A Serious Man (2009)

Ik bevond mij daarnet na de afloop van deze film in een dubio. Er bekroop mij 'n gevoel van wankelmoedigheid. Tragedie en komedie samengesmolten.

Heb ik nou naar de meest ambitieuze, artistieke Coen's tot nu toe zitten kijken? Of heb ik zojuist een pretentieuze pseudo-intellectuele zelfingenomen stuk stront gezien?

Het is een tegenspraak en ik ben er nog niet uit...

Beste Coen sinds The Big Lebowski!

Nou ben ik helemaal niet zo'n enorme fan hoor, en heb ze ook lang niet allemaal gezien, maar deze was wel erg leuk hoor. De Coens verplaatsen de film naar wat gevoelsmatig erg overeenkomt met de setting van hun eigen jeugd.
De film is gewoon zeer tergend, en dat is volledig de bedoeling, en het werkt ook nog erg goed. Van alle evenementen en vicueuze cirkel waar Larry Gopnik echt niks aan kan doen, tot Sy Alberman die vreselijk irritant een gemaakte amicale familyfriend speelt, de thuiskomsten van een lange dag werk waar de vrouw en de kinderen alleen maar kunnen zeiken, de Rabbi's die in cryptische lulkoek praten, de Zuid-Koreaanse vader, die broer die maar drie jaar op de bank komt slapen en niet begrijpen dat z'n vrouw het inmiddels zwaar irritant vindt

Scenario is echt goed, veel beter dan Burn After Reading. Begrijp ook niet waarom het verhaal zo moeilijk gevonden wordt en er velen niets met het einde kunnen. Larry wordt door God getest, krijgt vanalles te voorduren, en faalt. Het einde is dan toch ook uitstekend? Of is het toch gewoon toeval?

4*

Te veel Coen-humor, kan dat? Ja, toch wel, bewijst deze film. Het droge van de Coens zorgt bij mij altijd wel voor het nodige vermaak, dus écht vervelen zal het nooit doen, maar toch kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat de broertjes zichzelf hier wat dat betreft iets te veel vrijheid hebben verschaft. Ik kan het niet precies onder woorden brengen, maar het voelt allemaal wat 'losjes' aan. Maar wat is dat, losjes? Te luchtig, misschien is dat het juiste woord? Ook te persoonlijk wellicht? Kos heeft het hierboven ergens over Joodse Amerikanen als primaire doelgroep; ik kan me wel wat voorstellen bij dat commentaar, al moet ik ook meteen bekennen dat de boodschap (zie The One Rings prachtige post hierboven: "Zoeken naar antwoorden in religie of elders heeft geen zin, want we weten toch niet of het bestaat. Wat dat betreft is dit gewoon een zwarte komedie over een man die wel denkt antwoorden te vinden." ) toch wel overkomt.

Hoe dan ook, de heerlijk mysterieuze intro, de vermakelijke karakters, en de zo nu en dan erg mooie beelden wisten me te raken - het blijft echter nog steeds iets te veel van het goede (met nadruk op goede): vandaar slechts een 3, misschien 3,5*.

Have you talked to the Rabbi? Heerlijke film! Ik heb ongelooflijk genoten en nog genoeg stof tot nadenken. Schitterende beelden, heerlijke scènes. Misschien nog eens een uitgebreider bericht.

Voor iedereen die hem nog niet gezien heeft. You'll love it or you'll hate it. Verwacht in ieder geval geen lachsalvos.

Vind het een mooi verhaal en heb flink gelachen, maar ook de filosofische dimensie van de film vind ik sterk.

Opnieuw een overheerlijke nieuwe Coen-film, deze serieuze man. Hoewel de bekende gezichten ditmaal wegblijven, alle andere elementen waar de Coens o zo sterk in zijn, zijn overduidelijk aanwezig. De film introduceert een serie geniaal grappige karakters, stuk voor stuk geweldig neergezet door het groepje relatief kleine namen. Vooral Sy Ableman was een hilarisch personage. Verder wordt er een voortreffelijke sfeer neergezet, er zijn weinig films waarin ongemakkelijke stiltes zo perfect zijn getimed. A Serious Man is een rustige, mooi opgebouwde en ook op audiovisueel gebied ijzersterke zwarte komedie, waarmee de Coens voor mij voor de zoveelste maal bevestigen briljante filmmakers te zijn. Op naar het volgende project van de broers.

4,5 sterren.

