Get Him to the Greek (2010)

Ik vond het een erg grappige film, heb veel in een deuk gelegen, en dat is tegenwoordig niet zo makkelijk met de meeste komedies. Past een beetje in het straatje de Hang-Over.

Flauwe humor, en daar moet je maar net van houden, een dikke 4 !!

Indd Die was goed!

Film is ook voor de rest best grappig!

Vond ik ook.

De eerder genoemde grappen kon ik ook waarderen, net als de grappen over/met Lars Ullrich.

Vooral érg lang.

Wat Forgetting Sarah Marshall zo leuk maakte was o.a. de rol van Russell Brand's gestoorde personage. De film wist verder weinig potten te breken, maar dit personage wist geregeld een glimlach op het gezicht te toveren. Enkele jaren later mag de acteur de titelrol van deze ''Get him to the greek'' dragen.

Wat als eerste gezegd moet worden is dat Get him to the greek vooral een lange zit is. Enerzijds positief is de verhaallijn waar overduidelijk moeite in gestoken is, anderzijds maakt dit de film onnodig langdradig. Met name naar het einde toe begint de film steeds serieuzer te worden en meer op een drama film te lijken met comedy elementen erin verwerkt dan een comedy met een invloed van drama elementen.

Daar komt bij dat het personage met nichterige trekjes van Brand zijn leuke momenten heeft maar geen hele film kan dragen. Jonah Hill moet met zijn spel tegenwicht bieden maar komt vaak niet overtuigend over in zijn rol als veredelde stagiair die Brand op tijd voor zijn optreden moet laten komen.

De vele grappen die in de film verwerkt zitten zijn leuk bedoeld, hilarisch wordt het echter slechts zelden. Meer dan een glimlach op je gezicht toveren zullen deze grappen dan meestal ook niet teweeg brengen. En dan wordt de speelduur van bijna 2 uur ineens wel erg lang en heb je het al snel gezien met de aan drugsverslaafde zanger.

Geen dijenkletser, maar goed voor een aantal keren glimlachen.

2,5*

ik vond hem echt erg grappig.begint slapjes maar gaandeweg heb ik een paar keer echt gelachen.russell brand ziet er heerlijk uit in deze film!

Nu voor de 2de keer gezien en denk dat door mijn lage verwachtingen ik hem te hoog heb beoordeeld.... heb hem zelfs voor het einde afgezet, omdat er te wenig gebeurde.

Kortom, terug naar 2 sterren. Een film die de eerste keer erg leuk is.... maar daarna niet meer aanraken...

Ik vind zeker een lachfilm altijd de 2e keer minder, omdat de onverwachte grappen niet meer onverwacht zijn.... Ik vond de 1e keer waynes world de zot, als ik hem nu zie vind ik er niet zoveel meer aan, maar dat komt omdat de verrassing weg is. Daarom krijgen vervolgfilms altijd (sry meestal) een lagere score, omdat de verrassing eruit is......

Redelijke film van Nicholas Stolker. Op sommige momenten enorm grappig. Er zitten een aantal goede grappen in, maar omdat de film te lang duurt gaan die grappen op het laatst enorm vervelen en dat doet de film geen goed. Het verhaal is opzich ook wel prima. Alleen had ik de film graag een half uur korter gezien..

Ik kan niet meer geven dan 2,5 sterren.

Ik heb me uitstekend vermaakt met de film! Hill, Brand en zelfs Diddy zijn erg lollig, goeie, slimme grappen, en hoewel redelijk standaard, niet té standaard. Vat je 'm?

dit is echt een top komedie, love it !

Dit is typisch zo'n film, voor 1x aardig, daarna héél lang laten liggen. Wel grappig dat Jiskefet nog even langs kwam. Misschien heeft het te maken met het feit dat Jan Roelfs production designer voor deze film is.

leuk, met een paar uitschieters. Russel Brand in "Forgetting Sarah Marshal"is leuker.

Ik houd van komische films. Ik vond dit een heel flauwe film. Erg langdradig en ik heb niet 1x kunnen lachen. Een deel heb ik op 2x de snelheid bekeken. Ik ga deze film nooit meer bekijken.

1e uur was toch nog wel een *** waard, maar na 75 minuten had ik het wel een beetje gehad, ook het feit dat de film namate het einde steeds serieuzer werd.

en hoe kan katy perry in godsnaam met die kerel trouwen

Een leuke komedie, die veel geslaagde grappen, en een leuk verhaal heeft te bieden. mij deed hij op sommige momenten aan the hangover denken. leuke rollen van hill en brand overigens. die toch een prima chemie hebben in deze prent.. 3 sterren.

sluit me hierbij aan, vooral jonah hill speelde op een of andere manier irritant, wat ook geld voor de hele film

In het echte leven gebeuren die dingen toch ook?:P

Nee maar ben het verder wel met je eens dat de film te serieus werd! Ze hadden het gewoon lekker moeten houden bij de humor en daarnaast niet dat Amerikaanse einde er aan moeten geven.

