Get Him to the Greek (2010)

Ik heb hem net gezien bij de Sneak Preview en was toch wel onder de indruk.

Het verhaal was goed en de humor was ook erg leuk. Ik durfde het bijna aan om de vergelijking te maken met The Hangover. Ik weet niet of deze The Hangover overtreft maar hij zit toch naar mijn mening gevaarlijk dicht in de buurt.

De hoofdrolspelers acteren goed en de gastacteurs maken de film nog grappiger. Denk aan een grote rol van P. Diddy. Daarnaast komt ook nog Lars Ulrich terug in de film.

Kortom, een leuke film die naar mijn mening hoog MOET scoren in het genre comedy.

4,5*

Allereerst, de film leek me op het eerste gezicht erg leuk. De trailer maakte me aan het lachen en ik dacht; zal wel een leuke komedie zijn.

Toen ik hem gezien had in de bioscoop was ik toch licht teleurgesteld. Film technisch was ie slecht vond ik. Best een leuke film om één keer te kijken maar verder, niet heel veel bijzonders.

De grappen erin waren dan weer best oké, wat het weer compenseert.

Acteurs waren goed verder.

Film technisch stak ie niet mooi in elkaar. Begin was leuk bedacht maar.. nee, niet zo aansprekend vond ik. Veder vond ik de aftiteling vrij raar geplaatst.

Ik vond het een van de slechtste films die ik gezien heb van Nicholas Stoller. Heb veel betere films van hem gezien!

Erg flauwe film die me toch erg aan het lachen heeft gemaakt. Hardop. Hoewel de premiére uitgestorven was in Almere, toch nog erg vermaakt. Het publiek dat er was, was vermaakt (als ik het goed hoorde). Tja, je moet ervan houden. Vooral niet te serieus nemen en gewoon lekker kijken, en blijven kijken. Niet denken, haha. Ik moet wel waarschuwen dat het begin van de film, gewoon NIET grappig is. Pas na ruim een halfuurtje komt de film, naar mijn ingeving, pas lekker in the mood en dan kan het lachen beginnen. Leuk voor een keer.

3 sterren

Hier en daar erg geestig, maar het flinterdunne plot blijkt uiteindelijk niet genoeg om echt te beklijven. Iets dat bij enkele van de voorgaande films van Apatow en co wel lukte.

2,5*

Thanks voor de nuttige info

Voorafgaande aan het Nederlands elftal deze film gezien, had een aantal grappige quotes in gedachten die ik neer wilde pennen. Maar heb inmiddes teveel op om exacte zinnen te herinneren.

Wel vind ik dit echt een heerlijke Apatow productie, de plezier en improvisatie straalt echt van de film af. Heb de hele film lekker zitten lachen en ook Jonah Hill is werkelijkwaar geniaal, hoe hij sommige dialogen uit zijn mond weet te krijgen is werkelijkwaar subliem, vooral de dokter-nazi vergelijking is hilarisch. De gekke tongmomentjes op het moment dat ie dronken/ver heen was is ook erg leuk gedaan.

Ook P. Diddy is verrassend sterk, had hem toch slechter verwacht. Het tegendeel was waar en het bleek dat hij een hilarische rol had, vooral de Jeffrey scene in Vegas was weer erg leuk.

Russell Brand was niet het leukste personage als gekke rockster, maar wist toch voldoende lachjes op te wekken.

Vooral dat ja-knikkerij bij hem thuis was leuk gedaan, net zoals de liedjes met compleet inhoudsloze teksten waren erg grappig.

Verder is het verhaal echt lekkere nonsens en op de sentimentele momentjes weet de film zich prima staand te houden(trio anyone? ).

Al met al een heerlijk dagje met het hilarische Get Him To The Greek en het Nederlands elftal. Inderdaad de beste komedie sinds the Hangover zoals Sjoerd het zegt.

Overigens is het geen aanrader als je niet van onzin houdt, dit moet je wel echt liggen. Al denk ik dat je best verzuurd moet zijn als je hier geen 1 keer kan lachen.

