Resident Evil: Afterlife (2010)

W.S. Andersons idee van sfeer scheppen is zoveel mogelijk slow motion combineren met hard rock. De regisseur is zo subtiel als een stomp op je neus, maar zo onsubtiel als hier heb ik het nooit gezien. Qua verhaal en feeling creëert hij hier weer een verschrikkelijk dure B-prent. Maar wel een gelikte. De openingsactiescène is op de vele slowmo shots na erg cool en vooral zichtbaar prijzig geweest. Toffe decors afgewerkt met werkelijk prachtige computereffecten gebombineerd met schiet- en knalwerk. Helaas is die eerste ook gelijk de beste actiescène, maar niettemin houdt de film tempo genoeg om over de gehele linie te vermaken. Net als in de vorige drie delen moet er vooral niet te lang stil gestaan blijven worden, want dan vallen al die zaken op die simpelweg niet kloppen. De regisseur maalt niet om een plotgat meer of minder. W.S. Anderson heeft van finesse geen kaas gegegeten.

De 3D is na Avatar de beste die ik heb gezien op film. Digitale shots zijn soms echt verbluffend en naadloos aan elkaar geknipt. Aan het begin wordt er vanuit de ruimte glashelder ingezoomd tot op een straat ergens in Amerika. Er is duidelijk veel geld gestoken in de afwerking en aankleding van de film en alleen daarom is dit de moeite waard, ook al maakt de regisseur van het overige een potje. Er wordt veel gedaan om de driedimensionale feeling levendig te houden, maar ik blijf het een dure gimmick vinden. Gelukkig pakt die gimmick hier zoveel beter uit dan bij films als Clash of the Titans en andere meuk. Komt ook omdat de digitale effecten in niet veel films mooier en realistischer ogen. Ik ben er doorgaans niet zo van, maar dit CGI-festijn is indrukwekkend.

Verder wordt er wat geminderd op zombieactie en horror in verhouding tot de eerdere drie delen, worden personages weer net zo willekeurig geïntroduceerd en weggestreept, zit de Umbrella Corporation nog steeds vol boefjes, komen er wat oude personages terug en zit er een wel heel grote beul in met een nog grotere vleeshamer/bijl. Die laatste doet precies wat Anderson met deze quadrologie deed: hakken met een botte variant. Ik hou er wel van.

Deel 1 en 2 blijven voor mij nog de beste.

Ik vond deze toch een beetje tegenvallen.

Er zaten toch veel saaie stukken in.

totaal niet griezelig, en het was meer matrix achtig.

Pretentieloos actie spektakel die braafjes meedoet met de 3D mania

Resident Evil Afterlife: Inmiddels is dit alweer deeltje 4 in de serie die losjes gebaseerd is op de games van Konami. Maar is het nog wat?

Voor de mensen die een degelijk verhaal verwachten in ieder geval beslist niet. Voor de mensen die graag een knal maar raak voor een knaak film bezichtigen kan het een aangenamer kijk ervaring zijn. Mits ze zich niet storen aan de vele plot holes, ongeloofwaardig heden en bordkartonnen karakters die net zo plat zijn als de munten verzameling die Alice in de film bezit. (Die overigens nog een leuke meerwaarde heeft waar je als kijker al snel genoeg achterkomt )

De zombies zijn allang naar de achtergrond geschoven en dienen meer als decoratie om zich af en toe gemakkelijk kapot te laten schieten dan dat ze de kijker ook maar enige vorm van angst aan jagen. Verder doet ook deze film weer vrolijk mee met de 3D gekte waarvan de film het ook overduidelijk moet hebben.
Niet dat het domineert; maar er zijn genoeg scene's die de 3D technieken ten volle benutten. Niet zo goed als bij avatar maar toch: men hoeft niet te klagen. Verder een leuke gimmick dat 3D, al heb je het na een paar keer ook wel weer gezien en betaal ik toch liever de prijs van een normaal kaartje..

Verder heeft de film een absolute meerwaarde als je een van de games ook gespeeld hebt. Zelf heb ik de nodige avonden doorgebracht met Resident Evil 5 en de nodige vijanden, gebeurtenissen en personages die zich in de game voordoen zie je ook in de film terug komen. Zoals de scene van het eind gevecht met Wesker wiens bewegingen veel op het gevecht uit de game lijken, De beul, en de zombie honden die letterlijk een gespleten persoonlijkheid hadden Jammer dat het personage van Chris Redfield compleet miscast was. Wenthworth Miller is een sterk acteur maar pastte niet bij het beeld van het personage uit de game.

Verstand op 0 film, die best weet te vermaken maar die je alweer vergeten bent als je naar buiten loopt. Is dit erg? Vergelijk het met de menu kaart van de Mac donalds: best lekker op zijn tijd maar je hebt er niet bepaald te maken met kwalitatief hoogstaand voedsel.

3,0 voor de degene die bekend zijn met de games vanwege de herkenning, mensen die hier geen kaas van hebben gegeten kunnen een half puntje van de score aftrekken.

Lekkere actiefilm in de Resident Evil reeks, dat wel wat beter is dan het matige deel 3, wat behoorlijk stuurloos was.

Vooral het 1e uur knalt de actie er lekker doorheen, veel lekkere lompe actie, aardig mooie special effects(heb het beter gezien) en de post apocalyptische setting die voor het eerst echt goed werkt in de Resident Evil reeks.

Tel daarbij een lekkere cast op(Ali Larter ) en je hebt eigenlijk anderhalf uur lang plezier met kijken. Ik vergeet bijna nog the "Axeman". De grote zombie met de gigantische hamer. Wat een stoer personage en dat gevecht met Larten is echt heel stoer in de douche.

Jammer genoeg is het einde wat minder, vanaf het moment dat ze op de Acadia terecht komen krijg je het ene rare scene na de andere. Personages duiken vanuit het niets op achter de rug van de vijand en het lijkt alsof iedereen blijkbaar dwart door muren transporteert. De verrassing is hierna ook helemaal weg, voor zover die er was.

Ook het 3D was weer jammer genoeg een matige toevoeging. Snap echt niet wat de meerwaarde hiervan is, ook hier in de film heeft het lang niet altijd het gewenste effect en zie je soms nauwelijks verschillen als je eventjes je brilletje af doet.