- Iemand heeft slecht geleefd, ziet dat nu in. Meneer heeft hem daar mee geholpen. Happy end! Bah!

Het kan toch ook gewoon een soort van happy end, die als nog lekker gek absurpt eindigt?!

Best komisch, maar net niet goed genoeg voor 4 sterren. Misschien dat een herziening dat ooit kan veranderen, maar voorlopig hou ik het op een 3.5* Diddy is briljant.

Een leuke film met prima humor erin...

Het duo Brand & Hill is dik in orde en dit alles met een prima Puff Diddy.

De humor is ook goed en wordt allemaal leuk gebracht....ook de muziek in de film is helemaal geweldig ( goede keuze ).

Vermakelijk komedie.

De humor was toch meer geschikt voor volwassene dan kinderen. Ook een leuk verhaal, een reis die 72 uur duurt, waarin alles helemaal fout gaat.

Zitten een aantal leukje stukjes bij. Dat triootje met Jonah, zijn vriendin en Russel was erg grappig. De rol van Sean Comb was ook goed gedaan, hij en z'n mindfucks de hele tijd.

Prima film voor een bier, chips en vrienden avond.

Films met drugs grappen erin blijf ik echt fantastisch vinden en daar is deze geen uitzondering bij.Moet wel zeggen dat deze film traag op gang kwam,maar als hij leuk begint te worden dan is hij ook echt leuk.Tot mij verbazing vond ik Puff Diddy echt hilarisch.Ook uitstekend acteer-werk van Jonah Hill en Russell Brand.Ik heb me eigen kapot gelachen.Een leuke Komedie die je zeker moet gaan bezichtigen.

Erg leuke comedie.. Jonah Hill speelt erg goed.. wat een flapdrol hahahaha.

P.Diddy kan volgens mij alles, want ook acteren lukt hem aardig.

aanrader!

Geweldige film!

Het verhaal is ook erg leuk en komisch

Russel Brand en zelfs P.Diddy Super...

Ik heb in een deuk gelegen

Een ablolute aanrader als je van droge humor houd

Een Dikke 4

Dat is altijd het manco van een Apatow-film (hier is hij producer). Hij maakt de fout om opeens serieuzere elementen toe te gaan voegen aan de film; totaal overbodig en zorgt ervoor dat de film als een nachtkaars uitgaat.

Een platenmaatschappij organiseerd een concert voor een bekende rockster. Aaron Greenberg werkt bij deze platenmaatschappij. Hij moet de rockster ophalen en zorgen dat deze drie dagen later op het concert verschijnt. Ondertussen beleven zij allerlei avonturen.

Erg flauwe komedie, met slechte grappen.

Het was moeilijk om de film helemaal af te kijken, absoluut niet mijn film.

1,5 sterren

Veel van verwacht (ook gezien de lovende recensies hier), vond ik er helaas -op enkele momenten na- geen ene R aan. Flauw en niet mijn humor. Maarja, ieder zijn ding..

Beetje een film met een grapdichtheid van 30/min, in een film van bijna 2 uur zijn er dan altijd wel een aantal bij die aan zullen komen dus valt er altijd wel wat te lachen...

Aldous Snow kende ik al uit Forgetting Sarah Marschall en daar vind ik hem veruit grappiger dan de hoofdrolspelers. Vreemd genoeg gaat dat ook op voor Get Him to the Greek, opnieuw weet dit fictieve Rock & Roll beest een film met een wat suffige hoofdpersoon wat kleur te geven.

Paar leuke Drugs, Sex, Rock & Roll grappen en grollen zonder moralistisch te worden (hotelkamer aan flarden in Vegas onder invloed van The Jeffrey en het triootje waren toch wel de hoogtepunten). Sean "P Diddy Daddy Puffy Pimpy John" Combs was nou ook niet echt om over naar huis te schrijven. Rappers kunnen echt niet acteren. Muzikanten in het algemeen eigenlijk niet, kunnen zich beter beperken tot leuke cameo's waarvan er hier iig genoeg inzitten.

Veruit de merkwaardigste cameo (nou ja...) is het stukje Jiskefet op TV in de Londense hotelkamer. Heel raarrr!

Nou vooruit 2.5* dan maar.

Super saaie lamme film! Echt niets aan, zeker niet aan te raden... De humor komt totaal niet in de buurt van die van Hangover (snap niet dat iemand dat hier vindt)!

Ik heb de film ook afgezet.

Het verhaal was best origineel en daar had veel meer uit gehaald kunnen worden als de grappen aan zouden komen...

Ik heb een enkele keer moeten lachen, maar over het geheel genomen viel het dus wel tegen. Wat doet Lars Ulrich in deze film? In dit genre zijn er betere films gemaakt.