4*

Wat een heerlijke film zeg. Net als Forgetting Sarah Marshall hele fijne humor, al had ik wel op wat meer verwijzingen naar die film gehoopt. Maar ondanks dat gemis, is dit echt een hele fijne lachfilm. Het slaat natuurlijk weer helemaal nergens op, met name de nummers van Aldous Snow, waren te hilarisch voor woorden. De film word natuurlijk volledig gedragen door Russel Brand, en in mindere maten door de ook erg leuke Jonah Hill (die met de film dikker word volgens mij).

4*

Een erg vermakelijke film om te zien. Er is maar één iemand die zo een personage als Aldous Snow kan neerzetten en dat is Russell Brand. Wat ik alleen zo raar vind is dat dit een soort spin off van Forgetting About Sarah Marshall is, ik bedoel je ziet Sarah zelf nog terug in een teaser voor een nieuwe serie waarin ze meespeelt en Snow die zegt dat hij haar nog genomen heeft. Maar Hill speelt dan weer een totaal andere rol.

Voor de rest zitten er heerlijke situaties in en de cameo's maken de film echt compleet. Vooral de rol van P. Diddy verbaasde mij echt positief.

3, 5 Sterren.

Get Him to the Greek

Weer een hele leuke komedie uit de stal van Judd Apatow. Russel Brand die ik normaal best wel irritant vind, speelt deze rol met verve. En Jonah Hill als de naieve werknemer van een platenstudio is bij vlagen erg aandoenlijk vooral als hij eindelijk een keer van zich afbijt. Dan komen die dialogen tevoorschijn waar ik in de films die hij samen met Seth Rogen gemaakt heeft ook altijd erg om moest lachen. P Diddy vond ik ook hilarisch als platenbaas en zijn theorie over de "mindfuck".

Het verhaal wordt nergens langdradig en door het hoge tempo zit je iedere vijf minuten weer in een andere absurde situatie, waarbij de nodige scheldwoorden en sexscene's je om de oren vliegen. Helaas is het in dit soort films altijd nodig er een sentimenteel eind aan te maken, hoewel je er niet omheen kan haalde dat het tempo er kompleet uit. Verder zal die opgelegde moraal me een worst zijn, daarvoor ga ik niet naar een film als deze.

Ik heb me bij Get Him tot the Greek kostelijk vermaakt en blijf de makers op de voet volgen voor hun volgende project.

3.5

Grappige film wel. Er valt vaak genoeg te lachen, maar ik ben niet heel erg enthousiast. Weet niet precies hoe dat komt. Het is nu 2 dagen geleden dat ik hem gezien heb en hij blijft niet echt hangen.

De film zit bomvol met cameo's. Christina Aguilera, Lars Ulrich, Mario López, Pink en nog wel een aantal bekende mensen. Opzich wel geinig dat Lars Ulrich zichzelf te kakken zet. En P. Diddy heeft voor het eerst in zijn leven een positief effect op mij gehad en dat is zeker wel wat waard. 3 sterren om precies te zijn.

Get Him tot the Greek is een film die de meeste wel kunnen waarderen denk ik.

Genoeg originele grappen.

De op 2 na slechtste film die ik ooit heb gezien! Ging echt nergens over..

Matig.

Het was grappig tot 2/3e van de film, daarna sloeg deze komedie zoals vaker een wat dramatische toon aan. Het verhaal is erg mager maar de mollige Aaron houd de sfeer er gelukkig in.

De muziek van Snow kan me totaal niet boeien en ik vind het jammer dat het einde hier alles mee te maken had. De scene met die vacht aan de muur waarbij Aaron ( onder invloed ) het aan het aaien is, wordt heraalt in het einde met de draaischijven op het podium wat naar mijn idee niet nodig is geweest. Het was wel grappig, maar een tweede keer verzwakt die grap toch enigzins.

Saai camerawerk en die "gecutte" stroken ( verschillende set-ups achtereenvolgens ) vond ik maar irritant.

Door de vingers heen kijkend krijgt deze een 2,5.