Jammer, op het afgeraffelde einde na heb ik me wel prima vermaakt.

3*

Ik ben al sinds 1996 fan van de Resident Evil franchise en dus kijk ik altijd wel weer een klein beetje uit naar de volgende Resident Evil film. Ook al vallen ze eigenlijk altijd tegen, ik vind wel dat de Resident Evil films in vergelijking met andere videogame verfilmingen het best goed doen. Tomb Raider hield het na 2 delen voor gezien en andere houden het gewoon (heel verstandig) bij 1 film. Silent Hill staat eigenlijk op eenzame hoogte aan de top als beste gameverfilming.

Resident Evil: Afterlife in 3D. Paul W.S. Anderson staat weer aan het roer en dat die gast films maakt die het vaak net wel of net niet zijn, maakt het voor mij altijd weer lastig om zijn films over te slaan. Zijn eerste Resident Evil vind ik niet zo geslaagd, maar films als Death Race vind ik dan wel weer erg stoer. Helaas voor Resident Evil 4 valt het tegen. De film opent nog best veelbelovend met een jonge vrouw die in de regen staat op een groot plein waar allemaal mensen lopen. De muziek, de vertraagde beelden en de regendruppels beloven al veel goeds. Wat volgt is meteen een grote lange spectaculaire actiescène met de inmiddels oh zo bekende gimmicks. Leuk, maar verder eigenlijk niet. De film kakt vervolgens gigantisch in en het enige wat de film het kijken echt waard maakt, zijn een aantal mooie vrouwen. En jammer genoeg aan het einde komen de zombies pas in actie en zijn de laatste 10 a 15 min van de film wat onsamenhangend.

Pluspunten zijn een aantal mooie natuurshots in Alaska, de vrouwen, Axeman, de zombies, de muziek, acceptabele SFX en als er actie is dan is dat overdreven maar geen straf om naar te kijken. Axeman komt trouwens uit Resident Evil 5 het spel en daar is het gewoon een grote kerel die je in het begin van het spel een keer neerknalt en daarna zie je hem nooit meer terug. In de film is het ook een hele brute vent en hij had van mij best wat langer in de film mogen zitten. Er valt genoeg te zeggen over deze film, maar laat ik maar afsluiten met de woorden: We praten weer verder als deel 5 er is.

2,5*

Resident Evil: Afterlife opent met een prachtige title sequence in Tokyo. Een scène die doet denken aan een film als The Sparrow (2008, Johnnie To). De paraplu's verwijzen hier duidelijk naar de Umbrella Corporation die centraal staat in de film. Deze sequentie toont mooie slow-motions van een regenachtig Tokyo en wordt ondersteund door een heerlijke electro-rock, waarvan we ook de rest van de film mogen genieten.

Vervolgens komen we terecht in een reeks actie verwikkelingen die in 1999 ook al door de Wachowski broers ten tonele zijn gevoerd. Waar vele anderen bij een poging dit te evenaren jammerlijk hebben gefaald, weet Anderson dit toch op wonderbaarlijke wijze in een zeer aangenaam 2010 3D jasje te verpakken. Sowieso is de 3D in Afterlife het beste op het gebied van 3D dat ik tot nu toe heb gezien, waarbij Anderson gebruik heeft mogen maken van het 3D-camerasysteem dat door Cameron is ontwikkeld voor het filmen van Avatar. Naarmate deze actiemomenten voort duurden rees bij mij de vraag waar dit in hemelsnaam toe zou leiden, ondertussen wel genietend van de actie. Alles viel op z'n plek op het moment dat er een 'on-Resident Evilse' rust zijn intrede deed in het post-apocalyptische alternatieve heden en zelfs alle typische Resident Evil poespas van het toneel verdween. Anderson lijkt met Afterlife een andere, menselijkere weg in te willen slaan.

Weer met beide benen op de grond volgen we in alle rust Alice naar het ijzige Alaska. En niet alleen van Alaska krijgen we prachtige plaatjes te zien, maar ook de City of Angels wordt erg mooi in beeld gebracht. Natuurlijk keert ook de door slow-motion opgeleukte actie weer terug in het verhaal en is het op momenten lekker spannend, maar dat alles op een kleiner niveau. Ik ben toch vooral enthousiast over de mooie locaties, de indrukwekkende cgi, die heerlijke electro-rock soundtrack en (voor het eerst) de 3D die dit allemaal samenbindt. De 3D is constant aanwezig (in tegenstelling tot een heel aantal recente projecten waarbij 2D to 3D conversie is toegepast) en levert het ene prachtige shot na het andere prachtige shot op. Het kan dus wel.

Ja, simpelweg gewoon een zeer vermakelijk en tof filmpje. Al kreeg ik de indruk dat ik een van de weinigen was in de bioscoopzaal die dat vond. Jammer dat er nog weer een vervolg op moet komen, maar dat zij zo. Voor nu in ieder geval zeer geslaagd.

RE: Afterlife heeft qua verhaal bar weinig om het lijf.

Gelukkig scoort deze reeks meer op geweld en lompe rockmuziek, dan een vlekkeloos, diepgaand verhaal.

Anderson heeft de focus dan ook gelegd op de special effects, waarbij hij met name de regendruppels erg mooi lijkt te vinden. De eerste scene is dan ook best tof gedaan, alleen hebben we dit een slordige tien jaar geleden ook al gezien in The matrix, en stiekem vond ik die scene een stuk beter.

Ook Wesker ontwijkt kogels op de meest spectaculaire, maar vooral onlogische manier. Een salto met schroef erbij maken is makkelijker, dan gewoon een stapje opzij doen.

Kortom, zo enorm onder de indruk ben ik niet van de SE, maar het entertainment gehalte ervan is ruim voldoende.

Verder heeft Anderson eigenlijk een heel matige film gemaakt. Zo zijn er nogal wat fouten: Een bloedspoor dat plotseling verdwijnt, Claire en Chris pakken een niet bestaande achterdeur en een vaag einde van een radiosignaal, waar vervolgens niks mee gedaan wordt. Plotholes te over.