Ontzettend knappe film over een man die zo erg bezig is oplossingen voor zijn problemen te zoeken, dat hij niet meer beseft hoe erg hij het eigenlijk heeft getroffen. Een zwaar onderwerp van de Coens, maar met zoveel humor en intelligentie en inzicht in de menselijke omgangsvormen gebracht dat het een heerlijke rit wordt die op sommige punten zo herkenbaar (of pijnlijk) is dat je er wel om móet lachen. Vooral de gesprekken met de rabbijnen zijn geestig en memorabel geschreven (het gesprek over de tanden van goj ) en illustreren op perfecte wijze dat antwoorden niet bestaan: iedereen moet het maar voor zichzelf uitzoeken. Niet noodzakelijkerwijs de meest optimistische boodschap, maar het is dan ook het donkere randje dat deze film zo goed maakt. Het einde is perfect en sluit hier ook naadloos op aan. Beste film van de Coens tot nu toe.

4,5*

Ik vond het een saaie film en heb ook moeite gehad met het afkijken van de film. De film heeft me totaal niet weten te boeien en ik vond het stukje komedie ook ver te zoeken! Dramatisch is de film absoluut! Tijdverspilling!

I Mean Larry, Look at that Parking Place.............................Look at that Parking plaaacccceeee.................................!

De gebroeders Coen lijken terug te grijpen naar hun beste werk van pak hem beet, 1991 t/m 2001. De jolige toon die de broers in hun vorige 3 komedies aansloegen is verdwenen en misverstanden en slapstick hebben weer plaatsgemaakt voor een aaneenschakeling van droge humor en zelfspot. Niemand wordt een strobreed in de weg gelegd om voor Larry het leven, steeds wat meer onmogelijker te maken.

Ik heb mij ook zitten bescheuren om de omgangsvormen tussen Larry en de minnaar van zijn vrouw. Als Roomse jongen weet ik weinig van het Jodendom af, ik heb wèl eens gewwoofed bij een Joodse familie in Australië. Daarop afgaande kan ik wel concluderen dat de manier waarop die Joodse minnaar, Larry omhelsde, in Joodse kringen vrij gebruikelijk is, zeker ten tijden van de Sjabbat op vrijdagavond. Ik vind het knap van de gebroeders Coen dat ze met zo `n ogenschijnlijk gewoon moment zo `n lachsalvo `s los weten te maken, door alles even extra aan te dikken als zout op een wond.

Er lopen trouwens ook weer genoeg malloten rond in deze Coen productie, waardoor je het woord verveling in nog geen jaren in het hoofd durft te halen. Overigens, hulde dat de broertjes Coen geen grote namen op laten draven en gewoon uit durven gaan van hun komische gaven en niet zozeer leunen op het appeal van bepaalde acteurs/actrices.

De western die ze schijnen te maken zie ik met angst en beven tegemoet, maar A Serious Man is een van de vele kunststukjes uit het oeuvre van hen. Ik kan niet wachten om binnenkort de dvd aan te schaffen en de score voor deze film te heroverwegen in positievere richting! Een dikke 4*

Wat een heerlijke typetjes zitten er weer in deze film!

Daarin vind ik de Coen Brothers echt geniaal!

Fantastische film, valt heel veel in te ontdekken (heb er nu een eerste kijkebeurt zonder al te veel na te denken opzitten). De sfeer is vaak deprimerend en melancholisch (heeft veel weg van American Beauty qua personages) en dat spreekt me altijd aan. Tijd om meer van de Coens te zien!

Het begin is enorm bizar en het einde laat nog enorm veel vragen open. Ik kan me voorstellen dat mensen zich bedrogen uit voelen. Ikzelf vind het wel intrigerend en heb genoten. Zeker niet hun beste, maar een goede zeker wel.

Saai. Het verhaal gaat niet echt ergens naar toe. Niet ons type film.

Wat een belabberde film zeg. Totaal-niet-grappig.

