Warrior (2011)

Ik heb lang gewacht met het kijken van deze film, aangezien ik het nooit echt heb op boksfilms. Saaie sport in mijn ogen, maar vandaag is het er toch van gekomen en verrek, ik had het helemaal mis! Dit is geen film over boksen, maar MMA, een tak in de vechtsport waar ik zeker weten liefhebber van ben. Mijn interesse was meer dan ooit gewekt.

De film komt langzaam op gang waarbij we kennis maken met de broers Tommy en Brendan en hun alcoholistische vader. Al snel was ik onder de indruk van Tommy, heel sterk geacteerd door Hardy. Vooral zijn patserige houding stond me wel aan, de manier waarop die een gevecht in ging en de ring weer verliet. Brendan, eveneens goed geacteerd door Edgerton, was een goedzak die echter vroeger ook van de vechtsport heeft geleefd. De rest van de cast was ook meer dan overtuigend met Nolte, Morrison en een leuke cameo van Rashad en Angle (al haat ik hem).

Het verhaal is niet bijzonder, de uitwerking echter wel. Vooral de gevechten zijn erg spectaculair gefilmd; kort op het lichaam, met schokkende bewegingen en de dreunen die de woofer voeden. Intens. Alsof je de klappen zelf opvangt. Het verbaasde me wel dat alles zo ontieglijk snel ging, voor je het weet was de finale bereikt. Ik snap het wel natuurlijk, 140 minuten is al een lange speelduur, het verder oprekken kan teveel van het goede zijn. De balans tussen actie en drama is hierdoor precies goed.

Het verloop van de finale is voorspelbaar hoewel je de clichés hier moeilijk uit de weg kunt gaan. Vandaar dat O'Connor alles op de afronding heeft gegooid met een erg sterke soundtrack, een juichende 'wereld' waarvan ik kippenvel kreeg en nogmaals het sublieme acteerwerk van de broers. Top!

Prachtig gemaakt, dat is zeker. Toch stoort het verhaal (plus de nodige cliche's) nét teveel om hier 4 sterren voor te gaan geven. Dit weekend gezien en helaas is deze 'Warrior' me niet echt bijgebleven.

Behalve Tom Hardy z'n personage en prestatie dan; wát een beest! Schitterend om te zien hoe hij iedereen genadeloos neerbeukt. Helaas is het laatste half uur daarom juist zo onnozel. Eerlijk is eerlijk, daar kan je dus echt niet mee aankomen. Zonde. Film eindigt daardoor toch wat dubbel. Beetje voorspelbaar, mooi gemaakt, maar vooral zeer ongeloofwaardig. Voor de rest zijn de vader - zoon perikelen mooi in het verhaal en in de film geplaatst, maar het is wel wat makkelijk allemaal.

Verder is dit gewoon een zeer sterke film. Goed geacteerd, goed geregisseerd, meeslepend en heb regelmatig met kippenvel zitten kijken. De film kent een aantal prachtige momenten. Jammer dat het laatste gevecht zoveel invloed heeft op het eindresultaat. Maar daar draait het toch allemaal om.

Geen trailer gezien of de plotomschrijving gelezen? Daar is toch echt duidelijk op te maken dat dit een MMA-film is.

Wel zonde dat je er zolang mee hebt gewacht, naar mijn mening de beste MMA-film tot nu toe.

Ik vond de film geweldig! Geweldig geacteerd. Tom hardy was echt enorm goed en enorm gespierd het was alsof zijn nek in zijn schouders overliep (dit bedoel ik op een goed manier ) en zijn hele lichaam was gewoon een blok spier. Ook was Joel Edgerton heel overtuigend (en gespierd) Nick Nolte was ook echt goed, maar ik vond het wel een vervelend personage (maar dat is natuurlijk de bedoeling, soort van)
Geweldig gemaakt en het verhaal was erg mooi. Wel was het einde niet kloppend. Als Tommy iedereen in een paar mimuten neer slaat, hoe is het dan mogelijk dat zijn broer die er eeuwen over doet om te winnen, van hem wint? Ik begijp dat het kwam door zijn innnerlijke strijd en alles, maar ik vond het wel een beetje raar.
Ik vond het midden, dat je ze beiden ziet trainer wat minder en een beetje vervelend vorm gegeven. Dit was echter maar een klein deel van de film, en weegt niet op tegen alle pluspunten
Kort om een geweldige film, echt een aanrader!