Ik vind het jammer dat deze films de titel Resident Evil dragen, omdat ze naar mijn mening weinig met de game te maken hebben.

Toegegeven, ik vind het tof dat de Axeman uit de game is meegenomen (en hij lijkt nog goed ook!), maar de spanning is totaal niet aanwezig en de zombies fungeren meer als kansloos slachtvee, dan als naderende dreiging. Daarmee haalt Anderson toch de essentie van RE weg.

RE Afterlife is voor de liefhebbers, en zelfs dan kom ik op een maximum van 3 sterren.

Resident Evil 4

Houd je van overdreven actie, zombies die het loodje leggen en schietende chicks dan ben je bij deze film aan het juiste adres.

Bij heel de serie is het bekend dat het verhaaltje niet veel voor stelt, zo ook weer bij deze film. Maar mensen voor een bijzonder goed verhaal gaan we een film als deze toch niet kijken. De film steekt aardig in elkaar maar nog belangrijker er zit ontzettend veel explosieve actie in. De film is absoluut overdreven als het om actie gaat en je moet daar van houden. Doe je dat net zoals ik kun je ontzettend veel plezier aan deze film beleven. Sommige scènes zijn zo gaaf dat ik als ik er nu aan denk weer zin in heb om de film te kijken.

Anderson heeft het 3D aspect uitstekend toegevoegd, ik vind dit de beste 3D film tot nu toe, mede omdat bij avatar door het 3D effect heel de kleurrijke omgeving zich naar de achtergrond bevond en je het dan ook niet goed meer zag. Dat was absoluut een min punt want als je de film dan zonder 3D kijkt ontdek je zoveel meer en vind ik hem persoonlijk veel mooier. Deze film is lekker grimmig en de actie spat van het scherm af, Anderson voegt daar nog een lekkere babe als Jovovich aan toe die we in 3D en in slowmotion (wat ik persoonlijk heel gaaf vind, en we ook niet vaak meer tegenkomen in de films van nu) zien schieten, klauteren, vechten en slingeren ( ohh nu bedenk ik me echt een hele gave scène. Jovovich rent op een dak ontwijkend en knalt wat zombies kapot terwijl achter haar het dak ontploft, vervolgens springt ze van het dak af en slingert zo naar een lagere verdieping terwijl ze wordt weg geblazen door de ontplofing, en dat zie je dan in 3D en in slowmotion, heerlijk gewoon.

Ik heb veel mensen horen klagen dat er een paar scènes van The Matrix zijn gejat, maar degene die RE 5 hebben gespeeld weten wel anders. Ik vond dat gevecht met Wesker en Chris en Claire dan ook erg goed het kwam gewoon uit de game. Ik denk trouwens wel dat het handig is als je de game hebt gespeelt want anders zul je misschien een aantal dingen niet snappen. Voor mij persoonlijk mocht dat de pret niet drukken want ik heb de game wel gespeeld. Ik vond Wesker dan ook een perfecte toevoeging, ook die dude met die grote hamer komt uit de game, en hem vond ik zelfs in de film beter dan in de game.

Het acteerwerk is redelijk. Miller vond ik wel een verrassing, toen ik hoorde dat hij Chris ging spelen dacht ik echt nee hè waarom hem, maar hij heeft bewezen dat mijn vooroordelen onterecht waren en deed het erg goed. Jovovich kijkt in de RE films altijd zo lekker sexy en boos en dat doet ze ook in deze film weer evenals de sexy metgezellen die ze krijgt.

Ik verbaas me echt over de lage gemiddeldes, ik weet ook wel dat alles niet perfect is maar deze film heeft een hoop te bieden en een lekker blockbuster gehalte. Ik was trouwens wel blij voor de cast dat ze unlimited ammo hadden unlocked anders zou het echt nog een hele klus zijn geweest om in leven te blijven . Dus mensen ga lekker genieten van de overdreven en foute actie scènes dat heb ik ook gedaan en ik kan niet minder dan 4 sterren geven. De beste RE uit de serie en meteen ook de beste game verfilming

Resident Evil After Life is wat betreft verhaal of acteerwerk geen memorabele film. Een vrij rechttoe-rechtaan zombie/escape film. De eindbaas wordt vee(ee)l te gemakkelijk verslagen. Ik snapte dat werkelijk niet. Als je eerst zag hoe sterk hij was, hoe hij kogels ontweek. Vervolgens laat hij zich zo eenvoudig in z'n bek schieten. Dat gegeven alleen al verpeste de film volledig. Wat een anti-climax.

Wat mij ervan weerhoudt van een lagere score waren 2 dingen.
Ten eerste vond ik dit wel een mooie film. Mooie shots op veel momenten. Daarnaast vond ik ook dat de soundtrack goed was. De muziek vulde de scenes mooi aan. Op veel momenten onstonden er daardoor zeer aparte vechtscenes die eigenlijk meer een lounge-sfeertje hadden, door de slo-mo en de soundtrack gecombineerd. Of het nou een aanwinst was voor de spanning in de film betwijfel ik, maar het was wel mooi om te zien.

De film begon, vond ik, ontzettend zwak. Die eerste actiescene in Tokyo vond ik werkelijk op niets slagen (nogal over-the-top en ik vond het er niet goed uitzien). Gelukkig was dit snel vergeten naarmate de film vorderde. Vanaf dat Alice in die gevangenis terecht komt, raakt de film in een leuke stroomversnelling met een opeenvolging van leuke actiescenes. Ook het feit dat de film in 3D was, vond ik leuk. Sommige beelden zagen er erg leuk uit met dank aan deze technologie.

Dat Resident Evil 4 een open einde heeft, viel wel te verwachten (denk maar aan het 3e deel)... Maar blijkbaar zijn er al plannen voor deel 5, dus laat maar komen zou ik zeggen!

Best aardig maar geen meesterwerk.

Er zaten een aantal hele leuke scenes in en de main cast speelt ook uitstekend echter het einde vond ik wat ver gezocht.

De 3d effecten zijn niet enorm aanwezig en hoop nog steeds dat ze die binnenkort verder gaan ontwikkelen, misschien iets meer naar 4d toe?

