menu

The Right Stuff (1983)

Alternatieve titel: De Pure Klasse

mijn stem
3,56 (405)
405 stemmen

Verenigde Staten
Avontuur / Biografie
193 minuten

geregisseerd door Philip Kaufman
met Sam Shepard, Scott Glenn en Ed Harris

Chuck Yeager was testpiloot met een missie door de geluidsbarrière te gaan. Na veel pogingen en een aantal doden lukt het hem. Toch haalt het de kranten niet, het moet geheim blijven omdat het de voorbereidingen zijn voor het Amerikaanse ruimteprogramma. Daarna worden de voorbereidingen begonnen om uit te zoeken wie de ruimte in mogen, het moeten de beste mannen van Amerika worden. Veel tests zullen moeten worden gedaan.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=ElzIPn1pXWE

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van arno74
3,0
Groots aangepakte film over de beginjaren van de ruimtevaart, bekeken vanuit de astronauten, waarbij ook de ontwikkelingen binnen militaire luchtvaart tijdens de koude oorlog de nodige aandacht krijgen. De film weet daarmee wel te boeien al valt het met elke astronaut die de ruimte in gaat behoorlijk in herhaling. Het is een flinke schouderklop op de eigen (Amerikaanse) schouder, en de kijker wordt niet gespaard tijdens het vele strelen van de (grote) ego's van de vliegeniers/ruimtevaarders. Samen met de lange duur en de daarvoor benodigde herhaling van zaken zijn dat wel de enige minpunten aan deze alleen al vanuit historisch punt erg interessante film. Vanwege die minpuntjes hou ik het op 3*, al vond ik het beslist een kijkbeurt waard.

avatar van Lovelyboy
3,5
The right stuff stond al heel lang op mijn 'to-see-list' en dan gisteren eindelijk van gekomen nadat ik hem eerder deze week bij de kringloop was tegen gekomen voor vijftig cent. Ik bedoel, wie doet je wat...?

Een prima historische film over het Mercury Seven programma en de ruimterace tegen de Sovjets. Eruit springt vind ik het begin. De stoïcijnse Shepard, en bijna onherkenbaar zo jong, die op een desolate en naargeestige vliegbasis keer op keer record breekt en de snelste wil zijn en blijven. Vooral de sfeer van wie is de volgende die zijn dood tegemoet gaat vind ik erg sterk.

De vergadering en plan van aangepakt uitgelegd door Goldblum aan LBJ is op het hilarische af. Hun ideeën eveneens.De selectieprocedure van onder meer Scott Glenn is ook erg vermakelijk.Hoogtepunt zijn toch wel de lanceringen en prachtige beelden. De film is in die zin mooi gemonteerd in combinatie met prima muziek.De acteurs doen ook meer dan hun best en zo zijn Glenn en Harris altijd leuk om te zien en is de jonge en brutale Quiad tegens erg vermakelijk. Op het ergerlijke af die idioten van de pers, verschrikkelijk dat dit toen al zo was.

Toch speelt de lange duur van de film op. Drie uren is erg lang en op bepaalde punten heeft de film de neiging dood te gaan slaan. Desalniettemin een hele aardig film om eens te zien en de film ademt zeker een bepaalde kwaliteit uit vooral voor een film uit '83. Visueel een plaatje in die zin.