Bijzonder fraaie film weer van regisseur Stoller. Met 'Forgetting Sarah Marshall' wist-ie me al (bijna) in te pakken; en dat gebeurt hier weer. Heb hier best van genoten.

Vermakelijk van het begin tot het eind. Russell Brand is gewoon een leuke gast en Jonah Hill is ook weer prima op dreef. Ja, op deze manier begint Nicholas Stoller toch één van mijn favoriete komedie-regisseurs van deze tijd te worden. Een prima scenario en het is gewoon heerlijk vlot, komisch en sfeervol allemaal. Leuk gemaakt.

Het hele verhaal (en de vertelmanier) bevalt me wel. De twee hoofdpersonages gaan al feestend de film door; drank, drugs, sex, het ene avontuur na de andere, veel dom praat en veel lol. Ik hou ervan. Dat alles gevuld met veel hilarische scénes en quotes; ''I'm mind fucking you right now - Well I hope you have a condom cause I have a dirty mind.''

Dat is het begin; het wordt daarna alleen maar leuker. Die hele rock-star sfeer, dat gefeest; geweldig. Veel leuker dan verwacht deze film. Dikke voldoende dan ook.

Aardig leuke film.

Het was opvallend hoe niet-vervelend Jonah Hill is als hij een beetje ingetoomd wordt. Als freewheelend vuilspuitend ettertje is hij echt geen zak waard, maar wanneer hij wat ingetogener speelt valt het allemaal goed mee.

Toch is Brand veel meer de ster van de film. Lekker sappig accent, aardig excentriek en bij momenten gewoon erg lollig. Ook Sean Combs is geweldig in deze film, toch allemaal wel kleine verrassinkjes.

Af en toe valt de film een beetje dood, de humor is niet altijd even geslaagd en het geheel had ook echt wel wat korter gemogen. Film duurt bijna 2 uur en da's iets teveel van het goede.

Gelukkig blijft het de hele speelduur wel vermakelijk, zijn de dipjes aardig gespreid en wordt de typisch kwaliteitsdrop naar het einde toe goed vermeden.

Leuk tussendoortje dus, binnenkort dan maar een keertje Sarah Marshall proberen.

3.0*

eerste helft van de film was erg leuk en vlot, daarna zakt de film een beetje weg en wordt het naar mijn mening net iets te sentimenteel en moralistisch

Slecht,

Op de helft uitgezet vanwege geen vertrouwen in een beter wordend verhaal.

tweede helft later gekeken en dat paste bij de eerste helft.

Russel Brand komt veel leuker uit de verf in Forgetting Sarah Marshal, en de verwijzing naar die film in deze deed me ook de enige keer lachen.

flop!

Apatow blijft scoren.

Ook deze komedie kent namelijk voldoende hilarische momenten. Inclusief de bekende ingrediënten, zo plat als een dubbeltje. Ranzigheid alom dus, maar dan wel doorspekt met bizarre en leuke dialogen waarbij Brand en Hill erg op hun plaats zijn. Wat ook goed uitpakt is de catchy en lekker fout overgeproduceerde muziek.

Goed.

Grappig filmpje. Goede momenten worden al eens afgewisseld met missers, maar de slotsom is positief. Zowel Jonah Hill als Russell Brand vallen goed te pruimen, en zelfs Diddy zorgt voor de nodige gein. Leuk overigens om Rose Byrne ("Is ze het nu?" zat ik me voortdurend af te vragen) eens in een compleet andere rol te zien.

Echt een komische topper vond ik het nu ook weer niet. Ook is het allemaal veel te gelikt om rock & roll over te komen. Vergeleken met Forgetting Sarah Marshall is deze voor mij toch een beetje minder. Niettemin fijne wegkijker. 3*

'' Your brain is full of lollipops, rainbows, and cheese. ''

Dit is weer zo'n film waar de bijrollen leuker zijn dan de hoofdrollen. Jonah Hill en Russell Brand waren de reden dat ik de film eigenlijk wou laten liggen. Ik vind het vreselijk irritante kerels die me ontzettend op mijn zenuwen werken. Hill straalt niks uit, behalve het feit dat hij een rond tonnetje is zonder nek. Brand is over the top en probeert leuk te zijn, waar hij niet altijd in slaagt. Wat mij betreft mogen de complimenten dan ook naar Sean Combs. Ook niet de meest geweldige acteur maar op een of andere manier weet deze man wel een lach op je gezicht te brengen, in tegenstelling tot het geforceerde acteerwerk van Hill en Brand. Chemie tussen deze heren is ook ver te zoeken.