Het is eigenlijke een lekker simpele actie/horror film met een heerlijke soundtrack.

Eens, paar bijzonder mooi gefilmde scènes die erg de moeite waard zijn. Wel het slechtste script van de 4 delen.

Stop eens om bij elk actiemoment slowmotion te gebruiken!

Ik val maar meteen met de deur in huis. Ik heb weinig lol beleefd aan het kijken van Resident Evil: Afterlife.

Het voelt sowieso al niet meer echt als Resident Evil. Waar deel 1 nog een beetje de horrorkant op ging, daar zijn we bij deeltje 4 gewoon een ordinaire actiefilm zonder enige vorm van spanning of suspense, waar de game serie ieder geval groot mee is geworden.

Er is nog wel Alice die strijdt tegen Umbrella Corporation, maar het is allemaal naar de achtergrond geschoven om maar zoveel mogelijk actie te tonen. En op zich is dat niet eens zo erg, maar de actiemomenten waren niet best.
Waarom moet toch elk moment met geweld in slowmotion vertoond worden? Ja, ik snap dat het voor de 3D kijkers leuk is, maar mij stoort het. Die introscene waarin Alice een groep soldaten afslacht had best leuk kunnen zijn, maar wat werd het nep door dat vertragen zeg. Ik durf wel te zeggen dat de 3D gimmick deze film aardig de nek heeft omgedraaid.
En zo ging het later in de film op dezelfde manier door. Helaas..

De film kent voor mij maar een paar goede momenten. Het enorme monster dat de poort in elkaar aan het rammen is was best creapy! Overigens hebben ze hem wel uit de game gehaald. Zie screen:
http://www.thebuzzmedia.com/wp-content/uploads/2008/11/resident-evil-5-screenshot-boss-mauler.jpg
Wel jammer dat hij redelijk makkelijk verslagen werd. Forse tegenvaller. Ik had het sowieso wel leuk gevonden als hij eerst eens iemand wel afgemaakt had met zijn forse wapen.
Dat kan je trouwens ook zeggen over de grote baas op het einde. Zo machtig als ie leek, zo suf en easy werd ie verslagen. Kom op zeg...
Wel had ie een paar erg coole hondjes. Dat was wel weer gaaf!
Van zulke momenten moest de film het wel hebben, want op zombie gebied komen we er maar karig af. Beetje jammer aangezien Resident Evil toch om de zombie's zou moeten draaien. Wat een barslechte effecten trouwens, toen ze de bom op het dak lieten ontploffen. Pijnlijk om te zien.

Buiten Alice had je trouwens weinig aansprekende personages erin zitten. Wentworth Miller is natuurlijk voor altijd de coole Michael Scofield uit Prison Break. Die rol was hem op het lijf geschreven, maar de rol van Chris Redfield was een miscast. Hij kwam totaal niet uit de verf.

Om een beetje positief te eindigen; de film is geen totale crap maar wel duidelijk de zwakste van de 4. Er is veel aandacht besteed aan het 3D gebeuren, maar beter hadden ze die tijd aan het schrijven van een interessant plot kunnen besteden. De serie mag van mij wel stoppen. Na deel 1 (3,5* bij mij) ging het toch bergafwaarts. Deel 2 en 3 waren nog wel oke, maar ook niet meer als een kleine voldoende. Deel 4 is een onvoldoende. De rek is wel uit dit concept.

2*

Diepvries-zombies.

Dit vijfde deel uit de beroemde zombie-reeks ruikt naar schrale uiers van een uitgerangeerde melkkoe. Vrijwel alles is voorspelbaar inclusief de laffe smaak. Al zouden 'The Matrix' en andere slomo-foefjes ook kunnen doen vermoeden dat de houdbaarheidsdatum gepasseerd is. Origineel is het allemaal niet.

Voor de gamers is het misschien aardig te zien dat de Wesker uit RES5 acte de présence geeft, maar de hap proeft als een standaard diepvriesmaaltijd vergeleken met dat schitterende speldeel. En daar kunnen hoofdrolspelers uit populaire TV-series als 'Heroes' en 'Prison Break' geen mallemoer aan veranderen.

Doorsnee.

Een tip als je de film gaat bekijken sla dan de eerste 18 min over en je houd een middelmatige film over. De eerste 18 min zijn echt het allerslechtste uit de Resident Evil reeks gewoon niet te geloven zo armoedig...

Natuurlijk de 3D effecten zagen er regelmatig zeer fraai uit (kon wel niet tippen aan Avatar) maar het verhaal (zeg maar gerust flut verhaal) stelde weinig voor en was ook niet boeiend of spannend. Wat mij betreft mogen ze er dan ook de stekker uittrekken want het wordt met het deel minder en dit was waarschijnlijk ook het slechtste deel uit de serie. Ik vond het verhaal iets weg hebben van Dawn of the Dead 2004 en the Matrix, maar dan uiteraard veel en veel minder. Dankzij de 3D invloeden geef ik hem nog 2,5 punten maar meer is deze film zeker niet waard.

Het wezen met de grote hamer/bijl was wel aardig maar het was jammer dat hij er zeer snel aanging. De slechterik van de "Umbrella Corporation" vond ik echt waardeloos en hij overtuigde nergens. Zelden zijn waardeloze slechterik gezien (paste meer in een C-film). Milla Jovovich speelde op routine en miste het sprankelende wat ze wel nog had in de eerste twee delen. Zou me niet verbazen als ze zou bedanken voor een 5e deel. De andere acteurs en actrice voegden ook weinig toe. Helaas biedt het einde van de film weer alle mogelijkheden voor een 5e deel maar van mij hoeft het zoals gezegd niet meer.

Eindelijk, Anderson terug aan het stuur van deze reeks en hij zet zijn streak aardig voort na Death Race.


Erg geslaagde Resident Evil films. Eindelijk kreeg ik weer die Resident Evil vibe, en waar ik dat op momenten had bij het goede deel, houdt ie dat hier heel de film vast. Toeval dat de beste films uit de reeks beide van Anderson zijn? Don't think so. Grootste pluspunt vind ik in dit deel de enorme hoeveelheid Resident Evil lore. Design van de parasite zombies is bijna identiek als die van in de games, oo kdat The Executioner uit deeltje 2 en 5 langs kwam was erg cool. Ook erg toffe scenes ook. Ik ben ook erg tevreden met het feit dat Anderson veel gebruik maakt van slow motion tijdens actie sequences, blijft qua stilering een erg effectief middel.