Absoluut een meesterlijke film!

Fantastische gevechten, mooi verhaal, drama alles zit erin.

Zoals verwacht vermakelijk maar niet meer dan dat.

Voorspelbaar, sentimenteel, aangedikt heroisch, ietwat ongeloofwaardig en clichématig. Desondanks weet O'Connor er wel een solide film van te maken met een buiten de genoemde punten goed lopend verhaal, en vrij goede personages maar vooral uitstekende vertolkingen. Eigenlijk was dit vooral een film die ik wilde zien vanwege Hardy, en dit was wederom een geniale prestatie van de man. Al moet ik zeggen dat het zijn beste rol (die in Bronson) zeker nog niet benadert, ook al zijn ze erg lastig te vergelijken. Verder vond ik de gevechten vrij aardig in beeld gebracht, niet te rommelig zodat er voor een leek als ik niks te volgens valt, maar wel gelet op de filmische kant. Dat vind ik eigenlijk al best knap, want dat is moeilijker dan je denkt.

Ondanks dat ik me nauwelijks gestoord hebt en niet verveeld is het soms (zeker tegen het einde als het toernooi centraal staat) wel erg vreemd en ongeloofwaardig. En dan bedoel ik niet alleen dat twee ogenschijnlijke nobody's het toernooi doorfietsen (waar ik denk ik niks mee verklap), maar vooral dingen als het feit dat Hardy's personage blijkbaar uit Irak gevlucht is, en z'n achternaam verandert zodat ie niet te vinden is.... vraagteken? Erg vreemde logica was dat. Daarnaast zitten er in het verhaal net wat te veel zaken die je zonder problemen 'filler' kunt noemen, zoals het hele stuk met de leerlingen van Edgerton's personage, want eigenlijk moeiteloos geknipt had kunnen worden. Enkel extra heldendom waar er wat mij betreft al te veel van was.

De reden van het hoge gemiddelde ontgaat me toch een beetje. Zie niet zo wat dit veel beter maakt dan heel veel andere rise-and-rise vechtsportfilms. Vond bijv. The Fighter of Rocky niet veel anders (beter of slechter) dan dit, op de sport na. Dat is ook het enige wat ik toch mis. MMA heeft wereldwijd zo zijn fans, maar het probleem is een beetje dat de sport veel minder tot de verbeelding spreekt dan bijvoorbeeld boksen. Het heeft eigenlijk gewoon (nog) geen universeel aanvaarde sporthelden voortgebracht, en het is nog steeds een relatieve niche waar boksen in vroegere tijden hele volksstammen 's nachts voor de buis kreeg. Dat maakt het een stuk lastiger is (voor mij althans) om de impact van de prestaties te voelen die er gepresenteerd wordt. Aan de andere kant is het wel weer eens leuk dat het niet weer boksen is wat de klok slaat, dat is dan ook wel weer zo.

Nog een kleine opmerking voor het gebruik van The National, niet geniaal gebruikt, maar is en blijft fijne muziek. Verder een solide film, maar mist toch wat speciaals.

3*

Zeer goed gemaakte film en ook heel sterk geacteerd. Alleen is de film veel te voorspelbaar en echt te veel clichés, vooral het einde ging er kwa cliché zwaar over! Jammer, want hier zat veel meer in.