Echt slaapverwekkend is het, met saaie pakken, bureaus en lege decors. Bijvoorbeeld wanneer Larry aan de lange tafel zit met drie asbakken, daar komt een mollige man bijzitten die een pijp rookt. De gehele achtergrond is gevuld met boeken, en er zitten hier maar een stuk of drie verschillende tussen. Dat maakt het voor mij gewoon een stuk saaier, aangezien de dialogen ook al zo'n laag niveau hebben. Acteerwerk is onvoldoende, zelfs dat van Larry wist me niet te overtuigen. ( waarom neemt hij ook zo geschrokken de telefoon op, net alsof ie een geest ziet ?) Dan zijn collega die steeds weer aan z'n deur komt hangen, zonder een leuk grapje te maken. Wat is daar de toevoeging van? Ohja, en hoe kan Larry bij het bovenste gedeelte van het schoolbord, heeft hij een ladder gebruikt? Dat is trouwens een van de grappen... een te groot schoolbord. En de ogen van zijn zoontje in de kerk(?) zijn omringt met een rode rand maar wanneer hij aan tafel zit met opa Rabbi ziet hij er opeens veel gezonder uit, vreemd.

Ik vind het een flop.

Doet in de verte wat denken aan The Big Lebowski, maar deze heeft inhoudelijk veel meer body omdat het dieper in gaat op hun eigen Joodse achtergrond. De gebroeders Coen zetten zichzelf gelukkig nog steeds op de kaart als de twee meest innoverende en grappige regisseurs van het moderne Hollywood. Zelfs de grootste hater zal moeten beamen dat ''A Serious Man'' vakkundig in elkaar is gezet.

Ik vind de Coen's geweldig. Misschien wel mijn favoriete regisseurs. De humor is ongeëvenaard. Anders dan andere komedies, geestig en intelligent. Hun aandacht voor details in dialogen en hun gevoel voor situatietjes en terzijdes maken het voor mij altijd een klein feestje. De karakters uit hun films zijn net karikaturen, maar dan wel met diepgang en gevoel. Heerlijk! Dit alles is opnieuw van toepassing op a Serious Man. Film die op 8 komt in mijn Coen's top 14. Bijzonder eigenlijk dat ze zoveel films hebben gemaakt die ik nog beter vind.

A Serious Man gaat over de lege invulling die veel mensen aan hun leven geven en in een ridiculiserend verhaal over geloof en tradities wordt duidelijk wat je te wachten staat bij het vergooien van je leven. Larry is de verpersoonlijking hiervan. Veel toffe scenes en gave personages geven invulling aan deze geweldig grappige film. Gelachen om de de aparte beginscene, de omkopende Koreaan die alles uit de kast haalt. Eerst omkopen, werkt dat niet hem beschuldigen van laster en dreigen met een rechtzaak. De 12 jarige zoon die zijn schulden heel de film uit de weg moet gaan (ook gelachen om dat vuilbekende vriendje), Sal met zijn respect, de gesprekken met de verschillende Rabi's (met als hoogtepunt het stompzinnige tandenverhaal), de droomscènes (hoewel ik het ook wel een beetje flauw vind als het dus niet echt blijkt te zijn) waar oom Arthur voor zijn kop wordt geknald, het aangekondigde slechtnieuwsgesprek (mag je toch aannemen) en de tornado. Die laatste twee zijn een briljante fuck you om de zinloosheid van het bestaan aan te tonen. In feite heb je de hele film zitten kijken naar zaken die toch geen reet hebben uitgemaakt.

Verder is dit een mooie parodie op de Joodse gemeenschap, beetje over the top misschien (bijna iedereen ziet eruit als een typische Jood, Woody Allen bril en al), maar van the Coen's kan ik dat wel hebben. De film is heel kil en kaal in beeld gebracht, perfect in contrast met de thematiek. Vond de film hoewel grauw, heel knap en eigenlijk ook mooi in beeld gebracht. Elke acteur snapt zijn rol heel goed, maar het karikaturale dreigt af en toe te veel de overhand te krijgen. Toch zorgt dat voor veel leuke momenten.

4,5 sterren, heel bijzondere film. Eigenlijk alleen vergelijkbaar met werk van de Coen's zelf, maar toch ook weer anders dan andere films die ze al maakten.

Aardig allegaartje.

Naast het feit dat het niveau van de eerdere Coen-meesterwerken nergens wordt behaald, voelt de film soms aan als een allegaartje van verhaallijntjes. Soms werkend, soms niet en vaak ook best flauw. De dialogen zijn doorgaans erg prettig.

De subtiele humor moet je voelen en de net iets te lange pauzes insinueren genoeg bestaansrecht voor arty-farty geneuzel over diepere lagen of andere interpretaties. Iets waar het open einde aan bijdraagt. Maar doordat de film amper van de grond komt, zijn het vooral de losse grappen die het geheel redden.

Goed.

Clive: "Very uncertain"...