Visueel was het toch wel erg mooi op momenten. De opening vondik werkelijk briljant met al die parapluutjes die refereren naar de Umbrella Corporation, heel veel slowmotion action sequences, veel RE lore, vooral op het gebied van Creature design is het fingerlicking good (Executioner, die parasite zombies en dogs ), en natuurlijk de perfecte cast. Wat zet Shawn Roberts een enorm geloofwaardige Wesker neer zeg, hands down en Miller vind ik qua uiterlijk en stem ook wel een 'fit' voor Chris Redfield. Jovovich is zoals in al de delen prima in vorm als Alice. Ook de takes van een uitgestrekt gebied getroffen door deze omvangrijke apocalyptische ramp zijn indrukwekkend, De 3-D visuals zijn ook weer top notch, eindelijk een film die ook werkelijk in 3-D geschoten wordt, en dat zie je er aan af.


Heerlijk over-the-top, een perfecte balans tussen actie en survival horror, een cast die het meer dan aardig doet, sterke 3-D visuals, qua fotografie ook uitmuntend en lekker veel Resident Evil lore. Fijn open einde ook (Jill fucking Valentine is back! ), laat deel 5 maar komen. De Resident Evil reeks is terug en deze is op afstand de beste uit de reeks. het gaat nu pas beginnen. Wel een aantekening dat dit meer een liefdesbrief is voor de fans, niet fans lijken mij hier niet veel mee te kunnen en iets te veel missen om te zien hoe een goede RE verfilming dit is. Bedankt voor dit prachtige gebaar Paul W.S. Anderson.

Over de top pulp, onzinnig maar best vermakelijk. Het hoge tempo en een niet aflatende reeks aktiescenes zorgen ervoor dat de aandacht er redelijk bij blijft. Script, akteerwerk en dialogen zijn wederom van bedenkelijk niveau, maar wie komt er voor die zaken? Precies, niemand. Het gaat om de explosies en de close-ups van in slowmotion uit elkaar spattende hoofden, en op dat niveau stelt de film zeker niet teleur. Bepaalde aktiescenes doen wel erg denken aan The Matrix, compleet met charismaloze agent Smith-achtige bad guy, inclusief zonnebril, want dat staat cool. Beter goed gejat dan slecht bedacht, zal regisseur Anderson gedacht hebben. Op naar deel vijf, afgaande op de hier wel heel erg openstaande deur.

Tjah, wat zal ik eens zeggen. Ik heb me als resident evil fan echt extreem vermaakt met de vele actie en het 3D. Dat de horror er een beetje uit is zijn we al gewend sinds resident evil apocalypse.

Het verhaal alleen is dit keer helemaal NIKS. Totaal niet interessant en ik vroeg me constant af waarom de dingen zo gebeuren als ze gebeuren. Waarom schoolt Wesker niet gelijk een kogel door het hoofd van alice in plaats van haar te injecteren met een gif wat haar krachten neutraliseert, en waarom zag hij niet aankomen dat dat vliegtuig zou neerstorten, waarom lieten ze chris in dat speciale hok zitten, ook vond ik dat wesker zich erg makkelijk liet afmaken Het lijkt wel alsof het verhaal steeds rommeliger wordt naarmate ze het meer op de game willen doen lijken. Het leek echt of ze voor het maken van de film een lijstje hebben gemaakt van elementen die ze uit de game willen halen om die vervolgens zo slordig als het kan aan elkaar proberen te plakken in een film.

Resident Evil is een film dat behoort tot een genre waar ik echt dol op ben. Actie, horror, zombies, en een stukje sciencefiction met een mysteries tintje.

De film was gisteren voor het laatst te zien bij mij in de plaatselijke bioscoop. Veel mensen konden de film waarschijnlijk niet boeien, maar 20 mensen zaten in de zaal.

Maargoed, ik begon aan mijn eerste 3D film (geen imax), wat een vervelend brilletje zeg. Het maakt alles ten eerste veels te donker, en het lijkt alsof het beeld niet eens scherp is. Tijdens de film had ik ook vaak de neiging om even het brilletje af te zetten, om te genieten van het licht, om vervolgens weer verder te kijken. Of dit komt doordat dit mijn eerste 3D film is, of door de film zelf, of dat het echt aan het brilletje ligt weet ik niet. Duidelijk mag zijn dat ik de donkere waas niet kan waarderen.

Genoeg nu over de brilletjes, bioscopen en mijn voorkeuren. Het is tijd voor actie.

De film begint wat langzaam. Pas na een flink aantal minuten weet de film mijn aandacht te trekken. Meteen volop actie. We zien Alice zoals ze er ongeveer uitzag in deel 1 en 2. Dat kan ik in ieder geval wel waarderen. Vervolgens ebt het niveau van de film even weg als Alice op weg is naar Alaska. Maar op het moment dat Alice met haar vliegtuig landt op het dak van de gevangenis begint naar mijn mening de film pas echt. Vanaf dat moment is het pas echt duidelijk waar de film naar toe wil.

Teveel over het verhaal wil ik niet loslaten, ik vond dat het wat langzaam opgang kwam, maar daarna werd het een echt Resident Evil feest.

De zombies zagen er goed uit. Het geluid knalde zoals het hoort in een bioscoop door de speakers, en de vloeren trilde op het moment dat een kogel werd afgevuurd. Toch was ik niet altijd overtuigd door de special effects. Sommige explosies zagen er wat nep uit, net zoals bepaalde kogels en dergelijke. Dit had vooral te maken met het 3D effect dat de makers wilde creëren. Helaas was dat niet altijd gelukt. Om zelfs eerlijk te zijn, ik ergerde me steeds meer aan het 3D. Het maakte de film te donker, en het had niet een toegevoegde waarde. Pas op het einde toe, en een paar keer in het begin vond ik de 3D overtuigend en goed, voor de rest was de film meer een showroom om te laten zien wat men kon. Het deed me een beetje denken aan de voorstellingen in het dolfinarium, waar de visjes naar voren kwamen. Ik ben van mening dat je de film beter in 2D had kunnen zien. Het had geen afbreuk gedaan aan de film, en het was prettiger geweest omdat alles wat lichter was.