Ik ben het geheel eens met mijn twee boven buurmannen

Zelf heb ik helemaal niets met sport en of het nou een film is wat gaat over boksen, basketbal, schoonspringen of dammen. Bij dit soort films is het voor mij weer simpel de manier waarop ze de clichés overbrengen. Een film mag van mij 1x groot cliché zijn, zolang de uitwerking goed is, dan is de film (voor mij) geslaagd. Maar ook voor andere en daar zal het hoge gemiddelde wel wat mee te maken hebben. En bij een waargebeurd verhaal zijn een aantal clichés gewoon de waarheid. Deze film voelt goed. En ik zal niet snel zeuren over clichés, want die films moeten gewoon gemaakt blijven worden. Wanneer een beginnend filmkijker deze film in de bioscoop ziet, dan zul je hem niet horen over clichés. Maar ik begrijp wel dat veel filmliefhebbers Hollywood beu zijn omdat het allemaal formulewerk is.

Beetje voorspelbaar en ongeloofwaardig allemaal, maar als de gevechten beginnen wordt je er toch in meegesleurd....

Dat is zijn kracht inderdaad.. maar om hier nou weer het eeuwenoude cliché "waargebeurd" bij te halen? Waar is dat op gebaseerd? Niet op deze film mag ik denken.. een leraar die opeens MMA kampioen wordt? No fucking way! Nooit gebeurd en zal ook nooit gebeuren. In de echte wereld wint de Oost-Europeaan natuurlijk, simpel.

Ging je in op mijn argumenten orbit? Bij een waargebeurd verhaal zoals Cinderella Man zijn sommige clichés niet te vermijden omdat het dus louter de waarheid is. Daar doelde ik op toen ik zei: En bij een waargebeurd verhaal zijn een aantal clichés gewoon de waarheid. Bij Warrior is het zo, het is cliché, maar ik vind dat clichéfilms gewoon gemaakt moeten blijven worden. Maar dan het liefst wel op deze manier. En nog een reden zoals ik al zei: Wanneer een beginnend filmkijker deze film in de bioscoop ziet, dan zul je hem niet horen over clichés.

dat gezeur altijd over cliches,dit is een prachtige film (vind ik)

cliche of niet maakt mij niet uit hoor, zeker niet bij een film die zo briljant wordt neergezet.

ben het met je eens jacobaco op deze manier mogen ze van mij nog heel veel cliche films maken.

niet erg dat jij dat niets uit maakt, maar niet iedereen zit te wachten op platgereden filmpaadjes.

Het formulewerk in deze film vond ik helemaal niet storend. Waar bij veel (vecht)sport films het drama er slechts bijgesleept wordt rondom sportbeelden, vond ik bij deze film het drama behoorlijk sterk aanwezig en overheerste het wat mij betreft ook de vechtscenes.

Tel daarbij op het goede camerawerk, de goede montage (140 minuten en geen moment verveeld) en het acteren van vooral Tom Hardy en Nick Nolte (die ik normaal gesproken niet echt kan waarderen), en dit is gewoon een erg goede film!

Dat er her en der clichés in de film zitten is welhaast onvermijdelijk, ik vond ze absoluut niet storend.

Na de fantastische Pride and Glory komt Conner nu met een prima boksersdrama, waar hij schijnbaar dat soort genre probeert wakker te houden.

Het is ook meer in eerste instantie een familiedrama. De acteurs Tom Hardy en Nick Nolte deden het alweer behoorlijk goed. Joel Edgerton die kon ik nog niet. Verwacht ook niet dat de film regelmatig uit boxen bestaat. Eerst krijgen we het zogehete troosteloze familieverhaal dat nog best wel knap en treffend in elkaar is gezet. De band tussen Tommy en zijn vader is schrijnend en ook zeker niet met rozengeur en manenschijn en dat word nog best wel intens verteld. Het koude urban-sfeertje die ook al in Pride and Glory te voelen was is hier ook aanwezig. Er word hier ook, zoals gezegd, best wel veel uit de kast getrokken, ook het thema Irak-oorlog krijgt een beurtje. De bokswedstrijden, en dan ook vooral die tussen de twee broers is ook wel iets wat de spanning doet snijden. Het zijn immers wel broers die mekaar bond en blauw slaan.