Merkwaardige lage waardeing voor 'simpelweg' een meesterwerk. Het probleem is missichen dat niet veel filmliefhebbers weten wat "Schrödingers kat" en "Heisenbergs onzekerheidsprincipe" behelsen. Dat is wat fysicus Larry Gopnik in zijn college's o.a. behandeld....en daar draait de perfecte ironie van deze film om. Want Larry kan 'de onzekerheid van Moedernatuur' in wiskundige formules vangen...maar de onzekerheid van het sociale leven ("No cause for concern"..) is niet met mathematische symbolen te begrijpen ..... Daarom is deze film bijna plotloos: de simpele natuurlijke waarheid betreffende wat volgens toevallige waarschijnlijkheid kan gebeuren zou eeuwig door kunnen gaan.

"Except the mystery".

Weer een heerlijke fijne film van de Coen Brothers met wel een hele sarcastische uitzichtloze schets van een Joodse volksbuurt, kaal, eenzaam... De film zelf is ook al schitterend in elkaar gezet met dat begin waarbij we kennismaken met de overgrootouders (?) van Larry en vervolgens begint de uitzichtloze en bizare vertelling zoals we dat van de Coen Brothers kennen en dan ook vooral het uitzichtloze bestaan van Larry dat zeker niet op zijn rolletjes loopt. Een zoon die de afgrond in gaat door zijn onverschilligheid, een vrouw die een ander heeft gevonden. Nee, alles gaat weer lekker fout, maar het lijkt wel een keiharde terugslag van de Joden tegen het Jodenhaat, heb ik zomaar het idee.

En natuurlijk is de scene waarbij dat zoontje helemaal foutloos die koran leest in de kerk terwijl hij geblowt heeft en die dood van Larry's vrouw's scharreltje ook hillarisch en aan het einde komt er een tornado nog even op het dorpje af. Meteen alle puin ook geruimd.

Nee, zeker weer een zeer geslaagde Coen-film. Het loopt wel heel goed bij die broeders want elk jaar komen ze weer met een nieuwe kaskraker. Ik kijk nu al uit naar True Grit.

4,0*

Why does he make us feel the questions if he's not gonna give us any answers?

Ik voel dat ik joden nu beter begrijp!

De Coen brothers maken altijd wel goede films en zijn één van mijn favorieten filmmakers, maar naar mijn zin hebben ze nog maar 2 echte meesterwerken gemaakt. No Country for Old Men en..... deze! Het heeft lang geduurd maar eindelijk heb ik deze te pakken gekregen. Ze hebben me echt overdonderd met deze film. Bij de bizarre openingsscène voelde ik al dat deze film goud waard ging zijn. Ik had eerlijk gezegd geen flauw idee wat ik ervan moest verwachten. Heb bewust nooit naar de trailer gekeken en wist ook helemaal niet waarover die ging. Ja, een zwarte komedie over een 'serieuze man'. Ik wou deze film gewoon op me laten afkomen..

Wat een bijzondere fascinerende film was dit toch... De Coen brothers hun films zien er tegenwoordig altijd perfect uit. Net als No Country was deze visueel gewoon schitterend. De regie, camerawerk, cadrage, montage,.. gewoon flawless. De setting en decors grepen ook steeds mijn aandacht. Wat gaven die de film toch een leuke feel en sfeer! Maar nu komen we naar de kern; het verhaal. Hoe zou ik deze film omschrijven? Wat een prachtige, bizarre, subtiele, ironische en hilarische film! Een verhaal met steeds absurde wendingen (waar ik steeds dacht: Serieus?). Eigenzinnige unieke personages. Het hoofdpersonages was echt geweldig. (echt sterk geacteerd, de hele cast trouwens). En een plot waar ik eigenlijk nog niet alles van heb begrepen en nu nog steeds over nadenk (heerlijk!). Verder is de film zo rijk aan symboliek.. of juist niet? Misschien moet ik er niet te hard over nadenken en alle mysteries gewoon aanvaarden zoals ze zijn, wat de film ons steeds insinueert.

-What's the point of this story? Why are you telling me this?

-Does it matter? Who cares?

(ofzoiets..)