Het einde van de film is open, de gebeurtenissen op de boot vond ik interessant. Het slaat een brug tussen de actie en het mysterieuze rondom de Umbrella Corporation. In het Nederlands: het voorkomt dat de film alleen maar gaat over het neerknallen van zombies.

Toch geef ik de film maar 3,5 sterren. De film heeft me vermaakt, ik vond de verhaallijn interessant (ik heb de games nooit gespeeld), en daardoor scoort hij dus een voldoende. Maar de special effects waren niet altijd overtuigend (de zombies wel), en het 3D vond ik vaker een last dan een lust. Misschien moet ik de film nog eens herkijken als hij uit is op blu-ray, en kan imax mij wel bekoren, maar op dit moment dus ‘maar’ 3,5*

De film begint lekker voortvarend met een vette actiescène waar we niet één, maar een heel horde Alices zien die in sneltreinvaart korte metten maken met een heel leger. Anderson wordt wel eens verweten dat hij te veel gebruik maakt van slow motion, maar hier werkt het erg goed: de rondvliegende kogels en spectaculaire acrobatiek komen goed tot hun recht. Anderson schiet daarin wel wat door naarmate de film vordert, maar het komt meestal wel ten goede aan de actie.

De special effects zijn gewoon erg goed: de bijzondere honden en zombies komen uiteraard uit de computer, maar zagen er zover het kon natuurlijk erg realistisch uit. De hordes zombies die aan de poorten rammen zijn niet allemaal even goed geschminkt, maar als ze met z'n allen op de acteurs afstormen let je daar minder en minder op.

Ik heb wel gehoord dat mensen vinden dat die gigantische vent met zijn reusachtige bijl uit het niets komt opdagen, maar wat maakt het uit? Hij ziet er lekker dreigend uit en een uitgebreid achtergrondverhaal was toch van geen meerwaarde geweest. Zijn confrontatie met Claire Redfield is trouwens ook één van de hoogtepunten uit de film: zoals hierboven vermeld is het een genoegen om het mooie waterballet met 2 even mooie dames te aanschouwen.

Over de dames gesproken: Milla Jovovich en Ali Larter doen het overigens zeker niet onaardig. Anderson vind het blijkbaar leuk om zijn vrouw veel closeups te geven en wat overdramatische dialogen. Milla ziet er nog steeds spectaculair mooi uit, net als Larter. Ze staan allebei ook zeker hun mannetje. De rest van de cast is ook wel goed. Wentworth Miller is een goede Chris Redfield met een sterke aanwezigheid. Shawn Roberts is geen onaardige Wesker, hoewel hij iets te veel door zijn tanden praat. De rest van de cast is inwisselbaar en je weet precies wie er gaat sterven. Niemand is echt slecht.

Het verhaal is in deze film van ondergechikt belang, en ook niet erg boeiend: de serie raakt een beetje uitgeput. Ik zou er maar een eind aan breien als ik Anderson was, want het einde ligt zo open dat het een beetje afgeraffeld overkomt. Het verhaal wordt na de grote openingsscène ook een beetje saai om het laatste half uur weer wat vaart te krijgen.

De 3D werkte trouwens beter dan bij Piranha maar nog steeds had het hier niet echt een meerwaarde, hoewel het door de slow motion wel wat beter uitkwam. Ten slotte vond ik de muziek erg vet: lekker bombastisch met zware bass.

Deze film is weer een leuke toevoeging aan de reeks, maar het moet niet te lang meer duren; nog één vervolg en het is welletjes geweest.

Maar toch nog een dikke voldoende!

Heerlijke en bomvolle actie gevulde film met tig van rond vliegende kogels.

Verhaal is vrij aardig en simpel maar dat maken een aantal goed scenes weer goed.

Acteren was ook op goed niveau.

3,5 ster

Gisteren ben ik deze eens gaan kijken in de cinema. Ik moet zeggen zombies en vuurgevechten zijn mijn ding niet. Geef mij maar de oude manier, pijl en boog, zwaard, speer zoals in Fantasy en Historische films.
Ook heb ik nooit één van de talloze Resident-Evil games gespeeld. En wat betreft de films heb ik enkel de 1e bekeken en dan enkel nog maar de 1e helft, want ik ontbrak de motivatie om hem volledig af te kijken.
Ik had dus geen voorkennis over de vorige trilogie.
Nu het verhaal is niet veel soeps, maar dat had ik ook niet verwacht.
Ik wou vooral wat geëntertaind worden en daar is de film deels in geslaagd.
Ik stoorde me wat aan die constante slow-motion effects, ik begrijp het dat ze dit deden voor de 3D-versie, maar echt elk gevecht was quasi zo. Ook deed het me veel denken aan de matige Matrix-films terwijl ze kogels in de lucht ontwijken.
Het plot hangt dus met haken en ogen aaneen. Toevallig dat juist als Alice dat door zombie-omsingelde gebouw nadert, de vijand eindelijk de moed krijgt om dat hek neer te gooien.
Ook deed de scène met die grote zombie-mutant me denken aan '300', meer bepaald de scène waarop de losgebroken Uber Immortal een bijl gooit naar Leonidas' hoofd. Ook hier weten de 2 knappe vrouwelijke personages er onder heen te duiken.
Ondanks de lage verwachtingen had ik hier toch iets meer van verwacht. Moest een vriend van me niet in deze film geïnteresseerd geweest zijn, dan had ik hem waarschijnlijk nooit gezien. Maar de film volstaat voor een avondje uit, zonder te veel hoeven na te denken. Een tussendoortje vlak voordat de grote eindejaarsblockbusters zoals Harry Potter en Narnia in de zalen komen.

Vond dit wel een redelijk deel in de Resident Evil reeks.