Verder prima film. Het is dan weer wel zo dat het nog best onavolgbaar wil worden omdat Warrior nog wel van de hak op de tak springt. Dat is dan weer wel jammer. Maar dat moet de pret ook niet drukken.

3,5*

Uitstekende film waarin twee broers meedoen aan een vecht-toernooi, ieder om hun eigen redenen. De eerste helft behandelt de twee broer's afzonderlijk, en de tweede helft wordt bijna geheel in beslag genomen door het toernooi. De MMA-gevechten zien er realistisch uit. Afgezien van het eindgevecht, zijn de uitkomsten van de andere wedstrijden voorspelbaar. Maar vanwege de goed uitgewerkte personages en vooral het sterke acteerwerk nog net 4.0 sterren.

Een paar jaar geleden ben ik gaan kickboksen, achteraf gezien niet zo'n goede beslissing, daar mijn pijngrens bijzonder laag is!...Mijn postuur had ik mee, en ook sport ik redelijk vaak, maar dat was toch iets te gemakkelijk ged8!...Dit is echt TOPsport wat die gasten doen!..Ik ben er ook snel mee gestopt, aangezien ik geen partij ben/was voor de meeste:S

Prachtige film, welke je echt meetrekt het beeldcherm in...Je begint haast mee te vechten, en dan doel ik met name op het eindgevecht!...Wat had ik het lastig bij deze partij, omdat ik het beide broers zo gunde te winnen!

Leuke rol van ''Nick Nolte''...Eens was ''hij'' de stoere acteur, met zijn lange blonde haren, en nu....nu is hij oud

KLASSE

Eens in de zoveel jaren zie je een film die enorm veel indruk op je achterlaat. Dit is zo'n film.

Ik had deze film al heel lang op de harde schijf staan maar stelde het kijken elke keer uit omdat ik dat dat een 13 in een dozijn standaard boksfilm zou zijn.

Wat een enorme verrassing!. Ik was tot tranen geroerd in deze film en vond praktisch geen minpunten in het verhaal. (Ik heb het script ook gelezen)

De enigste wat ik zelf zou veranderen is Ik had graag een flashback naar de jeugd van de twee broers willen zien om die kant van het verhaal wat uit te diepen en die kinderen op school vond ik een beetje overdreven.

Als ik 6 sterren kon geven had ik het gedaan. Deze film vergeet ik niet snel.

Nick Nolte leverde een uitstekend acteerprestatie.

Mensen die deze film een lage beoordeling geven kijken met een verkeerde inslag. Het is een drama.
Als je hersenloos stomp en trap werk wil zien dan raad ik je de laatste Universal soldier aan. Dat was pas een wanvertoning.

Had er wat meer van verwacht met al de hoge cijfers, ik kan me graag vermaken met diepgang en ook met grof knokwerk. Dat gaat niet makkelijk samen dus zo', combinatie met een hoog cijfer wekt dan helaas te hoge verwachting. Qua drama en knokken moet ik weer eens terug denken aan the Champ, heel anders, maar die greep echt aan, dat was hier niet het geval

Sterk, maar niet zo sterk als ik hoopte en eigenlijk ook verwachtte.

En dat ligt niet aan het feit dat de cliché's de kijker om de oren vliegen. Mits overtuigend uitgewerkt is het prima aan te zien maar juist qua geloofwaardigheid strookt het hier en daar in Warrior. De vader/zoon- en trainer/leerling-relatie van Tommy en diens vader vond ik eigenlijk helemaal niet zo goed weergegeven. Tommy's verbitterde houding ten opzichte van zijn vader is natuurlijk logisch gezien het verleden, maar dat hij hem dan wel als zijn trainer wilt is natuurlijk niet zo logisch. Een goede uitleg hiervoor blijft volgens mij ook uit. Gelukkig is dit geen heel groot struikelblok en dat ligt vooral aan het hogeschool acteerwerk van Nolte en vooral Hardy. Laatstgenoemde is zelfs weergaloos! Wat een fantastisch personage..