Leuk om 'Draco Malfoy' nog even voorbij te zien komen. Van dit soort zeldzame momentjes moet de film het hebben. Wellicht ben ik gewoon niet het type voor dit soort films, die telkens zwaar overdreven zijn, vooral wat gezichtsuitdrukkingen en mimiek betreft. Beetje teveel expressie naar mijn smaak. Onderbroekenlol, ranzigheid en wat gekots en geschijt.. Nee bedankt. Niet voor herhaling vatbaar.

Vaak en hard gelachen. Vooral Puff Daddy, of hoe hij zich ook noemt tegenwoordig, doet het onverwacht leuk. De scène dat hij van zijn personeel nieuwe ideeën wil horen, en dan maar weer verzandt in gangsta rap ("I'm gonna fuck your shit, fuck your shit") en dat personeel dat ietwat onzeker meebeweegt op de beat, is het begin van vele briljante momenten.

Daarnaast natuurlijk veel flauwe drugsgrappen, kotsfonteinen en net-over-het-randje humor, maar minstens zoveel geestige momenten en oneliners.

Echt een aanrader als je van dit soort (Apatow-comedy) films houdt.

4 sterren

Banale humor zonder dat het echt vervelend wordt. Wel jammer dat Stoller het niet kan laten om zijn hoofdrolspelers wat lesmateriaal mee te geven. Speelduur werkt dan ook niet echt mee, terwijl hij met een paar vlotte montages wel leuk voor de dag komt.

Veel drugs en drank-geintjes die best aardig werken, Russel Brand is de blikvanger en wat grappige bijrolletjes. Vooral die van Combs (Where the fuck are you? I am gonna kill you. Smiley face.) is verrassend lollig. Redelijke, maar geen bijzondere uitloper van Forgetting Sarah Marshall.

Zonder meer het leukste karakter in het voor het grootste gedeelte maar vervelende Get Him To The Greek. Aldous in Sarah Marshall was nog prima te behapsnappen maar 2 uur in een hoofdrol is dodelijk vermoeiend, niet alleen voor Aaron maar ook de kijker. Slechts een paar keer kunnen glimlachen (de brainstorm-sessie), voor de rest pis-, poep- en kotsflauwigheid dat ontzettend gaat vervelen. De liedjes waren dan wel weer erg grappig...

Ik ben in een goede bui: 1,5*.

Toch wel behoorlijk leuk. Zeker niet alle grappen zijn even geslaagd, maar de film kent zo'n moordend tempo dat je je daar nauwelijks aan stoort.

Vrijwel alle personages hebben hun charme en humor. Aardig ook om Elisabeth Moss uit Mad Men een keer in zo'n rol te zien.

Super niet en nooit leuke komedie het enige positieve is het moordend tempo van de film om zo het einde te halen, totaal niet mijn film.

Net als de vorige film van regisseur Stoller, Forgetting Sarah Marshall, is dit een leuke, sporadisch hilarische maar uiteindelijk iets te lange komedie. Veel akteurs uit die eerdere film duiken hier ook op, maar Jonah Hill heeft ditmaal een compleet ander personage. De film begint erg grappig- vooral de vergaderscene in het kantoor van platenbaas Sean Combs is geweldig- maar niet alle scriptwendingen zijn even geslaagd en tegen het einde is de rek er duidelijk een beetje uit. Hill en Brand hebben gelukkig voldoende charisma om het geheel continu onderhoudend te maken. Leuke cameo van Metallica-drummer Lars Ulrich.

Vooral érg lang.