Ik het begin had ik zo mijn twijfels, vooral omdat het begin van de film zo vreselijk over de top was. Maar na die scene werd het gelukkig een stuk beter. De actie vond ik goed, en dat is natuurlijk heel belangrijk in een film die het vooral daarvan moet hebben. De effecten zagen er ook goed uit, vooral Executioner vond ik tof, leuk dat hij in dit deel langskwam, ook erg herkenbaar uit de games die ik toevallig net aan het spelen ben. Ook de zombies zagen er goed uit, precies zoals in de games en dat vind ik toch wel een pluspunt. Dat had deze RE toch wel meer misschien nog dan de andere delen.

Jovovich doet het redelijk als Alice, haar acteerwerk is niet hoogstaand maar qua looks is ze wel erg stoer en dat is bij zo'n karakter toch wel belangrijk. Rest van de cast vond ik ook prima, en vooral Miller vond ik goed gecast als Chris. Die stemmen waren gewoon identiek.

Het was natuurlijk behoorlijk over de top, maar dat hoort ook wel een beetje bij de reeks naar mijn mening. Het open einde vond ik een beetje jammer, bleef echt met een leeg gevoel zitten. Maar ik ben daardoor wel weer erg benieuwd naar het volgende deel.

3.5*

Ik heb best wel een zwak voor de complete reeks van de Resident Evil films, waarvan ik het tweede deel toch nog wel het leukste vond. Nu is daar alweer het vierde deel uit een serie waar de critici toch iedere keer weer erg negatief over zijn. Er is toch wel degelijk een publiek voor, en terecht want het bied toch wel veel vermaak. Erg goed is het echter niet. Afterlife mag zich echter wel de beste uit de reeks noemen.

Paul W.S. Anderson heeft al veel kritiek over zich heen gehad. Toch blijft hij gewoon doorgaan met het maken van films, en net als Uwe Boll krijgt hij het toch iedere keer voor elkaar om met best goede acteurs te werken. Ik krijg daarom steeds meer respect voor deze regisseur, die met Event Horizon, Death Race en nu deze Resident Evil: Afterlife zijn beste werk afleverde.

Afterlife begint al ontzettend sterk met een erg toffe opening credits scène in de regen op Shibuya Square in Tokyo. Een scala van een aantal prachtige shots met een fantastische soundtrack als ondersteuning. Wat daarop volgt is een schitterende actie scène waar Anderson alles volgens de nieuwste technieken prachtig in beeld brengt. Ook weer ondersteund door een erg goede soundtrack, die op sommige punten dicht in de buurt komt van de originele Dawn of the Dead.

Dan neemt de film een beetje een andere wending, en wordt het een wat rustige vertelling. Waar de andere films wat chaotischer zijn, neemt Anderson hier wat meer tijd voor karakter uitdieping en het verhaal, hoewel dat nergens hoogstaand wordt, en de karakters wat vlak blijven, is dit een goede keuze. Het duurt dan ook een poosje voor er weer wat actie te zien is. Toch blijft het geheel best weer vermakelijk, en laat Anderson een aantal erg mooie shots zien. Ook de omgeving van de gevangenis waar duizenden zombies ronddolen ziet er weergaloos uit. Sowieso verdienen de sets een dikke vette pluim. Alles is prachtig vormgegeven, en ziet het er tot in de details erg goed uit. Nog steeds ondersteund door de goede soundtrack die ik niet genoeg kan noemen, want het klinkt gewoon erg lekker.

Na het wat tragere middenstuk gaat de film weer een paar versnellingen omhoog en raast het door een aantal leuke actiescènes heen, die toch nergens het niveau van de eerste in Tokyo evenaren, hoewel die met de man met de hamer toch dicht in de buurt komt . Ook prachtig geschoten met al dat water. Het eind gevecht deed me echter wat denken aan een videogame. Dat is voor het eerst in de serie dat ik dat zie. Wel jammer dat de bad guy wat aan charisma mist. Vond hem erg stijfjes overkomen.

Acteerwerk is middelmatig, maar toch genoeg voor dit soort films. De effecten stelen echter de show. Voor het eerst in de serie zien deze er fantastisch uit. "All the money is on the screen". Anderson doet ook weer goed wat er van hem verwacht wordt, en dat is topvermaak bieden. Afterlife is dan ook een film geworden die ik zeker nog een paar keer zou kunnen kijken.

Deze komt weer op hetzelfde niveau als deel 2.

Het verhaal is nu ongeveer wel bekend, dus in dit deel zit dan ook iets meer actie als in de vorige delen.

In kan wel weer hetzelfde vertellen, maar het komt er op neer dat ik hier zo goed als hetzelfde van vind als deel 2.

Dus...

Wat een rotzooi.

Slecht verhaal, slecht geacteerd. Kansloze actie. Heb de andere Resident Evil-films niet gezien, en daar ga ik ook zeker niet aan beginnen.

Het is te hopen dat het 3D effect nog iets heeft opgeleverd, want verder heeft Anderson niet erg z'n best gedaan. Of juist wel en kan hij niet beter. Hoe dan ook, ondanks alle 'hippe' actie houdt het op bij een apathisch filmpje met een kop en een staart die zo pretentieus van opzet zijn, dat ze het coole en zelfs het ridicule overstijgen. Oervervelende schurken zijn niet ongebruikelijk bij deze reeks, maar de zonnebril slaat alles.

Wat er tussenin zit, is eigenlijk tekenend. Er moet toch wat te maken zijn van zoveel bloeddorst rondom een gevangenis, maar de zombies met hun nieuwe eigenschap flitsen voorbij. Axeman sjokt de film in, maar even later wordt hij er net zo simpel weer uitgepoeierd. In amper drie minuten, grotendeels (wéér) in slowmotion en (wéér) met die verschrikkelijke soundtrack op de achtergrond. Totaal niet creepy of wat dan ook.

Misschien dat je dat moet halen uit de mistflarden, maar tegen die tijd is er al geen redden meer aan. Het wordt zelfs (wéér) beschamend als er eentje in het slot nog even uit de doeken doet hoe het zat. Alsof we dat niet doorhadden. Wat Matrix gedoe en stuntwerk (dat er regelmatig ook nog eens onbeholpen uitziet) in iets dat verder verstoken is van sfeer en bevlogenheid. Veel toeters en bellen, maar er zit geen leven in.

