordt neergezet door Chantal Demming in een fysiek moedige rol. Visueel behoorlijk expliciet, soms grenzend aan porno. Omdat het hier en daar in herhaling valt, wordt de spanning niet de hele film vastgehouden.

De derde film die ik van Stephan B. gezien heb en tevens ook de minste. Dat ligt niet aan de hoeveelheid naakt want daar ben ik zelf helemaal niet vies van. Zie mijn movie contest nr176 Het plot sprak mij gewoon niet aan en daarom duurde de film voor mijn gevoel ook te lang. De film wist mij maar niet te boeien. Tja, en dan houdt natuurlijk alles op. Daar verandert de hoeveelheid naakt niets aan.

2,0*

Boeiende psychologische thriller over een assertieve vrouw, die uit verveling het keurslijf van haar huwelijk ontvlucht op zoek naar sensuele spanningen, deels uit nieuwsgierigheid, deels uit lustgevoelens. Haar nymfomaan gedrag leidt er echter toe dat ze op een dag wakker wordt een soort bunker.

Ik ben doorgaans niet erg geporteerd van overdadig bloot in een film, maar deze keer heeft het mij minder gestoord dan anders omdat het meestentijds in het verhaal past. Maar… die scènes in de martelkamer hadden van mij niet gehoeven. Dat soort vernederingen staan mij erg tegen.

Mede door de schakeling tussen heden en verleden een spannende film met een beklijvende hoofdrol van Chantal Demming, die alles aspecten van haar gevarieerd personage (de nymfomane, het slachtoffer en de patiënt) met overtuiging over het voetlicht brengt. Ook de rest van de cast en de regie zijn dik in orde. Een prima film.

Ontevreden over het gebrek aan seks in haar huwelijk, geeft Stella [Chantal Demming] zich over aan haar diepste seksuele fantasieën. Begint als een sessie bij haar therapeut [Victor Reinier] en toont in flashbacks wat ze heeft gedaan om haar seksuele behoeftes te bevredigen. Speelt zich voor een aanzienlijk deel af in een kille, afgesloten ruimte waarin ze is opgesloten. Maar gaat het om een ontvoering, of is het slechts onderdeel van een seksuele fantasie? Veel bloot en expliciete seksscènes in deze (in alle opzichten) weinig opwindende erotische thriller met een hoop oeverloos psychogebabbel als ongewenste bonus.