Moet dit nou serieus genomen worden of niet? De hele film draait min of meer rond deze filosofie en de Coen brothers sluiten daarom ook deze film heel ironisch af. Heerlijke eindscène! En alleen daarvoor steekt deze film er al hoog boven het gemiddelde uit. Ik denk dat ik een nieuwe favoriete film van 2009 heb gevonden (sorry Mr. Nobdy) Een hele droge aparte film, en dat zien blijkbaar niet veel mensen zo graag. Dit is zeer begrijpelijk een film niet voor iedereen, en ik snap het wel dat vele mensen hier absoluut niets aan vinden en hem zelfs saai en langdradig vinden. Dat was al wel te denken. Ik hoor al vast zeker niet tot dat groepje maar vindt het toch weer zo jammer dat weinig mensen dit kunnen appreciëren. Maar die teleurstelling ben ik al langer gewoon. Ik heb hier alvast erg van genoten, tot de laatste seconde.

Voor mij toch wel een meesterwerk hoor! Ik overweeg het ook sterk om mijn top 10 in te gooien.

No Jews were harmed in the making of this motion picture

4.5* (een 5* krijgt die hoogstwaarschijnlijk bij de volgende kijkbeurt)

Deze film was van het begin tot het eind helemaal geweldig. Natuurlijk waren er wat stukjes die wat minder waren, maar daar kijk je snel overheen bij de rest van de film. De film was letterlijk een grote hoop droge humor in combinatie met ongeluk.
Ik vond het begin al gelijk leuk. Met de Poolse joden. Hoe het ongeluk de familie binnen kwam. De man die niet dood kon gaan. Of zo iets.
De problemen die de hoofdrolspeler (die trouwens aardig goed gespeeld wordt door Michael Stuhlbarg) overkomen maken de film alleen nog maar leuker. En de ontmoetingen met verschillende rabbi's maken het alleen maar sterker. Ook de verhalen die in de zij lijn worden afgebeeld zijn sterk, maar maken het niet verwarrend met de rest van de film. De acteur die de broer van Larry (Michael Stuhlbarg) speelt heb ik altijd al leuk gevonden als acteur, maar hierin was hij echt de persoon die de film compleet maakte. De problemen die de zoon van Larry doormaakt zijn apart, maar in die zin toch leuk. Bijvoorbeeld het geld dat ie nog aan die bullebak moet aflossen, of hoe hij stoned zijn bar mitswa moet doorstaan.
En normaal gesproken haat ik bijna films met open eind, maar bij deze film vind ik het niet erg. Ik had dan wel verwacht dat alle problemen zouden worden opgelost, maar in zekere zin kan je zelf ook wel invullen wat er gebeurd. Dat maakt het eind juist leuk. Wel jammer dat die zoon zijn geld dan niet kan aflossen, omdat wanneer ie op het moment staat het geld te overhandigen hij al bijna omver wordt geblazen door een orkaan. Ook weet je wel wat je kan verwachten als Larry zelf een telefoontje krijgt dat hij maar beter naar de dokter kan komen voor gesprek. Je weet niet wat er is, maar je kan het wel raden. Waar deze film begint eindigt ie ook. Goede film, jammer dat je bij sommige dingen diep moet nadenken, wat er eigenlijk gebeurd is. Toch geef ik deze film een 4*.

Michael Stuhlbarg speelt ijzer sterk, maar de film weet niet zijn volledige speelduur te boeien. Een aantal leuke en grappige scènes en een vleugje dramatiek maken een prima geheel, maar het scenario werkt niet altijd lekker mee. Zo zijn de vele situaties die zich voordoen niet altijd even overtuigend en zijn de 'nachtmerries' rond uit vervelend en tempo verlagend.

Mijn god wat een slechte film van de Coen broertjes, de uitermate waardeloze opening zet de toon voor de rest van de film want het wordt gewoon niet beter. Die film staat betiteld als een komedie/drama maar het komedie gedeelte snap ik eigenlijk niet want er viel niets te lachen, het was huilen met de pet op zo slecht. Het drama gedeelte snap ik wel want het was gewoon dramatisch slecht, inclusief de acteurs. Het hele joodse verhaal sloeg gewoon nergens op en was ook nergens leuk of boeiend. De muziek deed overigens pijn aan de oren. Met heel veel pijn en moeite heb ik deze film nog kunnen uitzitten.

Een redelijke dramafilm...

Niet echt spannend, een beetje saai...

Geen goede verhaal..begrijp het verhaal niet...

Redelijk acteerwerk...