When the world slips you a Jeffrey, stroke the furry wall

Ik en mijn kameraad hadden allebei Forgetting Sarah Marshall gezien en die viel ons zo goed mee dat we het vervolg ook wel zagen zitten. Van een echt vervolg is nu niet echt te spreken want er wordt gewoon een hoofdrol gegeven aan een personage dat daarvoor maar een bijrol had. In ieder geval, je snapt wel wat ik bedoel. Forgetting Sarah Marshall was een aangename verrassing maar ik was wel benieuwd of Aldous Snow de gehele film kon dragen.

Het antwoord is ja. Aldous was sowieso al de koning van Forgetting Sarah Marshall maar hier doet hij er nog een schepje boven op en het is een heerlijke schep. Het verhaal is simpel en geweldig in al zijn eenvoud. Iedereen kent wel de vele verhalen die de ronde doen over muzikanten en hun uitspattingen maar Stoller weet er een coherent geheel van te maken. Het uitgangspunt is herkenbaar voor mensen die naar muziek luisteren want hoe vaak is het al niet gebeurd dat je een artiest uitstekend vind maar dat de nieuwste cd echt verschrikkelijk slecht is. Juist, jammer genoeg al erg veel. Dit overkomt ook Aldous Snow met zijn band Infant Sorrow en vanaf dan beginnen de leuke situaties. De hoofdpersonen zuipen en snuiven zich met gemak doorheen heel de film en komen daarmee in vaak nogal benarde situaties. De film duurt een tikkeltje te lang of kent te weinig humor in die speelduur, het is maar hoe je het bekijkt, maar gelukkig zijn er nog altijd de bijrollen die vaak voor een komische noot zorgen. In Forgetting Sarah Marshall was deze eer voor Snow zelf weggelegd maar nu is er, naast Snow zelf, nog genoeg te beleven in de vorm van o.a. Sergio. Ook qua muziekkeuze is dit af en toe wel leuk om te horen. Met de meeste nummers heb ik niet zo bijzonder veel maar ik had een paar uur voor de film een aflevering van Seven Ages of Rock gezien over The Clash en The Sex Pistols. In ieder geval leuk dus om die groepen in de film te horen terugkomen. Net als Forgetting Sarah Marshall zit Get Him to the Greek ook vol met verwijzingen naar andere films en/of parodieën. Het is altijd leuk om zo'n zaken door te hebben, al zijn sommige natuurlijk wel erg opzichtig.

Hulde voor de vele muzikale cameo's doorheen heel de film want zo'n flash van Christina Aguilera (gisteren nog gezien in het uitstekende Burlesque) of Lars Ulrich (jarenlang fan geweest van Metallica) is natuurlijk altijd leuk. Het leukste blijft natuurlijk Russel Brand. Ik zei het daarjuist al dat ik hem erg leuk vond in Forgetting Sarah Marshall maar hier is hij toch nog net dat tikkeltje beter. Waarschijnlijk omdat hij hier meer screentime heeft, al had dat ook slecht kunnen uitdraaien, maar zelden zo'n geweldig excentrieke rockster gezien die geen rockster is. Het accent, de wazigheid, de overdreven gelaatsuitdrukkingen. Brand weet wat het publiek wilt en geeft het dan ook met veel plezier precies. Jonah Hill deed ook al mee in die andere film van Stoller maar speelt deze keer niet hetzelfde personage zoals Brand dat wel doet. Het maakt niet veel uit want ik vind Hill meestal wel te pruimen en dat is nu ook weer het geval. Als solo personage is het niet altijd raak maar in combinatie met Brand komt hij wel erg goed uit de verf. ook leuk om Colm Meaney nog eens in een rol te zien. Ik leerde hem voor het eerst kennen in een serieuze rol in Law Abiding Citizen maar blijkbaar kan hij het humoristische genre ook met gemak aan. Ook rapper Sean Combs doet het meer dan uitstekend. Gedurende heel de film had ik niet door dat we met een rapper hadden te maken maar toen de naam Sean Combs verscheen op het scherm zei ik tegen mijn kameraad: "He, dat is P. Diddy!" De kameraad keek me alleen maar aan en zei dan op een droge toon: "Meen je dat nu?" Ach, ik ben totaal niet thuis in dat wereldje, mijn kameraad wel, maar misschien maar goed want hiermee had ik natuurlijk geen vooroordeel of iets dergelijks. Ook geweldig natuurlijk dat Kristen Bell haar rol van Sarah Marshall even terug opneemt voor een kleine cameo.

Leuke spin-off die vooral gedragen wordt door de combinatie Aldous Snow, Aaron Greenberg en Sergio. Het plotje is flinterdun maar herkenbaar en kent een aantal amusante situaties. De cast is goed gekozen en Stoller weet er dus wederom een leuk filmpje van te maken. Misschien toch eens een regisseur om in het oog te houden.

3.5*