Anderson lijkt na zijn eerste Resident Evil veel geleerd te hebben. Ik heb in ieder geval het gevoel dat hij met deze film niet pretendeert meer dan een simpele actiefilm te hebben gemaakt. Het eerste deel trok ik erg slecht en allerhande zaken irriteerden me mateloos. Zo erg dat ik totaal niet meer van de actie kon genieten.

Dat was bij RE4 wel anders. Misschien dat ik nu ook gewoon niets meer verwachtte. Toch ben ik positief verrast. Als je deze film qua inhoud met een korreltje zout neemt, valt er genoeg te genieten. Volgens mij worden er meer zombies dan ooit afgemaakt en de film ziet er hier en daar bijzonder gelikt uit. Er zit zowaar zelfs een aantal leuke shots in dit deel. Daar tegenover staat echter ook weer een handjevol scenes met lelijke CGI en een overkill aan slow-motion. Ook kon ik wel lachen om Wentworth Miller. Ze doen totaal geen moeite om hem niet op Michael Scofield uit Prison Break te laten lijken. Hij wordt zelfs aan ons geïntroduceerd terwijl hij in een cel zit, heerlijk!

Het einde gaf alweer overduidelijk aan dat er een vervolg komt. Wat mij betreft prima, de Resident Evil films blijven lekker wegkijken. Ondanks, of juist dankzij een gebrek aan enige inhoud of diepgang.

3.0*

She's back...And she's bringing a few of her friends

De games van Resident Evil heb ik nooit gespeeld, althans toch nooit zelf in bezit gehad maar wel eens sporadisch bij een kameraad, maar de filmreeks kon altijd wel op mijn waardering rekenen. De eerste 3 live action films waren wel de moeite waard, al was het al een serieuze tijd geleden dat ik ze nog had gezien, dus ik had wel het idee dat dit 4e deel ook wel in orde zou zijn. De reeks was terug in handen van Anderson, die ons al goede gameverfilmingen had gegeven met Mortal Kombat en de eerste Resident Evil dus ik was benieuwd.

Zelden zo teleurgesteld geweest. Resident evil Afterlife is chaotisch, kent teveel effecten en is vooral saai. Ik dacht dat de eerste 3 films nog redelijk goed in mijn geheugen zaten, blijkbaar niet, want het plot achter Afterlife leek langs alle kanten te rammelen. Ik had werkelijk geen idee wat er nu juist allemaal gebeurde, wie al die mensen waren en vooral niet vanwaar ze kwamen. Personages kwamen uit de grond als paddenstoelen en worden erg slecht geïntroduceerd. De grootste verrassing was wanneer er op de aftiteling opeens verscheen dat Jill Valentine hier ook in meedeed. In Resident Evil 2 vond ik haar één van de coolste personages uit de film en hier kan ik me haar met man en macht niet meer herinneren. Zo kent de film allerlei flashbacks die 20x hetzelfde zijn (o.a. hoeveel van keer Redfield uit de helikopter stapt). Neen, Anderson schrijft wederom het script, net zoals voor de 3 andere films, maar deze keer is het geen goede zaak. Of het ligt aan mij natuurlijk doordat de andere films niet meer zo vers in mijn geheugen zitten. Ook het feit dat de essentie van de eerste Resident Evils (de strijd tegen Umbrella) compleet naar de achtergrond is verdrongen kan me niet bekoren. Ik heb dan ook geprobeerd me niet te negatief te laten beïnvloeden door het plot. Want voor kritiek is er nog wel meer plaats dankzij de effecten. Wat in godsnaam is dat toch met 3D tegenwoordig in films. Ik snap niet vanwaar de hype tegenwoordig vandaan komt want de techniek is er al vele jaren, heb er dit jaar zelfs een paper over moeten schrijven, maar waar het vroeger werd gedaan als een meerwaarde, krijgen we nu enkel rommel over ons heen. Zo ook bij Resident Evil 4 want de film concentreert zich compleet op het 3D gebeuren. Actiescènes worden nodeloos vertraagd en nog eens vertraagd, er wordt wanhopig een poging gedaan om de effecten optimaal te gebruiken, wat gigantisch hard mislukt. Ik zei het in het begin al maar de film komt echt erg chaotisch over.

Gelukkig zit het met de cast nog altijd wel goed. Milla Jovovich blijft voor mij het gezicht van de Resident Evil reeks en zet met deze Afterlife die rol nog altijd goed voort. Ook zij lijkt soms compleet de weg kwijt te zijn maar ze blijft altijd wel een leuke Alice waardoor ze toch nog wat punten scoort. Het tegenovergestelde geldt voor Wentworth Miller. Ik heb me ooit aan Prison Break gewaagd en nog nooit zo'n zoutloze serie gezien. Redelijk snel mee gestopt doordat ik me aan het hoofdpersonage irriteerde en wat blijkt, het is er niet op gebeterd. Geen idee of de acteurs eigenlijk effectief op de personages uit de games lijken, daarvoor heb ik te weinig Resident Evil gespeeld, maar als Redfield in de game ook zo'n zoutzak is dan hoeft het voor mij ook niet. Neen, dan was de coole Ali Larter een betere toevoeging. Ze neemt haar rol van Claire terug op en doet het wederom erg goed. Geen idee waarom maar ik kan haar altijd wel in dit soort films waarderen. Zo'n geniale actrice is het niet, kijk maar eens naar Heroes waar ze soms echt wel beroerd speelt, maar over het algemeen is ze hier wel de moeite waard. Over de rest van de cast begin ik zelfs niet want daar kan ik me maar bitter weinig van herinneren, hoewel ik de film wel vannacht heb gezien.

Ik startte met de score 2.5* maar ga toch verlagen want de film is daarvoor niet goed genoeg. Het plot rammelt, de effecten zijn op zich wel cool maar de overdaad aan slowmotion en 3D is killing en de acteurs zijn, op een paar uitzonderingen zoals Jovovich en Larter, direct vergeten. Waarschijnlijk komt er nog een deel 5, ik zou niet weten waarom niet, maar die ga ik waarschijnlijk toch links laten liggen. Die zombie met zijn bijl was wel extreem cool trouwens.

2*