avatar van Roger Thornhill
4,0
geplaatst:
Grappig hoeveel mensen zich hier aan de ene kant storen aan het vermeende Amerikaanse patriottisme en hoeveel mensen er aan de andere juist op wijzen dat veel van die eigen-schouder-klopperij nogal ironisch is. Als in je eentje in een primitieve capsule (pardon, spacecraft) de ruimte ingaan niet heldhaftig is weet ik het ook niet meer, en die heroïek wordt toch ruimschoots gecompenseerd door de ontnuchterende portretten van de achteloos de privacy schendende pers, Lyndon B. Johnson die als een boerenkinkel wordt weggezet, het feit dat het Amerikaanse ruimteprogramma door Duitse ingenieurs wordt geleid, de competitiedrang tegenover de Russen, de talloze exploderende raketten (soms "not with a bang but a whimper"), de PR waarvoor de zeven astronauten zich in Texas moeten lenen enzovoorts.
        Drie uur is lang, maar niet té lang voor dit verhaal; ik heb me in ieder geval geen seconde verveeld, en ik vond hem zelfs veel indrukwekkender dan toen ik hem in de jaren 80 op video zag. Boeiend verteld met prachtige beelden van de ruimte; leuk om die vele acteurs als relatief jonge broekies te zien (hoewel dat soms wel meevalt : aangezien bijvoorbeeld Jeff Goldblum al in 1974 in de allereerste Death wish zijn filmdebuut maakte kun je dit nauwelijks een "vroege film" van hem noemen), maar soms leidt dat ook wel af, al die gezichten die later zo bekend zijn geworden – maar daar kan de film zelf natuurlijk niets aan doen. Als jongetje was ik helemaal verzot op de ruimtevaart, en ik kon van alle vluchten precies opnoemen welke astronauten aan boord waren; als volwassene is die passie geheel weggeëbt, maar voor een film als déze kan ik nog altijd warmlopen.
        Extra compliment voor het visuele aspect. Vaak kun je aan historische films wel zien in welk tijdperk ze zijn gemaakt : in een Western uit de jaren 50 hebben de mannen meestal gewoon kort haar, maar in een film uit de jaren 70 hebben de cowboys vaak lang vet haar en zijn ze ongeschoren, gedeeltelijk omdat ze in de zeventiger jaren een veranderd historisch beeld van 1870 hadden, gedeeltelijk omdat ze in 1970 ook veel langer haar dan in 1950 hadden. Het beeld dat in The right stuff van de jaren 40 en 50 wordt gegeven is echter vrij tijdloos, aan niets is te zien dat deze film in 1983 werd gemaakt, hij zou ook in 2013 gefilmd kunnen zijn, het beeld van de jaren 40 en 50 is als het ware niet aangetast door de geest van de tijd waarin de film werd gemaakt. Dat geeft de film voor mij mede zijn tijdloosheid.
        En als bonus vond ik het als groot fan van The Band natuurlijk geweldig om Levon Helm in zo'n prachtige rol te zien (en te horen – hij is ook de verteller aan het begin en het einde van de film).

avatar van des1
4,5
geplaatst:
Een zalige film die de tijd neemt om veel te portretteren, en als zodanig nooit meer zo gemaakt zal kunnen worden, met de armzalige concentratiespanne die het huidige publiek heeft. Een ieder die van de Thunderbirds generatie is, zal moeiteloos de namen kunnen produceren van 5 van de 7 eerste astronauten. Superieure regie. Alleen awkward intermezzo als de astronauten elkaar veelbetekenend, bijna verliefd aankijken terwijl Debussy's Clair De Lune speelt. Ga dat maar eens zonder veel schatergelach in beeld brengen. Leuk de cameo van Chuck Yaeger zelf in de film, als bartender. Hij leeft nog steeds. Terwijl de acteur die 'm speelt, Sam Shepard, inmiddels overleden is. Idem Yaeger's sidekick gespeeld door The Band drummer Levon Helm. Veel acteurs zijn na deze inmiddels alweer 36 jaar oude film groot geworden. Sommigen die hier een potje wauwelen over Amerikaans patriottisme, hebben geen oog voor de schaduwkanten die aan de faam van een astronaut kleefden. VP Lyndon Johnson werd als een PR geile idioot neergezet. Alan Shepard zou inderdaad naar de maan gaan, de op de persconferentie voor de pers panklare quotejes producerende John Glenn zou later senator worden.

avatar van des1
4,5
geplaatst:
Yaeger trouwde de 41 jaar jongere actrice Victoria Scott D'Angelo (rolletje in Witness) in 2000. Vraag je je af who's the real hotdog now? Gordon Cooper (rol van Dennis Quaid) takelde snel af vanwege Alzheimer en stierf relatief jong op 77 jarige leeftijd. Overigens kreeg Yaeger's huwelijk nog een onvervalst Amerikaanse dimensie omdat zijn kinderen er een rechtszaak van maakten dat zijn vrouw alleen met Yaeger was vanwege z'n fortuin.

avatar van Theunissen
4,0
geplaatst:
Deze Avontuur / Biografie film heb ik vroeger in de jaren 80 al eens gezien, maar is me helaas totaal ontgaan en daarom heb ik hem gisteravond eens herbekeken en mede omdat het dit jaar 50 jaar geleden (om precies te zijn vandaag, oftewel 21 juli 1969) is dat de mens (in dit geval een man, oftewel Neil Armstrong) voor het eerst een voet op de maan zette.