Bij deze film zat ik maar te wachen op een climax die niet kwam. Ik zat er echt op te wachten wanneer Larry eindelijk zijn "vrouw" eens een keer keihard te waarheid zou vertellen of die minnaar van haar eens op zijn giechel zou slaan. Dat de goede man eindelijk eens van zich af zou bijten. Ik had het eigenlijk wel een beetje verwacht maar het kwam maar niet. Nu weet ik wel dat dit aan mijn eigen verwachtingspatroon lag en niet aan de film zelf maar ik kan het toch niet helpen dat ik een beetje teleurgesteld was.

Een open einde kan ik wel waarderen in een film maar dit einde was wel heel erg open. Eigenlijk kun je het amper een einde noemen zo abrupt was het. Heel de film zat ik ook een beetje op zoek naar het verband tussen het eerste voorstukje en de rest van de film. Ik moet bekennen dat ik het niet ontdekt heb,.

De film weet wel emotie op te wekken. Emotie met een lach en een traan. Dat kon ik wel waarderen. Ik zie dat deze film een heleboel mensen wel gegrepen heeft dus ik vind het jammer dat dat bij mij niet gebeurd is want ik zag er aan de andere kant toch wel "iets" in. Helaas heb ik het zelf niet kunnen ontdekken. Wel een film die ik toch nog een keer wil bekijken om te zien wat ik er dan van vind.

Nog eens herbekeken en toch wel een sterke film. Bij momenten erg grappig en met veel vakmanschap gemaakt. Ik ga naar ruim 3,5*.

Een bijzondere film. Een vage film. Toch ook wel grappig. Over een serieuze man. Maar niemand neemt hem serieus. Maar de film heeft zeker wel wat.

Zo, de Coen broers hebben me totaal in verwarring gebracht met deze film.

Ik kan wel zeggen dat ik een groot liefhebber ben van hun films. Weinig regisseurs die altijd zo een eigen stempel op een film kunnen drukken. Was dan ook zeer benieuwd naar deze 'A serious man'.

Wat een absurde film toch weer. We volgen een Jood, Larry, die steeds verder in de shit raakt en de meest absurde dingen overkomt.
Hilarische scenes leveren dat op. Ik heb ook echt genoten van bijvoorbeeld de wijze waarop z'n vrouw bekend maakt met Sy verder te willen en Larry dwingt het huis uit te gaan. Of de manier waarop Sy met Larry omgaat, echt super! Ook de Joodse leraar van de zoon van Larry die met z'n mediaspeler aan de gang gaat.
De typetjes zijn zo overduidelijk aanwezig dat, wanneer je niet wist wie deze film geregisseerd had, je onherroepelijk op de Coens uitkwam.

Grote vraag is of je dit nou werkelijk zo serieus moet nemen. De situaties worden steeds absurder en ik heb het idee dat er wel een behoorlijk loopje wordt genomen met sommige dingen.
Zo krijgen de rabbijnen er behoorlijk van langs.
Maakt niet uit, ik heb aardig genoten, al moet ik zeggen dat ik de film nog een keer moet herzien om alles een beetje duidelijk te krijgen.

Voor nu 3,5* en misschien in de toekomst wel een verhoging.?

Ik beschouw mezelf niet als Coen-fan, maar vind in de meeste films toch wel een of twee scenes die geweldig zijn, in deze was dat het goj-verhaal van de rabbi. Ze komen bij mij altijd ergens tussen de 2,5* en de 4.0* uit.

Leuke Coen. Verfrissend omdat hij nu eens niet uit zijn voegen barst van de referenties en omdat er weer eens wel meer is dan we zien. Er wordt gespeeld met religie levensvragen, om uiteindelijk door het open einde te lekker geen antwoord te geven..

Had soms net wat subtieler gekund, met name Sy is wel heel erg een wat plat typetje, evenals de buurvrouw, zet ze net wat natureller neer en het had wat beter voor me gewerkt. En dan was het echt een van de beste films van de broers geworden, Desalnietemin inhoudelijk misschien wel de boeiendste Coen op Barton Fink na.

3.5*

Goeie film waarin het leven van een Joodse docent/gezinsman langzaam in duigen valt. Het hoofdpersonage krijgt namelijk flink wat tegenslagen te verwerken hier. En dit allemaal op een vrij droogkomische manier de we gewend zijn van de Coen-broertjes. Wellicht minder hilarisch als Burn After Reading of minder scherp als Fargo, maar nog steeds een goeie en vermakelijke film. Maar vele delen van het verhaal voelen wat onaf, ondanks een sterk einde. De vrijwel onbekende cast levert goed werk af.