Verhaaltechnisch loopt het ook allemaal niet zo lekker. Uberhaupt zien we maar weinig van de trainingen van beide broers echter springt de film wel heel snel naar het betreffende toernooi, waar beide broers ook wel heel makkelijk aan mee mogen doen. Gezien de lovende kritieken die de prent krijgt verwachtte ik een film die op die facetten ook gewoon verzorgd is. Gelukkig is het toernooi dan wel een lust voor het oog. Geloofwaardige gevechten, brute personages en sterk camerawerk maken het laatste uur tot een uitstekende actieprent en dat is dan ook het gevoel dat overheerst.

3,5*

Pareltje tussen alle Actie/Drama's. Zeer sterk acterende Tom Hardy, ook Joel Edgerton en Nick Nolte waren prima. Deze geef ik makkelijk 4*

Film van 2012 voor mij

De algemene tendens lijkt toch wel een beetje te zijn dat the Warrior goed gemaakt is en dat daardoor de clichés niet of in elk geval minder deren. Maar door die clichés is het eenvoudigweg allemaal wat minder goed gemaakt. Ik twijfel ook een beetje aan de goede intenties van de makers. En dan bedoel ik dat ik het drama niet oprecht vind. Het is een trucje, bedacht, nep, ongeloofwaardig. Ik kon het verhaaltje dan ook niet behandelen als een terzijde, dat deden de makers immers ook niet.

Allereerst is dit een film die mooi inspeelt in een rijtje als the Wrestler en the Fighter. Eigenlijk is dit ook gewoon de MMA versie van die films. Een serieuze kwaliteitsfilm wil het zijn. Daar laat de film kansen liggen. We zien net een shot of twee te veel van een trein die de term wrong side of the tracks wel erg letterlijk kracht moet bij zetten. Het familiedrama is ook te veel bedacht, te veel een trucje. Waar de twee genoemde films vooral geloofwaardig zijn, omdat de karakters zo goed zijn uitgewerkt (wat vervolgens de scenes in de ring kracht bijzet), is dat hier totaal niet zo. Het realistische sausje waar de film op mee wil teren, wordt hierdoor vergalt. De film mist niet alleen een eigen identiteit, maar ook een term als beter goed gejat, dan....…. is te gemakkelijk. In feite had het verhaal en het drama niet misstaan in bloodsport 4 of zo. Dat de film dan betere acteurs en crew heeft, is uiteindelijk slechts het verschil tussen een slechte en middelmatige film.

Ik kan de cliches, die iedereen wel lijkt te erkennen, niet zo makkelijk opzij schuiven. Lijkt me ook nogal moeilijk, aangezien ze zo nadrukkelijk aanwezig zijn. Het drama is namelijk gewoon een nadrukkelijk aanwezige factor en helemaal geen bijzaak. In plaats van dat het elkaar zou moeten versterken, zwakt het elkaar af. Of ik wil een vette film, zonder al te veel gezeur met gave actiescènes zien. Of ik wil sterk drama. Allebei zou helemaal geweldig zijn, maar dat leek er al vrij snel niet in te zitten. 1 van beide is toch wel het minimale. En nu is het dat eigenlijk allemaal niet.