Ondanks dat deze film een lange zit is en hier en daar misschien ook wat langdradig is, is het wel een mooi portret van de eerste generatie Amerikaanse astronauten en het verhaal begint met testpiloot Chuck Yeager (Sam Shepard), die als eerste op 14 oktober 1947 in een vliegtuig (de "Bell X-1") de geluidsbarrière doorbreekt en eindigt op 15 mei 1963 met Gordon Cooper (Dennis Quaid) met zijn eerste ruimtevlucht (gelanceerd aan boord van de Mercury MA-9), wanneer het Mercuryprogramma van NASA met zeven astronauten een aantal succesvolle (ook een paar minder succesvolle) ruimtevluchten heeft gemaakt.

De film die gebaseerd is op een journalistieke reconstructie in romanvorm van Tom Wolfe, zet de astronauten neer als mannetjesputters, maar niet als superhelden. Zoals al eerder gezegd, is het best een lange zit met circa 190 minuten, maar het is wel vermakelijk (inclusief een heel klein beetje bloot in de vorm van danseres Peggy Davis), meeslepend en soms zelfs wat spannend en dat omdat in de beginjaren van de ruimtevaart er nog wel eens wat fout ging en welke o.a. te zien (met een dodelijk slachtoffer die bijna de geluidsbarrière doorbreekt) is tijdens de zwart/wit opening van het verhaal.

De gehele sterrencast, met o.a. Sam Shepard, Ed Harris (John Glenn), Dennis Quaid, Fred Ward (Gus Grissom) en Scott Glenn (Alan Shepard) in hoofdrollen en Barbara Hershey, Veronica Cartwright, Pamela Reed en Jeff Goldblum in bijrollen, levert prima spel (en de echte Chuck Yeager (die nu zelfs nog leeft) heeft een gastrolletje als barman in stamkroeg "Pancho's Mooie Meiden Manege" van de testpiloten in de Californische woestijn.

avatar van Metalfist
4,0
geplaatst:
Hey, Ridley, ya got any Beeman's?

Het zal niemand zijn ontgaan dat het gisteren (20 juli 2019) 50 jaar geleden was dat de mens voor het eerst op de maan wandelde. Hoewel er nog steeds hardnekkige complot-theorieën zijn dat het allemaal in scène is gezet (de regisseur van dienst zou zelfs niemand minder dan Stanley Kubrick zijn), vond ik het wel een mooie gelegenheid om die verjaardag te vieren met een astronautenfilm. Bewust niet voor één van de meer gekende sensatiefilms gegaan à la Apollo 13 maar naar een meer historische insteek en dan kom je al snel bij deze The Right Stuff uit.

Met zo'n titel verwacht je een film die bol staat van het patriottisme en hoewel dat voor een groot deel wel klopt, lukt het regisseur Philip Kaufman wel om het allemaal nog behapbaar en binnen de perken te houden. Met zijn speelduur van over de 3 uur is dit bovendien een lange zit en dan is het fijn om te zien hoe hij toch nog de interesse weet vast te houden. Klein minpuntje is dat de personages niet visueel ouder worden (Yeager bijvoorbeeld blijft er gewoon hetzelfde uitzien doorheen heel de tijdspanne van de film) maar de verschillende missies en het breken van allerlei records blijft boeien. Sowieso een interessante film voor eenieder die wat geïnteresseerd is in de ruimtevaart, want The Right Stuff is een uitgebreide geschiedenisles die de waarheid niet schuwt. Hier en daar zelfs ruimte voor wat humor (de montage met gefaalde vluchten die eindigt met een raket die niet vertrekt maar wel zijn parachute uitgooit) maar het is vooral toch ook een film die de moeite waard is voor de samenhang tussen de astronauten.