Wat Forgetting Sarah Marshall zo leuk maakte was o.a. de rol van Russell Brand's gestoorde personage. De film wist verder weinig potten te breken, maar dit personage wist geregeld een glimlach op het gezicht te toveren. Enkele jaren later mag de acteur de titelrol van deze ''Get him to the greek'' dragen.

Wat als eerste gezegd moet worden is dat Get him to the greek vooral een lange zit is. Enerzijds positief is de verhaallijn waar overduidelijk moeite in gestoken is, anderzijds maakt dit de film onnodig langdradig. Met name naar het einde toe begint de film steeds serieuzer te worden en meer op een drama film te lijken met comedy elementen erin verwerkt dan een comedy met een invloed van drama elementen.

Daar komt bij dat het personage met nichterige trekjes van Brand zijn leuke momenten heeft maar geen hele film kan dragen. Jonah Hill moet met zijn spel tegenwicht bieden maar komt vaak niet overtuigend over in zijn rol als veredelde stagiair die Brand op tijd voor zijn optreden moet laten komen.

De vele grappen die in de film verwerkt zitten zijn leuk bedoeld, hilarisch wordt het echter slechts zelden. Meer dan een glimlach op je gezicht toveren zullen deze grappen dan meestal ook niet teweeg brengen. En dan wordt de speelduur van bijna 2 uur ineens wel erg lang en heb je het al snel gezien met de aan drugsverslaafde zanger.

Geen dijenkletser, maar goed voor een aantal keren glimlachen.

2,5*

Ik houd van komische films. Ik vond dit een heel flauwe film. Erg langdradig en ik heb niet 1x kunnen lachen. Een deel heb ik op 2x de snelheid bekeken. Ik ga deze film nooit meer bekijken.

1e uur was toch nog wel een *** waard, maar na 75 minuten had ik het wel een beetje gehad, ook het feit dat de film namate het einde steeds serieuzer werd.

en hoe kan katy perry in godsnaam met die kerel trouwen

Vermakelijk komedie.

De humor was toch meer geschikt voor volwassene dan kinderen. Ook een leuk verhaal, een reis die 72 uur duurt, waarin alles helemaal fout gaat.

Zitten een aantal leukje stukjes bij. Dat triootje met Jonah, zijn vriendin en Russel was erg grappig. De rol van Sean Comb was ook goed gedaan, hij en z'n mindfucks de hele tijd.

Prima film voor een bier, chips en vrienden avond.

Een platenmaatschappij organiseerd een concert voor een bekende rockster. Aaron Greenberg werkt bij deze platenmaatschappij. Hij moet de rockster ophalen en zorgen dat deze drie dagen later op het concert verschijnt. Ondertussen beleven zij allerlei avonturen.

Erg flauwe komedie, met slechte grappen.

Het was moeilijk om de film helemaal af te kijken, absoluut niet mijn film.

1,5 sterren

Beetje een film met een grapdichtheid van 30/min, in een film van bijna 2 uur zijn er dan altijd wel een aantal bij die aan zullen komen dus valt er altijd wel wat te lachen...

Aldous Snow kende ik al uit Forgetting Sarah Marschall en daar vind ik hem veruit grappiger dan de hoofdrolspelers. Vreemd genoeg gaat dat ook op voor Get Him to the Greek, opnieuw weet dit fictieve Rock & Roll beest een film met een wat suffige hoofdpersoon wat kleur te geven.

Paar leuke Drugs, Sex, Rock & Roll grappen en grollen zonder moralistisch te worden (hotelkamer aan flarden in Vegas onder invloed van The Jeffrey en het triootje waren toch wel de hoogtepunten). Sean "P Diddy Daddy Puffy Pimpy John" Combs was nou ook niet echt om over naar huis te schrijven. Rappers kunnen echt niet acteren. Muzikanten in het algemeen eigenlijk niet, kunnen zich beter beperken tot leuke cameo's waarvan er hier iig genoeg inzitten.

Veruit de merkwaardigste cameo (nou ja...) is het stukje Jiskefet op TV in de Londense hotelkamer. Heel raarrr!

Nou vooruit 2.5* dan maar.