Vond de plot ook niet geloofwaardig op veel levels. 1. Dat Brendan het toernooi wint. Uit heel de film blijkt dat hij een gemiddelde vechter was. Niet echt bijzonder. Dat ie mocht deelnemen was natuurlijk al onzinnig, maar vooruit. Dat ie 2x iemand uit het niets uit de favorieten rol haalt en wint, vond ik al niet erg geloofwaardig. Dat ie vervolgens weer tegen twee echt geweldige vechters won, ging er bij mij niet in. 2. De vrouw van Brendan. Vond haar hele clichéopstelling (waar ze tegen het weer oppakken van het boksen was) al niet erg goed uitgewerkt, maar dat ze opeens wel haar man bijtreedt was echt een stap te ver. 3. De finale. Sluit een beetje aan op mijn eerste punt, maar borduur er nog even op door. Tom Hardy was echt een vechtmachine. Slaat de ene na de andere helemaal lens in een mum van tijd. Vroeger was ie altijd ook al de betere. Hij is jonger, heeft het hele toernooi nog geen klap gehad, maar zijn gehavende broer wint het uiteindelijk. Sowieso vond ik het ongeloofwaardig dat Tom Hardy’s personage af zou tikken. Hij had me net de hele film overtuigd van het feit dat ie verziekt was door zijn verleden en door zou gaan tot ie er dood bij zou neervallen. 4 Sowieso de hele opzet om de broers zo tegen elkaar te plaatsen. 5. Maar even een opsomming van trucjes. De vader die opeens weer een terugval heeft en aan de drank raakt.Het hernieuwde contact dat de broers hebben met hun vader die zijn leven heeft gebeterd, tegenover de afkeer die de broers van hun vader hebben. Het onderlinge conflict (dat was trouwens helemaal niet best uitgewerkt, veruit de grootste gemiste kans) dat de broers uiteen heeft gedreven, maar de ring die ze weer bij elkaar brengt, Brendan die noodgedwongen moet vechten om uit de geldzorgen te komen. Tom Hardy als grote onbekende die tijdens een potje sparren effe laat zien wat ie kan. Het opbouwen van het heldendom van de twee. De een als schoolleraar, de ander als held uit Irak & dat youtube filmpje. En ga zo maar door.

Dat de mensen hier dat als detail omschrijven snap ik niet. De bijna 2,5 uur gaat toch met name hier over. Als je dan een realistische film over de mma wil maken, maak het verhaal dan een beetje geloofwaardig. Zorg voor een verrassing. Doe wat om je publiek wat anders voor te schotelen. Nu wordt er dus uiteindelijk op safe gespeeld. En hier slikt men het als zoete koek.

Een lange tirade. Misschien had ik die niet gehouden als de film 2,70 gemiddeld had gestaan. Mijn 3 sterren had ik in beide gevallen gegeven. Maar ik moet ook wel de nuance maken, dat het ondanks alle minpunten wel gemakkelijk wegkijkt, omdat het afgezien van het verhaal goed gemaakt is. Ik heb echter het verhaal niet gekozen als zo belangrijk in de film, dat deden de makers. De actiescènes zijn prima en de film vermaakt ook wel. Zonder deze poespas had ie minstens op 3,5 gestaan. Als ie een goed uitgewerkt verhaal had gehad, had ie minstens op 4 sterren gestaan. Zonde. Mijn 3 sterren zijn trouwens ook wankel geworden na dit verhaal.

Vooral een sterke rol van Tom Harry. het blijft jammer dat het zo voorspelbaar is. Harry slaat iedereen neer maar zijn broer die al superveel te verduren heeft gehad wint.
Maar verder erg mooie film met mooie mma gevechten.

Kippenvel! Wat een baas die Hardy!!

Halfje erbij.

Snap ik overigens wel hoor, en arbitrage is wel discutabel (Rosenthal heb ik wel eens attenter gezien ). Brendan heeft inderdaad wel de chin van een Don Frye . Al paste het allemaal binnen de grenzen van de film m.i.

Intussen 2x herzien en met 0,5 verhoogd.

Binnenkort ook maar eens herzien. Maakte toen veel indruk op me en denk er nog best vaak aan terug.