Voor de zeven Mercury astronauten werden een aantal grote namen ingehuurd en met onder andere Scott Glenn en Dennis Quaid heb je al een aantal degelijke acteurs ter beschikking. De zeven komen weliswaar niet allemaal even frequent aan bod - wat jammer is maar je kunt hier moeilijk nog is een uur extra aan toevoegen - maar het loopt op zich allemaal vlotjes in elkaar over. De beste scènes zijn dan ook de momenten waar ze met zijn allen aan hetzelfde zeel trekken. Onverwachts trouwens om Levon Helm hier te zien opdraven. Legendarisch geworden als drummer van The Band maar die blijkbaar ook nog een acteercarrière heeft gehad met hier zelfs 2 rollen: de voice-over en Ridley, de kameraad van Yeager. Helm doet het in zijn (beperkte) rol goed en ook zijn kompaan Sam Shepard (die de rol van Yeager vertolkt) is overtuigend over de gehele lijn. Visueel trouwens ook nog erg geslaagd met een aantal fraaie shots.

Hoewel de start van de reis van Glenn er bij vlagen wel erg lelijk uitziet.. Vreemd genoeg wordt dat nadien wel één van de mooiste scènes wanneer hij de "vuurvliegjes" (een soort koudevlok die werd verlicht door de zon) ontdekt. Een serieuze zit dus maar wel eentje waar je je niet bij verveel en je leert er zowaar nog iets van bij: een goede ruimtefilm moet dus duidelijk niet altijd op sensatie belust zijn.

Dikke 4*

avatar van Shadowed
2,5
geplaatst:
193?

Ik snap dat je voor een groot onderwerp in een biografie best een beetje de tijd wil nemen, maar 193 minuten? Serieus? Er zijn duidelijk grenzen, en uiteindelijk vond ik deze biografie ook wel verdacht pro-Amerikaans soms om echt een serieuze biografie te zijn.

Qua regie deed deze film me veel denken aan First Man denken. Vooral de scenes in het ruimteschip zelf zijn vrij identiek aan die film, alleen dat First Man duidelijk veel nieuwer en geavanceerder is dan deze. Maakt ook niet uit, aangezien deze film uiteindelijk wel uit 1983 komt.

Daarmee zijn er enkele scenes dus wel intens en kamp in beeld gebracht. De de zit er zo vol mee, en dan kan je je adem soms wel goed vasthouden. Zeker de scenes als ze echt een risico nemen. Ik kende zelf het verhaal ook niet heel goed, dus dat maakt het voor mij als kijker nog extra intenser.

Echter vertellen de 193 minuten naar mijn mening te weinig om echt zo lang te mogen duren.
Zo'n Quaid is echt geels te Amerikaans en trekt te veel aandacht naar zichzelf toe inblaast van het verhaal zelf wat ruimte te geven.

Ook zit deze eeldnig lang durende film vol met drama die niet ec uit de verf komt, saaie romantiek en slechts enkele keren een scène (voornamelijk in de lucht) die het het een beetje waard maken om te blijven kijken. Voor de rest is dit allemaal en hele Amerikaanse film die niet echt bepaald weet te overtuigen.

Er zal altijd wel een film zijn die behoorlijk de tijd neemt iom zijn verhaal te vertellen. Maar als je het dan gaat volproppen met dit soort onzin hier en daar, maak het dan rond de 130 minuten, en geen ellendige 190.

Wel extra punten voor de intens gefilmde scenes hier en daar. Die maken de film het een beetje waard uiteindelijk.

avatar van K. V.
3,5
Deze was onlangs op tv en nu maar eens meegepikt. Een lange film, maar weet toch wel te boeien. Een heel bekende cast ook: Ed Harris, Dennis Quaid, ... en visueel zag de film er ook nog altijd goed uit, ondanks dat deze al uit 1983 komt.
Toch wel de moeite om eens gezien te hebben.

Gast
geplaatst: vandaag om 08:25 uur

geplaatst: vandaag om 08:25 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.